← Chapters

လူသား၏ခွန်အား နှင့် တိရစ္ဆာန်၏ဉာဏ်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

Vol. 91 Ch. 906

လူသား၏ခွန်အား နှင့် တိရစ္ဆာန်၏ဉာဏ်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

Vol. 91 Ch. 906

ရှန်းယီက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးရင်းပြောလိုက်ချိန်တွင်၊ ကျိကျင့်ရှီးသည် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော တင်းမာမှုကိုရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့၏။

သူမကလက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဓားကိုကိုင်ကာပြန်ပြေးသွားတော့မည့် ယဲ့ကျိုးကို ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ နန်ယန်၏ဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့ကို ယုံကြည်ရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး၊ထိုနည်းတူစွာ သူတို့ကလည်း သူ့ကို ယုံကြည်သင့်ပေသည်။

နဂါးသိုက်၏အပေါ်စီးတွင်ရပ်ကာ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ကြ၏။

"ဒီည၊ရေနေမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်မှ ဒီရေထဲကနေအသက်ရှင်ရက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျိကျင့်ရှီးက သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုနှစ်ဦးကိုယ်စား၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးကို ကတိပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယဲ့ကျိုး နှင့် ချီယန်ရှန်းတို့က ခဏတာရပ်တန့်သွားပြီး အချင်းချင်းအကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ သက်ပြင်းမသိမသာချလိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ယောက်တစ်လမ်းစီ လျင်မြန်စွာထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

နန်ယန်က တော်ဝင်အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ထားပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းက မည်သို့ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းသတိပြန်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

"သူ ဒီအစီအရင်ဖွဲ့စည်းပုံကို အခုလေးတင် ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

မင်းသားကျစ်ယန်က အထက်ရှိ မက်မွန်ပန်းများကို လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်၏။ နောက်ကျိနေသောရေပြင်သည် နက်ရှိုင်းသော ညကောင်းကင်ယံနှင့် တူနေပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များဖြင့်လင်းလက်နေသဖြင့် မဟာအစီအရင်ကြီးမှာ အပြစ်ရှာစရာမရှိအောင် သဘာဝကျကျ ပြီးပြည့်စုံနေပုံရသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်ဆယ့်ခုနစ်ဦး ကိုယ်တိုင် လာရောက်စီစဉ်လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ တစ်သားတည်းဖြစ်နေသောအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"သူက တကယ်ပဲ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက ပြန်ဝင်စားတဲ့ ဝိညာဉ်အိုကြီး တစ်ခုများလား"

"ဖယ်ကြဉ်ခံရပြီး သေဆုံးအောင်လုပ်ကြံခံရလို့ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး လက်စားချေဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား..."

ကျစ်ရှန်းက သူမဘာသာရေရွတ်ရင်း၊ ရန်ငြိုးများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော ဇာတ်လမ်းကြီးတစ်ပုဒ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူက မယုံကြည်နိုင်သည့် အကြည့်ဖြင့်ကြည့်လိုက်မှသာ သူမက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့်ထိုအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။ အမှန်ပင်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ဖားယားတတ်သော ကျင့်ကြံသူများ၏သဘာဝအရ၊ မည်သူက မသေမျိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသော စကားလုံးကို တွေးဝံ့မည်နည်း။

"ငါတို့ နိုင်မှာလား"

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် မျှသာရှိသော ကျစ်ရှန်းက မည်သူက အသာစီးရနေသည်ကိုပင် မဆုံးဖြတ်နိုင်ချေ။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ၊ မင်းသားကျစ်ယန်က အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မသေချာမရေရာစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ပြောရခက်တယ်။"

လောဘဝံပုလွေကြယ်တာရာဖွဲ့အစည်းပုံသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပါသည်။ သို့သော် အနောက်ပိုင်းဟုန်နဂါးသိုက်သည်လည်း ထိုမျှရိုးရှင်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် နဂါးအရိုးတောင်များကို မြှုပ်နှံထားပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များမှာ ထာဝစဉ်မပြတ်တမ်းစီးဆင်းနေလေ၏။

မသေမျိုးအစီအရင်မှာ ယာယီဖိနှိပ်ထားနိုင်လျှင်ပင်၊ အခြေခံမလုံလောက်မှုကြောင့် ဤအစီအရင်သည် ကျင့်ကြံသူများ၏စွမ်းအင်များကို စားသုံးနေပါလိမ့်သည်။

အစွမ်းထက်သူဆယ့်ခုနစ်ဦးမျှဖြင့် ကျောက်စိမ်းဦးချိုငွေနဂါးများ၏ဘိုးဘေးအမွေအနှစ်များနှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

"သူတို့ကို ဘာလို့မကူညီတာလဲ"

ကျစ်ရှန်းထံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများပြည့်နှက်လာပြီး သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို အတင်းတွန်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမမှ လူဆိုးအုပ်စုများ ပြဿနာရှာနေသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏အစီအစဉ်များကို ယာယီရွှေ့ဆိုင်းထားရမည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ရှန်းယီနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ကံဆိုးမသွားဘဲ ကံကောင်းလာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် နဂါးတံဆိပ်တုံးသုံးခုကို စုဆောင်းမိရန် တစ်ညတည်းသာ လိုတော့ပုံရလေ၏။

"..."

မင်းသားကျစ်ယန်က အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေ၊ သူက အမြဲတစေနိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရနေသည်။ သူ၏ဖခင်သည် တစ်သက်လုံး ပညာရှိခဲ့သော်လည်း၊ယခုတစ်ကြိမ် ပြိုင်ဘက်မှာ မသေမျိုးဖြစ်နေသဖြင့် ထိုအစီအစဉ်ကို သူ ဘယ်သောအခါမှ အပြည့်အဝ မထောက်ခံခဲ့ပေ။

ဒါပေမယ့်... သူတို့က တကယ်ပဲခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာလေ။

လက်လှမ်းလိုက်ရုံလေး၊အကွာအဝေး အနည်းငယ်လေးပဲ။

သေချာသည်မှာ မင်းသားကျစ်ယန် တုံ့ဆိုင်းနေရခြင်းတွင် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသေး၏။ သူ ရှန်းယီကို ကူညီရန်ဝင်ပါရန် စီစဉ်တိုင်း၊ရလဒ်များက အနည်းငယ်အဆင်မပြေဖြစ်လေ့ရှိသည်။

"ဟူး။"

သူက ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သကဲ့သို့ နဂါးတံဆိပ်တုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုရှန်း၊ မင်းကို ကူညီဖို့ ငါရောက်လာပြီ"

မင်းသားကျစ်ယန်က အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ရဲရင့်စွာရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အငွေ့အသက်များကို လွတ်လပ်စွာထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုသာ သီးသန့်ကြည့်လျှင်ပင်၊ သူသည် စစ်မြေပြင်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူက အလိုအလျောက်ပင် လက်မောင်းဖြင့် မျက်နှာကို ကာကွယ်လိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ မက်မွန်ပန်းများသည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး၊၎င်းတို့၏ အစက်အပြောက် လင်းလက်မှုများကလူးလွန့်နေသော ရေပြင်ကို ထွန်းလင်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် နဂါးနတ်ဆိုးများကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ သူတို့ကိုထိုနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ထားလေ၏။

ထို့အပြင် ရေ၏အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းဆီသို့ ပို၍တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤ လောဘဝံပုလွေကြယ်တာရာဖွဲ့စည်းပုံကြောင့်၊ ဤနေရာသည် မိုးနှင့်မြေတို့မှ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ချီရှန့်ထောင်က ခြေနှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ငွေဖြူရောင်အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း၊သူသည် နဂါးသိုက်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းထိတ်လန့်စွာ သိလိုက်ရ၏။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ"

သူတို့နှစ်ဦး၏အစွမ်းမှာ ဆင်တူသည်၊ သို့မဟုတ် ချီရှန့်ထောင်က ပို၍ပင်အစွမ်းထက်နိုင်သေး၏။ တစ်ဦးက နဂါးသိုက်ကို အားကိုးပြီး နောက်တစ်ဦးက မသေမျိုးအစီအရင်ကို အားကိုးနေရသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်၊ ရှန်းယီသည် မသေမျိုးအစီအရင်ကို တမင်တကာစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို စတေးခံအဖြစ်အသုံးပြုကာ သူ၏နဂါးသိုက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြောင်း သူသိလိုက်၏။

လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ရှင်းလင်းစွာပင် ရှန်းယီက အစောပိုင်းက အဘယ်ကြောင့်အကြောလျှော့ခဲ့ကြောင်း သူတို့နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။

ဝုန်း

ရုတ်တရက်၊ရှေးဟောင်းနဂါးဝိညာဉ်နှစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသောရင်အုပ်ကို ပြင်းထန်စွာဝင်တိုက်လိုက်၏။

ရှန်းယီ၏ဖြူဖျော့သောအသားအရေပေါ်တွင် ရွှေရောင်မျှည်းများနှင့် တူသောအက်ကွဲကြောင်းများပေါ်လာပြီး၊ မီးတောင်ချော်ရည်များကဲ့သို့ စီးဆင်းလာခဲ့သည်။ သူက ဖီးနစ်မူလအမြုတေကို သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပစ်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင်မှော်အက္ခရာဆန်းကြယ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

သူဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ လွတ်လပ်စွာ လွင့်ဝဲနေတော့သည်။

နှလုံးသားမီးတောက် လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင်၊ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက ဖျော့တော့သောအနီရောင်သွေးကြောများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး၊သူသည် မသေမျိုးအစီအရင်အတွင်းရှိ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များကို တည်ငြိမ်စွာဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် ဓားရိုးကိုတင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏နက်မှောင်သောမျက်လုံးများက သေခြင်းတရားမီးခိုးရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ရှန်းယီသည် ဓားရှည်ကိုကိုင်ဆောင်လျက်၊ မဟာအစီအရင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာလျှောက်သွားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူကဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သက်တောင့်သက်သာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် မဟာအစီအရင်၏ နောက်ဆုံးအဆက်အသွယ်ကိုပါ ပိတ်ဆို့လိုက်လေ၏။

ဤပွဲတော်ကို သူအချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့၊ ပွဲတော် စတင်ပြီဖြစ်၏။

သွယ်လျသော လူငယ်လေးက၊ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာကြီးမြတ်ကာမြင့်မားသော နဂါးနတ်ဆိုးများဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်းချဉ်းကပ်သွားပါသည်။

သူ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သောခြေလှမ်းတိုင်းတွင်၊ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ ဤဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ မျိုးဆက်များမှာ မသိမသာနောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

"ဝုန်း"

ချီရှန့်ထောင်က သိပ်နားမလည်ပေ၊ သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုအား ဤလူငယ်၏အလုံးစုံလွှမ်းမိုးခြင်းကို မည်သည့်အချိန်ကခံလိုက်ရသနည်း။

သူကအလိုအလျောက်ပင်သတ္တဝါအားလုံးကို ဖိနှိပ်ရန်ရည်ရွယ်သည့် နဂါး၏ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကိုခြောက်လှန့်နိုင်ရန် မျှော်လင့်လိုက်၏။

All Chapters