အခန်း (၁၈၃-၁၈၄)
Vol. 19 Ch. 183-184
အပိုင်း ၁၈၃
"ပို့တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ...သေချာလား"
ဒီအချိန်မှာတော့ ရဲချန်ကျွင်းဟာ သူ့ရဲ့ရင်ခုန်သံတွေကို အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"နံပါတ် (၁)... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ တစ်ဖက်လူကို ခြေရာခံဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူက အလုပ်လုပ်ပြီးတာနဲ့ ကွန်ရက်ပေါ်က သဲလွန်စအားလုံးကို ရှင်းလင်းသွားခဲ့တာပါ"
ဟု နည်းပညာရှင်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
"အဘိုးကြီးရဲ... မင်း ဒီထဲက အကြောင်းအရာတွေကို သေချာကြည့်သင့်တယ်။ ဒါတွေအားလုံးဟာ ကျွန်းနိုင်ငံသားတွေရဲ့ ဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုရဲ့ သက်သေတွေပဲ။ နောက်ဆုံးမှာ သူလျှိုစာရင်းလည်း ပါသေးတယ်"
ဟု ဒုတိယဝန်ကြီး မောင်ရန်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလာသည်။
ရဲချန်ကျွင်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြီး ဖိုင်ကိုအမြန်ဖွင့်ကာ အကြောင်းအရာများကို ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုတော့သည်။
"ခုနကပဲ အထက်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ လူတချို့ကို စစ်ဆေးဖို့ လူလွှတ်လိုက်တယ်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဲဒီကောင်တွေ အကုန်လုံးဟာ ကျွန်းနိုင်ငံရဲ့ သူလျှိုတွေ ဖြစ်နေကြတယ်"
မောင်ရန်က ဆက်ပြောသည်။
ယခုအချိန်တွင် ရဲချန်းကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အကျည်းတန်သွားခဲ့ပြီး စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို အတင်းအကြပ် နှိမ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
- "ဒီစာရွက်စာတမ်းကို ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်။ နောက်ထပ် မိတ္တူတစ်စောင် ထုတ်ပေးပါ၊ ငါ ဒါကိုယူပြီး အထက်လူကြီးတွေဆီ ချက်ချင်း သွားတွေ့ဖို့ လိုအပ်တယ်"
"နေရာအနှံ့မှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့တွေကို အကြောင်းကြားလိုက်၊ စာရင်းထဲမှာပါတဲ့ လူတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ဝိုင်းထားဖို့။ တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းချော်ဖို့ ကြိုးစားရင် နေရာတင် အလုပ်ထုတ်ပစ်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ!"
အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗဟိုဌာနရှိ လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း ပြန်ထူးကြသည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် အမျိုးသားလုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ပစ်မှတ်ထားသူများကို စောင့်ကြည့်ရန် ပြည်မကြီးတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင်၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အထူးပစ္စည်းကိရိယာဌာနသည်လည်း လင်းဖန်၏ စာရွက်စာတမ်းကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် အထူးအစည်းအဝေးများ ကျင်းပခဲ့ပြီး စာရွက်စာတမ်းပါ နည်းပညာများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လက်တွေ့အသုံးချရန် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
လောကတွင် လုံခြုံလှသော တံတိုင်းဟူ၍ မရှိပေ။ ကျွန်းနိုင်ငံ၏ ဆန်လင်ဂရုမှ အချက်အလက်များ ပေါက်ကြားမှုသည် နိုင်ငံတကာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသွားပြီး ဥရောပနှင့် အမေရိကတို့တွင်လည်း အဓိကအချက်အခြာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သတင်းအချက်အလက် လုံခြုံမှု အားနည်း၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှုံ့တာက ဆန်လင်ဂရု၏ ကွန်ပျူတာများတွင် အရန်စနစ်တစ်ခု ထည့်သွင်းထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဆန်လင်ဂရု၏ ဆာဗာအားလုံး ပျက်စီးသွားစေရန် စီမံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျွန်းနိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ ကုမ္ပဏီပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ ထိခိုက်ခဲ့ပြီး ကွန်ပျူတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကုမ္ပဏီအားလုံးမှာ ဆန်လင်ဂရု၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အသုံးပြုသော ဆာဗာများရှိ အချက်အလက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆန်လင်ဂရု၏ ကွန်ရက်ဌာနသို့ စုစည်းရောက်ရှိသဖြင့် ဆန်လင်သာ ဘေးဒုက္ခကြုံလျှင် ကျန်ကုမ္ပဏီများလည်း ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
ကျွန်းနိုင်ငံအနေဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်ကို သတင်းပိတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ မကောင်းမှုဟူသည် တစ်ခုတည်း မလာတတ်သကဲ့သို့၊ ဆန်လင်ဂရု၏ ကွန်ပျူတာများအားလုံး အလုပ်မလုပ်တော့သဖြင့် လုပ်ငန်းများ မလည်ပတ်နိုင်တော့ဘဲ အစုရှယ်ယာများမှာလည်း ထိုးဆင်းသွားကာ ကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဆန်လင်ဂရုသည် ဟက်ကာများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရသလား မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ပေ။ အချက်အလက် သို့မဟုတ် နည်းပညာများ ပေါက်ကြားသွားပြီဆိုပါက မည်သူမျှ ဆန်လင်ဂရုနှင့် ဆက်လက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဆန်လင်ဂရု၏ ဆိုးရွားသော အခြေအနေကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကုမ္ပဏီကြီးများစွာသည်လည်း အလားတူအခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကွန်ရက်လုံခြုံရေးဗဟိုဌာနများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ထောင်လာကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ပင်လယ်ရေလက်ကြား တစ်ဖက်ကမ်းရှိ လုံထန်ဂရုမှာမူ၊ ဆန်လင်ဂရုက ကမ္ဘာ့အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ထားစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်မှုမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ လင်းဖန်၏ စီစဉ်မှုအောက်တွင် လုံထန် CEO ကျန်းဖန်သည် ဘက်ထရီကုမ္ပဏီငယ်များ၊ အပိုပစ္စည်း ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီများနှင့် ကုန်ကြမ်းထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီများကိုပါ အကြီးအကျယ် ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေသား ဘီလီယံပေါင်းများစွာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အများအပြားမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မှင်တက်သွားကြသည်။ လုံထန်ဂရုသည် လုပ်ငန်းခွဲများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချဲ့ထွင်နေပြီး နိုင်ငံအတွင်း စက်မှုဇုန်ကြီး ၅ ခုကို တည်ထောင်နေစဉ်တွင် အခြားအရာများလုပ်ရန် မည်သို့ ငွေရှိနေသေးသနည်း။
အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့သည် လုံထန်ဂရုနှင့် စစ်တပ်ကြားက သဘောတူညီချက်ကို မသိကြပေ။ ၃ နှစ်ကြာ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်သည် ငွေသား ဘီလီယံပေါင်း ရာနှင့်ချီ စုဆောင်းရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။
နောက်ထပ် တစ်လပတ်လုံးတွင် လုံထန်ဂရုက မည်သည့်စက်ရုံကို ဝယ်ယူလိုက်သည် သို့မဟုတ် မည်သည့်ကုမ္ပဏီက လုံထန်ဂရုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ဟူသော သတင်းများကိုသာ ကြားနေရသည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် လုံထန်ဂရု၏ အပြုအမူကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ "လူမဆန်အောင် ချမ်းသာခြင်း" ပင် ဖြစ်သည်။
အချိန်သည် မြန်ဆန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မေလကုန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မေလ ၃၁ ရက်၊ ရှန်ကျန့်မြို့၊ မိလင်ဗီလာရပ်ကွက်။
"ဘာလို့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်တည်းလဲ"
ဗီလာထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသော လင်းဖန်သည် သူ့ရှေ့က မာဟွာထန်နှင့် လျူယွီတုန်တို့ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ညီလေးလင်း... မင်းက ငယ်ရွယ်ချောမောပြီး ဘောင်မခတ်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ နေတတ်တာကို ကိုယ်တို့ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မြင်ကွင်းကတော့ နည်းနည်းလေး ခမ်းနားသင့်တယ် မဟုတ်လား"
လျူယွီတုန်က ထူးဆန်းသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မာဟွာထန်သည်ပင် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ လုံထန်ဂရု၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ လင်းဖန်သည် သာမန်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကာ ဘာမှမဖြစ်သလို လမ်းလျှောက်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
"ရပါတယ်... ဒီအတိုင်းပဲ သွားကြတာပေါ့၊ အဝတ်အစားလဲရမှာ ပျင်းလို့ပါ"
လင်းဖန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဇာတ်လိုက်ဖြစ်နေသရွေ့ အခြားလူတွေကသာ သူဝတ်ချင်သလို ဝတ်တာကို လိုက်လျောရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် လျူယွီတုန်နှင့် မာဟွာထန်တို့မှာမူ စတိုင်လ်ကျကျ ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး၊ နောက်တွင်လည်း သက်တော်စောင့်များနှင့် လက်ထောက်များစွာ ပါရှိရာ ကြည့်ရသည်မှာ တကယ်ကို အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။
"ဟာ... ညီလေးလင်းက အဲဒီလိုပြောမှတော့လည်း အဲဒါကို စိတ်မပူတော့ပါဘူး၊ သွားကြစို့"
မာဟွာထန်ကလည်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
- "လီမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်လေးကတော့ စောင့်ရတာ နည်းနည်း စိတ်မရှည်ဖြစ်နေလောက်ပြီ ထင်တယ်"
"ဟုတ်တယ်၊ သွားကြစို့"
ဟု လျိုဟောင်တုံးကလည်း ခေါင်းညိတ်သည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် ဤလူနှစ်ဦးစလုံးသည် စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် လင်းဖန်ကဲ့သို့ အထိန်းအကွပ်မရှိ နေထိုင်သူမျိုးကို သည်းခံကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် Penguin Group၊ Jindong Group နှင့် လုံထန်ဂရုတို့ ပူးပေါင်းပြီးနောက်ပိုင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်မှုများမှာ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ရာ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်ဝမ်းသာနေကြသည်။
ဤအရာအားလုံးကို ၎င်းတို့ထံ ယူဆောင်ပေးခဲ့သူမှာ လုံထန်ဂရုပင်ဖြစ်သည်။ လုံထန်ဂရုသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိလာပြီး Nirvana X၊ Kaitian ONE နှင့် Wyvern System များမှာလည်း ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူသားတို့၏ နှစ်သက်မှုကို ဆက်တိုက်ရရှိနေသည်။
၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၃၀ ရက်အထိ Penguin Software နှင့် Jindong Mall တို့၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အရောင်းစာရင်းမှာ မြင့်တက်နေပြီး ပြည်ပအသုံးပြုသူ အများအပြားကိုလည်း ရရှိထားသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိဖုပေါင်ကို ဟောင်ကောင်နှင့် ဗြိတိန်တို့၌ စာရင်းသွင်းမည့် အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မာဟွာထန်နှင့် လျူယွီတုန်တို့အတွက်မူ ၎င်းမှာ ပြည်ပလုပ်ငန်းများကို ထပ်မံချဲ့ထွင်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လုံထန်ဂရု၏ အဓိကအရောင်းဆိုင်သည် ဗြိတိန်မြို့တော်တွင် ပေါ်ပေါက်နေပြီဖြစ်ရာ ကျိဖုပေါင်သာ ပြဿနာမရှိလျှင် Penguin နှင့် Jindong တို့၏ နိုင်ငံတကာခြေလှမ်းမှာလည်း အဆင်ပြေချောမွေ့ပေလိမ့်မည်။
"အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက် အမြင်မှားနေပြီ"
ကားထဲသို့ ဝင်ခါနီး လင်းဖန်က ရပ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။
"ဒါက ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခုဆိုပေမဲ့ အဲဒီလူတွေက အကုန်လုံး မြေခွေးအိုကြီးတွေပဲ"
"သူတို့ရှေ့မှာ ကျုပ်တို့ ဘာလုပ်လုပ် အပိုပဲ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ လူငယ်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုပဲ ပြလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ အဆင်ပြေရင် အိုကေတယ်၊ အဆင်မပြေရင်တော့ လမ်းခွဲကြတာပေါ့"
"ဒါကတော့..."
မာဟွာထန်နှင့် လျူယွီတုန်တို့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ လင်းဖန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့သည် ဟောင်ကောင်က လူများအကြောင်းကို ပိုမိုနားလည်ကြပြီး ပို၍လည်း ထိခိုက်လွယ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗြိတိန်၏ ရိုးရာဓလေ့များကို ဆက်ခံထားသည့် ထိုလူကြီးများမှာ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်မှုပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း စည်းကမ်းကြီးကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
..........................................................
အပိုင်း ၁၈၄
"ခေတ်ကာလတွေက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပြောင်းလဲနေတာပဲ"
လင်းဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော အေးစက်တည်ငြိမ်မှုများ ရှိနေသည်။
"ဟောင်ကောင်ဟာ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာ့ဘဏ္ဍာရေး အချက်အခြာဖြစ်ခဲ့သလို အာရှရဲ့ ကျားလေးတစ်ကောင်လည်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာ အမှန်ပဲ"
"ဟောင်ကောင်ဖွား ထိပ်သီးသူဌေးကြီး ၁၀ ယောက်ဟာ အရှေ့တောင်အာရှမှာရှိတဲ့ တရုတ်လူမျိုးတွေရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်းနိုင်ငံ (ဂျပန်) နဲ့ ကိုရီးယားက လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ အင်အားကိုတောင် ယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြတာ"
"ဒါပေမဲ့ အခုကော သူတို့က ဟောင်ကောင်မှာရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုလေးတွေနဲ့တင် လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို ဆက်ပြီး ထောက်ကူပေးနိုင်ဦးမှာလား လီကျားချန်တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ အင်ပါယာကို ဗြိတိန်အထိ သယ်သွားခဲ့ရင်တောင် သူဟာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုပဲ ရှိနေဦးမှာပါ"
ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် လျူယွီတုန်နှင့် မာဟွာထန်တို့ နှစ်ဦးသား အတွေးနက်သွားကြသည်။
ယနေ့ ၂၁ ရာစုတွင် ကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် စီးပွားရေးလောကသည် လက်တွေ့စီးပွားရေးမှသည် အွန်လိုင်းစီးပွားရေးဆီသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီး အွန်လိုင်းစီးပွားရေးသည်ပင် စစ်တလင်းသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဟောင်ကောင်၏ ထိပ်သီးသူဌေးကြီး မိသားစု ၁၀ စုသည် ၂၀ ရာစုနှောင်းပိုင်းနှင့် ၂၁ ရာစု အစောပိုင်းတွင် ကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်များနောက်ပိုင်းတွင်မူ လှိုင်းကြီးကြီးမားမားပင် မဖန်တီးနိုင်တော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်နည်း။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူဌေးကြီးများသည် လက်ဗလာဖြင့် စတင်ခဲ့သူများဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မျိုးဆက်ဟောင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်မလာတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မည်သို့လျှင် ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။
အထင်ရှားဆုံး ဥပမာမှာ ဟောင်ကောင်၏ သင်္ဘောဘုရင် ဘောင်ယွီကန် (Pao Yue-kong) ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟောင်ကောင်ဆိပ်ကမ်း ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် သူ၏ ရေကြောင်းအင်ပါယာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့သင်္ဘောဘုရင် ၁၀ ဦးစာရင်းတွင် ပထမနေရာကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ရယူခဲ့သည်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ်ကုန်တွင် သူသည် သင်္ဘောပေါင်း ၂၁၀ စီးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး မာန်တက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
《Fortune》 နှင့် 《Newsweek》 မဂ္ဂဇင်းများက သူ့ကို "ပင်လယ်ပြင်၏ အုပ်စိုးရှင်" နှင့် "ပင်လယ်ဘုရင်" ဟု တင်စားခဲ့ကြသည်။
ဟောင်ကောင်သည် သင်္ဘောတန်ချိန် ၄.၅ သန်းကျော် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်ပြီးလျှင် ကမ္ဘာ့သင်္ဘော အချက်အခြာ ဖြစ်ခဲ့ရာတွင် အကြီးမားဆုံးသော ပံ့ပိုးသူမှာ ဤသင်္ဘောဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ သက်တမ်းမရှည်တော့မည်ကို ကြိုတင်သိရှိချိန်တွင် အိမ်ခြံမြေကဲ့သို့သော အခြေခံပိုင်ဆိုင်မှု အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသမျှကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရောင်းချခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏မျိုးဆက်များထဲတွင် ထူးချွန်သော အမွေခံမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များ ထောင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြင့် သူ၏ မိသားစု မျိုးဆက် ၃ ဆက်မှ ၅ ဆက်အထိ စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုဘဲ ချမ်းချမ်းသာသာ နေနိုင်အောင် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လက်တွေ့တွင်လည်း သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် ဘောင်မိသားစုမှာ ဟောင်ကောင်၏ အထက်တန်းလွှာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"ဟူး..."
မာဟွာထန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
- "ညီလေးလင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ခေတ်ကာလတွေ ပြောင်းသွားပြီ၊ အခုက ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာပဲ"
ပြီးခဲ့သည့် တစ်လကျော်ပတ်လုံး သူသည် ကျိဖုပေါင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဟောင်ကောင်ဘက်နှင့် အဆက်အသွယ် လုပ်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူကြီးများမှာ အလွန်အမင်း မာန်တက်နေကြပြီး စီးပွားရေး ဆွေးနွေးနေသည့် ပုံစံမျိုးပင် မရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ယခုအချိန်အထိ တိုးတက်မှု အကြီးအကျယ် မရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လုံထန်ဂရုကသာ အရှိန်အဝါ တစ်ဟုန်ထိုး တက်မလာခဲ့လျှင် ထိုဟောင်ကောင်က လူမိုက်ကြီးများမှာ အခြေအနေကို သဘောပေါက်ကြဦးမည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီလူတွေ သူတို့ခေါင်းထဲက အမှိုက်တွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
လျူယွီတုန်ကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံသည်။
မိမိတို့အားလုံးသည် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်ခဲ့ကြသည့် သူဌေးကြီးများ ဖြစ်သည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အဆင့်အတန်းအရ ကြည့်လျှင် Jindong Group သည် ဟောင်ကောင်က လုပ်ငန်းစုအိုကြီးများကို မယှဉ်နိုင်သေးသော်လည်း၊ Penguin Group ၏ စျေးကွက်တန်ဖိုးအရဆိုလျှင် လီကျားချန်ပင်လျှင် မာဟွာထန်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ Jindong နှင့် Penguin တို့သည် ၎င်းတို့၏ နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ရပ်တည်နေကြပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို အမီလိုက်ရန်မှာ ဟောင်ကောင်လုပ်ငန်းစုများအတွက် မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ လင်းဖန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် တရုတ်သူဌေးကြီး ၃ ဦးတို့သည် ဟောင်ကောင်သားများအား ပြတ်ပြတ်သားသား ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။
"ဒါနဲ့... ညီလေးလင်း၊ လုံထန်အနေနဲ့ ညှိနှိုင်းမှုအတွက် ဘာအကြံစည်ရှိလဲ"
မာဟွာထန်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
"ထူးထူးခြားခြားတော့ မရှိပါဘူး။ အစ်ကိုတို့ရဲ့ ညှိနှိုင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို ကျွန်တော် လေ့လာကြည့်ပြီးပြီ၊ အချက် ၂ ချက်ပဲ ရှိတယ်"
လင်းဖန်က ခေါင်းခါရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုတို့ နှစ်ယောက်က လိုအပ်တာထက် ပိုရိုးသားနေသေးတယ်၊ အချို့လူတွေလောက် မလည်ပတ်ကြသေးဘူး"
ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သည့် ညှိနှိုင်းမှုများတွင် ဟောင်ကောင်၏ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် လီကျားချန်သည် တစ်ခါမျှ တိုက်ရိုက် တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသေးခြင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အသက် ၁၀၀ နီးပါးရှိပြီဖြစ်သော လီကျားချန်ကဲ့သို့ မြေခွေးအိုကြီးတစ်ဦးသည် ပြည်မကြီး၏ အခြေအနေကို သဘောမပေါက်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ လုံထန်ဂရု၏ အချက်အလက်များမှာ ယခုအချိန်တွင် လီမိသားစု ဗီလာ၏ စာကြည့်ခန်းထဲ၌ ပုံနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။ APPLE ကုမ္ပဏီတောင်မှ လင်းဖန်အကြောင်း စုံစမ်းနေလျှင် လီကျားချန်ကဲ့သို့ လူမျိုးက အပေါင်းအသင်းရွေးရန်အတွက် အချိန်ဆွဲနေမည်မှာ သေချာပါသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လျူယွီတုန်က မေးသည်။
"လီကျားချန်က ငါတို့နဲ့ အချိန်ဆွဲနေတာလား တကယ်တော့ သူက အစကတည်းက အခြေချဖို့ အစီအစဉ် မရှိတာလား"
လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားသည်။
- "စျေးကွက်ထဲမှာ အချိန်အကြာကြီး ကျင်လည်ခဲ့တဲ့ လူအိုကြီးတစ်ယောက်အတွက် စည်းစိမ်ဥစ္စာဆိုတာ သူ့ရဲ့ လောဘကို အစားမထိုးနိုင်တော့ပါဘူး"
"သူ့ဘဝက ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့် သူအခု လုပ်ဆောင်နေတာတွေက သူ့သားတွေဖြစ်တဲ့ လီကျဲကျွီနဲ့ လီကျဲခိုင်တို့အတွက် လမ်းခင်းပေးနေတာပဲ"
"ပြည်မကြီးမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဗြိတိန်မှာဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ မတည်ငြိမ်မှုတွေကနေ ဒီမြေခွေးအိုကြီး သဘောပေါက်သွားတာက အာဏာဆိုတာ နိုင်ငံရေးကနေပဲ လာတာမဟုတ်ဘူး ဆိုတာပါပဲ"
"တကယ်တော့ ဒီလူက ရိုးရှင်းပါတယ်။ သူဟာ အကျိုးအမြတ် ပိုရဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဟောင်ကောင် စီးပွားရေးလောကအတွက် အခွင့်အရေးတွေ ပိုရဖို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြိုတင်ချထားပြီးသားပါ"
တရုတ်နိုင်ငံနှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် လင်းဖန်သည် လီကျားချန်၏ အချက်အလက်များကို အသိဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ ရှုံ့တာ၏ အကူအညီဖြင့် မည်သည့် စီးပွားရေးတိုက်ပွဲအသေးစားကိုမဆို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားပြီး ဖြစ်ရာ လီကျားချန်း ဘာတွေးနေသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။
"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ အောင်မြင်ဖို့ သေချာသလောက်ပဲ"
မာဟွာထန်က သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုပိုင်းကတော့ အားလုံးအတွက် မျှတဖို့ လိုမယ်နော်"
လျူယွီတုန်က ဝင်ပြောသည်။
"ဟားဟားဟား အစ်ကိုတို့ သိပ်ပြီး အရှုပ်အထွေးတွေ မတွေးပါနဲ့။ ကျွန်တော် အာမခံနိုင်တာကတော့ ကျတော်တို့ဘက်ကသာ စကားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ ဟောင်ကောင်က လူတွေအားလုံး ကျတော်တို့ကို လိုက်လျောလာရမှာပဲ"
လင်းဖန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဘာ..."
လျူယွီတုန်နှင့် မာဟွာထန်တို့မှာ နားကြားမှားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားကြပြီး ရှေ့က လူငယ်ကို ကြောင်ကြည့်နေကြတော့သည်။
သို့သော် လင်းဖန်၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ရှာမတွေ့ခြင်းက သူတို့ကို အနည်းငယ် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်စေတော့သည်။