အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)

အပိုင်း (၂၅၃) - အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် လှုပ်ရှားလာပြီ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော၊ ယန်လော့ ခရိုင် တွင်။ မိုးလင်းစပြုချိန်မှာပင် တွမ်ဖေးသည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နေထိုင်ရာ ဝင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာ၏။

ကူမော့သည် လွှဲကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ကူချူတုန်းကို ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်ရန် ညွှန်ကြားနေသည်။ ဝင်းတံခါးမှာ ပိတ်မထားသဖြင့် တွမ်ဖေး တိုက်ရိုက် ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေ၏။ သူက ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ... လင်းဟိုင်မြို့ မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ!"

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရလို့လား..."

တွမ်ဖေးက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မင်း သိနေတာလား..."

ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး

"ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာပါ... အဲဒီလောက်ကြီး ဆိုးရွားတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်... ခရိုင်ဝန် ဖေ က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ကာကွယ်ဖို့ ညဌာန က မဟာသိုင်းဆရာကြီး လေးယောက် လာတယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ပေးဆွဲခံရဦးမှာလဲ... မဟာသိုင်းဆရာကြီး လေးယောက်တောင် ရှိတာလေ... အဲဒီလောက်ကြီးတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူးနော်..."

တွမ်ဖေးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"မဟာသိုင်းဆရာကြီး လေးယောက်စလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ..."

ကူမော့ - "??"

ညဌာန အကြောင်းကို သူ သိထားပြီး၊ ညဌာန ၏ တပ်မှူး ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်း မဟာဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သိထား၏။ ထို့ပြင် သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို မဟာသိုင်းဆရာကြီးများ အကြားတွင် ဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သာမန် သိုင်း မဟာဆရာကြီးများထက် သေချာပေါက် သာလွန်ပေသည်။

ညဌာန ၏ မဟာသိုင်းဆရာကြီးများက အခြား တူညီသော အဆင့်ရှိ မဟာသိုင်းဆရာကြီးများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အကြောင်းရင်း သုံးခုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ သူတို့၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ဂိုဏ်း၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကမျှ နန်းတွင်း၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ နန်းတွင်းအတွင်း ညဌာန တပ်မှူး အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်သူများသည် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို သဘာဝကျကျပင် ရရှိခံစားကြရသည်။ တိုက်ခိုက်ရေး၊ သိုင်းကျမ်းများနှင့် လက်နက်များတွင် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံမှာ သာမန် သိုင်းသမားများထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ တည်ငြိမ်မှု ဖြစ်သည်။ တည်ငြိမ်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အတွင်းရှိ လူများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ အဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန် သိုင်းသမားများထက် များစွာ သာလွန်လေသည်။ သာမန် သိုင်းသမားများ အကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ တစ်ပေါင်းတစ် မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ တည်ငြိမ်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အတွင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ ပေါင်းစပ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းများ ပေါင်းလဒ်ထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။

တတိယအချက်မှာ အခြေခံကျသော ကွာခြားချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာ သိုင်းလောက၏ ဂုဏ်သတင်းအတွက် လိုအပ်ချက် အများကြီး ပိုနည်းပါးသဖြင့်၊ သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများအပေါ် အမွှမ်းတင်မှု နည်းပါးပြီး သူတို့၏ ရွယ်တူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချဲ့ကားပြောဆိုမှု နည်းပါးလေသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်စာရင်း စနစ်က နန်းတွင်း ကျွမ်းကျင်သူများကို (တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့နှင့် အခြား သမားရိုးကျမဟုတ်သော ဂိုဏ်းများကို ဖယ်ရှားပြီး) မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဘွဲ့အမည်မှ ဖယ်ရှားထားသဖြင့်၊ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဘွဲ့အမည်ကို များစွာ ပိုမို ဂုဏ်သိက္ခာရှိစေသည်။

ထို့ကြောင့်...

ညဌာန ၏ မဟာသိုင်းဆရာကြီး လေးဦးစလုံး အသတ်ခံရကြောင်း တွမ်ဖေး ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

တွမ်ဖေးက ဆက်ပြောသည်

"အဆိုးဆုံးကတော့ ညဌာန ရဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး လေးယောက်စလုံးက သူတို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ နယ်ပယ်တွေမှာပဲ အသတ်ခံခဲ့ရတာပဲ... တာဝန်ခံချုပ် က သိုင်းပညာ အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ သိုင်းလောကမှာ အမြဲတမ်း ရှိခဲ့တယ်၊ အခု ကြည့်ရတာ အဲဒီ ကောလာဟလတွေက အမှန်ပဲ... သူက တကယ့်ကို ဘီလူးတစ်ကောင်ပဲ!"

ရုတ်တရက်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် သူ သိုင်းလောကသို့ စတင် ဝင်ရောက်ကတည်းက သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အခက်ခဲဆုံး ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော လုချန်ယန် ကို သတိရသွား၏။

အရမ်းကို ဆင်တူလွန်းနေသည်။

လုချန်ယန်သည်လည်း လက်သီး၊ လက်ဝါး၊ ဓား၊ ခြေကန်ချက် များကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ဆေးပညာနှင့် လက်နက် ဖန်တီးမှုတွင်ပါ ကျွမ်းကျင်လောက်အောင် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွယ်စုံရသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဒီ မန်နေဂျာချုပ် ကလည်း အဲဒီလို လူစားမျိုး ဖြစ်ပုံရသည်။

"ဒါဆို အခု လင်းဟိုင်မြို့ ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လို ရှိလဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

တွမ်ဖေးက ရှင်းပြလေသည်

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက်၊ သူက ဝမ်မင်ရှို့နဲ့ တာဝန်ခံချုပ် တို့ရဲ့ လျှို့ဝှက် အပေးအယူကို မတော်တဆ သိသွားခဲ့တယ်... ဝမ်မင်ရှို့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကတော့ ကံကောင်းလို့ အသက်ရှင်သွားတာပါ... ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် အသက်အန္တရာယ်ကနေ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားတာပေါ့... သူတို့ ဘာလို့ မြို့တွင်းကို ပြောင်းသွားကြလဲ ဆိုတာကတော့ လျှို့ဝှက် အချက်အလက်တွေ ပါဝင်နေလို့ စာထဲမှာတော့ မပြောထားပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာက လာဦးမှာပါ... တာဝန်ခံချုပ် က ဖေယွမ်ကျန်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီလို့ ဝမ်မင်ရှို့ကို သတိထားမိသွားတာကို အစကတည်းက သိနေခဲ့တယ်လေ... ဒါကြောင့် သူက တန်ပြန်ဗျူဟာကို သုံးပြီး ဖေယွမ်ကျန်းကို လှည့်စားခဲ့တယ်၊ အဲဒါက ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ထျန်းရှား ကျွန်းစု မှာ အရင်က မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်မှုတွေ ကြုံတွေ့ရစေခဲ့တယ်..."

ထို့နောက် တွမ်ဖေးသည် လင်းဟိုင်မြို့ တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များနှင့် တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ဖေယွမ်ကျန်း ရောက်ရှိလာမှု အကြောင်းကို ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ကူချူတုန်းက တွမ်ဖေးထံမှ စာကို ယူကာ ဖတ်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် "တစ်နည်းပြောရရင် ခရိုင်ဝန် ဖေ က လှည့်စားခံလိုက်ရပြီး ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့က အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ခရိုင်ဝန် ဖေ က ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ ဟာ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ရဲ့ အလွဲသုံးစားမှုနဲ့ လက်နက် အရောင်းအဝယ်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဒါကို ဖန်တီးခဲ့တာလို့ သံသယရှိနေတယ်..."

"သူက ဒီပြဇာတ်မှာ ဓားစာခံ ဖြစ်သွားတာပေါ့..."

တွမ်ဖေးက ခေါင်းပြောလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ဆက်ပြောသည်

"ဒါကြောင့် အခု ခရိုင်ဝန် ဖေ ရဲ့ရာထူး အချိုးအကွေ့အတွက် သော့ချက်က ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် အရင်က လုယက်ခဲ့တဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေ အပေါ်မှာ မူတည်နေတာပေါ့..."

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်..."

တွမ်ဖေးက ပြောကြားသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ က တစ်ဖက်လူက အန္တရာယ်များတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးလာမှာကို စိုးရိမ်လို့၊ ပစ္စည်းတွေကို သေသေချာချာ စောင့်ကြပ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အထူးတလည် စာရေးပြီး ညွှန်ကြားထားတာပါ... အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို စာထဲမှာ ရေးထားပါတယ်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာကြည့်လို့ ရပါတယ်... ကျွန်တော်က ယန်လော့ ခရိုင် ရဲ့ မြို့ဝန်နဲ့ ခရိုင်ရဲမှူးဆီ သွားပြီး ယန်လော့ ခရိုင် ရဲ့ မြို့စောင့်တပ်တွေကို စုစည်းဖို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် တွမ်ဖေးသည် ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကူချူတုန်းသည် စာကို အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုနေစဉ် ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... စာထဲမှာ ရေးထားတာက ဝမ်မင်ရှို့က အမှန်တရားကို သိသွားပြီးနောက် တာဝန်ခံချုပ် နဲ့ သဘောတူညီချက် ရခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုတာတော့ မပြောထားဘူး..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်

"သူက ဝေမိသားစု ဟာ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ ယင်-ယန် အဖွဲ့ခွဲက မျိုးဆက်တွေ ဆိုတာကို သိသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝမ်မင်ရှို့ရဲ့ စံနှုန်းတွေက အတော်လေး ဖြောင့်မတ်သင့်တယ်၊ ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ အမှန်တရားကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေလောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံချုပ် က ဝမ်မင်ရှို့ကို တကယ် သတ်လိုက်တာကတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာထူးဆန်းလို့လဲဟင်..."

ကူမော့က ရှင်းပြလေသည်

"အရင်က ခရိုင်ဝန် ဖေ ပြောပြချက်အရ၊ ကောင်းကင်နက်နဲမှု တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ ဟာ အရမ်းကို ထူးခြားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကနေ ဆင်းသက်လာတာလေ..."

"အဲဒါက လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးရဲ့ သွေးဆက်နဲ့ သက်ဆိုင်ပြီး၊ မျိုးဆက် တစ်ခုစီတိုင်းက သိုင်းပညာ တစ်ခုကိုပဲ ကျင့်ကြံလို့ ရတယ်... သိုင်းပညာ ခုနစ်ခုလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်မှသာ သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ က သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မှာပါ..."

"ပြီးတော့ အဲဒီတုန်းက မု မိသားစု က..." "မိသားစု တစ်ခုလုံး မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး အခု ယင်-ယန် မျိုးဆက်ထဲမှာ ဝမ်မင်ရှို့ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာလေ... သူ့ကို စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားမယ့်အစား၊ သူက ဝမ်မင်ရှို့ကို အစကတည်းက နယ်ရုပ်တစ်ခုလို ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ... သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ပေါင်းစပ်ခြင်းကို သူ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူးလား..."

ကူချူတုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကို... အစ်ကိုက တွေးနေတာလား... မု မိသားစု က မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပေမဲ့၊ မု မိသားစု မတိုင်ခင်က ယင်-ယန် မျိုးဆက်မှာ တခြား မျိုးဆက်ခွဲတွေ ရှိနေနိုင်တယ် မဟုတ်လား... ဒါဆို သူတို့က ဝမ်မင်ရှို့ကို မလိုအပ်တော့ဘူးပေါ့..."

"ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး တိုက်ရိုက် ပြောရရင်၊ တခြား မျိုးဆက်ခွဲတွေမှာ ဆက်ခံသူတွေနဲ့ ပါရမီရှင်တွေ မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့၊ သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကို အားလုံး ကျွမ်းကျင်ပြီး သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ပေါင်းစပ်ခြင်း ကို ပြီးမြောက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ လူတွေ စုဆောင်းနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ...

ဒါကြောင့် ဝမ်မင်ရှို့ တစ်ယောက် ပိုလာလို့လည်း ဘာမှ ကွာခြားသွားမှာ မဟုတ်သလို၊ တစ်ယောက် လျော့သွားလို့လည်း ဘာမှ ကွာခြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မန်နေဂျာချုပ် ရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် ဝမ်မင်ရှို့မှာ ခန်တယ် မင်းသား ရဲ့ မျိုးဆက်တွေအပေါ် သစ္စာရှိရမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆ မရှိဘူးလေ... သူက အရမ်းကို မတည်ငြိမ်တဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုပဲ... သူ့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာက နှမြောစရာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ သူ့ကို စည်းရုံးတာက ပိုပြီး အန္တရာယ် ကြီးတယ်လေ..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်

"နင်ပြောခဲ့တဲ့ အချက်နှစ်ချက်စလုံးက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်... အော် ဒါနဲ့၊ ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း တိုက်ပွဲမှာ အဘွားအိုလင်းကို ငါ သတ်ပြီးတဲ့နောက်၊ အဘွားအိုလင်းရဲ့ ကြယ်စင်ပုံစံ ခြေရာခံစာလိပ် ကို နင် သိမ်းထားလိုက်လား..."

ကူချူတုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောသည်

"အစ်ကို... အဲဒါက ကျွန်မရဲ့ သေတ္တာထဲမှာ ရှိပါတယ်... အဲဒီအရာက ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခုပဲ၊ အစ်ကို လုပ်ထားတဲ့ ခြေရာခံ ဆေးမှုန့်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်... အဲဒီတုန်းက အဲဒါကို သိမ်းထားဖို့ ကျွန်မ တွေးနေခဲ့တာ၊ အဲဒါမှ နောင်ကျရင် ခြေရာခံဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင် ခြေရာခံစာလိပ် ရှိနေသရွေ့ သူတို့ ကောင်းကင်ပဲ တက်တက်၊ ငရဲပဲ ဆင်းဆင်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ကူမော့က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုသည်

"အချိန်မရွေး အဆင်သင့် ပြင်ထားပါ... ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒါကို ငါတို့ သုံးဖို့ လိုလာနိုင်တယ်..."

"နားလည်ပါပြီ... တကယ်လို့ ဖေယွမ်ကျန်း ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်တယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးစခန်း က လက်နက်တွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ပြန်ရောင်းဖို့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နဲ့ တကယ် ပူးပေါင်းနေတယ် ဆိုရင်၊ ဒီတစ်ခါလည်း အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ကို လှုပ်ရှားဖို့ သူတို့ သေချာပေါက် တောင်းဆိုမှာပဲ..."

"ပြီးတော့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ဒီတစ်ခါ သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့ လူတွေကို စေလွှတ်လိမ့်မယ်... ဒဏ္ဍာရီလာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးယောက်ကို၊ ဒါမှမဟုတ် မန်နေဂျာချုပ် ကိုယ်တိုင်တောင် စေလွှတ်လိမ့်မယ်..

. အဲဒီအခါကျရင် အရိပ် ခြေရာခံစာလိပ် ကို တိတ်တဆိတ် သုံးပြီး အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ခြေရာခံနိုင်တာပေါ့... အဲဒီအခါကျရင် အစိုးရက ဝင်ပါလာပြီး တာဝန်ခဲချုပ် ကို ဝိုင်းရံဖို့ လုံလောက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ စုဆောင်းတာက အရမ်းကို ဘေးကင်းသွားမှာပဲ!"

အကယ်၍ ၎င်းမှာ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်ပါက၊ ကူမော့သည် သေချာပေါက် အချို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ခြေရာခံမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မန်နေဂျာချုပ် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပါကလည်း ကူမော့သည် အရိပ် ခြေရာခံစာလိပ် ကို အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မန်နေဂျာချုပ် ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် သူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ထားပါက၊ ကူမော့အနေဖြင့် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

တာဝန်ခံချုပ် ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကြီးမားလှ၏။သူသည် ကန်တိုင်းပြည်ရှိ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာဆရာကြီး သုံးဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကန်တိုင်းပြည်တွင် အကျော်ကြားဆုံး မိစ္ဆာဆရာကြီး သုံးဦးမှာ - လမင်းကိုးကွယ်မှု ဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ယဲ့နန်ထျန်း တစ္ဆေတမန်တော် ကုန်းစွန်းကျွယ်နှင့် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ တာဝန်ခံချုပါ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယဲ့နန်ထျန်း သည် နိုင်ငံ၏ နံပါတ် ၁ မိစ္ဆာ အင်အားစု ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာ အင်အားစုများ၏ မူလအစများအနက် တစ်ခုဖြစ်သော လမင်းကိုးကွယ်မှု ဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာ နောက်လိုက်များဖြင့် သူသည် မကောင်းမှု လမ်းစဉ်၏ နံပါတ် ၁ ဆရာကြီး ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ဒုတိယ တစ်ဦးမှာ သူ၏ သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံရာမှ ရူးသွပ်သွားသော ထူးဆန်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည့် တစ္ဆေတမန်တော် ကုန်းစွန်းကျွယ် ဖြစ်သည်။ မူလက မြို့တော်ရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်၏ ထိပ်တန်း တပ်မှူး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ် တစ်ခုကို မတော်တဆ ရရှိခဲ့ကာ ၎င်းကို ကျင့်ကြံရန် သွေးဆောင်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် သူ၏ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် လူမရေမတွက်နိုင်အောင် တိတ်တဆိတ် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖော်ထုတ်ခံရကာ ဘက်ပြောင်းသွားခဲ့၏။ ယခုတိုင် သူသည် ပြစ်မှုများကို ဆက်လက် ကျူးလွန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ သိုင်းပညာများမှာ အတိုင်းအဆ မသိနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

တတိယ တစ်ဦးမှာ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ တာဝန်ခံချုပ် ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် အတွင်းမှသာ တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သိုင်းပညာ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဆိုပြီး နိုင်ငံ၏ နံပါတ် ၁ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် သည်လည်း နိုင်ငံ၏ နံပါတ် ၁ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အင်အားမှာ အတိုင်းအဆ မသိနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။

စနစ်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ တာဝန်ခံချုပ်ကို ကြယ်ခြောက်ပွင့်သာ ပေးထားပြီး ပထမနှစ်ဦးမှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ရှိသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ မန်နေဂျာချုပ် သည် အခြား နှစ်ဦးထက် အားနည်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ စနစ်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ဝရမ်းပြေးများ ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများအပေါ် အခြေခံခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်အပေါ် အခြေခံခြင်း မဟုတ်ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အသတ်ခံခဲ့ရသော ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်မှာ မမြင့်မားသော်လည်း သူတို့၏ စနစ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ကြယ်ငါးပွင့် အထိ မြင့်မားခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့်...

ကူမော့သည် တာဝန်ခံချုပ် ကို အလွန် တန်ဖိုးထားလေသည်။ ကူချူတုန်းကို အရိပ် ခြေရာခံစာလိပ် အား ပြင်ဆင်ထားခိုင်းခြင်းမှာ ကြိုတင် ကာကွယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယဲ့နန်ထျန်း နှင့် ကုန်းစွန်းကျွယ် တို့နှင့်အတူ ယှဉ်တွဲ သတ်မှတ်ခံရခြင်းက သူတို့သည် ကန်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးရှိ ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် သေချာပေါက် ရှိနေကြောင်း ဆိုလိုသည်။ သူ၏ စွမ်းရည် ကွာဟချက် ရှိသော ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ကျန်းတာအိုယီ မှလွဲ၍...

တာဝန်ခံချုပ် နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးတို့မှာ ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ စာရင်းတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်နေပေသည်။

သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ယန်လော့ ခရိုင် မှာ တည်ငြိမ် အေးချမ်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

စတုတ္ထမြောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင်...

ကူမော့သည် မြို့စောင့်တပ်မှ အရေးပေါ် စုဝေးရန် အချက်ပေး ခရာသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့၏။

သူမ၏ ဓားကို လေ့ကျင့်နေသော ကူချူတုန်းသည် ချက်ချင်း ဓားအိမ်သွင်းလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာကြီးကို ယူရန် အိမ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကာ သတိဝီရိယ ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုစဉ် တွမ်ဖေးသည် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အပြင်မှ ပြေးဝင်လာ၏။ သူက ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ကုန်းပေါ်တက်လာပြီ... ကျွန်တော့် ခန့်မှန်းချက်အရ လူလေးထောင်ကျော်လောက် ရှိမယ်၊ လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားပြီး ယန်လော့ ခရိုင် ဆီကို ဦးတည်လာနေကြတယ်... သူတို့က ရိုးရှင်းတဲ့ မြို့သိမ်း လက်နက် အများကြီးကိုလည်း ရထားပြီး ခရိုင်မြို့ကို လာတိုက်တော့မှာ!"

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူတို့က ဟန်ဆောင်တာတောင် မလုပ်တော့ဘူးလား... ဒီတိုင်း ကုန်းပေါ်တက်လာတာလား..."

တွမ်ဖေးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"သူတို့ ဟန်ဆောင်နေတာပါ... အခု ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့က တိုက်ပွဲဝင်နေတယ်လေ... ဒီ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် စစ်သား အုပ်စုက ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ မတားနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ..."

"အရမ်း..." "အဲဒါက လုံးဝ ယုတ္တိရှိပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ကျဆင်းနေလို့ပါ... သူတို့မှာ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေလည်း နည်းပါးနေပြီး အားလုံးကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး..."

"အဲဒါအပြင်၊ အဲဒါက အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ဟာ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ထျန်းရှား ကျွန်းစု ဆီ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အဲဒီလောက် ရှည်လျားတဲ့ လမ်းလွှဲကနေ ဘာလို့ မြှူဆွယ်ခဲ့ရလဲ ဆိုတာကို ပိုပြီး ယုတ္တိရှိရှိ ရှင်းပြနေပါတယ် ။ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို သိမ်းယူပြီး ယန်လော့ ခရိုင် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပါပဲ..."

ကူမော့ စဉ်းစားကြည့်ရာ တွမ်ဖေး၏ စကားများမှာ အလွန် ယုတ္တိရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤယုတ္တိဗေဒအရ ၎င်းသည် ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ စစ်လက်နက် ပစ္စည်းများကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ပြန်လည် ရောင်းချခြင်းကို အမှန်တကယ် ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။ ဤကိစ္စက ဖေယွမ်ကျန်း၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပိုမို အတည်ပြုပေးနေလေသည်။

"သူတို့ ဟန့်တားထားနိုင်ပါ့မလား..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် မှာ လူထောင်ချီ ရှိနေတာ၊ ယန်လော့ ခရိုင် ရဲ့ မြို့စောင့်တပ်က လူရာဂဏန်းလေးပဲ ရှိတာလေ!"

တွမ်ဖေးက ဖြေကြားသည်

"ကျွန်တော် မသိဘူး... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ စစ်တပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ မသိဘူးလေ... ယန်လော့ ခရိုင် ရဲ့ မြို့စောင့်တပ်က အထက်တန်းလွှာတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့က မြို့ရိုးတွေရဲ့ အားသာချက်ကိုပဲ အားကိုးနိုင်တာပါ... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ကျွန်တော်တို့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ကတည်းက စတင် ပြင်ဆင်နေခဲ့တာပါ...

ပြီးတော့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ စစ်တပ်မှာ ကြီးမားတဲ့ မြို့သိမ်း လက်နက်တွေ မရှိပါဘူး... ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့က သတိထားနေသေးပြီး အရမ်းကြီး မလွန်ကျူးရဲသေးဘူး... သူတို့သာ ကြီးမားတဲ့ လက်နက်တွေ အားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ဆီ ပေးလိုက်ရင်..."

"နောက်ပိုင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရတဲ့ အခါ သူတို့ ရှင်းပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ... အင်း... ပြီးတော့၊ ကျွန်တော်တို့ ညမိုးချုပ်တဲ့ အထိ တောင့်ခံထားဖို့ပဲ လိုတာပါ... ခရိုင်ဝန် ဖေ ရဲ့ စစ်တပ်က ပြည်နယ်ကနေ ရောက်လာတော့မှာ!"

"သူတို့ ရောက်လာဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်!"

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်။

တွမ်ဖေးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ က ပြည်နယ် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် သုံးထောင် ကို ခေါ်လာတာလေ၊ သူတို့ရဲ့ အထက်တန်းလွှာ အဆင့်က ခရိုင်စစ်သားတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ဒါကို သိသွားရင်တောင် သူတို့ကို တားလို့ မရနိုင်ပါဘူး!"

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒါဆို... တကယ်လို့ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ က သူတို့ကို ကြားဖြတ် တားဆီးရင်ကော..."

"တကယ်လား..."

တွမ်ဖေးက အံ့သြတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်

"လင်းကျင်း က ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ကုန်းပေါ် အဲဒီလောက် ဗြောင်ကျကျ ခေါ်လာရဲမယ် မထင်ဘူးနော်!"

"ဘာကွာလို့လဲ..."

ကူမော့က ပြောကြားသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ က လင်းကျင်း ဟာ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ သံသယရှိလို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စစ်တပ်ကို လှုပ်ရှားခဲ့တယ်... ဒါဆိုရင် လင်းကျင်း လည်း သတင်းရရှိထားနိုင်ပြီး..." "ဖေယွမ်ကျန်း က ယန်လော့ ခရိုင် ကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ သံသယရှိလို့ သူတို့ကို ကြားဖြတ် တားဆီးဖို့ စစ်တပ်ကို စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... တကယ်တော့ လင်းကျင်း ရဲ့ လုပ်ရပ်က ပိုပြီး ယုတ္တိရှိပါတယ်..."

"နှစ်ခုစလုံးရဲ့ သဘောသဘာဝက အတူတူပါပဲ စစ်တပ်ကို ထင်သလို လှုပ်ရှားတာပါပဲ... နောက်ဆုံးမှာတော့ အားလုံးက ဘယ်သူ အနိုင်ရမလဲ၊ ဘယ်သူ့ နောက်ခံက ပိုအားကောင်းလဲ ဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီလူက သစ္စာဖောက် ဖြစ်သွားမှာပါ!"

တွမ်ဖေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွား၏။

ကူမော့ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်...

ဖေယွမ်ကျန်း၏ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များမှာ ယန်လော့ ခရိုင် ရှိ ထုံရှား စခန်း ဖြတ်သန်းရာ လမ်းတွင် ကြားဖြတ် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။ ထုံရှား စခန်း ရှိ ခရိုင်စစ်သားများက ဂိတ်တံခါးများကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ပြီး၊ ဖေယွမ်ကျန်းက အမိန့်ပေးပို့ရန် လူမလွှတ်မီမှာပင် ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။

လင်းကျင်း ပေါ်လာသည်။

အခန်း (၂၅၄) - အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် လှုပ်ရှားလာပြီ ( အပိုင်း ၂ )

ဖေယွမ်ကျန်းနှင့် လင်းကျင်း တို့သည် အချိန်အတော်ကြာ အပြန်အလှန် စော်ကားပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ဖေယွမ်ကျန်းက လင်းကျင်းကို အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နှင့် ပူးပေါင်း၍ ပုန်ကန်မှု ကြံစည်သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ပြီး၊ လင်းကျင်းက ဖေယွမ်ကျန်းမှာ မဟုတ်မမှန် သတင်းလွှင့်နေသည်ဟု ပြန်လည်ချေပခဲ့သည်။

အပြန်အလှန် စော်ကားပြောဆိုပြီးနောက်...

ဖေယွမ်ကျန်းသည် စစ်တပ်ဆီသို့ ဒေါသတကြီး ပြန်လာပြီး တပ်မှူး ချန်ယိုကို ရှာကာ မေးလိုက်သည်

"တပ်မှူး ချန်... တကယ်လို့ ငါတို့ အခု စခန်းကို တိုက်ခိုက်ရင် ထုံရှား စခန်း ကို ချိုးဖျက်ဖို့ မင်း အချိန်ဘယ်လောက် ယူရမလဲ..."

တပ်မှူး ချန်ယို ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားသည်

"ခရိုင်ဝန် ဖေ... ပြဿနာက ထုံရှား စခန်း ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကျွန်တော် အချိန်ဘယ်လောက် ယူရမလဲ ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး... ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက ကုန်းပေါ်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ လင်းကျင်း ဆီမှာ လူတစ်ထောင်ကျော်လေးပဲ ရှိတာ... ကျွန်တော် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်လို့ ရပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အခု ပြဿနာက စခန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေကြေဒဏ်ရာရမှုတွေ ရှိလာမှာပဲ... အဲဒီ တာဝန်ကို ကျွန်တော် မယူနိုင်ဘူး၊ မင်းလည်း ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေး စစ်သားတွေက အမှန်တရားကို မသိကြဘူးလေ၊ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ငါတို့က သူပုန်တွေ ဖြစ်နေတာ!"

ဖေယွမ်ကျန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ လက်တလော ပြဿနာက ငါတို့ စခန်းကို မတိုက်ခိုက်ရင် ယန်လော့ ခရိုင် အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က မဖောက်ထွင်းနိုင်ရင်..." "မြို့ကတော့ ထိန်းချုပ်လို့ ရပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က ယန်လော့ ခရိုင် ကို တကယ်ပဲ ဖောက်ထွင်းနိုင်သွားရင် ခရိုင်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှာပဲ..."

"အဲဒါအပြင်၊ တကယ်လို့ လင်းကျင်း က အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေနဲ့ နောက်ထပ် အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေကို နယ်ရုပ်တွေအဖြစ် အသုံးချခဲ့ရင်၊ ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သေရလိမ့်မယ်... လင်းကျင်း က အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် သူခိုးတွေကို ချေမှုန်းဖို့ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ပြီး၊

သက်သေတွေကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်... ပြီးရင် လှည့်ပြီး ငါတို့ကို သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တယ်လို့ အကွက်ဆင်နိုင်တယ်... အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး!"

ချန်ယို ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေ၏။

ထိုစဉ်...

အကြံပေး ကျူး သည် မြင်းပေါ်တွင် အလျင်အမြန် စီးနင်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်

"သခင်၊ တပ်မှူး ချန်... သွေးချောင်းစီးစရာ မလိုဘဲ ထုံရှား စခန်း ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိတယ်လို့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ပြောပါတယ်!"

ချန်ယို နှင့် ဖေယွမ်ကျန်း တို့မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ဆရာကြီးတုန်းကျင်း စီးနင်းလာသော မြင်းလှည်းရှိရာ စစ်တပ်၏ အလယ်သို့ အကြံပေး ကျူး နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားကြ၏။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖေယွမ်ကျန်းသည် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးစခန်းသည် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသည်ဟု သူ၏ သံသယကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း သည် သူ၏ ကိုယ်စား သက်သေခံရန် ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ပြီး ဖေယွမ်ကျန်းနှင့်အတူ ချန်ယို ထံသို့ ကိုယ်တိုင် လိုက်ပါသွားကာ ထိုကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့ အတူတကွ ခရီးထွက်ခဲ့ကြပြီး၊

၎င်းမှာ ချန်ယို အနေဖြင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ဖေယွမ်ကျန်းနောက်သို့ ယန်လော့ ခရိုင် သို့ လိုက်ပါရန် ရဲဝံ့ခဲ့ခြင်း၏ တိုက်ရိုက် အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာကြီးတုန်းကျင်း... ဒီ ထုံရှား စခန်း ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှိလို့လားဟင်..."

ဖေယွမ်ကျန်းက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က မြင်းလှည်း ကန့်လန့်ကာကို မလျက် ပြောကြားသည်

"ခုနက မင်း လင်းကျင်း နဲ့ ငြင်းခုံနေတုန်းက၊ လင်းကျင်း ရဲ့ ဘေးမှာရှိတဲ့ စစ်သူကြီး နှစ်ယောက်ကို အဝေးကနေ ကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်... သူတို့က ကျွန်တော် မြို့တော်မှာ ရှိနေတုန်းက လက်ခံခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်တွေပါ... သူတို့ရဲ့ စရိုက်ကို ကျွန်တော် အရမ်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ်၊ သူတို့မှာ ပုန်ကန်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး...

သူတို့က လင်းကျင်း ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံထားရတာ သေချာပါတယ်... အခုမင်း " ကိုယ်ဖျော့ပညာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကို ရွေးပြီး ကျွန်တော့်ကို တောင်လမ်းကနေ ထုံရှား စခန်း ရဲ့ အနောက်ဘက်ကို ခေါ်သွားပေးရုံပါပဲ... ကျွန်တော့် တပည့် နှစ်ယောက်ကို မြင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်..."

"သူတို့ကို အမှန်တရား ပြောပြလိုက်ရင် သူတို့ သေချာပေါက် အချိန်မီ ရပ်တန့်သွားမှာပါ... အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွင်း အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ဒီ ထုံရှား စခန်း ကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်ပါပြီ..."

"မရဘူး!"

ဖေယွမ်ကျန်းက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဲဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်..."

ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ဆိုသည်

"ဒါဆိုရင် တိုက်ရိုက်ပဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ပါ... လူဘယ်နှစ်ယောက် သေမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်တယ်... စစ်သားတွေ အားလုံးက ဧကရာဇ်ကို သစ္စာရှိပြီး မျိုးချစ်စိတ် ရှိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရလိမ့်မယ်... သူတို့တွေ ဘယ်လောက်တောင် အပြစ်ကင်းလိုက်သလဲ!"

အကြံပေး ကျူး က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဆရာကြီး... ကျွန်တော်တို့ မင်းရဲ့ တံဆိပ်ပြား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို သုံးလို့ ရမလား..."

"အသုံးမဝင်ပါဘူး..."

ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ပြောသည်

"ဒါက အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပါ... အမှားလေး တစ်ခု လုပ်မိတာနဲ့ နိုင်ငံတော် သစ္စာဖောက်မှု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်... တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ဘယ်သူက ယုံကြည်မှာလဲ... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားမှ ရမှာပါ... အင်း... ခရိုင်ဝန် ဖေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့... တကယ်လို့ ကျွန်တော် ဖမ်းဆီးခံရရင်တောင် လင်းကျင်း က အရူး မဟုတ်သရွေ့ ကျွန်တော့်ကို မသတ်ရဲပါဘူး..."

"တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး... တကယ်လို့ ကျွန်တော် ဖမ်းမိသွားရင် အဆိုးဆုံးကတော့ လင်းကျင်း ရဲ့ အကျဉ်းချခံရမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ကျွန်တော် အောင်မြင်ရင် သွေးချောင်းစီးတဲ့ တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲနိုင်မှာပါ... အဲဒါက ဘာမှားနေလို့လဲ..."

ဖေယွမ်ကျန်းမှာ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေ၏။

ဘေးမှနေ၍ ချန်ယို က ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းပါပြီ ခရိုင်ဝန် ဖေ... ဒါက အခုအချိန်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက်ပါပဲ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ပြောသလိုပဲ လင်းကျင်း က သက်သေတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုကတည်းက သူက တကယ် ပုန်ကန်ဖို့ ရည်ရွယ်မထားဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါပဲ... အဲဒီလိုဆိုရင် သူက ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို မသတ်ရဲပါဘူး..."

ဖေယွမ်ကျန်းက သွားကို ကြိတ်လျက် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောကြားလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင်— မင်းကိုပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်!"

ယန်လော့ ခရိုင် တွင် တင်းမာသော လေထု တစ်ခု လွှမ်းမိုးနေ၏။

အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် မှ စစ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာသည် မြို့ကို စတင် တိုက်ခိုက်လာကြရာ သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကြီးမားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယန်လော့ ခရိုင် မှာ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကာ၊ တိုက်ခိုက်မှုကို တန်ပြန်ရန်အတွက် မြို့ရိုးများပေါ်တွင် စစ်လက်နက် ပစ္စည်း အသီးသီးကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် မှ စစ်သားများမှာ လေ့ကျင့်မှု မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး၊ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စည်းချက်မှာ ဖရိုဖရဲနှင့် စနစ်တကျ မရှိသဖြင့် ယန်လော့ ခရိုင် အပေါ် ဖိအားများကို အများကြီး လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ဘက်တွင်လည်း သူတို့၏ အားသာချက်များ ရှိနေ၏။စစ်သား တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အသက်များကို စတေးလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ၊ အများအပြားမှာ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ညံ့ဖျင်းသော်လည်း ညံ့ဖျင်းသော မြို့သိမ်း လက်နက်များ ရှိနေလင့်ကစား လူများမှာ မြို့ရိုးများကို အောင်မြင်စွာ တွယ်တက်နိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခဏတာမျှ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်အရှုံး မပေါ်ဘဲ ဖြစ်နေပြီး၊ ယန်လော့ ခရိုင် ၏ စစ်ရေးအင်အား အားလုံးကို ဟန့်တားထားကာ ခရိုင်အစိုးရရုံးမှ အရာရှိ အများအပြားကိုပင် ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ယန်လော့ ခရိုင် ရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ရာအိမ်မှူးရုံး အပေါ်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ အပြင်ဘက်တွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော အရပ်သားများမှာ လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေကာ သူတို့၏ အိမ်များဆီသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြသည်။

တစ်ချိန်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေမှုအတွင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခြင်းတောင်းကို သယ်လာသော အဘိုးအို တစ်ဦး ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ခံလိုက်ရ၏။ သူ့အနောက်မှ လိုက်လာသူ အချို့က တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့၏ တံခါးများကို ဝင်တိုက်မိပြီး ဖွင့်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အရာရှိ အုပ်စုကြီး တစ်ခုက အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ သူက တုန်ယင်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"သခင်... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ!"

သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခြင်းတောင်းက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားကာ ဝှက်ထားသော အရိုးဖောက် သံမဏိသံမှို ဆယ့်နှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာ၏!

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လမ်းမများ၏ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများထဲမှ ပုံရိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သကြားလုံး ပန်းချီဆွဲ ရောင်းသော အဘိုးအို က သူ၏ သစ်သားဗန်းကို ပစ်ချလိုက်ရာ သူ၏ ခါးရှိ ပျော့ပြောင်းသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာ၏။

ဝါးခြင်းတောင်းကို သယ်လာသော ရွာသူမ က သူမ၏ အဝတ်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ သုံးပေခန့် ရှည်လျားသော အနီရောင် ဖဲကြိုးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တောင်ဝှေး ကိုင်ထားသော အဘိုးအို ပင်လျှင် သူ၏ ဝါးတောင်ဝှေးကို နှစ်ပိုင်း ချိုးလိုက်ရာ အဆိပ်သုတ်လိမ်းထားသော တရားသူကြီး ကလောင်တံ တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဤလူများမှာ ဈေးထဲမှ သာမန် ဈေးသည်များနှင့် အလုပ်သမားများသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုအခါ သူတို့ အားလုံးမှာ ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများ ရှိနေကြပြီး တစ္ဆေများအလား ဖမ်းဆုပ်ရခက်စွာ လှုပ်ရှားနေကာ ရာအိမ်မှူးရုံး ဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

သို့သော် ရာအိမ်မှူးရုံးရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ အရာရှိများမှာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အချက်ပြ မြားအချို့က လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ထူထပ်သော အရာရှိ အုပ်စုတစ်စု ပေါ်လာကာ ပြီးပြည့်စုံသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် အလုပ်လုပ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဓားများက နံရံတစ်ခုအလား တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေကာ ရန်သူကို တံခါးဝတွင် တားဆီးထားကြ၏။ လက်နက်ချင်း ထိခတ်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် စူးရှသော အော်သံများ ရောယှက်နေပြီး ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ရာအိမ်မှူးရုံးရှိ သုံးထပ် အဆောက်အအုံ တစ်ခုတွင်၊ ဟွိုင်ဟိုင် ဓားပြခြောက်ယောက် ထံမှ သိမ်းဆည်းရမိသော လက်နက်များနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားသည့် မြေအောက်ခန်း တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကူမော့သည် တတိယထပ် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေပြီး၊ ကူချူတုန်းကမူ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်လျက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေ၏။ရုတ်တရက် မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမမှာ မက်မွန်ပန်းကဲ့သို့ မျက်နှာရှိပြီး လက်ကောက်ဝတ်တွင် ငွေဆည်းလည်းများ ဆွဲထားကာ စကတ်အနားသတ်တွင် ကြာပန်းများ ပန်းထိုးထားပြီး၊ ခဲနေသော သွေးများအလား အနီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းများနှင့် သေးသွယ်သော ခါးလေး ရှိသည့် အသက် သုံးဆယ်ခန့်အရွယ် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အလွန် လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပြီး အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော စုမေ့နျန် ဖြစ်သည်။

ဓားနှင့် လှံများကို ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်အောင် ပျော့ပြောင်းသည်ဟု ဆိုရသော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော ပြိုကျသံနှင့်အတူ ဝင်းနံရံမှာ ကျိုးကျသွားပြီး သံမျှော်စင်ကြီး တစ်ခုအလား အရပ်ရှည်သော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် အမျိုးသား တစ်ဦး ဝင်လာ၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက် ပါးပြင်တွင် မျက်ခုံးရိုးမှ မေးရိုးအထိ အမာရွတ် သုံးခု ရှိနေသည်။ သူသည် သွေးစွန်းနေသော မီးခိုးရောင် ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ လက်ဆစ်များမှာ သစ်ပင်အိုကြီးများ၏ အမြစ်များအလား ထူထဲနေကာ သံတူ နှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည် ။

၎င်းတို့မှာ ပြဇာတ်များတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ပေါင်ရာချီ လေးလံသော အရာများ မဟုတ်ဘဲ ပန်းကန်လုံး အရွယ်အစားရှိ တူနှစ်လက်သာ ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ပေါင်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့် အလေးချိန် ရှိသည်။

ကူချူတုန်းသည် ဤသူ၏ အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်၏ ။

အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်သော လူရိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ နာမည် သို့မဟုတ် အတိတ်ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ၊ သူသည် ကြီးမားလှသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သိုင်းပညာဖြင့် သွေးဆူအောင် လေ့ကျင့်ထားသော အလွန် အစွမ်းထက်သည့် ခန္ဓာကိုယ် ရှိကာ ဓား၊ လှံ၊ မီး နှင့် ရေ တို့ကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြောင်းကိုသာ သိကြသည်။ တစ်ခါက သူသည် နာမည်ကျော် ဓားအများအပြား၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို သူ၏ ဗလာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံနိုင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဤသူမှာ အလွန် ရက်စက်လှ၏။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အမြဲတမ်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းကြုတ်ပြီး သူ၏ သားကောင်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲကာ သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့လေ့ ရှိသည်။

"စုမေ့နျန်၊ လူရိုင်း... မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်း ဘာလို့ ရှိနေတာလဲ... ညလယ်လှည့်လည်သူ က ဘယ်မှာလဲ..."

ကူချူတုန်းက ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

ကူမော့ ကမူ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးဦး အကြောင်း အချက်အလက်များကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှာဖွေနေလေသည်။

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် - စုမေ့နျန်]

[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်သုံးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - ထျန်းရှန်း ဆီးနှင်းပန်း လက်ဝါးသိုင်း

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် - လူရိုင်း]

[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်သုံးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - ထျန်းရှန်း ယန်ခြောက်သွယ် လက်ဝါးသိုင်း

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် - ညလယ်လှည့်လည်သူ]

[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်လေးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ကြံ့ လက်ချောင်းသိုင်း

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် စုမေ့နျန်သည် အစိမ်းရောင် အမိုးကြွပ်များကို မှီလျက်နေပြီး သူမ၏ လမင်းရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကာ မန်ဒါလာ ပန်းများ ပန်းထိုးထားသော ရင်ဖုံးကို ဖော်ပြနေ၏။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက စဉ့်ရည်သုတ်ထားသော အမိုးကြွပ် မျက်နှာပြင်ကို ပွတ်သပ်နေပြီး၊ သူမ၏ အသံမှာ ပျားရည်စိမ်ထားသော ပိုးကြိုးမျှင်များအလား တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ ချိတ်တစ်ခုအလား လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားထဲသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်သွားလေသည် ။

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်မကို ကျေးဇူးတစ်ခုလောက် လုပ်ပေးနိုင်မလားဟင်..."

ခေါ်သံမှာ အလွန် တိုးညင်းပြီး နောက်ဆုံး အသံထွက်မှာ လျှာဖျားတွင် တုန်ခါနေကာ ညဘက် နှင်းရည်များ၏ စိုစွတ်မှုနှင့် ရောနှောနေပြီး ကျန်းနန်၏ မိုးရာသီထက်ပင် ပိုမို စေးကပ်နေလေသည်။

"မြေခွေးမ!"

ကူချူတုန်းက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏。

ကူချူတုန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား စုမေ့နျန်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်ရှိ ပါးနီများမှာ နေရောင်အောက်တွင် ရွှေရောင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး သူမ၏ ပါးချိုင့်များမှာ နှစ်အကြာကြီး သိမ်းဆည်းထားသော သမီးတော် ဝိုင်အိုး တစ်အိုးနှင့်ပင် တူနေတော့၏။ သူမ ပြုံးလိုက်သောအခါ သူမ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်

- "မိန်းကလေးကူ... ရှင်က ကောလာဟလတွေထဲကလိုပဲ တကယ် လှတာပဲ... သဘာဝအတိုင်း လှပပြီး ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိဖို့ မိတ်ကပ် အထူကြီး လိမ်းစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်မ အရမ်း မနာလို ဖြစ်မိတယ်!"

စုမေ့နျန်၏ အသံမှာ ကူချူတုန်း၏ နှလုံးသားကို ပွတ်တိုက်သွားသော စောင်းကြိုး တစ်ချောင်းအလား ဖြစ်နေ၏။ ရုတ်တရက် စုမေ့နျန်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးသူဟု မထင်တော့ဘဲ ကူမော့ကို ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... သူမက တကယ်တော့ တော်တော် ကောင်းမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်... သူမက အရမ်းလှပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ အလှကို ချီးကျူးသေးတယ်လေ!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သူမရဲ့ ခေါင်းက ငွေစ ၁,၆၀၀ တန်တယ်လေ..."

ကူချူတုန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အခု သူမက ပိုတောင် လှနေသေးတယ်!"

ကူမော့ ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများ လျော့ရဲသွားကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝါးတူများက လျှာထုတ်နေသော မြွေဖြူ တစ်ကောင်အလား သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ ချော်ထွက်သွား၏။

ပြတင်းပေါက် ဘောင်သို့ မရောက်မီ ၎င်းတို့မှာ ထူးဆန်းစွာ ကွေးညွတ်သွားပြီး ပန်းပုထွင်းထားသော သစ်သား ပြတင်းပေါက်၏ အမိုးစွန်း တစ်လျှောက် ငွေရောင် မျဉ်းကွေး တစ်ဝက်ကို ဖန်တီးကာ နေကို ဖောက်ထွင်းသွားသော သက်တံဖြူ တစ်ခုအလား စုမေ့နျန်ဆီသို့ ပစ်ထွက်သွားလေသည်။

အစိမ်းရောင် အမိုးကြွပ်များကို မှီထားသော စုမေ့နျန်၏ မျက်လုံးထောင့်ရှိ ရွှေရောင် အမှုန့်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ ပါးချိုင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ကျန်ရစ်နေ၏။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တူများနှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြားရှိ ဖြူစင်သော ပိုးသားတစ်ချပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ ပန်းထိုးဖိနပ်များက အစိမ်းရောင် အမိုးကြွပ်များကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ ညလေပြင်းက အမိုးစွန်းဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

သူမ၏ ခါးပတ်လည်ရှိ အနီရောင် ပိုးသားခါးပတ်မှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမကို ပွတ်တိုက်သွားသော ဝါးတူများကို လက်မဝက်ခန့် လမ်းကြောင်း လွဲသွားစေသည်။

တူများက သူမ၏ မြွေအလား ခါးလေးကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး စုမေ့နျန်၏ ဖြူဖွေးသော လက်ကောက်ဝတ်က နူးညံ့သော စောင်းတစ်လက်အလား လှည့်ပတ်သွားကာ သူမ၏ ကျောက်စိမ်း လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းက တူများ၏ အဆုံးကို ဖွဖွလေး လှည့်ပတ်လိုက်၏။

တူများ လေကို ခွဲထွက်သွားသည့် အသံမှာ ရုတ်တရက် စူးရှသော လေခွဲသံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြတင်းပေါက်နားရှိ ကူမော့၏ မျက်နှာဆီသို့ နောက်ပြန် ပစ်ခတ်သွားလေသည်။

"မာကျောမှုကို အနိုင်ယူဖို့ နူးညံ့မှုကို သုံးတယ်၊ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ အားကို ငှားသုံးတယ်!"

စုမေ့နျန်၏ သိုင်းကွက်ကို ခံစားမိသောအခါ ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနည်းစနစ်မှာ သူ၏ ထိုက်ချိနှင့် လုံးဝ တူညီနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် မည်သူ အနိုင်ရမည်ကို သူ တွေးမိလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ ဘေးတွင် စောင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားကျောက တူများ၏ အလယ်ဗဟိုကို ထိမှန်သွားပြီး ကြည်လင်သော "ချွမ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပြတင်းပေါက် စက္ကူမှာ တုန်ခါသွား၏။

နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားသော တူများမှာ ကျန်ရှိနေသော အားအင်များဖြင့် စင်္ကြံလမ်း တိုင်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အဆုံးများမှာ တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကူချူတုန်းက ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်၏။

အနီရဲရဲ တောက်ပနေသော ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ ဆူပွက်လာတော့သည်။ ကြက်ခြေခတ် ဓားစွမ်းအင် ခုနစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျဆင်းလာသော မြင်းသတ်ဓား ခုနစ်လက်အလား ဓား၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာ၏။ အမိုးကြွပ်များ ကြေမွသွားသည့် အသံများကြားတွင် အမိုးစွန်းရှိ သစ်သားတန်းများပင် ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အက်ကွဲသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမေ့နျန်သည် သူမ၏ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။သူမ၏ အဖြူရောင် ပန်းထိုးဖိနပ်များက ဓားစွမ်းအင်များ ကြားရှိ ကွက်လပ်များတွင် ကခုန်နေသည်။ သူမ၏ ခါးကို လှည့်လိုက်သောအခါ သာမန်လူများ လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲသော မျဉ်းကွေးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားနိုင်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် မိုးမခ ကိုင်းခက်တစ်ခုအလား အမိုးကြွပ် မျက်နှာပြင် တစ်လျှောက် သုံးပေခန့် လျှောကျသွားပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် တောင်ပံခတ်နေသော ဇီးကွက်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ စောင်းလျက် ပျံသန်းသွားလေသည်။ ဓားစွမ်းအင် ဆယ်ခုကျော် ကျရောက်လာရာ နေရာများတွင် သူမ၏ နားထင်မှ ရွှေမှုန့်များ ဆိုးထားသော ဆံပင် အနည်းငယ်ကိုသာ ခုတ်ပိုင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာ ကြွေကျနေသော ပန်းပွင့်များအလား အပြာရောင် အုတ်ချပ်များပေါ်တွင် လွင့်ဝဲ ကျဆင်းသွားတော့၏။

"ဟောက်... တစ်ယောက်ကို တစ်လှည့်စီပဲ!"

အောက်ထပ်မှ မိုးကြိုးသံအလား ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားသည် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အုတ်ချပ်များကို ကြေမွသွားစေပြီး သူ၏ သံတူနှစ်လက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လေဖိအားကြောင့် ဝင်းအတွင်းရှိ မီးအိမ်များ ယိမ်းယိုင်သွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် တစ်ပေခန့် နက်သော ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ သူသည် တတိယထပ်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ အမြောက်ဆန် တစ်ခုအလား လေထဲသို့ ပစ်ထွက်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝင်းအပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် ပုံရိပ်အချို့ ဝင်းအတွင်းသို့ တစ္ဆေများအလား ဖျတ်ခနဲ ဝင်လာကြ၏။ ဤသူများမှာလည်း အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် ရှင်းလင်းသော တာဝန်ခွဲဝေမှု ရှိသည် ။စုမေ့နျန်နှင့် လူရိုင်းတို့က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို နှောင့်နှေးစေရန် တာဝန်ယူပြီး၊ အခြားသူများက သက်သေများကို ဖျက်ဆီးရန် အဆောက်အအုံထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လူရိုင်း ပျံတက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် ပြတင်းပေါက်မှ လေထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းပြီးဖြစ်ကာ၊ နောက်ကျောဘက်ရှိ သူ၏ လက်များကိုပင် မမြှောက်ဘဲ သူ၏ ခြေဖျားများက ကျဆင်းလာသော တူများကို ရင်ဆိုင်ရန် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ထားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူရိုင်းသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တူ၏ အားအင်မှာ လွဲချော်သွားကာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြိုကျလာသော ထိုက်တောင် အလား ကြီးမားလှသော အားအင်တစ်ခုက သူ့ကို ထိမှန်သွားသည် ။ကူမော့၏ ခြေဖျားများက သူ၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်ဟု ထင်ရသော ခြေလှမ်းက လူရိုင်းကို မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူသည် ခေါင်းစိုက်ကျသွားလေသည်။ မွန်းကျပ်သော "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပေအနည်းငယ် နက်သော ကျင်းတစ်ခု အပြာရောင် အုတ်ကြမ်းပြင်တွင် ဖြစ်ပေါ်သွား၏။

အော်ဟစ်ရန် အချိန်မရလိုက်သော အောက်ဘက်ရှိ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ဦးမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ကြေမွသွားပြီး အသားစ နှစ်ပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူရိုင်းသည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး သူ၏ ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများမှာ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများ အောက်တွင် အသက်ဝင်နေသော သတ္တဝါများအလား တွန့်လိမ်နေကြ၏။ သူ၏ သွေးစွန်းနေသော သံတူနှစ်လက်မှာ အရိပ်အယောင်များအဖြစ် လှုပ်ရှားနေပြီး ပေဆယ်ဆယ် ပတ်လည်အတွင်းရှိ အပျက်အစီးများကို လေထဲတွင် မျောလွင့်နေစေသည်။

သူ့ပတ်လည်တွင် မည်းမှောင်သော အဝါရောင် အရှိန်အဝါ တစ်ခု လှည့်ပတ်နေပြီး သဲများကို သယ်ဆောင်လာသော လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုအလား ဖြစ်ကာ၊ သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုပါက ရွေ့လျားနေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား သူ့ကို ဝန်းရံလျက် မျောလွင့် လည်ပတ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သေးငယ်သော သဲမှုန်လေးများ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ လရောင်ကပင် ဤထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါအပေါ်တွင် ပုံပျက်နေသော ရောင်ဝါတစ်ခုကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။

"သေစမ်း၊ ကောင်စုတ်!"

လူရိုင်းက ဟောက်လိုက်ရာ အမိုးကြွပ်များ ကြေမွ ကျဆင်းသွားစေ၏။သူသည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အားအင်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာရာ သူ၏ သံတူနှစ်လက်၏ အလေးချိန်အောက်တွင် လေထုမှာ ညည်းတွားနေတော့သည်။

ကူမော့သည် ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ နောက်ဆုတ်သွား၏。 သူ၏ အတွင်းအားများကို အင်္ကျီလက်များထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး၊ လက်ဝါးများကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ရွှေရောင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင် ခြောက်ခုက မြေကြီးထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူရိုင်း၏ မျက်နှာဆီသို့ ဟောက်လျက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

နဂါးစွမ်းအင်များက ဖုန်တိမ်တိုက်ကို ဝင်တိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွား၏။ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင် ခြောက်ခုမှာ ဖုန်တိမ်တိုက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများမှာ ကြေမွသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လူရိုင်းမှာ ခြေသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အပြာရောင် အုတ်ချပ်များမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူက သားရဲတစ်ကောင်အလား ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

သူ့ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ မျောလွင့်နေသော သဲများက ဝေဝါးသော သရဲတစ္ဆေ ခေါင်းတစ်ခုအဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားသည်။ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်တိုင်း မြေကြီးပေါ်တွင် လက်မဝက်ခန့် နက်သော ခြေရာတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

ရာအိမ်မှူးရုံးရှိ ခေါင်မိုး တစ်နေရာတွင် လူနှစ်ဦးက အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့မှာ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ညလယ်လှည့်လည်သူ နှင့် ကြေးဝါရောင် မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော တာဝန်ခံ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

"သခင်... ဒီကူမော့က အဲဒီလောက် အထင်ကြီးစရာ မကောင်းပါဘူး... ကောလာဟလတွေထဲကလောက် အံ့သြစရာ မကောင်းပါဘူး... လူရိုင်း ရဲ့ တောင်ဖြို သတ်ဖြတ်မှု သိုင်းပညာ က အသေးအဖွဲ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာကို ကူမော့က အဲဒါကိုတောင် မချိုးဖျက်နိုင်ဘူးလေ... ဒါတောင် သူက ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ ပဉ္စမမြောက် အဖြစ် သိုင်းလောကက ချီးကျူးခံနေရတာလား... ဒါက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အားလုံးပဲလား..."

ညလယ်လှည့်လည်သူ ၏ စကားများတွင် အထင်သေးမှုများ ပါဝင်နေ၏။

တာဝန်ခံချုပ်က

"မင်း အလွန်အကျွံ တွေးနေတာပါ... ကူမော့နဲ့ ငါ တွေ့ဖူးပါတယ်... တကယ်လို့ သူက လူရိုင်း ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို တကယ် ချိုးဖျက်ချင်တယ်ဆိုရင် သိုင်းကွက် တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်... သူက လူရိုင်း က တောင်ဖြို သတ်ဖြတ်မှု သိုင်းပညာ ကို သုံးနေတယ်ဆိုတာ သတိထားမိလို့ ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်... စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်သွားတာနဲ့ သူ ချက်ချင်း ချိုးဖျက်ပစ်လိမ့်မယ်!"

ညလယ်လှည့်လည်သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

"ကျွန်တော် မယုံဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

ထိုစဉ် သူသည် နဂါးဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။

လေဟာနယ်မှာ လေးလံသော တူဖြင့် ထုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လှိုင်းထသွားသည်။ ညလည်လှည့်လည်သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကူမော့၏ ဝတ်ရုံများမှာ လည်ဆံမွေးများကို ခါရမ်းနေသော တောရိုင်းမြင်း တစ်ကောင်အလား လွင့်ပျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသော အနီရဲရဲ မီးတောက်များက ခြေသည်းငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါး တစ်ကောင်အဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားသည်။

နဂါး၏ ခေါင်း မော့လာသောအခါ ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းမွေးများက ကြယ်ရောင်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ဝက်ကို ရွှေရောင် လွှမ်းနေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။

လူရိုင်း ၏ မြေကြီးရောင် အရှိန်အဝါ၊ မူလက တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ကြီးမားလှသော ဖုန်တိမ်တိုက်ကြီးမှာ ယခုအခါ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် အရှိန်အဝါအောက်တွင် ဒီရေနှင့် တွေ့သော သဲအိမ်လေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော သဲမှုန်များမှာ မီးရောင်အောက်တွင် ရွှေမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့ ပြိုကျသွားသည်နှင့် သူ၏ အထုံးအဖု ဖြစ်နေသော လည်ပင်း ပေါ်လာသည် ။

သူ၏ လည်စေ့မှာ တစ်ဝက်သာ ပေါ်ရသေးချိန်တွင် မီးနဂါးက သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့ရှိ တူနှစ်လက်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်လေသည်။ မီးတောက်များက တူများ၏ အရောင်အဝါကို ဝါးမြိုသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ထိတ်လန့်မှုထက်ပင် ပိုမို တောက်ပနေတော့သည်။

နဂါး၏ အရိပ်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး လူရိုင်း ကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ သူ၏ နံရိုးများ ကျိုးသွားသံက မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲသံနှင့် ရောနှောနေ၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ သံချပ်ကာ အပိုင်းအစ တစ်ဝက်နှင့်အတူ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပြတ်တောက်သွားသော ဒဏ်ရာမှ သွေးများမှာ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် အနီရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ၏ ညာခြေထောက်က တိုင်တစ်တိုင်ကို ဝင်တိုက်မိပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေသည်။

သူသည် သူ၏ သားကောင်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲရသည်ကို သဘောကျလေ့ရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် စုမေ့နျန်သည် အခြားတစ်ဖက်တွင် ကူချူတုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေ၏။ သူမမှာ ဖိနှိပ်ခံနေရသော်လည်း သူတို့သည် အင်အားချင်း မျှတနေကြသည်။

ရုတ်တရက် သူမက ဘေးသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ လူရိုင်း ၏ ကံကြမ္မာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီ ကူမော့က သူမကို ဖွဖွလေး လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

ကူမော့၏ လက်ချောင်းထိပ်က မြေကြီးကို ထိလိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ်မှာ ရေခဲဓားတစ်လက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ပစ်ထွက်သွားလေသည်။

စုမေ့နျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စက္ကူအလား ပျော့ပျောင်းသော်လည်း သူမ၏ ခါးကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်နှင့် ဓားစွမ်းအင်က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။

ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူမ၏ လမင်းရောင် အဝတ်အစားများမှာ ပန်းထွက်လာသော သွေးများကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အနီရောင် ပြောင်းသွားလေသည်။

စုမေ့နျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဘုန်းခနဲ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

စနစ် အသိပေးချက် နှစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာ၏ -

[ကြယ်သုံးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်သုံးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ထျန်းရှန်း ဆီးနှင်းပန်း လက်ဝါးသိုင်း ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်]

[ကြယ်သုံးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်သုံးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ထျန်းရှန်း ယန်ခြောက်သွယ် လက်ဝါးသိုင်း ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်]

ကူမော့က ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် လက်ခံလိုက်သော်လည်း ဤစနစ် ဆုလာဘ် နှစ်ခုကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူက အရှေ့ဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည် "တာဝန်ခံချုပ်... မင်းတို့က ဒီကို ရောက်နေပြီပဲ... လူနှစ်ယောက်ကို သေဖို့ လွှတ်လိုက်တာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ..."

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ညလယ်လှည့်လည်သူ မှာ ဖြူရော်နေ၏။

တာဝန်ခံချုပ်က ညလယ်လှည့်လည်သူ ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လျက်

"ကူမော့က ကန်တိုင်းပြည် ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ ပဉ္စမမြောက် နေရာမှာ ဘာလို့ ရှိနေလဲဆိုတာ မင်း အခု သိပြီ မဟုတ်လား..."

ညလယ်လှည့်လည်သူ က တံတွေးကို အားပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်သည်။

တာဝန်ခံချုပ်က ဆက်ပြောသည်

"ငါ အဲဒီ လူရိုင်း နဲ့ စုမေ့နျန် ကို သေဖို့ ဘာလို့ လွှတ်လိုက်တာလဲ..."

"ကူမော့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာဖို့ပါ..."

ညလယ်လှည့်လည်သူ က ဆိုသည်။

"မင်း မြင်လိုက်လား..."

မန်နေဂျာချုပ်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မြင်ပါတယ်..."

ညလယ်လှည့်လည်သူ က ပြောသည်

"ကူမော့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အသိဉာဏ်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးက သူ့ရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ..."

တာဝန်ခံချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"သခင်မလျှူ နဲ့ ရွမ်ဟုန်ချောင် တို့က အရင်က အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်၊ ကူမော့လောက် အရေးမကြီးဘူး... သူ့ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းအစကို ငါ မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး... လူရိုင်း နဲ့ စုမေ့နျန် တို့က ကူမော့ကို သူ့ရဲ့ ခွန်အား အပြည့်သုံးဖို့ အတင်းအကျပ် မခိုင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ကူမော့ရဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ထွက်ပေါ်လာတယ်လေ... အဲဒါက အရှုံးမပေးတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ပါပဲ... ဒီလို စိတ်ဆန္ဒ မျိုးကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးက မခိုင်မာနိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက သူ့ရဲ့ အရှုံးမပေးတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလို့လေ!"

ညလယ်လှည့်လည်သူ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"သူက ချန်းလန် ဓားဂိုဏ်း နဲ့ ရင်းနှီးတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ... သူက ချီထျန်းရှုးနဲ့ လူမျိုးတူပဲ၊ သူလည်း လူရိုင်း တစ်ယောက်ပဲ!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် တာဝန်ခံချုပ်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ လေထဲတွင် လေပြင်းလေး တစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွား၏။ ခဏအကြာတွင် သူသည် အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်...

သူသည် ကူမော့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။ လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ မီးတောက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။