ကျိကျွင်းတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်း
Vol. 67 Ch. 701
ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ကျိကျွင်းအုပ်စုတစ်စု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
စုစုပေါင်း လူခုနစ်ယောက်ရှိပြီး သူတို့အားလုံးမှာ တစ်စုတစ်ဝေးတည်း ရှိနေကြကာ တစ်စုံတစ်ခုကို လေ့လာနေကြပုံရသည်။
ထန်ထျန်းက သူတို့ကို တွေ့ရှိချိန်မှာပင် သူတို့ထဲမှ အချို့ကလည်း ထန်ထျန်းကို သတိပြုမိသွားပြီး လှည့်ကြည့်လာကြသည်။
သို့သော် သူထင်ထားသကဲ့သို့ ပဋိပက္ခမျိုး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ထန်ထျန်းကို မြင်ပြီးနောက် ဆံပင်မုတ်ဆိတ် ဖြူဖွေးသော်လည်း မျက်နှာကတော့ အလွန်နီမြန်းစိုပြည်နေသည့် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်က ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြလာသည်။
"အိုး... နောက်ထပ် တာအိုရောင်းရင်း တစ်ယောက် ဒီကို ရောက်လာပြန်ပြီပဲ"
"ဒီတစ်ခေါက် စမ်းသပ်ပွဲမှာ ခွန်အားရှိတဲ့လူတွေ တော်တော်များသားပဲ၊ မနှစ်က ဒီအချိန်တုန်းကဆိုရင် ဗဟိုချက်နားကို လူသုံးလေးယောက်ပဲ ရောက်သေးတာ"
ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို လက်ယမ်းပြကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုရောင်းရင်း ... မြန်မြန်လာ"
"ငါ တို့ အပြင်ဘက်က ဖျက်ဆီးခြင်း အစီအရင်ကို ချိုးဖျက် တော့မှာ"
ကျန်သည့် ကျိကျွင်းအချို့ကလည်း သူ့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လာကြသော်လည်း မည်သည့် ရန်လိုမှုမျိုးမှ ပြခြင်း မရှိကြပေ။
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ တုံ့ပြန်မှုက သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကွဲပြားနေသည်။
လူတိုင်းမှာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းအတွက် လာကြခြင်းဖြစ်ရာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင်ဘက်များအဖြစ် ရန်သူလို ဆက်ဆံကြလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော် အခုကြည့်ရသည်မှာ သူတို့က သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ သဟဇာတဖြစ်နေပုံရသည်။
ထို လူအိုကြီး ကျိကျွင်း မှာ ထန်ထျန်းကို လှမ်းခေါ်ပြီးနောက် အခြားသူများနှင့် ဆက် ဆွေးနွေးနေတော့သည်။ ကျန်သည့် ကျိကျွင်းများကလည်း ထန်ထျန်းကို ထပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ ရောက်လာခြင်းက အရေးမကြီးသည့်အလား သဘောထားနေကြသည်။
ထန်ထျန်း အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ကျိကျွင်းခုနစ်ယောက် စုဝေးနေသည့် နေရာမှာ ကြည်လင်နေသော စမ်းချောင်းလေး တစ်ခု၏ ရှေ့တွင်ဖြစ်သည်။
စမ်းရေမှာ တသွင်သွင် စီးဆင်းနေပြီး ရေမှုန်ရေမွှားများမှာ တစ်ချက်တစ်ချက် စင်ထွက်နေသည်။ ငါးနှင့် ပုစွန်များ မရှိသည်ကလွဲလျှင် ပြင်ပကမ္ဘာ ရှိ သာမန်စမ်းချောင်းလေးများနှင့် မခြားပေ။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့ သာမန်ဟု ထင်ရသော စမ်းချောင်းလေးကပင် ကျိကျွင်းအားလုံး၏ ရှေ့ဆက်မည့် လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်းဖြစ်ကာ သူတို့ကို ရပ်တန့်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်းက အကြောင်းရင်းကို သိသွားသည်။
စမ်းချောင်း၏ အထက်တွင် မမြင်နိုင်သော်လည်း အလွန်အမင်း ခိုင်မာလှသော အကာအကွယ် အစီအရင် တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။
ထိုအစီအရင်မှာ အလွန်ထူးခြားသည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် အထူးအစီအရင် တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည့် မဟာအစီအရင်ကြီး တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ဤသဘာဝအစီအရင်မှာ စနစ်ကျ သော ကမ္ဘာတွင် ရှိသမျှ မည်သည့် သဘာဝအစီအရင်ထက်မဆို ပို၍ အစွမ်းထက်လေသည်။
၎င်းကပင် ဤမျှများပြားသော ကျိကျွင်းများ၏ လမ်းကို ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျိကျွင်းဟူသည်မှာ ကျိကျွင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခြေအနေအရ သူတို့က ၎င်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခါနီး ဖြစ်နေပုံရသည်။
"မင်းက... အဆင့်တက်တာ မကြာသေး တဲ့ အသစ်လား"
ရုတ်တရက် ခုနက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည့် လူအိုကြီး ကျိကျွင်း က မေးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အမူအရာမပျက်ဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ"
လူအိုကြီး ကျိကျွင်းက တဟဲဟဲ ရယ်လိုက်ပြီး ပြော၏။ "ဒီကမ္ဘာကြီးက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှတယ် ဆိုပေမဲ့ ကျိကျွင်းတွေရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းကတော့..."
သူက သူ့၏ လက်သန်းလေးကို ထောင်ပြလိုက်ပြီး လက်မဖြင့် လက်သန်း၏ ထိပ်ဆုံး အဆစ်လေးကို ထိကာ ပြလိုက်သည်။ "ဒီလောက်လေးပဲ ကျဉ်းတာ"
"တစ်သက်လုံး လူသူမရှိတဲ့ နေရာမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေတာ မဟုတ်ရင် အပြင်လောကမှာ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်လောက် ပေါ်လာရုံနဲ့တင် လူတွေ သိသွားကြတာပဲ"
"မင်းကတော့ အမြဲတမ်း ပုန်းနေတတ်တဲ့ အမျိုးအစားနဲ့ မတူဘူး"
"ငါ ခန့်မှန်းရရင် မင်း ကျိကျွင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်း အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ထန်ထျန်း အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဝန်ခံလိုက်သည်။
သူက ကျိကျွင်းတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် မရင်းနှီးသဖြင့် အဆက်အသွယ် လုပ်ထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
လူအိုကြီး ကျိကျွင်း က ရယ်မောကာ ပြော၏။ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ကံက တော်တော်ကောင်းတာပဲ"
"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အပြင်ကမ္ဘာ မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ကျိကျွင်းအဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက ပိုပိုပြီး နည်းလာပြီ၊ မင်း ရှာတွေ့ခဲ့တာက တကယ် မလွယ်ကူဘူး"
"မင်း ကျိကျွင်းဖြစ်ဖို့ ဘာကို သုံးခဲ့တာလဲ၊ သဘာဝအကြွင်းအကျန် လား"
ထန်ထျန်းက ဤမေးခွန်းကို မဖြေဘဲ သူ့ကို ငြိမ်၍သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။
လူအိုကြီး ကျိကျွင်းက တဟဲဟဲ ရယ်ကာ ထိုမေးခွန်းကို ဆက်မမေးတော့ပေ။
ကျိကျွင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အခြေခံမှာ ပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိရန်ဖြစ်ပြီး ထိုပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာရန်အတွက်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ် တစ်ခု လိုအပ်သည်။ ထိုအခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ကျိကျွင်းတိုင်း၏ စိတ်ထဲရှိ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူက ထန်ထျန်းကို လူငယ်ဟု ထင်ကာ စကားနှိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်၊ သို့သော် ထန်ထျန်းက ထိုမျှ မအ ပေ။
ဤအဘိုးကြီးက ကြည့်ရသည်မှာ ဖော်ရွေလှပြီး လူကြီးသူမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ မကောင်းသော အကြံများ ရှိနေပုံရသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်း မထင်မှတ်ထားသည်မှာ တစ်ဖက်လူက "သဘာဝအကြွင်းအကျန်" အကြောင်းကို ပြောလာခြင်းပင်။
အရင်က လုံကျိုကျိုး ပြောခဲ့သည်မှာ ကျိကျွင်းများစွာ လင်းယွင်တောင်တန်းသို့ လာရခြင်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သဘာဝအကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ဤအရာက ကျိကျွင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်နိုင်သည်လား။
ဒါဆိုလျှင် ကြောင်လေးတွင် ရှိ နေသည့် သဘာဝအကြွင်းအကျန်နှင့် သူတို့ ရှာဖွေနေသည့် အရာမှာ အတူတူပဲလား။
ထန်ထျန်း ထိုအတွေးကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ကြောင်လေး ရှိနေသည့် သဘာဝအကြွင်းအကျန်မှာ ပို၍ ထူးခြားနေရမည် ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ဘွဲ့နာမည်က ယိရှန်း တဲ့၊ လူတိုင်းကတော့ ငါ့ကို လောင်ရှန်း လို့ ခေါ်ကြတယ်"
"တာအိုရောင်းရင်း ရဲ့ အမည်ကို သိပါရစေ"
လူအိုကြီး ကျိကျွင်းက အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အမည်တစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။ "ထျန်းရွှမ်"
လောင်ရှန်းက မှင်သက်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြော၏။ "ဒီနာမည်က... နားထောင်လို့ တော်တော် ကောင်းတာပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိတဲ့ပုံပဲ"
"တာအိုရောင်းရင်း ထျန်းရွှမ် ... တကယ်တော့ မင်း အဲလောက်အထိ သတိကြီးနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေက မင်းအပေါ် မကောင်းတဲ့ စိတ် မရှိကြပါဘူး"
"ကျိကျွင်းတွေရဲ့ ကမ္ဘာက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုပြီး သဟဇာတ ဖြစ်ပါတယ်"
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်မိသည်။ ခုနကသာ ငါ့ရဲ့ အဓိက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မင်း မနှိုက်ခဲ့ရင် မင်းစကားကို ငါ တကယ် ယုံမိမှာ။
သို့သော် ဤလူအုပ်စုကြားရှိ သဟဇာတဖြစ်မှုမှာ သူ မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်ကတော့ အမှန်ပင်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
သူက မေးလိုက်သည်။
လောင်ရှန်းက ပခုံးတွန့်ပြကာ ပြော၏။ "အားလုံးက ကျိကျွင်းတွေပဲလေ၊ တစ်ဖက်လူမှာ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ရှိလဲဆိုတာ အကုန်လုံး သိနေကြတာပဲ"
"ဘယ်သူကများ တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်မယ်လို့ အသေအချာ အာမခံနိုင်မှာလဲ"
"အကယ်၍ မအောင်မြင်လို့ တစ်ဖက်လူက လွတ်သွားခဲ့ရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ကလဲ့စားချေမှုတွေနဲ့ ပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာလေ"
"ဘယ်သူမှ ဒီလောက် ခက်ခဲတဲ့ ရန်သူမျိုးကို မလိုချင်ကြဘူး"
"ဒါကြောင့် ထူးထူးခြားခြား အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုး မရှိရင် အားလုံးက အခြေခံအားဖြင့် ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းပဲ နေကြတာ"
ထန်ထျန်း နားလည်သွားသည်။
ကျိကျွင်းတစ်ယောက်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အချက်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကမ္ဘာမှာ လုံးဝ လွတ်လပ်ပြီး ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်က တမင် ဖော်မပြသရွေ့ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများပင်လျှင် ၎င်း၏ တိကျသော တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။
ထန်ထျန်း၏ ကမ္ဘာအသစ် ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်ကို လုံးဝ သတ်ပစ်ရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သာမန် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများ မလုပ်နိုင်ပေ။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ လွတ်သွားခဲ့လျှင် အဆုံးမရှိသော ပြဿနာများ ရောက်လာပေလိမ့်မည်။
စွန့်စားရမှုက ဤမျှ ကြီးမားနေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် အားလုံးက ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ကြမည်မှာ ဓမ္မတာပင်၊ အနည်းဆုံးတော့ အပေါ်ယံတွင် ငြိမ်းချမ်းနေကြမည် ဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့်ကိုး"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
လောင်ရှန်းက ပြုံးပြီး ပြော၏။ "ကမ္ဘာထဲကနေ အပြင်ထွက်လာပြီး ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ သိပ်ပြီး မာနမကြီးနေပါနဲ့ကွာ"
"ငါတို့ အဆင့်ကို ရောက်လာရင် ပုံမှန် စကားပြောနိုင်တဲ့လူက သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ လူတွေ အများကြီးနဲ့ သိထားတာက မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး"
ထို့နောက် သူက ရှေ့တွင်ရှိသော ကျိကျွင်းအချို့ကို ညွှန်ပြကာ မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။ "ဟို ဆံပင်ဖြူနဲ့ တစ်ယောက်က ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း တဲ့၊ ငါ့ထက်တောင် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ကြီးတယ်၊ ဒီမှာ သက်တမ်း အရင့်ဆုံးနဲ့ သြဇာ အရှိဆုံး ကျိကျွင်းပဲ"
"အရပ်အရှည်ဆုံး အသက်လတ်ပိုင်းကတော့ ချန်ဖျင်းကျိကျွင်း တဲ့၊ သူ့ဘေးက သူ့ခါးလောက်ပဲ ရှိတဲ့ မိန်းကလေးကတော့ ယုတျယ်ကျိကျွင်း တဲ့"
"သူတို့ သုံးယောက်လုံးက အစီအရင် ချိုးဖျက် တဲ့နေရာမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြတယ်၊ အခု အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက် နေတဲ့ အဓိကလူတွေပဲ"
"ပြီးတော့ ဟိုလူကတော့..."
လောင်ရှန်း၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် ထန်ထျန်းက ဤနေရာရှိ ကျိကျွင်းများအားလုံးကို သိသွားသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ အစီအရင်ကို ချိုးဖျက် ရန် အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် ထန်ထျန်းကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။
သို့သော် လောင်ရှန်း နောက်ဆုံး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည့် လူတစ်ယောက်ကြောင့် ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ လှုပ်ရှားသွားရသည်။
"ဟိုက ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကတော့ ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်း တဲ့"
"ခွန်အားကတော့ အရမ်းသန်မာတယ်၊ အကယ်၍ ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ကျိကျွင်းတစ်ယောက်ကို နိုင်အောင် တိုက်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူမ ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး အများဆုံးပဲ"
"ပြီးတော့ ကြားဖူးတာကတော့ သူမက ဟို မိစ္ဆာကောင် လုံကျိုကျိုးနဲ့ ပတ်သက်မှုက မရိုးရှင်းဘူး ဆိုပဲ"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားကာ ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းကလည်း သူ့ဘက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လာသည်။
"ယိရှန်း"
"တော်တော့"
သူမက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။