အခန်း (၄၃၆-၄၃၈)

အခန်း ၄၃၆ စာချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်သိမ်းခြင်း

ထိုဒေသခံသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုသည်လည်း မျှော်လင့်မထားဘဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းယီသည် သူ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်၏။

ဘုန်း!

ထိုဒေသခံသည် မြေပြင်သို့ပြုတ်မကျမီ အဝေးသို့ သုံးမီတာလောက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ကြည့်ရှုနေသော ဒေသခံများသည်လည်း ကြက်သေသေသွားခဲ့ကြသည်။ ကျွန်းပိုင်ရှင်၏ ပိန်လှီလှသော ကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ရှိနေခြင်းပေလော။

“မင်းတို့က အားနည်းလွန်းတယ်။ အကုန်လုံး အတူတူတက်လာခဲ့ကြ။”

ရှောင်းယီက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဒေသခံများထဲမှ တစ်ဦးမျှ ရှေ့သို့မထွက်ဝံ့ကြပေ။

“ဒီလောက်တောင် ကြောက်တတ်နေရင် မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်တွေ ဘယ်လိုဖြစ်လာမှာလဲ။”

ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့သတ္တိကို သက်သေပြဖို့ လက်သီးဆုပ်တွေကို မြှောက်လိုက်ကြစမ်း။”

ရှောင်းယီ ထိုသို့ပြောပြီးလိုက်နောက် နောက်ဆုံးတွင် ဒေသခံများသည် မနေနိုင်ကြတော့ဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့သို့ခုန်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ရှောင်းယီ၏ အဝတ်တစ်စကိုပင် မထိနိုင်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြရပြီး နောက်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကိုင်ပေါက်ခံလိုက်ကြရ၏။

ရှောင်းယီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိအကြောများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သက်တောင့်သက်သာရှိလိုက်တာ။ မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြတော့။ ငါအရင်ပြန်တော့မယ်။”

ကျန်းယွင်ထျန်းသည်လည်း ပြောစရာစကားများ ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

သူအနိုင်ယူသွားပြီးတော့မှ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ရတော့မှာလဲ။

“အခု ကျွန်းပိုင်ရှင်က ဘယ်လောက်တော်တယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သိပြီမို့လား။”

ကျန်းယွင်ထျန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေကြရသော ဒေသခံများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ လူတွေကို သူတို့ရဲ့အပြင်ပန်းပုံစံကိုကြည့်ပြီးတော့ မဆုံးဖြတ်နဲ့။ ကျွန်းပိုင်ရှင်နဲ့ဆို ငါကတောင်မှ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့က ကျွန်းပိုင်ရှင်ကိုတောင် စိန်ခေါ်ရဲနေပြီပေါ့။”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါဒေသခံများသည် ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် နည်းပြကျန်းယွင်ထျန်း၏ စွမ်းအားကို ကြုံတွေ့ဖူးကြ၏။ နည်းပြသည်ပင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှောက်သိပ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။ ဤသို့စိန်ခေါ်ရာမှ သူတို့သည် ကံကောင်း၍ သေခြင်းတရားနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့သည် မိိုက်မဲပြီးနှင့် အကြောကအလန့်ကင်းမဲ့ကြသည်ဟုတော့ ဆိုရပေလိမ့်မည်။

ရှောင်းယီသည် လန်းဆန်းတက်ကြွစွာဖြင့် ဗီလာသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ဆုဝမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

“မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ”

ဆုဝမ်သည် ပြုံးရယ်ကာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ”

ရှောင်းယီ အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားပြီးနောက် ဆုဝမ်၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး မှောင်မည်းသွားခဲ့သည်။

“ငါက သိပ်ကို ရိုးသားလွန်းနေတာပဲ။ တက္ကသိုလ်လေးနှစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အခြားသူတွေနဲ့ ဘယ်လိုတောင် မယှဉ်နိုင်ရမှာလဲ...ဟမ့်။”

အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွင် ချန်စီက သူ့ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

“အစ်ကိုကြီး ကျုပ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က B အဆင့်ကို အဆင့်တက်သွားပြီ။ အခုလေးတင် ကြိုးစားကြည့်တာ အဲ့ဒါကို လုံးဝချိုးဖျက်လိုက်နိုင်တယ်။ အခုဆို ကျုပ်ခေါင်းထဲက အနီရင့်ရောင်ချိတ်တံဆိပ်ကွင်းတွေအားလုံး ပျောက်သွားပြီ။”

“ကောင်းပြီ၊ သတင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ရှောင်းယီက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချန်စီပေးသော အချက်အလက်များအရ လူနှစ်ယောက်ကြားရှိ စာချုပ်၏ စွမ်းအားသည် တူညီသောအဆင့်တွင်ရှိနေပါက ခုခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပိုမြင့်သောအဆင့်တွင်ဆိုလျှင်မူ ပယ်ဖျက်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် မဟာအဖြူရောင်သားရဲဘုရင်ခွန်းပန်သည် သူ၏စကားကို နားခံနေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုပေါင်းခုခံလာပါက ယခင်က ရှောင်းယီဆိုလျှင် အမှန်တကယ် ကိုင်တွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် SS အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး စာချုပ်စွမ်းအား၏ မတည်ငြိမ်မှုကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

ချန်စီသည် စာချုပ်စွမ်းအား၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့သည် သူနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသူတစ်ဦး လျော့နည်းသွားသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

“ဒါက ဘာအခြေအနေလဲ။”

ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါ ချန်စီပဲ။ သူ စာချုပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်တယ်။”

ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့သည် ထိညအကြောင်းကို ဦးလေးချန်းအား ချက်ချင်းပြောပြလိုက်၏။

“သူက သူ့ကျွန်းကို မရောက်သေးဘူးလို့ အမြဲတမ်းပြောနေတာ အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူး။ သူက အကြောင်းပြချက်တွေ အမြဲရှာနေတာ။ အခု နောက်ဆုံးတော့ အကြောင်းရင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ။”

ဦးလေးချန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီစာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်းလို့ရနိုင်တာလား။”

ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့က မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဦးလေးချန်းက ခေါင်းခါ၏။

“ကျုပ်လည်း မသိပါဘူး။ သူ ထူးခြားတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခခုခုကို ရှာတွေ့သွားတာဖြစ်နိုင်တယ်။”

“မဟုတ်ဘူး...သူ့ကို ဒီအတိုင်းထားလို့မရဘူး။”

ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့က ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေး။ သည်းခံထားပါဦး။ အခုအချိန်က အပြင်ထွက်ပြီး တိုင်ခိုက်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။ ကျုပ်တို့ ပထမဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မယ့်နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်နေပါသေးတယ်။”

ချန်းပေါ်က ဖျောင်းဖြလိုက်၏။ ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့သည်သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုချကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရတာက တကယ် မသက်မသာဖြစ်စေတာပဲ။”

“သခင်လေးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အရှက်ရနေပြီးပါပြီ။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားရပါမယ်။”

ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့က စကားဆက်မပြောတော့ပေ။ ထိုစကားကို ပြောခဲ့သည့်လူမှာ ဦးလေးချန်း‌ဖြစ်နေသည်မှာ ကံကောင်းခဲ့၏။ အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးက ပြောခဲ့ပါက သူသည် သေချာပေါက် ပါးဖြတ်ရိုက်မိပေလိမ့်မည်။

“ဒီလိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ မတရားမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီးမှ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို မျိုချလိုက်ဖို့ ပြောနေတာလား။ ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။”

သို့သော် ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့သည် ဦးလေးချန်း၏စကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံရှိ လူများစွာသည် သူ၏ကျွန်းကို တိုက်ခိုက်လိုနေကြ၏။ သူ၏ကျွန်းပေါ်တွင် ကောင်းစွာဖွံ့ဖြိုးပြီးသော ပျံ့လွင့်ထုတ်ကုန်များ ပါဝင်သောကြောင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အရေးတကြီးလိုအပ်နေပေသည်။ သေးငယ်သောဇာတ်ကောင်များနှင့် ရှုပ်ထွေးနေရမည့်ချိန်မဟုတ်ပေ။

ဤနည်းအားဖြင့်သာ အနာဂတ်တွင် အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသည့်အခါ သူတို့တွင် အားသာချက်ရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်းယီသည် သူ၏ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ချန်စီ၏တိုးတက်မှုသည် ရှောင်းယီ၏ကျွန်းရှိ အခြားသူများထက် ပိုမြန်နေပေသည်။

ရှောင်းယီ၏ကျွန်းတွင် အဆင့်မြင့်အစားအစာများ အများအပြားရှိပြီး အစပိုင်းတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးရေနှင့် အစားအစာများကို အခြားသူများအား ကန့်သတ်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့စားသုံးနိုင်သော အဆင့်မြင့်အစားအစာများ၏ အရည်အသွေးနှင့် ပမာဏမှာ အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအနေဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ယခု ရှောင်းယီသည် ယွမ်နွန်နှင့် အခြားသူများအတွက် အဆင့်မြင့်အစားအစာများကို မကန့်သတ်ထားတော့ပေ။

ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား ချန်စီသည် ယွမ်နွန်နှင့် အခြားသူများကို အလွယ်တကူ လိုက်မိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့ကိုပင် ကျော်တက်သွားခဲ့ပေသည်။

လက်ရှိတွင် ယွမ်နွန်နှင့် အခြားသူများသည် B အဆင့်နီးပါးရှိပြီး ချန်စီသည်လည်း B အဆင့်သို့ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သေးသည်။

“ထူးဆန်းတယ်...။ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်ရေးတိုးတက်ဖို့အတွက် ငါတို့မရှာဖွေရသေးတဲ့ လျို့ဝှက်တဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိနေသေးတာများလား။”

ရှောင်းယီ တိတ်တဆိတ် မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

အတန်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက်တွင်ပင် ရှောင်းယီသည် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာသာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

“သူတို့က နေ့စဉ်အလွန်အကျွံစားသောက်နေတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား။”

ထိုစကားကို ရေရွတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရှောင်းယီ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားခဲ့သည်။

“တကယ်ပဲ အလွန်အကျွံစားသောက်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘူ။”

ရှောင်းယီသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိသွားခဲ့သည်။

လူသားများ၏ကိုယ်ခန္ဓာတွင် အဆင့်များရှိပြီး မတူညီသောအဆင့်များ၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုသည် ဧကန်မုချ ကွဲပြားပေသည်။

C-အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် S-အဆင့် အစားအစာမှ စွမ်းအင်များကို မစုပ်ယူနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အနည်းငယ်သာ စုပ်ယူနိုင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

“ငါ အဆင့်မြင့်အစားအစာတွေ အများကြီးဖြုန်းတီးမိခဲ့ပြီလား။”

ရှောင်းယီ အကူအညီမဲ့စွာ တွေးလိုက်မိသည်။

“ရလဒ်တွေကိုသိရဖို့ စမ်းသပ်မှုတချို့လုပ်ဖို့လိုနေသေးတယ်။ စနစ်က ရလဒ်တွေကို တိုက်ရိုက်ပြပေးနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။”

ဆင်ကိုမျိုချနိုင်ရန် လုံလောက်သောနှလုံးသားဟူ၍ မရှိပေ။

သို့သော် စနစ်ကို တွေးမိသည်နှင့် ရှောင်းယီသည် ယနေ့အတွက် လက်မှတ်ထိုးမဝင်ရသေးကြောင်း သတိရသွားခဲ့သည်။

“စနစ် လက်မှတ်ထိုးဝင်မယ်။”

“လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်းအောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသောဆုလာဘ် - စူပါပေါင်းစပ်ခြင်းစက် (SSS အဆင့်) ကိုရရှိပါသည်။”

“စူပါပေါင်းစပ်ခြင်းစက် (SSS အဆင့်)- သင့်အား တူညီသောပစ္စည်းနှစ်ခုကို ပိုမိုမြင့်မားသောပစ္စည်းများအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်ပြီး ပေါင်းစပ်ထားသောပစ္စည်း၏အဆင့်သည် SSS အဆင့်ထက် မကျော်လွန်နိုင်ပါ။”

ဤပစ္စည်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ဤပစ္စည်းမှာ အရမ်းကြမ်းလွန်းသည်။

သာမန်အရာဝတ္ထုများကို ရှာဖွေရန် လွယ်ကူသော်လည်း အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများကို ရရှိရန်မှာ ခက်ခဲပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤစက်ဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ ချို့တဲ့မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

ဤစက်ဖြင့် ရှောင်းယီသည် အဆင့်မြင့်အစားအစာများဖြင့် စမ်းသပ်ချက်များကို စိတ်ချလက်ချပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အနာဂတ်တွင် အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ ချို့တဲ့တော့မည်မဟုတ်ပေ။

အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် တေါ်ကီတော်ကီကို ကောက်ယူကာ ပြောလိုက်၏။

“လောင်ယွမ် သီးနှံမျိုးစိတ်အမျိုးမျိုးအတွက် မျိုးစေ့ ၆၄၀ ပြင်ဆင်ပေးပါ။ သာမန်မျိုးစေ့ကို သုံးလို့ရတယ်။”

ဤနည်းအားဖြင့် ရှောင်းယီသည် SSS အဆင့် မျိုးစေ့ ၁၀ ခုကို ပေါင်းစပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်။ SSS အဆင့် မျိုးစေ့များကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် သူတို့တွင် ၎င်းတို့ကို စိုက်ပျိုးရန် နည်းနည်းလမ်းမရှိပေ။ SSS အဆင့် မြေဆီလွှာမရှိပါက ပထမဆုံးအနေဖြင့် သိမ်းထားရှိရန်သာ တတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယွမ်နွန်သည် ရှောင်းယီ၏တောင်းဆိုမှုကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အများကြီးမေးမနေဘဲ ရှောင်းယီ၏စကားအတိုင်း ချက်ချင်းပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်းယီသည် အောက်ထပ်သို့ဆင်းကာ S အဆင့်နို့ ၅၀၀ မီလီခွက်တစ်ခွက်ကို လောင်းထည့်ကာ စူပါပေါင်းစပ်ခြင်းစက်ကို စနစ်အာကာသမှ ထုတ်ယူလိုက်၏။ ထို့နောက် နို့ခွက်ကို ပေါင်းစပ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ထိမှန်စေလိုက်သည်။

လျှပ်စစ်မီးရောင်တစ်ခုက နို့ခွက်ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လျှပ်စစ်မီးရောင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ မူလနို့ခွက်သည် ခွက်တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

အခန်း ၄၃၇ - စမ်းသပ်မှု၊ အနောက်ဘက်မှာ ဒေသခံတွေ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ

“ရရှိသည့်ပစ္စည်း - နို့ (SS အဆင့်) ၂၅၀မီလီလီတာ။”

“အံ့သြစရာပဲ!”

ရှောင်းယီသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော နို့ခွက်တစ်ဝက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဒါက ကျွန်းပေါ်က လူတွေရဲ့ စုစုပေါင်းစွမ်းအားကို တိုးတက်စေနိုင်တယ်။”

ထိုအကြံကိုစဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ပေါင်းစပ်ထားသော နို့ကို တစ်ချက်တည်း မော့သောက်လိုက်ကာ ခြံထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

“လောင်ယွမ် အခု ကောက်ပဲသီးနှံ ဘယ်လောက်ရှိလဲ။”

ရှောင်းယီ မေးလိုက်သည်။

“မနေ့က အများကြီးရောင်းလိုက်ရတာဆိုတော့ သိပ်မကျန်တော့ဘူး။”

ယွမ်နွန်က ပြန်ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် ဒီမှာ ကြီးထွားတဲ့အချိန်က သိပ်မကြာဘူးဆိုတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပြန်စုမိပါလိမ့်မယ်။”

ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အင်း ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ပြီးစုကြည့်တာပေါ့။”

“မနက်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။ မနက်စာစားဖို့ ပြန်လာကြတော့”

အန်းရန်က လှမ်းခေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းယီလည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကာ ယွမ်နွန်နှင့်အတူ ဗီလာသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

လူအားလုံး ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရှောင်းယီက မနက်စာစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်တို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ အားကောင်းလာအောင် လုပ်ဖို့ ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ ကျုပ်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ကျုပ်တို့ စမ်းသပ်မှုလုပ်ဖို့တော့လိုတယ်။”

အားလုံးက သူ့ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရှောင်းယီက ဆက်ပြောသည်။

“ချန်စီက ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့နဲ့ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ သဘောတူညီချက်ကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ဖျက်သိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။”

“မင်းဆိုလိုတာက ချန်စီက B အဆင့် ရှိသွားပြီလား။”

ကျန်းယွင်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ယွမ်နွန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူက ဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ B အဆင့် ရောက်သွားပြီလား။ ငါတို့ထက်တောင် ပိုမြန်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။”

“ခဏလေးနဲ့တင် ငါတို့တွေက ဘာမှမဟုတ်တော့သလို ခံစားလိုက်ရပြီ။”

အန်ယွဲ့က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒူခန်းလိုပဲ သူ့ရဲ့ပါရမီကြောင့်များလား။”

ဆုဝမ်ကလည်း အလားတူပင် မေးလိုက်၏။ ရှောင်းယီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါတို့ကျွန်းပေါ်က အဆင့်မြင့်အစားအစာတွေက ချန်စီထက် သေချာပေါက်ပိုပြီးကြွယ်ဝတယ်။ ဒါဆို သူကဘာလို့ B အဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန်တက်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ ငါမှတ်ချက်ပေးရမယ်ဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းလို့ပဲ။ လူတွေက အဆင့်မြင့်အစားအစာစားရင် ထွက်လာတဲ့အဆင့်မြင့်စွမ်းအင်တွေကို မစုပ်ယူနိုင်ကြဘူး။”

အားလုံး အံ့အားသင့်သွားပြီး အန်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

“မင်းဆိုလိုတာက ငါတို့ အဆင့်မြင့်အစားအစာတွေ အများကြီး ဖြုန်းမိသွားပြီလား။”

“ဒါက ကျုပ်ရဲ့အမြင်ပါပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် စမ်းသပ်ပြီး အတည်ပြုဖို့လိုတယ်။”

ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“သာမန်လူအားလုံးကို အုပ်စုလေးစု အညီအမျှခွဲလိုက်မယ်။ တစ်စုက သာမန်အစားအစာပဲစားရမယ်။ တစ်စုက C အဆင့်အစားအစာပဲစားရမယ်။ တစ်စုက B အဆင့်အစားအစာပဲစားရမယ်။ တစ်စုက A အဆင့်အစားအစာပဲစားရမယ်။”

“ဒီလိုဆိုရင် A၊B၊C အဆင့်သုံးဆင့်စာ အစားအစာတွေ အများကြီးလိုအပ်လိမ့်မယ်။ အခု ကျုပ်တို့မှာ ဒီအဆင့်သုံးဆင့်စာ အစားအစာတွေ သီးသန့်မရှိဘူးဆိုတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ ဆောင်ရွက်လို့မရနိုင်ဘူး။”

ဆုဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဥပမာအနေနှင့် လက်ရှိ B အဆင့် ကောက်ပဲသီးနှံဟူ၍ အာလူးတစ်မျိုးသာရှိပေသည်။ ထိုလူများကို နေ့တိုင်း အာလူးဟင်းသာ ချက်ကျွေးရမည်လော။

ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ အခု အဆင့်အလိုက် အစားအစာတွေ လုံးဝမရှားပါးတော့ဘူး။ ငါ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုရထားတယ်။ အဆင့်နိမ့်အစားအစာတွေကို အဆင့်မြင့်အစားအစာတွေအဖြစ် ပေါင်းစပ်လို့ရတယ်။”

ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မနက်စာစားနေကြသော လူအားလုံး လှုပ်ရှားမှုများရပ်တန့်သွားကာ ရှောင်းယီကို အလန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“ဆိုလိုတာက ငါတို့မှာ အခြေခံအဆင့် အစားအစာရှိရုံနဲ့ မင်းက SSS အဆင့် အစားအစာဖြစ်အောင်တောင် ပေါင်းစပ်လို့ရနိုင်တယ်ပေါ့။”

ကျန်းယွင်ထျန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။ လူတိုင်း ဝမ်းသာပီတီဖြစ်သွားကြ၏။

ဒူခန်းက မျက်လုံးပြူးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက နွားတစ်ကောင် ကောင်းကင်ပေါ်ပျံတက်သွားသလိုပဲ။ တကယ့် အံ့ဖွယ်ပဲ။”

ရှောင်းယီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“B အဆင့်နဲ့ C အဆင့်ရှိတဲ့သူတွေကို အုပ်စုနှစ်စုခွဲပြီး ကိုယ်နဲ့အဆင့်တူအစားအစာတွေနဲ့ ကိုယ့်အဆင့်ထက် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်အစားအစာကို သီးသန့်စားခိုင်းမယ်။ ဒီကိစ္စကို ဦးလေးအန်းက တာဝန်ယူရမယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးက ပူးပေါင်းကူညီရမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့”

လူအားလုံးက တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

အန်ယွဲ့သည် ကျွန်းပေါ်က လူအင်အားအခြေအနေကို အသိဆုံးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဤကိစ္စကို စီစဉ်ရန်အတွက် အဆင်အသင့်ဆုံးဖြစ်၏။

ထိုစကားများ ပြောပြီးနောက် ရှောင်းယီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“အင်း...။ နောက်တစ်ခုထပ်ပြီးကြေညာရဦးမယ်။ အခုကစပြီး အန်းရန်က ကျုပ်ရဲ့ တရားဝင်ဇနီးဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

ရှောင်းယီ၏စိတ်ကူးမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပေသည်။ အန်းရန်သည် သူ၏အမျိုးသမီးဖြစ်လာပြီဆိုပါက နာမည်တစ်ခုတော့ ပေးသင့်၏။ ဤကဲ့သို့ မရှင်းမလင်းဖြစ်နေ၍မရပေ။

တစ်ခုထပ်တစ်ခုရှိသေး၏။ နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ခန်းတည်း အတူတူနေလို့ရအောင်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဆုဝမ်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်မှိန်ဖျော့သွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ နို့တစ်ငုံသောက်ရင်း ပြုံးလိုက်မိ၏။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်မအန်းရန်။”

အန်းရန်သည်လည်း လုံးဝ ကြောင်အနေခဲ့သည်။ သူမသည် လုံးဝမပြင်ဆင်ရသေးခင်မှာပင် ရှောင်းယီက လူအများရှေ့တွင် ကြေညာလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အန်ယွဲ့နှင့် လီယန်တို့မှာမူ အလွန်ဝမ်းသာနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သမီးသည် သန်မာအားကောင်းသည့်သူတစ်ဦးကို ရှာတွေ့သွားသောကြောင့် သူတို့သည်လည်း သဘောကျနေခဲ့ကြသည်။

“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဒါက သတင်းကောင်းပဲ။ မင်္ဂလာပွဲ စီစဉ်ကြရအောင်။”

ဒူခန်းက အကြံပေးလိုက်သည်။

အန်းရန် နောက်ဆုံးတွင် ကြောင်အနေရာနှ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ရှောင်းယီကို စူးစူးဝါးဝါးစိုက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

“အခုအချိန်မတန်သေးဘူး။ ခဏလောက်စောင့်ပါဦး။”

ရှောင်းယီသည် သူ၏အထောက်အထားကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သမျှကာလပတ်လုံး မင်္ဂလာပွဲဆိုသည်မှာ အချိုပေါသကာလောင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ရှောင်းယီသည် သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်ကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်၏။

“ငါ့ကိုဘာလို့ကြည့်နေတာလဲ “

“ကျွန်းပိုင်ရှင် အနောက်ဘက်မှာ ဒေသခံတွေ နောက်ထပ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပါတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စရစ်ခဲ၏အသံသည် ဝေါ်ကီတော်ကီထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှောင်းယီက ဝေါ်ကီတော်ကီကို ကောက်ယူကာ မေးလိုက်သည်။

“ခုမှတွေ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် စတိုက်နေကြပြီလား။”

“ခုမှတွေ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သင်္ဘောကြီးသုံးစီးပါလာကြတယ်။”

ယွမ်ရှီ က ပြန်ပြောသည်။

“အင်း သိပြီ။”

ရှောင်းယီက ပြန်ပြောပြီးနောက် ဧည့်ခန်းထဲက ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီသွားကာ ယီထျန်းဂရုထဲက စာတိုများကို စတင်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ငါတို့အနောက်ပိုင်းက ဒေသခံတွေအတွက် ဒီလောက်တောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေတာလား။ ဘာလို့နေ့တိုင်းလာနေကြတာလဲ။”

“ဟုတ်တယ်။ မနေ့ကလေးတင် သူတို့ကို ပြန်ပြီးတွန်းလှန်လိုက်တာမဟုတ်ဘူးလား။”

“ခဏလောက် နားလိုက်ပါဦးလား။ တစ်နေ့လုံး အဲ့ဒီဒေသခံတွေကိုပဲ ရင်ဆိုင်နေရတာ။ တခြားအလုပ်တွေလုပ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်။ ငါ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ စိုက်ချင်သေးတယ်။ စိုက်ရမှာလည်း ကြောက်နေမိပြီ။”

“မစိုက်တာပဲ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ မြေတစ်ကွက်စိုက်ထားတာ သေကုန်ပြီ။ ရာသီဥတုပဲ ပူလို့လား တခြားအကြောင်းရင်းကြောင့်လားတော့ ငါလည်းမသိဘူး။”

“လောင်ယွမ်ဆီ အမြန်သွားတိုင်ပင်လိုက်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျွမ်းကျင်သူကိုပဲ ရှာရမယ်။”

“ဒီမှာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ရတာ ဒီလောက်ခက်မှန်းငါမသိခဲ့ဘူး။ အရင်က အိမ်မှာစိုက်ရတာက ဒီလောက်မခက်ခဲခဲ့ဘူး။”

“အားလုံးပဲ စကားလမ်းကြောင်းလွဲနေကြပြီ။ အနောက်ပိုင်းက ညီအစ်ကိုတို့ ရောက်လာတဲ့ ဒေသခံတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လာစုပြီးပြီလား။”

“စုပြီးသွားပြီ။ အရင်တစ်ခါလိုပဲ သုံးချက်ပစ်လောက်လွှဲငါးခြက သူတို့ကိုစောင့်ကြိုနေတယ်။”

“ဒီတစ်ခါ သင်္ဘောတွေက အရင်တစ်ခေါက်ကထက် ပိုများသလိုပဲ။ တစ်ချီတည်းနဲ့ ရနိုင်ရဖို့တော့ ခက်ခဲလောက်မယ်လို့ငါထင်တယ်။ ပိုပြီးတော့ ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုလိမ့်မယ်။”

“သူဌေးဆီက မီးဘောလုံးတချို့ ထပ်ဝယ်ထားတယ်။ ပမာဏက လုံလောက်ပြီ။ ဒီနေ့ သူတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်မလားဆိုတာတော့ စောင့်ကြည့်ရမယ်။”

“မင်းတို့က ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသလိုပဲ။”

“ဒါပေါ့။ မနေ့က အောင်ပွဲကြီးရခဲ့တယ်လေ။ အတွေ့အကြုံလည်း ရနေပြီ။ စကားပုံတစ်ခုရှိတယ်မို့လား။ တစ်ကြိမ်ကြုံရရင် နှစ်ကြိမ်ရင့်ကျက်သွားတယ်တဲ့။”

ရှောင်းယီက ဂရုထဲက ဆွေးနွေးမှုများကို ကြည့်ရင်း သတိပေးလိုက်၏။

“ဒေသခံသင်္ဘောတွေမှာ အထူးပြင်ဆင်မှုတွေရှိ၊ မရှိ သတိထားကြည့်ပါ။ မနေ့က သူတို့အရှုံးပေးခဲ့ရတယ်။ ဒီနေ့ သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ပြီးလာကြမှာပဲ။”

“သူဌေးက ဒီလိုပြောလာပြီဆိုရင် သတိထားကြပါ။ ရှုံးသွားရင် ပြဿနာအကြီးကြီး တက်လိမ့်မယ်။”

“ဟုတ်တယ်။ ဒီဘက်က ဒေသခံတွေက အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းကြတယ်။ ဘာအကြောင်းမှမရှိပဲနဲ့တော့ ထပ်လာကြမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်။ အရင်က တစ်ခါလာတိုင်း သူတို့က ပစ်မှတ်ထားပြီး ခုခံကာကွယ်မှုကို ပြောင်းလဲတတ်တယ်။”

“ကောင်းပြီ...လူတိုင်းပဲ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ငါတို့သေချာပေါက်သတိထားပါ့မယ်။ ငါတို့ရဲ့အောင်ပွဲသတင်းကို စောင့်နေကြပါ။”

အနောက်ပိုင်းရှိ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် လူကိုးဦး စုဝေးနေခဲ့ကြသည်။ သုံးချက်ပစ်လောက်လွှဲစင်ငါးခုကို ကမ်းခြေပေါ်တွင် သပ်ရပ်စွာ နေရာချထားပြီး ဘေးနှစ်ဖက်တွင်လည်း ဒူးလေးကြီးနှစ်ခုကို ထားရှိထား၏။

“ယီရန်ပင်းသူဌေးက သိပ်ဂရုစိုက်လွန်းတယ်လို့ ငါပြောရမယ်။ မနေ့က ငါတို့ သူတို့ကို အလွယ်တကူ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့လည်း သေချာပေါက်လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။”

“လူတိုင်းပဲ သတိထားကြပါ။ သူတို့က တကယ်ပဲ လောက်လွှဲတွေအတွက် ပစ်မှတ်ထားပြီး ခုခံကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ထားခဲ့ရင် ငါတို့ကိုးယောက်က သူတို့ကိုရင်ဆိုင်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်။ သင်္ဘောကို နှစ်တစ်သောင်းလောက် ဂရုတစိုက်မောင်းရမယ်။”

အခန်း ၄၃၈ - မရပ်တန့်နိုင်သော ဒေသခံများသည် အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောကိုမြင်သည်နှင့် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

လူတိုင်းက သတိထားကြရန် ပြောဆိုနေကြသော်လည်း သဘောမတူသောလူအချို့တော့ ရှနေဆဲပင်။

ထိုစဉ် ဒေသခံသင်္ဘောများသည် သုံးချက်ပစ်လောက်လွှဲ သုံးလုံး၏ ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။ ကျွန်းပေါ်ရှိလူများသည် ချက်ချင်းပင် မီးဘောလုံးများကို လောက်လွှဲထဲသို့ထည့်ကာ စတင်ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုမီးဘောလုံးများ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ကျူးကျော်လာသည့် သင်္ဘောကြီးသုံးစင်းပေါ်ရှိ ဒေသခံများသည် ပိုက်ကွန်များကို လေထဲသို့ ဖြန့်ကျက်ကာ ကာကွယ်လိုက်ကြ၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် မီးဘောလုံးများတွင် စနက်ကြိုးများပါရှိပြီး ယခုအသုံးပြုသည့် စနက်ကြိုးသည် သင်္ဘောပေါ်သို့တိုက်မိပြီး အရှေ့မှအနောက်အထိ လောင်ကျွမ်းနေစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လေထဲရှိ ပိုက်ကွန်များက မီးဘောလုံးများကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ထိုသို့ပတ်ဆို့ထားစဉ် လှေပေါ်ရှိ ဒေသခံများသည် စနက်ကြိုးများ မလောင်ကျွမ်းမီ ရှည်လျားသောတုတ်များဖြင့် ထိုမီးဘောလုံးများကို ပင်လယ်ထဲသို့ တွန်းချပစ်လိုက်ကြသည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိလူများသည် ဒေသခံများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်ရသည့်အခါ သူတို့၏နှလုံးသားများ တဒိန်းဒိန်းတုန်သွားကြတော့၏။

“ဖာ့ခ်... ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ရပ်မနေနဲ့။ နောက်တစ်ခေါက်ပစ်ဖို့ မြန်မြန်ပြင်ဆင်ကြ။ ဒီဒေသခံတွေက ငါတို့ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ ပြင်ဆင်ထားကြတယ်။”

“ဟုတ်တယ်၊မြန်မြန်လုပ်ကြ။ စနက်ကြိုးတွေကို အတိုချုံ့ပစ်ဖို့ မမေ့ကြနဲ့။”

ကျွန်းပေါ်ရှိလူများသည် ချက်ချင်းပင် မီးဘောလုံးများ၏ စနက်ကြိုးများကို အနည်းငယ်တိုအောင် ညှပ်ပစ်လိုက်ကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ယခင်က စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ကြခြင်း မရှိသောကြောင့် ဤအကြိမ်ပစ်ခတ်လိုက်သည့် မီးဘောလုံးအချို့သည် လေထဲတွင်ပေါက်ကွဲသွားပြီး အချို့မှာ ထိုပိုက်ကွန်များပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ပိုက်ကွန်များကို မီးစွဲလောင်စေခဲ့သည်။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ ဒေသခံများမှာ လုံးဝမတုန်လှုပ်ကြပေ။ လူတစ်စုသည် မီးလောင်နေသည့် ပိုက်ကွန်များကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ကျန်လူတစ်စုက ချက်ချင်းပင် ပိုက်ကွန်အသစ်များကို ထပ်မံဖြန့်ကျက်လိုက်ကြသည်။

“သေစမ်း... သူတို့က အရမ်းကို ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားကြတာပဲ။ ဒီတိုင်းတိုက်ခိုက်နေလို့ မရတော့ဘူး။”

“ဒူးလေးကြီးတွေဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ပိုက်ကွန်တွေကိုင်ထားတဲ့ ဒေသခံတွေကို ပစ်ကြ။”

“မရဘူး သူတို့ရဲ့ဒိုင်းတွေက ထူထဲအောင်လုပ်ထားတာ။ ငါတို့ မထိုးဖောက်နိုင်ဘူး။”

“မရတော့ဘူး။ ငါတို့ထွက်ပြေးရမယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး။”

ပြောသည့်အတိုင်းပင် လူနှစ်ယောက်သည် ၎င်းတို့၏ အလတ်စားရွက်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျွန်းပေါ်ရှိ သုံးချက်ပစ်လောက်လွှဲသုံးခုအနက်မှ တစ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ပြန်လည်ယူဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားကျွန်းများပေါ်ရှိ လောက်လွှဲများသည် အခြေခံအားဖြင့် ဤကျွန်းသို့ ငှားရမ်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရာတွင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပျက်စီးမှုမဖြစ်စေရန် ကာကွယ်ခြင်းလည်းဖြစ်၏။

“သူတို့ ဘယ်လိုတောင် ထွက်ပြေးနိုင်ကြတာလဲ။ အရင်ကကျ ပစ်ခတ်ဖို့ပြောနေကြပြီးတော့။”

“သူတို့အကြောင်းမပြောနဲ့တော့။ ငါတို့လည်း ဆုတ်ခွာဖို့လိုနေပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ်ကိုမတားဆီးနိုင်တော့ဘူး။”

“မသွားပါနဲ့။ မင်းတို့သွားရင် ငါ့ရဲ့ကျွန်းပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။”

“ညီအစ်ကို...ငါကမကူညီတာမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်ကူညီလို့ မရနိုင်တော့လို့ပါ။ ငါ့ရဲ့အကြံကို နားထောင်ပြီး မင်းရဲ့ ကျွန်းကိုစွန့်ပစ်လိုက်တော့။ ဒီလိုဆက်ပြီးခုခံနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။”

ထို့သို့ပြောပြီးသည့်နောက် အခြားအင်အားစုသုံးစုသည် ကျွန်း၏အရှေ့ဘက်သို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသွားကြတော့၏။

အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော ဒေသခံများကို ကြည့်ရင်း ထိုလူသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ကျွန်း၏ဗဟိုသို့ ပြေးသွားပြီး ကျွန်းပေါ်ရှိပစ္စည်းအားလုံးကို အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် သူနှင့်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မိတ်ဆွေများထံ ငှားရမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို သူ၏ရွက်သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

“သင့်အနေဖြင့် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို ရွှေ့ပြောင်းရန်နှင့် အခြေခံကျောက်များအား ပြန်လည်ရယူရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သုံးမိနစ်အကြာတွင် ကျွန်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပါမည်။”

ထိုလူသည်လည်း အရှေ့ဘက်သို့ ပြေးသွားပြီး သူ၏အလတ်စားရွက်သင်္ဘောပေါ်တက်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျွန်း၏ကမ်းခြေတွင် လောက်လွှဲများနှင့် ခုခံကာကွယ်သူများ မရှိတော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ယောင်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

“သင်္ဘောနှစ်စင်းကို ဘယ်ဘက်နဲ့ ညာဘက်ကနေ ကျွန်းကို ပတ်ပြီးသွားခိုင်းလိုက်။ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ သင်္ဘောတွေ့ရင် ချက်ချင်းလိုက်ဖမ်းပြီး အစီရင်ခံရမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့။”

အခြားသင်္ဘောနှစ်စင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဘယ်ဘက်နှင့်ညာဘက်မှ ကျွန်းကိုပတ်၍ မောင်းနှင်သွားကြတော့သည်။

“မှော်ဆရာကြီး... ကျုပ်တို့ အခုကျွန်းပေါ်ကိုတက်ရတော့မလား။”

ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ ယောင်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်၏။

“မတက်သေးဘူး။”

သူ၏စကားမပြောဆုံးမီ သင်္ဘောနှစ်စင်းမှ အစီရင်ခံသည့်အသံသည် သူ၏စကားပြောစက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အရှေ့ဘက်ကိုထွက်ပြေးနေတဲ့ အလတ်စားရွက်သင်္ဘောငါးစီးကို တွေ့ရှိရပါတယ်။”

ယောင်က ပြုံးရယ်လိုက်၏။

“သူတို့က တကယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပုံပဲ။ ဒါဆိုငါတို့လည်း လိုက်ကြည့်ရမှာပေါ့။”

ထို့နောက် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများအား သင်္ဘောကို ကျွန်းကိုပတ်၍ မောင်းခိုင်းလိုက်လေသည်။

ဦးဆောင်၍ပထမဆုံးထွက်ပြေးသွားသော အလတ်စားရွက်သင်္ဘောသည် အတော်အတန်ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်သော်လည်း အလတ်စားရွက်သင်္ဘော၏ အမြန်နှုန်းသည် ရွက်သင်္ဘောကြီး၏အမြန်နှုန်းထက် ၂၅% ပိုနိမ့်သောကြောင့် ဒေသခံများ၏ မြင်ကွင်းအတွင်းမှ မပျောက်ကွယ်သွားသရွေ့ သူတို့ကိုလိုက်မီရန်မှာ အချိန်ကိစ္စသာဖြစ်ပေသည်။

“အားလုံးပဲ... ကျုပ်တို့ သပ်သက်စီခွဲပြီးသွားကြရအောင်။ ကျုပ်တို့ ကိုယ့်ကံတရားကို ကိုယ်ကြည့်ကြရအောင်။”

တစ်ယောက်က အကြံပြုလိုက်သည်။

သူတို့တွင် သင်္ဘောငါးစီးရှိပြီး ဒေသခံများတွင် သုံးစီးသာရှိပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့အနက်မှ နှစ်စင်းသည် ကံကောင်းပြီး လွတ်မြောက်နိုင်၏။

“မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့လူခွဲပြီးသွားရင် တစ်စီးချင်းစီ ချေမှုန်းခံရမှာပဲ။”

တစ်ယောက်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

“ယီရန်ပင်းသူဌေးကြီးဆီ အကူအညီတောင်းကြည့်ရအောင်။”

“အဲ့အကြံကောင်းတယ်။”

လူတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် သဘောတူညီချက် ရရှိသွားကြ၏။

“ယီရန်ပင်း...ကူညီပါဦး...ဒေသခံသင်္ဘောကြီးတွေမှာ ပိုက်ကွန်အများကြီးရှိနေတယ်။ သူတို့က မီးဘောလုံးတွေကို သူတို့သင်္ဘောကို မထိအောင်လုပ်နေကြတယ်။”

“အခု ကျုပ်တို့ကျွန်းကို စွန့်ခွာပြီးထွက်ပြေးနေရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ တောက်လျှောက်လိုက်နေတယ်။ မကြာခင် ကျုပ်ကို သူတို့လိုက်မိသွားလိမ့်မယ်။”

“သူဌေးကြီး...ကျုပ်တို့ အုတ်မြစ်ကျောက်တစ်ရာနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့အပျော်စီးသင်္ဘောကို ငှားချင်ပါတယ်။”

ရှောင်းယီသည် သူတို့၏အကူအညီတောင်းခံမှုများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ရတယ်...အုတ်မြစ်ကျောက်တွေကိုတော့ နောက်မှပေးပေါ့။”

“ဟုတ်ကဲ့...ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေး။”

ထိုလူများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျေးဇူးတင်လိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် သူ၏အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောကို ငှားရမ်းပေးလိုက်သည်။

ရွက်သင်္ဘောငါးစင်းသည် ချက်ချင်းပင် အတူတကွစုရုံးမိသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် သင်္ဘောလမ်းကြောင်းမှ ဝေးကွာနေခြင်းမရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောပေါ်တက်ပြီးနောက် ဆယ်မိနစ်အတွင်း သင်္ဘောလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ယောင်သည် အလတ်စားရွက်သင်္ဘောငါးစင်း စုရုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ကို မိုက်မဲတာပဲ။ မင်းတို့အားလုံးကို ဘယ်လိုထားခဲ့ရမလဲဆိုပြီး ငါစဉ်းစားနေတာ... အခုတော့အရမ်းရိုးရှင်းသွားပြီ။”

ငှားရမ်းလွှဲပြောင်းမှုကို သဘောတူပြီးနောက် ရှောင်းယီ၏ အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောသည် အလတ်စားရွက်သင်္ဘောငါးစင်း၏ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူများသည် အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းရွှေ့လိုက်ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ရွက်သင်္ဘောများကို ပြန်လည်လဲလှယ်လိုက်ကြသည်။ ကျွန်းကို စွန့်၍ထွက်ခွာသွားသူများသည် ၎င်းတို့၏ရွက်သင်္ဘောများကို သူတို့၏မိတ်ဆွေများထံ ငှားရမ်းပေးနိုင်ပေသည်။

အောင်ပွဲခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသော ယောင်သည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောကို မြင်ရလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သင်္ဘောတွေအားလုံး ချက်ချင်းပြန်လှည့်...ပြန်ဆုတ်မယ်။”

သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများမှာ မည်သည့်အရာများဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ကြပေ။ အနည်းငယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

“မင်းနားကန်းနေလား...မသေချင်ရင် ဆုတ်တော့။”

ယောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သာမန်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ယောင်ကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ မေးလိုက်၏။

“မင်းသေချာလား... ဒီကိစ္စတွေကို မှော်ဆရာဆီကို အစီရင်ခံတင်ပြရမယ်။”

“မင်း အစီရင်ခံချင်ရင် မင်းကြိုက်သလိုလုပ်... ဒါပေမယ့် အခုချိန်မှာ မင်း ငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်ကွ။”

ယောင်က ထိုခေါင်းဆောင်ကို အော်ဟစ်လိုက်၏။ ထိုခေါင်းဆောင်သည် ဆန့်ကျင်မနေတော့ဘဲ ဆုတ်ခွာရန် သဘောတူလိုက်သည်။

အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြသူများသည် ဒေသခံသင်္ဘောများ သူတို့၏သင်္ဘောဦးများကို ပြန်လှည့်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

“ဟမ်...ဒီလူဆိုးဂိုဏ်းရဲ့နာမည်က အရမ်းသက်ရောက်မှုရှိနေတာလား။ ဘယ်သူမှ လိုက်မလာတော့ဘူး။ အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောလေးတစ်စီး မြင်လိုက်ရရုံနဲ့ ဒေသခံတွေ ကြောက်ချီးပါပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတာလား။”

“ငလူး...ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်းသိရင် ငါတို့သင်္ဘောတွေကို ပြန်မပို့ခဲ့ပါဘူးကွာ။”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငှားပြီးသွားပြီပဲ... အပျော်စီးသင်္ဘောစီးရတဲ့ခံစားချက်ကို ခံစားကြည့်လိုက်ကြရအောင်။”

အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောကို လမ်းကြောင်းမဟုတ်သောနေရာတွင် အချိန်ကြာရှည်စွာ ရပ်နားခွင့်မပြုထားပေ။ ထို့ကြောင့် အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောသည် အနီးဆုံးရှိ လမ်းကြောင်းဆီသို့ စတင်ရွက်လွင့်သွားတော့သည်။

“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုခု မပေးချင်ဘူးလား။”

ရွက်သင်္ဘောကြီးပေါ်ရှိ ဒေသခံခေါင်းဆောင်က ယောင်ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယောင်သည်အပျော်စီးရွက်သင်္ဘော၏ဦးတည်ရာကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေဆဲဖြစ်ပြီး အပျော်စီးရွက်သင်္ဘော သူတို့နောက်သို့လိုက်မလာကြောင်းတွေ့ရသည့်အခါမှသာ သူသည် အသက်ရှူချောင်သွားခဲ့သည်။

“မင်းသိလား... ခုနကပေါ်လာတဲ့ သင်္ဘောလေးက ငါတို့သင်္ဘောကြီးသုံးစင်းကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။”

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ငါတို့သင်္ဘောကြီးသုံးစင်းပေါ်မှာ လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ဒီလိုမျိုးသင်္ဘောလေးတစ်စင်းကို ကြောက်နေရမှာလား။”

ထိုဒေသခံခေါင်းဆောင်က လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

“အဲဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ နည်းပညာအရမ်းမြင့်တဲ့ လက်နက်တွေပါမလာဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ရန်သူဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ။”