အခန်း (၁၄၁-၁၄၂)

အခန်း ၁၄၁ - သူတို့အတွက် ကောင်းဖို့ မင်း သတ်ခဲ့တာပဲ

ဖြန်း...

ဖြန်း...

ဖြန်း...

စည်းချက်ညီသော ပါးရိုက်သံများသည် နန်းတော် အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

ရူးသွပ်သွားသော အိုးယဲ့ကျီ သည် သူ၏ ဒုတိယညီငယ် ကို ပူးကပ်ထားခြင်း ဟုတ် မဟုတ် မသေချာသော်လည်း သူ၏ ဒုတိယညီငယ် ကို ပါးရိုက်ရခြင်းက ပုံမှန်မဟုတ်အောင် လွယ်ကူနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

အစပိုင်းတွင် ကံကြမ္မာ သားတော် ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူ၏ ဒုတိယညီငယ် သည် ရူးသွပ်နေသော ဓားဝိညာဉ် တစ်ခု၏ ပူးကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ ရိုက်လေလေ ပိုမို ချောမွေ့လာလေလေ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များသည် သူ၏ ဒုတိယညီငယ် ကို နှိုးရန် အသုံးဝင်ပုံ ရကြောင်း အိုးယန် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် ပို၍ပင် အားမနာတော့ချေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ လန်ချင်းဆုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားစိတ်ဆန္ဒ များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရပြီး စစ်မှန်သောချီ များကို သွင်းပေးရန် ညင်သာသော နည်းလမ်းများက အသုံးမဝင်သဖြင့် အိုးယန်သည် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် အကြမ်းဖက် နည်းလမ်းကိုသာ အားကိုးနိုင်တော့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

နန်းတော် ကို ကျောခိုင်းထားသော ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါး ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားပြီး သူ၏ အနောက်မှ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု ကို လုံးဝ သတိမထားမိပုံ ရသည်။ အိုးယန်၏ ပထမဆုံး ပါးရိုက်ချက် ကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချန်ချန်ရှန်းသည် အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံခါး ကို အကဲခတ်နေဟန်ဆောင်ကာ ကျောခိုင်းလိုက်လေ၏။

သူသည် အိုးယန်ကို ကျောခိုင်းထားသော်လည်း ချန်ချန်ရှန်း၏ လက်ထဲရှိ မှတ်တမ်းကျောက်တုံး မှာမူ အိုးယန်နှင့် လန်ချင်းဆုန်း တို့ဆီသို့ တိကျစွာ ချိန်ရွယ်ထားပေသည်။

အကြိမ် သုံးဆယ်ကျော် ဆက်တိုက် ပါးရိုက်ပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သွေးရောင်များ လုံးဝ မှေးမှိန်သွားလေ၏။ လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားသည်နှင့်အမျှ...

ပုံရိပ်ယောင် ကြာစိမ်း တစ်ပွင့်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားချီ အချုပ်အနှောင် များကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး အိုးယန်သည်လည်း ဘေးသို့ ချက်ချင်း ခုန်ရှောင်လိုက်သည်။

လျန်ကျိုက် ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကိုက်ထားသော ဓားရှည်သည် ကြေကွဲဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။ မှေးမှိန်သော အနီရောင် အရိပ်တစ်ခု ဓားရှည်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို အိုးယန် ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ ပုံရိပ်ယောင် ကြာစိမ်း သည် ဖြည်းညင်းစွာ ဖူးပွင့်လာပြီး လန်ချင်းဆုန်း ၏ သူငယ်အိမ် များကို ကြာစိမ်း များဖြင့် ထပ်မံ အစားထိုး လိုက်ပြန်လေ၏။

ထို့ပြင် လန်ချင်းဆုန်း ၏ အရှိန်အဝါ သည်လည်း အရူးအမူး တိုးတက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ၏ အဆင့်ကိုး သို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။ သူ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို စုစည်းရန် ကြိုးစားချိန်တွင် လန်ချင်းဆုန်း က ထိုအရာကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေ၏။

ကြာစိမ်း သည် လန်ချင်းဆုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လုံးဝ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ဒန်တျန် တစ်ခုလုံးသည် မြူခိုး အရှိန်အဝါ များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပေသည်။ ဒန်တျန် အတွင်းတွင် လန်ချင်းဆုန်း ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် ကြာစိမ်း ၏ အပေါ်တွင် ထိုင်နေလေ၏။

အခြား ကျင့်ကြံသူ များ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက် များနှင့် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ သွေးပင်လယ် ၏ အများစုကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ မွေးရာပါ ဓား သည် မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

မွေးရာပါ ဓား တစ်လက် ပိုင်ဆိုင်သင့်သော မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှု မျိုး မရှိသော်လည်း ကျိုးပဲ့နေသော မွေးရာပါ ဓား ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟူး..."

လန်ချင်းဆုန်း သည် လေကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော အိုးယန်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို..."

လန်ချင်းဆုန်း က ဆက်ပြောချင်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်က အနည်းငယ် တုန်ယင်ကာ ဖောင်းအစ်နေဆဲဖြစ်သော အိုးယန်၏ ဘယ်လက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

သူ့ကို ကယ်တင်ရင်း ဒဏ်ရာရသွားတာလား။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အပြစ်ရှိစိတ် တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အမှား လုပ်မိသော မူလတန်း ကျောင်းသား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူ ခေါင်းငုံ့ကာ နောင်တများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... အားလုံးက ကျွန်တော့် အမှားပါ..."

အိုးယန်က သူ၏ အနည်းငယ် ဖောင်းအစ်နေသော ဘယ်လက်ကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး လန်ချင်းဆုန်း ကို မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"မင်း ဘယ်လိုနေသေးလဲ..."

လန်ချင်းဆုန်း က ရိုးသားစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်... မျက်နှာ နာနေတာပဲ ရှိတာပါ..."

များသောအားဖြင့် တင်းမာလေ့ရှိသော လန်ချင်းဆုန်း ပင် မျက်နှာ နာနေကြောင်း ဝန်ခံရသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အိုးယန် သူ့ကို မည်မျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပါးရိုက်ခဲ့သည်ကို သိနိုင်ပေသည်။

"ပြောပါဦး... ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်နှင့် လုံးထွေး သတ်ပုတ်နေဆဲဖြစ်သော လျန်ကျိုက် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် သူ၏ အတွေ့အကြုံ များကို စတင် ပြောပြလေ၏။

ထိုအချိန်က ထိုက်အာ သည် လန်ချင်းဆုန်း ကို ကျူးကျန့်မြို့ သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် ထိုအချိန်သည် ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် လန်ချင်းဆုန်း အတွက် အရေးအကြီးဆုံး အချိန်လည်း ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

သူသည် အင်မော်တယ် ၏ မှတ်စု များနှင့် သူ့ကို ပေးခဲ့သော သစ်သား ဆံထိုး ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ များကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ပြီးမှသာ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ ဝင်ပေါက် ကို သူ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မြေကြီးထဲတွင် အထီးကျန်စွာ စိုက်ဝင်နေသော ဓားရှည် တစ်လက်မှလွဲ၍ ဘာမှ မရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထို ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ရန် အသံတစ်ခုက သွေးဆောင်နေခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ သူသာ ဤ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါက နောက်ထပ် လီတိုက်ပိုင် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထိုအသံက ဆိုလေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် ထိုစကားကို ယုံကြည်သွားခဲ့ပေသည်။ သူ၏ လက်က ဓားရိုး ကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်မှာ သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် အတွင်းတွင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကာ သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းတွင် တောင့်ခံထားနိုင်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရလေ၏။

ထို့ပြင် အဆက်မပြတ် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းပြီး ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူ များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နေရာယူထားသော အရူး ၏ ဓားစာခံ များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပေသည်။

"ကျွန်တော် မလုပ်ချင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ကျွန်တော့် ဓားနဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတာပါ... သူတို့ သေဆုံးမှု အတွက် တာဝန် တချို့ကို ကျွန်တော် ယူပါ့မယ်..."

မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း လန်ချင်းဆုန်း က တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အရူး က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များကို သူ စုပ်ယူခဲ့ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤ ကျင့်ကြံသူ များ၏ သေဆုံးမှုများသည် သူနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေပေသည်။ အားလုံးက သူ အားနည်းလွန်းတာကြောင့် ဤ ကြေကွဲဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက် ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်သော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် အိုးယန်သည် သူတို့ကို ကျောခိုင်းထားသော ချန်ချန်ရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"တတိယ ညီလေး... ဒီမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် သေသွားတာလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းသည် လက်နောက်ပစ်လျက် လှည့်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

"မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သုံးဆယ့်လေးယောက်၊ ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်... စုစုပေါင်း ၁၀၈ ယောက်ပါ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို..."

အိုး... အဲဒါက ကံကောင်းတဲ့ ဂဏန်း ပဲ... သူ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကို က 'ရေအနားသတ်ပုံပြင် (Water Margin)' ဇာတ်ကောင် တချို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား။

သို့ရာတွင် ထို ရူးသွပ်နေသော အိုးယဲ့ကျီ တွင်လည်း စွမ်းရည် အချို့ ရှိပေသည်။ ဤလူသည် သူ၏ ဒုတိယအစ်ကို ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ကို အားကိုးပြီး မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာလား။

တတိယ ညီလေး၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြစ်ရှိစိတ် မှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် ချန်ချန်ရှန်းက လန်ချင်းဆုန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီ ကျဆုံးသွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို က အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတာလား..."

သူ လာပြီ... သူ လာပြီ... တောင်ထိပ်ငယ်လေး ရဲ့ ဘာသာစကား အတန်း ကိုယ်စားလှယ် လာပြီ။

စကားပြောရန် အခက်အခဲ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော အိုးယန်သည် သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု အချို့ဖြင့် တတိယ ညီလေးကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ဤ တတိယ ညီလေး၏ အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက်လာမှုသည် တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံလှပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် ချန်ချန်ရှန်းကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်း ဘာပြောမလဲ ဆိုတာကို ကြားချင်နေပုံ ရလေ၏。

ချန်ချန်ရှန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်တဲ့ အချိန်မှာ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို က ထိန်းချုပ်ခံထားရတယ် ဆိုတဲ့ အချက်ကိုအသာထား... ဒီ မဟာကျင့်ကြံသူတွေ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာတာကိုက သူတို့ သေဖို့ ထိုက်တန်တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ..."

ဘာလဲဟ…

အိုးယန်နှင့် လန်ချင်းဆုန်း တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ချန်ချန်ရှန်းကို တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ပြောမလဲ ဆိုတာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။

"ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ မွေးရာပါ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်... ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူတွေဟာ တာအို စည်းချက် ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို ကနဦး နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိတယ် ဆိုတာကို ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို လည်း သိထားသင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ ဒီ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ... မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် က မဟာကျင့်ကြံသူတွေတောင် ပါဝင်တယ်... သူတို့မှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို တွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေရက်နဲ့ ဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ရဲ့ တာအို ကို အမွေဆက်ခံဖို့ ကြိုးစားရင်း ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို လာခဲ့ကြတယ်... အကယ်၍ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကိုတောင် မယုံကြည်ဘူး ဆိုရင် သူတို့ ကျဆုံးတာ တန်ပါတယ်..."

ချန်ချန်ရှန်းသည် ဤ သေဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူများ သည် သေဖို့ ထိုက်တန်သကဲ့သို့ အကြွင်းမဲ့ သေချာမှု ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။ အကယ်၍ ယခုအခါ လန်ချင်းဆုန်း က သူတို့ကို မသတ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ သေဆုံးကြရမည်သာ ဖြစ်လေ၏။

စကားလုံးများကြားတွင် လန်ချင်းဆုန်း က သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်တော့ သူတို့အတွက် ကောင်းကျိုး ပြုလုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုနေပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျင့်ကြံခဲ့သော သူတို့၏ တာအို ကိုပင် မယုံကြည်ပါက သူတို့၏ သေဆုံးမှုမှာ အချိန်ပြဿနာ သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

သူတို့ကို ဤအချက်ကို နားလည်စေရန် စောစော သေဆုံးသွားတာက ပိုကောင်းပေသည်။ သို့မှသာ သူတို့ ပြန်လည်မွေးဖွား လာချိန်တွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို အပေါ် ပိုမို ခိုင်မာလာနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ချန်ချန်ရှန်း၏ ရှုထောင့်မှာ တမူထူးခြားပြီး လန်ချင်းဆုန်း ၏ လုပ်ရပ်များကို သူတို့အား ကျေးဇူးပြုနေသကဲ့သို့ ပုံဖော်ပေးလိုက်လေ၏။

အိုးယန်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တတိယ ညီလေး ပြောတာ မှန်တယ်..."

ချန်ချန်ရှန်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြစ်ရှိစိတ် အမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် အိုးယန်သည် အောင်ပွဲခံသော ခွေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဓားရှည်ပေါ်တွင် ခွေးခြေထောက်များ ဖြင့် ရပ်နေသော လျန်ကျိုက် ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။

"ငါ သူနဲ့ သီးသန့် စကားပြောလို့ ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိလား..."

အိုးယန်က ဓားရှည်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လျန်ကျိုက် ကို မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

လျန်ကျိုက် က ထိုခွေးခေါင်းကို ညိတ်ပြကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"နည်းလမ်း ရှိပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ခွေးဗိုက် ထဲကိုသာ ဝင်လာခဲ့ပါ..."

---

အခန်း ၁၄၂ - အမှန်တကယ်တော့ ကိုယ်တိုင်က စစ်တုရင် ရုပ် တစ်ခုပါ

လျန်ကျိုက် သည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်ကို ထိုခွေးခြေထောက် တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ အိုးယန်အတွက် ထိုနေရာတွင်ပင် "လျန်ကျိုက် က ဓားကို မျိုချသည်" ဟူသော ပြကွက် တစ်ခုကို လုပ်ပြလိုက်လေသည်။

မူလက ဓားအိမ် တစ်ခု ဖြစ်သော လျန်ကျိုက် သည် ဓားရှည်ကို ထိုဗိုက်ထဲသို့ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိဘဲ အပြည့်အဝ မျိုချလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်သည် သူ့ကို ထူးခြားသော စွမ်းရည် တစ်ခု ပြသလိုက်သည့် လျန်ကျိုက် ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ပြီးတော့ရော..."

လျန်ကျိုက် က ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုခွေးပါးစပ်ကို ဟကာ လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"သခင်... အဲဒီမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေပါ... သခင်ကို ငါ မျိုချလိုက်ပါမယ်..."

လျန်ကျိုက် ၏ ခွေးမျက်နှာသည် နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်သည့်အလား လေးနက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အိုးယန်သည် လှည့်ကာ လန်ချင်းဆုန်း နှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီခွေးကို စောင့်ကြည့်ထားကြ... ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်..."

လန်ချင်းဆုန်း နှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အိုးယန် ဆိုလိုသည်ကို နားမလည်သေးမီမှာပင် အိုးယန်က လျန်ကျိုက် ၏ ဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"ဒီ တိရစ္ဆာန် က သူ့သခင်ကို မျိုချရဲတာလား..."

"သေလိုက်စမ်း..."

ချန်ချန်ရှန်းနှင့် လန်ချင်းဆုန်း တို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လျန်ကျိုက် ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။ လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ လျန်ကျိုက် ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်ပေသည်။ ချန်ချန်ရှန်းက လျန်ကျိုက် ၏ ခွေးခေါင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် တိရစ္ဆာန် ၏ ခွေးခေါင်းကို ကြေမွသွားအောင် လုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

"နေ... နေပါဦး... သခင်က အဲဒီ ဓား ကို ဖြေရှင်းဖို့ သွားတာပါ... သူ မကြာခင် ပြန်လာပါလိမ့်မယ်..."

လျန်ကျိုက် က ရေရွတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း နှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း သူတို့၏ လက်များသည် လျန်ကျိုက် ၏ လည်ပင်းနှင့် ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဤ ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ အသက်ကို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နှုတ်ယူရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပေသည်။

"ဘယ်လောက် ကြာမလဲ..."

လန်ချင်းဆုန်း က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

လျန်ကျိုက် က ခေါင်းခါကာ လန်ချင်းဆုန်း ကို ကြည့်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "သခင်က မင်းအတွက် ဝင်သွားတာလေ... ဘယ်လောက်ကြာမယ် ဆိုတာကို ငါ မသိဘူး..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လန်ချင်းဆုန်း တိတ်ဆိတ်သွားပေသည်။ ယခု သူသည် အလွန် အားနည်းလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ကို သူ့အတွက် အမြဲတမ်း ဟိုဒီ ပြေးလွှားနေရစေပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လက်ပင် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့လေ၏။

သူသာ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်လာခဲ့ပါက သူ၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ကို သိပ်မကူညီနိုင်လျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ဖြစ်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့...

ဒါက ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်း ပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်း မဟုတ်ဘူးလား။

လန်ချင်းဆုန်း ၏ မျက်နှာမှာ မှုန်ကုပ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချန်ရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို သည် ဓားကျင့်ကြံသူ များကို အလွန်အကျွံ သတ်ဖြတ်ခဲ့လောက်ပြီး သူသည် လီတိုက်ပိုင် ၏ အမွေအနှစ် ကို အောင်မြင်စွာ ဆက်ခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုလုပ်ရပ်က ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံးကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ဤဘဝတွင် သူ၏ စီနီယာအစ်ကို များစွာ၏ အကူအညီဖြင့် မဟာကျင့်ကြံသူ အချို့ သေဆုံးခဲ့ရသော်လည်း နန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အသက်များကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဒါက သူ၏ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို ၏ ကံကြမ္မာ ကို ယခင်ဘဝကနေ ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲလို့ ယူဆနိုင်တယ်လေ။

သူ၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို က ဤမျှ အန္တရာယ် များသည့်ကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ယခုလေးတင် သူ၏ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို ကို ထိုကဲ့သို့ ပြုမူစေခဲ့သောအရာကို ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသဖြင့် ချန်ချန်ရှန်းသည် သက်သာရာရသွားလေ၏။ ဤကမ္ဘာတွင် ကျရောက်လာတော့မည့် ကပ်ဘေးမှလွဲ၍ သူ၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို မစွမ်းဆောင်နိုင်သောအရာ မရှိချေ။

လျန်ကျိုက် ၏ ဗိုက်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသော အိုးယန်သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မူးဝေသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရေကန် တစ်ခုပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ဤနေရာသည် အတိအကျပင် သူ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေခဲ့သော အာကာသ ဖြစ်လေသည်။

ထိုနေရာသည် ရူးသွပ်နေသော အိုးယဲ့ကျီ က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေး ကို ဖန်တီးရန် လီတိုက်ပိုင် ထံမှ ခိုးယူခဲ့သော ကမ္ဘာငယ်လေး လည်း ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသောအရာမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည် ပင် ဖြစ်လေ၏။ ယခုအခါ ထို ဓားရှည်တွင် စောစောက ကျင့်ကြံသူ များကို သတ်ဖြတ်စဉ်က ပြသခဲ့သော မောက်မာမှု မျိုး မရှိတော့ချေ။

သို့ရာတွင် ဓားရှည်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ဆူပွက်နေသော သွေးရောင် ဓားချီ က ထိုဓားအတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ် သည် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြနေပေသည်။

အိုးယန်သည် အိမ်ပြန်ရောက်သကဲ့သို့ ဤနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေ၏။ သူသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ရာ ကန်ရေသည် မှီစရာ ပါသော ရေပက်လက်ကုလားထိုင် တစ်ခုကဲ့သို့ အလိုအလျောက် မြှောက်တင်ပေးလိုက်ပေသည်။

သူ ခန့်မှန်းရန် မလိုအပ်ချေ... ထိုအရာမှာ သူ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေခဲ့သော သူ၏ သားကောင်းလေး က သူ့ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေရန် လုပ်ပေးခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"စကားပြောကြရအောင်... အိုးယဲ့ကျီ... ငါတို့က အသိဟောင်းတွေပဲ... ငါ့မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး မပြောနိုင်စရာ ဘာရှိလို့လဲ..."

အိုးယန်က ဓားရှည်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

မှေးမှိန်သော အနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားရှည်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အိုးယဲ့ကျီ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းသည် ဓားရှည်ထဲမှ လွင့်မျောလာပြီး အိုးယန်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မင်းက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ..."

"ငါက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာလား..."

အိုးယန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ကာ ဓားရှည်ပေါ်ရှိ အိုးယဲ့ကျီ ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

အိုးယန်က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ ကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်း သုံးပုံတစ်ပုံကို စွန့်လွှတ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့တဲ့ လူပဲ... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် အခု ဒီမှာ ရပ်ပြီး စကားပြောနိုင်တဲ့အတွက် မင်းက ငါ့ကို သုံးကြိမ်လောက် ဒူးထောက် ရှိခိုးသင့်တယ်..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိုးယဲ့ကျီ သည် အိုးယန်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ကူးယဉ် ဆန်သည့် ဇာတ်လမ်းမျိုးကို သူ ယုံကြည်လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် မျှော်လင့်နေတာလား။

အိုးယန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောလေ၏။

"ဒါကို မင်း သေချာပေါက် ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ တကယ် လုပ်ခဲ့တယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မျှဝေသုံးစွဲခဲ့ကြပြီး မင်း ကိုးကွယ်တဲ့ အင်မော်တယ် တောင် သတိမထားမိခဲ့ဘူး... မင်း အဲဒါကို ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

အိုးယန်က သူတို့ကြားရှိ လျှို့ဝှက်ချက် ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ချလိုက်ချိန်တွင် ဓားရှည်ပေါ်ရှိ အိုးယဲ့ကျီ ၏ ပုံရိပ်ယောင် မှာ ဆက်လက် မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဓားရှည်မှ ကွာကျသွားပြီး အိုးယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တကယ်ပဲ မင်းလား..."

အစပိုင်းတွင် အိုးယဲ့ကျီ သည် အိုးယန်ကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးသည်ဟုသာ ခံစားခဲ့ရပြီး အိုးယန်သည် သူနှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းကို မျှဝေသုံးစွဲခဲ့သော အမည်မသိ ဝိညာဉ် ဖြစ်မည်ဟုသာ သံသယ ရှိခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်၏ ခန့်မှန်းချက်က သူ့ကို နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ဒုက္ခပေးခဲ့လေ၏။ အစပိုင်းတွင် အိုးယဲ့ကျီ သည် အိုးယန်ကို အင်မော်တယ် တစ်ပါးက ပေးသော စမ်းသပ်မှု တစ်ခုဟု ယုံကြည်ခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင် လီတိုက်ပိုင် နှင့်အတူ ရှိနေစဉ်အတွင်း အိုးယဲ့ကျီ သည် လီတိုက်ပိုင် ၏ အစေခံ ဘဝမှ လီတိုက်ပိုင် ၏ ယုံကြည်ရသော သူငယ်ချင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အဲဒါက အိုးယန်သည် သူ့ကို စမ်းသပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်သော အင်မော်တယ် တစ်ပါး မဟုတ်ကြောင်း အိုးယဲ့ကျီ ကို ယုံကြည်သွားစေခဲ့လေ၏။

အိုးယန် ကိုယ်တိုင်က အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်ပေါ့...

သို့ရာတွင် အိုးယန် သူ၏ အရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ရပ်နေပြီး ဤအချက်ကို ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံလိုက်ချိန်တွင် အိုးယဲ့ကျီ မှာ မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နေရာယူနိုင်သော တည်ရှိမှုသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေတာလား...

"မင်း အတိအကျ ဘယ်လို လုပ်ခဲ့တာလဲ... အခုကနေ အတိတ်ကို ကူးပြောင်းသွားတာလား... ပြီးတော့ အဲဒီလို လုပ်ရတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ..."

အိုးယဲ့ကျီ သည် အိုးယန်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"မင်းက တခြား မင်း လောက်တောင် ပါးနပ်မှု မရှိဘူး... ငါ ဘယ်လို သွားခဲ့လဲ... ဒါမှမဟုတ် ဘာလို့ သွားခဲ့လဲ ဆိုတာ မမေးနဲ့... မင်း နောင်တရလား လို့ပဲ ငါ မေးချင်တယ်..."

အိုးယန်သည် အိုးယဲ့ကျီ ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။

အိုးယန်က သူ၏ တခြား ပြောပြသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိုးယဲ့ကျီ သည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နောင်တရလား ဟုတ်လား... ရကောင်း ရနိုင်ပါတယ်... အဲဒီ ရှည်လျားတဲ့ နှစ်တွေထဲမှာ ငါ လူတိုင်းကို ကျိန်ဆဲခဲ့တယ်... လီတိုက်ပိုင်၊ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ၊ မင်း၊ ငါ့ကိုယ်ငါ နဲ့ အင်မော်တယ် တွေကိုတောင် ကျိန်ဆဲခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာအကျိုးရှိခဲ့လို့လဲ..."

အဆုံးအစမရှိသော နှစ်ကာလများတွင် အိုးယဲ့ကျီ ကို နှိပ်စက်ခဲ့သောအရာမှာ သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မေ့သွားစေလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော အထီးကျန်မှု ပင် ဖြစ်လေ၏။

သူသည် မီးဖို ထဲသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပစ်ချကာ သူ့ကိုယ်သူ စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး လီတိုက်ပိုင် ၏ လက်ထဲရှိ ဓား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီတိုက်ပိုင် ကို အင်မော်တယ် အားလုံး သတ်ဖြတ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အင်မော်တယ် ၏ စစ်တုရင် ရုပ် တစ်ခု ဖြစ်လာရန် အတင်း တောင်းဆိုခဲ့ပါက အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သူ သေဆုံးသွားပြီး သူ၏ တာအို လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဤကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို သူ ခံစားရမည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ သူ အသက်ရှင်နေသော်လည်း အဲဒီအရာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။

အသက်ရှင်နေသော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင် သူ၏ တည်ရှိမှု သဲလွန်စများ မကျန်ရစ်တော့ချေ။ ယခု အသက်ရှင်နေခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် မည်သည့် ကွာခြားချက် ရှိသနည်း။

အိုးယဲ့ကျီ သည် အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ စစ်တုရင် ရုပ် ဘဝကနေ အင်မော်တယ် တွေကို သတ်တဲ့ ဓားရှည် တစ်လက် ဖြစ်လာအောင် မင်း ငါ့ကို လုပ်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် မင်းက ငါ့ကို အင်မော်တယ် ရဲ့ စစ်တုရင် ရုပ် ကနေ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စစ်တုရင် ရုပ် အဖြစ် ပြောင်းလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."