စိတ်အားထက်နေသော အရှေ့ပိုင်းအိမ့်ရှေ့စံ

ရှန်းယီက သူ၏လက်ထဲတွင် အသာစီးရမည့်အရာ အနည်းငယ်ပို၍ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊အရှေ့နဂါးနန်းတော်၏ ဤအိမ်ရှေ့မင်းသားက တကယ်ကိုရှင်းလင်းပြတ်သားသော စိတ်ထားရှိပေသည်။

"မင်းရဲ့တောင်းဆိုမှုတွေ အားလုံးကို ငါ သဘောတူပါတယ်။ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါ့ခမည်းတော် နဂါးဘုရင်နဲ့ တွေ့ပေးချင်တယ်။ငါ ကတိမပေးနိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် သူက ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။"

မင်းသား ကျစ်ယန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး၊ယခုအခါ သူ၏ရှေ့ရှိ ရှန်းယီကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရကာ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များကိုပင် ခံစားနေရ၏။ ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင်၊ တစ်ဖက်လူနှင့် မည်သည့်အရောင်းအဝယ်မျိုးကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် သူ မထိုက်တန်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

စကားသံဆုံးသွားသည်နှင့် ရှန်းယီက ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "ကောင်းပြီလေ" ဟု ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊တစ်ဖက်လူက မည်မျှအထိ ယုံကြည်မှုရှိသည်ကို သိရှိရန်အတွက် နှင့် တောင်ပိုင်းဟုန်ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာကာကွယ်ပေးခဲ့သော နဂါးဘုရင်နှင့် သူလည်း စကားပြောကြည့်ချင်သည်။

သို့မှသာ အနာဂတ်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်များချရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်။

ဟုန်ကျယ်တွင် တာအိုနယ်ပယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးသာ ရှိပါသည်။သူ၏ဘက်တွင် တစ်ဦးတည်းသာ ရပ်တည်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက၊ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများသည်များစွာ ပို၍အဆင်ပြေလာမည်ဖြစ်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ မင်းတကယ်ကို အနားယူသင့်တယ်။"

မင်းသား ကျစ်ယန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တံဆိပ်တုံးကြီးကို သိမ်းဆည်းကာ၊ရှန်းယီကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ငါတို့ရဲ့ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူမျိုးနွယ်က ပျော့ညံ့တယ်လို့ မင်း ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်း ဘာတွေဖြတ်သန်းခဲ့ရသလဲဆိုတာကို ငါ တကယ်နားမလည်ပေမဲ့ ငါပြောချင်တာက၊ သတ်ဖြတ်ဖို့လိုအပ်လာရင် သတ်ဖြတ်လိုက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်ဆွဲထားပြီး နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ထဲကိုတော့ မကျဆင်းသွားပါစေနဲ့။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်..."

ဤနေရာတွင် ကျစ်ယန်က ရုတ်တရက်အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"မင်းက နောက်ဆုံးအထိခရီးဆက်ရလိမ့်မယ်၊ မသေမျိုးနယ်မြေတွေကို သွားဖို့၊ တောက်ပနေတဲ့ မသေမျိုးခုံရုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်တည်ဖို့၊ မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းဖို့၊ ဘိုးဘေးတစ်ပါးဖြစ်လာဖို့၊ ကိုးကွယ်ပူဇော်မှုတွေကို လက်ခံရရှိဖို့နဲ့ ထာဝရတည်တံ့မယ့် အမွေအနှစ်တစ်ခုကို လက်ဆင့်ကမ်းဖို့ပေါ့။"

"ဒါပေါ့၊အခုအချိန်မှာ ဒီအကြောင်းတွေပြောဖို့က စောလွန်းပါသေးတယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အပေါ်ကနေကြည့်နေတုန်းပဲလေ။"

ကျစ်ယန်က အထက်မှ လွတ်ဟာနေသော ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူကြံ့ရှိနေသည်ကို သိသိသာသာပင် သိရှိနေပုံရလေ၏။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊အိမ်ရှေ့မင်းသားက သူ၏ညီမဖြစ်သူကို ရုတ်တရက် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

"အခုအချိန်နဲ့ ပိုနီးစပ်တဲ့ အကြောင်းလေး ပြောရအောင်၊ တာအိုလက်တွဲဖော်ရှာဖို့ မင်း စဉ်းစားဖူးလား။ဒီက ငါ့ညီမလေးက..."

ဤဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို ထိန်းချုပ်ရန်ဆိုသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းသော်လည်း၊ သူ မသေမျိုးအဖြစ်သို့ မတက်လှမ်းမီနှင့် မသေမျိုးနယ်မြေများတွင် သူ၏အမွေအနှစ်များကို မချန်ရစ်မီဆက်ဆံရေးတစ်ခုတည်ဆောက်ထားခြင်းက အကျိုးမယုတ်နိုင်ပေ။

ယခုအခွင့်အရေးကို သူ အရမယူနိုင်ခဲ့ပါက၊ အနာဂတ်တွင် ရှန်းယီကိုပြန်လည်တွေ့ဆုံရချိန်၌ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် အစေခံရန်သာ ထိုက်တန်တော့ပေလိမ့်မည်။

နဂါးတံဆိပ်တုံးနှစ်ခု လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် မင်းသား ကျစ်ယန်၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ သိသာထင်ရှားစွာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကျွန်မမှာ အိမ်ထောင်ရှိပြီးသားပါ"

ကျစ်ရှန်းက ရုတ်တရက်အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို တွန်းဖယ်လိုက်၏။

"ဟမ်၊သူက အသတ်ခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ် ညီအစ်ကိုရှန်းက သတ်လိုက်တာလို့ ပြောရမလား။ ကြည့်စမ်း မင်းရဲ့ခင်ပွန်းကို သတ်လိုက်တဲ့သူက သူဖြစ်နေတာ တော်တော်လေး တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ၊သေချာတာကတော့ ဒါဟာ ရေစက်မပါဘဲဖြစ်မလာဘူးလေ။"

ကျစ်ယန်က ဤအခွင့်အရေးကိုလက်လွှတ်မခံလိုပေ။ ကျိကျင့်ရှီးလည်း အနားတွင်မရှိသဖြင့် ရှန်းယီကခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံဖြင့် ယနေ့ သူ၏ညီမဖြစ်သူ၏ထိုအတွေးကို ဖြတ်တောက်ရန် သူ ကူညီပေးမည်။

...

ရှန်းယီက ရုတ်တရက် အကျိုးအကြောင်းမသင့်တော့သော ဤအရှေ့နဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားကို အသံတိတ်ကြည့်လိုက်၏။

သူနောက် လှည့်၍အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

"ဟေး ဒါကို နည်းနည်းထပ်ဆွေးနွေးရအောင်လေ။ ငါ့ညီမက အသက်နည်းနည်းကြီးနေလို့ မင်း သဘောမကျဘူးဆိုရင်လည်း၊ ငါ့မှာ ကျစ်လန်ဆိုတဲ့ တူမလေးတစ်ယောက်ရှိသေးတယ်။ သူကလည်းဟုန်ကျယ်မှာ နာမည်နည်းနည်းရထားတယ်။ စဉ်းစားကြည့်ပါလား။"

မင်းသား ကျစ်ယန်က ကျစ်ရှန်းကို အလျင်အမြန် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အမီလိုက်ရန်ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လရောင်များကျဆင်းလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပါသည်။ ထိုလရောင်များသည် အေးစက်သောပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ၊ သူမက ပထမဦးစွာ ကျစ်ယန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏စကားများကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှန်းယီကို ကူညီရန် သူမ၏လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှန်းယီ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိဒဏ်ရာဆီသို့ လရောင်များကို ပို့လွှတ်ပေးလိုက်၏။

"ကျွန်မရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက နိမ့်ပါးတော့၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုကသိပ်ကောင်းချင်မှ ကောင်းလိမ့်မယ်၊ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီးသည်းခံပေးပါ။"

ထိုညင်သာသောအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျစ်ရှန်း၏ကနဦး ထိတ်လန့်မှုများက နောက်ဆုံးတွင်ဆုံးရှုံးမှုခံစားချက်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွားလေသည်။

ကျင့်ရှီးသည်ပင် သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမကိုမူလှည့်၍ပင် မကြည့်ခဲ့ချေ။

"ရှီး..."

ကျစ်ယန်က ကျစ်ရှန်းကို အတွေးနက်စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ထို့နောက် အဝေးသို့ ထွက်သွားသော စုံတွဲဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ညီအစ်ကိုရှန်းမှာ တကယ်ကိုပင် သူကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်သောအရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ညီမဖြစ်သူ၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်ရန်နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေကြောင်း မမှားခဲ့ပေ။