အခန်း (၂၉၁-၂၉၂)

အခန်း ၂၉၁ - အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ပူးတွဲအုပ်စိုးရှင်

ပိုမိုများပြားလှသော သံကြိုးများက အဆိပ်ပြင်းမြွေပွေးများအလား အရပ်လေးမျက်နှာမှ ရှောင်မိုထံသို့ အုံခဲတိုးဝင်လာကြလေ၏ ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သံကြိုးများ၏ အရှိန်က အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မို၏ ခြေလက်များနှင့် ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်သွားခဲ့ချေပြီ ။

သံကြိုးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှော်အက္ခရာများက တဖျပ်ဖျပ် လက်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆူပွက်နေသော သွေးချီများကို အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ကာ တိုက်စားပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြပေသည် ။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မိုတစ်ယောက် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးတို့က အလွန်တရာ အားတက်သွားကြလေတော့သည် ။ သူတို့က ခြေအောက်ရှိ မှော်ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းရန် မည်သည့် မှော်စွမ်းအင်ကိုမျှ ချန်လှပ်မထားတော့ဘဲ သူတို့၏ ရွတ်ဆိုသံများကလည်း ပိုမို ကျယ်လောင်ကာ လေးနက်လာခဲ့လေ၏ ။

တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံးက ကျယ်ပြန့်လှသော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများထဲတွင် လွှမ်းခြုံနစ်မြုပ်သွားခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက အနည်းငယ် ရုန်းကန်လိုက်ရာ သံကြိုးများထံမှ ချလွမ်ခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏ ။ သူက အားကုန်သုံး၍ ဆွဲဆန့်လိုက်သောအခါ သံကြိုးများက အဆုံးထိ ဆွဲတင်ထားသော လေးကြိုးတစ်ချောင်းအလား တင်းမာသွားသော်လည်း ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် သူက အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်၏ နာမည်ကိုသာ ခေါ်လိုက်ပေသည်။ "မင်စွန်း"

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ မင်စွန်းက လေထဲတွင် ချောမွေ့သော အလင်းတန်း လခြမ်းကွေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်လေ၏ ။

"ချလွမ်၊ ချလွမ်၊ ချလွမ်။"

ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသော သတ္တုခတ်သံများအကြားတွင် ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းက တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေသော သံကြိုးများကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့ပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဓားရှည်က ရှောင်မို၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေတော့သည် ။

ရွှေရောင် သံကြိုးများကလည်း ပြတ်တောက်သွားပြီး ရွှေရောင် အလင်းမှုန်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြယ်လွင့်သွားခဲ့လေ၏။

ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရှောင်မိုက ၎င်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ပေသည် ။ ယခင်က ဖိနှိပ်ခံထားရသော သွေးချီများက အိပ်မောကျနေသော မီးတောင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် နိုးထလာသည့်အလား ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေတော့သည် ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သွေးချီများက ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးမှ ဖြာကျနေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အလင်းတန်းများကိုပင် အမင်္ဂလာပေးသော အနီရင့်ရောင်အဖြစ် စွန်းထင်းသွားစေခဲ့ချေပြီ ။

ဤကြမ်းတမ်းလှသော သွေးချီများ၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး သွေးလတ်လတ်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အန်ချလိုက်ကြကာ သူတို့၏ အငွေ့အသက်များက ချက်ချင်းပင် အားလျော့သွားခဲ့လေတော့သည် ။

သူတို့၏ ခြေအောက်ရှိ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော မဟာဝင်္ကပါကြီး၏ အလင်းတန်းကလည်း လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး ငြိမ်းသတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေ ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များအကြား တိုက်ပွဲကလည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေခဲ့လေ၏။

သူတို့၏ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ အသာစီးရသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ အားလုံးက အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်သွားကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်သွားကာ အောင်ပွဲအတွက် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေခဲ့ကြချေပြီ။

သို့သော်လည်း ရှောင်မို၏ တာအိုနှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်မူ ငြိမ်းချမ်းမှုက ဝေးကွာနေဆဲ ဖြစ်လေ၏ ။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလေလေ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မဟာတာအို စည်းမျဉ်းများအပေါ် သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလေလေ ဖြစ်ပေသည် ။

သူတို့၏ ဆဋ္ဌမအာရုံက နက်ရှိုင်းသော ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး မမြင်ရသော လောကကြီးအတွင်း ကျရောက်လာတော့မည့် ကံကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်းများကို ဝေဝါးစွာ ဖော်ပြနေတတ်လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်မို၏ တာအိုနှလုံးသားက သူ့ကို အရူးအမူး သတိပေးနေခဲ့ချေပြီ ။

"ဟူး..."

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို လေးလံစွာ ချလိုက်ပေသည် ။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူနှင့် အခြား ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ကိုးပါးတို့က သူတို့၏ အသက်ဝိညာဉ် မှော်လက်နက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ယူလိုက်ကြလေ၏ ။

တောင်ဝှေးများ၊ ဗုဒ္ဓပုတီးကုံးများ၊ သစ်သားငါးရုပ်များနှင့် အခြားသော မှော်လက်နက် အမျိုးမျိုးက အလင်းတန်း ဆယ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးထံသို့ ပျံသန်းသွားကာ ၎င်းနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်၍ မြည်ဟည်းသွားခဲ့ပေသည်။

သူတို့ ဆယ်ဦးစလုံးက မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်မထားတော့ဘဲ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို မှော်လက်နက်များထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ကြရာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ပင် အကုန်အစင် ခမ်းခြောက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့လေတော့သည် ။

လေထဲရှိ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက ပိုမို တောက်ပလာပြီး ၎င်း၏ စူးရှတောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ကောင်းကင်ယံ တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားကာ နတ်ဘုရားဗုဒ္ဓ တစ်ပါး ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာသည့်အလားပင်။

ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ မင်စွန်း မိစ္ဆာဓားက အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေပြီး ဤလောကဖျက်ဆီးမည့် ဖိအားကြီးကို တုံ့ပြန်နေသည့်အလား ၎င်း၏ ဓားကိုယ်ထည်က အနည်းငယ် တုန်ခါနေခဲ့လေ၏ ။

"မင်း ကြောက်နေတာလား။" ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ဓားရှည်ကို တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်ပေသည် ။

မင်စွန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။ "သခင်က ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ မင်စွန်းက အခု အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပါ။"

"ဒီ မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ မှော်လက်နက် ဆယ်ခုနဲ့ ဒီ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက မဟာတာအိုရဲ့ မှေးမှိန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ။" ရှောင်မို၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်လေ၏ ။ "ငါတို့ သေကောင်း သေသွားနိုင်တယ်။"

"ကျွန်မတို့ လက်နက်ဝိညာဉ်တွေဆိုတာ မူလကတည်းက သက်မဲ့တွေပါ။ စစ်မြေပြင်မှာ သေဆုံးရတာက ကျွန်မတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ခရီးဆုံးပဲ။ ပြီးတော့ သခင်နဲ့အတူ သေဆုံးခွင့်ရတာက မင်စွန်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"

"ကောင်းပြီ။" ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေ၏ ။ "ဒါဆိုရင် ဒီ နတ်ဘုရားတွေ၊ ဗုဒ္ဓတွေဆိုတာ တကယ်တော့ ဘယ်လို အဆင့်တွေလဲ ဆိုတာ ငါတို့ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။"

သူက ဓားရှည်ကို အလျားလိုက် ကိုင်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် သွေးရောင် မိစ္ဆာချီများက အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာကာ မီးရှူးတိုင်တစ်ခုအလား စုစည်းလာခဲ့ပေသည် ။

ခဏအကြာမှာပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်က ရှောင်မို၏ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ချေပြီ ။

၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်က ကောင်းကင်ကို မျိုချနိုင်စွမ်းရှိပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားက မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လေ၏။

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက ခေါင်းငုံ့ကာ ငုံ့ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ ကောင်းကင်မှနေ၍ အောက်သို့ ဖိချလိုက်ပေသည်။

ထို ရွှေရောင် လက်ဝါးရာကြီးက ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်တောင်အလား အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ရှောင်မိုကို လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်နေခဲ့လေ၏ ။

၎င်း၏ အငွေ့အသက်များက လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို တံမြက်လှည်းချလိုက်သကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး လေနှင့် တိမ်များကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက အကြောက်တရား အလျဉ်းမရှိဘဲ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးကို သူ၏ ဓားဝှေ့ယမ်းမှုဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၏ ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင် လက်ဝါးရာနှင့် သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းတို့က မိုးခြိမ်းသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော "ဘုန်း" ဟူသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုသာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ် တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးက ဤရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံရတော့မည့်အလားပင်။

မြေကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မြစ်များက ဆူပွက်ကာ နောက်ပြန် စီးဆင်းသွားခဲ့ကြလေ၏။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများရော မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်များပါ ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်နိုင်ကြတော့ဘဲ ဤလောကဖျက်ဆီးမည့် တုန်ခါမှု လှိုင်းဂယက်များကို ခုခံရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းနေကြရပေသည်။

ဤရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ သတိလစ် မေ့မြောသွားကြလေ၏။

ပိုမို နီးကပ်စွာ ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ကျသော ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရပြီး လုံးလုံးလျားလျား သေဆုံးသွားခဲ့ကြရချေပြီ ။

ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ ပင်မတောင်ထွတ် အပြင်ဘက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်များမှာလည်း မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးတည်း ဖြစ်သွားခဲ့လေတော့သည် ။

ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ အနောက်ဘက်ရှိ တိတ်ဆိတ်သော ခြံဝင်းငယ်လေးထဲတွင်မူ မှော်အတားအဆီးတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့် ဝမ်ရှင်းက အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ချေ ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး ဟွန်တွန်းလေးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ဝမ်ရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အလျင်စလို တိုးဝင်သွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းတစ်ဝက်ကိုသာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အပြင်သို့ ထုတ်ကြည့်နေခဲ့ပေသည် ။

ကြမ်းတမ်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု တိုက်ခတ်လာသောအခါ ဝမ်ရှင်း၏ နှလုံးသားက တင်းကျပ်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ကံဆိုးမည့် နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏ ။ ၎င်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ရွှေရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာပြီး သူမနှင့် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ သားရဲငယ်လေးကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်ပေးလိုက်ပေသည်။

"ဝှစ်"

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေပြင်းမုန်တိုင်းကြီးက ဟိန်းဟောက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကလည်း ပြိုကျသွားကာ မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ရွှေရောင် ကြာပန်းလေးသာလျှင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တည်ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည် ။

အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် သောင်းကျန်းနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက နောက်ဆုံးတွင် ပြယ်လွင့်သွားပြီး လောကကြီးထံသို့ ငြိမ်းချမ်းမှုများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည် ။

ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးမှာ ၎င်း၏ လက်ဝါးမှ စတင်၍ ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲကြောင်းများ ပြန့်နှံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင် အလင်းမှုန်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံ တစ်လျှောက် လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားခဲ့လေတော့သည်။

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ မသေမျိုးလက်နက် ဆယ်ခုက ကောင်းကင်ယံအထက်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး တစ်ခုစီတိုင်းက အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ သခင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များထဲသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ရှောင်မိုက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး သွေးရောင် မိစ္ဆာချီများက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည် ။

သူက သူ၏ ဓားရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့လေ၏ ။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားများက ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်ကာ တစ်ဦးစီတိုင်း၏ အငွေ့အသက်များက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ မသေမျိုးလက်နက်များကလည်း အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ သူတို့၏ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများက မှေးမှိန်နေခဲ့ချေပြီ ။

ရှောင်မို၏ အခြေအနေကလည်း များစွာ သက်သာလှသည် မဟုတ်ချေ ။

သူ၏ အင်္ကျီလက်ရှည်များက စုတ်ပြဲနေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေကာ မင်စွန်း၏ ဓားကိုယ်ထည်တွင်လည်း လွှသွားတစ်ခုအလား အထစ်များ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပေသည် ။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓက နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး ထင်ပါတယ်။"

ရှောင်မိုက ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏ ။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် အောင်ပွဲခံ ဝမ်းမြောက်မှုမျိုးကိုမျှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က မမြင်တွေ့ခဲ့ရချေ ။

ဒီအရာတွေ အားလုံးက သူ့အတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်အလား၊ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်အလားပင်။

"ငါတို့ ရှုံးသွားပါပြီ။" ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပေသည် ။ "ဒါယကာရှောင် သဘောအတိုင်းသာ စီရင်ပါတော့။"

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း လုံးလုံးလျားလျား ကျဆုံးသွားကြောင်းကို ရည်ညွှန်းသော ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ စကားသံ အဆုံးမှာပင် အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များက မြစ်ပေါင်းတစ်ရာ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည့်အလား ရှောင်မိုအပေါ်သို့ အားလုံး သက်ရောက်သွားခဲ့လေတော့သည် ။

ဒီနေ့ကစပြီး ရှောင်မိုက အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးရဲ့ ပူးတွဲအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ ။

ရှောင်မိုက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားခဲ့လေ၏ ။

မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်များ၏ မျက်လုံးများက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများကမူ သူတို့၏ ရူးသွပ်မတတ် ဝမ်းမြောက်မှုများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဒီနေ့ကစပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း အပေါ်ကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုး အုပ်စိုးသွားတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ရှောင်မိုက မဟာယာနမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များအကြား နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော ပဋိပက္ခကို အဆုံးသတ်ပေးခဲ့ပြီး အနောက်ဘက်ဒေသကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းပေးနိုင်ခဲ့လေတော့သည် ။

ရှောင်မိုက ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အခြားသူများထံမှ သုံးကျန်းခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူက လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပေသည် ။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဓားဖြင့် ခုတ်ချတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ။

မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ရှောင်မို၏ အရှေ့တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တန့်လာခဲ့လေတော့သည်

အခန်း ၂၉၂ - သူက ဒီလောကကြီးအတွက် စည်းမျဉ်းတွေကို ချမှတ်နေတယ်

သူ၏အရှေ့တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသော အပြုံးယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

အရာအားလုံးက ရှောင်မို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ သူမက သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လာခဲ့ချေပြီ။

"ညီမလေး ဝမ်ရှင်း..."

အဝေးမှနေ၍ ဝမ်ရှင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော စစ်လီမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ၏။

စစ်လီက ဝမ်ရှင်း၏ အသွင်အပြင်ကို အံ့သြနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အရာမှာ ဝမ်ရှင်းက ထိုမရေမတွက်နိုင်သော ဆံပင်အနက်ရောင်လေးများကို ရှည်လျားစွာ ထားရှိထားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

မိန်းကလေး၏ ကျီးကန်းတောင်ပံကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသော ဆံပင်များက ရေတံခွန်တစ်ခုအလား သူမ၏ပခုံးများပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သွယ်လျသော ခါးအထိ ရောက်ရှိနေကာ သူမကို ယခင်ကထက် ပိုမိုလှပသွားစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှ နတ်မိမယ်လေးတစ်ပါးအလားပင်။

"မင်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးချင်တာလား။" ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း ကင်းမဲ့သော လေသံဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဝမ်ရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

"မင်း သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ငါမင်းကို မေးခဲ့တာ မှတ်မိလား။ မင်း သူတို့ကို ကယ်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက မင်း ငါ့ကို သတ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ရှောင်မိုက ရေခဲစမ်းရေအလား အေးစက်လှသော၊ အရိုးကွဲမတတ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသည့် လေသံဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

ဝမ်ရှင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်စလို ခေါင်းခါပြလိုက်ပေသည်။

ရှောင်မိုက ရယ်မောလိုက်လေ၏။ "ငါက မင်းတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်နဲ့ သေမလား ရှင်မလား တိုက်ပွဲဆင်နွှဲနေတာလေ။ မင်းက သူတို့ကို ကယ်ချင်ပေမဲ့ ငါ့ကိုကျတော့ မသတ်ချင်ဘူးပေါ့လေ။"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဘိုးဘိုးနဲ့ တခြားသူတွေကို ကယ်ချင်တယ်။ ပြီးတော့ ရှင့်ကိုလည်း မသတ်ချင်ဘူး။" ဝမ်ရှင်းက တွေဝေစွာဖြင့် သို့သော် အလွန်တရာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒါဆို ဒီလောကကြီးမှာရှိတဲ့ ကိစ္စတော်တော်များများက နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယူလို့ မရဘူးဆိုတာ မင်းသိလား။" ရှောင်မိုက စိတ်ပျက်သွားသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်မ သိပါတယ်။" ဝမ်ရှင်းက သူမ၏လက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ စမ်းကြည့်ချင်တယ်..."

"ဟုတ်လား။ ဒါဆိုလည်း စမ်းကြည့်လိုက်လေ။"

သူ၏ စကားသံအဆုံးတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ပေသည်။

ဝမ်ရှင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့လေ၏။ သူမက လက်အုပ်ချီလိုက်ရာ သူမ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင် ကြာပန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

"ဘုန်း။"

သွေးရောင် ဓားချီနှင့် ဝမ်ရှင်း၏ ရွှေရောင် ကြာပန်းများက ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေ၏။

ရွှေရောင် ကြာပန်းများက ပန်းပွင့်ဖတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားကာ တဖြည်းဖြည်း လောကကြီးထဲတွင် ပြယ်လွင့်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မို၏ ပုံရိပ်က အဆက်မပြတ် ပျောက်ကွယ်လိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေပြီး ဝမ်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခုတ်ပိုင်းနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှင်းက တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လေ၏။

စစ်လီနှင့် အခြားကျင့်ကြံသူများမှာ ဝမ်ရှင်း၏ စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေခဲ့ကြပြီး သူမက ရှောင်မိုကို အချီသုံးဆယ်တိုင်တိုင် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

သို့သော်လည်း ရှောင်မိုကမူ အနည်းငယ်မျှပင် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်ရှင်းက မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားက သာမန် မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့လေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဝမ်ရှင်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ သူမကို အနည်းငယ်မျှ အန္တရာယ်ဖြစ်စေရန်ပင် ရုန်းကန်ရဖွယ် ရှိပေသည်။

သို့သော် ဤအရာတစ်ခုတည်းနှင့်တော့ လုံးဝ လုံလောက်မှု မရှိသေးချေ။

ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က ပိုမို လေးလံလာပြီး သူ၏ ခုတ်ချက်များကလည်း ပိုမို မြန်ဆန်လာကာ ရွှေရောင် ပန်းပွင့်ဖတ်များကလည်း လေထဲတွင် ပိုမို ပြန့်ကျဲလာခဲ့လေ၏။

ခုခံရန်သာ တတ်နိုင်သော ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ ပါးလျသော နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်ပေသည်။ ရှောင်မိုထံမှ မည်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကိုမျှ သူမ မခံစားရချေ။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ရှောင်မိုက သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကုန်ခန်းသွားစေရန် တမင်သက်သက် ကြိုးပမ်းနေသည်ဟု ဝမ်ရှင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ထို့အပြင် သူ၏ ခုတ်ချက်တိုင်းမှ မိစ္ဆာချီများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏ အသိအာရုံကို တိုက်စားရန် ကြိုးပမ်းနေကြပေသည်။

"သခင်လေး... သူ တကယ် ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေရင်း စစ်လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေ၏။

အချီငါးဆယ် အကြာတွင် ညီမလေး ဝမ်ရှင်းမှာ သိသာစွာပင် အသည်းအသန် ခုခံနေရချေပြီ။

သခင်လေးက ညီမလေး ဝမ်ရှင်းကို မသတ်ချင်ရင်တောင်မှ သူမကို အနည်းဆုံးတော့ သတိလစ်သွားအောင် လုပ်သင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက သူမရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဆက်ပြီး စုပ်ယူနေတုန်းပဲ။

သို့သော် အခြားသူများကမူ ထိုမျှလောက်အထိ တွေးတောမနေကြချေ။ သူတို့၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ မိစ္ဆာသခင်က ဤမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ သီလရှင်လေးကို ကစားနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ သီလရှင်လေးက အလွန်တရာ လှပပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြူစင်သည့် ပုံပေါက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ သူတို့၏ မိစ္ဆာသခင်ကသာ သူမကို ဇနီးအဖြစ် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူမကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေမည် ဆိုပါက မည်မျှ ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ဖြစ်လာမည်နည်း။

"ဘုန်း။"

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ရှောင်မို၏ နောက်ဆုံး ခုတ်ချက်နှင့်အတူ ဝမ်ရှင်း၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်နေသော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကြာပန်းကလည်း အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဝမ်ရှင်းက နောက်ထပ် မှော်မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုချင်သေးသော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက မလုံလောက်တော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေဝါးနေသည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ဝမ်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရှောင်မို ထည့်သွင်းပေးလိုက်သော သွေးချီများက သူမကို အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ မရှိ ဖြစ်စေခဲ့လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်မိုက သူမ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ပေသည်။

ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများထဲရှိ တာအိုပုံစံများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှင်း၏ မျက်နှာက အေးခဲသွားခဲ့လေ၏။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို သူမ သိလိုက်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ချေပြီ။

"ရှောင်မို..." ဝမ်ရှင်းမှာ ရပ်နေသည့် နေရာမှာပင် အမြစ်တွယ်သွားသည့်အလား လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

တကယ်တော့ ဒသမမြောက် အချီမှ စတင်၍ ရှောင်မို၏ ရည်ရွယ်ချက်က သူမအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို ဝမ်ရှင်း ခံစားမိခဲ့လေ၏။

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ဓားကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည်။

ရှောင်မိုကို ဗဟိုပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးမှလွဲ၍ နှစ်လီ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

သိပ်သည်းလှသော သွေးချီများက နှစ်လီ ပတ်လည် အပြင်ဘက်မှနေ၍ ရှောင်မိုကို ကာကွယ်ပေးထားလေ၏။ ခြေတစ်လှမ်းမျှ ရှေ့တိုးရဲသူတိုင်းက ဤမိစ္ဆာချီများကြောင့် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ညင်သာစွာ အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်လေ၏။

စာလိပ်အတွင်းရှိ ဝင်္ကပါပုံစံက ပွင့်လာပြီး မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုက ၎င်းထံမှ ကွာကျလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မို၏ ခြေအောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် ဝမ်ရှင်းက မှော်ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေခဲ့လေ၏။

"ဝှစ်။"

မှော်ဝင်္ကပါ ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အရပ်လေးမျက်နှာမှ အုံခဲလာခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက မှော်မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သွေးချီများက သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကို ချည်နှောင်လိုက်လေတော့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..." ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားခဲ့ပေသည်။

သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ၊ ဒါပဲလေ။ သူက အသက်ရှင်ရေး ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးရေးကို လက်ခံနိုင်ပြီး ကြာမြင့်စွာကတည်းကပင် ၎င်းနှင့် အကျွမ်းတဝင် ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ရှောင်မို လုပ်မည့်အရာက လုံးဝကို သာမန်ထက် ထူးကဲနေပြီး အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးကိုပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေနိုင်ကြောင်းကို သူ ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရပေသည်။

မှော်ဝင်္ကပါ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် လေထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ရှောင်မိုက သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ သွေးရောင် ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပုလဲက ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပုံရိပ်ယောင် ယဇ်ပလ္လင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် နေရာယူလိုက်လေ၏။

ကောင်းကင်သတ်မှတ်ခြင်း ပုလဲက ရှောင်မို၏ ဖိနှိပ်ထားမှုကို ဆုံးရှုံးသွားသောအခါ ၎င်းအတွင်းရှိ အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်များက အဆက်မပြတ် ညည်းတွား အော်ဟစ်လာကြပေသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်များနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်များပင် ပါဝင်ပြီး ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးကိုးခုမှ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြလေ၏။

ဆက်လက်၍ ရှောင်မိုက အဖြူရောင် ဓမ္မပုလဲများကို ထပ်မံ ပူဇော်လိုက်ပေသည်။

ဓမ္မပုလဲများ အားလုံးတွင် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ရှောင်မိုက သူ၏ လက်အောက်ခံများကို စုဆောင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော သာမန်ပြည်သူများ၏ ဇာစ်မြစ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေခဲ့လေ၏။

အဖြူရောင် ဓမ္မပုလဲများ အတွင်းရှိ ဇာစ်မြစ်စွမ်းအင်များက ကောင်းကင်သတ်မှတ်ခြင်း ပုလဲထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များက ၎င်းပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့လေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှောင်မိုက ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပေသည်။

ကောင်းကင်သတ်မှတ်ခြင်း ပုလဲနှင့် အသက်ဇာစ်မြစ် ပုလဲရာပေါင်းများစွာတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး တိမ်တိုက်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားခဲ့ပေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံစံပျက်နေသော လေပွေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုအငွေ့အသက် စည်းမျဉ်းများက နားလည်ရခက်သော ပုံစံများအဖြစ် ရုပ်လုံးပေါ်လာကာ နှင်းပွင့်များအလား လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့လေ၏။

မကြာမီ ဤနှင်းပွင့်များက ဟင်းလင်းပြင် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းလာခဲ့ပေသည်။

"ရှောင်မို၊ မင်း တကယ် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။"

ပုရီကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ရှောင်မိုကို ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။

သူတို့က ရှောင်မို၏ လုပ်ရပ်များကို နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသား၏ ယခင်က စကားလုံးများက ဝမ်ရှင်း၏ နားထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

"ငါ လုပ်ချင်တာက ဆက်ပြီး သတ်ပစ်ဖို့ပဲ။"

"ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခလာမပေးရဲတော့တဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်။"

"ငါ့နာမည်ကို ကြားတဲ့သူတိုင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားတဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်။"

"ငါပြောသမျှ စကားတိုင်းက သူတို့အတွက် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အမိန့်တော်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားတဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိန်းကလေးမှာ ဆက်လက် တွေဝေမနေတော့ချေ။ သူမ အရာအားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ဝမ်ရှင်း၊ ရှောင်မိုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်း သိလား။"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ဝမ်ရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်လေ၏။

"ကျွန်မ သိပါတယ်။"

ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အကြားတွင် ရပ်နေသော ရှောင်မိုကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများက တဖျပ်ဖျပ် လက်နေခဲ့ပေသည်။

"သူက ဒီလောကကြီးအတွက် စည်းမျဉ်းတွေကို ချမှတ်နေတာပါ။"