မူလ ယင်ယန် ပါးကွ
Vol. 67 Ch. 703
“ဒါက လူတစ်ယောက် ဖန်တီးထားတဲ့ အစီအရင်ပဲ”
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက လျင်မြန်စွာပင် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် ချန်ဖျင်းကျိကျွင်းနှင့် ယုတျယ်ကျိကျွင်းတို့ကလည်း သေချာစွာ ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာပြီးနောက် ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း၏ ပြောစကားကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဤပန်းပင်လယ်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ပုံရိပ်ယောင် အစီအရင် နှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင် တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စနစ်တကျ ခင်းကျင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် စွန့်လွှတ်ခြင်း မပြုမီက သဘာဝမိခင်ကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့သလားတော့ မသိပေ။
ထန်ထျန်းကတော့ မဟုတ်နိုင်ဟု ယူဆသည်။ သဘာဝမိခင်က သူမ၏ အထူးအဆင့်အတန်းအရ သဘာဝတရားကို အသုံးချပြီး ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဖန်တီးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကမ္ဘာ့အရှင် ၏ လက်ချက်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် မည်သူပင် ဖြစ်ပါစေ ထိုသူက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမဟာအစီအရင်မှာ ကျိကျွင်းအများစု၏ နားလည်နိုင်စွမ်း နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထျန်းရွေ့တို့ သုံးယောက်သာလျှင် အခြေခံကျကျ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ခွဲခြမ်းပြနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သေချာစွာ လေ့လာပြီးနောက် သူတို့က နိဂုံးတစ်ခု ချလိုက်ကြသည်။
“ဒါက မူလ ယင်ယန် ပါးကွ အစီအရင် ရဲ့ အသွင်ပြောင်း တစ်မျိုးပဲ”
“ရှေ့က လမ်းရှစ်သွယ်က ရှစ်ကွက်အစီအရင်ရဲ့ အစီအရင်ဗဟို ရှစ်ခုဖြစ်တဲ့ ချန်၊ ခွန်း ၊ ကျန် ၊ ရွှန်၊ ခန်၊ လီ၊ ကန်၊ တု တို့ကို ကိုယ်စားပြုတယ်”
“အဲဒီအထဲမှာ ယင်နဲ့ ယန်က ပါးကွ အစီအရင်ထဲမှာ မြုပ်နှံနေပြီး ရှင်သန်ခြင်း တံခါး နဲ့ သေခြင်း တံခါး အဖြစ် တည်ရှိနေတာ”
“ဆိုလိုတာက ဒီလမ်းရှစ်သွယ်ထဲမှာ လမ်းလေးသွယ်က ရှင်သန်ခြင်း တံခါးဆီကို ဦးတည်ပြီး ကျန်တဲ့ လမ်းလေးသွယ်ကတော့ သေခြင်း တံခါးဆီကို ဦးတည်နေတာပဲ၊ ဝင်သွားလိုက်တာနဲ့ ရှေ့ခရီးက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ဘူး”
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းတဲ့သူက သိပ်ကို ပါးနပ်တယ်၊ ဒီပန်းပင်လယ်ကလည်း သိပ်ထူးခြားတယ်၊ ပန်းဝတ်မှုန်တွေက အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အဟန့်အတားနဲ့ နှောင့်ယှက်မှုတွေ ဖြစ်စေတယ်”
“အခုလောလောဆယ် ငါတို့ အတည်ပြုနိုင်တာက ချန် နဲ့ လီ လမ်းနှစ်သွယ်က သေခြင်း တံခါးဆီကို ဦးတည်နေဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ်၊ ကျန်တဲ့ လမ်းတွေကိုတော့ ဘာမှ မသိရသေးဘူး”
“ဒါကြောင့် နောက်ထပ်ကတော့ လူတိုင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်”
ပြောပြီးနောက် သူက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး အချင်းချင်း ခေတ္တမျှ ဆွေးနွေးကြသော်လည်း တန်ဖိုးရှိသော ရလဒ်တစ်ခုမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းမှာ ဤနေရာတွင် အစီအရင်ပညာ အမြင့်ဆုံးသူ ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အသေအချာ မပြောနိုင်ရာ ကျန်သည့်သူများမှာ ပို၍ပင် ဘာမှ မသိကြပေ။
သို့သော် သူတို့ကလည်း ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ဝံ့ကြသဖြင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ လွယ်လွယ်နှင့် မရွေးချယ်ကြပေ။
ရုတ်တရက် ယိရှန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ပန်းဝတ်မှုန်တွေက အစီအရင် ချိုးဖျက်တာကို နှောင့်ယှက်နေတယ်ဆိုမှတော့ ဒီပန်းပင်လယ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် မပြီးဘူးလား”
“ဒါဆို ပြဿနာ ပြေလည်သွားပြီ မဟုတ်လား”
ဤစကားကြောင့် လူတိုင်း၏ အေးစက်သော အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာတော့သည်။
“မင်း ကိုယ့်ဘာသာ သေချင်ရင်တော့ ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ လက်လှုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး”
ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အခြားသူများ၏ အေးစက်သော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ ယိရှန်းက တဟဲဟဲ ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးက ပျင်းစရာကြီး ဖြစ်နေလို့ ငါက နောက်ပြောင်ပြီး အခြေအနေကို ပျော်စရာဖြစ်အောင် လုပ်ကြည့်တာပါ"
ဤနေရာမှာ လင်းကူတောင်ကြား ဖြစ်သလို သေခြင်း တောင်ကြား လို့လည်း ခေါ်ကြကာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ ဗဟိုနှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ မည်သည့် ထူးဆန်းသော အရာမျိုးမဆို ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။
မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ လက်နက်ထုတ် မတိုက်ခိုက်ဝံ့ကြပေ။
ဤပန်းပင်လယ်မှာ မူလကတည်းကပင် ထူးဆန်းနေပြီးသား ဖြစ်ရာ အကယ်၍ စိတ်အလိုကျ ဖျက်ဆီးမိပါက မည်သည့် အကျိုးဆက်များ ခံစားရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ယိရှန်းတွင် တိုက်ခိုက်ခွင့် ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ မတိုက်ခိုက်မီမှာတင် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးက ဝိုင်းဝန်းပြီး သူ့ကို အရင် ဖြေရှင်းပစ်ကြလိမ့်မည်။
“ငါတော့ ဆက်မစောင့်တော့ဘူး”
ထိုအချိန်တွင် ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ “တခြား လားရာတွေကနေ လာတဲ့သူတွေက ငါတို့လို အခြေအနေမျိုး ကြုံချင်မှ ကြုံလိမ့်မယ်၊ သူတို့တွေ ငါတို့ထက် အရင် ဗဟိုဒေသကို ရောက်သွားနိုင်တယ်”
“ထပ်စောင့်နေရင် အထဲမှာ သဘာဝအကြွင်းအကျန်တွေ ပေါ်လာရင်တောင် ငါတို့နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး”
“ရှင်သန်ခြင်း လမ်းလေးသွယ်၊ သေခြင်း လမ်းနှစ်သွယ်ဆိုတော့ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေးက တော်တော်လေး များပါတယ်”
“အဆိုးဆုံး ရလဒ်ကတော့ ဒီတစ်ခေါက် ယှဉ်ပြိုင်မှုကနေ နုတ်ထွက်လိုက်ရပြီး လင်းယွင်တောင်တန်း နောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်လာမှပဲ ပြန်လာရမှာပေါ့”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လမ်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပန်းပင်လယ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း ရွေးချယ်လိုက်သော လမ်းမှာ ‘ခွန်’ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ချန်ဖျင်းကျိကျွင်းနှင့် ယုတျယ်ကျိကျွင်းတို့ကလည်း မတူညီသော လမ်းများကို ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။
တစ်ယောက်က ‘ရွှန်’ နှင့် တစ်ယောက်က ‘တု’ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့ သုံးယောက် ဝင်သွားပြီးနောက်တွင်ပင် ကျန်ရှိနေသော ကျိကျွင်းများမှာ ရွေးချယ်မှု မပြုကြသေးပေ။
သူတို့အားလုံးမှာ ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှု ရှိမရှိ သိရမှသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချရန် ကြံရွယ်ထားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ယိရှန်းက ထန်ထျန်းကို ပြောလိုက်သည်။ “ဟို အဘိုးကြီးက အမှန်အတိုင်း ပြောတာ မဟုတ်လောက်ဘူး”
“ဒီမဟာအစီအရင်က သာမန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်၊ အဆိုးဆုံး ရလဒ်က ယှဉ်ပြိုင်မှုကနေ နုတ်ထွက်ရုံနဲ့တင် မပြီးနိုင်ဘူး”
“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ တာအို ဒဏ်ရာ ကို ထာဝရ ရသွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်”
ထန်ထျန်းက ပြန်မဖြေပေ။
အမှန်တကယ်တော့ ထိုရလဒ်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သေခြင်း တံခါးထဲသို့ ဝင်မိပြီး ကောင်းကောင်း မရင်ဆိုင်နိုင်ပါက ကျိကျွင်းတစ်ယောက်ကို ဤပန်းပင်လယ်ထဲတွင် ထာဝရ ကျန်ရစ်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ထို့ထက် ပို၍ သူ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထျန်းရွေ့၊ ချန်ဖျင်း နှင့် ယုတျယ် တို့ ရွေးချယ်သွားသော လမ်းများမှာ အားလုံး မှားယွင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ သုံးယောက်၏ အစီအရင်ပညာ အရည်အချင်းဖြင့် သေခြင်း လမ်းသုံးသွယ်ကို တစ်ပြိုင်တည်း ရွေးချယ်မိလိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း မယုံကြည်ပေ။
နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ အစပိုင်းတွင် သူတို့ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သော ‘ချန်’ နှင့် ‘လီ’ လမ်းနှစ်သွယ်မှာ အမှန်တကယ်တော့ မှန်ကန်သော ရှင်သန်ခြင်း လမ်းများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ဤကဲ့သို့သော တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး မရှိနိုင်ပေ။
သူတို့ သုံးယောက်လုံး တမင် လုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။
သူတို့ ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့ လုပ်ရသလဲ၊ အခြားသူများကို ဘာကြောင့် တမင် လမ်းမှားအောင် ပို့ရသလဲဆိုသည်ကို ထန်ထျန်း မသိပေ။
သို့သော် ထန်ထျန်းလည်း ဆက်ပြီး မစောင့်ချင်တော့ပေ၊ အခြား လားရာများမှ ဗဟိုဒေသသို့ ဝင်ရောက်နေသူများ ရှိနေရာ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ထိုသူများနှင့် မတူသော်လည်း သူများနောက်တွင် အများကြီး ကျန်ရစ်မနေလိုပေ။
တားမြစ်နယ်မြေ၏ ဗဟိုတွင် မည်သည့် အခြေအနေမျိုး ပေါ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ဤသို့ တွေးပြီးနောက် ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက် လှမ်းလိုက်ကာ စတုတ္ထမြောက် လမ်းရွေးချယ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူက ‘ချန်’ ဟု ကိုယ်စားပြုသော လမ်းကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
“ညီ လေး... အဲဒါက သေခြင်း လမ်း လေ”
ယိရှန်း၏ အသံမှာ နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ တည့်တည့် ဝင်သွားခဲ့သည်။
“ဟဲဟဲ... နွားပေါက်လေးက ကျားကို မကြောက်ဘူးပဲ”
“ထျန်းရွေ့ရဲ့ စကားကို အကုန် မယုံနိုင်ဘူး ဆိုပေမဲ့ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ပြီး လုပ်ရဲတာကတော့ သတ္တိ တော်တော် လိုတာပဲ”
“ငါတို့လည်း သွားကြစို့၊ ရှင်သန်မလား သေမလားဆိုတာ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ကံတရားပဲပေါ့”
“ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းက ဒီလိုပါပဲ၊ ကျိကျွင်း ဖြစ်လာရင်တောင် ဒီဘေးဒုက္ခတွေကို ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး”
အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ကျိကျွင်းများမှာလည်း စတင် လှုပ်ရှားကြတော့သည်။
သူတို့က ထန်ထျန်း၏ သတ္တိကို ချီးကျူးကြသော်လည်း မည်သူမျှ ‘ချန်’ နှင့် ‘လီ’ လမ်းနှစ်သွယ်ကိုတော့ မရွေးချယ်ကြပေ။
အများစုမှာ ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းတို့ သုံးယောက်၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်သွားကြသည်။
အချို့ကလည်း အခြားလမ်းများကို ရွေးချယ်သွားကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယိရှန်းနှင့် ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်း နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။
“နင် မသွားသေးဘူးလား”
ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယိရှန်းက တဟဲဟဲ ရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက နည်းနည်း ကြောက်တတ်တယ်လေ၊ နောက်ဆုံးမှပဲ သွားတော့မယ်"
ရှို့ကျွင်းက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။
ထို့နောက် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ရာ သူမက ထန်ထျန်းနှင့် တူညီသော လမ်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။
“ဟေး... ဟေး”
“အဲဒါက သေခြင်း လမ်းလေ”
ယိရှန်းက နောက်မှ လှမ်းအော်လိုက်သည်။
သို့သော် ရှို့ကျွင်းကလည်း ထန်ထျန်းကဲ့သို့ပင် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပန်းပင်လယ်ထဲတွင် မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ရှို့ကျွင်း၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယိရှန်းက တဟဲဟဲနှင့် ရယ်လိုက်သည်။
“ဒီမိန်းမကို လှည့်စားဖို့ တကယ် မလွယ်ဘူးပဲ”
“ခုနက လူငယ်လေးကရော ကံစမ်းပြီး ဝင်သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ အစီအရင်ကို မြင်လို့လား မသိဘူး”
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...”
ပြောပြီးနောက် သူသည်လည်း စတင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။
........
ထန်ထျန်း လမ်းလျှောက်သည့်နှုန်းမှာ မမြန်လှပေ။ အတွင်းသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပန်းပင်လယ်မှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဘေးနားတွင် တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေကာ နားထဲတွင်လည်း မသိမသာ တီးတိုးသံများ ကြားနေရသလို ခံစားရသည်။
ပန်းများမှာလည်း တစ်ဖြည်းဖြည်း ပို၍ မြင့်တက်လာကာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရာ ရှေ့နှင့် နောက်မှ အကွာအဝေး အနည်းငယ်ကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။
ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“နောက်က လိုက်လာပြီဆိုမှတော့ ပုန်းမနေနဲ့တော့”
သူက ဖြေးညှင်း စွာ ပြောလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ၏ နောက်၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်း ပင် ဖြစ်သည်။
“နင်က ကျိကျွင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာ မကြာသေးတဲ့သူနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး”
ရှို့ကျွင်း၏ အသံမှာ အေးစက်လှလေသည်။