အကူအညီ စာသုံးစောင်

"ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုဆိုတာ အရမ်းကြာလွန်းပါတယ်။ ငါကတော့ အခိုက်အတန့်တိုင်းအတွက်တိုက်ပွဲဝင်တာပါ။"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟုန်ကျယ်မသေမျိုး ခဏတာ မှင်သက်သွား၏။

ထို့နောက် သူသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိဆုံးပြက်လုံးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား အသက်ရှူရခက်သွားသည်အထိ အားရပါးရရယ်မောလေတော့သည်။

သူသည် ဝတ်ရုံစကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကမ္မကုသိုလ်စွမ်းအားများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သလို၊ သန့်စင်သောချီကို အသုံးပြု၍ နန်းတော်တံခါးများကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားတော့သည်။

ဟုန်ကျယ်မသေမျိုးသည် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျီစယ်ကာပြောဆိုလိုက်၏။

"မသေမျိုးရောင်းရင်း... ငါ့ရှေ့မှာတော့..."

သူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်မှောင်မိုက်သွားပြီး "မင်းအနေနဲ့ အရုဏ်တက်ချိန်ရော၊ နေဝင်ချိန်ကိုရော ဘယ်တော့မှမြင်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သို့သော်လည်း ဓမ္မကိုယ်ထည်ကမူ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုတော့ချေ။

၎င်းသည် ခေါင်းကိုပြန်ငုံ့လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်စူးရှသော တုန်ခါမှုအရသာကိုသာ ခံစားနေတော့သည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဝိညာဉ် တစ်စစီဆွဲဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ နှိပ်စက်မှုမျိုးဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အဆက်မပြတ်နိုးကြားနေစေသည်။

အနောက်ပိုင်းဟုန် ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း

ရှန်းယီက တောင်ကုန်းငယ်လေး၏ ရှေ့တွင် မျက်လုံးမှိတ်လျက် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ဘေးသို့လျော့တိလျော့ရဲ ချထားသော်လည်း သူ၏ လက်ထိပ်များမှာမူ လက်ဝါးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာစိုက်ဝင်နေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျိကျင့်ရှီးက တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ့ကို ညင်သာစွာကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများ ထိတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ရှန်းယီ၏တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှအထိအားနည်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ အံ့အားသင့်သွားရလေ၏။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအတွက် အခြားသူများမြင်သလောက် မလွယ်ကူခဲ့ခြင်းများလော။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ရှန်းယီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ပခုံးပေါ်မှ လက်ကို အသာအယာဖယ်ထုတ်လိုက်၏။

မသေမျိုး၏ နည်းလမ်းများကို အစမှအဆုံး ကိုယ်တိုင်ခံစားခဲ့ရခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ်နာကျင်အောင် လုပ်သလိုဖြစ်နေသော်လည်း၊ ၎င်းက ထိုဟုန်ကျယ်မသေမျိုးအကြောင်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာစေသည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါတို့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားဖို့လိုပြီ။"

ယဲ့ကျိုး နှင့် ချီယန်ရှန်းတို့သည် အဝေးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ ရှန်းယီ ဘာစီစဉ်နေသည်ကို သူတို့မသိသော်လည်း သူ့ကို တစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်ခိုင်းရန် သူတို့ ဆန္ဒမရှိချေ။

သူတို့၏ အင်အားမှာ အနည်းငယ်အားနည်းနေသော်လည်း ဘေးနားမှတတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးခြင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲနေခြင်းထက် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီက အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေချိန်တွင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲကြည့်နေခဲ့ရသည့် ခံစားချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခံရခက်လှ၏။

"ဘယ်တော့ စမှာလဲ"

ယဲ့ကျိုးက သူ၏ အလင်းစီးဆင်းဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နဂါးနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖောက်နိုင်ခဲ့သော အရာခပ်သိမ်းစုစည်းခြင်းဓားသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်း၏တာဝန်ကို ကျေပွန်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီက ရေပြင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော သူ၏လက်ချောင်းများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် လက်ကောက်ဝတ်ကိုညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"အခုပဲ စကြစို့။"

အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ခန်းမအတွင်း

ချီရှန့်ထောင်က သူ၏ရှေ့ရှိ စားပွဲကို စိုက်ကြည့်ကာ အပြင်းအထန် စာရေးနေသည်။

"ဒါဟာ ဂိုဏ်းအတွင်းက သစ္စာဖောက်မှုတစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းအနေနဲ့ လာရောက်အရေးယူပြီး ကျုပ်တို့ရဲ့အဆင့်အတန်းကို သန့်စင်ပေးဖို့ ကျုပ်အနူးအညွတ် တောင်းဆိုပါတယ်။"

ခန်းမအတွင်းရှိ အခြားသူများမှာ အသက်ပြင်းပြင်းပင် မရှူရဲကြချေ။

ရှင်းလင်းနေသည်မှာ၊ ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကို ခေါ်ယူပြီးသည့်တိုင်အောင် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ဦး အသတ်ခံလိုက်ရသည့် အချက်က နဂါးဘုရင်ကို အကြီးအကျယ်တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုသူက ဘိုးဘေးကျောက်တိုင်ကို ခေါ်ယူသည့် နည်းလမ်းကိုပါ တတ်မြောက်ထားပါက၊ သူသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိနေပြီဟုဆိုနိုင်သည်။ နဂါးဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကိုအလွယ်တကူ သတ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်နေရ၏။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမသည် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ တည်ငြိမ်နေပုံရသောဤရေပြင်နှင့် ကုန်းမြေများကြားတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

ယခုတော့ နှစ်ဖက်စလုံးက လှုပ်ရှားလာပြီဖြစ်ရာ၊ နဂါးသားတော်များနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အစစ်အမှန်အန္တရာယ်၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခံစားနေရသည်။

ဒုန်း

ချီရှန့်ထောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကစုတ်တံကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၊ ယွဲ့မိသားစု နှင့် မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ဆီသို့ လိပ်စာမူထားသော စာသုံးစောင်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်၏။

ပထမစာနှစ်စောင်မှာ ဤသစ္စာဖောက်ကို နှိမ်နင်းရန်အကူအညီတောင်းခံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်အတွက်မူ... အခြေအနေအရပ်ရပ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိရှိပြီးနောက် အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်သည် သူ၏ ယခင်အမြင်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဟုန်ကျယ်သည် ယခုအခါ ပို၍ပို၍ လျှို့ဝှက်နက်နဲလာပုံရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ မိမိနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူတစ်ယောက်ယောက်က အမည်မသိသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားမည်လားဆိုသည်မှာ မည်သူကသိနိုင်ပါမည်နည်း။

မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က မသေမျိုးများ၏ ယုံကြည်မှုကို အပြည့်အဝရရှိထားပြီး ဟုန်ကျယ်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးခြင်းခံထားရသည်။

မရဏကမ္ဘာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါးများ မှာ လောဘကြီးကြသော်လည်း၊ ချီရှန့်ထောင်အနေဖြင့် သူတို့၏အကူအညီကို တောင်းရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

အကြောင်းမှာ သူတို့သည်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များဖြစ်ကြပြီး မသေမျိုးများကို လက်အောက်ခံထားရသဖြင့် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမမှ နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ရက်စက်ယုတ်မာသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ဆိုးကျိုးနှစ်ခုကြားတွင် ဆုံးရှူံးမှုအနည်းငယ်သာရှိမည့်အရာကို ရွေးချယ်ရမည်။ အသက်ဆုံးရှုံးရသည်ထက်စာလျှင် လက်တစ်ဖက်ပေးလိုက်ရသည်က ပိုကောင်းပေသည်။

"..."

ချီရှန့်ထောင် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို ပြန်၍ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များစွာဖြစ်ပျက်ခဲ့သဖြင့် သူသည် ယခုအခါ ဤကဲ့သို့ရူးသွပ်သော အတွေးမျိုးကိုပင် တွေးနေမိပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် နဂါးငိုက်၏ အထက်တွင် နေထိုင်နေသော ဟုန်ကျယ်ရှိ ယပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် သူ၏အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သူသုံးဦးသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသုံးဦးမှာ အချင်းချင်း ထိန်းကျောင်းနေကြပြီး မသေမျိုးများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် လှုပ်ရှားရန် အခွင့်အရေး မရှိကြချေ။

"မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ပြန်ကြည့်ကြစမ်း၊ အရမ်းကြောက်တတ်လွန်းလိုက်တာ။"

ချီရှန့်ထောင် ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ယရက်စက်စွာ တောက်ပလာပြီး အောက်ရှိ လူများကို ယဖြည်းညှင်းစွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

"စိတ်ကိုပြန်စုစည်းကြစမ်း။ ငါ့တူ မင်းသားကျစ်ယန်ရဲ့ လှောင်ပြောင်တာကို ယမခံရစေနဲ့။"

ခမည်းတော်နဂါးဘုရင်က စာသုံးစောင်ကို ပေးပို့လိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ချီကျောက်ဝမ်က နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ပြီး ဘေးရှိလူကို ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ဒီကာလအတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ မင်းသားကျစ်ယန်ကို အကြွေးတင်သွားပါပြီ။"

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရှိသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ဤနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ထိတ်လန့်နေစရာအမှန်တကယ် မလိုတော့ပေ။

"ဒါတွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့"

မင်းသား ကျစ်ယန်သည် သူ၏ညီမနှင့်အတူ စားပွဲတစ်ခု၏နောက်ကွယ်တွင် ထိုင်ကာ သောက်စရာကို တစ်ငုံသောက်ရင်း လက်ကို ယဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားသောစာသုံးစောင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အမူအရာမှာ မည်သို့မျှပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် အနောက်ပိုင်းဟုန်တစ်ခုလုံးတွင် စကားလုံးတစ်လုံးမျှပေးပို့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားတစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုပင်။

သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမရှိကိုမူ သူ မသေချာပါဘူး။

မသေမျိုးကို သတ်ဖြတ်မည်ဟုပြောရဲသည့် ထိုလူငယ်သည် လုံလောက်သောစိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အင်အားနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ သူကိုယ်တိုင်နှင့် ယှဉ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို မပြောနှင့်ဦး၊ သူ၏ ပန်းတိုင်နှင့်မူ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ဝေးကွာနေသေး၏။

မသေမျိုးကို သတ်ရန်မပြောနှင့်၊ သူ၏ရှေ့ရှိ နဂါးအိုကြီးကို သတ်ရန်ပင် မလုံလောက်သေးချေ။

"အင်း... နဂါးအိုကြီးကို လှည့်စားပြီး အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခုဆွဲသင့်လား"

ရှန်းယီအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့လား။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် မင်းသားကျစ်ယန်က သူ၏ ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကိုမတတ်သာသလို ရမ်းလိုက်မိသည်။

ထိုရှန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရပြီလော... လက်ရှိအခြေအနေတွင် အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သောကိစ္စရပ်များတွင် မည်သို့ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ပါမည်နည်း။