လူတစ်ယောက် အစီအရင်

မင်းသားကျစ်ယန်က သူ၏နေရာတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊စားပွဲပေါ်သို့ လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်မြန်မြန်ခေါက်နေကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

ယခင် စကားပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့်၊ ရှန်းယီကို တိတ်ဆိတ်စွာသည်းခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး လိုအပ်လာလျှင် ရက်စက်တတ်ကာအချိန်များစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ခြင်းဆိုသည့် အကြီးမားဆုံးအားသာချက်ရှိသော စေ့စပ်သေချာသူတစ်ဦးအဖြစ် သူ မြင်ထားခဲ့သည်။

ဒုတိယမြောက် နဂါးတံဆိပ်ကို ရယူရန် ရှန်းယီ မည်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမည်ကို သူ တကယ်ပင် မျှော်လင့်နေခဲ့မိသည်။

သို့သော် ရှန်းယီက အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မင်းသားကျစ်ယန် ဘယ်သောအခါမှမထင်ထားခဲ့ပေ။

အနိုင်ရရန် သေချာသလောက်ရှိနေသော စစ်တုရင်ကစားသမားတစ်ဦးမှ ရူးသွပ်လုနီးပါး လောင်းကစားသမားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ဤသို့ဖြစ်မည်ကိုသာ ကြိုသိခဲ့ပါက၊ သူနှင့် ပူးပေါင်းရန် သူဘယ်သောအခါမှ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။

အရှင်းလင်းဆုံး အချက်ကို ပြောရလျှင်၊ ရှန်းယီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များဖြင့် နဂါးသိုက်အတွင်းရှိ ချီရှန့်ထောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ကို အာမခံနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ထို့ပြင် ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်ကာလအတွင်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဟူသော ကတိကို တည်နိုင်ရန်မှာလည်း ခက်ခဲလှ၏။

သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသလို၊သူ့ကိုလည်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်း မရှိဘဲ၊ ရဲရဲတင်းတင်းပင် ဝင်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ကျိုး နှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်လာသေး၏။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် မင်းသားကျစ်ယန်က အခြားသူများ၏အသက်ကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ အနာဂတ်ကို လောင်းကစားလုပ်တတ်သူများကို တကယ်ကို မုန်းတီးလှသည်။

ခယတ်... ခယတ်...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြိုးကြေသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏အတွေးများကို ဖြတ်တောက်သွားစေသည်။

ရှန်းယီ၏ဖိနပ်က ပြင်းထန်စွာဖိချေလိုက်သည်ကိုသာမြင်လိုက်ရပြီး၊ ချီကျောက်ဝမ်သည် ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက်အကျယ်ကြီး ဟလိုက်ရကာ သွေးများက သူ၏လည်ချောင်းတွင် ဆို့ပိတ်သွားလေသည်။

မိုးမြေ၏စွမ်းအားများကြောင့် သူ၏အရိုးများ ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး၊ သူ၏ဖခင်အနီးသို့ တွားသွားရန်ကြိုးစားရင်း ကျိုးပဲ့နေသောလှေကားထစ်များကို တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသော ထိုလက်သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင်အင်အားမဲ့စွာ လျှောကျသွားလေတော့သည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောလိုသော်လည်း၊ သူ၏အိမ်ရှေ့မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်လာမည့် အိပ်မက်များနှင့်အတူ သူ၏ အသက်သည် ထိုဖိနပ်အောက်တွင်ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေ၏။

‌ ‌ဖူး...ဖူး...

သွေးထွက်နေသော အသံမှာတဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

ချီကျောက်ဝမ် ကျဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းက တစ်စုံတစ်ရာကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

ဤ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်သည် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် သို့မဟုတ် နဂါးသားတော်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးရန် ဤနေရာသို့လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ဒုတိယမင်းသား၏ အသက်သည် တစ်ဖက်လူမှပေးပို့လိုက်သော စစ်ကြေညာချက်ပင်။

ဤအုပ်စုသည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက၊ သေသည်အထိတိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်လေ၏။

"မင်းတကယ်ပဲ ရဲတင်းတဲ့သတ္တိရှိတာပဲ။"

ချီကျောက်ဝမ် ရှန်းယီ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ရှိနေစဉ်က အနောက်နဂါးဘုရင်တွင် အောင့်အည်း သည်းခံမှုများရှိနေခဲ့သည်ဟုဆိုရလျှင်၊ ယခုအခါ ဤလူငယ်သည် ၎င်းအားထိန်းချုပ်မှုအားလုံးမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျလွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်လေပြီဖြစ်၏။

အိမ်ရှေ့မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်လာမည့် အရည်အချင်းရှိသော သားတော်နှစ်ပါးစလုံး ဆက်တိုက် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ၏သားတော်ကို ဤသို့ သတ်ဖြတ်ရဲသည့် ယုံကြည်မှုကို တစ်ဖက်လူအား မည်သူကပေးထားသည်ကို သူနားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်စရာကောင်းသေးသည်။

၎င်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်အတွင်းသို့ အနောက်နဂါးနန်းတော်က အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီး၊၎င်း၏ခြေသည်းလက်သည်းများသည် ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်အားလုံးတွင် ပြန့်နှံ့လျက်ရှိပြီဖြစ်သည်။

ဤလူက ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးဖြစ်လျှင်ပင် ၎င်း၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာပင်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသော ဘုရင်ကို မလေးမစားလုပ်ကာ၊သူ၏ ခြေသည်းလက်သည်းများ တုံးတိနေပြီဟု ထင်မှတ်နေခြင်းလော။

ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်လိုက်လေ... အနောက်ပိုင်းဟုန်က ဒီဘုရင်ရဲ့ အနောက်ပိုင်းဟုန်ဖြစ်နေတုန်းပဲလားဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့။

ချီရှန့်ထောင်က သူ၏နဂါးလက်သည်းကို ဆန့်ထုတ်ကာသရဖူကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းကို မော့ကာ နဂါး၏အသက်ရှူသံကို ရှည်လျားစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အစွယ်များမှာ လျင်မြန်စွာကြီးထွားလာပြီး မှေးမှိန်နေသောအကြေးခွံများသည် ငွေရောင်အလင်းတန်းများပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းနှင့်အတူ တောက်ပလာလေ၏။

သူ၏ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွေးများလွင့်ဝဲနေပြီး၊ ထိုကျောက်စိမ်းဦးချိုနှစ်ချောင်းမှာ သမင်သရဖူများကဲ့သို့ တောက်ပစွာလင်းလက်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုက မောက်မာစွာတိုက်ခတ်လာပြီး ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်။

ယဲ့ကျိုး နှင့် ချီယန်ရှန်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ စီနီယာအစ်ကိုချင်း ကျဆုံးသွားကတည်းက တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် အလားတူ နယ်ပယ်ရှိ သက်ရှိတစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့သလို၊ နဂါးသိုက်မှ အားဖြည့်ပေးထားသော တောင်နဂါးဘုရင်၏ အင်အားအပြည့်အဝကိုလည်း သူတို့ အမှန်တကယ်မတွေ့မြင်ခဲ့ရဖူးချေ။

ယခုမှသာ ဤမျှအစွမ်းထက်သော သတ္တဝါနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်ကာ၊ ၎င်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသောအငွေ့အသက်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မှ ဤနယ်ပယ်အကြောင်းကို သူတို့ ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာမှာ ချီရှန့်ထောင်သည်... နဂါးသိုက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးမချရသေးခြင်းပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားလေ၏။

ပိုလျှံနေသော စကားလုံးများမရှိဘဲ၊ ၎င်းမှာ အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံး အရိုးရှင်းဆုံးထိုးနှက်ချက်တစ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။

ငွေရောင်တောက်ပနေသော နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ထိုနေရာတွင်ပင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ကြမ်းတမ်းသော နဂါးလက်သည်းမှာ ရှန်းယီ ၏ မျက်နှာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာထိုးနှက်လာလေသည်။

ကျင့်ကြံသူများက ရတနာနယ်မြေကို အသုံးချကာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းဟုခေါ်သော အင်အားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

နတ်ဆိုးလူမျိုးများတွင် တဟုန်ထိုး စီးဆင်းနေသော နတ်ဆိုးသွေးမှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသောမြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ နေနှင့်လကဲ့သို့သော မျက်လုံးများ၊ ကြာလရှည်တည်ရှိနေသော တောင်တန်းများကဲ့သို့ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများရှိကာ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာပင် သေးငယ်သော မိုးမြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် ကြီးမားလှသောအင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။

လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသော ရေပြင်သည် အနောက်နဂါးနန်းတော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးကို ပိုင်းခြားထားသည့်မျဉ်းကဲ့သို့ပင် ရုတ်တရက်ဝုန်းခနဲကွဲထွက်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်မြစ်ကြီး ဆင်းသက်လာသည့်အလား ရစ်ခွေကာမြင့်တက်လာလေသည်။

ယဲ့ကျိုး၏ အလင်းစီးဆင်းရတနာဓားက ယခင်က တစ်ခါမှမဖြစ်ဖူးသော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ချီယန်ရှန်းက ကျိကျင့်ရှီး၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက်လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှ ခရမ်းရွှေရတနာတောင်ကို ထုတ်ကာအသင့်အနေအထားပြင်ထားလိုက်သော်လည်း၊ မြစ်ရေ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသောကျောက်စရစ်ခဲလေး တစ်လုံးနှင့်တူသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရလေသည်။

မင်းသားကျစ်ယန်က လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ညီမဖြစ်သူကို နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ကာ နောက်ဆက်တွဲရိုက်ခတ်မှုများကို တားဆီးရန် သူ၏ လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ယနေ့ဖြစ်ရပ်များအပေါ် ပို၍ အဆိုးမြင်လာခဲ့သည်။

ဤနဂါးအိုကြီး၏ ခွန်အားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက်အနည်းငယ် ပို၍အားကောင်းနေ၏။ ဤနှစ်များအတွင်းသက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းက သူ့ကိုများစွာ အလကားမဖြစ်စေခဲ့ပုံရသည်။

နဂါးသိုက် နှင့်သာ ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက တာအိုနယ်ပယ် နီးပါးသို့ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ချင်းကျောင်းယန်ထက် များစွာအားနည်းမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါတွင် သူသည် ရှန်းယီအနေဖြင့် ယနေ့ အောင်မြင်နိုင်မည်၊ မအောင်မြင်နိုင်မည်ကို စဉ်းစားမနေတော့ပေ။

ထိုသို့စဉ်းစားမည့်အစား ဤပါရမီရှင် လူငယ်လေးကို ကာကွယ်ရန်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သင့်သလားနှင့် မည်မျှအထိပေးဆပ်ရမည်ကိုသာ တုံ့ဆိုင်းနေမိလေသည်။

...

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကျောက်စိမ်းဦးချို ငွေနဂါး၏ လက်သီးချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင်။

ရှန်းယီက မြင့်မားလှသောလှိုင်းလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် သူ၏လက်များကို ဘေးတွင်ချလျက်ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ ဧရာမလက်သီးကြီးမှာ ဆယ်ပေထက်မဝေးတော့သည့် အချိန်တွင်မှ သူသည် နောက်ဆုံးတွင်ဘေးသို့ အနည်းငယ်ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ တံတောင်ဆစ်ဖြင့်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ကျယ်ဝန်းသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကြီးမှာ ပြင်းထန်သောလေပြင်းကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့် အလံတစ်ခုကဲ့သို့လွင့်ဝဲနေပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် လုံးဝစုတ်ပြတ်သတ်သွားမည့်အလား ဖြစ်နေပါသည်။

သို့သော် ဝတ်ရုံအောက်ရှိ သူ၏တံတောင်ဆစ်မှာမူ မတုန်မလှုပ်ရှိနေခဲ့၏။

ခရမ်းရွှေရတနာတောင်က ကျောက်စရစ်ခဲလေး တစ်လုံးကဲ့သို့ဖြစ်ခဲ့ဆိုလျှင်၊ယခုအခါ ရှန်းယီသည် မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်နေသော တောင်တန်းကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေလေတော့သည်။