အခန်း (၂၄၇-၂၄၈)
Vol. 25 Ch. 247-248
အခန်း (၂၄၇) - အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ ရန်သူ
ညဥ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန်…
မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်…
မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝေရှုန်ကျန့်သည် စာကြည့်ခန်းအတွင်း ထိုင်နေရင်း နေ့ဘက်က မပြီးပြတ်သေးသော ရုံးလုပ်ငန်းကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေလေသည်။
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ဝင်လာလေသည်။
“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး သခင်ကြီးဆီက သတင်းစကား ရောက်လာပါတယ်”
အနက်ရောင်ဝတ်လူသားက စာတစ်စောင်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။
“သခင်ကြီးဆီက သတင်းလား”
ဝေရှုန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး စာကို အမြန်ယူကာ အလေးအနက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ဝေရှုန်ကျန့်သည် စာကို အသေအချာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာမှ စာကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
“ခရိုင်အားလုံးကို ကင်းလှည့်မှုတွေ တိုးမြှင့်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ အထူးသဖြင့် ဒဏ်ရာရထားတဲ့ တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေ၊ နှစ်ယောက်တွဲ သွားလာနေသူတွေကို အသေအချာ စစ်ဆေးရမယ်။ သံသယဖြစ်စရာ တွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်ပါ။ အင်အားမမျှရင် အထက်ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်ပါ”
ဝေရှုန်ကျန့်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်တည်ကြည် လေးနက်နေပေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ဝေရှုန်ကျန့်၏ တည်ကြည်သော အမူအရာကို မြင်သည်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်လူသားက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူသား ထွက်သွားပြီးနောက် ဝေရှုန်ကျန့်သည် အခန်းအတွင်း၌ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလေသည်။
“သခင်ကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ခိုးယူရဲတဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”
ဝေရှုန်ကျန့်က တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အဲဒီသူခိုးနှစ်ယောက်က ကွမ်ဟယ်မြို့နယ် အနီးအနားကို ထွက်ပြေးလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိပြီး သခင်ကြီးလက်ထဲ အပ်နိုင်ရင် ငါ့အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရနိုင်မှာပဲ”
လျိုယန်ခရိုင် အပြင်ဘက်…
လူရိပ်နှစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။
လရောင်အောက်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော်နေပြီး အရှိန်အဝါများမှာလည်း အားနည်းနေသဖြင့် ဒဏ်ရာရထားကြောင်း သိသာလှသည်။
သို့သော် သူတို့သည် တာအိုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သဖြင့် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း ညဘက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွားလာနိုင်ကြသေးသည်။
“မြို့တွေနား ကပ်ရတာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ တခြားလမ်းကနေ ရှောင်ပြေးရင် မကောင်းဘူးလား”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ရှိသောလူက ပြောလိုက်သည်။
ထိုအမာရွတ်မှာ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေပြီး သွေးများပင် စိမ့်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဆေးလုံးသောက်သုံးပြီးနောက် ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကင်းမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။
ဒဏ်ရာပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော စွမ်းအားမှာ သူ၏ တာအိုနယ်ပယ် စွမ်းအားကို ခုခံနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
“ငါတို့ အရင်းအမြစ်တချို့ စုဆောင်းရမယ်”
ထိပ်ပြောင်သောလူက ပြောလိုက်သည်။
သူသည် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူထက် အခြေအနေ ပိုကောင်းပုံရလေသည်။
“အများကြီး မလိုပါဘူး၊ ငါတို့ ခရီးသွားဖို့ လုံလောက်ရင်ရပြီ”
ထိပ်ပြောင်သူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။
“ငါတို့ရဲ့ အခုလိုအခြေအနေနဲ့ အထောက်အပံ့တွေ လုံလောက်အောင်မရှိရင် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကနေ လွတ်အောင်ပြေးပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းစုတွေကို ရောက်သွားရင်တောင် ဒဏ်ရာတွေက အမြန်သက်သာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဘက်မှာက ဆေးဝါးအရင်းအမြစ်ရှာရတာ အရမ်းခက်ခဲတယ်”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူက နောင်တရသည့် အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မင်းစကားကို နားထောင်ခဲ့တာ ငါတကယ် နောင်တရမိတယ်။ သခင်ကြီးဆီမှာနေရတာ သိပ်ပြီး သက်တောင့်သက်သာ မရှိပေမဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခုတော့ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ မင်းနဲ့ပေါင်းပြီး သခင်ကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ခိုးမိတာ ငါမှားသွားတယ်။ ငါတို့ အခုတော့ အလိုက်ခံရမှာ သေချာနေပြီ။ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ပြန်လာဖို့ ဘယ်တော့မှ အခွင့်အရေးရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူ၏ လေသံတွင် ထိပ်ပြောင်အပေါ် အပြစ်တင်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ထိပ်ပြောင်က သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အလုပ် ဟုတ်လား။ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ သခင်ကြီးနားမှာ ငါတို့အတွက် နေရာမရှိတော့ဘူး။ တကယ်လို့ သခင်ကြီးက နောင်တစ်ချိန်မှာ ထီးနန်းကို ဆက်ခံရင်တောင် ငါတို့နှစ်ယောက်က အိမ်တော်မှာ အရေးမပါတဲ့သူတွေ ဖြစ်နေမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက အိမ်တော်ထိန်းချုပ်ကို အရင်က စော်ကားခဲ့မိဖူးတယ်လေ။ သူ ငါတို့ကို ဘယ်အချိန်မှာ လုပ်ကြံမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ”
ထိပ်ပြောင်က ဆက်ပြောသည်။
“အခု ငါတို့ အန္တရာယ်ရှိနေပေမဲ့ ဒီအဖိုးတန်တဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာ နှစ်ခုကို ရလိုက်တာက အကျိုးရှိတယ်။ မင်းလည်း တစ်ချိန်က သူများအိမ်အမိုးအောက်မှာ မနေချင်တော့ရင် ပင်လယ်ရပ်ခြားကို သွားပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျွန်းပိုင်ရှင် လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတာ မေ့နေပြီလား။ အခု အခွင့်အရေး ရလာတော့မှ မင်းက ကြောက်နေတာလား”
ထိပ်ပြောင်က မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူကို ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
“ငါတို့ ရထားတဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ရတနာနှစ်ခုက ငါတို့ထက် နယ်ပယ်မြင့်တဲ့ ရန်သူတွေကို သတ်နိုင်ရုံတင်မကဘူး ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကိုလည်း အထောက်အကူပြုတယ်။ ဒါတွေနဲ့ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါတို့ တာအိုနယ်ပယ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ပိုင်းကိုတောင် ရောက်နိုင်သေးတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ပြန်မလာနိုင်ရင်တောင် ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေနိုင်တာပဲ”
“ဒါကလည်း ဟုတ်တာပါပဲ”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူက သူ၏ ဒဏ်ရာကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်သည်။ သူသည် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲပင်။
“စိတ်ဓာတ်ကျမနေစမ်းနဲ့။ အရင်းအမြစ်တချို့လုယူဖို့ နေရာတစ်ခုရှာပြီး ပင်လယ်ဘက်ကို တိုက်ရိုက် သွားကြမယ်။ ပင်လယ်ရပ်ခြား ကမ္ဘာက အကျယ်ကြီးပဲ။ သခင်ကြီး ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ ငါတို့ကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိပ်ပြောင်က မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူကို နောင်တရရန် အချိန်မပေးတော့ဘဲ အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်သည်။
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ကြောင်းသိသဖြင့် အရှိန်မြှင့်၍ လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။
ရုတ်တရက် ထိပ်ပြောင်က ရပ်လိုက်သဖြင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဟိုမှာ အိမ်တော်ကြီးတစ်ခု ရှိတယ်”
ထိပ်ပြောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီအိမ်တော်မှာ မီးတွေထိန်လင်းနေတာပဲ။ လူတွေ အစောင့်ချထားတာ သေချာတယ်။ ဒါက ကွမ်ဟယ်မြို့နယ်က မိသားစု တစ်ခုခုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေရာကိုသာ တိုက်ခိုက်ပြီး လုယူလိုက်ရင် ပင်လယ်ရပ်ခြား သွားဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရမှာ သေချာတယ်”
ထိပ်ပြောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ အန္တရာယ်စွန့်ပြီး မြို့ထဲကို ဝင်စရာ မလိုတော့ဘူး”
“ဒါပေမဲ့...”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူက တွေဝေနေဆဲပင်။
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာရနေတာလေ”
“ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။ ဒဏ်ရာရနေလို့ အင်အားအပြည့် မသုံးနိုင်ရင်တောင် ဒီလျှို့ဝှက်ရတနာ နှစ်ခုနဲ့ဆိုရင် တာအိုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ မတွေ့သရွေ့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိပ်ပြောင်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။
“ဒါ့အပြင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာ ကွမ်ဟယ်မြို့နယ်မှာဆိုရင် မိသားစုခေါင်းဆောင်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့က ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ကောင်းပြီလေ အဲဒါဆိုလည်း လုပ်ကြတာပေါ့”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူက အံကြိတ်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အိမ်တော်ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ တည်ရှိနေမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်ပင် မကြိုးစားတော့ဘဲ အိမ်တော်အတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။
“ဘယ်သူလဲ”
ထိုအချိန်တွင် အစောင့်တစ်ဖွဲ့က သူတို့နှစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားသည်။
ထိပ်ပြောင်က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ ကြယ်တာရာချီဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အစောင့်များအားလုံး သေဆုံးသွားကြလေသည်။
ထိုအစောင့်များသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ အခြေခံအဆင့်များသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရှေ့တွင် အင်အားမဲ့နေကြသည်။
“ငါ မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ် တစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိတယ်။ အဲဒီလူက ဒီအိမ်တော်ရဲ့ ပိုင်ရှင် ဖြစ်ရမယ်။ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အားလုံးက သူ့ဆီမှာပဲ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီလူကို အရင်ဆုံး ဖမ်းရမယ်”
ထိပ်ပြောင်က တွေးတောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရှိမနေပေ။ သူသည် မီးခိုးရောင်လေးနှင့်အတူ မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ယန့်လုဂိုဏ်းအတွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွင် အသုံးပြုရန် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အတွင်းမှ ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲအချို့ကို ရွေးချယ်ရန် သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်သည် မိစ္ဆာသားရဲများ စုဝေးရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသားရဲအချို့မှာ ထိုနေရာတွင် မျိုးပွားပြီး ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်စုများပင် တည်ထောင်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရွှီနင်သည် ပြင်ပကမ္ဘာတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိသေးပေ။
‘တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် သူစိမ်းနှစ်ယောက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီ’
မိမိအခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော ချန်ကျန်းထောင်းသည် အန္တရာယ် ကျရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
‘သူတို့က ရန်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ လာတာပဲ’
ချန်ကျန်းထောင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်သည်။
သူသည် အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာပြီး အိမ်တော်တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားအောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ရန်သူတွေ ရောက်နေပြီ။ တပည့်တို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ကြ”
သူ့စကား အဆုံးတွင် ချန်ကျန်းထောင်းသည် သူ့ရှေ့၌ လူရိပ်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“မင်းတို့တွေက ဘယ်သူတွေလဲ”
ချန်ကျန်းထောင်းသည် သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိသဖြင့် အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့သည် ချန်ကျန်းထောင်း လက်ထဲမှ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို တစ်ပြိုင်တည်း မြင်တွေ့သွားကြသည်။
“သူ့ကိုသတ်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုယူလိုက်”
ထိပ်ပြောင်က ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး တစ်ပြိုင်တည်း လှုပ်ရှားကာ ချန်ကျန်းထောင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်
ကြယ်တာရာချီ စီးကြောင်းများက ချန်ကျန်းထောင်း၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပျံသွားသည်။
ချန်ကျန်းထောင်းသည် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ တာအိုလက်နက်ဖြစ်သော ဓားရှည်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့သည်လည်း ပုံစံတူ ဓားကြီးများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
‘အဲဒီဓားကြီးတွေက...’
ထိုတာအိုလက်နက် ဓားကြီးများကို မြင်ပြီးနောက် ချန်ကျန်းထောင်းသည် တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလိုလိုဖြင့် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ရလိုက်သည်။
သို့သော် ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့မှာ ချန်ကျန်းထောင်းကို စဉ်းစားရန် အချိန်မပေးပေ။
“ဒီလူက မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်တာ သိပ်မကြာသေးဘူးပဲ။ သူက သိပ်မသန်မာဘူး၊ ဂုဏ်သတ္တိနှစ်ခုပါတဲ့ အစစ်အမှန် မူလစွမ်းအင်ကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ လျှို့ဝှက်ရတနာကို မသုံးဘဲတောင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်”
ထိပ်ပြောင်က မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူထံ အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူသည် ချန်ကျန်းထောင်းတစ်ယောက် အင်အားမကြီးသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာလေသည်။
‘ငါ မှတ်မိပြီ’
ချန်ကျန်းထောင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။
‘ဒီပုံစံတူ ဓားရှည်တာအိုလက်နက် နှစ်ခုက မင်းသားအိမ်တော်က တာအိုနယ်ပယ် အစောင့်တွေအတွက် သီးသန့်ထုတ်ပေးထားတဲ့ အရာတွေပဲ’
သူ၏ဦးလေး ချန်ကျင်ရှန်နောက်မှ လိုက်ပါသွားစဉ် မင်းသားစံအိမ်တော်၏လူများနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသည်ကို သူ သတိရသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က အစောင့်အဖြစ် လိုက်ပါလာသော တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များတွင် ဤကဲ့သို့သော တာအိုလက်နက်များရှိကြပြီး အရာအားလုံးမှာ ထပ်တူကျနေသည်။
‘ဒီနှစ်ယောက်က မင်းသားစံအိမ်တော်က လူတွေပဲ’
ချန်ကျန်းထောင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ဘာလို့ မင်းသားစံအိမ်တော်က တာအိုလက်နက်တွေကို ကိုင်ထားရတာလဲ”
“ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှချည်လား”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူ၏ မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“မင်းက ဒါတွေကို မှတ်မိနေမှတော့ ငါတို့ မင်းကို အသက်ရှင်လျက်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး”
ထိပ်ပြောင်သူနှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့သည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
ချက်ချင်းပင် ချန်ကျန်းထောင်း၏ ခြံဝင်းမှာ ပြိုပျက်ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။
“ဒါ စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ အသံပဲ။ စီနီယာအစ်ကိုကြီး အန္တရာယ်ရှိနေပြီ”
ရှောက်ရွှင်၊ ထုံလီနှင့် အိုးဝေတို့သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
“မင်းမှာ အကူအညီတွေ ရှိသေးတာလား”
သူတို့သုံးဦး ရောက်ရှိလာသော်လည်း ထိပ်ပြောင်သူနှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့မှာ လုံးဝ မထိတ်လန့်ကြပေ။
ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ် နှစ်ဦးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် တစ်ဦး၊ ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်များကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေသည်။
အိမ်တော်၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်း၌…
‘ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ’
ချင်းယင်မှာ အိပ်ပျော်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် နိုးလာလေသည်။
ဘေးနားရှိ ရွှီးဟူကျွင်းသည်လည်း သတိအနေအထားဖြင့် ရှိနေလေသည်။
၎င်းသည် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ မီးခိုးရောင်လေးနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
ရွှီနင်နှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့ မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ၎င်းကို ရွှီးဟူကျွင်းထံတွင် ခေတ္တ အပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“အစ်ကို... ရွှီးဟူကျွင်းက သတင်းပို့လာတယ်။ တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက် အိမ်တော်ကို ကျူးကျော်ပြီး လူတွေကို တိုက်ခိုက်နေတယ်တဲ့”
မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အတွင်း၌ မီးခိုးရောင်လေးက ရွှီနင်ထံ သတင်းပို့လိုက်သည်။
“တာအိုနယ်ပယ်က ရန်သူနှစ်ယောက်လား”
ရွှီနင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အခုချက်ချင်း အပြင်ထွက်ကြစို့”
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူရိပ်နှစ်ခုမှာ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် ရွှီနင်သည် မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီးချန်တို့ အန္တရာယ်ရှိနေပြီ”
ရွှီနင်သည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
မီးခိုးရောင်လေးသည်လည်း နောက်မှ ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။
အခန်း (၂၄၈) - ဂုဏ်ထူးဆောင်
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသော လူနှစ်ယောက်မှာ ချန်ကျန်းထောင်းနှင့် ကျန်သုံးဦးအား တိုက်ခိုက်နေကြပြီဖြစ်သည်။
ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း ချန်ကျန်းထောင်းတို့ သုံးဦးအား ရင်ဆိုင်ရန်မှာ လွယ်ကူနေဆဲပင်။
‘ငါက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ဘူးပဲ’
ချန်ကျန်းထောင်းမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေမိသည်။
‘ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ အိမ်တော်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကိုလည်း ငါ အာရုံခံလို့ မရပါလား’
ချန်ကျန်းထောင်းသည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ ရူးသွပ်သော တိုက်စစ်များကြောင့် ဖိအားများလာကာ အော်ပြောလိုက်သည်။
“အမြန်ပြေးကြ၊ ငါ သူတို့ကို တားထားပေးမယ်”
ချန်ကျန်းထောင်းက ရှောက်ရွှင်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးအား ထပ်လောင်းပြောလိုက်လေသည်။
“ချန်မိသားစုဆီသွားပြီး ငါ့ဦးလေးကို အကူအညီသွားတောင်းကြ”
ထိုသုံးဦးမှာလည်း ဤနေရာတွင် ဆက်နေပါက အကူအညီမဖြစ်ဘဲ ချန်ကျန်းထောင်းအတွက် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးသာ ဖြစ်မည်ကို သိကြပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရှောက်ရွှင်တို့ သုံးဦးမှာ အခွင့်အရေးရသည်နှင့် တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ အမြန်ထွက်ခွာလိုက်ကြသည်။
“ပြေးချင်နေတာလား”
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့မှာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကြသည်။
တစ်ယောက်က ချန်ကျန်းထောင်းကို တားဆီးထားပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ရှောက်ရွှင်တို့နောက်သို့ လိုက်လေသည်။
သို့သော် ထိုအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကြယ်တာရာချီ အရှိန်အဝါ အချို့မှာ လွင့်ပျံလာပြီး သူတို့၏ တိုက်ကွက်များကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်သည်။
ရွှီနင်သည် မီးခိုးရောင်လေးနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။
“ဂိုဏ်းချုပ်”
ချန်ကျန်းထောင်းနှင့် တပည့်များမှာ ရွှီနင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပူပန်သွားကြသည်။
ရွှီနင် မပေါ်လာခင်က သူ ဘယ်ရောက်နေသလဲဟု စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခု ပေါ်လာသည့်အခါတွင်မူ ရွှီနင် ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေကြပြန်သည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အမြင်တွင် ရွှီနင်၏ အစွမ်းမှာ ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးရာ ဤရန်သူနှစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့်ပင်။
“ဂိုဏ်းချုပ် ဟုတ်လား”
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ်ပဲ ရှိတာလား။ နည်းနည်းတော့ အားနည်းလွန်းမနေဘူးလား”
ထိပ်ပြောင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ရှောက်ရွှင်တို့နောက်ကို အမြန်လိုက်သွားပါ၊ ကျွန်တော်တို့ တားထားပေးပါ့မယ်”
ချန်ကျန်းထောင်းက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ရွှီနင်ကမူ သူ့အား ဂရုမစိုက်ဘဲ ချင်းယင်ဝံပုလွေဓားအား ထုတ်ယူလိုက်ကာ တာအိုနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချ၍ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်လေသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်”
ရွှီနင်က သူတို့ကို စတင်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ချန်ကျန်းထောင်းတို့ သုံးဦးမှာ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း
ကြယ်တာရာချီများ ထိတွေ့မိသော်လည်း ရွှီနင်မှာ အရေးမနိမ့်ခဲ့ပေ။
‘ဘယ်လောက်တောင် ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံလဲ’
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့မှာ ရွှီနင်နှင့် လက်ရည်စမ်းပြီးနောက် အံ့ဩသွားကြသည်။
သူတို့နှင့် အရင်တိုက်ခဲ့သော ချန်ကျန်းထောင်းမှာ မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် အရိုက်ခံထားရခြင်းပင်။ ရွှီနင်၏ နယ်ပယ်မှာ နိမ့်ပါးသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာမူ သိသိသာသာ ပိုမိုပြင်းထန်နေပေသည်။
“မင်း ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး၊ မင်းမှာ ခွန်အားတချို့တော့ ရှိသားပဲ”
ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်လာကြသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်က တော်တော်သန်မာတာပဲ”
ချန်ကျန်းထောင်းတို့ သုံးဦးမှာ ရွှီနင်၏ စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“လာ၊ အခွင့်အရေးရတုန်း ချန်မိသားစုဆီ အကူအညီ သွားတောင်းကြရအောင်”
ရှောက်ရွှင်မှာ ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ထုံလီ၊ အိုးဝေတို့နှင့်အတူ တိုက်ပွဲအတွင်းမှ အမြန်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
“သူတို့ စစ်ကူသွားခေါ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ လျှို့ဝှက်ရတနာကို သုံးပြီး တိုက်ပွဲကို အမြန်အဆုံးသတ်ကြစို့”
ဤနေရာမှာ လျိုယန်ခရိုင်နှင့် မဝေးလှသဖြင့် မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အိမ်တော်ကို သတိထားမိသွားစေနိုင်ကြောင်း ထိပ်ပြောင်က သိလိုက်သည်။
အကယ်၍ ထိုအချိန်ကျမှ လျှို့ဝှက်ရတနာကို အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် အသက်ရှင်ရန် လမ်းစရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
“ကောင်းပြီ”
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူက သဘောတူလိုက်သည်။
သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုစီ ပေါ်လာလေသည်။
ထိပ်ပြောင်၏ လက်ထဲမှ အရာမှာ အစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး အမာရွတ်ပါသူ၏ လက်ထဲမှ အရာမှာ အပြာရောင်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် တာအိုနယ်ပယ် စွမ်းအားများကို ပုံဆောင်ခဲထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ပုံဆောင်ခဲများမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝှစ်…
ပုံဆောင်ခဲများ၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကြယ်တာရာချီ အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြားကို ထုတ်လွှင့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ ကြယ်တာရာချီ အရောင်မှာလည်း အစိမ်းရင့်ရောင်နှင့် အပြာရောင်သို့ အသီးသီး ပြောင်းလဲသွားသည်။
“သူတို့ရဲ့ ကြယ်တာရာချီ စွမ်းအားက နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်သွားတာပဲ”
ရွှီနင်မှာ သူတို့လက်ထဲမှ ပုံဆောင်ခဲများကို သတိထားမိလိုက်သည်။
“ဒါတွေက လျှို့ဝှက်ရတနာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ သတိထား”
ချန်ကျန်းထောင်းမှာလည်း ရွှီနင်အား ကူညီရန် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင်လေးမှာလည်း တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေပေသည်။
ဝှစ်…
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရွှီနင်အား တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် မီးခိုးရောင်မြူခိုးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
ရွှီနင်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ရတနာ ဖြစ်သော လေမီးခိုးဘူးသီးခြောက်ကို အသုံးပြုကာ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။
‘ဒါက ဘာလဲ’
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူမှာ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများက သူ၏ ဒဏ်ရာများထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နဂိုကပင် နာကျင်နေသော ဒဏ်ရာများမှာ ပို၍ ဆိုးရွားလာတော့သည်။
‘ငါ အပြင်လောကကိုလည်း မမြင်ရတော့သလို အာရုံခံလို့လည်း မရတော့ဘူး’
သူတို့နှစ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ကိုင်ထားသော်လည်း ရွှီနင်ကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြပေ။
“မြန်မြန်၊ ဒီမြူခိုးတွေထဲကနေ ထွက်ကြရအောင်”
ထိပ်ပြောင်က ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ရွှီနင်မှာ ချင်းယင်ဝံပုလွေဓားနှင့်အတူ မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။
ရွှစ်
ဓားဖြင့်ခုတ်ချလိုက်ရာ မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ခံလိုက်ရပြီး နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ရသွားလေသည်။
၎င်းက ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော သူ့အား တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားစေတော့သည်။
မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူမှာ သတိလစ်စပြုလာပြီး ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာတော့သည်။
ထိပ်ပြောင်မှာ သွားကိုကြိတ်ကာ သူ၏ ဓားရှည်အား အမာရွတ်ပါသူဘက်သို့ လှည့်လိုက်လေသည်။
ရွှစ်…
ဓားချက်မှာ ထိုသူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်လေသည်။
ထိပ်ပြောင်သည် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူ၏ လက်ထဲမှ ပုံဆောင်ခဲကို လုယူလိုက်ပြီး စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချကာ မြူခိုးများအတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
‘ကိုယ့်လူချင်းတောင် ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား သတ်ပစ်တာပဲ’
မြူခိုးထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ရွှီနင်မှာ ခေါင်းပြောင်သည် ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။
ရွှီနင်သည် ချင်းယင်ဝံပုလွေဓား၏ စိတ်ဆန္ဒကို နှိုးဆွလိုက်ကာ တစ်ဖန် ထပ်မံခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။
ထိပ်ပြောင်မှာ အန္တရာယ် နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ထဲရှိ အစိမ်းရောင်ပုံဆောင်ခဲမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အစိမ်းရောင် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။
ဒုန်း
ရွှီနင်၏ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ခုတ်လိုက်သော ဓားချက်မှာ ထိုအစိမ်းရောင် အကာအကွယ်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။
‘ဒီလူ့လက်ထဲက ရတနာက တော်တော်လေး အရည်အသွေးမြင့်တာပဲ’
တိုက်စစ်က မအောင်မြင်သော်လည်း ရွှီနင်မှာ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။
လေမီးခိုးမြူခိုးများအတွင်းမှ အဆိပ်ငွေ့များမှာ ထိပ်ပြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီးဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် ထိပ်ပြောင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးများ အန်လာတော့သည်။
‘ဒီမြူခိုးတွေထဲမှာ သဘာဝအဆိပ်စွမ်းအားတွေ ပါနေတာပဲ’
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တာအိုနယ်ပယ်စွမ်းအားများမှာ အားနည်းလာပြီး ထိပ်ပြောင်မှာ အကာအကွယ်ကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။
ရွှီနင်သည် ဤအခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။
ဓားချက်နှစ်ချက်မှာ ထိပ်ပြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေသည်။
ရွှီနင်သည် ဤသူများမှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိသဖြင့် အရှင်ဖမ်းဆီးကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုပေသည်။
‘မင်းသားစံအိမ်တော်ရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးသူတွေဆီကနေ လွတ်လာပြီးမှ ဒီမှာ ရှုံးရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး’
ထိပ်ပြောင်မှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့သည်ကို သိလိုက်သည်။
“အရှင်ဖမ်းခံရပြီး မင်းသားလက်ထဲ ရောက်မယ့်အစား ငါ့ဘာသာငါပဲ အဆုံးစီရင်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်”
ထိပ်ပြောင်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသွေးကြောများကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
“ဟင်”
ရွှီနင် ဖမ်းဆီးရန် မပြင်ရသေးမီမှာပင် ထိပ်ပြောင်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။
‘အဖော်ကို သတ်ရာမှာ ပြတ်သားရုံတင်မကဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်တာမှာလည်း အင်မတန် ရက်စက်တာပဲ’
ရွှီနင်သည် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းသော သိုင်းသမားမျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။
ဝှစ်…
ရွှီနင်သည် မြူခိုးများကို လေမီးခိုးဘူးသီးခြောက်အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
‘ဒီမြူခိုးတွေကို သုံးတာများလာတော့ နည်းနည်း ကျဲသွားပြီပဲ။ နောက်ကျရင် အခွင့်အရေးရှာပြီး မြူခိုးတွေကို ပြန်ဖြည့်ရမယ်’
ရွှီနင် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။ မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားသည့်အခါ တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် ရွှီနင်နှင့် အလောင်းနှစ်လောင်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
‘ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီလူနှစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ သတ်လိုက်တာလား’
ဤမြင်ကွင်းမှာ ချန်ကျန်းထောင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေပေသည်။
သူသည် ရွှီနင်၏ အခြေခံခိုင်မာမှုနှင့် ပါရမီကိုသာ သိထားသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ရွှီနင်၏ အလားအလာကိုသာ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွှီနင်မှ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားသူများကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
“ဟူး...”
မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားပြီး ရွှီနင် ဘေးကင်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မရသေးသော မီးခိုးရောင်လေးမှာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။
၎င်းမှာ တာအိုနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ခါစသာ ရှိသေးသဖြင့် အစောပိုင်းတွင် ဝင်ရောက်ကူညီရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။
“ပြီးပြီ”
ရွှီနင်က ချင်းယင်ဝံပုလွေဓားကို သိမ်းလိုက်ရင်း ချန်ကျန်းထောင်းအား ပြောလိုက်သည်။
ချန်ကျန်းထောင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျှောက်လာသည်။
ရွှီနင်အကြောင်း သူ ပိုသိလေလေ၊ ရွှီနင်မှာ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလေ ဖြစ်နေသဖြင့် ယန့်လုဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်အတွက် သူ ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာပေသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုချန်၊ ဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်ကလဲဆိုတာ သိလား”
ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။
“သူတို့က ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်က ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့သုံးတဲ့ တာအိုလက်နက်တွေက ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေ သုံးလေ့ရှိတဲ့ လက်နက်တွေပဲ”
ချန်ကျန်းထောင်းက ပြန်ဖြေသည်။
“ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်က လူတွေလား”
ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ကုချင်းစီရင်စုမှာ ရီးဘုရင်ခံ၏ အပိုင်စားနယ်မြေဖြစ်ပြီး ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်မှာ ကုချင်းစီရင်စု၏ အရှင်သခင်တစ်ဝက်လည်း ဖြစ်သည်။
“ငါတို့နဲ့ ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိလို့လား”
ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။
သူသည် ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်နှင့် အကြောင်းမဲ့ ရန်သူမဖြစ်လိုပေ။
“မရှိပါဘူး”
ချန်ကျန်းထောင်းက ပြောသည်။
“ဒီလူနှစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အကြောင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်တာပဲ”
“ဒါဆိုရင်တော့...”
ရွှီနင်မှာ သံသယ ဖြစ်နေဆဲပင်။
သူသည် အလောင်းနှစ်လောင်းကို ကြည့်ကာ လက်ထဲမှ ပုံဆောင်ခဲနှစ်ခုကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
‘ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေက ဒီလို လျှို့ဝှက်ရတနာတွေကို ကိုင်ထားနိုင်လို့လား’
ရွှီနင် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
‘အလယ်အလတ်အဆင့် တာအိုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ’
သန်မာသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် အိမ်တော်အတွင်းသို့ လူနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။
ရွှီနင်နှင့် ချန်ကျန်းထောင်းမှာ ထိုနှစ်ဦးလုံးကို သိကြသည်။
တစ်ဦးမှာ ချန်မိသားစုခေါင်းဆောင် ချန်ကျင်ရှန်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ ကွမ်ဟယ်မြို့နယ်၏ မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝေရှုန်ကျန့် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ရောက်လာသည့်အခါ အံ့ဩသွားကြသည်။
ထို့နောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ထိပ်ပြောင်နှင့် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသောလူ၏ အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဒါ အဲဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေလား”
ရွှီနင်နှင့် ချန်ကျန်းထောင်းတို့ နှုတ်မဆက်ရသေးမီမှာပင် ဝေရှုန်ကျန့်က ရှေ့သို့ တိုးလာကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
အစောပိုင်းတွင် ချန်မိသားစုက မြို့ပြင်ရှိ အိမ်တော်တစ်ခုတွင် အလိုရှိနေသော တရားခံများ ရှိနေကြောင်း သတင်းပို့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသတင်းကို ကြားပြီးနောက် ဝေရှုန်ကျန့်သည် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ချန်ကျင်ရှန်နှင့်အတူ အမြန်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသူနှစ်ဦးအား ဖမ်းဆီးနိုင်ပြီး မင်းသားအတွက် လျှို့ဝှက်ရတနာကို ပြန်လည်ရယူပေးနိုင်ပါက ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူး ရရှိမည်ကို ဝေရှုန်ကျန့် သိထားသည်။
ဝေရှုန်ကျန့်သည် ထိုသူနှစ်ဦး ကြိုတင် ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒါတွေက သူတို့ဆီကနေ သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေပါ”
ရွှီနင်က ပုံဆောင်ခဲနှစ်ခုကို ဝေရှုန်ကျန့်အား ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါတွေက မင်းသား ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေပဲ”
ဝေရှုန်ကျန့် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် အတည်ပြုလိုက်သည်။
ဝေရှုန်ကျန့်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။
“မိသားစုခေါင်းဆောင်ချန်၊ ခင်ဗျားတို့ ချန်မိသားစုကတော့ ဒီကိစ္စမှာ အကျိုးကျေးဇူးရပြီဗျာ”
ဝေရှုန်ကျန့်က ချန်ကျင်ရှန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းသားရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေ ဟုတ်လား”
ရွှီနင်နှင့် ချန်ကျန်းထောင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ထိုသူနှစ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ခိုးယူလာခဲ့သော ဘုရင်ခံအိမ်တော်မှ ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး သတ်လိုက်တာလား”
ဝေရှုန်ကျန့်က ရွှီနင်နှင့် ချန်ကျန်းထောင်းကို မေးလိုက်သည်။
“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို တင်ပြရရင် ကျွန်တော်ကတော့ ဒီလူနှစ်ယောက်ကိုသတ်ရာမှာ ဘာမှ မကူညီခဲ့ရပါဘူး”
ချန်ကျန်းထောင်းက အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
“အို”
ဝေရှုန်ကျန့်က ရွှီနင်အား ကြည့်လိုက်သည်။