အခန်း (၂၉၃-၂၉၄)

အခန်း ၂၉၃ - တွေ့လား၊ မင်း လုပ်နိုင်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား

ရှောင်မိုက မျက်လွှာပင့်ကာ ပျံသန်းနေသော နှင်းပွင့်များအလား ကျဆင်းလာသည့် မဟာတာအို၏ အပိုင်းအစများကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

၎င်းတို့က ကောင်းကင်ယံအထက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောကျဆင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသော ပုံရိပ်ယောင် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားကြပေသည်။

အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော မှော်ဝင်္ကပါ၏ အောက်တွင် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါး၏ အသက်ဇာစ်မြစ်များက စုပ်ယူခံရရုံသာမက မှော်ဝင်္ကပါ၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအဖြစ်ပါ အသုံးပြုခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံများမှာလည်း အနည်းနှင့်အများ ဆိုသလို ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရလေ၏။

မူလက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သော လူအနည်းငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ယခုအခါ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ချေပြီ။

ထို့အပြင် သူတို့၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံများနှင့် သွေးကြောများ ပျက်စီးသွားမှုကြောင့် သူတို့က ဤဘဝတွင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဤအရာအားလုံးက ရှောင်မို၏ တွက်ချက်ထားမှုများ အတွင်းတွင်သာ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် သူ၏အစီအစဉ်သာ အောင်မြင်သွားပါက ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကမှ ဝမ်ရှင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာခန့် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် မှော်ဝင်္ကပါ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မဟာတာအို အပိုင်းအစများက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော စက္ကူဖြူ တစ်ရွက်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

စက္ကူ၏ မျက်နှာပြင်က မှန်တစ်ချပ်အလား ချောမွေ့နေပြီး ထိကိုင်ကြည့်ရာတွင် အနည်းငယ်မျှ ကြမ်းတမ်းမှု မရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိတွေ့ရသည့်အလား ခံစားရပေသည်။

ဤစက္ကူမှာ လောကကြီးရှိ အရာခပ်သိမ်းနှင့်တူနေပြီး လုံးဝကို ဖြူစင်သန့်ရှင်းနေခဲ့လေ၏။

မျက်လုံးပေါင်း သောင်းချီ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှောင်မိုက လေထဲတွင် တစ်လှမ်းချင်း နင်းလျှောက်ကာ ရှေ့သို့ တက်သွားခဲ့ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက စက္ကူဖြူ၏ အရှေ့၌ ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။

သူက ညာဘက်လက်ဖြင့် ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးက ထက်မြက်သော ဓားသွားပေါ်မှ လျှောဆင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားကိုယ်ထည်ကို သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

သူက ဓားကို စုတ်တံအဖြစ် အသုံးပြုကာ သွေးကို မင်ရည်အဖြစ် သုံး၍ ထိုစက္ကူဖြူပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကြက်သွေးရောင် စာလုံးကြီးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး၊ တစ်ချက်ချင်း ရေးဆွဲလိုက်လေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာတာအို၏ ဆန္ဒများကို သယ်ဆောင်ထားသော နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သည့် စက္ကူရွက်နှင့် ၎င်းပေါ်တွင် ရှောင်မို ရေးသားလိုက်သော စာလုံးများက အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် တံလျှပ်တစ်ခုအလား ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

သာမန်ပြည်သူများဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ အားလုံးက ခေါင်းမော့ကာ ထိုစက္ကူပေါ်ရှိ စကားလုံးတိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရပေသည်။

အရာအားလုံးက လက်တစ်ကမ်း အကွာတွင် ရှိနေသည့်အလား ထင်ရသော်လည်း ကမ္ဘာမြေ၏ အစွန်းတစ်ဖက်ကဲ့သို့ အလွန်တရာ ဝေးကွာနေသည့်အလားလည်း ခံစားရလေ၏။

သူတို့က ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း မသိကြသော်လည်း ဤစက္ကူဖြူနှင့် ၎င်းပေါ်ရှိ စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီတိုင်းကြောင့် အနောက်ဘက်ဒေသကြီး ပြောင်းလဲသွားနိုင်ကြောင်းကို သူတို့ ခံစားနေကြရပေသည်။

【အပြစ်ကင်းစင်သော သာမန်ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်သူများ၊ အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များနှင့် သွေးသားများကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသူများအား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။】

ရှောင်မိုက နောက်ဆုံး စုတ်ချက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် မဟာတာအို နှင်းစက္ကူက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့လေ၏။

မဟာတာအို နှင်းစက္ကူက ရုန်းကန်မှုများအကြားတွင် ရှောင်မို ရေးသားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို လက်ခံလိုက်သည့်အလား ပေါ်လွင်နေသော်လည်း ၎င်းအပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ချမှတ်လာသော ဤစည်းမျဉ်းကို ပြင်းထန်စွာ ငြင်းပယ်နေခဲ့ပြန်ပေသည်။

ရှောင်မိုကမူ ရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရုံသာ ရှိလေ၏။

"ဝှစ်။"

ရုတ်တရက် စက္ကူဖြူက အလျင်စလို လိပ်တက်သွားပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်ပြီး တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသည့် အဖြူရောင် နှင်းပွင့်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဤနှင်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်စီတိုင်းတွင် ရှောင်မို ရေးသားခဲ့သော စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်နေပြီး နားလည်ရခက်သော မဟာတာအိုထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဘုန်း။"

ကောင်းကင်ယံက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လောကကြီးက တုံ့ပြန်လာခဲ့လေ၏။

ကောင်းကင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ မိုးခြိမ်းသံများက တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

လေးလံသော တိမ်မည်းကြီးများက အဆက်မပြတ် စုဝေးလာပြီး အုံကြွလာခဲ့လေ၏။

မဟာတာအို မှော်အက္ခရာများက ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

နေ့နှင့်ညက အဆက်မပြတ် တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲနေခဲ့လေ၏။

ဆောင်းရာသီ၏ နှင်းများနှင့် နွေရာသီက အဆုံးအစမရှိ လည်ပတ်နေခဲ့ပေသည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အနောက်ဘက်ဒေသက မရေမတွက်နိုင်သော နေ့၊ ည လည်ပတ်မှုများနှင့် ရာသီဥတု အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေတော့သည်။

ရှောင်မိုက ကောင်းကင်ယံရှိ ပြင်းထန်လှသော အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုအလား တည်ငြိမ်နေခဲ့လေ၏။

သူ၏ သွေးကို မင်ရည်အဖြစ် အသုံးပြု၍ ယခုလေးတင် ချမှတ်ခဲ့သော ကောင်းကင်တာအို စည်းမျဉ်းများက ပထမဆုံး အဆင့် သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို ရှောင်မို ကောင်းကောင်း သိထားခဲ့ပေသည်။

ဤအရာက လက်အောက်ခံတစ်ဦးက သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို အသနားခံစာပေါ်တွင် ရေးသားပြီး ဧကရာဇ်ထံသို့ တင်ပြလိုက်သည်နှင့် တူလေ၏။

ဧကရာဇ်က လက်ခံမည်လား၊ လက်မခံဘူးလား ဆိုသည်ကိုမူ မသိရသေးချေ။

ထို့ကြောင့် ရှောင်မို ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို သယ်ဆောင်ထားသည့် မဟာတာအို နှင်းစက္ကူက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ မဟာတာအို ကိုယ်တိုင်က ငြင်းပယ်ရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ များနေခဲ့ပေသည်။

မဟာတာအိုက ရှောင်မို ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို ချိန်ခွင်လျှာ ညှိကြည့်လိမ့်မည် ဖြစ်လေ၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှောင်မို ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများ အားလုံးကို လက်ခံသွားနိုင်ပေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှောင်မို၏ စည်းမျဉ်းများက လွန်ကဲလွန်းသည်ဟု ယူဆပြီး အားလုံးကို ငြင်းပယ်သွားနိုင်လေ၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှောင်မို ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လက်ခံပြီးနောက် ဤစည်းမျဉ်းများ၏ အကျုံးဝင်မှု နယ်ပယ်နှင့် ကြာမြင့်ချိန်ကို လျှော့ချသွားနိုင်ပေသည်။

"ဒေါင်။"

"ဒေါင်။"

"ဒေါင်။"

ကောင်းကင်ယံမှ နက်ရှိုင်းသော ခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိမ်များကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေ၏။

လောကကြီးက မူလ နေ့အလင်းရောင်နှင့် ရာသီဥတုများထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ထပ်မံ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိတော့ချေ။

ကောင်းကင်ယံရှိ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေသော တိမ်တိုက်များက ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားပြီး တောင်ကြီးတစ်တောင် အရွယ်အစားရှိ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး တစ်လက်က ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးက မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် နားလည်ရခက်သော ရှေးဟောင်း မှော်အက္ခရာများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပေသည်။

ဤဧရာမ ပုဆိန်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ၎င်းက ရှောင်မို၏ အငွေ့အသက်ကို သော့ခတ်ထားပြီး ဖြစ်လေ၏။

ရှောင်မိုက အနန္တတာအို ဂိုဏ်း၏ စာကြည့်တိုက်ရှိ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် ဤကဲ့သို့ ဆင်တူသော မှတ်တမ်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေသည်။

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဖွင့် ပုဆိန်ကို အခြေခံပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး တစ်လက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

"ဒီမဟာတာအိုက ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လက်မခံချင်ဘူး ထင်ပါရဲ့။"

ရှောင်မိုက တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

မဟာတာအိုထံမှ သူ၏အပေါ် သက်ရောက်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သူ ခံစားနေရပေသည်။

သူ့လို ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် မဆိုထားနှင့် နတ်ဘုရားများ အတွက်ပင် မိမိသဘောဆန္ဒအတိုင်း စည်းမျဉ်းများကို ချမှတ်ရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပေသည်။

မဟာတာအိုက သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းနေသည်ဟု ယူဆနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေ၏။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာအရေးပါလို့လဲ။

ဤအရာများကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

မဟာတာအိုက လက်မခံဘူးဆိုလျှင် သူ၏ ဓားဖြင့် ရှေ့တိုးကာ မဟာတာအို လက်ခံလာသည့်တိုင်အောင် တိုက်ခိုက်သွားမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဘုန်း။"

နောက်ထပ် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီး ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးက ရှောင်မိုထံသို့ ခုတ်ချလာခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ထဲရှိ မင်စွန်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေ၏။

အနီရင့်ရောင် ဓားချီက မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပေသည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးများနှင့် သွေးချီများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အုံကြွလာခဲ့လေ၏။

လောကဖျက်ဆီးမည့် မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုက နောက်တစ်ကြိမ် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ တိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြန်ပေသည်။

ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တန့်နေသော ဝမ်ရှင်းမှလွဲ၍ ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဆယ်ပါးလုံးမှာ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းကြီးကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ တပည့်များ ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ အတူတကွ ခုခံရန် ပူးပေါင်းဝင်္ကပါ တစ်ခုကိုသာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ကြလေ၏။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်လျှင်တောင်မှ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေခဲ့သော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ မုန်တိုင်းကြောင့် လုံးဝကို အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရချေပြီ။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ရွှီကျင်းက သူ၏ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်သွားအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှောင်မိုကို မျိုချသွားသော မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့ရဘဲ တိမ်တိုက်များထဲမှ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာကာ မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ပုံရိပ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်နေသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး လျှပ်စီးတန်းများကိုသာ မြင်တွေ့ရလေ၏။

ထိုပုံရိပ်က အနည်းငယ်မျှ ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့ပေသည်။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ဤလောကကို တုန်လှုပ်စေသော မုန်တိုင်းကြီးက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေ၏။

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းကြီးများက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြယ်လွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်က တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာကာ နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းများ ဖြာကျလာခဲ့ပေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြည်လင်ပြီး နက်ရှိုင်းသော တာအိုမသေမျိုး အသံများက ရေလှိုင်းဂယက်များအလား အနောက်ဘက်ဒေသ၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှောင်မို၏ အသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရလေ၏။

【အပြစ်ကင်းစင်သော သာမန်ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်သူများ၊ အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များနှင့် သွေးသားများကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ကောင်းကင်ဒဏ်ခတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက သူတို့ကို နှစ်ခြောက်ထောင် တိုင်တိုင် အပြစ်ပေး ဒဏ်ခတ်လိမ့်မည်။】

အခန်း ၂၉၄

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ရွှီကျင်းနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြလေ၏။

ရှောင်မို ချမှတ်လိုက်သော စည်းမျဉ်းများကို မဟာတာအိုက လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်ကြပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ မဟာတာအို စည်းမျဉ်းများထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသော ဤစည်းမျဉ်းက နှစ်ခြောက်ထောင် တိုင်တိုင် တည်တံ့သွားမည် ဖြစ်လေ၏။

နှစ်ခြောက်ထောင်ဟူသော အချိန်ကာလ။

ဤနှစ်ခြောက်ထောင် ကာလအတွင်း သာမန်လူ့လောကကြီးတွင် မည်မျှလောက် များပြားလှသော ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း ဤနှစ်ခြောက်ထောင် ကာလအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ မွေးဖွားလာကြပြီး သေဆုံးပျောက်ကွယ်သွားကြမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ခြောက်ထောင်ဆိုသည်မှာ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အခြေအနေကို အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် အလွန်ပင် လုံလောက်နေခဲ့ချေပြီ။

ထို့အပြင် နှစ်ခြောက်ထောင် ကြာပြီးနောက် မဟာတာအို၏ ကန့်သတ်ချက်များ ပြယ်လွင့်သွားခဲ့မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ။

ယနေ့ ရှောင်မို ချမှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများက အနောက်ဘက်ဒေသရှိ ကျင့်ကြံသူများ လိုက်နာရမည့် ရေးမထားသော စည်းမျဉ်းများအဖြစ် သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲနေခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ရွှီကျင်းနှင့် အခြားသူများ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသော၊ ရှုပ်ထွေးလှသည့် ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပေသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသကို ပေါင်းစည်းခဲ့သော ဤမိစ္ဆာလမ်းစဉ် သခင်က နောက်ဆုံးတွင် အနောက်ဘက်ဒေသအတွက် စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ချမှတ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ပြီးတော့ ဤစည်းမျဉ်းက မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ အနောက်ဘက်ဒေသအတွက် အနည်းဆုံး နှစ်ခြောက်ထောင်ခန့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ယူဆောင်လာပေးမည် ဖြစ်လေ၏။

ယခုမှစ၍ သာမန်ပြည်သူများမှာ ပေါင်းပင်များနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များအလား အသတ်ခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မုန်တိုင်းကြီးက နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ရှောင်မိုက လေထဲမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေသော နေရာဟူ၍ တစ်လက်မမျှပင် မရှိတော့ချေ။

သူ၏ အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲနေပြီး ဓားရှည်မှာလည်း ကျိုးပဲ့နေခဲ့လေ၏။

မင်စွန်း၏ အသံကို ရှောင်မို ဆက်လက် မကြားရတော့ပေ။

မည်သူ့အမြင်တွင်မဆို မင်စွန်း မိစ္ဆာဓား၏ လက်နက်ဝိညာဉ်က ပြယ်လွင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤမသေမျိုးလက်နက်က သက်မဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ထိုသို့ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

မဟာတာအိုနှင့် သူ၏ တိုက်ပွဲ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်မိုက မင်စွန်း၏ ဇာစ်မြစ်စွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး အခြေခံအားဖြင့် မျိုးစေ့တစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားနိုင်ခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ ကျိုးပဲ့သွားသော ဓားကိုယ်ထည်ကို ပြန်လည် ပုံသွင်းနိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက ဤအရာက မင်စွန်းကို ပြန်လည် အသက်ဝင်လာစေနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ယင်းက နားထောင်ရသည်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မသေမျိုးလက်နက် တစ်ခုကို ၎င်း၏ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ပြုပြင်ခြင်းက အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးခြင်းထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ယင်းက သူ၏ လက်ရုံးရဲဘော်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လေ၏။

"သခင်လေး..."

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးဖြင့် ရှိနေသည့် ရှောင်မိုကို ကြည့်ရင်း စစ်လီ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းက ဆို့နင့်သွားခဲ့ပေသည်။

သခင်လေးက မည်သည့် စည်းမျဉ်းများကို ချမှတ်ခဲ့သည် ဖြစ်စေ၊ အနာဂတ်တွင် အနောက်ဘက်ဒေသ၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်စေ သူမ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူမ တစ်ခုတည်းသာ ဂရုစိုက်သည့် အရာမှာ အမြဲတစေ ရှောင်မို၏ အသက်ရှင်ရေး သို့မဟုတ် သေဆုံးရေးပင် ဖြစ်လေ၏။

ပြီးတော့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သခင်လေး၏ အသက်ဇာစ်မြစ်က လေထဲမှ ဖယောင်းတိုင်မီးလေးတစ်ခုအလား မှေးမှိန်နေပြီး ဆက်လက်၍ပင် အဆက်မပြတ် ကုန်ခန်းနေကြောင်းကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပေသည်။

ထိုစဉ်က သွေးမိစ္ဆာ တောင်ထွတ်သခင် နည်းတူပင်။

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း၊ ဖြည်းညှင်းသော်လည်း ခိုင်မာစွာဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူက ဝမ်ရှင်း၏ အရှေ့၌ ရပ်တန့်လိုက်ပေသည်။

ဝမ်ရှင်းက သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တုန်ခါနေပြီး လည်စလုတ်က ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားသွားကာ တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်ပေါ်မလာနိုင်ခဲ့ချေ။

"အရင်က ငါ မင်းကို ပြောခဲ့တာ မှတ်မိလား။"

ရှောင်မိုက သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေကာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးချမ်းနေခဲ့လေ၏။

"ငါက ဒီလောကကြီးမှာ အကြီးကျယ်ဆုံး မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာမယ်လို့ တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ဒီလောကကြီးမှာ တစ်ပါးတည်းသော ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ရှောင်မို... နင် တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ..."

လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သော ဝမ်ရှင်းက သူ့ကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

ဝမ်ရှင်း စကားပြော၍ မဆုံးခင်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်လေ၏။

သူမက အလိုအလျောက်ပင် လက်ကို မြှောက်ကာ ရှောင်မိုထံသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် ရှောင်မိုက ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ထည့်ပေးလိုက်လေ၏။

ရှောင်မို၏ နှုတ်ခမ်းများက လခြမ်းကွေးတစ်ခုအလား ကွေးတက်သွားပြီး သူ၏ အသံက တိုးညင်းသော်လည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားနေခဲ့ပေသည်။ သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်အလား နက်ရှိုင်းနေခဲ့လေ၏။

"ငါ မလုပ်ချင်ဘူး... ငါ မလုပ်ချင်ဘူး။"

ဝမ်ရှင်းက အသည်းအသန် ခေါင်းခါလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသော်လည်း ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် သူမ၏ လက်ကိုတော့ သူမ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏ မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် ဖိနှိပ်မထားတော့ဘဲ ကောင်းကင်ဒဏ်ခတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေတော့သည်။

သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲ ပွင့်ဟသွားခဲ့ပေသည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ လေးကြီးတစ်ခုက တိမ်တိုက်များကြားတွင် ပွင့်ကားလာပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော အချွန်က ရှောင်မိုထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်ထားလေ၏။

"ဒါက ဘယ်လို ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှု မျိုးလဲ။"

ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသော လူတိုင်းမှာ အိပ်မက်မက်နေရသည့်အလား ခံစားနေကြရပေသည်။

လူအများစုက မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကောင်းကင်ဒဏ်ခတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ကြသည်မှာ မှန်ပေ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်ရှိ ရှောင်မို၏ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှုက မဟာတာအို ကိုယ်တိုင်က လေးကို ဆွဲဆန့်ကာ သူ့ကို မြားဖြင့် ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုကမူ သူ ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှုကို တစ်ချက်လေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

ရှောင်မို လိုချင်သည့်အရာက ကောင်းကင်ဒဏ်ခတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ရန် မဟုတ်ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်သည့် အခါတိုင်း ကောင်းကင်ယံတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပွင့်လာလေ့ရှိပြီး ယင်းက မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကောင်းကင်တံခါးပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းအား ကြီးမားလေလေ၊ သူတို့၏ ပါရမီ မြင့်မားလေလေ ဤကောင်းကင်တံခါးက ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်ပြီး ၎င်းဦးတည်ရာ နေရာကလည်း ပိုမို မြင့်မားလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မို လိုချင်သည့်အရာက သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဖောက်ထွက်မည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ဖွင့်လှစ်ရန်၊ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ရန် သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

ထို့နောက် ရှောင်မိုက ဤမှော်ဝင်္ကပါကို အသုံးပြု၍ သူ ဖွင့်လှစ်ထားသော ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ဝမ်ရှင်းထံသို့ ပေးအပ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းနောက် ဝမ်ရှင်း ကိုယ်တိုင် ရှောင်မိုကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက ယင်းက အနောက်ဘက်ဒေသ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော အကြောင်းအကျိုးဆက်နွှယ်မှုကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် တူညီသွားမည် ဖြစ်ပြီး ယင်းက အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထို့အတူ ဤမှော်ဝင်္ကပါကို ထပ်မံ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရှောင်မိုက သူ၏အပေါ်တွင် စုစည်းနေသော အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များကို ဝမ်ရှင်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မို၏ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှ ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သော ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၊ ၎င်းအပြင် ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မိုကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှ ရရှိလာမည့် ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်၊ ထို့အပြင် ဝမ်ရှင်း လက်ခံရရှိမည့် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့များ၊ နှင့် ဝမ်ရှင်း၏ ကိုယ်ပိုင် အပေါက်ခုနစ်ပေါက် အသိဉာဏ် နှလုံးသား။

ဤကောင်းကင်လမ်းစဉ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော အမြင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်လေ၏။

ဝမ်ရှင်းသာ ၎င်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက သူမက ဗုဒ္ဓဘိုးဘေးအဆင့် သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ချေ အလွန်တရာ များပြားနေခဲ့ချေပြီ။

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို အထွတ်အထိပ် နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးချင်နေခဲ့ခြင်းပင်။

"ရှောင်မို၊ ငါ့ကို လွှတ်ပေး... မလုပ်နဲ့... ငါ ဒါမျိုး မလိုချင်ဘူး။"

ဝမ်ရှင်းက ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

သူမက အသည်းအသန် ရုန်းကန်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း မမြင်ရသော ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသည့်အလား မည်မျှပင် ခုခံဆန့်ကျင်စေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ဝမ်ရှင်းက ကျိုးပဲ့နေသော ဓားသွား ရှောင်မို၏ နှလုံးသားဆီသို့ လက်တစ်လုံးချင်း နီးကပ်သွားသည်ကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်လေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်မိုက အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဝမ်ရှင်း၏ စိတ်ဆန္ဒက အလွန်တရာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်စေ။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ အနည်းငယ် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမက ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။

ဝမ်ရှင်း၏ ရုန်းကန်နေရသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဝမ်ရှင်း၊ အရင်က အဲဒီကျောင်းတော်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား။ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ အလောင်းအစား လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ မင်း နိုင်ရင် ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ နှင်ထုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း ရှုံးရင် ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ပေးပါ့မယ်လို့ မင်း ကတိပေးခဲ့တယ်။ အခု မင်းလက်ထဲက ဓားကို သုံးပြီး ငါ့ကို သတ်လိုက်၊ ဒါက မင်းကို ငါ လုပ်ခိုင်းချင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။"

"ဟင့်အင်း... ရှောင်မို၊ ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ငါ တကယ် မလုပ်နိုင်ဘူး။"

ဝမ်ရှင်းက အဆက်မပြတ် ခေါင်းခါနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များက ထိန်းချုပ်မရစွာ စီးကျလာကာ ပါးပြင်များပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့လေ၏။

"မင်း မလုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော ကျိုးပဲ့နေသည့် ဓားကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ဓားထိပ်ဖျားက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့ကာ ဝမ်ရှင်းကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တာအိုပုံစံများ ရုတ်တရက် လည်ပတ်သွားခဲ့လေ၏။

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ လက်ဖဝါး အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်က ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့ အားပါပါ တွန်းထိုးသွားခဲ့လေတော့သည်။

ထက်မြက်သော ဓားသွားက သွေးသားများကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားသည့် ခံစားချက်က ဝမ်ရှင်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များဆီသို့ ရှင်းလင်းစွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

ဝမ်ရှင်း သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ။

နွေးထွေးသော သွေးများက ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကိုယ်ထည်တစ်လျှောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာပြီး သူမ၏ ဖြူစင်သော ညာဘက်လက်ကို စိုရွှဲသွားစေခဲ့ချေပြီ။

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ စိတ်အာရုံက လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားခဲ့လေ၏။

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ မှီကျလာကာ ရှေ့သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ နွေးထွေးသော သွေးများက သူမ၏ သီလရှင်ဝတ်ရုံကို စွန်းထင်းသွားစေခဲ့ကာ သူ၏ အားပျော့လှသော အသက်ရှူငွေ့များက ဝမ်ရှင်း၏ နားရွက်နားတွင် လှုပ်ရှားနေခဲ့ပေသည်။

"လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရတာ မခက်ပါဘူး၊ မဟုတ်ဘူးလား။"

ရှောင်မိုက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။ သူ၏ အားနည်းနေသော လေသံက အချိန်မရွေး ပြယ်လွင့်သွားနိုင်သည့်အလား ရေကန်ပြင်မှ လှိုင်းဂယက်လေးများကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပေသည်။

"တွေ့လား၊ မင်း လုပ်နိုင်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။"

(ဆဲချင်ရင် ဆဲလို့ရပါတယ်၊ တောင့်မထားနဲ့ ဆဲချလိုက်ပါ)