အခန်း (၂၄၅-၂၄၆)

အပိုင်း (၂၄၅) - အပေးအယူ

ဝမ်မင်ရှို့သည် တာဝန်ခံချုပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားမှုများ မလုပ်ရဲတော့ချေ။ သူသည် သခင်မလျှူ ၏ အတွင်းအားကို အခုလေးတင် စုပ်ယူထားပြီး သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း၊ သူ၏ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်က ဤမျှ အတိုင်းအဆ မသိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယင်ယန် လျှို့ဝှက်လက်စွဲကျမ်း မှာ သူတို့ မု မိသားစု ၏ အမြင့်ဆုံး နည်းပညာ ဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်စု မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရချိန်တွင် သူနှင့် မုလျို နှစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်က လက်စွဲကျမ်းကို သူတို့နှစ်ဦးထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ယင် တစ်အုပ်၊ ယန် တစ်အုပ်စီ ခွဲပေးခဲ့သည်။ မူလက သူသည် အလွန်အမင်း ယင် ကျမ်းကို ကျင့်ကြံရမည်ဖြစ်သော်လည်း မုလျိုက သူနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် ယင် နှင့် ယန် လျှို့ဝှက်လက်စွဲကျမ်း များကို လေ့လာခြင်းကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သိသာထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူသည် ခရိုင်တစ်ခုရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ တပ်မှူး တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး၊ မုလျိုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သခင်မလျှူ ၊ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် ရာဇဝတ်သား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။

ယခုအခါ သူသည် ယင်-ယန် ပေါင်းစပ်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ယင်-ယန် အတူတကွ ရှင်သန်မှုနှင့် ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်မှု နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း ဆရာကြီး ဆယ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း၊ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် တာဝန်ခံချုပ်နှင့် အခုလေးတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ တာဝန်ခံချုပ်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သဘောထားက သူ့ကို အလွန် အင်အားမဲ့သွားသလို ခံစားရစေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့..."

တာဝန်ခံချုပ်က ထပ်မံ ပြောကြားသည်

"ဒီ ယင်-ယန် ဟန်ချက်ညီ အတွင်းအား လေးနဲ့ ကူမော့ကို ကလဲ့စားချေချင်နေတာလား... အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ。 သူက ဆိုသည်

"ငါ ကူမော့နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး... သူ့အတွက် ငါက ဘာကလဲ့စားချေစရာ ရှိလို့လဲ..."

"ဟန်ဆောင်တာ ရပ်လိုက်တော့ ဝမ်မင်ရှို့..."

တာဝန်ခံချုပ်က ပြောသည်

"ငါ မင်းဆီ လာတယ် ဆိုကတည်းက မင်းအကြောင်း သေသေချာချာ စုံစမ်းပြီးပြီ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လုပ်ကြံဖို့ ငါ့ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို မင်း တိတ်တဆိတ် ငှားရမ်းခဲ့ကတည်းက မင်းကို ငါ သံသယဝင်နေခဲ့တာ..."

"သခင်မလျှူ က ထွက်ပြေးဖို့ ဟန်ဆောင်သေခဲ့တယ်၊ သူမရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ပြောင်းပြီး မင်းရဲ့ မယားငယ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်... မင်းတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ် က မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတဲ့ မု မိသားစု ရဲ့ သွေးထွေးတွေလေ... အခု မင်းတို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ရန်သူက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ပဲ... မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့မှာ နောက်ထပ် ရန်သူတစ်ယောက် ရှိသင့်တယ်၊ ကူမော့ လေ..."

ဝမ်မင်ရှို့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး..."

တာဝန်ခံချုပ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်

"သခင်မလျှူ ဟန်ဆောင်သေခဲ့တာ... သူမကို မင်းရဲ့ မယားငယ် အဖြစ် ထားလိုက်တာက တော်တော်လေး ကိုးရိုးကားယား နိုင်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ... သေချာတာပေါ့၊ ငါ နားလည်နိုင်ပါတယ်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ကြေး၏ား ကူမော့ ကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတွေ အောက်မှာ ရှိနေပြီး မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပျက်သွားတာကိုး..."

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ ခြေတစ်လှမ်း မှားရာကနေ နောက်ထပ် အမှားတွေ ဆက်ဖြစ်ပြီး မင်းတို့ အမှားလုပ်မိသွားတယ်... မင်းကို ကာကွယ်ဖို့ သခင်မလျှူ က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး မင်း ဟန်ဆောင်သေပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့တယ်...

မယားငယ် ပြဿနာက ပြီးသွားပြီ၊ အခု သခင်မလျှူ လည်း သေသွားပြီဆိုတော့ ဘယ်သူကမှ မင်းကို သံသယဝင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... သခင်မလျှူ က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ကလဲ့စားချေဖို့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ မု မိသားစု ရဲ့ သွေးကြွေး တစ်ယောက်ဆိုတာကိုပဲ လောကကြီးက သိလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ မင်းက..."

"မင်းက သူမ ဟန်ဆောင်သေဖို့ အသုံးချခံရတဲ့သူ တစ်ယောက် သက်သက်ပဲလေ... သာမန် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်ကို လှည့်စားဖို့ အကြံအစည်ကို သုံးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အခု သူမကြောင့် ချစ်ရတဲ့ မယားငယ်လေး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်... ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ မယားငယ် မျက်နှာပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဆိပ်က သခင်မလျှူ ရဲ့ အဆိပ်ပဲ— အားလုံးက ပြီးပြည့်စုံစွာ ဆက်စပ်နေတယ်...

သခင်မလျှူ က မင်းရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဟန်ဆောင်သေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း ကနေ မင်း ထွက်သွားအောင် မြှူဆွယ်ဖို့ မင်းရဲ့ မယားငယ်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့မှ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လုပ်ကြံခဲ့တာ... အမှု ကိုင်တွယ်တာ ညံ့ဖျင်းလို့ မင်း အပြစ်ပေးခံရရုံ သက်သက်ပဲ၊ အဆိုးဆုံးကတော့ ရာထူးချခံရမှာပေါ့၊

ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အစိုးရ အလုပ်အကိုင်ကို ဆက်လုပ်ပြီး သာယာတဲ့ ဘဝကို နေထိုင်သွားလို့ ရပါတယ်... နောက်ဆုံးမှာ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို မင်း မသတ်နိုင်ခဲ့တာ တကယ် နှမြောစရာပဲ၊ အရမ်း နီးစပ်ခဲ့တာ၊ အရမ်းကို နီးစပ်ခဲ့တာ... သခင်မလျှူ ရဲ့ အစီအစဉ်က တော်တော်လေး ပါးနပ်ပါတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ... ရန်သူကို သတ်တာက မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးရုံတင် မကဘူး၊ မင်းကို ကာကွယ်ပေးပြီး မင်းရဲ့ ဆန္ဒတွေကိုပါ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တာပဲ..."

ဝမ်မင်ရှို့က တာဝန်ခံချုပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မင်း အတိအကျ ဘာကို ပြောချင်နေတာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဝမ်မင်ရှို့၊ မင်းတို့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ရန်သူက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ သူက တခြားလူ တစ်ယောက်ရဲ့ အလိုကျ လုပ်ဖို့ ရှေ့တန်းကို တွန်းပို့ခံခဲ့ရတာ သက်သက်ပဲ... အဲဒါအပြင် မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် မင်းက ကူမော့ကို သေချာပေါက် ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...

ငါ မင်းကို အထင်သေးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အတွင်းအား ဆရာကြီး အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ကူမော့ကကျတော့ အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီး ရော၊ ဓားသိုင်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး ပါ ဖြစ်နေပြီလေ... တကယ်လို့ မင်း ငါနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် မင်း ကလဲ့စားချေနိုင်အောင် ငါ ကူညီပေးမယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့သည် တာဝန်ခံချုပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူ ရှိနေတာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ငါလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းဘာသာ စဉ်းစားကြည့်လို့ ရပါတယ်... တကယ်လို့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီတုန်းက အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အမှုကို မု မိသားစု ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်ပါ့မလား..."

"ကလေးပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ပျောက်ဆုံးသွားတယ်၊ နောက်ဆုံးကျတော့ ပင်လယ်ထဲမှာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ တွေ့တယ်... သင်္ဘောနစ်သွားတယ်လို့ ပြောပြီး အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြတယ်လေ... မင်းက အခု အစိုးရရုံးမှာ အလုပ်လုပ်နေတာပဲ...

မင်းဘာသာ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ အဲဒါက ယုတ္တိမမဲ့ဘူးလား... ကလေး တစ်သောင်းလုံး ပင်လယ်ထဲ နစ်သွားတယ် ဆိုရင်တောင် အလောင်းတချို့တော့ ပြန်ပေါ်လာသင့်တယ် မဟုတ်လား... သူတို့ အားလုံး ပင်လယ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..."

ဝမ်မင်ရှို့၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"မင်းနဲ့ သခင်မလျှူ ရဲ့ နားလည်မှု အရဆိုရင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း နဲ့ တခြားလူတွေက အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ မု မိသားစု ကို ဓားစာခံအဖြစ် သုံးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား..."

ဝမ်မင်ရှို့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

တာဝန်ခံချုပ်က ဆိုသည်

"ဒါဆို အဲဒီ ကလေးတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ... မု မိသားစု က အပြစ်ခံယူရုံ သက်သက် ဆိုတော့ ကလေးတွေ အားလုံး ရေနစ်သေဆုံးသွားတယ် ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းကလည်း အလိမ်အညာပဲပေါ့... ဒါဆို အဲဒီ ကလေးတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲ..."

ဝမ်မင်ရှို့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ဤမေးခွန်းကို သူ တကယ်တမ်း မစဉ်းစားမိခဲ့ချေ။

တာဝန်ခံချုပ်က ဆက်ပြောသည်

"အဲဒီတုန်းက မု မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တဲ့ အရာရှိ ရှစ်ယောက် ရှိတယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ အားလုံး ရာထူးတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သူတို့ထဲက ခြောက်ယောက်က လူမသိသူမသိ ဖြစ်သွားကြတယ်... အကောင်းဆုံး ဖြစ်သွားတယ် ဆိုသူတွေက ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေ ဖြစ်သွားတာပဲ...

ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကတော့ သူ ရာထူးရှိစဉ်ကထက်တောင် ပိုပြီး ကြီးမားလာခဲ့တယ်လေ... သူက လူတိုင်း လေးစားရတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ တပည့်တွေက နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးမှာ ပြည့်နေတယ်၊ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ... ဘာလို့လဲ... သူ့ရဲ့ ဗဟုသုတ ကြောင့်လား... လောကမှာ ဗဟုသုတ ရှိတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲလေ..."

ဝမ်မင်ရှို့က သွားကို ကြိတ်လျက် လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"မင်း ဆိုလိုတာက အဲဒီ ကလေး တစ်သောင်း ပျောက်ဆုံးသွားတာကို နန်းတွင်းက သြဇာအာဏာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ကြိုးကိုင်ခဲ့တာလား... အဲဒီ အဘိုးကြီး ယုတ်မာ တုန်းကျင်း က တခြားလူ တစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပေါ့၊ ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ကစပြီး... သူက အရာရှိ မဟုတ်တော့ပေမဲ့ တခြားနည်းလမ်းနဲ့ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားတာပဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒီတုန်းက အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က လူက နောက်ကွယ်က လူကို ရှာတွေ့သွားပြီး သူတို့နဲ့ အပေးအယူ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်... သူ့ဘဝ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာဖို့အတွက် သူက ဖုံးကွယ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာလေ...

အဲဒီ အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး... နာမည်ကြီးနေပြီးသား လူတစ်ယောက်ကို ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့ သူဆိုရင် အရမ်းကို အင်အားကြီးတဲ့ သူဖြစ်ရမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ရာ သရဲမျက်နှာဖုံး အနောက်မှ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံ ပေါ်၏။သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားသည်

"ငါနဲ့ ပူးပေါင်းပါ၊ နောက်ကွယ်က လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှာပေးမယ်၊ ပြီးတော့ မင်း ကလဲ့စားချေနိုင်အောင်လည်း ကူညီပေးမယ်... အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က လူနဲ့ ကူမော့ကို သတ်ဖို့လည်း ငါ ကူညီပေးနိုင်တယ်..."

"မင်းက ကူမော့ကို သတ်နိုင်တယ်လား..."

ဝမ်မင်ရှို့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

တာဝန်ခံချုပ်က လှောင်ပြုံးပြလျက် ဆိုသည်

"ကန်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးမှာ ကျန်းတာအိုယီ တစ်ယောက်တည်းကလွဲပြီး ငါ မသတ်နိုင်တဲ့သူ မရှိဘူး... အဲဒါအပြင် ကူမော့က လေလွင့် ဓားသမား တစ်ယောက် သက်သက်ပါ... ငါ့ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... သူ့ကို သတ်တာက ကိတ်မုန့်စားသလို လွယ်ပါတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် မင်းအတွက် ငါက ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ငါ့မှာ နိုင်ငံရပ်ခြားကို ပို့ရမယ့် ကုန်ပစ္စည်း တစ်ခု ရှိတယ်... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ငါ့ကို ကူညီပေးဖို့ လိုတယ်..."

"ဘာကုန်ပစ္စည်းမျိုးလဲ..."

ဝမ်မင်ရှို့က မေးလိုက်သည်။

"လက်နက်တချို့ပါ..."

ဟု တာဝန်ခံချုပ်က ဆိုသည်။

"ဒါပဲလား... အရေအတွက်က အများကြီးလား..."

ဝမ်မင်ရှို့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

တာဝန်ခံချုပ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားသည်

"ဓား အလက် နှစ်ထောင်..."

"မင်း ရူးနေလား..."

ဝမ်မင်ရှို့ကဝမ်မင်ရှို့က အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မင်းက ဒီလောက်များတဲ့ လက်နက်တွေကို ဘာလုပ်မလို့လဲ... ပုန်ကန်မလို့ စီစဉ်နေတာလား... မင်းက အရမ်းကို သိသာလွန်းတယ်... ငါ မင်းကို မကူညီနိုင်ဘူး..."

တာဝန်ခံချုပ်က ဆိုသည်

"ဒါက တစ်ခါတည်း လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်သွားမှာပါ... ကုန်သည်အသင်း တချို့က ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကူညီပေးလိမ့်မယ်... မင်းက ခွင့်ပြုချက်တချို့ ထုတ်ပေးပြီး အကာအကွယ် ပေးရုံပဲ... ပြီးသွားရင် ငါ မင်းအတွက် အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က အဲဒီကောင်ကို ဖမ်းပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ..."

ဝမ်မင်ရှို့က ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ မေးလိုက်သည်

"မင်းက ဒီလောက်များတဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ ဘာလုပ်မှာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ပြောသည်

"နိုင်ငံရပ်ခြားက ကျွန်းတွေမှာ ပင်လယ်ဓားပြတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေက တစ်နှစ်ပတ်လုံး သုံးရလို့ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ကုန်းတွင်းပိုင်းကနေ လက်နက်တွေ မရနိုင်ကြဘူး... ဒါကြောင့် ဒီလက်နက်တွေက ပင်လယ်ထဲမှာ ရွှေလို တန်ဖိုးရှိတယ်လေ..."

ဝမ်မင်ရှို့က အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်မှ ပြောလိုက်သည်

"ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က လူကို ဖမ်းဖို့ကတော့ ခက်လိမ့်မယ်... ကူမော့က အခု ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း မှာ တည်းနေတာလေ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ဆိုသည်

"ကူမော့က နောက်ဆုံးတော့ ထွက်သွားမှာပါ၊ သူက အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က လူကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးလို့ မရဘူးလေ..."

ဝမ်မင်ရှို့က ပြောသည်

"ငါ ဘာလို့ ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း မှာတင် အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က လူကို သတ်ဖို့ ဒီလောက် အသည်းအသန် ဖြစ်နေရလဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်ခါ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင် ငါ့မှာ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရဖို့ ခက်သွားပြီ..."

ဝမ်မင်ရှို့က ရှင်းပြသည်

"ဧကရာဇ်မင်းက တုန်းကျင်း ကို အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ဆရာကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ ဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ သတင်းကို ငါ ရထားတယ်..."

တာဝန်ခံချုပ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းသည်

"နေပါဦး၊ အိမ်ရှေ့စံ က မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး မဟုတ်လား..."

ဝမ်မင်ရှို့က ပြောသည်

"အဲဒါက အိမ်ရှေ့စံ ကို မကြာခင် ဆုံးဖြတ်တော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့... အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး၊ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး... အရေးကြီးတာက အမိန့်တော် ရောက်လာတာနဲ့ တုန်းကျင်း ကို မြို့တော်ဆီ သေချာပေါက် ခေါ်သွားတော့မှာ... မင်းက တော်ဝင် သက်တော်စောင့်တွေ ဆီကနေ တုန်းကျင်း ကို လုယူနိုင်လို့လား..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်၏။

"ဒါကြောင့်..."

ဝမ်မင်ရှို့က ဆက်ပြောသည်

"တကယ်လို့ ကူမော့သာ ဒီမတိုင်ခင် လင်းဟိုင်မြို့ ကနေ မထွက်သွားဘူးဆိုရင်၊ အရှေ့ဘက်နယ်စပ်က လူကလည်း အရူးမှ မဟုတ်တာ... တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာ သိတော့ သူက သေချာပေါက် ကူမော့နဲ့ အတူတူ နေမှာပေါ့...

မင်းက ကူမော့ကို နိုင်နိုင်တယ်လို့ ငါ ယုံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကူမော့က မင်း လူပြန်ပေးဆွဲတာကို တားနိုင်ပြီး မြို့ထဲက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ဆီ သတင်းပို့နိုင်တယ် မဟုတ်လား... မင်းက ကူမော့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မနှိမ်နင်းနိုင်ရင်ပေါ့..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"မင်း စိတ်ချလို့ ရပါတယ်... ကူမော့ကို အဝေးရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်ဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ရှင်းပြလေသည်

"တကယ်တော့ ကူမော့ကို အဝေးရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်ဖို့ နည်းလမ်းက အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... သူ့ရဲ့ စရိုက်က အရမ်း သိသာတယ်လေ... သူက ကြေးစား အဖြစ် နေရတာကို ကြိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းရတာ၊ လိုက်ရှာရတာကို ကြိုက်တယ်... သူ စိတ်ဝင်စားမယ့် ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက် အကြောင်း သတင်းရတာနဲ့ သူ့ကို ချက်ချင်း အဝေးရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်လို့ ရပါတယ်..."

ဝမ်မင်ရှို့က ဆိုသည်

"ဒီနည်းလမ်းကို ငါ သေချာပေါက် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်အထိ သူ စိတ်ဝင်စားတဲ့ ဝရမ်းပြေးတွေက ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် နဲ့ သွေးလက်စောင်းဆရာ တို့ ဖြစ်တယ်လို့ အတည်ပြုလို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ရော သွေးလက်စောင်းဆရာ ပါ ပျောက်ကွယ်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဆိုတော့ သူတို့ကို ရှာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သဲလွန်စ ဘာမှ မတွေ့ရဘူးလေ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ပြောကြားသည်

"သဲလွန်စ ရှာမတွေ့ရင် ငါတို့ ဖန်တီးလို့ ရပါတယ်... သွေးလက်စောင်းဆရာ က အရမ်း ဝေးလွန်းတယ်... ကူမော့ကို အတိုဆုံး အချိန်အတွင်း အဝေးရောက်သွားအောင် သူ မလုပ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ကတော့ မတူဘူးလေ... သူတို့က ဟွိုင်ဟိုင် ဒေသ လေးခရိုင်က ဝရမ်းပြေးတွေဆိုတော့ သူတို့က ဟွိုင်ဟိုင် ရဲ့ တခြား နေရာတွေမှာ ပေါ်လာမယ်ဆိုရင် ယုတ္တိရှိတယ် မဟုတ်လား..."

ဝမ်မင်ရှို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်

"မင်း ဆိုလိုတာက သူတို့လို ဟန်ဆောင်ဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာမယ်လို့လား..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီတုန်းက ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် မှာ အရမ်း ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေကို အတုခိုးဖို့ လွယ်ပါတယ်... တပ်မှူး ဝမ်... မင်းက စိတ်ထားနူးညံ့တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး...

အပြစ်ကင်းတဲ့ လူတချို့ သေသွားတာကို မင်း သဘောမတူဘဲ နေမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်... နှစ်တွေတစ်လျှောက် သခင်မလျှူ က ကလဲ့စားချေရုံတင် မကဘူး၊ သူ့ရဲ့ ခြေရာတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အပြစ်ကင်းတဲ့ မိသားစု အများကြီးကိုပါ မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့တာလေ..."

ဝမ်မင်ရှို့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ငါ ဆိုလိုတာက၊ ဘယ်သူကမှ မင်းတို့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို မသိနိုင်အောင် မင်းတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပိုပြီး ယုံကြည်လောက်အောင် လုပ်ဖို့ လိုတယ်... ငါ့ရဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှာ ဒီအကြောင်း အသေးစိတ် ဖိုင်တွေ ရှိတယ်... အဲဒါကို ငါ မိတ္တူကူးပေးနိုင်တယ်..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"ကောင်းပြီ... ဖိုင်ကို အနောက်ဘက် တံတားထိပ်မှာ တယော ထိုးနေတဲ့ သူတောင်းစားအိုကြီး ဆီ ပေးလိုက်ပါ..."

နံနက်စောစော ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း တွင်။

ကူချူတုန်းက အစားအစာအချို့ ယူလာပေးပြီး မျက်နှာသစ်ပြီးခါစဖြစ်သော ကူမော့သည် ထိုင်၍ စားသောက်လေသည်။

"အစ်ကို..."

ကူချူတုန်းက တူများကို ကူမော့ထံ ကမ်းပေးရင်း

"အရင်က တပ်မှူး ဝမ် ကို ကျွန်မတို့ အထင်လွဲခဲ့ပုံရတယ်... သူက နည်းနည်း မောက်မာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ဟိုနေ့က အစ်ကို ပြောခဲ့တဲ့ စကားအပေါ် သူက အရမ်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ခဲ့တာပါ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ကူမော့သည် ဝမ်မင်ရှို့အပေါ် သံသယများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်မင်ရှို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် လွန်ကဲနေသောကြောင့်တည်း။ ၎င်းကို သူ၏ ကောက်ချက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ဝမ်မင်ရှို့သည် သခင်မလျှူ ဟန်ဆောင်သေဆုံးရာတွင် တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များလေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက သခင်မလျှူ သည် အဘယ်ကြောင့် ဟန်ဆောင်သေဆုံးပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်လည် ပေါ်လာရသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်မင်ရှို့သည် သခင်မလျှူ ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ သခင်မလျှူ မှာ ဝမ်မင်ရှို့၏ အနီးကပ် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကြောင့် ထွက်ပြေးရန် ဤအန္တရာယ်များသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ ဟန်ဆောင်သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လုပ်ကြံရန် အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းက ပို၍ ယုတ္တိရှိပုံ ပေါ်သည်။

သို့သော်လည်း ကူမော့သည် ဝမ်မင်ရှို့နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အမြဲတမ်း ခံစားနေရ၏။

ထမင်းအနည်းငယ် စားပြီးနောက် ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... မနေ့ညက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ပြောပြခဲ့တဲ့ ကလေးတွေ ပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့ အမှုအကြောင်း ကျွန်မ ဆက်တိုက် စဉ်းစားနေမိတယ်... တချို့ အပိုင်းတွေက နည်းနည်း ယုတ္တိမတန်ဘူးလို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘယ်အပိုင်းတွေလဲ..."

ကူချူတုန်းက ရှင်းပြလေသည်

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ အပြောအရဆိုရင် မု မိသားစု ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်က ခရိုင်တစ်ခုက ကုန်သည်အသင်းကြီး တစ်ခု အဆင့်ပဲ ရှိတာ၊ အများဆုံးက ဂျူရှန်း ခရိုင်က ထန်ပုရိ မိသားစုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုလောက်ပဲ ရှိမှာလေ...

သူတို့က ကလေးပေါင်း တစ်သောင်းလောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် တကယ် ရှိလို့လား... သဘာဝဘေးအန္တရာယ် အောက်မှာတောင်မှ၊ အဖော်မခံရဘဲ ဒီလောက် အကြာကြီး ပုန်းအောင်းထားဖို့ ဆိုတာ ခက်ခဲတယ် မဟုတ်လား..."

"ဒုတိယအချက်ကတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ အပြောအရ အဲဒီကလေးတွေက လအတော်များများ ဒါမှမဟုတ် တစ်နှစ်လောက် အကြာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာတဲ့၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ခြေရာခံနေချိန်မှာပဲ အဲဒီကလေးတွေကို နိုင်ငံရပ်ခြားကို တစ်ချိန်တည်း ပို့ဆောင်နေတယ် ဆိုတာက ယုတ္တိမရှိဘူးလေ... မု မိသားစု က ဒီလောက်များတဲ့ ကလေးတွေကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး လအတော်များများ ဒါမှမဟုတ် တစ်နှစ်လောက် အတူတူ ကျွေးမွေးထားတာလား...

ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ခရိုင်ကုန်သည်အသင်း တစ်ခု တတ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ... ပြီးတော့ လူတစ်သောင်းကို သူတို့ ဘယ်လိုများ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာလဲ..."

"တတိယနဲ့ နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေက သက်သေအထောက်အထား ဘာမှ ရှာမတွေ့လို့၊ သူတို့ရဲ့ ရာထူးတွေ ဆုံးရှုံးရမယ့် အန္တရာယ်ကိုမကြောက်ပဲ မု မိသားစု တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့တယ် ဆိုတာကလေ...

အဲဒါကို ကြားတော့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း တို့က ပြည်သူတွေအတွက် ဘယ်လို စျေးနှုန်းမျိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့ တွေးပြီး ကျွန်မ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့မိတယ်... ဒါပေမဲ့ တခြား ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်၊

အဲဒါက မု မိသားစု ဟာ တကယ်ပဲ အပြစ်ကင်းနေနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား... မဟုတ်ရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ကျရှုံးသွားလို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဒီလို အမှုကြီး တစ်ခုကို သက်သေအထောက်အထား လုံးဝ မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာလဲ..."

နားထောင်ပြီးနောက် ကူမော့က ကူချူတုန်းကို လက်မထောင်ပြလျက် ဆိုသည်

"ချူတုန်း... နင်က ပိုပိုပြီး ပါးနပ်လာပြီပဲ... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ဆီ သွားလုပ်ဖို့တောင် လုံလောက်တဲ့ ဉာဏ်ရည် ရှိနေပြီ..."

ကူချူတုန်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ခေါင်းကို မော့လျက် ပြန်ပြောသည်

"ကျွန်မက စာအုပ်တွေ ဖတ်ထားတယ်လေ၊ သိလား... အစ်ကိုကျိုး ဆီကနေ အမှုတွဲ ကိုင်တွယ်တာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ် နှစ်အုပ်တောင် ရထားတာ..."

ကူမော့က ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"နင်ပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေက တကယ်ကို အရမ်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အစိုးရ အရာရှိတွေ မဟုတ်တော့ အမှန်တရားကို စုံစမ်းလို့ မရဘူးလေ... အဲဒါအပြင် အနှစ်သုံးဆယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါတို့ တစ်ခုခု ရှာတွေ့ဖို့က ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်...

ပြီးတော့ နင်က ဒီအချက်တွေကို လွယ်လွယ်လေး မြင်နိုင်တယ် ဆိုကတည်းက၊ အဲဒီတုန်းက အမှုကို ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ လူတွေက မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူးလား... ယွင်ကျိုးပြည်နယ် အစိုးရက စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့ အချိန်မှာ မမြင်ခဲ့ဘူးလား...

မြို့တော်က တာလီ ကျောင်းတော်က ပြန်လည် စိစစ်တဲ့ အချိန်မှာ မမြင်ခဲ့ဘူးလား... သူတို့ အားလုံးက အမှုကို ပိတ်သိမ်းဖို့ပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား... တကယ်လို့ ပြဿနာတွေ တကယ် ရှိနေရင်တောင် အဲဒီအမှုကို ပြန်လှန်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ဘယ်အမှုကိုမှ ပြန်လှန်ချင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မက အစိုးရ အရာရှိမှ မဟုတ်တာ၊ အမှုတွေကို ပြန်လှန်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး၊ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ... အဲဒီ သခင်မလျှူ အကြောင်း စဉ်းစားမိရုံပါ... သူမက တော်တော်လေး သနားစရာ ကောင်းတယ်၊ ကလဲ့စားချေဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့ရတာလေ..."

ကူမော့က ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောသည်

"သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သူက သနားစရာ ကောင်းတယ် ဆိုတာကို အမြဲတမ်း ပြောနေလို့ မရဘူးလေ... သူက သနားစရာ ကောင်းတဲ့ အချက်တွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ အပြစ်ကင်းတဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာကို ယူခဲ့တာပဲ... အဲဒီလူတွေကကော သနားစရာ မကောင်းဘူးလား၊ သူ့ရဲ့ ကလဲ့စားချေတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကခြေနင်းခုံတွေ ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား..."

"တခြားစကားနဲ့ ပြောရရင် တစ်နေ့နေ့ ငါ အသတ်ခံရရင် ငါ သနားစရာ ကောင်းမှာလား... ငါ သနားစရာ ကောင်းဖို့ မလိုပါဘူး... သနားစရာ ကောင်းတယ်၊ မကောင်းဘူး ဆိုတာ မရှိပါဘူး...

လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းနဲ့ အကျိုး ရှိကြတာပဲ... သတ်တဲ့သူက ပြန်အသတ်ခံရမှာပဲ... အမှားအမှန်၊ သနားစရာ ကောင်းတယ် မကောင်းဘူး ဆိုတာတွေ မပြောနဲ့၊ သိုင်းလောကထဲမှာ ရှိနေလား ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရမှာ!"

"ဖူး၊ ဖူး၊ ဖူး!"

ကူချူတုန်းက တံတွေး အကြိမ်ကြိမ် ထွေးလိုက်ပြီး ဆိုသည်

"အစ်ကို... အဲဒီလို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမယ့် စကားတွေ ထပ်မပြောပါနဲ့တော့... အစ်ကို မသေနိုင်ပါဘူး၊ အစ်ကိုက လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာမယ့်သူလေ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ကောင်းပြီ၊ တော်တော့... စားကြစို့!"

မကြာမီ မောင်နှမ နှစ်ဦး အစာစားပြီးသွားကြ၏။

ကူချူတုန်းက ပန်းကန်များကို သိမ်းဆည်းပြီး တည်းခိုခန်း၏ မီးဖိုချောင်သို့ သွားပို့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်...

တံခါးအပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဖေယွမ်ကျန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်

"ဆရာကြီးကူ၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ... ကျွန်တော် ဝင်လာခဲ့မယ်နော်!"

လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော ကူမော့က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်

"ဝင်ခဲ့ပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ချက်ချင်း ဝင်လာပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လျက် ဆိုသည်

"ဆရာကြီးကူ၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ... မနေ့ညက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လာပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရောက်လာတော့ အရမ်း နောက်ကျနေပြီလေ... မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အနားယူနေပြီလို့ ထင်လို့ မနှောင့်ယှက်ခဲ့တာပါ!"

ကူမော့က ဖေယွမ်ကျန်းကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း ဆိုသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... မင်း အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူလျက် ဆိုသည်

"မနေ့ညက မင်းတို့ နှစ်ယောက်သာ မရှိခဲ့ရင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်လေ..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါက ကျွန်တော် ကတိပေးထားတာပဲလေ၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြောကြားသည်

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မနေ့ညက ကျွန်တော်တို့ မင်းတို့ကို အကြွေးတင်သွားတာ အများကြီးပါပဲ... နောက်ထပ် သခင်မလျှူ တစ်ယောက် ရှိနေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... သူမက အရမ်းကို သေသေချာချာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့တာ...

လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က သူမက တပ်မှူး ဝမ် ကို လှည့်စားဖို့ ဟန်ဆောင်သေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ တပ်မှူး ဝမ် က သူ့ရဲ့ မယားငယ် အသစ်လေးကို အလိုလိုက်နေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို မြှူဆွယ်ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့တာလေ..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်

"တပ်မှူး ဝမ် ရဲ့ မယားငယ် က အာဏာလုပွဲမှာ အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ဖြေကြားသည်

"အဲဒါကို စုံစမ်းပြီးပါပြီ... မနေ့က တပ်မှူး ဝမ် ရဲ့ မယားငယ် မျက်နှာပျက်စီးသွားအောင် သုံးခဲ့တဲ့ အဆိပ်က သခင်မလျှူ အသုံးအများဆုံး အဆိပ်ပါ...

အဲဒါအပြင် မယားငယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အစေခံမလေး ကိုယ်တိုင်ကလည်း သခင်မလျှူ ရဲ့ အဆိပ်သင့်ထားပြီး သခင်မလျှူ ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ဖန်တီးတဲ့ မှော်ပညာနဲ့ ပြုစားခံထားရတာပါ... အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူမက တပ်မှူး ဝမ် ရဲ့ မယားငယ်ကို အန္တရာယ်ပေးရဲတဲ့အထိ ရဲတင်းသွားတာလေ..."

"အဲဒီ အစေခံမလေး က ဘာလို့ ဒီလောက် ရဲတင်းနေတာလဲ ဆိုတာ မအံ့သြပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက ဆိုသည်

"ဒါဆို သခင်မလျှူ က တပ်မှူး ဝမ် ကို တမင်တကာ မြှူဆွယ်ခေါ်ထုတ်သွားတာပေါ့..."

"တကယ်ပါပဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဆိုသည်

"တပ်မှူး ဝမ် ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က လှုပ်ရှားတော့တာပဲ... သခင်မလျှူ က အဲဒီ ကမောက်ကမ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တပ်မှူး ဝမ် လို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာ၊ ဘယ်သူကမှတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး... အဲဒါက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတဲ့ အစီအစဉ်တွေပါပဲ၊ တကယ်ကို ကြိုတင် ကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏

အပိုင်း (၂၄၆) - မုမိသားစု

မနေ့ညက တကယ်ကို အနည်းငယ် အန္တရာယ်များခဲ့သည်၊ သို့သော် သူ့အတွက် မဟုတ်ဘဲ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း အတွက် ဖြစ်သည်။ ဝမ်မင်ရှို့က ဟန်ဆောင်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်း သူ အစက မသိခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်မင်ရှို့နှင့် ပတ်သက်၍ သူ သံသယအချို့ ရှိနေခဲ့သဖြင့် ရွမ်ဟုန်ချောင် ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် သွားချိန်တွင် ဝမ်မင်ရှို့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ရန် ကူချူတုန်းကို အထူးတလည် မှာကြားထားခဲ့သည်။ ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူတို့အား အတုအယောင် ဝမ်မင်ရှို့ကို စောင့်ကြည့်မိစေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ခရိုင်ဝန် ဖေ..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ် က မု မိသားစု မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရတဲ့ အမှုအကြောင်း ရှင် ရင်းနှီးလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"မိန်းကလေးကူ က အဲဒီအမှုကို စိတ်ဝင်စားလို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက ဖြေကြားသည်

"မနေ့ညက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ပြောတာ ကြားလိုက်လို့ ကျွန်မ နည်းနည်း စပ်စုချင်ယုံပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီတုန်းက အမှုက ဟာကွက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာ မဟုတ်လား... ယုတ္တိမတန်တဲ့ အပိုင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ် မဟုတ်လား..."

ကူချူတုန်းက မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... ရှင်လည်း အဲဒါကို ယုတ္တိမတန်ဘူးလို့ ထင်တာလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြောကြားသည်

"အဲဒီတုန်းက လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ကြည့်ရင်တော့ သေချာပေါက် ယုတ္တိမတန်ပါဘူး... ကလေး တစ်သောင်းရဲ့ အစားအသောက်၊ ကျန်းမာရေးနဲ့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ရှင်းလင်းရေး ကိစ္စတွေက မု မိသားစု တတ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်သလို၊ သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ့် အရာလည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို... ဒီကိစ္စမှာ မျက်စိနဲ့ မြင်ရတာထက် ပိုတဲ့ အရာတွေ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော် လင်းဟိုင် ခရိုင် ကို ခရိုင်ဝန် အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒါကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ပဲ..."

"မု မိသားစု ရဲ့ အမှုကို ပြန်လှန်ဖို့လား..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"မု မိသားစု က မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်... ဒါက အဲဒီတုန်းက အမှုတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမဲ့ အထူး အကြောင်းရင်း တချို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ လမ်းစ ပျောက်သွားပြီး အဲဒီအမှုကို ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့ရတာပါ... အခုတော့ ပြန်ဖွင့်တော့မှာပါ..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ခရိုင်ဝန် ဖေ..."

"ချူတုန်း..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ကူချူတုန်းကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ဖေယွမ်ကျန်းကို ဦးညွှတ်လျက် ဆိုသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... အတွင်းရေး ကိစ္စတွေက သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်မှာပါ... ပြောပြလို့ မရဘူးဆိုရင်လည်း အခက်မတွေ့ပါစေနဲ့..."

ဖေယွမ်ကျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော့် ဆရာကြီး က လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က ကျွန်တော့်ဆီ စာရေးပြီး ဒီအမှုက တခြားလူတွေအတွက် ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ပေမဲ့ ဆရာကြီးကူ အတွက်တော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်... တကယ်လို့ မင်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အမှန်တရားကို ရှင့်ကို ပြောပြလို့ ရပါတယ်..."

"ဘာလို့လဲ..."

ကူမော့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖေယွမ်ကျန်းက ဖြေကြားသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ထိပ်တန်း ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေလို့ပါ၊ ပြီးတော့ မင်းလက်ထဲကနေ ဘယ်ဝရမ်းပြေးမှ မလွတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်လေ... ကျွန်တော့် ဆရာကြီး က ဒါကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားပါတယ်၊ မင်းက ကံကြမ္မာရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအား တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ သူ ထင်နေတာပါ..."

ကူမော့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူက ဆိုသည်

"မင်းရဲ့ ဆရာကြီးက လောကရဲ့ နံပါတ် ၃ ဖြစ်နေပြီးတော့ ဒီလို ကောလာဟလတွေကို ယုံကြည်နေတာလား..."

"သူက ကောလာဟလတွေကို မယုံပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာကိုတော့ ယုံပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"သူရဲကောင်းကြီးကူ၊ ကျွန်တော်တို့ လုံဟူတောင် (နဂါးကျားတောင်) က တာအိုကို ကျင့်ကြံကြတာပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ဆရာကြီး က ခေတ်ပြိုင် တာအိုဆရာကြီး ပါ... တကယ်လို့ နတ်ဘုရားတွေသာ တကယ် ရှိခဲ့ရင် သူက သူတို့နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်ရမှာပေါ့... သူက တခြားလူတွေထက် ကံကြမ္မာကို ပိုယုံကြည်ပါတယ်..."

ကူမော့မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်

"ဘယ်ဝရမ်းပြေးလဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြန်ဖြေသည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ သခင်၊ သိုင်းလောကမှာ တာဝန်ခံချုပ် လို့ လူသိများတဲ့သူပါ..."

ထိုစဉ်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာ၏ ။

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—တာဝန်ခံချုပ်]

[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်ခြောက်ပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်—ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း နှင့် အပိုဆုလာဘ်အဖြစ် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး

စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို မြင်သောအခါ...

ကူမော့မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွား၏။

ဒုတိယမြောက် ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဝရမ်းပြေး ဤဆုလာဘ်မှာ ကြယ်ခြောက်ပွင့်နှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တူရိယာ တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ တီးခတ်လိုက်သည်နှင့် တောင်များကို ပြိုကျစေပြီး မြေကြီးကို ကွဲအက်စေကာ၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပြီး ခွဲခြားမှုမရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် လည့်စားမှုကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီသည်၊ သီအိုရီအရ ၎င်း၏ စွမ်းအား အပြည့်ကို ထုတ်လွှတ်ရန်နှင့် ပြန်လည် ထိခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကို လိုအပ်ပေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး သည် "ကပ်၊ သတ်၊ လု၊ ဖမ်း၊ ဆွဲ၊ လိမ်၊ လှည့်၊ ထု" ဟူသော အသံ ရှစ်မျိုးအပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန် မတူညီသော အသံလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ရန် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို အသုံးပြုသည်။

အသံတစ်ခုစီတိုင်းတွင် မတူညီသော ပြောင်းလဲမှုများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများ ပါဝင်နိုင်ပြီး မတူညီသော သိုင်းကွက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းသည် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊

အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို အားသာသွားစေသည်။ အသံဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုအနေဖြင့် ၎င်းသည် ကာကွယ်ရေး အများစုကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး ပစ်မှတ်၏ အရိုးများ၊ သွေးကြောများနှင့် ဝိညာဉ်တို့၏ မတူညီသော အဆင့်များကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် "လည်ပတ်သံ" သည် ကာကွယ်ရေးချီကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး၊ "ဖမ်းဆုပ်သံ" သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လေသည်။

"..."

"ဆရာကြီးကူ... ဒီမန်နေဂျာချုပ် ကို စိတ်ဝင်စားလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဖြေကြားသည်

"လောကမှာရှိတဲ့ ဘယ်ဝရမ်းပြေးကိုမဆို ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်း၏ နှလုံးသားမှာ ဝမ်းသာမှုကြောင့် ခုန်ပေါက်သွားပြီး သူက ဆိုသည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ကို လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က တည်ထောင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အခုတော့ လောကမှာ ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ... ၎င်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် တာဝန်ခံချုပ် ဟာ သိုင်းလောကမှာ အလျှို့ဝှက်ဆုံး လူတွေထဲက တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်...

တာဝန်ခံချုပ် ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကလွဲပြီး သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ကိုယ်တိုင်တောင် မန်နေဂျာချုပ် ရဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပါဘူး...

လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ် နီးပါးက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကလေးတွေ ပျောက်ဆုံးမှု အမှုက တကယ်တော့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နဲ့ ပတ်သက်နေပါတယ်... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ဆိုတာ တကယ်တမ်းကျတော့ သာမန် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကျော် ဧကရာဇ် ကျားဝမ် ရဲ့ လက်ထက်တုန်းက နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ယင်ယန်၊ လေနဲ့ မိုးကြိုး၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ တောင်၊ မီး၊ နဲ့ ရေ တို့ကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ...

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကျော်က နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံ လီယုံ ရဲ့ ပုန်ကန်ဖို့ အကြံအစည် ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြတယ်... ဒီလျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးလုံးက ဖုန်လိုင်ကျွန်းက ချီကျင့်ကြံသူတွေ၊ ဆရာတူ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာ တစ်ခုစီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်...

အဲဒီ သိုင်းပညာ ခုနစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ 'ကောင်းကင်နက်နဲမှု တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ ကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်... သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားတယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီမှာ ဆိုထားပါတယ်..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဆိုတာ ထပ်လာပြန်ပြီ..."

အကြီးအကျယ် အောင်မြင်မှု ရရှိပါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်စေသည်ဟု အခိုင်အမာ ဆိုထားသော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် များစွာ အကြောင်းကို သူ ကြားဖူးပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ပုံမှန်ပါပဲ။ လူတစ်ယောက်က ပိုမို အစွမ်းထက်လာလေလေ၊ ပိုမို ယုံကြည်မှု ရှိလာလေလေ ပင် ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာတွင် ပိုမို တိုးတက်လာလေလေ၊ ပိုမို အထီးကျန်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ သူရဲကောင်း အားလုံးကို အထင်သေးသည့် စိတ်ထားမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရန် ပိုမို လွယ်ကူလေလေ ဖြစ်သည်။

ယခု သူကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းစနစ် တည်ဆောက်ပြီးစီးကာ အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ကို ရရှိသွားပါက သူလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားမိနေလေသည်။

မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းစနစ် ကို အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ဟု အမည်ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤအမည်မှာ တာအို တယ်ကျင်း မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည် - "အဖြူရောင်ကို သိသော်လည်း အမည်းရောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြင့် လောကအတွက် စံပြတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။

လောကအတွက် စံပြတစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် သူ၏ ထာဝရ ကောင်းမြတ်မှုမှာ အမှားအယွင်း မရှိဘဲ အကန့်အသတ်မဲ့မှုသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။" ၎င်းသည် စကြဝဠာရှိ အရာခပ်သိမ်း၏ မူလအစကို ရည်ညွှန်းပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ခြင်း၊ အသွင်သဏ္ဌာန်မဲ့ခြင်း၊ အသံမရှိခြင်း၊ အရောင်မရှိခြင်း၊ အစမရှိခြင်း နှင့် အဆုံးမရှိခြင်း တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် ၎င်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟုလည်း သူ ခံစားမိ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ သည် လိုအပ်သော အတွင်းအားများကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရုံသာမက သိုင်းပညာ တစ်ခုစီ၏ လက္ခဏာများကိုပါ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သဖြင့် ၎င်းကို တစ်နည်းအားဖြင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းစေသည်။ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် များကို ဖန်တီးခဲ့သူများသည် သူတို့၏ သိုင်းပညာကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားမည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ကြွားလုံးထုတ်လိုကြသည်ကို သူ နားလည်နိုင်ပေသည်။

ဖေယွမ်ကျန်းက ဆက်လက်ပြောကြားသည်

"လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ယင်ယန်၊ လေနဲ့ မိုးကြိုး၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ တောင်၊ မီး၊ နဲ့ ရေ တို့က နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်...

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နန်းတွင်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးနေခဲ့ပေမဲ့ ဘာသဲလွန်စမှ မရခဲ့ဘူး... တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က အဝေးကြီးကို မသွားခဲ့ပါဘူး၊ ထျန်းကျိုးပြည်နယ် အတွင်းမှာပဲ ပုန်းနေခဲ့ကြတာပါ..."

"လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးက သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေနဲ့ သရုပ်မှန်တွေကို ပြောင်းလဲပြီး ထျန်းကျိုးပြည်နယ် တစ်ခွင်မှာ သူတို့ရဲ့ အင်အား အခြေခံကို တည်ဆောက်ကာ၊ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ကြတယ်...

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ မျိုးဆက်တွေက သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေကို လိုက်နာပြီး ပုန်ကန်မှု တစ်ခုအတွက် ငွေကြေးနဲ့ ရိက္ခာတွေ စုဆောင်းဖို့ နိုင်ငံရပ်ခြားကို ကုန်ပစ္စည်းတွေ အဆက်မပြတ် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ပုန်ကန်မှု တစ်ခုအတွက် ငွေကြေးထက် ပိုလိုပါတယ်၊ လူအင်အားနဲ့ စစ်တပ်လည်း လိုအပ်တယ်လေ... ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ ပုန်းနေတဲ့ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေက စစ်တပ်တစ်ခုကို ဘယ်လိုမှ မဖွဲ့စည်းနိုင်ပါဘူး... လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ မျိုးဆက်တွေက လူတွေကို နိုင်ငံရပ်ခြားကို ဆက်လက် မှောင်ခို ပို့ဆောင်နေခဲ့ပေမဲ့၊ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မိသားစုကို သူတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာပဲ ထားနိုင်ခဲ့တယ်..."

"အဲဒီနှစ်မှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာတဲ့ အချိန်အထိပေါ့... ဟွိုင်ဟိုင် ဒေသ လေးခရိုင်က အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်၊ အထူးသဖြင့် လင်းဟိုင် ခရိုင်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေ နေရပ်စွန့်ခွာခဲ့ရတယ်...

လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေက အခွင့်အရေးကို မြင်တော့... ရက်ရက်စက်စက်နဲ့ ကလေးတွေကို အပြတ်အသတ် ပြန်ပေးဆွဲခဲ့ကြတယ်..."

"အဓိပ္ပာယ် အမဲ့ဆုံး အပိုင်းကတော့ အဲဒီတုန်းက လင်းဟိုင် ခရိုင် က အရာရှိ အများအပြားဟာ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကြောင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် ခံခဲ့ရတာပဲ...

သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ် အောက်မှာ၊ ပြီးတော့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် နှစ်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့က သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေ ပြီးဆုံးသွားပြီး ဖော်ထုတ်မခံရခင် အထိ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်..."

"မု မိသားစု က လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ ယင်-ယန် အဖွဲ့ခွဲက မျိုးဆက်တွေပါ... အပြင်ပန်းမှာတော့ သူတို့က မုမိသားစု ကုန်သည်အသင်း ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ လှုပ်ရှားနေပေမဲ့၊

တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က နိုင်ငံရပ်ခြားမှာရှိတဲ့ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ..."

"လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီလို့ သတိထားမိတဲ့အခါ သူတို့က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တယ်... မု မိသားစု က တခြား အဖွဲ့ခွဲ ခြောက်ခုကို ဖုံးကွယ်ပေးဖို့အတွက် အစိုးရကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေပြီး သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ တမင်သက်သက် ကျန်ရစ်ခဲ့တာ...

အစိုးရက ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့က ကလေး အယောက် တစ်ရာလောက် ပါတဲ့ နောက်ဆုံး အသုတ်ကိုပဲ ခြေရာခံနိုင်ခဲ့တော့တယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးထဲက ယင်-ယန် အဖွဲ့ခွဲ ဖြစ်တဲ့ မု မိသားစု တစ်ခုတည်းပဲ ဖမ်းမိခဲ့တာပါ!"

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆို ဘာလို့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ အမှန်တရားကို မဖော်ထုတ်ခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ ဆက်ပြီး မစုံစမ်းခဲ့တာလဲ... သူတို့ နိုင်ငံရပ်ခြားကို ရောက်သွားရင်တောင် စုံစမ်းလို့ ရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းလို့ မရပါဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ရှာဖွေဖို့ ခက်ခဲတဲ့အပြင် သစ္စာဖောက်တဲ့ မြေပြင်အနေအထားနဲ့ ကျွန်းတွေ အများကြီးရှိတဲ့ ထျန်းရှား ကျွန်းစုမှာ ပုန်းအောင်းနေတာပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဓိက အချက် မဟုတ်ပါဘူး...

အဓိက အချက်က အဲဒီနေရာက အရမ်း ထူးခြားတယ်... အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည် နဲ့ တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံ ကြားက နယ်စပ်ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေက အရမ်း အကဲဆတ်တယ်လေ... ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည် က ချူ နိုင်ငံနဲ့ စစ်ပွဲမှာ အရေးနိမ့်နေပြီး တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံဆီက အကူအညီ တောင်းခံနေရတာပါ...

အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော်တို့သာ ထျန်းရှား ကျွန်းစု ကို ရှာဖွေဖို့ စစ်တပ်တွေ စေလွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တင်းမာစေပြီး ပျက်စီးသွားစေနိုင်ကာ၊ ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည် ပြိုလဲသွားတဲ့အထိ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လေ..."

"ဒါကြောင့် တုန်းကျင်း က လင်းဟိုင် ခရိုင် ရဲ့ ခရိုင်ဝန် အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေချိန်မှာ သူ အဲဒါကို စဉ်းစားပြီး ကလေးတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ... ဒါကြောင့် ရှာဖွေရေး လုပ်နေစဉ် အတွင်း ကလေးတွေ အားလုံး ပင်လယ်ထဲမှာ ရေနစ်သေဆုံးသွားပြီလို့ သူက လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့တာ...

ဒါက ကလေးတွေရဲ့ မိဘတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေ ဆူပူအုံကြွမှာကို တားဆီးဖို့ပါ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ မိဘတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေက သူတို့ရဲ့ ကလေးတွေ အသက်ရှင်နေနိုင်သေးတယ် ဆိုတာကို သိသွားရင် သူတို့က အစိုးရကို သေချာပေါက် ဖိအားပေးကြမှာဖြစ်ပြီး ထျန်းရှား ကျွန်းစု ဆီကိုတောင် ရှာဖွေရေး အဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ကောင်း စေလွှတ်နိုင်တယ်လေ၊

အဲဒါက ကန်တိုင်းပြည် နဲ့ တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံ ကြားက မဟာမိတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်... ထျန်းရှား ကျွန်းစု က အရမ်း အကဲဆတ်လွန်းပါတယ်၊ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေက အဲဒီနေရာမှာ ပုန်းအောင်းဖို့ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ..."

"မု မိသားစု ကို ဘာလို့ လူသိရှင်ကြား တရားမစီရင်ဘဲ မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့ရသလဲ ဆိုတာက သက်သေ မလုံလောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒါက တော်ဝင်မိသားစု အတွင်းက ကြီးမားတဲ့ အရှုပ်တော်ပုံ တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်စေမှာမို့လို့ပါ... ဒါကြောင့် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က မု မိသားစု ကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ဖို့ ကိုယ်ပိုင် ပြစ်ဒဏ်ကို သုံးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ..."

"အဲဒီတုန်းက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း နဲ့ တခြား အရာရှိ ခုနစ်ယောက် ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရတာက မု မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ဖို့ ကိုယ်ပိုင် ပြစ်ဒဏ် သုံးခဲ့လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ကြီးကြပ်မှု အားနည်းလို့ပါ...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကလေးပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ပါဝင်နေတာလေ၊ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦး က လင်းဟိုင် ခရိုင် မှာ ဖော်ထုတ်မခံရဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာ... ဒီသြဇာအာဏာရှိတဲ့ အရာရှိ ရှစ်ယောက်မှာ ငြင်းမရတဲ့ တာဝန် ရှိနေပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဒီလိုကိုး... မနေ့ညက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ရဲ့ ဟာကွက်တွေ အများကြီးပါတဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ကျွန်မ ထင်လိုက်တာက..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က နန်းတွင်းက အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှုပ်တော်ပုံကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး မု မိသားစု ကို ဓားစာခံအဖြစ် သုံးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မု မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် သြဇာအာဏာရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိကာ ရာထူးတွေ လျင်မြန်စွာ တက်လာခဲ့တယ်လို့ ထင်လိုက်တာ မဟုတ်လား..."

ကူချူတုန်းက ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ပြလိုက်၏။

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"ကလေးပေါင်း တစ်သောင်းကျော်၊ ဟွိုင်ဟိုင် ဒေသ လေးခရိုင်က မိသားစု ထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်နေတာ၊ လူသောင်းနဲ့ချီပြီး သိန်းနဲ့ချီပြီး ပါဝင်နေတာလေ... ဒါကို ဖိနှိပ်ဖို့ နောက်ခံက ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းနေရမလဲ... ရှင်းပြချက်လေး တစ်ခုတည်းနဲ့ ရပါ့မလား...

နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးက ပါးစပ်ပိတ်ပြီး ရှောင်ရှားဖို့ မျက်ကန်းဟန်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်... အဲဒါကို ဘယ်သူမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီတုန်းက စစ်ပွဲ ဖြစ်တော့မယ့် အခြေအနေရယ်၊ တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော်တို့ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာရယ်၊ သူတို့ကို မစော်ကားချင်တာရယ် သာ မရှိခဲ့ရင် ဒါကို ဖြေရှင်းမရဘဲ ဒီတိုင်း ဘယ်လိုလုပ် ထားနိုင်မှာလဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က အဲဒီတုန်းက လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦး နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်နော်... အဲဒါရဲ့ နောက်ကွယ်က ဇာတ်လမ်းက ဘာလဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဖြေကြားသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ် က မု မိသားစု မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက်၊ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦး နဲ့ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ပြန်မပေါ်လာတော့ဘူး...

လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အထိ၊ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် လို့ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ထျန်းကျိုးပြည်နယ် သိုင်းလောကမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်... နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် အဲဒါက နိုင်ငံတွင်းမှာ အတော်ဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်..."

"ဒီအဖွဲ့အစည်းက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နန်းတွင်းက အချိန်အကြာကြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီး အောင်မြင်မှု မရခဲ့ဘူး... မကြာသေးခင်က အခု တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ကျမှ၊ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တချို့ အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်းတွေမှာ 'ကောင်းကင်နက်နဲမှု တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ'

ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါဝင်နေတာကို နန်းတွင်းက တဖြည်းဖြည်း တွေ့ရှိလာတယ်...

ဒါကြောင့် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာတာဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဟွိုင်ဟိုင် ဒေသ လေးခရိုင်မှာ စုစည်းနေတယ်လို့ ကောက်ချက်ချလိုက်တာပါ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီကို ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရတာပါ..

. ဒီမှာ ခရိုင်ဝန် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဓိက တာဝန်က အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့နဲ့ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ရှာဖွေဖို့ သဲလွန်စတွေကို လိုက်နာဖို့ပါပဲ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မေးလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် သဲလွန်စ တစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့လား..."

ဖေယွမ်ကျန်းမှာ သတိထားလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဟုတ်ကဲ့..."

ကူမော့က သူ၏ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"အင်း... ခရိုင်ဝန် ဖေ၊ အဲဒီလောက် အနီးကပ် လာဖို့ မလိုပါဘူး... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ဘယ်သူမှ ခိုးနားထောင်လို့ မရနိုင်ပါဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က အရမ်း သတိထားပါတယ်... သူတို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တွေ အားလုံးက သေမင်းတမန်တွေ ဖြစ်နေတော့ သူတို့ကို ခြေရာခံဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ရထားတဲ့ သဲလွန်စတွေက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်ပါဘူး..."

"ကျွန်တော်တို့ အများကြီး လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ အထူးတလည် အသုံးဝင်တာ ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး... အလွန်ဆုံး ကျွန်တော်တို့ လျှို့ဝှက် အေးဂျင့် အနည်းငယ်လောက် ထည့်ထားနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အားလုံးက အဆင့်နိမ့်တွေဖြစ်ပြီး တယဝန်ခံချုပ် ဆီကို မရောက်နိုင်သလို နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာကိုလည်း မရှာနိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မနေ့ညက ကျွန်တော်တို့ ကြီးမားတဲ့ အချိုးအကွေ့ တစ်ခု ရခဲ့တယ် - သခင်မလျှူ က တကယ်တော့ မု မိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ!"

ကူမော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ သခင်မလျှူ က သေသွားပြီလေ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"သေသွားတဲ့ လူတွေမှာတောင် တန်ဖိုး ရှိပါတယ်... မနေ့ညက သခင်မလျှူ ပေါ်လာတယ်... အပြင်ပန်းမှာ ကြည့်ရင်တော့ ဝမ်မင်ရှို့က သူ့ရဲ့ အရည်အချင်း မရှိမှုကြောင့် လှည့်စားခံလိုက်ရတယ်လို့ ထင်ရတယ်...

ပြီးတော့ သူမက ဝမ်မင်ရှို့ကို မြှူဆွယ်ဖို့ သူ့ရဲ့ မယားငယ်ကို အသုံးချခဲ့ပြီး၊ အဲဒီနောက် ဝမ်မင်ရှို့ အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လုပ်ကြံခဲ့တာ... အဲဒါက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတဲ့ အစီအစဉ်တွေဖြစ်ပြီး ကြိုတင် ကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

"ဒီမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက တရားဝင် ရှင်းလင်းချက်ပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြောသည်

"ကျွန်တော် အထဲစဝင်လာတုန်းကလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ပြောခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်က ဆရာကြီးကူ အနေနဲ့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ မန်နေဂျာချုပ် ကို စိတ်ဝင်စားမှု ရှိမရှိ ကျွန်တော် မသိလို့ပါ..."

"တကယ်လို့ စိတ်မဝင်စားဘူး ဆိုရင်တော့ အမှုရဲ့ အမှန်တရား ပေါ်လာတဲ့ အချိန်အထိ အဲဒီ ရှင်းလင်းချက်ကိုပဲ ကျွန်တော် သုံးခဲ့မှာပါ... ဒါပေမဲ့ အခု မင်းက တာဝန်ခံချုပ် ကို စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားတော့ မင်းရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော်လည်း အရမ်း မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်တော် ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး..."

"မနေ့ညက သခင်မလျှူ ပေါ်လာပြီး အသတ်ခံခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူမရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယါ အရာအားလုံးက ယုတ္တိရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခြေခံ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ် ဝမ်မင်ရှို့ ချထားတဲ့ လွတ်မြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ထောင်ချောက်အောက်မှာ သူမက ဝမ်မင်ရှို့ကို ဘယ်လိုလုပ် လှည့်စားနိုင်ခဲ့တာလဲ..."

"အစကို ပြန်သွားရရင် သခင်မလျှူ ကို ဝမ်မင်ရှို့က သတ်ခဲ့ပြီး အမှုကို ပိတ်သိမ်းခဲ့တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဆရာကြီးကူ ရောက်လာပြီးနောက်၊ သခင်မလျှူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ သံသယရှိကြောင်း ပြောခဲ့တယ်...

အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်လို့ သခင်မလျှူ သာ မသေသေးဘူးဆိုရင်၊ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်မင်ရှို့က နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာမို့လို့ပါပဲ..."

"ဒါက..."

"သခင်မလျှူ ရဲ့ ပြန်ပေါ်လာမှုက လုံးဝ ယုတ္တိရှိပုံ ပေါ်နေပေမဲ့ ဝမ်မင်ရှို့ရဲ့ သံသယဖြစ်ဖွယ် အပြုအမူတွေကို ကျွန်တော်တို့ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရပါဘူး..."

"ဝမ်မင်ရှို့မှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်တဲ့ အခါမှာ အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ် ရှိသွားတယ်... မင်းက သခင်မလျှူ မသေသေးဘူးလို့ သံသယရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကြောင့် ဝရမ်းပြေးတွေ အပေါ်ကို သေချာပေါက် ဖိအားတချို့ သက်ရောက်စေတယ်...

မနေ့ညက သခင်မလျှူ ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးပမ်းမှုက သီအိုရီအရ သူမကိုယ်တိုင်အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ရော ဝမ်မင်ရှို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပါ ရည်ရွယ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့တယ်...

တိုက်ဆိုင်စွာပဲ သခင်မလျှူ က အဆုံးစွန် ယင် စစ်မှန်သောချီ ကို ကျင့်ကြံပြီး ဝမ်မင်ရှို့က အလွန်အမင်း ယန် သိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... သူတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး မု မိသားစု ရဲ့ ယင်-ယန် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သီးခြားစီ ကျင့်ကြံခဲ့ကြပုံ ရတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒီခန့်မှန်းချက်က အလွန် ယုတ္တိရှိပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြောကြားသည်

"တကယ်လို့ ဝမ်မင်ရှို့ကသာ မု မိသားစု က ဖြစ်တယ်ဆိုရင်၊ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က သူ့ကို သေချာပေါက် ဆက်သွယ်မှာပဲ... ဒါကြောင့် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ကို ခြေရာခံနိုင်ဖို့အတွက် ဝမ်မင်ရှို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ဝမ်မင်ရှို့ကို မဆက်သွယ်ရင်ကော..."

"ဆက်သွယ်ဖို့ အလားအလာ အရမ်း များပါတယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"'ကောင်းကင်နက်နဲမှု တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ'— သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားတယ်၊ ဒြပ်စင်တစ်ခု ချို့တဲ့တာနဲ့တင် ထိခိုက်နစ်နာစေတယ်... ဒါက ကြီးမားတဲ့ သွေးဆောင်မှု တစ်ခုပါ...

ဝမ်မင်ရှို့ဟာ သခင်မလျှူ လိုမျိုး မု မိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ကို ကျွန်တော် တို့ ဖော်ပြပေးရုံပဲ လိုတယ်... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိမ့်မယ်...

သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်တာနဲ့ ဝမ်မင်ရှို့က မု မိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် ဟုတ်မဟုတ် သေချာပေါက် သိသွားမှာပါ... တကယ်လို့ သူသာ ဟုတ်တယ်ဆိုရင် သူတို့က ဝမ်မင်ရှို့ကို သေချာပေါက် ဆက်သွယ်မှာပါ..."

"တကယ်လို့ ဝမ်မင်ရှို့က မု မိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ပေါင်းစပ်ခြင်းရဲ့ သွေးဆောင်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိပါဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင် အစီအစဉ်အတိုင်း အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ပဲ ဆက်လုပ်နိုင်တော့တယ်၊ အဲဒါက သူရဲကောင်းကူ ရဲ့ အကူအညီကို ပိုပြီး လိုအပ်လာစေပါတယ်..."

"တိုက်ပွဲမှာ ကူညီပေးဖို့ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်။

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ ခရိုင်ဝန် ဖေ... ကျွန်မ အစ်ကိုရဲ့ အခကြေးငွေက တော်တော်လေး မြင့်တယ်နော်! ဒီတစ်ခါ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ကာကွယ်ပေးတာက မျက်နှာနာလို့ ကူညီပေးခဲ့တာ!"

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြန်လည်ပြောကြားသည်

"မန်နေဂျာချုပ် ရဲ့ ဆုငွေက အရမ်း မြင့်ပါတယ်၊ အစိုးရက ပေးတဲ့ အမြင့်ဆုံး ဆုငွေပါပဲ... ငွေစ တစ်သောင်း အပြည့်ပါ..."

ကူချူတုန်းက မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ ဖေယွမ်ကျန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်

"ပြီးတော့ကော... ဒါက နန်းတွင်းရဲ့ ဆုငွေလေ၊ ခရိုင်ဝန် ဖေ ကို ကူညီပေးဖို့အတွက်တော့ သေချာပေါက်..."

ဖေယွမ်ကျန်း - "..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့် ညီမလေးက ငယ်သေးပြီး နားမလည်သေးလို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့... အင်း...အဲ့ ဒီ တာဝန်ခံ ကို... ကျွန်တော် အရင်က လိုက်ဖမ်းဖို့ မစီစဉ်ထားခဲ့ပေမဲ့၊ ကျွန်တော့်သဘောနဲ့ကျွန်တော် နန်းတွင်း ဆုငွေကို ယူလိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ ပြင်းထန်စွာ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အင်း... အသံထွက်ပြီး မပြောပါနဲ့လေ! အဲဒီလို ပြောလိုက်တော့ အကူအညီ တောင်းနေရက်နဲ့ ကပ်စေးနဲတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားပြီပေါ့!

"သူရဲကောင်းကူ... ကိစ္စတွေကို သီးခြားစီ ထားကြတာပေါ့..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ပြောသည်

"နန်းတွင်း ဆုငွေက နန်းတွင်း ဆုငွေပါပဲ၊ မင်းရဲ့ အကူအညီက ကျွန်တော့် အကူအညီပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် လစာက သိပ်မများပါဘူး၊ ပြီးတော့ သူရဲကောင်းကူ... မင်းက ဒီလောက် ဖြောင့်မတ်နေတာကို ပိုက်ဆံလို အရာမျိုး ပေးလိုက်ရင် မင်းကို စော်ကားသလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့... ဒီလို လုပ်ရင်ကော သူရဲကောင်းကူ...

ကျွန်တော်တို့ လုံဟူတောင် မှာ တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် လို့ခေါ်တဲ့ လောကမှာ ရှားပါးတဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ မြေနေရာ တစ်ခု ရှိတယ်... သိုင်းလောကက လူတွေ အိပ်မက်မက်ကြတဲ့ တရားအသိရနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပါ... ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင်တော့ ရှင့်အတွက် အသုံးမဝင်လောက်တော့ပေမဲ့၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ ကတော့ သုံးလို့ ရနိုင်လောက်ပါတယ်..."

"သဘောတူတယ်!"

ကူမော့က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ နောက်ထပ် မေးစရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ် တုန်းက တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံကို စိုးရိမ်လို့ ထျန်းရှား ကျွန်းစု ကို မသွားနိုင်ခဲ့ဘူးလေ... အခုကျတော့ သွားလို့ ရပြီလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဖြေကြားသည်

"အခန်းကဏ္ဍတွေ ပြောင်းသွားပြီလေ... အခုက တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်နေတာ၊ ပြီးတော့ သူတို့က မဟာမိတ် ပျက်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေကြတာပါ... ကျွန်တော်တို့မှာ ထျန်းရှား ကျွန်းစု ကို သွားဖို့ တရားဝင် အကြောင်းပြချက် ရှိနေသရွေ့ သူတို့ ပြောစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး!"

"အစိုးရက ထျန်းရှား ကျွန်းစု ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်ကောင်း ယူဖို့ တွေးနေတုန်းပဲလား..."

ဖေယွမ်ကျန်း -

"ကျွန်တော် မသိဘူး..."

...