အခန်း (၂၈၉-၂၉၀)

အခန်း ၂၈၉ - သခင်လေး၊ အရူးလေး...

ရှောင်မို ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်မှ ပြန်လာပြီးနောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီ၍ မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေအတွင်းသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြလေ၏။

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေကို ဤမိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျူးကျော်မှုအတွင်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို သာမန်ပြည်သူများကို အန္တရာယ်မပြုရန် တားမြစ်ထားခဲ့ပေသည်။

မင်းဆက်များ အားလုံးက ရှောင်မိုကို သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြောင်း နိုင်ငံတော် အမိန့်ပြန်တမ်း တစ်ခုကို လက်မှတ်ရေးထိုးရမည် ဖြစ်လေ၏။ အကယ်၍ သူတို့က ငြင်းဆန်ခဲ့ပါက သူတို့၏ ဧကရာဇ် သတ်ဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဆန္ဒရှိသော သူတစ်ဦးနှင့် အစားထိုးခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤမိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ တပည့်များက သာမန်ပြည်သူများ၏ လက်ရှိ သက်စောင့်အရင်းအမြစ် ဆယ်ပုံနှစ်ပုံကို ထုတ်ယူရန် မြို့အသီးသီးတွင် မှော်ဝင်္ကပါများကို တည်ဆောက်ကြမည် ဖြစ်လေ၏။

ထိုမဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ။

အကယ်၍ သူတို့က ရှောင်မိုထံတွင် လက်နက်ချပြီး ရှောင်မိုကို သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ခံယူရန် ဆန္ဒရှိပါက သူတို့ကို ဘာမှလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူတို့က သဘောမတူပါက သဘောတူလာသည်အထိ သတ်ဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မိုက အနောက်ဘက်ဒေသ၏ သခင်ဖြစ်လာပြီး အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များကို သူ၏အပေါ်သို့ စုစည်းချင်နေသည်ကို လူအများအပြားက နားလည်နိုင်ကြလေ၏။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဘာကြောင့် သာမန်ပြည်သူများထံမှ သက်စောင့်အရင်းအမြစ် ဆယ်ပုံနှစ်ပုံကို ထုတ်ယူချင်ရသလဲ ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သောအခါ မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော် အချို့က ချက်ချင်းပင် အညံ့ခံခဲ့ကြပေသည်။

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော် အများစုက အနည်းငယ် ခုခံခဲ့ကြသော်လည်း ရှောင်မိုက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အဆုံးမရှိသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ခုခံလိုစိတ်များ ချက်ချင်း ပျောက်ဆုံးသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် အညံ့ခံလိုက်ကြလေတော့သည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ဤလောကကြီး၌ မည်သူကမျှ ရှောင်မိုကို ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်မို၏ စွမ်းအားက လူတိုင်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေခဲ့ချေပြီ။

၎င်းက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုကိုသာ ယူဆောင်လာပေးနိုင်လေ၏။

ထိုသို့ဖြစ်နေမှတော့ သူတို့က ရှောင်မိုထံတွင် လက်နက်ချလိုက်သည်က ပိုကောင်းပေမည်။

သူက အနောက်ဘက်ဒေသ၏ သခင်ဖြစ်လာပြီး အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များကို စုစည်းချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ရှောင်မို ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတို့က သက်သတ်လွတ် စားခြင်းနှင့် မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများ ရွတ်ဖတ်ခြင်းတို့ကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နိုင်သေးပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် ခုခံရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်ကြပေသည်။

သို့သော် မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော် အချို့က သေရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ မိစ္ဆာသခင် တစ်ဦးကို သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြလေ၏။

ရှောင်မိုက ထိုလူများကို တကယ်ပင် အတော်လေး လေးစားခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီဟု လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူက သူတို့၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံမှိုများ အသုံးပြု၍ ချည်နှောင်ကာ မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် အကျဉ်းချခံထားရသော ဤမဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူများက ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားကြပေသည်။

ရှောင်မိုက သူတို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး သတ်ပစ်လိုက်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူက ဘာလို့ သူတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့တာလဲ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင်၊ အထူးသဖြင့် မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေတွင် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်တတ်သော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ရှောင်မို၏ ဂုဏ်သတင်းကြီးက နေရာအနှံ့သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ချေပြီ။

ပို၍ပို၍ များပြားသော လူများက ရှောင်မိုကို မုန်းတီးပြီး ကြောက်ရွံ့လာကြလေ၏။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ တပည့်အချို့ပင်လျှင် ရှောင်မို သေဆုံးသွားရန် ဆန္ဒရှိနေကြပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံ၍ မရနိုင်တော့သောကြောင့်ပင်။ ရှောင်မို ရှာတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ရှောင်မိုက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ရှောင်မိုက မဟာမဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ နယ်မြေကြီး ဆယ်ခုကို ကျူးကျော်ပြီး တစ်လအကြာတွင် မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းခွဲများက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို အတူတကွ ခုခံရန် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုကို တရားဝင် ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပေသည်။

သို့သော် ပြဿနာက။

ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် မိစ္ဆာ အင်အားစုများ ကြားရှိ စစ်ပွဲများတွင် နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီး၌ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးစီ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံက အလွန် ချောင်ချိနေခဲ့လေ၏။

ယခုတော့ ကွာခြားသွားခဲ့ချေပြီ။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဘက်တွင် အထက်သုံးဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် သိသိသာသာ နည်းပါးနေသော်လည်း ရှောင်မို တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် လုံလောက်နေခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤအချက်ကြောင့်ပင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တွင် ရှောင်မို၏ စကားကသာ အတည်ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ သူ၏ ဆန္ဒကို မဖီဆန်ရဲကြချေ။

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ လမ်းစဉ်ကလည်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခု ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးကို မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊

ကျောင်းတော် တစ်ခုစီက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ချောင်ချိနေပြီး အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် တကယ့် တိုက်ပွဲများ စတင်လာသောအခါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ လမ်းစဉ်က ပြန့်ကျဲနေသော သဲပုံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မို ဦးဆောင်သော တပ်မတော်ကြီးက ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီး တစ်အုပ်အလား လှည်းကျင်းသွားပြီး မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော် တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို တိုက်စား ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေ၏။

နှစ်နှစ်တာ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပေသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်များ အားလုံးက ခုန်းနျန်ကျောင်းတော် တည်ရှိရာ နယ်မြေဖြစ်သော အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အတောင်ဘက်ဆုံး အပိုင်းသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေ၏။

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ လမ်းစဉ်၏ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီး ဆယ်ခုမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးစလုံးထဲမှ တစ်ပါးမှပင် မကျဆုံးသေးချေ။

သူတို့က တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင်ပင် ရှားရှားပါးပါး ပေါ်လာတတ်ကြလေ၏။

သူတို့က ရှောင်မိုကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိထားပြီး ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေကြသည့်အလားပင်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍။

ရှောင်မိုက ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် သူတို့က ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများကို အသက်သွင်းခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ထိုရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများက ပျောက်ဆုံးသွားသော ဒုတိယအဆင့် နှစ်ဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသရွေ့ သူက သူတို့ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်လှဲနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်ပေသည်။

ရှောင်မို ဦးဆောင်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပ်မတော်ကြီးက လော့မြစ်၏ မြောက်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားလေ၏။

လော့မြစ်၏ တောင်ဘက်တွင် ဆက်လက် ခုခံနေကြဆဲဖြစ်သော မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ လမ်းစဉ်မှ တပည့်များ အားလုံး ရှိနေကြပေသည်။

မနက်ဖြန် နံနက်စောစောတွင် ရှောင်မိုက လော့မြစ်ကို ဖြတ်ကူးမည် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းက သူ၏ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူက အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ပူးတွဲအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသမျှ အရာအားလုံး အောင်မြင်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ပွဲကြီး မတိုင်မီ ညတွင် ရှောင်မိုက လော့မြစ်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ အတွေးများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့လေ၏။

လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ရေများကို ကြည့်ရင်းနှင့် မြစ်ကမ်းပါးကို ရိုက်ခတ်နေသော ရေသံများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်မို၏ အတွေးများက လွင့်မျောသွားပြီး ဤဘဝတွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည် သတိရလာခဲ့ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မနက်ဖြန် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ကိစ္စရပ်များ အားလုံး ပြီးပြတ်သွားတော့မည် ဖြစ်လေ၏။

"သခင်လေးက မအိပ်သေးဘူးပဲ..."

သိပ်မကြာမီမှာပင် စစ်လီ၏ အသံက ပျံ့လွင့်လာခဲ့ပေသည်။

ပါးလွှာသော ပိတ်ပါးစ စကတ်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်လီက ရှောင်မိုထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာခဲ့လေ၏။

သူမက သူမ၏ စကတ်ကို ညင်သာစွာ သပ်ချလိုက်ရာ ပိတ်ပါးစ စကတ်က သူမ၏ မှည့်ဝင်းနေသော မက်မွန်သီးကဲ့သို့ ကောက်ကြောင်းအလှများနှင့် ကပ်သွားပြီး ရှောင်မို၏ ဘေးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်ပေသည်။

စစ်လီက သူမ၏ ဒူးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားလိုက်ရာ သူမ၏ အချိုးအစားကျပြီး ပြည့်ဖြိုးသော ပေါင်တံများက မို့မောက်နေသော အဆီတောင်တန်းနှင့် နှင်းပင်လယ်ကြီးအပေါ်သို့ ဖိကပ်သွားပြီး လှပသော ကောက်ကြောင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေ၏။

"မအိပ်သေးပါဘူး။ ဒီလောကကြီးကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ကြည့်ချင်သေးလို့ပါ။" ရှောင်မိုက ပြောလိုက်ပေသည်။

"တူး တူး တူး"

စစ်လီက သူမ၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် အကြိမ်အနည်းငယ် တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီး သူမ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသားကို သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ချွဲနွဲ့စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

"သခင်လေး၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ သခင်လေးက မနက်ဖြန်ကျရင် ထွက်သွားတော့မယ့်အတိုင်းပဲ ပြောနေတယ်။ မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲမှာ သခင်လေးက သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ။"

ရှောင်မိုက အနည်းငယ်သာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

စစ်လီက ရှောင်မို၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးခဲသွားခဲ့လေ၏။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သူမ မသိခဲ့ပေ။

ဒီည သခင်လေးက အလွန်အမင်း ပွင့်လင်းနေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကလည်း ထူးထူးကဲကဲ နူးညံ့နေသည်ဟု စစ်လီ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူက အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းထားသော ဓားရှည်တစ်လက်ကဲ့သို့ ယခင်က သူ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ထက်မြက်မှုများ ကင်းမဲ့နေခဲ့ပေသည်။

ဒီလို သခင်လေးမျိုးကလည်း အရမ်းကို ခန့်ညားချောမောနေပုံရလေ၏။

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေး..."

စစ်လီက တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး သတိပေးလိုက်ပေသည်။ "အဲဒီ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီး ဆယ်ခုက ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တွေက နှစ်ချီပြီး ထွက်မလာကြဘူး။ သူတို့ တစ်ခုခု ကြံစည်နေမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် သခင်လေး သတိထားရမယ်နော်။"

"ငါ သိပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ "ငါ မွေးလာကတည်းက တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးဘူး။"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။"

စစ်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီး ဆယ်ခုမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်များတွင် အကြံအစည် တစ်ခုခု ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဘာအရေးပါလို့လဲ။

သခင်လေးက လက်ရှိမှာ မသေမျိုးအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပင် ဖိနှိပ်ထားသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သခင်လေး ဆန္ဒရှိသရွေ့ အချိန်မရွေး ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ခြေချနိုင်လေ၏။

ထို့အပြင် မင်စွန်းက နိုးထလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သခင်လေးကို ကျားအတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

သခင်လေး၏ ခြေလှမ်းများကို တားဆီးနိုင်မည့် အရာကို စစ်လီ တကယ်ပင် စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးက မြစ်ကမ်းနံဘေးတွင် ထိုအတိုင်းပင် ထိုင်နေခဲ့ကြလေ၏။ ရှောင်မိုက ရှားရှားပါးပါးပင် စစ်လီကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ချေ။

ညလေညင်းက သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်သွားပြီး သူတို့၏ ဆံပင်များကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပေသည်။ စစ်လီက မြစ်ပြင်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသား၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာကြမ်းပြင်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

သူမ ကြည့်နေရင်းနှင့် စစ်လီ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းက တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာခဲ့ပေသည်။ သူမက တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း မပြောရဲသည့်အလား ပေါ်လွင်နေပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များက ရှက်သွေးဖြာကာ ပို၍ နီမြန်းလာခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် တိမ်မည်းများ ကွဲဟသွားပြီး တောက်ပသော လရောင်က မြစ်ပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျလာကာ မှေးမှိန်ပြီး ကြည်လင်သော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖြာထွက်စေခဲ့ပေသည်။

"သခင်လေး၊ ကြည့်ပါဦး၊ လမင်းကြီးက အရမ်း တောက်ပနေတာပဲ။"

စစ်လီက သူမ၏ ခံစားချက်များကို စစ်မှန်လေးနက်စွာ မထုတ်ဖော်မီ လေထုကို ပြေလျော့စေရန် ရည်ရွယ်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ လမင်းကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။

"အင်း" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။ စစ်လီ ဘာပြောတော့မည်ဆိုတာကို သိနေသည့်အလား သူက အရင်စတင် စကားပြောလိုက်လေ၏။ "တော်တော်လေးတော့ တောက်ပပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တောက်ပနေတာကလည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး။"

စစ်လီက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး သခင်လေး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

"အသုံးမဝင်ရင်တောင်မှ တောက်ပနေတာပဲလေ။" စစ်လီက သူမ၏ ပါးစပ်ကို စူကာ အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်လေ၏။

ရှောင်မို၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးညွတ်သွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပေသည်။ "အရူးမလေး"

စစ်လီက နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသေးသေးလေး တစ်ဝက်ကို သူမ၏ ဒူးများကြားတွင် ဝှက်ထားကာ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေ၏။ "သခင်လေးကမှ အရူးလေး..."

အခန်း ၂၉၀ - ဗုဒ္ဓက ငါ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဗုဒ္ဓတော့ မဟုတ်ဘူး

ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီး ဆယ်ခုအနက်မှ ဤကျောင်းတော် တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့ပေသည်။

ဤသုံးနှစ်နီးပါး ကာလအတွင်း မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီး ဆယ်ခုက ရှောင်မို၏ စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့က ရှောင်မိုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ကြချေ။

ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် သူတို့က အချိန်ရရှိရန် နေရာလွတ်များကို ဖလှယ်သည့်အနေဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျောင်းတော်များကို ရှောင်မို၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီး အားလုံးက ဤနောက်ဆုံး တိုက်ပွဲအတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ ပင်မခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌။

မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးက ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့ကြလေ၏။

နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ခန့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ ပတ်လည်တွင် ရေးထွင်းထားသော မှော်ဝင်္ကပါကြီးက လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်ကမှ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးသွားခဲ့ပေသည်။

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို ဗဟိုပြု၍ မှော်ဝင်္ကပါက ခုန်းနျန်ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များနှင့်ပါ ချိတ်ဆက်ထားလေ၏။

ယခုအခါ သူတို့က ရှောင်မို ရောက်လာမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မိုက သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း သူတို့ ယုံကြည်ထားကြလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်မို၏ လုပ်ရပ်များ အားလုံးက သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မိစ္ဆာသခင် ဖြစ်ရန် သက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ ပူးတွဲအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူက ဤမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များကို သေချာပေါက် လိုချင်နေလိမ့်မည် ဖြစ်လေ၏။

"ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီး၊ တူမလေး ဝမ်ရှင်းက ဘယ်လိုနေလဲ။" ချင်းကျိုးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က မေးလိုက်ပေသည်။ "ဒီမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဝင်္ကပါကို တူမလေး ဝမ်ရှင်းရဲ့ အပေါက်ခုနစ်ပေါက် အသိဉာဏ် နှလုံးသားနဲ့သာ ကာကွယ်ထားမယ်ဆိုရင် အကောင်းပြည့်စုံဆုံး ဖြစ်မှာပါ။"

"ဝမ်ရှင်းနဲ့ ရှောင်မိုတို့က ကလေးဘဝကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့ကြတာလေ။ သူတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်တွေက အရမ်း နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ ဒီကိစ္စတွေအကြောင်း ဝမ်ရှင်းကို ငါ မပြောပြထားသလို သူမကိုလည်း ပါဝင်ပတ်သက်စေချင်စိတ် မရှိဘူး။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ခေါင်းမော့ကာ သူ၏အရှေ့ရှိ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ "မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ အသက်ရှင်ရေး ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးရေး ကိစ္စကို ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေပဲ ဖြေရှင်းသင့်ပါတယ်။ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ဘာလို့ ဒုက္ခပေးရမှာလဲ။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခွဲခန့်က ဝမ်ရှင်းက သံသယများကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူမက ရှောင်မိုကို သွားရှာချင်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်မိုက ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်သို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ဝမ်ရှင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတိလစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်း၏ ခြံဝင်းထဲတွင် မှော်အတားအဆီးတစ်ခုကို စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ထွက်ခွင့် မပြုခဲ့ချေ။

ဤနှစ်နှစ်ခွဲ ကာလအတွင်း ဝမ်ရှင်းလေးက ခြံဝင်းထဲမှ ခိုးထွက်ရန် အဆက်မပြတ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း ကျရှုံးခဲ့ရလေ၏။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကပင် အတားအဆီးကို တစ်ခါတစ်ရံ ထပ်မံ အားဖြည့်ပေးခဲ့သေးသည်။

အကယ်၍ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဝမ်ရှင်းသာ တိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ပါက ရှောင်မိုက သူမကို အန္တရာယ်ပြုမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ ယုံကြည်ထားလေ၏။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီး၏ ပြတ်သားသော လေသံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသမှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

သူတို့အားလုံးက အရှေ့ရှိ ကရုဏာရှင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤနောက်ဆုံး တိုက်ပွဲတွင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တာအိုဘိုးဘေးကြီးက သူ၏ မထိုက်တန်သော မျိုးဆက်များကို ကောင်းချီးပေးပါ့မလားဟု တွေးတောနေမိကြလေ၏။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဖြာကျလာပြီး ကြက်သွေးရောင် မနက်ခင်း အလင်းတန်းများက ရွှံ့စေးဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ပေါ်သို့ အနီရောင် သင်္ကန်းတစ်ထည်ကို လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်ယံက ကြည်လင်နေခဲ့ချေပြီ။

"အားလုံးပဲ ပြင်ဆင်ထားကြပါ။ ဒါယကာရှောင်ကို ငါတို့ ကြိုဆိုရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"အမိတာဘာ။"

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ကိုးပါးက မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ဘွဲ့တော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဆိုလိုက်ကြပေသည်။

သူတို့၏ အသံများက ရန်သူများ ကျူးကျော်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသော ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ ခေါင်းလောင်းသံနှင့်အတူ အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့လေ၏... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ ငါးသောင်းက ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ငါးသောင်း၏ အရှေ့ဆုံးတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးက လွင့်မျောနေသော ဓားအိမ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့လေ၏။

သူက ဓားအိမ်ပေါ်တွင် ခြေတစ်ဖက်ကို တင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် ကြက်သွေးရောင် အရက်ဘူးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အထဲရှိ ဆန်းလော့သေရည်၏ နောက်ဆုံး အစက်များကို သောက်နေခဲ့ပေသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်များက မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ဤနောက်ဆုံးသော သန့်စင်သည့် မြေမြတ်မဟာကို ကြည့်လိုက်ကြရာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒများ လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေ၏။

မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့က အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြဖူးပေသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းက အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် သိသာထင်ရှားသော အသာစီးရမှုများကို ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကို ဤမျှလောက် အခြေအနေအထိ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်မှာ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဒီနေ့ကစပြီး မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို အညံ့ခံရတော့မည်ဟုပင် သူတို့ ယုံကြည်နေခဲ့ကြပေသည်။

အခြား အကြောင်းပြချက် မရှိပါချေ။

မိစ္ဆာသခင် အောင်မြင်ချင်သည့် မည်သည့် ကိစ္စအတွက်မဆို ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် မိစ္ဆာသခင် တစ်ကြိမ်လေးမျှပင် ကျရှုံးခဲ့သည်ကို သူတို့ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

ခေါင်းလောင်းသံများက ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ တောင်များနှင့် တောအုပ်များတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ဆက်လက် ခုခံနေကြဆဲဖြစ်သော ကျန်ရစ်သည့် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့် လေးသောင်းက တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေ၏။

ခဏကြာပြီးနောက်။

မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော်များမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးက မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့် လေးသောင်း၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့ကြပေသည်။

"အမိတာဘာ။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ဘွဲ့တော်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး ရှောင်မိုကို လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေ၏။ "ဒီဘုန်းကြီးအိုက ဒါယကာရှောင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်။"

ရှောင်မိုက အရက်ဘူးကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်ပေသည်။ "မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီး ဆယ်ခုက ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တွေက ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်ကတည်းက တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲနေခဲ့ကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အခု လုံးဝ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလို့ ကျွန်တော် ယူဆလို့ရမလား။"

"သီသီလေး လုံလောက်ရုံပါပဲ။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ရှောင်မိုကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။ "ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီဘုန်းကြီးအိုကလည်း ဒီတိုက်ပွဲကြီးကို မဖြစ်စေချင်ပါဘူး။ အကယ်၍ ဒါယကာရှောင်က တပ်တွေကို ပြန်ဆုတ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက အကောင်းဆုံးပါပဲ။"

ရှောင်မိုက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပေသည်။ "ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးက အဲဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့လေ..." ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ "အားလုံးပဲ စတင်ကြပါ။"

ရှောင်မို၏ အကြည့်က တဖြည်းဖြည်း ထက်မြက်လာခဲ့ပေသည်။ သူက ရှေ့သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။ "သတ်"

"သတ်"

"သတ်"

အချိန်အကြာကြီးကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ ငါးသောင်းက ဆက်လက် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေတော့သည်။

ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းက တစ်ကြိမ်လေးမျှပင် မရှုံးနိမ့်ဖူးခဲ့ချေ။ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ တောင်ကာကွယ်ရေး မဟာဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ငါးသောင်းက တောင်ကာကွယ်ရေး မဟာဝင်္ကပါကို ထိတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ပေသည်။

"ဘုန်း"

ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

တောင်ကာကွယ်ရေး မဟာဝင်္ကပါ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတားအဆီးက ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ငါးသောင်းနှင့် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ တပည့် လေးသောင်းတို့က တိုက်ပွဲတွင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မိသွားကြပေသည်။

ရှောင်မို၏ ပုံရိပ်ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

ရှောင်မို ပြန်လည် ပေါ်လာချိန်တွင် သူက ကောင်းကင်ယံအထက်၌ မဟာမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကြီး ဆယ်ခုမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကြမ်းတမ်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေ၏။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ရာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဓားချီများက သွေးချီများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုအလား ရှေ့သို့ ထိုးဆင်းသွားကာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရှိ ဘုန်းကြီးအို ဆယ်ပါးက တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဲတော့ဘဲ ရှောင်တိမ်းရန်သာ တတ်နိုင်ကြလေ၏။

"ဖိနှိပ်စမ်း"

ချင်းကျိုးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓတောင်ကြီး တစ်တောင်က ရှောင်မိုကို အထက်မှနေ၍ ဖိနှိပ်လာခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့ကာ ၎င်းကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပေသည်။

"ဘုန်း"

အနက်နှင့် အနီရောင် ဓားချီက တို့ဟူးတုံးကို လှီးဖြတ်လိုက်သည့်အလား ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓတောင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ၎င်းကို နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေခဲ့လေတော့သည်။

ပုရီကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော အဝတ်သင်္ကန်းကို ဆွဲချွတ်လိုက်လေ၏။

အဝတ်သင်္ကန်းက လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် နေကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားသည်အထိ ဖြစ်လာကာ ရှောင်မိုကို ဖုံးအုပ်ရန် ရွေ့လျားသွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက အကြိမ်အနည်းငယ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အဝတ်သင်္ကန်းက ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ နှင်းပွင့်များအလား အောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့လေတော့သည်။

လူတိုင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြလေ၏။

မသေမျိုးလက်နက်တိုင်းတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်များ ရှိကြပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ မသေမျိုးလက်နက်က ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များကို တစ်ခါမှ မပြသခဲ့ဖူးချေ။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့က ရှောင်မိုသည် မသေမျိုးလက်နက်၏ အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးမပြုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့ကြလေ၏။

ယင်းအစား ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ မသေမျိုးလက်နက်၏ စွမ်းရည်က ထက်မြက်ခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤ မင်စွန်းဟု အမည်ရသော မိစ္ဆာဓားက ထက်မြက်ခြင်းကို အထွတ်အထိပ်သို့ တွန်းပို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးက ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်၏ အရှေ့တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။

ချင်းကျိုးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ပုရီကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အလွယ်တကူ ချေဖျက်ခံလိုက်ရပြီး ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် ဤမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါး၏ ပူးပေါင်း အားထုတ်မှုများက ထိုအချိန်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ကိုးဦးထက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အများကြီး ပိုမို ခက်ခဲကြောင်း အမှန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုအချိန်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ကိုးဦးက မတူညီသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြပြီး စည်းလုံးမှု မရှိသည့်အပြင် အချင်းချင်းပင် သတိထားနေခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းချုပ် ဆယ်ပါးက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့်အလား လှုပ်ရှားနေကြလေ၏။

သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးရှိ တိုက်ပွဲကြီးများ အားလုံးထဲတွင် ဤတိုက်ပွဲက အဒုက္ခအများဆုံး တိုက်ပွဲဖြစ်သည်ဟု ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး သွေးရောင်ဟင်းလင်းပြင်"

ရှောင်မိုက တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်း သွေးရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေ၏။

မင်ရည်ကဲ့သို့ အနက်ရောင် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူက လေထဲတွင် ခြေလှမ်းလိုက်ရာ မင်စွန်း လက်နက်ဝိညာဉ်က ရှောင်မို၏ အနောက်ဘက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

မူလက သေးငယ်သော လက်နက်ဝိညာဉ်က ယခုအခါ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရွယ်အစားခန့် ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

မင်စွန်းက ရှောင်မို၏ လည်ပင်းကို အနောက်မှနေ၍ သိုင်းဖက်လိုက်ရာ သူမ၏ ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ပြယ်လွင့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံထဲသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မိုက တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အခြားသူများက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ နဖူးများပေါ်တွင် ချွေးအေးများ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သူတို့က မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲကြီးများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး အသက်ရှင်ရေး သို့မဟုတ် သေဆုံးရေး တိုက်ပွဲများတွင် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို အကြိမ်များစွာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးလေ၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်မိုက သူတို့၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသောအခါ သူတို့က လုံးလုံးလျားလျား မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ကြရပေသည်။

ရူမန်ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က လက်အုပ်ချီကာ မှော်မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ရှောင်မို၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်းက ချက်ချင်းပင် လိမ်ကောက်သွားခဲ့လေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တောင်များ၊ တောအုပ်များနှင့် ကျောင်းတော်များက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှောင်မိုကို ဝန်းရံထားသော ကျန်းရာချီ မြင့်မားသည့် ဝရဇိန်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး အများအပြားဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရကာ သူ့ကို စီရင်ချက်ချရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။

ဤဝရဇိန်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူတို့ကို ကြင်နာစွာ သတိပေးလိုက်လေ၏။ "ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ နေရာမှာ အသုံးအမဝင်ဆုံး အရာက ကောင်းကင်ယောင်ပြပညာရပ်ပဲ။"

စကားသံ အဆုံးတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားကိုပင် မဝှေ့ယမ်းခဲ့ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ သွေးချီများက ဆူပွက်နေသော မြေရည်ပူများအလား ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝရဇိန်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးများ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ပုံရိပ်ယောင် နယ်မြေက အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားပြီး ရှောင်မိုက သူ၏ မူလနေရာတွင်သာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ တစ်ကြိမ်လေးမျှပင် မရွေ့လျားခဲ့ချေ။

ရူမန်ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားခဲ့လေ၏။ သူက တိုးညင်းစွာ ညည်းညူလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်မှာပင် မန်တိုကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ခါလိုက်လေ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် မန်ဒလာပန်းပွင့်ဖတ်များက လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ သူတို့က ညင်သာစွာ လွင့်မျောနေသည့်အလား ပေါ်လွင်နေသော်လည်း ပန်းပွင့်ဖတ်တိုင်းတွင် ထက်မြက်လှသော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကာကွယ်ရေး အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပြီး ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ လည်ပတ်ကာ ရှောင်မိုထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလာခဲ့လေ၏။

"ငါ မင်းကို ကူညီမယ်။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်းဖိုကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပေသည်။

"ဗုဒ္ဓတစ်ထောင် သက္ကတ လက်ဝါး"

ချန်းဖိုကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ လက်ဝါးလေဟုန်က လေထဲတွင် ရွှေရောင် လက်ဝါးရာ ရာနှင့် ထောင်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေကာ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့လေ၏။

ကွေ့ယွင်ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ ပုံရိပ်က လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူက ရှောင်မို၏ အနောက်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ညှိုးကို ရှောင်မို၏ ကျောဘက် နှလုံးနေရာဆီသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်လိုက်လေ၏။

လက်ညှိုးလေဟုန်က စုစည်းနေပြီး အသံမထွက်သလို ခြေရာလက်ရာလည်း မရှိချေ။

မျက်နှာစာ သုံးဖက်မှ ညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှောင်မိုကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပေသည်။

သူက သူ၏ ခြေဖျားကို ညင်သာစွာ ထောက်လိုက်ရာ သူ၏ အောက်ရှိ ဓားအိမ်က တိုးညင်းစွာ ညည်းညူသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

သူ၏ လက်ထဲရှိ "မင်စွန်း" ဓားရှည်က ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းပုံစံ လခြမ်းကွေး တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပေသည်။

အနက်နှင့် အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော လက်ဝါးရာများကို အရင်ဆုံး တိကျစွာ ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၏။

ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ရာနှင့် ထောင်ချီသော လက်ဝါးရာများက ပူဖောင်းများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မို၏ ဓားအလင်းတန်းမှ ကျန်ရှိနေသော အင်အားက လျော့ကျမသွားဘဲ ရွှေရောင် ပန်းပွင့်ဖတ် မိုးရေများကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပေသည်။

"ရွှီ"

သိပ်သည်းလှသော ခုတ်ပိုင်းသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော ပန်းပွင့်ဖတ်များက ပို၍ပင် ထက်မြက်သော ဓားချီများနှင့် ရိုက်ခတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများအဖြစ် ပြယ်လွင့်သွားခဲ့လေတော့သည်။

သူ၏ ခေါင်းအနောက်ဘက်တွင် မျက်လုံးများ ရှိနေသည့်အလား ဓားအလင်းတန်းကို လွှဲခုတ်နေစဉ်မှာပင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဘယ်ဘက်တံတောင်ဆစ်ဖြင့် အနောက်သို့ ရုတ်တရက် တိုက်ချလိုက်လေ၏။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော သွေးချီများက အမှတ်တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားပြီး ကွေ့ယွင်ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ တိတ်ဆိတ်နေသော လက်ညှိုးထိုးချက်နှင့် တိကျစွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဘုန်း"

တိုးညင်းသော ချီပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ကွေ့ယွင်ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က သူ၏ လက်ညှိုးထိပ်မှတစ်ဆင့် ခုခံ၍မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် အင်အားတစ်ခု ကူးစက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

သူ၏ ချီနှင့် သွေးများ ဆူပွက်နေသဖြင့် သူက နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရန် အင်အားကို အသုံးပြုလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ သွေးချီများကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ပစ်လိုက်ရလေ၏။

"ဝင်္ကပါ ဖွဲ့စည်းကြ။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါး၏ ပုံရိပ်များက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နေရာဆယ်နေရာတွင် လျင်မြန်စွာ နေရာယူလိုက်ကြကာ ရှောင်မိုကို အလယ်ဗဟိုတွင် ဝန်းရံလိုက်ကြလေ၏။

သူတို့က မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဆိုလိုက်ကြရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပေသည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားပြီး လေထဲတွင် ဧရာမ ရွှေရောင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ရှောင်မိုကို ဖိနှိပ်လာခဲ့လေတော့သည်။

ဤမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီးက တောင်တစ်တောင်ကဲ့သို့ လေးလံလှပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သည့် ချီအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေခဲ့ပေသည်။

မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီး လုံးဝ မကျဆင်းလာခင်မှာပင် အောက်ဘက်ရှိ လေထုက ခဲသွားခဲ့ချေပြီ။

ရှောင်မိုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တင်းကျပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက တကယ်ပင် အနည်းငယ် ထိခိုက်ခံလိုက်ရလေ၏။

သူက ဧရာမ ရွှေရောင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "ဗုဒ္ဓက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား။"

သူက ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး "မင်စွန်း" ကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားလိုက်လေ၏။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော သွေးချီများက မြစ်ပေါင်းတစ်ရာ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည့်အလား ဓားကိုယ်ထည်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားခဲ့ပေသည်။ ဓားကိုယ်ထည်က အနီရင့်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းများကို သယ်ဆောင်လာသည့်အလားပင်။

"ချိုးဖျက်စမ်း"

ရှောင်မိုက တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို အထက်သို့ ရုတ်တရက် လွှဲခုတ်လိုက်လေ၏။

အထွတ်အထိပ်သို့တိုင် စုစည်းနေပြီး ရုပ်လုံးပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အနက်နှင့် အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပေသည်။

၎င်းတွင် ယခင် ဓားချီ၏ အလွန်အကျွံ အရှိန်အဟုန် မျိုး မရှိတော့သော်လည်း အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ရန် ပြတ်သားမှုများ ပါဝင်နေပြီး မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေတော့သည်။

"ခွပ်"

ကြွပ်ဆတ်သော ကွဲအက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ထိုအဆုံးစွန်သော ထက်မြက်မှုရှေ့တွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါး၏ ပူးပေါင်း အင်အားများ ပါဝင်နေသော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီးက အလယ်ဗဟိုမှစ၍ ရှင်းလင်းသော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

အက်ကွဲကြောင်းက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေ၏။

"ဘုန်း"

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှေရောင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တံဆိပ်တုံးကြီးက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေတော့သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားပြီး လေထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေကြသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့် အများအပြားကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့လေ၏။ သူတို့ အားလုံး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြရပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးများ အနည်းငယ် စီးကျလာခဲ့ပေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

"ဝုန်း..."

ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ ပင်မတောင်ထွတ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပေသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်မှ စတင်၍ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများက အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် နားလည်ရခက်သော မှော်ဝင်္ကပါ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ ဝင်္ကပါပုံစံများက နူးညံ့သော်လည်း ပြတ်သားသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာပြီး ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ကိုယ်တိုင်နှင့် မှေးမှိန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့လေ၏။ အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ ကျန်ရှိနေသော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များက ဤနေရာသို့ စုစည်းလာပြီး မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့်အလားပင်။

ပင်မခန်းမဆောင်၏ အရှေ့တည့်တည့်ရှိ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးထံမှ အလင်းတန်းများ လျှံကျလာပြီးနောက် ရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသည့်အလား ရွှေရောင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဆက်မပြတ် စီးထွက်လာပြီး အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားကာ တိုက်ပွဲမြေပြင်အထက်တွင် ဧရာမ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး တစ်ဆူအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက ခေါင်းငုံ့ကာ ရှောင်မိုကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုကလည်း ခေါင်းမော့ကာ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

ရှောင်မို ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့စဉ်က အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒဏ္ဍာရီတွေအရဆိုရင် ရှေးခေတ်ကာလတွေမှာ အတွေးအခေါ် ကျောင်းတော် တစ်ရာက ဘိုးဘေးတွေက နတ်ဘုရားတွေကို ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်။ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ဘိုးဘေးကြီး သေဆုံးသွားချိန်မှာ သူက ဒီလူ့လောကက သာမန်ပြည်သူတွေကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်ရုပ်တု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး လူ့လောကကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ဒါက အဲဒီ ရုပ်ပွားတော်ပဲ ဖြစ်ရမယ် ထင်ပါတယ်။"

ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"မှန်ပါတယ်။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။ "ဒါက ဘုန်းကြီးတို့ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာပါ၊ အရင်က တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ နှစ်သောင်းနဲ့ချီ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ဘုန်းကြီးတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို အားကိုးနေရဦးမယ်လို့ ဒီဘုန်းကြီး တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။ ဒါက တကယ်ကို အပြစ်ကြီးတစ်ခုပါပဲ။"

"ရှောင်မို" မန်တိုကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ကြမ်းတမ်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ "ဒီနေ့ ငါတို့က မင်းကို ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ပစ်မယ်။"

"ဒါဆို လာပြီး စမ်းကြည့်လေ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့လေ၏။

ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက အသက်ဝင်လာသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှ စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ဝင်္ကပါပုံစံများက လောင်ကျွမ်းနေသော ရွှေရောင် မီးတောက်များနှင့် တူနေခဲ့လေ၏။ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တာအိုစည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်သော အခဲရုပ်လုံးပေါ်နေသည့် ရွှေရောင် သံကြိုးများက မှော်ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်မိုထံသို့ ရစ်ပတ်လာခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသော သံကြိုး အနည်းငယ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပေသည်။

"ချလွမ်၊ ချလွမ်၊ ချလွမ်"

ရွှေရောင် သံကြိုးများက ရှောင်မို၏ ဓားရှည်ကြောင့် သာမန် ကြိုးများကဲ့သို့ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပြီး လေထဲတွင် ရွှေရောင် အလင်းမှုန်လေးများအဖြစ် ပြယ်လွင့်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ အကြည့်ကို တောင်ပေါ်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးပေါ်သို့ ကျရောက်စေလိုက်လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံအထက်ရှိ ဧရာမ ရွှေရောင် ပုံရိပ်ယောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ပေသည်။

"ဗုဒ္ဓက ငါ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီဗုဒ္ဓတော့ မဟုတ်ဘူး။"