အခန်း (၂၄၉-၂၅၀)

အခန်း (၂၄၉) - မင်းသား သွမ့်ချောင်ဖုန်း

ရွှီနင်သည် မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော နေ့လယ်စာစားပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဝေရှုန်ကျန့်မှာ သူ့ကို မှတ်မိနေလေသည်။

ဝေရှုန်ကျန့်က ရွှီနင်သည် ချန်ကျန်းထောင်းနှင့် အတူထိုင်နေခဲ့သည်ကိုသာ မှတ်မိနေခဲ့ပြီး ရွှီနင်မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ဝေရှုန်ကျန့်က သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီနင်က နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

“ဒီနှစ်ယောက်ကို မင်းသတ်လိုက်တာလား”

ဝေရှုန်ကျန့်က ရွှီနင်အား စူးစမ်းချင်စိတ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မင်းသားထံမှ ရရှိထားသော သတင်းများအရ ဤသက်တော်စောင့်နှစ်ဦးလုံးသည် တာအိုနယ်ပယ် တတိယအဆင့်တွင် ရှိကြပေသည်။

ထွက်ပြေးစဉ်အတွင်း ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသော်လည်း လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသောကြောင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာ မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာပင် ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေချေသည်။

“သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ကျွန်တော်သတ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး”

ရွှီနင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

“သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရအောင် လုပ်လိုက်တော့ သူ့အဖော်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်သွားပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာပါ။ ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကတော့ ကျွန်တော် ဖမ်းတော့မယ့်အချိန်မှာပဲ သူ့နှလုံးသွေးကြောတွေကို သူကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်သွားခဲ့တာပါ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝေရှုန်ကျန့်က အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ဤဘုရင်ခံအိမ်တော်မှ သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးသည် မင်းသားက လူတစ်ဦးအား ပြန်လည်မွမ်းမံရန် ခိုင်းစေထားသည့် လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ခိုးယူခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အဖမ်းခံရပါက သေချာပေါက် ဆိုးရွားလှသော နိဂုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ယခုလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခြင်းက နာကျင်မှုများစွာကို သက်သာစေသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်က မင်းလက်ချက်နဲ့ သေသွားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် မင်းက သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာပဲလေ”

ဝေရှုန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်က မင်းသားရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ခိုးယူသွားကြလို့ ဘုရင်ခံအိမ်တော်ကနေ အလိုရှိနေတဲ့သူတွေပဲ။ အခု မင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို နှိမ်နင်းပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာတွေကိုပါ ပြန်လည်ရယူပေးနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ဘုရင်ခံအိမ်တော်ကို သတင်းပို့တဲ့အခါ မင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို သေချာပေါက် ထည့်သွင်းပြောကြားပေးပါ့မယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး”

ရွှီနင်မှာ ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီးဂရုမစိုက်လှပေ။

“ငါ ဒီမှာ အကြာကြီး မနေတော့ပါဘူး”

ဝေရှုန်ကျန့်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း ဒီသတင်းကို အိမ်တော်ဆီ ပြန်ပို့ရဦးမယ်”

ထို့နောက်တွင်တော့ ဝေရှုန်ကျန့်သည် အလောင်းနှစ်လောင်းကို ယူဆောင်လျက် အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ချန်ကျင်ရှန်မှာ အနည်းငယ် ကြာကြာနေချင်သေးသော်လည်း ဝေရှုန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်မှသာ လိုက်သွားရတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ရှောက်ရွှင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့မှာ အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ ဝေရှုန်ကျန့်နှင့် ချန်ကျင်ရှန်တို့လောက် မမြန်ဆန်ပေ။

“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ချန်တို့ရော”

ရှောက်ရွှင်နှင့် အခြားနှစ်ဦး ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ခြံဝင်းကြီးမှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေရှုန်ကျန့်နှင့် ချန်ကျင်ရှန်တို့ ရောက်လာပြီး ရန်သူများကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်ဟု သူတို့က ထင်မှတ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

“သူတို့ ပြန်သွားကြပြီ”

ချန်ကျန်းထောင်းက ပြောလိုက်သည်။

“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ချန်တို့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ”

ထုံလီ၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ကျန်ရစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်နှင့် ချန်ကျန်းထောင်းတို့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုလို ဘေးကင်းကြသည်ကို မြင်သောအခါ အချိန်မီ အကူအညီရခဲ့သည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေသည်။

ချန်ကျန်းထောင်းက သူတို့၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိုသုံးဦးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အထင်လွဲနေကြကြောင်း သိလိုက်သည်။

“အဲဒီနှစ်ယောက်လုံးကို ဂိုဏ်းချုပ်က အနိုင်ယူလိုက်တာကွ”

ချန်ကျန်းထောင်းက ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ ငါ့ဦးလေးက သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို လာယူသွားရုံ သက်သက်ပဲ”

ချန်ကျန်းထောင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောက်ရွှင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

သို့သော် ချန်ကျန်းထောင်းသည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝလိမ်ညာမည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိထားကြပေသည်။

“အဲဒီနှစ်ယောက်က ဒဏ်ရာရထားတဲ့အပြင် ငါ့ဆီမှာလည်း လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုရှိနေလို့ သူတို့ကို ကံကောင်းပြီး နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာပါ”

ရွှီနင်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

သူတို့သုံးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခင်က ရွှီနင်၏အနာဂတ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရွှီနင်က သူ၏စစ်မှန်သော စွမ်းအားသည် မည်မျှထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို သက်သေပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသုံးဦးမှာ ရွှီနင်၏အဆင့်အတန်းကို သူတို့၏ရင်ထဲတွင် မသိမသာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ကြလေပြီ။

ရွှီနင်၏ကိုယ်ရေးရာဇဝင်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယအချို့ရှိခဲ့ဖူးသော အိုးဝေပင်လျှင် ယခုအခါ၌ အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီနင်အပေါ် မည်သည့်သံသယမှ မရှိတော့ချေ။

“ကောင်းပြီ... ဒီအကြောင်းကို ဆက်မပြောကြရအောင်”

ရွှီနင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒီည ဂိုဏ်းမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားတော့ တပည့်တွေနဲ့ သက်တော်စောင့်တွေ စိုးရိမ်နေကြလောက်ပြီ။ သွားပြီး သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ကြပါ။ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကို သေချာပေါက် ထိုက်တန်တဲ့ လျော်ကြေးငွေတွေ ပေးရမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်”

လူတိုင်းက လေးစားယုံကြည်သွားကြလေပြီ။

…

ကုချင်းစီရင်စု…

ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်…

“အရှင်မင်းသား... ရတနာတွေကို ခိုးယူသွားတဲ့ သက်တော်စောင့်တွေ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ရတနာနှစ်ပါးလုံးရဲ့ တည်နေရာကိုလည်း ရှာတွေ့သွားပါပြီ”

သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သတင်းပို့လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့တွင်မူ ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ရွှေသရဖူဆောင်းကာ ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ကို ပတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေလေသည်။

သူ့ထံတွင် နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်များ ရှိနေလေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက လူများကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ခံစားရစေပေသည်။

ထိုသူမှာ ရီးဘုရင်ခံအိမ်တော်၏ မင်းသား၊ နောက်ထပ် နန်းမွေဆက်ခံမည့်သူ သွမ့်ချောင်ဖုန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

“အို”

ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် သွမ့်ချောင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများမှာ ပင့်တက်သွားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာမူ သိပ်ပြီးပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

“အဲဒါတွေက ဘယ်သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားတာလဲ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ရတနာနှစ်ပါးအား ပြန်လည်ရှာတွေ့ခြင်းသည် သူ့အတွက် သိပ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပုံ မပေါ်ပေ။

“ကွမ်ဟယ်မြို့နယ်က ဝေရှုန်ကျန့်ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားတာပါ”

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဝေရှုန်ကျန့်လား...”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဝေရှုန်ကျန့်ဆီကနေ သတင်းပို့လာတာက လျှို့ဝှက်ရတနာနှစ်ပါးကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ အိမ်တော်ဆီ မကြာခင် ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးမယ်လို့ ဆိုပါတယ်”

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ဆက်ပြောလေသည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း “ဒီကို ပို့ပေးဖို့ မလိုဘူး။ ငါတို့ကိုယ်တိုင် သွားယူကြတာပေါ့”

“ငါလည်း ကူတန်းတောင်တန်းတွေဘက်ကို သွားကြည့်ချင်နေတာဆိုတော့ လမ်းကြုံရင် တစ်ခါတည်း ဝင်ယူလိုက်လို့ ရတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ် ဝင်နေခဲ့တာ နှစ်အတော်ကြာနေပြီဆိုတော့ ငါ့ပိုင်နက်နယ်မြေထဲ လှည့်လည်မကြည့်ဖြစ်တာ တော်တော်လေး ကြာနေပြီလေ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းသား”

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ထွက်သွားရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သွမ့်ချောင်ဖုန်းက တားလိုက်ပြန်သည်။

“ဒါနဲ့ မော့လန် ဆိုတဲ့ မိန်းမအကြောင်း မကြာသေးခင်က သတင်းအသစ်တွေများ ကြားထားသေးလား”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းသည် ထိုနာမည်ကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်သွားလေသည်။

“မကြာသေးခင်က မင်းသမီးမော့လန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမှ မရှိပါဘူး... သူမက တာအိုနယ်ပယ်ရဲ့ သတ္တမအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက် ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံတဲ့အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေလောက်ပါတယ်...”

ထိုစကားကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သွမ့်ချောင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိထားကာ အကဲခတ်နေလေသည်။

သူ၏အရှင်မင်းသားသည် မင်းသမီးမော့လန်အား အလွန်အမင်း မုန်းတီးကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မင်းသမီးမော့လန်သည် ဒေါသကြီးသော စရိုက်လက္ခဏာရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံခဲ့ရပြီး အခြားသူများ၏ ခံစားချက်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

လုကျီးစီရင်စု၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမသည် နယ်ကျွံလာတတ်ပြီး ကုချင်းစီရင်စုသို့ မကြာခဏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ ရှိပေသည်။

အသက်ကြီးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရီးဘုရင်ခံက မင်းသမီးမော့လန်၏ အပြုအမူများကို လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း ဘုရင်ခံ၏သားတော်ဖြစ်သူ သွမ့်ချောင်ဖုန်းကမူ သူမ၏လုပ်ရပ်များကို လုံးဝ မနှစ်မြို့ခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီ... မင်း သွားလို့ရပြီ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပြန်ဖြေကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

…

လဝက်အကြာ…

ယန့်လုဂိုဏ်း…

လွန်ခဲ့သော လဝက်အတွင်း ယန့်လုဂိုဏ်း၌ အပြောင်းအလဲအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် ချင်းယင်တို့ နှစ်ဦးလုံးသည် လဝက်အတွင်းမှာပင် တာအိုနယ်ပယ်၏ အခြေခံအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

ဤအချက်က ယန့်လုဂိုဏ်း၏ ယေဘုယျစွမ်းအားကို ပိုမို ခိုင်မာအားကောင်းလာစေခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း ရွှီနင်သည်လည်း ရေနှင့်မီးစွမ်းအင် ဒြပ်စင်စွမ်းအားနှစ်ခုကို ထပ်မံ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤဒြပ်စင်စွမ်းအားနှစ်ခုကို ရှိချန်ဟောက်ကပင် ဆက်လက် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှိချန်ဟောက်၏ မိသားစုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းသည် ကွမ်ဟယ်မြို့နယ်တွင် အလွန်တရာ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိလှသည်။

ယခုဆိုလျှင် ရွှီနင်သည် ရေနှင့်မီးစွမ်းအင်ရှိသော ဒြပ်စင်စွမ်းအား နောက်ထပ်နှစ်ခုကို စုပ်ယူလိုက်နိုင်သည်နှင့်တပြိုင်နက် မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ပြည့်မီသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

လေမီးခိုးဘူးသီးခြောက်၏ အကူအညီဖြင့်ဆိုလျှင် ရွှီနင်သည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးဖြင့်ဆိုပါက သူသည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ရှိ ဂိုဏ်းအားလုံး၏ စံနှုန်းများအရ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးဖြစ်လာရန် လုံလောက်သော အရည်အချင်းများ ရှိလာတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

တောင်နောက်ဘက်…

“မင်းရဲ့ ဒီရေလက်သီးက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ”

ရွှီနင်က ချန်ရှုန်းအား မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ယနေ့သည် ရွှီနင်မှ ချန်ရှုန်းအား ကိုယ်ခံပညာရပ်များ သင်ကြားပေးမည့်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။

“ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပါ။ နောက်ထပ် လဝက်ဆိုရင် မင်း ဒီရေလက်သီးရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် မင်းကို ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု သင်ပေးမယ်။ အဲဒီကနေစပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားလို့ ရပြီ”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ”

ရွှီနင်၏ အားပေးစကားများနှင့် ကတိစကားများကို ကြားရသောအခါ ချန်ရှုန်းမှာ အားတက်သွားပြီး အမြန်ပင် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ တပည့်ဆယ်ဦးအကြားတွင် ချန်ရှုန်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ရှုန်းသည် ဤရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နေ့ရောညပါ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့သည်။

အရင်းအမြစ်များစွာနှင့် ရွှီနင်၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများကြောင့် ချန်ရှုန်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ကောင်းပြီ... ပြန်ပြီးတော့ စဉ်းစားကြည့်ဦး။ ဒီနေ့ ငါပြောလိုက်တဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကို သေချာစဉ်းစားရမယ်”

ရွှီနင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”

ချန်ရှုန်းသည် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်”

ခဏအကြာတွင် ချန်ကျန်းထောင်း ရောက်လာလေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီနေ့ မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်ကို ရီးဘုရင်ခံရဲ့သားတော် ရောက်နေတယ်လို့ကြားတယ်။ မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဝေနဲ့ ကွမ်ဟယ်မြို့နယ်က မိသားစုခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံးက သူ့ကို အဖော်ပြုပေးနေကြတယ်တဲ့”

ချန်ကျန်းထောင်းက သတင်းလာပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းသားက ဒီကို ရောက်နေတာလား”

ရွှီနင်သည် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့် ပတ်သက်၍ အမှန်တကယ်ပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိနေလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သွမ့်တော်ဝင်မိသားစုသည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်၏ အမြင့်ဆုံး အုပ်ချုပ်သူများပင် ‌ဖြစ်လေသည်။

“ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး မိတ်ဖွဲ့သင့်သလား”

ချန်ကျန်းထောင်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနှစ်ယောက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကပဲ အနိုင်ယူခဲ့တာလေ။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေကိုလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကပဲ ပြန်ယူပေးခဲ့တာဆိုတော့”

“မလိုပါဘူး”

ရွှီနင်က ထိုကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

“လျှို့ဝှက်ရတနာနှစ်ခုတည်းပါကွာ။ ငါတို့က ပြန်ယူပေးခဲ့မှန်း မင်းသားက သိရင်တောင် သူ ဂရုစိုက်ချင်မှ ဂရုစိုက်မှာ”

ရွှီနင်၌ မည်သည့်အကြံအစည်မှ မရှိကြောင်း ချန်ကျန်းထောင်း မြင်သောအခါ ဆက်မပြောတော့ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်... အခုဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်က မူလအစပြန်သွားခြင်းနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ကျော်ဖြတ်တော့မယ်။ ဂိုဏ်းကလည်း လမ်းမှန်ပေါ် ရောက်နေပြီဆိုတော့ တပည့်အသစ်တွေကို ထပ်ပြီး စုဆောင်းသင့်ပြီလား”

ချန်ကျန်းထောင်းက စကားအကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

“အနီးအနားက ရွာတွေမှာ သင့်တော်တဲ့ လူငယ်တွေ အများကြီးရှိပါတယ်”

“ခဏ စောင့်ကြည့်ရအောင်”

ရွှီနင်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“လောစရာ မလိုသေးပါဘူး”

“နားလည်ပါပြီ”

ရွှီနင်၏ ငြင်းဆန်မှုကြောင့် ချန်ကျန်းထောင်းမှာ စိတ်ဓာတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူက ရွှီနင်နှင့် အခြားအကြံအစည်များကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးလေသည်။

ယန့်လုဂိုဏ်း၏ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် ချန်ကျန်းထောင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပေသည်။

…

မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်…

အဖော်ပြုပေးနေသူများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဝေရှုန်ကျန့်သည် သွမ့်ချောင်ဖုန်းနှင့်အတူ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

“အရှင်မင်းသား... ဒါက အရှင်မင်းသားရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေပါ”

ယခုအခါတွင် အခြားသူများ မရှိတော့သဖြင့် ဝေရှုန်ကျန့်က ကျောက်စိမ်းရောင်ပုံဆောင်ခဲနှင့် အပြာရောင်ပုံဆောင်ခဲတို့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထုတ်ယူပေးလိုက်သည်။

“ဒါက သခင်ဝေ ဖန်တီးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာနှစ်ပါးပေါ့လေ...”

၎င်းတို့သည် သူ၏လျှို့ဝှက်ရတနာများ ဖြစ်သော်လည်း သွမ့်ချောင်ဖုန်းအနေဖြင့် ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာနှစ်ပါးမှာ သွမ့်ချောင်ဖုန်းထံသို့ မရောက်လာမီမှာပင် သက်တော်စောင့်နှစ်ဦး၏ ခိုးယူခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်း တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ထိုရတနာများကို သန့်စင်ရန်အတွက် သွေးအစက်ချခြင်း မပြုလုပ်သေးဘဲ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

“ဒီနှစ်ခုက မင်းလက်ထဲကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာရတာလဲ”

လမ်းလျှောက်နေရင်းနှင့်ပင် သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ဝေရှုန်ကျန့်က သူ့နောက်မှလိုက်ကာပြန်ဖြေလေသည်။

“အဲဒီသူခိုးနှစ်ယောက်က အနီးအနားကို ရောက်လာတုန်း မြို့ပြင်က ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုထဲကို အရင်းအမြစ်တွေ လုယူဖို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပုံရပါတယ်။ အဲဒီခြံဝင်းထဲမှာပဲ အိမ်ရှင်ရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံလိုက်ရတာပါ”

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်နဲ့ အထက်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲကို မတော်တဆ ရောက်သွားတာဆိုတော့ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ...”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝေရှုန်ကျန့်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား... အဲဒီနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့တဲ့သူက အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်အထက်က သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ”

“ကြယ်တာရာချီနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်လား”

သွမ့်ချောင်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စူးစမ်းလိုသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။

အခန်း (၂၅၀) - မင်းသား၏ အလည်အပတ်

တာအိုနယ်ပယ်တွင် မိမိထက်အဆင့်မြင့်သော ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။

လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခု ပါရှိလျှင်ပင်၊ မိမိထက်အဆင့်မြင့်သော ရန်သူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရုံမျှသာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ဖက်သတ်အနိုင်ယူနိုင်သူမျိုး တွေ့ရခဲလေသည်။ သွမ့်ချောင်ဖုန်းသည် ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့သောပါရမီရှင်မျိုးကို ရံဖန်ရံခါမှသာ မြင်တွေ့ဖူးလေသည်။

“ဒီလူက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် နက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံရှိရမယ်။ သူ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာ ရှိတုန်းက ဓာတ်စွမ်းအင်မျိုးစေ့ သုံးခုထက်မကကို သေချာပေါက် စုစည်းနိုင်ခဲ့တာပဲ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

“ဒီလိုပါရမီရှင်မျိုးကို သိမ်းသွင်းပြီး သေချာလေ့ကျင့်ပေးနိုင်ရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီးရနိုင်လိမ့်မယ်”

ဝေရှုန်ကျန့်က ဤစကားကိုကြားသောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ရွှီနင်ကို သိမ်းသွင်း၍ ရွှီနင်ကလည်း အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းခဲ့ပါက သူကိုယ်တိုင် ရွှီနင်နှင့် ပိုမိုရင်းနှီးအောင် လုပ်ရမည်ဟု စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိချေပြီ။

“အဲဒီခြံဝင်းက ဘယ်မှာလဲ၊ ငါ သွားကြည့်မယ်”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤတစ်ကြိမ် အိမ်တော်မှထွက်လာခြင်းမှာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး တိကျသောရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ယခုကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ဤသို့သောလူကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားကြည့်သင့်သည်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။

“ခြံဝင်းက လျိုယန်ခရိုင်ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်မှာ ရှိပါတယ်”

ဝေရှုန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသားကို စောင့်ကြိုနေဖို့ ကျွန်တော် သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်”

“မလိုပါဘူး”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။

“ကျန်းဟယ် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ရင် ရပြီ၊ လူအများကြီး ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုပါဘူး”

ကျန်းဟယ်ဆိုသည်မှာ သွမ့်ချောင်ဖုန်းဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် စွမ်းအားကြီးမားပြီး သွမ့်ချောင်ဖုန်း မွေးဖွားကတည်းက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

သူရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သွမ့်ချောင်ဖုန်းအနေဖြင့် သူ၏လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ရန်မလိုချေ။

“ဒါဆိုရင် ဒီနေ့အတွက် စားသောက်ပွဲက...”

ဝေရှုန်ကျန့်က တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ဝေရှုန်ကျန့်က လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အခြားကိုယ်ရံတော်များကို မခေါ်ဆောင်တော့ဘဲ သွမ့်ချောင်ဖုန်းနှင့် ကျန်းဟယ်တို့သည် ရွှီနင်တည်းခိုနေသော ခြံဝင်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထိုအချိန်၌…

လျိုယန်ခရိုင်အပြင်ဘက် တောင်တန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်…

ထိုနေရာသည် ယန့်လုဂိုဏ်း၏ ယာယီတည်းခိုရာနေရာနှင့် မဝေးလှဘဲ တောင်တန်းများထဲတွင် မိစ္ဆာသားရဲများ နေရာအနှံ့ ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာသားရဲများသည် မသန်မာကြပေ။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိလေသည်။

ထိုသားရဲများအားလုံးသည် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားကြပြီး အနီးအနားတွင် လူသားစွမ်းအားရှင်များ ရှိနေကြောင်း သိသောကြောင့် ရမ်းကားစွာဖြင့် ပေါ်ထွက်မလာဝံ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် သာမန်နယ်ပယ် သိုင်းသမားအချို့သည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် ဤနေရာသို့ ရံဖန်ရံခါ လာရောက်တတ်ကြပြီး ရရှိလာသော သားရဲများကို မြို့ထဲရှိ ကုန်သည်များထံတွင် သိုင်းပညာအရင်းအမြစ်အချို့နှင့် လဲလှယ်ရောင်းချကြလေသည်။

“ဒီနေ့က ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုပဲ။ အားလုံး တက်တက်ကြွကြွ နေကြပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ကြနဲ့”

ဆယ်ကျော်သက်လူငယ်တစ်စုသည် အစောင့်အနည်းငယ်နှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။ အစောင့်များအားလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တွင် ရှိကြသည်။

အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ စီစဉ်ညွှန်ကြားသူမှာ ရွှီနင်၏ တပည့် ချန်ရှုန်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် ခြံဝင်းထဲတွင် သိုင်းပညာကို တစ်လခွဲကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး ယနေ့သည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန် ထွက်လာသောနေ့ ဖြစ်သည်။

ယန့်လုဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ သိုင်းပညာအတွေ့အကြုံကို သာမန်လူသားနယ်ပယ်မှစတင်၍ စုဆောင်းရမည်ဟု ဂိုဏ်းရှိ အကြီးအကဲများအားလုံးက သဘောတူညီထားကြသည်။

“ဒီနေ့ အားလုံးက အဆင့်မြင့် သာမန်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်ရမယ်။ ပိုသန်မာတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကို အမဲလိုက်နိုင်လေ ဆုလာဘ်ပိုရလေပဲ။ အကယ်လို့ မပြီးမြောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ နောက်လမှာ မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာအရင်းအမြစ်တွေကို ဖြတ်တောက်ခံရလိမ့်မယ်”

ချန်ရှုန်းက ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်ကာ ကျန်တပည့်ကိုးဦးကို ပြောလိုက်လေသည်။

မသိမသာပင် အခြားသူများသည် သူ့ကို တပည့်များ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ အားလုံး လူစုခွဲကြစို့”

ချန်ရှုန်း စကားပြောပြီးနောက် အဖွဲ့မှာ လူစုခွဲသွားကြလေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှ အစောင့်များသည် လူစုခွဲကာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ပါက သူတို့က ချက်ချင်း ကယ်ဆယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

လူစုခွဲပြီးနောက် ချန်ရှုန်းသည် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေပေသည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် ဒီရေလက်သီးသိုင်းကို ပထမအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ သာမန်လူသားနယ်ပယ် ပြင်ပစွမ်းရည်မှာ ရွှီနင်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပြီးပြည့်စုံသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤစစ်ဆေးမှုအပြီးတွင် ရွှီနင်မှ သူ့အား ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု သင်ကြားပေးမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ချန်ရှုန်းသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်ကာ အားလုံးကို လွှမ်းမိုးပြီး အစစ်အမှန် နံပါတ်တစ်တပည့်အဖြစ် ခံယူရန် စီစဉ်ထားလေသည်။

ချန်ရှုန်း၏ ရှာဖွေမှုမှာ အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့သည်။ နာရီဝက်ပင် မကြာမီမှာပင် အမဲလိုက်နေသော တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် သူသည် ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများထွက်နေသော်လည်း ချန်ရှုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို ခုတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ချန်ရှုန်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်မိသည်။

“ယန့်လုဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်က ဆရာ့အပေါ်မှာပဲ အားထားနေလို့ မရဘူး။ သူ့ရဲ့တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဆရာ့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး”

“ငါ အမြန်တိုးတက်အောင် လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ တစ်ထောင့်တစ်နေရာကနေ ပါဝင်ကူညီရမယ်”

ချန်ရှုန်းသည် မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် လူရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ထိုသူများမှာ ယန့်လုဂိုဏ်းရှိရာ ခြံဝင်းသို့ သွားမည့် မင်းသားသွမ့်ချောင်ဖုန်းနှင့် သူ၏နောက်လိုက် ကျန်းဟယ်တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

“ယန့်လုဂိုဏ်း”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းသည် ချန်ရှုန်း၏ ရေရွတ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်မှာ သိသာထင်ရှားပေသည်။

“ကျန်းဟယ်၊ ယန့်လုဂိုဏ်းဆိုတဲ့ နာမည်က ရင်းနှီးနေသလိုပဲ”

ကျန်းဟယ်သည် သွမ့်ချောင်ဖုန်း၏ အနောက် ခြေတစ်လှမ်းဝက်ခန့်အကွာတွင် ရှိနေသည်။

“သခင်လေး မေ့သွားတာလား။ ယန့်လုဂိုဏ်းက မူလက ကုချင်းစီရင်စုမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းစုစူးစမ်းရှာဖွေရေးမှာ ပါဝင်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူအိမ်တော်နဲ့ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းဆိုတဲ့ အခြားဂိုဏ်းနှစ်ခုနဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ဂိုဏ်းကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ဖိအားပေးခံရပြီး ဂိုဏ်းချုပ်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်”

“ငါ မှတ်မိပြီ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားလေသည်။

“မော့လန်က ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ”

“ယန့်လုဂိုဏ်း၊ ဖုန်းဝူအိမ်တော်နဲ့ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းတို့က ကုချင်းစီရင်စုရဲ့ ဂိုဏ်းတွေချည်းပဲ။ ဖုန်းဝူအိမ်တော်နဲ့ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းတို့က ဘယ်လိုတွေးနေကြလဲတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မော့လန်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိနေကြတယ်။ မော့လန်ရဲ့ အထောက်အပံ့နဲ့ ယန့်လုဂိုဏ်း ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ နယ်မြေတွေကို သူတို့ ခွဲဝေယူခဲ့ကြတယ်”

ကျန်းဟယ်သည် ဘေးတွင်ရပ်နေကာ စကားမဆိုတော့ချေ။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းသည် ဤကိစ္စကို ဤမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေခြင်းမှာ မော့လန်၏လုပ်ရပ်များက သွမ့်ချောင်ဖုန်းကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိလေသည်။

ဤဂိုဏ်းများမှာ အရေးကြီးသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မော့လန်က ကုချင်းစီရင်စုသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ဖြေရှင်းချက်တောင်းဆိုလိုသော်လည်း သူ၏ဖခင်က တားဆီးခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စမှာ မပြီးပြတ်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရပေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး အကြီးအကျယ် ပြဿနာမတက်ခဲ့သော်လည်း သွမ့်ချောင်ဖုန်းသည် ဤအရာကို အမြဲတမ်း မှတ်သားထားလေသည်။

“ဖုန်းဝူအိမ်တော်နဲ့ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းတို့ရော ဘယ်လိုနေကြလဲ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

“သူတို့ဂိုဏ်းတွေ အားလုံးက ကုချင်းစီရင်စုနဲ့ လုကျီးစီရင်စု နယ်စပ်ကို ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီး မင်းသမီးမော့လန်နဲ့ ပူးပေါင်းသွားကြပါတယ်”

ကျန်းဟယ်သည် အမှန်အတိုင်းမပြောမီ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“မျက်နှာပျက်မှာစိုးလို့ ခမည်းတော်က သူလုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ပြန်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးရှိတာကြောင့် မော့လန်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါတို့ကသာ သူ့ကို သည်းခံနေမယ်ဆိုရင် တခြားမင်းသားတွေ မင်းသမီးတွေထက် သူက ပိုသာတယ်လို့ တကယ်ထင်သွားလိမ့်မယ်”

ကျန်းဟယ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ရင်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ဘေးတွင်သာ ရပ်နေလေသည်။

ယခုနေရာတွင် သူနှင့် သွမ့်ချောင်ဖုန်း နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသော်လည်း သွမ့်မိသားစုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်၍ တစ်ခွန်းမျှ မပြောဆိုနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိထားလေသည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောနေသော အကြည့်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ခုနက လူငယ်လေးက ယန့်လုဂိုဏ်းက တပည့်ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒီယန့်လုဂိုဏ်းက လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ ပြန်လည်တည်ဆောက်နေပုံပဲ”

“ဒီလို ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...”

ကျန်းဟယ်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားပြီး နောက်မှ ယန့်လုဂိုဏ်းကို သွားကြစို့”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။

“လိုအပ်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို အကူအညီတစ်ခု ပေးလိုက်တာက အဆင်ပြေပါတယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ကျန်းဟယ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းအနေဖြင့် ယန့်လုဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း ကျန်းဟယ် ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

ယခုကဲ့သို့ ကူညီရန် လိုလားနေရခြင်းမှာ မင်းသမီးမော့လန်ကို မုန်းတီးသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယန့်လုဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ လေးနာရီပင် မကြာမီမှာပင် အားလုံးသည် သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှရရှိလာသော သားကောင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ‌လေသည်။

၎င်းတို့အနက် ချန်ရှုန်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲမှာ သိသာစွာပင် အသန်မာဆုံး ဖြစ်လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ချန်ရှုန်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ တစ်ဖန် မြင့်တက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ရှင်းလင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် အားလုံးမှာ ခြံဝင်းဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း သွမ့်ချောင်ဖုန်းနှင့် ကျန်းဟယ်တို့သည် သူတို့နောက်မှ လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြပေသည်။

“ဟင်၊ သူတို့က ငါတို့ သွားလည်မဲ့ ခြံဝင်းကို သွားနေကြတာ ထင်တယ်”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

“မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဝေ ပြောတဲ့လူက ယန့်လုဂိုဏ်းနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သက်နေလဲ မသိဘူး...”

ကျန်းဟယ်က ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုလူများသည် ခြံဝင်းဆီသို့ တောက်လျှောက်ပြန်လာကြပြီး သူတို့၏ သားကောင်များနှင့်အတူ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းနှင့် ကျန်းဟယ်တို့သည်လည်း ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။

“ငါတို့ ဝင်ကြည့်ကြတာပေါ့”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းနှင့် ကျန်းဟယ်တို့၏ စွမ်းအားအရ သူတို့သည် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း တံခါးပေါက်မှသာ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

အစောင့်များသည် လူနှစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူတို့ကို တားဆီးချင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် သွမ့်ချောင်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ အလိုအလျောက် စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာကြလေသည်။

သွမ့်ချောင်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ရှင်းပြ၍မရသော နာခံလိုစိတ်များ ခံစားလိုက်ရသည့်အလားပင်။

“ငါက ယန့်လုဂိုဏ်းကို လာလည်တာပါ”

သွမ့်ချောင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

အစောင့်များမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ယန့်လုဂိုဏ်း ပြန်လည်တည်ဆောက်နေခြင်းကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ဖော်ရန် ခြံဝင်းအတွင်း၌ တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းချက်တစ်ရပ် ချမှတ်ထားလေသည်။

သို့သော် ဤသူက ဤခြံဝင်းသည် ယန့်လုဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။

အစောင့်ခေါင်းဆောင်က သတိထားလိုက်သည်။

“ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် အထဲဝင်ပြီး သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်”

ထို့နောက် အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားလေသည်။

ရွှီနင်၊ ချန်ကျန်းထောင်း၊ ရှောက်ရွှင်နှင့် အခြားသူများသည် စမ်းသပ်မှုမှ ပြန်လာသော တပည့်များကို ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

ဤတပည့်ဆယ်ဦးစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ဆရာများ ရှိကြလေသည်။

လက်ရှိ ယန့်လုဂိုဏ်းတွင်သာ တာအိုနယ်ပယ်ဆရာတစ်ဦးက သာမန်လူသားနယ်ပယ်တပည့်တစ်ဦးအား လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အခြားဂိုဏ်းများတွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် တပည့်အချို့ပင်လျှင် တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းသမားတစ်ဦးကို ဆရာအဖြစ် ရှာမတွေ့နိုင်ကြချေ။

“ဒီစမ်းသပ်မှုရလဒ်က ကောင်းပါတယ်။ တချို့လူတွေ ဒဏ်ရာရခဲ့ပေမယ့် အားလုံး အကဲဖြတ်မှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ကြတယ်”

ချန်ကျန်းထောင်းသည် အလွန် ကျေနပ်နေပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် တာအိုနယ်ပယ် ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့လက်ထဲတွင် အရင်းအမြစ်များစွာရှိသောကြောင့် တပည့်များကို ဆေးလုံးများအသုံးပြုကာ အလွယ်တကူ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်စေနိုင်သည်။

သို့သော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံးသော တပည့်အသုတ် ဖြစ်သည့်အတွက် ချန်ကျန်းထောင်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့အတွက် ကောင်းမွန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးရန် စီစဉ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အလျင်စလိုဖြစ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် သူတို့၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းရည် ကန့်သတ်ချက်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်”

ရုတ်တရက် အစောင့်ခေါင်းဆောင် ဝင်လာပြီး ရွှီနင်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

ရွှီနင်သည် ၎င်းကိုကြားပြီးနောက် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ခြံဝင်း၏ အဝင်ဝကိုပြောလိုက်လေသည်။

“တစ်ယောက်ယောက် အလည်လာတယ်ပေါ့။ ပြီးတော့ သူတို့က ယန့်လုဂိုဏ်း ရှိနေတာကိုတောင် သိနေတယ်...”

ဤအချိန်အထိ ရွှီနင်သည် ခြံဝင်းသို့ မည်သူချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

“သူတို့က ငါ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုတောင် ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တာပဲ...”

အလည်လာသောသူများသည် သူ၏နယ်ပယ်ထက် များစွာကျော်လွန်နေကြောင်း ရွှီနင် ကောင်းစွာသိရှိလေသည်။

သူတို့သည် အနည်းဆုံး တာအိုနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိကြပေမည်။

“ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒီလောက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး လာမှာမဟုတ်ဘူး...”

ရွှီနင်သည် ချန်ကျန်းထောင်းကိုခေါ်ကာ ၎င်းတို့ကိုကြိုဆိုရန် ထွက်သွားလေသည်။

ခြံဝင်းအဝင်ဝသို့ လျှောက်သွားရာ ရွှီနင်သည် သူ့ထံ လာရောက်လည်ပတ်သူ နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ကြီးစိုးလိုပြီး မာနထောင်လွှားသော အငွေ့အသက် ရှိနေသည်။

သူသည် ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေသရဖူတစ်လုံးကို ဆောင်းထားလေသည်။ သူသည် သာမန်တာအိုနယ်ပယ်ဆရာတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပေသည်။

သူ၏အနောက်ရှိလူမှာ သာမန်ဟုထင်ရသော်လည်း ဖိအားများစွာကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ၎င်းမှာ နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။