ဂိုဏ်းခုနှစ်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်

ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ကာ၊ ရှန်းယီမည်သို့ အကြံအစည်ရှိနေသည်ကို ဦးစွာကြည့်ရှုပြီးနောက်မှ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရပေမည်။

အရှေ့နဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့်၊စကားအနည်းငယ်မျှဖြင့် အခြားသူများ၏ချယ်လှယ်မှုကို သူက မည်သို့ခံယူပါမည်နည်း။

"ခမည်းတော် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

မင်းသား ကျစ်ယန်ထံမှ အတည်ပြုချက်ကို ရရှိထားသော ချီကျောက်ဝမ်က ပို၍ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး၊ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အခြားညီအစ်ကိုများနှင့် သူမည်သို့ကွဲပြားကြောင်း ပြသရန် စတင်လိုက်လေသည်။ သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက မျိုးဆက်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ဆီမှာ တကယ်တမ်းခွန်အားတွေရှိနေရင် ဘာလို့ပုန်းကွယ်နေကြဦးမှာလဲ၊ နဂါးနန်းတော်ကို အစောကြီးကတည်းက တိုက်ခိုက်ပြီးလောက်ပြီ"

"သားတော်အမြင်ကို ပြောရရင်၊ အရင်က ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကိုအထင်သေးခဲ့မိလို့ အငိုက်မိသွားပြီး ဆက်တိုက်လုပ်ကြံခံခဲ့ရတာပါ၊ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ နဂါးနန်းတော်ထဲမှာပဲ လုံခြုံအောင်နေပြီး အပြင်မထွက်ဘဲ မြောက်ပိုင်းဟုန်က စစ်ကူတွေရောက်လာမယ့်အချိန်ကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်နေလိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေအားလုံးက ကိုယ်ပျိုးထားတဲ့ပန်းကို သူများဝင်ခူးလိုက်သလို အရမ်းလွယ်ကူသွားပါလိမ့်မယ်"

အကယ်၍ ဤစကားများကို ချီရှန့်ထောင်ထံမှ ကြားရမည်ဆိုပါက၊ နဂါးဘုရင် တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အနည်းငယ် ကိုက်ညီမှုရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အကြည့်တို့သည် ဤသားတော်ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်ကျရောက်သွား၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကိုဖတ်ရှု၍မရနိုင်ဘဲ၊ ဝမ်းသာခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်း တစ်ခုမျှ မပေါ်လွင်သော်လည်း၊ အတွင်းစိတ်ထဲ၌မူ နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လုံလောက်သော ခွန်အားမရှိခြင်းမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ်ဆိုးရွားစရာကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ၌ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိနေသေးသည်။

ချီရှန့်ထောင်က ပလ္လင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်မှီချလိုက်ပြီး စကားလွှဲလိုက်၏။

"လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းကို မှန်းဆရခက်နေတော့၊ အမှားအယွင်းမရှိရအောင် မင်းရဲ့ အစ်ကိုအကြီးဆုံးကို အရင်ပြန်ခေါ်လိုက်ရအောင်၊ ဟို အလုပ်မရှိတဲ့ တောရိုင်းနတ်ဆိုးများကိုတော့ နိုင်သလောက် ယဉ်ကျေးအောင်သွင်သင်ခိုင်းလိုက်ပေါ့၊ ကျန်တာတွေကိုတော့ တောင်ပိုင်းဒေသကလူတွေပဲ ပူပန်ပါစေတော့"

"သားတော် နားလည်ပါပြီ"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ချီကျောက်ဝမ်က အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားလေ၏။

သူ၏ အစ်ကိုအကြီးဆုံး ထွက်သွားခဲ့သည်မှာ အချိန်တိုလေးသာရှိသေးပြီး၊ တောင်ပိုင်းရှိ ပြဿနာများမှာလည်း ထိုမျှမြန်မြန်ပြေလည်သွားရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင်။ ဤအချိန်တွင် သူ့ကို ပြန်ခေါ်လိုက်ခြင်းက၊ အေးစိမ့်တောင်ဘိုးဘေး ဦးဆောင်သော နတ်ဆိုးအထောက်အပံ့များနှင့် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်လည်း မရှိတော့သလို၊ ထိုအဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသော အမျိုးသမီးကျစ်ရှန်းကိုလည်း ခမည်းတော်က နှင်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ၊ ချီကျောက်ယီ အနေဖြင့် သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မည်သည့်အရည်အချင်းများ ရှိနေတော့မည်နည်း။

ခမည်းတော်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ချီကျောက်ဝမ်၏ မျက်လုံးထဲမှ ဝမ်းမြောက်မှုမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။

သူ၏ အလျင်စလို စိတ်ခံစားချက်များကြောင့်၊ ဖခင်၏ရှေ့တွင် ချီကျောက်ယီ အပေါ် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထုတ်ပြရန်အခွင့်ကောင်းယူလိုက်၏။ သူက အခြားတစ်ဖက်ကိုဆက်သွယ်ရန် နဂါးမျိုးနွယ်၏လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုပြီးအနှစ်သာရသွေးကိုပင် အသုံးပြုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်မှာ အပြောင်းအလဲတွေဖြစ်နေပြီမို့လို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့ပါ"

နောက်တစ်ခဏတွင် အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ ဒုတိယမင်းသားမျက်ခွံများမှာ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူသည် ခေါင်းကိုကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မော့လိုက်ပြီး၊ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ချီရှန့်ထောင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ခမည်းတော်... အစ်ကိုကြီးက ပြန်ရောက်နေပြီထင်တယ်... သူက နဂါးနန်းတော်အပြင်ဘက်မှာ ရောက်နေပြီ"

‌ရောက်ရှိနေသူအားလုံးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များဖြစ်ကြ၏။ ချီကျောက်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသောအမူအရာနှင့် ၎င်း၏ အကြောင်းရင်းကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။

ချီကျောက်ယီက တောင်ပိုင်းဟုန်ရှိ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် အမိန့်ပေးခံခဲ့ရပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် အချိန်မကြာမြင့်သေးပေ။ ပြန်လည်အစီရင်ခံခြင်း မရှိ၊ကြိုတင်အသိပေးခြင်း မရှိ၊ အနှစ်သာရသွေး လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ခြင်းကိုလည်း တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ သူက နဂါးနန်းတော်၏အပြင်ဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်လော။

မည်သို့ပင် ကြားရစေကာမူ၊ ဤကိစ္စမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပုံရသည်။

အထူးသဖြင့် အနောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များကို ထည့်တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်..

"ဟင်း"

ချီရှန့်ထောင်က မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လျစ်လျူရှုထားသည့်ဟန်ရှိကာခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးကို သွားကြိုလိုက်ချေ၊ တောင်ပိုင်းမှာ ဘာတွေအတိအကျဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ငါတကယ်ပဲ သိချင်နေပြီ"

သူသည် ဤသားအကြီးဆုံးကို အခွင့်အရေးများစွာ ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို မောင်းထုတ်ရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည့်အပြင် ကျစ်ရှန်းမမြင်နိုင်သော နေရာမှ ကိုယ်ပိုင်နောက်လိုက်အဖွဲ့ကိုပင် စုဆောင်းပေးခဲ့သေးသည်။

ဤမျှအသေးအဖွဲကိစ္စလေးတစ်ခုက ဤသို့ဖြစ်လာရသည်မှာ။

တကယ်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေ၏။

သေချာပေါက်အခြားဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်ပြီးနောက်တွင် သူ့ထံသို့ ရဲရဲတင်းတင်း လျှောက်လာဝံ့မည့်သူရှိလိမ့်မည်ဟု ချီရှန့်ထောင် မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

...

မင်းသားကျစ်ယန် နှင့် ကျစ်ရှန်းတို့က အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ သိုလှောင်ရေးမှော်ရတနာအတွင်းရှိ နဂါးတံဆိပ်တုံးကို ခံစားလိုက်ရရာ သူတို့၏အမူအရာများမှာ ရုတ်တရက်ပိုမို ထူးဆန်းလာခဲ့၏။

သေဆုံးသွားသော သူတစ်ယောက်သည် ခန်းမအပြင်ဘက်တွင်သေချာပေါက် ပေါ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချီကျောက်ဝမ်အာရုံခံမိသော သူအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော်... သူက ယခု ဤနေရာတွင် ဘာလာလုပ်နေသနည်း။

ခန်းမတစ်ခုလုံးသည် ချီရှန့်ထောင်၏ စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ချီကျောက်ဝမ်က ထပ်မံ၍ စကားမပြောဝံ့တော့ဘဲ၊ ရိုသေလေးစားစွာဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းလှည့်ကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

သို့သော်၊ သူ ခန်းမအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားလေသည်။

သူ၏မျက်လုံးများက ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး၊သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘဲ ကြားသာကြားဖူးခဲ့သောရိုးရှင်းသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ၊ ဖြူဖျော့၍ ချောမောသောမျက်နှာနှင့်၊တစ်ဖက်လူ ပေးစွမ်းသည့် တည်ငြိမ်သောအကြည့်များကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

ချီကျောက်ဝမ်၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်လာပြီး၊ သူ၏လည်ချောင်းမှာ လှုပ်ရှားသွားကာအော်ဟစ်သံတစ်ခုက လျှာဖျားတွင် ရောက်နေသော်လည်း ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝုန်း

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းမှန်မှန်လျှောက်လာပြီး၊ ချီကျောက်ဝမ်၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ အမည်းရောင်သံချပ်ကာအင်္ကျီပေါ်သို့ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်များက တစ်ခဏအတွင်းလိမ်ကောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ ဤမဟာနတ်ဆိုးကြီးမှာ နောက်သို့ အကူအညီမဲ့စွာ လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင်အကြိမ်ကြိမ်လည်ပတ်သွားကာ၊ လူအုပ်ကြီး၏ အံ့ဩမှင်တက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားလေ၏။

ပြင်းထန်သောအရှိန်အဟုန်ကြောင့် ပလ္လင်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ယိုင်ကာစောင်းသွားခဲ့သည်။

ချီရှန့်ထောင်၏ ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ်ကိုင်းညွတ်သွားပြီး လက်ရန်းများကို တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားကာ၊ယိမ်းနွဲ့နေသော အင်ပါယာသရဖူများအောက်ရှိကြမ်းကြုတ်သော နဂါးခေါင်းကြီးက ထိတ်လန့်မှု၊ဒေါသတို့ဖြင့် အောက်သို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ချီကျောက်ဝမ်က ပုစွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးကောက်သွားပြီး၊ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်စိမ်းပုံထဲတွင် လဲလျောင်းနေကာ၊ လက်တစ်ဖက်က သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မရပ်မနားတုန်ရီနေပါသည်။ သူ၏သွေးထွက်နေသောအခြားလက်တစ်ဖက်ကမူ ကြေမွနေသော လှေကားထစ်များကို အသည်းအသန်ကုတ်ခြစ်နေလေ၏။

သူသည် တစ်စုံတစ်ရာပြောရန် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း သွေးစီးကြောင်းများကိုသာ မှုတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ဖခင်ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေရုံသာတတ်နိုင်ပြီး၊ သူ၏ ဖခင်ခြေရင်းသို့ တွားသွားလိုသဖြင့်ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များပေါ်သို့ အပေါ်သို့တက်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

"ဟက်... ဟက်..."

ဖိနပ်တစ်ရန်က သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာဖိချလိုက်ပြီး၊ သူ၏နဂါးကျောရိုးကို တက်နင်းလိုက်ရာ ချီကျောက်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ခမ်းထဲမှပြူးထွက်မတတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လုံးဝလှုပ်မရတော့ပေ။

တစ်ချိန်ထဲတွင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်သည် လူအုပ်ကြားမှဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ရှည်လျားသောလှေကားထစ်များ၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ချီကျောက်ဝမ်ကို အသာအယာနင်းထားလျက်ဖြင့် သူက အနောက်နဂါးဘုရင်ထံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လူငယ်၏နောက်ကွယ်တွင် ပုံရိပ်သုံးခုသည် ခန်းမအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့၏ကျယ်ဝန်းသော ရွှေချည်မျှင်အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများမှာ အနည်းငယ်လွင့်ဝဲနေပြီး၊ တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ချင်းယွဲ့ ၊ ကောင်းကင်ဓား နှင့် လင်းယွဲ့တို့၏ပုံစံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏မျက်ခွံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"မင်း..."

သူ၏စိတ်ထဲတွင် မကြာသေးခင်ကမှ မြှောက်စားရန်တွေးထားခဲ့သော သူ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားလောင်းမှာ ဤကဲ့သို့အနင်းခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း ချီရှန့်ထောင်၏ မျက်လုံးများမှာ အနီရောင်ဖြင့်တောက်ပလာသည်။

အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် သူကပြောလိုက်၏။

"ဒါနာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက သစ္စာဖောက်လား"

မသေမျိုးဂိုဏ်းက သူတို့လူ သူတို့ရှင်းလင်းမည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်လိုအပ်မည်မဟုတ်တော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ယခုအခါ ၎င်း၏နှလုံးသားထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသောဆန္ဒမှာ ထိန်းချုပ်၍မရသော အဆင့်သို့ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ခွေးတစ်ကောင်လို မျက်စိကန်းနေတာပဲ"

စောစောက စစ်ထူဖူဟိုင် နှင့် ရှီလျန့်ချန်တို့ ကျဆုံးသွားချိန်တွင်၊ ချီယန်ရှန်းက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည်။ ယခု ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး၊သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွားကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက နန်ယန်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်၊ငါတို့ သားတော်ခုနစ်ပါးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှန်းယီပဲ"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ချီကျောက်ဝမ်ပင်လျှင် ရုန်းကန်နေခြင်းကို ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လာခဲ့ပေ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ရန်သူအား မည်သူဖြစ်ကြောင်းမရေမတွက်နိုင်အောင်ခန့်မှန်းခဲ့ကြသော်လည်း အဖြေမှာ ဤမျှရိုးရှင်းလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အနီးအနားရှိ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ၊ သူတို့ယခုလေးတင်ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

လူလုံးမပြဘဲနေထိုင်ခဲ့သော ကျဆုံးသွားသည့် အင်အားစုသည် ယခုအခါပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊အနောက်နဂါးနန်းတော်၏ ပင်မခန်းမအတွင်းသို့ ရဲရဲတင်းတင်းဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီဖြစ်၏။