အခန်း (၂၄၇-၂၄၈)

အပိုင်း (၂၄၇) - ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက်

ဖေယွမ်ကျန်းကို တာဝန်ခံချုပ်အား ကိုင်တွယ်ရန် ကူညီပေးမည်ဟု သဘောတူပြီးနောက် ကူမော့သည် ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်မည့် အစီအစဉ်ကို ယာယီ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ချင်းဖုန်း တည်းခိုခန်း တွင် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်လိုက်၏။

သခင်မလျှူ သေဆုံးသွားပြီး သူမကို ငွေပေးမည့်သူ မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ရွမ်ဟုန်ချောင် ၏ သေဆုံးမှုကြောင့် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နောက်ဆုတ်သွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ရက်များတွင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း သည် မည်သည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု ကြိုးပမ်းချက်များကိုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ခရိုင်ကျောင်းတော်တွင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ၏ ဟောပြောပွဲများမှာ အလွန် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

သုံးရက်ဆက်တိုက် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ဗဟုသုတ အများအပြား ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း သည် လင်းဟိုင် ခရိုင်မှ နာမည်ကြီး ပညာရှင် အများအပြားနှင့် စကားလုံး စစ်ပွဲများကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊ သုံးရက်လုံးလုံး မနက်မှ ညအထိ ငြင်းခုံခဲ့လေသည်။

အပြင်းထန်ဆုံး အချိန်တွင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း သည် လူဆယ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငြင်းခုံနိုင်ပြီး သူတို့ကို လုံးဝ အရှက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

သေချာတာပေါ့၊ ပညာရှင်များ ငြင်းခုံကြသောအခါ ၎င်းကို ငြင်းခုံခြင်းဟု မခေါ်ကြချေ။ သူတို့က ဂန္ထဝင် ကျမ်းစာများကို ဆွေးနွေးခြင်း ဟု ခေါ်ကြသည်။

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

သိုင်းဆရာကြီး တွေက တိုက်ခိုက်မှုကနေတစ်ဆင့် ဖြစ်လာပြီး၊ စာပေဆရာကြီး တွေက ငြင်းခုံမှုကနေတစ်ဆင့် ဖြစ်လာတာလား...

ဆွေးနွေးပွဲများနှင့် ဟောပြောပွဲများ အပြင်းအထန် ဖြစ်နေချိန်မှာပင် လင်းဟိုင် ခရိုင် တွင် အမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ နှစ်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ပြန်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် သွေးချောင်းစီးသည့် ပြစ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကာ၊ လူသုံးဆယ်ကျော်ရှိသော မိသားစု တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

"ရန်သူတွေ လှုပ်ရှားလာပြီ!"

ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် အကြောင်း သတင်းကို သိသိချင်း ဖေယွမ်ကျန်းသည် ကူမော့ထံ အလျင်အမြန် လာရောက်ကာ ပြောကြားလိုက်သည်

"မကြာသေးခင်က ဝမ်မင်ရှို့ကို ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဝမ်မင်ရှို့ဟာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ဖိုင် အမြောက်အမြားကို ပြန်လည် စစ်ဆေးခဲ့တယ်၊ အဲဒီအထဲက တစ်ခုက ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် အကြောင်းပဲ... ဒါက မင်းကို အဝေးရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ..."

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"မင်း ဆိုလိုတာက ဝမ်မင်ရှို့က အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နဲ့ အဆက်အသွယ် ရသွားပြီလို့လား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက လေးနက်စွာ ပြန်ပြောသည်

"ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်း များပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင် အခု ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြမှာပေါ့..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ရှင်းပြလေသည်

"ဝမ်မင်ရှို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို လက်ပူးလက်ကျပ် မိဖို့ဆိုရင်၊ သူတို့က သဲလွန်စ ပိုများများ ထုတ်ပြဖို့ လိုတယ်လေ... မင်းကို အဝေးရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်တာက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ဒုတိယအကြိမ် လှုပ်ရှားဖို့ အစီအစဉ် တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ အရမ်း များတယ်... ဝမ်မင်ရှို့ တစ်ယောက်တည်းကတော့ ဒါကို သေချာပေါက် မလုပ်နိုင်ပါဘူး... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ပါဝင်ပတ်သက်နေဖို့ အရမ်း များပါတယ်..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်

"ကျွန်တော် ထွက်သွားရင် သူတို့က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို အန္တရာယ်ပေးမှာ မင မကြောက်ဘူးလား..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သူတို့က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ပါဘူး... မနေ့က ထိပ်တန်း တော်ဝင် သက်တော်စောင့် လေးယောက် ဘယ်သူမှ မသိအောင် ရောက်လာခဲ့တယ်..."

ကူမော့က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် အဆင့်မြင့်လို့လဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ဖြေကြားသည်

"လေးယောက်စလုံးက သိုင်းဆရာကြီး တွေပါ၊ ပြီးတော့ သူတို့က ပေါင်းစပ် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းပညာတွေကိုလည်း သိထားကြတယ်... သူတို့ လေးယောက် ပေါင်းတိုက်တဲ့ အခါ ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ ထိပ်တန်း စစ်သူကြီးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို သေချာပေါက် ထုတ်လွှတ်နိုင်ပါတယ်... အဲဒါအပြင် သူတို့က အရိပ်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း လင်းဟိုင် ခရိုင် အစိုးရက ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိနေပါသေးတယ်..."

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ ဒုတိယ တပ်မှူး တွမ်ဖေး နှင့် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အရာရှိ တစ်စုနှင့်အတူ ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ပေါ်လာသည်ဟု သံသယရှိရသော ယန်လော့ ခရိုင် သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ယန်လော့ ခရိုင် သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင်၊ ယန်လော့ ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရုံး မှ တပ်မှူးငယ် တစ်ဦးက ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလာပြီး မိသားစုများကို နောက်တစ်ကြိမ် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သတင်းပို့လာခဲ့၏။

တွမ်ဖေးက သူ၏ လူများကို အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ချက်ချင်း သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရသော မိသားစုမှာ လော့ မိသားစု ဟု အမည်ရပြီး သူတို့သည် သာမန် မိသားစု တစ်ခု မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့သည် ယန်လော့ ခရိုင် ရှိ သိုင်းမိသားစု တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိကာ အားလုံးက သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ကလေးများပင်လျှင် သိုင်းကွက် အနည်းငယ် သိထားကြသည်။

မိသားစု အကြီးအကဲမှာ ယန်လော့ ခရိုင် တွင် နာမည်ကျော် ဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းလောကတွင်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကာ၊ ခရိုင်အတွင်း အကြီးဆုံး သိုင်းကျောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လော့ မိသားစု ဝင်းမှာ ငရဲဘုံတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေကာ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့လောက်အောင် ကြေမွနေပြီး၊ လူငယ် အမျိုးသမီး အချို့မှာ မသေဆုံးမီ မုဒိမ်းကျင့်ခံခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။

တွမ်ဖေး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ပြောပြလိုက်၏။ ယန်လော့ ခရိုင်မှ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ တပ်မှူးငယ်က ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် လှမ်းလာပြီး ဦးညွှတ်လျက် ပြောကြားလိုက်သည်

"တပ်မှူး တွမ်... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က လျိုမိသားစု မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရတာနဲ့ အတူတူပါပဲ... လူသတ်သမား ခြောက်ယောက် ရှိခဲ့ပြီး သူတို့က ခြေထောက်၊ လက်ဝါး၊ လက်သီး၊ လက်သည်း၊ ဓား နဲ့ အဆိပ် တွေကို အသီးသီး အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်...

အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေက ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တုန်းကနဲ့ လုံးဝနီးပါး အတူတူပါပဲ... သူတို့ အားလုံးက အဆိပ်ကို အရင် သုံးခဲ့ပြီး သားကောင်တွေ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားတဲ့အခါမှ သူတို့ ပြန်ပေါ်လာကြတာပါ..."

"လုံးဝနီးပါး အတူတူပဲ ဟုတ်လား..."

တွမ်ဖေးက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

တပ်မှူးငယ်က ရှင်းပြလေသည်

"အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေက ၈၀% လောက်ပဲ တူပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မောက်မာမှုကတော့ အတူတူပါပဲ... လူသတ်ပြီးနောက်မှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဝါးရာ ခြောက်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ အိမ်ထဲက တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကိုလည်း လုယူသွားကြပါတယ်..."

တွမ်ဖေး၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက

"၈၀% တူတယ်ဆိုတာက ပိုပြီး တိကျပါတယ်... တကယ်လို့ လုံးဝ ထပ်တူကျနေတယ်ဆိုရင် အတု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်အတော်များများ ကြာသွားပြီလေ၊ အရင် နည်းလမ်းကိုပဲ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်သုံးနေနိုင်ဦးမှာလဲ..."

တပ်မှူးငယ်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"သခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

တွမ်ဖေးက မေးမြန်းသည်

"တခြား သဲလွန်စတွေ ရှိသေးလား..."

"မရှိသေးပါဘူး..."

တပ်မှူးငယ်က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရှာဖွေဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် အပေါင်ဆိုင်တွေမှာရှိတဲ့ ရွှေနဲ့ ငွေ လက်ဝတ်ရတနာ လုပ်ငန်းတွေကို အထူး ဂရုစိုက်ဖို့ပါ..."

တွမ်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကူမော့ကို မေးလိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်၏။

သူသည် အမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာတွင် အထူးတလည် မကျွမ်းကျင်သလို ဤအမှုကိုလည်း သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားချေ။ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က တကယ့် ဓားပြခြောက်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် လို ဟန်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသဖြင့်၊ ဓားပြခြောက်ယောက် ကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုအဖြစ် စဉ်းစားခြင်းက မည်သည့် ရလဒ်မျှ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေ၏။

ကူချူတုန်းကတော့ အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။ သူမသည် ဝင်းအတွင်း ခဏမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကာ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ဖြစ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စများကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာသားများအား မေးမြန်းလေတော့၏။

သို့သော် အဖြေများမှာ အားလုံး တူညီနေသည် - လော့ မိသားစုအနီးတွင် နေထိုင်သော အိမ်နီးချင်းများပင်လျှင် မည်သည့် ဆူညံသံမျှ မကြားခဲ့ရချေ။

လော့ မိသားစု အကြီးအကဲက ကျောင်းသို့လာပြီး မအော်ဟစ်သောအခါမှသာ သိုင်းကျောင်းမှ တပည့်များက လော့ မိသားစု မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရကြောင်း သိရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ထိုညတွင် ကူမော့နှင့် သူ၏ ညီမ ကူချူတုန်းတို့သည် တွမ်ဖေးနှင့်အတူ ယန်လော့ ခရိုင် ရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ရာအိမ်မှူးရုံး သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

တွမ်ဖေးသည် ရာအိမ်မှူးရုံးမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများ အားလုံးကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူကာ တစ်ညလုံး အမှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ပြီး၊ ကူမော့ကိုလည်း အထူးတလည် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ ကူမော့ကလည်း လိုလိုလားလား ပါဝင်ခဲ့၏။

ကျူးလွန်သူများမှာ တကယ့် ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း၊ ထိုသူများကို ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်လိုသည့် သူ၏ ဆန္ဒကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

ကူချူတုန်းမှာလည်း အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး အမှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာစဉ် သူမ၏ ထင်မြင်ချက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသော်လည်း သူမ၏ အချက်များမှာ အတော်လေး ယုတ္တိရှိပြီး ကမောက်ကမ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက်တွင် သူမသည် တွမ်ဖေးနှင့် အခြားသူများ မြို့ကို ရှာဖွေရာတွင်ပင် လိုက်ပါသွားခဲ့သေး၏။

သူမသည် ရုတ်တရက် အမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာတွင် စိတ်အားထက်သန်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အတွင်းရေးကို သိထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအဖွဲ့သည် ကူမော့၏ အာရုံကို လွှဲရန် တမင်တကာ ပြစ်မှုများ ကျူးလွန်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လင်းဟိုင်မြို့ ရှိ ကိစ္စများ မပြီးမချင်း နောက်ထပ် သားကောင်များ ထပ်မံ ရှိလာဦးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သုံးရက်ဆက်တိုက် မည်သည့် ရလဒ်မျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ကူချူတုန်းမှာ အလွန် တက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့ နံနက်အစောပိုင်းတွင် မိုးလင်းစပြုချိန်မှာပင် ကူချူတုန်း ထလာပြီး မျက်နှာသစ်ကာ သဲလွန်စများကို ဆက်လက် စုံစမ်းရန် ပြင်ဆင်နေ၏။

သူမ ထွက်သွားတော့မည့် အချိန်မှာပင် ဝင်းအပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကူချူတုန်း တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ တွမ်ဖေး ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမကို မြင်သည်နှင့် သူက ပြောလိုက်သည်

"မိန်းကလေးကူ... ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခု ရထားတယ်! ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားပြန်ပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုပဲ၊ အဖွဲ့ဝင် ဆယ်ယောက်ကျော် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်!"

"အစ်ကို... သွားမှာလား..."

ကူချူတုန်းက အနောက်သို့ လှမ်းမေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့၏။

မကြာမီ အဖွဲ့သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မနေ့ကလိုပင် လူအုပ်ကြီးက အဝင်ဝတွင် စုရုံးနေကြ၏။အတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ မနေ့ကနှင့် ဆင်တူသည်၊ လူသတ်သမား၏ နည်းလမ်းများမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ပိုမို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

ဤမိသားစုမှာ သိုင်းသမားများ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ လူသတ်သမားမှာ ပိုမို ရဲတင်းလာပြီး အဖွဲ့ဝင် အတော်များများမှာ နှိပ်စက်သတ်ဖြတ် ခံခဲ့ရသည်။

ကူချူတုန်းသည် မနေ့က လုပ်ခဲ့သလိုပင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိ အချို့နောက်သို့ လိုက်ကာ မေးမြန်းစုံစမ်းမှုများ ပြုလုပ်လေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို ကြိုးတားလိုက်ပြီး၊တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အရာရှိများက အလောင်းများကို သယ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တွမ်ဖေးက ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဒီ ဟွိုင်ဟိုင် က ဓားပြခြောက်ယောက် က ငါ့ကို ရန်စနေတာလား... ငါရောက်လာတဲ့ နေ့မှာပဲ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သုံးရက်ပဲ ရှိသေးတယ် နောက်ထပ် မိသားစု တစ်ခုကို သတ်ပြန်ပြီ... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... အမှုမပေါ်မချင်း နေ့တိုင်း မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်နေတော့မှာလား..."

ခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာ အလွန် မှိုင်းညို့ပြီး ဖိနှိပ်မှု ရှိနေသည်။

ကူချူတုန်းနှင့် ကူမော့တို့သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေကြ၏။ ကူချူတုန်းက အသံလှိုင်းဖြင့် ပို့လိုက်သည်

"အစ်ကို... ဒီလူတွေကို မြန်မြန် ရှာတွေ့ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလားဟင်... သူတို့က တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် အပြစ်ကင်းတဲ့ လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ထပ်သေရဦးမလဲ မသိဘူး!"

ကူမော့၏ နှလုံးသားမှာလည်း လေးလံနေ၏။ အဲဒီလူတွေက ဒါကို ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲဆိုတာ သူ မသိပါဘူး၊ သူတို့က တွမ်ဖေး ပြောသလို တကယ်ပဲ ရူးသွပ်နေပြီး နေ့တိုင်း ပြစ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ နည်းလမ်းများနှင့်ဆိုလျှင် ဤလူများ အားလုံးမှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ တာဝန်များကို ပြီးမြောက်ရန်သာ အာရုံစိုက်ကြကာ ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ ပြစ်မှုများအကြား ကြားကာလမှာ သေချာပေါက် ကြာရှည်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ကူမော့မှာ အလွန် အကူအညီမဲ့နေလေသည်။

သူ့ကိုယ်သူ သိုင်းပညာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန် တော်သည်ဟု မှတ်ယူထားသော်လည်း အမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာတွင်မူ တကယ်ကို မကျွမ်းကျင်လှချေ။

ကူမော့၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကူချူတုန်းသည် ကူမော့မှာ အကူအညီမဲ့နေကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

ကူချူတုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုက ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး သူတို့ အားလုံးက သူမကို အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တွမ်ဖေးက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်

"မိန်းကလေးကူ... ထူးခြားတာ တစ်ခုခု တွေ့လို့လား..."

ကူချူတုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုသည်

"တပ်မှူး တွမ်... ကျွန်မ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားတယ်... မနေ့ကရော ဒီနေ့ရော အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ နှစ်ခုစလုံးမှာ တူညီတဲ့ မျက်နှာတွေကို ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တယ်!"

"ဟင်!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

တွမ်ဖေးနှင့် အခြား တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏。

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ နှစ်ခုမှာ မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော် ကွာဝေးသဖြင့်၊ အထူးသဖြင့် နံနက်ပိုင်းအချိန်တွင် သာမန်လူများအနေဖြင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေမှုကို ကြည့်ရန် ဤမျှ ရှည်လျားသော အကွာအဝေးကို ခရီးသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင် ဖြစ်သည်။

တွမ်ဖေးက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်

"မိန်းကလေးကူ... အဲဒီလူတွေက ဘယ်လို ပုံစံမျိုးလဲဆိုတာ ဖော်ပြပေးနိုင်မလား..."

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိပါတယ်..."

ကူချူတုန်း၏ လက်ရှိ မင်ယွီကျင့်စဉ်မှာ

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် သာမက တခြားသူတွေကိုပါ မေ့လျော့ခြင်း" အဆင့်တွင် ရှိနေသဖြင့်၊ သူမသည် လိုသလို မှတ်မိနိုင် သို့မဟုတ် မေ့ပစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘာကိုမှ မမှတ်မိဘဲ နေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဓာတ်ပုံရိုက်ထားသကဲ့သို့ မှတ်ဉာဏ်မျိုး ရှိနေနိုင်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ပုံရိပ်များနှင့် ကိုက်ညီသော လူသုံးဦး၏ အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြလေသည်။ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပန်းချီဆရာ တစ်ဦးက ကူချူတုန်း၏ ဖော်ပြချက်အပေါ် အခြေခံ၍ အကြိမ် ဆယ်ဂဏန်းကျော် ပြင်ဆင်ရေးဆွဲခဲ့ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကူချူတုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ လူများနှင့် ကိုက်ညီသော ပုံရိပ်များကို ရရှိသွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် တွမ်ဖေးသည် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အရာရှိများနှင့် ခရိုင်ရုံးမှ အစောင့်များကို ခေါ်ယူကာ မြို့တစ်ဝန်း ရှာဖွေမှု ပြုလုပ်လေသည်။

ယန်လော့ ခရိုင် အစိုးရသည် လူသတ်သမားကို အချိန်အတန်ကြာ ရှာဖွေနေခဲ့ပြီး၊ ယနေ့တွင် လူသတ်မှုတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် အစိုးရ၏ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုတို့ကို မြို့သူမြို့သားများက မအံ့သြခဲ့ကြချေ။ ရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းများ တိုးမြှင့်လာခြင်းမှာ မျှော်လင့်ထားသင့်သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင်...

တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အရာရှိ အဖွဲ့အချို့သည် စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြ၏။

ကူမော့၊ ကူချူတုန်း နှင့် တွမ်ဖေး တို့သည် စားသောက်ဆိုင်ဆီသို့ ယှဉ်တွဲ လျှောက်လာကြသည်။ လမ်းလျှောက်နေစဉ် တွမ်ဖေးက ပြောကြားသည်

"မိန်းကလေးကူ ပေးတဲ့ သဲလွန်စတွေကနေ တစ်ဆင့် အဲဒီ လူသုံးယောက်ကို ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ သူတို့က စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ စားဖိုမှူး၊ စားပွဲထိုး နဲ့ စာရင်းကိုင် တွေ ဖြစ်နေကြတယ်..."

"ဒီစားသောက်ဆိုင်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်က တည်ထောင်ခဲ့တာ... တိုက်ဆိုင်စွာပဲ၊ တည်ထောင်သူက အတိအကျ ခြောက်ယောက် ရှိပြီး သူတို့က မန်နေဂျာ၊ ဘားတန်ဒါ၊ စားပွဲထိုး၊ စားဖိုမှူး၊ စာရင်းကိုင် နဲ့ လက်ဖက်ရည် ဖျော်တဲ့သူ အဖြစ် အသီးသီး တာဝန်ယူထားကြတယ်...

စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ စီးပွားရေးက မကောင်းဘူး၊ မဆိုးဘူး ပေါ့... ဒီလူခြောက်ယောက်က သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲထားပေမဲ့ သူတို့ကို ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် လို့ အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားသိနိုင်ပါတယ်... ဒီလူခြောက်ယောက်က တကယ့် ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုလို့ ရပါတယ်!"

"ရုပ်မဖျက်ထားဘူးလား..."

"မလုပ်ထားဘူး၊ ဒီလူတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်က ဒီမှာ စားသောက်ဆိုင် လာဖွင့်ကြတာ... သူတို့ အားလုံးက ဝဖြိုးနေကြပြီး တချို့က မုတ်ဆိတ်မွေး အကြီးကြီးတွေတောင် ထားထားကြတယ်...

တကယ်လို့ မင်းက ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ရဲ့ ပုံတူတွေနဲ့ တိုက်ရိုက် မယှဉ်ကြည့်ဘူးဆိုရင် သူတို့ကို သံသယဝင်ဖို့ ခက်ပါတယ်... ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က ဒီမှာ စားသောက်ဆိုင်ကို ဗြောင်ကျကျ ဖွင့်ရဲတာ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

တွမ်ဖေး၏ စကားများအရ ဤသူများမှာ တကယ့် ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ဖြစ်နေကြသည်။

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က တကယ့် ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ကို ပြစ်မှုတွေ ကျူးလွန်ဖို့ ငှားရမ်းခဲ့တာများလား..."

ထိုအတွေးက မောင်နှမ နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွား၏။

အပိုင်း (၂၄၈) - ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ကိုသတ်ဖြတ်ခြင်း

မကြာမီ...

သူတို့ သုံးဦးသည် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်တွင် ရုပ်ဖျက်ထားသော တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အရာရှိများက စားသောက်ဆိုင်ကို တိတ်တဆိတ် ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်။

"သခင်... ကြွပါခင်ဗျာ... ခင်ဗျားတို့ အဖွဲ့က ဘယ်နှစ်ယောက်လဲခင်ဗျာ..."

စားပွဲထိုးက သူ့ကို နွေးထွေးစွာ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားသည်

"ငါတို့က လူတစ်ယောက်ကို လာရှာတာ..."

စားပွဲထိုးက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ သခင်..."

"ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ကို..."

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စားပွဲထိုး၏ မျက်နှာအမူအရာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သခင်... ဒါက စားသောက်ဆိုင်ပါ... ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ကို ရှာဖို့ ကျွန်တော်တို့ မကူညီနိုင်ပါဘူး... ခင်ဗျားက အစိုးရ အရာရှိတွေဆီ သွားရှာမှ ရမယ်!"

တွမ်ဖေးက စားပွဲထိုးကို စိတ်ဝင်တစား အကဲခတ်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"ညဘက်ငိုကြွေးသူ ကျန်းလန်... ဘာလဲ၊ မင်း ငါ့ကို တကယ် မမှတ်မိဘူးလား... ဒီမနက် ဝူ မိသားစု အသတ်ခံရတဲ့ အချိန်တုန်းက တံခါးဝမှာငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

စားပွဲထိုးက မျက်နှာချိုသွေးလျက် ဆိုသည်

"သခင်... နောက်နေတာပါ..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ညီအစ်ကိုတို့... ပြေးကြ! မင်းတို့ ပေါ်သွားပြီ..."

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

လေထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော "ဘုန်း" ဟူသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကူမော့က ကြီးမားလှသော လက်ဝါးချက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ဝှီး ဟူသော အားအင်များကို သယ်ဆောင်လာသည့် အားကောင်းလှသော လေပြင်းတစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွားလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာ၏။

စားပွဲထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်သော အဆိပ်မှုန့်များမှာ ဤအားကောင်းလှသော လက်ဝါးချက်ကြောင့် မုန်တိုင်းထဲရှိ မိုးမခရွက်များအလား ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားပြီး အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ချေ။

ထို့ပြင် လက်ဝါးချက်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး စားပွဲထိုးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွား၏။ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား စားပွဲထိုးမှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ လွင့်ထွက်သွားပြီး တိုင်အထူကြီး တစ်တိုင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိလေသည်။ ကြည်လင်သော ကျိုးပဲ့သံနှင့်အတူ ထိုတိုင်မှာ မခံနိုင်တော့ဘဲ နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားတော့၏။

စားပွဲထိုး၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး သူက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ကာ၊ လေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွေးစက်ကွေး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လည်ပင်းမှာ ဘေးသို့ ခွေကျသွားကာ အသက်မဲ့သွားတော့သည်။

စားသောက်ဆိုင် အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွား၏။ စားသောက်နေသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ ထွက်ပြေးကြပြီး စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ မှောက်ကျကုန်ကာ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာ၏ ။

[ကြယ်ငါးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် (၁/၆)]

...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့မှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ တကယ့် ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ပဲ!

သို့သော် သူ သံသယ ဝင်နေသော်လည်း..

ကူမော့မှာ အချိန် မဖြုန်းခဲ့ချေ။ သူ၏ ညာဘက် လက်ညှိုးကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရာ စူးရှသော လေခွဲသံကို သယ်ဆောင်လာသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ထက်မြက်လှသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက လျှပ်စီးအလား ပစ်ထွက်သွား၏။

ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသော တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင် မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သွေးကွက်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကြည်းမှုများ ရှိနေဆဲဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ တည့်တည့် လဲကျသွားပြီး အသက်မဲ့သွားတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့၏ ဘယ်လက်က ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ဝါးတွင် အားကောင်းလှသော အတွင်းအားများ ပါဝင်နေကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။ ဤလက်ဝါးချက်မှာ သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း လေထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး သွက်လက်သော မြွေတစ်ကောင်အလား နောက်ဖေးပေါက်သို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်သော ဘားတန်ဒါဆီသို့ တည့်တည့် သွားလေသည်။

အဲဒါက သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် ပဲ။

တုံးတိတိ "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဘားတန်ဒါမှာ ဤလက်ဝါးချက်၏ ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ သူ၏ အသက်မှာ မျှင်မျှင်လေးသာ ကျန်တော့၏။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်း၏ နောက်ဖေးဝင်း၌ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး သတ်ဖြတ်ရန် အော်ဟစ်သံများနှင့် လက်နက်ချင်း ထိခတ်သံများ ရောယှက်နေသည်။

လူသုံးယောက်ကို တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိ တစ်စုက ဝိုင်းရံထား၏။ ဤသုံးယောက်မှာ တည်းခိုခန်း၏ လက်ဖက်ရည် ဖျော်တဲ့သူ၊ စာရင်းကိုင် နှင့် စားဖိုမှူး တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဧည့်ခန်းမဆောင် တွင် ကူမော့ အခုလေးတင် သတ်လိုက်သော လူသုံးယောက်ကဲ့သို့ပင်၊ ဤသုံးယောက်စလုံးမှာလည်း အဝလွန်ပြီး ဖောင်းကားနေကာ အနည်းငယ် နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်တိုင်း သူတို့မှာ အလွန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရကာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ၏ ရက်စက်ပြီး သွက်လက်သော ဓားပြများနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ကူမော့သည် ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား နောက်ဖေးဝင်းဆီသို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ ထိုစဉ် တွမ်ဖေးက အနောက်မှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... သူတို့ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ!"

သို့သော် တွမ်ဖေး၏ စကားများမှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကူမော့၏ သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်း က သူ၏ ဓားစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးပြီဖြစ်ကာ အားကောင်းလှသော အတွင်းအားများက လက်ဖက်ရည် ဖျော်တဲ့သူ ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

လက်ဖက်ရည် ဖျော်တဲ့သူ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ လည်ချောင်းမှ ဂလုဂလု မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လဲကျသွားတော့၏။

သို့သော် တွမ်ဖေး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကူမော့က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်၏。 ဆက်လက် သတ်ဖြတ်မည့်အစား သူသည် လေပြင်းတစ်ချက်အလား ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး စားဖိုမှူးနှင့် စာရင်းကိုင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး သွားလေသည်။

သူ၏ လက်များမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး သိုင်းကွက်များမှာ ခန့်မှန်းရခက်ကာ သိုင်းကွက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ယောက်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သွက်လက်သော လက်ချောင်းများဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ် အချို့ကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ သူတို့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ကူမော့က ခြေနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ၏ အတိတ်ကို သူ လေ့လာခဲ့စဉ်က ဤခြောက်ယောက်မှာ ပြစ်မှုအရေအတွက် အလွန်များပြားပြီး ရက်စက်လွန်းသောကြောင့်သာ ကြယ်ငါးပွင့် ဝရမ်းပြေးများ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အရင်ကတည်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်မှာ အတော်လေး သာမန်သာဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ညံ့ဖျင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ခုနက သူတို့ လှုပ်ရှားခဲ့ချိန်တွင် ဤလူများထံ၌ လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါ လုံးဝ မရှိကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့ပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသကဲ့သို့ လုံးဝ သံချေးတက်နေပုံ ရသည်။

စနစ်၏ အသိပေးချက်သာ မရှိခဲ့ပါက လူမှားပြီဟု သူ ထင်မိမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုတွေကို ကျူးလွန်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

စားဖိုမှူးက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်

"ဆရာကြီးကူ... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေသာ သိုင်းပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ရင်၊ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ် အတွင်းမှာ တစ်ခါမှ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာ မဟုတ်ရင် မင်းတောင်မှ ငါတို့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"မင်း ဆိုလိုတာက ယန်လော့ ခရိုင် မှာ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု တွေက မင်းတို့ လက်ချက် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား..."

စားဖိုမှူးက ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်ပြောသည်

"ငါတို့က တိတ်တဆိတ် နေလာတာ ခြောက်နှစ်တောင် ရှိပြီလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ထပ်ပြီး ပြစ်မှုတွေ ကျူးလွန်နိုင်မှာလဲ..."

"ဒါဆို မင်းတို့က ဘာလို့ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို အမြဲ ရောက်နေရတာလဲ..."

ထိုစဉ် တွမ်ဖေး လျှောက်လာပြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

စားဖိုမှူးက ဖြေကြားသည်

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့လို ဟန်ဆောင်ပြီး ပြစ်မှုတွေ ကျူးလွန်နေတာလေ... အဲဒါကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် သွားမကြည့်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ... တပ်မှူး တွမ်... ငါတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးရွားစွာ ယိုယွင်းနေပြီလဲဆိုတာ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါတို့က မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်နိုင်မှာလဲ... ဒီနေ့ မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရတဲ့ ဝူ မိသားစု ကို ထည့်မပြောရင်တောင်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လော့ မိသားစု လေ - အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ သိုင်းမိသားစု တစ်ခုလေ... လော့ မိသားစု ရဲ့ အကြီးအကဲ က နာမည်ကြီး ပထမတန်းစား ဆရာကြီး တစ်ယောက်ပဲ... ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ အင်အားနဲ့ဆိုရင် ပြန်အသတ်မခံရတာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့..."

တွမ်ဖေး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွား၏။ သူက မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို မင်းတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ..."

စားဖိုမှူး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က အရမ်း ဆိုးရွားတဲ့ အမှားတစ်ခုကို မတော်တဆ လုပ်မိသွားလို့လေ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ အရမ်း ကြောက်သွားလို့ပါ!"

တွမ်ဖေးက မေးမြန်းလိုက်သည်

"မင်းတို့ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့တာလဲ..."

စားဖိုမှူးက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောပြလေသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်က၊ ငါတို့ ညီအစ်ကို ခြောက်ယောက်က အားအင်တွေ ပြည့်ဝနေပြီး၊ နေရာအနှံ့မှာ လုယက် ဓားပြတိုက်ကာ မကောင်းမှု ဒုစရိုက် မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်သိတယ်၊ ငါတို့ မကျူးလွန်ရဲတဲ့ လူတွေကို ဘယ်တော့မှ မစော်ကားခဲ့ဘူး...

ဒါကြောင့် ငါတို့ ပြစ်မှုတွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့ပေမဲ့၊ အစိုးရက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့သလို၊ သိုင်းလောကက ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတွေကလည်း ငါတို့ကို လိုက်မဖမ်းခဲ့ကြဘူးလေ..."

"ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့ကျတော့ ရွာလေးတစ်ရွာကို ဖြတ်သွားတုန်း ကုန်သည်ယာဉ်တန်း တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်... သူတို့က သာမန် ကုန်သည်တွေလို့ ထင်ရပြီး သူတို့ရဲ့ အလံတွေကလည်း နာမည်ကြီး ဂိုဏ်းတွေဆီက မဟုတ်တော့ ငါတို့က သူတို့ကို လုယက်လိုက်တာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အရေးမပါပုံရတဲ့ ကုန်သည်ယာဉ်တန်း က အစိုးရရဲ့ ငွေတွေနဲ့ စစ်တပ်သုံး လက်နက်တွေကို သယ်ဆောင်လာတာ ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး... တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ ငါတို့ ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်...

သာမန် ကုန်သည်ယာဉ်တန်း က ဘာလို့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေကို သယ်လာရတာလဲ ဆိုတာ ငါတို့ မသိပေမဲ့၊ ငါတို့က အင်မတန် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါတို့ သိခဲ့တယ်... ဒါက ပြဿနာပဲ..."

"ငါတို့က အဲဒီလူတွေ အချင်းချင်း လုပ်ကြံတာလို့ ထင်သွားအောင် ပစ္စည်းတွေ အကုန်ယူပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာတင် သက်သေတွေကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့တယ်... ငါတို့ ဘာတစ်ခုမှ မထိရဲဘူး၊ တောင်နက်ထဲမှာ အကုန် သွားဝှက်ထားခဲ့တယ်... ငါတို့ အဲဒီမှာ တစ်နှစ်ကျော်လောက် ပုန်းနေခဲ့ပြီး လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့လောက်ပဲ တစ်ခါတလေ အပြင်ထွက်ခဲ့တာ..."

"အဲဒီ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါတို့က အသားတွေကို အရူးတွေလို စားတယ်၊ သိုင်းပညာ မကျင့်တော့ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝဖြိုးလာအောင် လုပ်ပြီး အသွင်အပြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းပစ်လိုက်တယ်၊ အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ နေခဲ့ရတာပေါ့... အဲဒီနောက် ငါတို့ အံ့သြသွားတာက၊ အာဏာပိုင်တွေက အဲဒီကိစ္စကို မစုံစမ်းခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါတို့ တွေ့လိုက်ရတယ်... ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိခဲ့ဘူးလေ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိပေမဲ့၊ ငါတို့ အသက် အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နောက်ထပ် စွန့်စားမှုတွေ မလုပ်ရဲတော့လို့ နာမည်ပြောင်းပြီး ဒီခရိုင်မြို့လေးမှာ လေးနှစ်ကြာ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာပါ..."

တွမ်ဖေးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မင်း ဆိုလိုတာက... အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ လုခဲ့တဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ငွေတွေကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်သေးတယ်ပေါ့..."

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့က အရမ်းနက်တဲ့ နေရာမှာ မြှုပ်ထားတာဆိုတော့ သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ..."

စားဖိုမှူးက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်

"တပ်မှူး တွမ်... ငါတို့ သေရတော့မယ်ဆိုတာ ငါတို့ သိပါတယ်... ငါတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့အတွက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်ပေးဖို့ကလွဲပြီး ဘာမှ မတောင်းဆိုပါဘူး..."

တွမ်ဖေး၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက ဆိုသည်

"မင်းပြောတာတွေသာ အမှန်ဆိုရင်၊ မင်းတို့ကို နှေးကွေးစွာ အသားလွှာပြီး သတ်မယ့်အစား ခေါင်းဖြတ်သတ်ဖို့ အစိုးရရုံးကို ငါ တောင်းဆိုပေးနိုင်တယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်..."

စားဖိုမှူးနှင့် စာရင်းကိုင် တို့မှာ တစ်ချိန်က နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော ဓားပြများ ဖြစ်ကြပြီး တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု နည်းလမ်းများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ဖမ်းဆီးခံရချိန်တွင် သူတို့ လိုချင်သမျှမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေဆုံးခွင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းပင်...

တွမ်ဖေးသည် သူ၏ လူများကို စုစည်းကာ အခြား ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ၏ အလောင်းများ၊ စားဖိုမှူးနှင့် စာရင်းကိုင် တို့နှင့်အတူ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ ရာအိမ်မှူးရုံး သို့ ပြန်လာခဲ့ကြ၏။

ရာအိမ်မှူးရုံးသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တွမ်ဖေးသည် ကူမော့ထံ ဝရမ်းပြေး ဖမ်းဆီးရမိကြောင်း တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းကို အလျင်အမြန် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူ လုံးဝ အချိန်မဆွဲခဲ့ချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သိုင်းလောကမှ လူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အတွေ့အကြုံ များစွာ ရှိပြီး၊ ကူမော့၏ ထူးဆန်းသော အလေ့အကျင့်—ဝရမ်းပြေးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဖမ်းဆီးခြင်းတွင် သူ၏ အရူးအမူးနီးပါး ဖြစ်နေသော ထုံးတမ်းစဉ်လာ အကြောင်းကို သဘာဝကျကျ ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ကူမော့ တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းကို လက်ခံရရှိသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာ၏ -

[ကြယ်ငါးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်/ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်ငါးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်]

...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့သည် ဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုး ကျင့်စဉ် သိုင်းပညာကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိသွားလေပြီ။

ဤ ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ သည် လီပိုင် ၏ စာလုံးငါးလုံးပါ ရှေးဟောင်းကဗျာကို ၎င်း၏ ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ကဗျာတွင် စာကြောင်း နှစ်ဆယ့်လေးကြောင်း ပါဝင်ပြီး၊ စာကြောင်း တစ်ကြောင်းစီက ဓားသိုင်း၊ ကိုယ်ဖျော့ပညာ၊ လက်သီးသိုင်း၊ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု နှင့် အခြား ဘက်စုံ နည်းလမ်းများကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ထူးခြားသော သိုင်းပညာ တစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဤသိုင်းပညာ၏ သဘောတရားမှာ အလွန် မြင့်မားလှ၏။ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပါက မည်သည့် အတွင်းအား သို့မဟုတ် တိကျသော သိုင်းကွက်များကိုမျှ မှတ်သားထားရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ၊ လောကီ သိုင်းပညာများကို ကျော်လွန်ကာ အလိုအလျောက်နှင့် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလာစေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤသိုင်းပညာသည် အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် တောက်ပသော ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် တို့ထက် သေချာပေါက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းသည် အလွန် ပြည့်စုံလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ကြယ်ငါးပွင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်နှင့် ထိုက်တန်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပါက လုံးဝ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ကျွမ်းကျင်သည့် အခြေအနေ၊ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး တားဆီးမရနိုင်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မတူညီသော စစ်မှန်သောချီ များကို ပိုမိုမြင့်မားသော အတိုင်းအတာရှိ ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ မူလစွမ်းအင် အဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်ပြီး၊ သိုင်းပညာ နည်းစနစ်များ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖောက်ထွင်းကျော်လွန်နိုင်စေသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင်...

မျက်စိတစ်မှိတ်လေး အတွင်းမှာပင် ဖြစ်သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့...

သူ၏ အသိစိတ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူသည် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ၏ အနှစ်သာရ တစ်ခုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာ နယ်ပယ်သည် နောက်ထပ် အထွတ်အထိပ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မတူညီသော သိုင်းပညာများတွင် မတူညီသော နယ်ပယ်များ ရှိကြပြီး၊ မွေးရာပါ သာလွန်မှု သို့မဟုတ် ယုတ်ညံ့မှု ဆိုသည်မှာ မရှိချေ။ ဥပမာအားဖြင့် တောက်ပသော ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် ၏ အကန့်အသတ်မဲ့ အသူရာ၊ အရွတ်ပြောင်း နိဗ္ဗာန်၊ နှင့် အေးချမ်းသော အိပ်မက်၊ နှင့် အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ် တို့သည် သိုင်းပညာတွင် အားကောင်းသော နယ်ပယ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို ဆုံးဖြတ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဦးချင်းစီအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်လေသည်။

"ရှောင်ဝူရှန်း ကျင့်စဉ် ပဲ လိုတော့တယ်..."

အရာအားလုံး ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ၏ ဂုဏ်သတ္တိ ခြောက်ခုမှာ ယခုအခါ နောက်ဆုံး ပြောင်းလဲရေး ကိရိယာ ဖြစ်သည့် ရှောင်ဝူရှန်း ကျင့်စဉ် သာ လိုအပ်တော့၏။

ကူမော့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်မှာ...

ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သွေးလက်စောင်းဆရာ ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် သူ၏ အဆက်အသွယ် အားလုံးကို အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့ ညနေခင်းတွင်...

တွမ်ဖေးနှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ သွားခဲ့သော ကူချူတုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ရောက်လာပြီး ကူမော့ထံ ပြေးသွားကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... တောင်ပေါ်မှာ လက်နက်တွေနဲ့ အစိုးရရဲ့ ငွေတွေကို အများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်... ငွေစ သောင်းနဲ့ချီပြီး ပါတယ်၊ ပြီးတော့ သံမဏိဓားတွေ၊ လေးနဲ့ မြားတွေ ရာနဲ့ချီပြီး ပါတယ်... နည်းတဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ဘူး... ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကြီးကို အစိုးရက ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ခဲ့တာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"တပ်မှူး တွမ် က ဘာပြောလဲ..."

"သူ ဘာမှ မပြောဘူး..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက အရမ်း ဆိုးရွားနေတယ်၊ သွေးဆုတ်နေသလိုပဲ... သူက လူတိုင်းကို နှုတ်ဆိတ်နေဖို့ အတင်းပြောပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ ကျွန်မကို အထူးတလည် ပြောခဲ့တယ်... အစ်ကို၊ ဒီကိစ္စက အရမ်း ကြီးကျယ်နေလို့လားဟင်... သူက နည်းနည်း ကြောက်နေသလိုပဲ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အရမ်း ကြီးကျယ်တာပေါ့... တချို့ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်က ကလေး တစ်သောင်း ပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့ ကိစ္စထက်တောင် ပိုကြီးကျယ်နိုင်သေးတယ်..."

"အဲဒီလောက်ထိတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူးနော်..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက ပုံသေ သတ်မှတ်ထားပြီး အထူး ပြုလုပ်ထားတာတွေလေ... စစ်ဘက်သုံး လက်နက်တွေက ယေဘုယျအားဖြင့် ထိပ်တန်းအဆင့်တွေဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကက လက်နက်တွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်... လက်နက် တစ်လက်၊ နှစ်လက် ပျောက်တာတောင် သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ရာနဲ့ချီပြီး ပျောက်တာကို ပြောမနေနဲ့တော့..."

"လက်နက် ရာနဲ့ချီပြီး၊ စစ်တပ်လစာ ငွေစ သောင်းနဲ့ချီပြီး တစ်ခါတည်း ပျောက်ဆုံးသွားတာက ဘယ်တပ်ဖွဲ့မှာမဆို ကြီးမားတဲ့ အရှုပ်တော်ပုံကြီး တစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေ ဒီလောက် ကြာသွားတာတောင် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ဘူးလေ...

အဲဒါအပြင် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လစာတွေကို သာမန် ကုန်သည်ယာဉ်တန်း က သယ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်လို့လဲ..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး

"အစ်ကို ဆိုလိုတာက... တစ်ယောက်ယောက်က အလွဲသုံးစား လုပ်နေတာပေါ့... ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီလောက်များတဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ လစာတွေ ပျောက်ဆုံးသွားတာကို သူတို့ မစုံစမ်းရဲကြတာ၊ ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် ကြိုးစားနေလောက်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ဒါကို လူသိရှင်ကြား မလုပ်ရဲလို့ပဲလေ...

ဒီလောက်များတဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ လစာပမာဏက သာမန်လူ တစ်ယောက် ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး... အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ သြဇာအာဏာရှိတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... တပ်မှူး တွမ် က မကြောက်ဘဲ နေပါ့မလား... တကယ်လို့ သူ စုံစမ်းမစစ်ဆေးဘူးဆိုရင် အမှန်တရားက ပေါ်လာမှာပဲ... တကယ်လို့ သူ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုရင် လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ သူ့ကို ချေမွပစ်နိုင်တဲ့ သြဇာအာဏာကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို မတော်တဆ စော်ကားမိသွားနိုင်တယ်လေ..."

...

လင်းဟိုင်မြို့၊ ခရိုင်အစိုးရရုံး။

ခရိုင်ဝန် ဖေယွမ်ကျန်း သည် သူ၏ စာကြည့်ခန်းတွင် မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးနေစဉ် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ သူ၏ အကြံပေး ပင် ဖြစ်သည်။

အကြံပေးက ဝင်လာပြီး လက်အုပ်ချီလျက် ဆိုသည်

"သခင်... ကိစ္စကို စုံစမ်းပြီးပါပြီ... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ကုန်သည်အသင်း တွေကနေတစ်ဆင့် ဒေသအသီးသီးကနေ လက်နက် အမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်... ဓားတွေကတော့ အခြေခံတွေပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လေးနဲ့ မြားတွေ၊ သံချပ်ကာတွေလည်း အများကြီး ပါပါတယ်... ဝမ်မင်ရှို့က အဲဒီ ကုန်သည်အသင်း တွေကို အလုပ်လုပ်ခွင့် ရအောင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အတွင်းက သူ့ရဲ့ အာဏာကို အသုံးပြုခဲ့တာပါ..."

ဖေယွမ်ကျန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် သံသယရှိခဲ့သလိုပဲ၊ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ပုန်ကန်မယ့် သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို လက်မလျှော့သေးဘူး... ဒီတစ်ခါ သူတို့က ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ လက်နက်တွေ ဝယ်ယူခဲ့တယ်၊ သူတို့က ကုန်းပေါ်တက်ချင်နေပုံ ရတယ်... ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ရှင် အကြောင်းကြားပြီးပြီလား..."

သူက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ စစ်သေနာပတိ လင်းကျင်း နဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ပါတယ်... နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်ဆိုတာကို သူ သိလိုက်ရတော့ တော်တော်လေး အံ့သြသွားပြီး နည်းနည်း သံသယ ဖြစ်နေခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သခင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်စာကို ကျွန်တော် ပေးလိုက်တော့ သူက နည်းနည်း သံသယ ဖြစ်နေသေးပေမဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ဖို့နဲ့ သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံဖို့ သဘောတူလိုက်ပါတယ်... နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ စစ်တပ် ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို သူ ရှာတွေ့တာနဲ့ သူတို့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မယ်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်

"မင်းကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးစခန်းကို သွားခဲ့တယ်ဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ စစ်စည်းကမ်းကို တွေ့ခဲ့မှာပေါ့... မင်း ယုံကြည်မှု ရှိလား..."

အကြံပေးက ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"တပ်မှူး လင်း က တပ်ဖွဲ့တွေကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်... သူသည် ချူနိုင်ငံနှင့် တိုက်ပွဲများစွာမှာ ရေတပ်ကို ဦးဆောင်၍ အောင်ပွဲခံခဲ့လို့ သူ၏ စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင် ထူးချွန်လှပေတယ်။ စစ်စခန်းထဲမှာ ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်ကြည့်ခဲ့တယ်၊ စစ်သား အများကြီး မတွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ သူတို့ အားလုံးက စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေပြီး လေ့ကျင့်မှု ကောင်းကောင်း ရထားကြပါတယ်..."

"ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ စစ်တပ်က ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ ပုန်းအောင်းနေရပြီး၊ အလွန်ဆုံးမှ ကုန်သည်တွေကို လုယက်တဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေ အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ရုံပါပဲ... ဗိုလ်ချုပ် လင်း ရဲ့ ပုံမှန် စစ်တပ်ကိုတော့ သေချာပေါက် မယှဉ်နိုင်ပါဘူး...

အဲဒါအပြင် ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေက အကောင်းဆုံး လက်နက်တွေကို သုံးကြတယ်၊ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ စစ်တပ်ကတော့ အခုမှ အကြီးစား လက်နက်တွေကို ပြင်ဆင်နေတာလေ၊ ပြီးတော့ သူတို့က အများအားဖြင့် သိုင်းသမားတွေ အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ သိုင်းလောကက စစ်သား တွေပဲ ဖြစ်မှာပါ... သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေက ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အခု နောက်ဆုံး အဆင့်ကလွဲရင် အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ... ဝမ်မင်ရှို့က ဆရာကြီးကူကို အဝေးရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်ခဲ့တယ်၊ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို လုပ်ကြံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ရှင်းနေတယ်... သူ လှုပ်ရှားလာမယ့် အချိန်ကိုပဲ ကျွန်တော်တို့ စောင့်နေတာပါ... ဗိုလ်ချုပ် လင်း ကို သတိပေးမိမှာကို မစိုးရိမ်ရဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဝမ်မင်ရှို့ကို အရင်ကတည်းက ဖမ်းမိနေလောက်ပြီ..."

အကြံပေးက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သူတို့ ထောင်ချောက်ထဲ ဝင်လာတာကို စောင့်ကြတာပေါ့၊ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဖက်စလုံးကနေ လှုပ်ရှားလို့ ရပြီလေ... ဗိုလ်ချုပ် လင်း က နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ ဌာနချုပ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကတော့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ကုန်းတွင်းပိုင်းမှာ လိုက်ရှာကြတာပေါ့..."

...