အခန်း (၅၀၉-၅၁၀)

အခန်း (၅၀၉)။

“မှန်တယ်”

ဟုန်ယွိ သိမ်းပိုက်ထားသော ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဧည့်ခန်းမထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ‘မဟာရတနာ အစစ်မှန်ဓမ္မ’ ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက် သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး လွှမ်းမိုးလိုစိတ် အပြည့်ရှိနေသည်။ အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော စိုးမိုးလိုသည့် အရှိန်အဝါနှင့် သက်ရှိအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် ဖိအားတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

စောင့်ကြည့်ရေး ခန်းမထဲရှိ ချန်ပီယံမြို့စား၏ လက်အောက်ငယ်သားများစွာမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရှိန်အဝါမှာ သူတို့ အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့ရိုသေရသော ချန်ပီယံမြို့စား၏ စစ်မှန်သော အရှိန်အဝါ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး က ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ပြီးခဲ့သည့် ရက်များအတွင်း ချန်ပီယံမြို့စား ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား နန်းတွင်းနှင့် ပူးပေါင်း၍ လူဦးရေ သန်းခေါင်စာရင်းစစ်ရန် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် လုပ်ရပ်များကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားများမှာ စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဟုန်ယွိသည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ပိုင် လွှမ်းမိုးကြီးစိုးလိုသော အရှိန်အဝါမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်သည် မင်းကောင်းမင်းမြတ် တစ်ပါးကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့နိုင်သလို၊ အာဏာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့လည်း ပြင်းထန်စိုးမိုးနိုင်ရမည်။ မင်းကောင်းမင်းမြတ်၏ အရှိန်အဝါ သည် နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ အေးမြသော်လည်း၊ အာဏာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာမူ ဆီးနှင်းများအကြားမှ ပူပြင်းလှသော နေမင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။ ယခုအခါ သူသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အခန်းကဏ္ဍတွင် သရုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ရာ၊ သူ့ဟန်ပန်အမူအရာက လုံးဝကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းလှပေသည်။

“မင်း...”

မဒမ်ကျောက်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည်လည်း အလွန်ပင် ဉာဏ်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ရာ ချန်ပီယံမြို့စား တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မည်သို့ မမြင်နိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော် မြို့စားက ထိုင်ခိုင်းသည့်အတွက်ကြောင့် သူမအနေဖြင့် အလွယ်တကူ မတ်တပ်ရပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါ သွားသော်လည်း တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည်။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း လက်ဖက်ရွက်များကို လှုပ်ခါနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ မှော်စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ‘ထိုက်ရှီတောင်တန်း’ ၏ နဂါးဝိညာ ဉ်ဖြစ်သော ဘုရင် ‘ယန်ချန်’ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ ခင်ဗျားတို့ တွက်ချက်မှုတွေ မှားသွားပြီ မဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေ ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ တူးထုတ်လို့ရမယ်လို့ ထင်နေရအောင် ခင်ဗျားတို့ တကယ်ကို ရိုးအလွန်းနေတာလား။” ဟုန်ယွိက မဒမ်ကျောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမိန်းမယုတ်မှာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ခတ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ယခုအခါ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တစ်ဦး ဖြစ်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလို ရောက်နေသူဖြစ်ရာ အမုန်းအာဃာတ တရားများကြောင့် မည်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားလိမ့်မည် နည်း။

အခုက စာရင်းဟောင်းတွေ ရှင်းရမယ့် အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။ ဟုန်ရွှန်ကျိက အဓိက တရားခံပဲ။ မဒမ်ကျောက်ကတော့ ဧကရာဇ်အကြံပေးရဲ့ ဇနီးမယာဖြစ်ပေမယ့် သူမက ‘ကျောက်ဖေးအာ’ လို အမျိုးသမီးမျိုး မဟုတ်ပေ။

“ချန်းအာ၊ ပင်းရှင်... သွားကြ။ မင်းတို့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို အမိန့်ပေးလိုက်။ လူဦးရေ သန်းခေါင်စာရင်းလာစစ်တဲ့ နန်းတွင်းအရာရှိအားလုံးကို ဖမ်းဆီးထားလိုက်။ သူတို့က ‘ယွန်မင်နိုင်ငံ’ နဲ့ လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းနေတယ်လို့ စွပ်စွဲလိုက်။ ငါ ဒါကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကိုလည်း နေအိမ်အကျယ်ချုပ် ချထားလိုက်။ သူ ပြန်ခုခံမယ်ဆိုရင် နည်းနည်းပါးပါး မှတ်လောက်သားလောက်ဖြစ်အောင် ဆုံးမဖို့ ငါ ခွင့်ပြုတယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော စရိုက်ကို အသေးစိတ် တုပ၍ ပြောလိုက်သည်။

“အမိန့်အတိုင်းပါ မြို့စား” ချန်ပီယံမြို့စား၏ အိမ်တော်မှ အလှပိုင်ရှင်များဖြစ်သော အိုရန်ချန်းနှင့် ဟန်ပင်းရှင်တို့သည် ဤအမိန့်ကို ကြားသောအခါ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

“မင်း... မင်းက နန်းတွင်း အရာရှိတွေကို ဖမ်းဆီးရဲတယ်လား၊ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားကိုတောင် နေအိမ်အကျယ်ချုပ် ချရဲတယ်ပေါ့။ မင်း တကယ်ကို အတင့်ရဲလွန်းနေပြီ...” ဟုန်ရှီက ချန်ပီယံမြို့စားကို ကြည့်ကာ ဤကဲ့သို့ အမိန့်ထုတ်ခြင်းမှာ ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ချလွင်… သူ၏ခါးမှ အဖိုးတန်ဆေဘာမှာ သူ၏ ဒေါသ ကြောင့် အလိုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်းလို အမှိုက်ကောင်က ငါ့ရှေ့မှာ ဆရာလာလုပ်ချင်တာလား။ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ နည်းနည်းပါးပါး တိုးတက်လာတာနဲ့ မောက်မာနေတာလား။ မင်းက ဘယ်လို ချပ်ဝတ်မျိုး ကို ဝတ်ထားလို့ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက် ရဲတင်းနေရတာလဲ။ ဒီမြို့စားက မင်းရဲ့ အရေခွံကို ခွာပြီး မြက်ပင်စိုက်ပစ်မယ်ဆိုရင် မင်း ယုံလား။ မင်းက အမှိုက်တစ်စပဲ။ ဒီမြို့စားက မင်းအတွက် ‘မြေအနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး’ ကို အလဟဿ အကုန်ခံခဲ့ပေမဲ့၊ မင်းက အဲဒါကို ဟုန်ယွိလက်ထဲ ရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ အခု ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်စမ်း။”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ပီယံမြို့စား၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော လှောင်ပြုံးကို ပြုံးလိုက်ပါသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှသော လက်သည်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီးထဲမှ ‘ဖန်ဆင်းရှင် မဟာဖမ်းဆီးခြင်း’ ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဟွန်း”

ဟုန်ရှီက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူကိုယ်သူ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိပုံရသည်။ နတ်ဘုရား နဂါးတစ်ကောင်၏ ခန့်ညားသော တန်ခိုးအရှိန်အဝါမှာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ဝင်းလက် သွားပြီး သူ၏အရှိန်ဟုန်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆယ်ဆမျှ မြန်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် “အကျဉ်းထောင်နှိမ်နှင်းခြင်း” ဆေဘာက မှော်ဆန်စွာ ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သူ ခုတ်ပိုင်းလိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တဂျိဂျိမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါး အကြေးခွံများမှာ ကွင်းလိုက်အသွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုအကြေးခွံများ မှာ အရိုးကဲ့သို့ မာကျောသော ရွှေနီရောင် အကာအကွယ်အလွှာအဖြစ် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ခန့်ညားလှပြီး ခွန်အားမှာလည်း မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးနှင့်ပင် တိုက်ရိုက် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ နဂါးအကြေးခွံ၊ နဂါးသွေးနှင့် နဂါးဝိညာဉ် ပုံဆောင်ခဲများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ‘အရုဏ်ဦး အရိုးဖြူချပ်ဝတ်’ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤချပ်ဝတ်မှာ များစွာပိုမို အစွမ်းထက်ပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ‘ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ နှင့်ပင် ဆင်တူလှသည်။

“ချပ်ဝတ်တွေကို ဒီလောက်မြန်မြန် သွန်းလုပ်နိုင်တာလား။ လက်ရာက တကယ့်ကို အဆင့်မြင့်ပြီး ‘ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ ရဲ့ စွမ်းအား ၂၀ ကနေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ ရှိနေတာပဲ။” ဟုန်ယွိသည် ဟုန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြောင်းအလဲကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ဟုန်ရှီ၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဝါမှာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးထက်ပင် ပိုမို ကြံ့ခိုင်နေပြီး မည်သည့် လက်နက်၊ မီး၊ ရေကမျှ သူ့ကို မထိခိုက်စေနိုင်တော့ပေ။

‘ကောင်းကင်နဂါး’ ထံမှ သွန်းလုပ်ထားသော ချပ်ဝတ်က မည်သို့ သာမန် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ‘ကောင်းကင်နဂါး’ တစ်ကောင်မှာ အထွက်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

“ချန်ပီယံမြို့စား... ကျုပ်ရဲ့ ဒီ ‘အင်မော်တယ်ဘုရင် ကောင်းကင်ချပ်ဝတ်’ ကို မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ။”

ဟုန်ရှီက ဆေဘာဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဆေဘာနှင့် ဟုန်ယွိ၏ လက်တို့မှာ အကြိမ်ပေါင်း ဆယ်ကြိမ်ကျော်မျှ ထိတွေ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အသာစီးရနေပုံရသည်။

ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် တာအိုကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းပညာကို တစ်ပြိုင်နက် အသုံးပြုလိုက် ခြင်း ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ တွင် အနက်ရောင် ‘မန္တလာ’ ပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။ ဟုန်ရှီ၏ ဆေဘာမှာ ထိုပန်းကို ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်း သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ထိုအနက်ရောင် အငွေ့အသက်များမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကြီးမားသော ပုံဆောင်ခဲ ဝိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဟုန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော ဆေဘာချက်များဖြင့် ရုန်းကန် တိုက်ခိုက် သော်လည်း ထိုပိတ်လှောင်မှုကို မဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့ပေ။

“ငါ ဒူးထောက်စမ်းလို့ ပြောရင် မင်း ဒူးထောက်ရမယ်။”

တာအိုပညာရပ်၏ စွမ်းအားကြောင့် ထိုပိတ်လှောင်မှုအတွင်း ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဟုန်ရှီကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားအောင် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

…

“အနက်ရောင် မန္တလာ အတားဆီးလား၊ မင်းက ‘ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ’ ရဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။” ထိုက်ရှီတောင်၏နဂါးဝိညာဉ် ဘုရင် ယန်ချန်က ဟုန်ရှီ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ကို လျစ်လျူရှုပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ ‘ရှင်းမူ’ ဟာ ငါ့ရဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီ။ သူမကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးပြီ။ ကျုပ်က ဘာလို့ ဒီကျင့်စဉ်ကို မသိနိုင်ရမှာ လဲ။” ဟုန်ယွိက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျုပ် ‘ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ’ ကို သိမ်းပိုက်မယ်။ ခန်းမသခင်ကို ကျုပ် လက်အောက် ငယ်သားအဖြစ် ထားပြီး ‘ရှင်းမူ’ ကိုလည်း ကျုပ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် ထားဦးမယ်။ ကျုပ်က အခု တာအိုလမ်းစဉ်နဲ့ သိုင်းလမ်းစဉ် နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ သိုင်းသူတော် စင် တစ်ယောက်ပဲ။ ကျုပ်ရဲ့တာအိုကျင့်စဉ်ကလည်း အလွန်တရာ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။”

“ဘုံသုံးပါး မဟာဗျာဒိတ်တော်... ချွတ်ပစ်စမ်း။”

သို့ပြောရင်း ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ‘အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာ မဟာအတားဆီး’ မှ ‘ဘုံသုံးပါးမူလစွမ်းအင်အမြောက်’ ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြယ်တာရာများ ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသွား သည်။ ထိုအဖြူရောင် အလင်းတန်းများ၏ တုန်ခါမှုက ဟုန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ ဟုန်ရှီမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။ ချက်ချင်းပင် ဟုန်ရှီသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကွာကျသွားကာ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

“ဘုံသုံးပါး မဟာဗျာဒိတ်တော်။”

ဘုရင်ယန်ချန်သည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ တာအိုမှော်စွမ်းအားမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရမည်ကိုမူ သူ စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အခုနက ‘ဘုံသုံးပါး မူလစွမ်းအင် အမြောက်’ မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြယ်တာရာ ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ အသံများက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေ သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အမှန်စင်စစ် ဟုန်ယွိသည် ထိုပညာရပ်များကို အမှန်တကယ် မတတ်မြောက်ပေ။ သို့သော် သူသည် ထိုပညာရပ်များ၏ သဘောတရားတို့ကို အနည်းငယ် နားလည်ထားသဖြင့် အတုယူ၍ ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုက်ရှီတောင်၏ နဂါးဝိညာဉ် မှာလည်း ထိုပညာရပ်များနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိပေ။

“ဟွန်း၊ ‘အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ခန်းမ’ ရဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကလည်း ကျုပ်ရဲ့ အမျိုးသမီးပဲ၊ ကျုပ်ကိုယ်လုပ်တော်ဆီက ‘ဘုံသုံးပါး မဟာဗျာဒိတ်တော်’ ကို သိနေတာ ဘာဆန်းလို့လဲ။” ဟုန်ယွိ၏ အကြည့်မှာ မဒမ်ကျောက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အေးစက်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက် သည်။ “မဒမ်ကျောက်... ကြည့်ရတာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး ငယ်ရွယ်လာသလိုပဲနော်”

“မင်းက တကယ့်ကို ချန်ပီယံမြို့စားပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီလောက်အထိ သတ္တိရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး မောက်မာရိုင်းစိုင်းလာတာပဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုစကား မျိုး ပြောရဲတယ်ဆိုတော့ ငါ့နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ပညာရှင်တွေကို မင်း မကြောက်ဘူး လား။ ဒီ ‘အင်မော်တယ်ဘုရင် ကောင်းကင်ချပ်ဝတ်’ ဆိုတာ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ရှီအာကို ချီမြှင့်ထားတာ။ မင်းက ဒါကို ဗြောင်ကျကျ လုယူဝံ့တယ်လား။”

မဒမ်ကျောက်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တွင် ဒေါသများ ဝင်းလက်နေသော်လည်း ၎င်းကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။

“ဟုန်ရွှန်ကျိလား...” ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကျုပ်က သူ့ကို ကြောက်နေမယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။ ‘ကျောက်ဖေးအာ’... ခင်ဗျားက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လာပြီပဲ၊ ထွက်လာခဲ့တော့။ ခုနတင်ပဲ ခင်ဗျား ပြောလိုက်သေးတယ် မဟုတ်လား... ကျုပ်ပစ္စည်းတွေကို အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေဆီ ရွှေ့ချင်တယ်ဆို တာ။ အဲဒါ မလိုတော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့က မိသားစုဝင်တွေပဲ။ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင် နယ်မြေမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက ကျုပ်အပိုင်ပဲ။”

ပြောရင်းနှင့် ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါး တစ်ခု ပွင့်လာသည်။ ထို့နောက် ပန်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်သမီးတစ်ပါး ကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်... အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင် ‘ကျောက်ဖေးအာ’ ပင် ဖြစ်သည်။

“ခေါင်းဆောင်” မဒမ်ကျောက်သည် ကျောက်ဖေးအာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆက်ထိုင် မနေနိုင်တော့ဘဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ လက်ဖက်ရည်စားပွဲပင် မှောက်သွားခဲ့သည်။

“ကျောက်ဝမ်အာ... ပြန်သွားပြီး ဟုန်ရွှန်ကျိကို ပြောလိုက်။ ငါ သူနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အဆက်အသွယ် အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီလို့။ အခုကစပြီး ငါ မြို့စားနဲ့ပဲ အတူနေ တော့မယ်” ကျောက်ဖေးအာက မဒမ်ကျောက်ကို လက်ပြရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း... မင်း... မင်း...” မဒမ်ကျောက်သည် ချန်ပီယံမြို့စားကို တစ်လှည့်၊ ကျောက်ဖေးအာ ကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ယင်နေသည်။ “ကျောက်ဖေးအာ... မင်းက တကယ့်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား၊ ‘ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့’ ရှိနေသေးတာကို မင်း မမေ့နဲ့ ဦး။”

မဒမ်ကျောက်သည် ‘ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့’ အကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပုံရပြီး ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

“ကျောက်ဝမ်အာ... မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့ကို ဒီလို စကားမျိုး ပြောရတာလဲ။” ကျောက်ဖေးအာ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး ခန့်ညားသော အသွင် ပေါ်လာသည်။

“ကြည့်ရတာ ကျောက်ဖေးအာရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဒီမိန်းမယုတ်ထက် အများကြီး ပိုမြင့်ပုံ ရတယ်” ဟုန်ယွိက တွေးလိုက်ပြီး ကျောက်ဖေးအာ၏ စိတ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက် သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒက ကျောက်ဖေးအာ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျောက်ဖေးအာမှာ ကြိုးဆွဲရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ကျောက်ဖေးအာ၏ ဒေါသမှာမူ သူမ၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ။ မင်းက တကယ့်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီပဲ။ အခုကစပြီး အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေကို ငါပဲ ထိန်းချုပ်တော့မယ်” မဒမ်ကျောက်က ကျောက်ဖေးအာကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ပြီး၊ ဟုန်ယွိ ပူးဝင်ထားသော ချန်ပီယံ မြို့စားကိုလည်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုန်ရွှန်ကျိမှာ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြို့စားက ရွှေနန်းဆောင် တစ်ခု တည်ဆောက်ထားတယ်။ နောင်ကျရင် သူ့ရဲ့အမျိုးသမီးတွေ အားလုံးကို ကျုပ် သိမ်းပိုက် မယ်။ ဒါဟာ ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုပဲပေါ့” ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေ သော်လည်း သူ၏ စကားများမှာမူ မိစ္ဆာတာအို လမ်းစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

ဖူး….

မဟာ‘မန္တလာ အတားအဆီး’ အတွင်းရှိ ဟုန်ရှီသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာလည်း အတင်းအဓမ္မ ချွတ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“ဒီချပ်ဝတ်က တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ ဒီမြို့စားကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ခေတ္တ ငှားပေးရင် မကောင်းဘူးလား... ဟုန်ရှီ၊” ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုချပ်ဝတ်ကို ကျောက်ဖေးအာသို့ ပေးလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းရဲ့ ‘အန်တီဖေးအာ’ ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမက ငါ့အမျိုးသမီး ဖြစ်နေပြီ။ သူမကို ဒီချပ်ဝတ် ပေးလိုက်တာက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟုန်ရွှန်ကျိ ကိုယ်တိုင် လာတောင်းမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ပြန်ပေးပါ့မယ်။ ကဲ... မဒမ်ကျောက်၊ သွားပြီး နားနားနေနေ နေပါဦး။ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သစ် ဖြစ်လာတာကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

…

“မဆိုးပါဘူး... ဒါမှ တကယ့် မြို့စားအစစ်ပဲ...”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အဆောင်တော်အတွင်း၌ အိုရန်ချန်း၊ ဟန်ပင်းရှင်နှင့် ထူးခြားလှပသော အမျိုးသမီးအုပ်စုကြီးသည် မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သူမ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ မီးနတ်သမီးလေးတစ်ပါးနှင့် တူလှပေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို လည်း မီးတောက်ရောင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

အခန်း (၅၁၀)။

“ကောင်းပြီ... ကောင်းတာပေါ့။ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ငါ မြို့စားကြီးဆီ အစီရင်ခံမယ်။ အဲဒီနောက် မြို့စားကတစ်ဆင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီကို ဆက်ပြီး တင်ပြ လိမ့်မယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ မင်းအတွက် ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်စာ ရောက်လာစေရမယ်။”

မဒမ်ကျောက်သည် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော ချန်ပီယံမြို့စား ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အပြင်၊ ကျောက်ဖေးအာကပါ သူ့လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း အကွက်စေ့သူ ဖြစ်သော် လည်း ဤကဲ့သို့ အလှည့်အပြောင်းမျိုးကိုမူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝုန်းခနဲ ထရပ်ကာ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားတော့သည်။

ထိုက်ရှီတောင်၏နဂါးဝိညာဉ် ဘုရင်ယန်ချန်သည် ဟုန်ယွိ ပူးဝင်ထားသော ချန်ပီယံမြို့စား ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်လိုသော အသွင်ရှိနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ ခုနက ပြောလိုက်သော စကားများက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ ရှင်းမူနှင့် ‘အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားခန်းမ’ ၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည်ပင် ဤမြို့စား၏ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကုန်ကြပြီလား၊ ထိုသို့ဆို လျှင် သူ၏ အင်အားမှာ မည်မျှတောင် ကြီးမားနေသနည်း။

သာမန်လူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် ဟုန်ယွိ ကိုယ်တိုင်က ဤစကားကို ပြောလျှင် မည်သူမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ပြောလိုက်သူမှာ ချန်ပီယံမြို့စား ဖြစ်နေသည့် အတွက် သူတို့အနေဖြင့် မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဟုန်ယွိသည် အခြေအမြစ်မရှိ ကြွားလုံးထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာမူ ထင်မှတ်မထားလောက်အောင် ထိရောက်ခဲ့ပေသည်။

ဟုန်ရှီသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အငြိုးတကြီး စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း၊ နဂါးဝိညာဉ် ‘ယန်ချန်’ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့အားလုံး အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားကြတော့သည်။

“မိန်းကလေး ရွှေကျောင်း ... ခဏနေဦး။ မင်းနဲ့ ငါ ပြောစရာ ရှိသေးတယ်။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်ရွှေကျောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းအစုံမှ စူးရှသော အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟုန်ယွိကလည်း သူမကို ကြည့်ကာ ခပ်ပါးပါး ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ဟုန်ရွှေကျောင်း... မင်း ဒီမှာပဲ နေခဲ့တော့” မဒမ်ကျောက်၏ အသံမှာ အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မဒမ်ကျောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း ဟုန်ယွိက မတားဆီးခဲ့ပေ။ သူသည် ဟုန်ရှီ၏ ချပ်ဝတ်ကို လုယူပြီး ကျောက်ဖေးအာကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းမှာ အင်အား အနည်း ငယ် ပြသရုံသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖမ်းဆီးခြင်း မပြုနိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ချင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး၊ အရှေ့ပိုင်း ခုနစ်ပြည်နယ်နှင့် နန်းတွင်း အထိပါ ရိုက်ခတ်မှုများ ရှိလာနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် လုံးဝ မလွယ်ကူတော့ပေ။

‘အင်မော်တယ်ဘုရင် ကောင်းကင်ချပ်ဝတ်’ မှာ အလွန် အဖိုးတန်သော်လည်း ဟုန်ရွှန်ကျိ ပင်လျှင် ဤချပ်ဝတ်အတွက်နှင့် ချန်ပီယံမြို့စားကို ဗြောင်ကျကျ ဆန့်ကျင်ရဲမည် မဟုတ် ပေ။ ကျောက်ဖေးအာ ကိစ္စအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆို သော် ဟုန်ရွှန်ကျိမှာ ကွန်ဖူးရှပ် ပညာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ရာ ချန်ပီယံမြို့စားထံမှ အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို လုယူသည်ဟု သတင်းထွက်ပါက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ညှိုးနွမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် လက်ရှိ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အနည်းငယ် မောက်မာပြခဲ့သော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ စည်းနှင့် ကမ်းနှင့်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

…

“မြို့စား... ‘ယန်ချန်’ ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်တော့မှာလား၊ ခုနက အစ်မကြီးက ကျမကို သတင်းစကား ပါးလိုက်တယ်။ ‘ယန်ချန်’ ရဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်တွေက နက်နဲလွန်းပြီး သူ့ရဲ့ခွန်အားကလည်း ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားတယ်တဲ့။ သူ့ကို ဒီမှာ တင် အပြတ်ရှင်းဖို့ မြို့စားမှာ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား၊” သားရေဝတ်စုံနှင့် ကြောင်မလေး တစ်ကောင်လို လမ်းလျှောက်တတ်သော အလှပိုင်ရှင် အိုရန်ချန်းက ပြန်ဝင်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီလူက အစွမ်းထက်တယ် ဆိုပေမဲ့ ငါ သူ့ကို သေအောင် ချေမွပစ်နိုင်ပါ တယ်။” ဟုန်ယွိက တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး အမြော်အမြင်ကြီးသော ချန်ပီယံ မြို့စားအဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အခုက သတ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူက နန်းတွင်းရဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးပဲ။ ငါသာ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် နန်းတွင်းက သိက္ခာကျသွားပြီး စစ်ပွဲတွေ သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါ့အတွက်တော့ ဟုန်ရှီနဲ့ ကျောက်ဖေးအာကို ကိုင်တွယ်ရတာ ကလေးကစားစရာလိုပါပဲ။ ဒါက ဂုဏ်ယူစရာ လည်း မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့က ငါ ကျင့်စဉ် ဖောက်လွဲဖောက်ပြန် ဖြစ်ပြီး အတွင်း မိစ္ဆာတွေ နှောင့်ယှက်နေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်ခဲ့ကြတာ၊ ငါသာ သူတို့ကို နည်းနည်းလောက် ဆုံးမမထားရင် နောက်တစ်ကြိမ် မလုပ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောနိုင်မလဲ။”

“မှန်ပါတယ်... ဒါက မြို့စား အမြဲ သုံးနေကျ ‘မျောက်ကို ခြောက်ဖို့ ကြက်ကို သတ်ပြတဲ့’ နည်းလမ်းပဲပေါ့။”

အိုရန်ချန်းက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အေး သွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမက ရှက်သွေးဖြန်းသော အမူအရာ ဖြင့် - “ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေတုန်းက မြို့စား အတွင်းမိစ္ဆာတွေ နှောင့်ယှက်ခံရပြီး ထူးထူး ဆန်းဆန်းတွေ လုပ်နေလို့ ကျမတို့မှာ စိတ်ပူလိုက်ရတာ သေလုမတတ်ပဲ၊ အထူးသဖြင့် အစ်မကြီးပေါ့။ အခု မြို့စား ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီဆိုတော့... ကျမနဲ့ တခြား ညီမလေးတွေ မြို့စားနဲ့ ‘တွေ့ဆုံပွဲ’ လေးတစ်ခု လုပ်ချင်နေကြတယ်။”

“တွေ့ဆုံပွဲ ဟုတ်လား။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် ယူလူလက်ထံမှ ချန်ပီယံ မြို့စား၏ အကျင့်များကို ကြားဖူးသည်။ သူတို့၏ ‘တွေ့ဆုံပွဲ’ ဆိုသည်မှာ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် စုပေါင်းအိပ်စက်ကြသည့် ‘ကာမဂုဏ် ပျော်ပွဲစားပွဲ’ ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီလေ... ဒီမြို့စားက ‘လောကသုံးပါး မူလစွမ်းအင်ကန်’ ထဲမှာ စိမ်ပြီး လူသား အင်မော်တယ် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ။ ငါလည်း လူသားအင်မော်တယ် တစ်ယောက် ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးတယ်။” ဟုန်ယွိက ချန်ပီယံမြို့စား၏ အမှတ် သင်္ကေတ ရာဂစိတ်ထက်သန်သည့် အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားသည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါ အပြင်ထွက်ပြီး လူနှစ်ယောက်ကို အရင် သတ်ရဦးမယ်။ အဲဒီလူတွေကို သတ်ပြီးမှပဲ ငါ ပြန်လာနိုင်မယ်။ အခု ငါ နန်းတွင်းကို ခြိမ်းခြောက်ပြီးပြီဆို တော့ မင်းတို့က ချင်ပြည်နယ်ရဲ့ အခြေအနေကို အရင် ထိန်းထားလိုက်ဦး။”

“မြို့စားက ဟုန်ယွိကို သွားသတ်မလို့လား၊ အမှန်ပဲ... အဲဒီ ဟုန်ယွိကိုတော့ သေချာပေါက် သတ်ပစ်ရမယ်။ သူက မြို့စားကို အကြိမ်ကြိမ် ဆန့်ကျင်ခဲ့သလို အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရား ပညာရပ်တွေကိုလည်း တတ်မြောက်ထားပုံရတယ်။ ယူလူလက်တောင် သူ့ဆီကို သစ္စာဖောက်သွားတယ်လေ။ ဒါနဲ့... မြို့စားက တခြား ဘယ်သူ့ကို သတ်ချင်သေးလို့လဲ။” အိုရန်ချန်းက မေးလိုက်သည်။

“ကျိုးထိုက်ကျူပေါ့...” ဟုန်ယွိ ပူးဝင်ထားသော ချန်ပီယံမြို့စားက အေးစက်စွာ ရယ်မော လိုက်သည်။ “နန်းတွင်းက အခု အမှုကြီးတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေတယ်။ အဲဒါကတော့ ‘ချီပြည်နယ်’ ရဲ့ ချန်မိသားစုဟာ အရင်မင်းဆက်ရဲ့ ပုန်ကန်မှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတဲ့ အမှုပဲ။ ‘ပန်းချီသူတော်စင်’ ချန်ဇီမို (ချန်ဒေါင်ဇီ) တောင် အဖမ်းခံထားရပြီ။ နန်းတွင်းကတော့ မဟာကျိုးနိုင်ငံကို တည်ထောင်သူ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကို မျှားထုတ်ပြီး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ချင်နေတာပဲ။ ငါလည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ။”

“ဪ... အဲဒီလိုကိုး။ အစ်မကြီးမှာလည်း ဒီအစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါပဲ။” အိုရန်ချန်းက သဘောတူသည့်အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

“ဟင်…. မလှုပ်ရှားနဲ့၊ မင်းတို့က ချင်ပြည်နယ်မှာပဲ နေပြီး အားလုံးကို စီစဉ်ထားလိုက်။” ဟုန်ယွိသည် ဆက်နားထောင်လေ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း ခံစားမိလေ ဖြစ်လာရသည်။ သူသည် လက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟုန်ရွှေကျောင်းမှာ အော်ဟစ်လျက် သူ၏ ‘ကမ္ဘာငယ်လေး’ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ သည်။

…

ချင်ပြည်နယ် အပြင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ၌...

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပွင့်လာပြီး ဟုန်ယွိ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“အဲဒီ ‘အစ်မကြီး’ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ၊ သူမက ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ တရားဝင်ဇနီးပဲ။ ငါက တော့ သူမဟာ အစွမ်းထက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူမကို အဝေးက နေ ကြည့်ရတာ ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့၊ အခုတော့ ဒီအမျိုးသမီးက ကျိုးထိုက်ကျူကိုတောင် သတ်ချင်နေတာလား၊ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဇနီးက ဒီလောက်အထိ ရက်စက်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ မတွေ့နိုင်ဘူး။ သူမသာ ငါ့ကို ရိပ်မိသွားရင် ငါ့ကို သတ်မလား၊ တွေ့ဆုံပွဲ လုပ်မယ် ဟုတ်လား။ ဒီချန်ပီယံမြို့စားက တကယ့်ကို ကာမဂုဏ်လိုက်စားတဲ့လူပဲ။ အော်ချမိပါရဲ့... ဒါပေမဲ့ ဒီအမျိုးသမီးတွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစတွေ ရှိနေကြတာပဲ။ ချန်ပီယံမြို့စားသာ သေသွားရင် သူတို့လည်း အားကိုးရာမဲ့သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေကလည်း အလွန်ကို သနားစရာ ကောင်းလာလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆို တော့ ချန်ပီယံမြို့စားက လူတွေ အများကြီးကို အပြစ်ပြုထားခဲ့တာကိုး။”

ဟုန်ယွိသည် အပြင်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေမိသည်။ သူသည် ခုနက သူ၏ မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာများကို ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် အသက်ဝင်လှသဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဘေးနားက အမျိုးသမီးပင်လျှင် ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အတွေးနက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။

“သားသတ်ဓားကို လွှတ်ချလိုက်ရင် ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ မကောင်းမှုတွေက အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်မှာတောင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မကောင်းမှုတွေ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်မှာ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်သွားရင်တော့ မိစ္ဆာတွေထဲက မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွား လိမ့်မယ်။ ငါသာ မိစ္ဆာတွေထဲက မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာရင် ချန်ပီယံမြို့စားထက်တောင် ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်ဦးမယ်။”

ခဏမျှ တန့်နေပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကာ အနောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ သူ၏ ဦးတည်ရာ မှာ ချီပြည်နယ်၏ အစွန်းဘက်ရှိ ချန်မိသားစု ရှိရာဆီသို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်း ငါးရာကျော် သမိုင်းကြောင်းရှိသော ကြီးမြတ်သည့် မိသားစုဖြစ်ပြီး ‘ပန်းချီသူတော်စင်’ ချန်ဇီမို (ချန်ဒေါင်ဇီ) ကဲ့သို့ ကျော်ကြားသူများကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတော်စင်တို့၏ မျိုးဆက်များနှင့်ပင် ဂုဏ်သတင်း ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ ယခုအခါ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှပေ သည်။

သို့သော်လည်း အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။ အကယ်၍ နန်းတွင်းက ကြီးမားသော လုပ်ရပ် တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချန်မိသားစုသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်နှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်မှုများ ရှိနေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ချန်မိသားစုကို သနားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် နန်းတွင်းနှင့် တူညီသော ရည်မှန်းချက် ရှိနေသည်၊ ၎င်းမှာ ကျိုးထိုက်ကျူအား သတ်ဖြတ် ရန် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထိုက်ကျူသည် သူ ချန်ပီယံမြို့စားကို သတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည့် တစ်ဦး တည်းသော သက်သေ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းများ အတွင်း သူသည် ‘အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်း’ ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ချန်ပီယံမြို့စား၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သလို၊ ယွန်မင်နိုင်ငံ ကောင်းကင်နဂါးတာအိုဂိုဏ်းတွင် ကျောက်ဖေးအာကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည်ကိုလည်း လူများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် ယန်ဖန်ကဲ့သို့သော ဉာဏ်များသူများသည် သူ ချန်ပီယံ မြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်ကို သေချာပေါက် သံသယဝင်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသာ ကျိုးထိုက်ကျူအား သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သက်သေကို ဖျောက်ပစ်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မကို အသုံးချကာ တစ်စုံတစ်ခု ဖန်တီးလိုက် လျှင် အားလုံးက အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံသွားပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်ပီယံမြို့စားမှာ ကံတရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတိုင်း ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကို ပြန်ရမြဲ ဖြစ်သည်။ သူ အမှန်တကယ် သေသွားပြီဟု ဘယ်သူက ယုံကြည်မည်နည်း။

အကယ်၍ ချန်ပီယံမြို့စားသည် ယခုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာပြီး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ချန်ပီယံမြို့စားကို သိသော လူများစွာမှာ သံသယဝင်ကြမည် မဟုတ်ဘဲ အံ့အားသင့်ရုံသာ ရှိကြလိမ့်မည်ဟု ဟုန်ယွိ ထင်မြင်နေမိ သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ကာ သူ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးများ၏ လုံခြုံရေးကို ယာယီ ကာကွယ်ပေးထားပြီး လောကကြီး၏ အခြေအနေကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ယာယီ ထိန်းချုပ်ထားရန် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူရင်ဆိုင်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ဉာဏ်များလှသော အလှပိုင်ရှင် များနှင့် အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ‘အစ်မကြီး’ ဟု ခေါ်သော ဇနီးသည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤပြဿနာမှာ ဟုန်ယွိအတွက် ‘ယန်နတ်ဘုရား’ အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရခြင်းထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲနေပေသည်။

…

မှောင်မိုက်ပြီး လေပြင်းထန်သော ညတစ်ည...

၎င်းမှာ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းနှင့် ဆောင်းဦးအစ ကာလဖြစ်ရာ ချီပြည်နယ်၏ ညများမှာ စတင် အေးမြလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ချီပြည်နယ်၏ အစွန်းဘက်သို့ ပျံသန်းလာပြီး ချန်မိသားစုရှိရာ နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

“နှစ်နှစ်တောင် ကြာသွားပြီပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ငါ အနောက်ဘက်တောင်ကုန်းတွေက သင်္ချိုင်းတွေကို သွားကန်တော့ရင်း ကြင်ယာတော်ယွမ်နဲ့ ဆုံခဲ့ဖူးတာကို သတိရမိသေး တယ်...”

ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းနှင့် ဆောင်းဦးအစ၏ အေးမြသော လေထုထဲတွင် ဟုန်ယွိ ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချမိသည်။

သူ မသိလိုက်ဘဲနှင့် နှစ်နှစ်တောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ အချိန်တွေက အလွန်မြန်လှသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်မှာ အိမ်မက်တစ်ခုလိုပင် ခံစားရသည်။

“ဗုဒ္ဓဓမ္မမျက်လုံး… မိုင်တစ်ထောင် အမြင်အာရုံ”

မှောင်မိုက်နေသော ညအမှောင်ထဲတွင်၊ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌ ရပ်နေရင်း ဟုန်ယွိသည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံး နှစ်ခုကြားတွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အတွေးစများဖြင့် စုစည်း ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော ရှုခင်းများမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရသလို ကြီးမားလာသည်။ ညအမှောင်ထုမှာ သူ၏ အမြင်အာရုံကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ ခဏအကြာတွင် သူ ချန်မိသားစုကို မြင်လိုက်ရသည်။

လှပသော ‘ချီရွှေ’ မြစ်ဘေးတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်ထားသော ကြီးမားလှသော အိမ်ရာဝင်းများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုနေရာတွင် မီးရောင်များ လင်းထိန်နေပြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်။ စစ်သည်များနှင့် အရာရှိများသည် ချန်မိသားစုဝင် အားလုံးကို ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်ထားပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စောင့်ကြပ်ထားကြသည်။ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များ၏ ငိုယိုသံများမှာ နေရာအနှံ့ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ လူမျိုးတုံးမည့် ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ဖော်ပြနေ သည်။

နှစ်ပေါင်း ငါးရာကျော် သမိုင်းကြောင်းရှိသော ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုတစ်ခုတွင် အနည်းဆုံး လူပေါင်း သောင်းချီ၍ ရှိပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှင်းလင်းရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ဟင်”

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် ချန်မိသားစု၏ နောက်ဖေးတောင်ကုန်းရှိ ဥယျာဉ်ထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား လှိုင်းအချို့ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ အာရုံခံစားမှုကိုပင် လှည့်စားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေ သည်။

တခဏမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ဝေးလံသော ကောင်းကင်ယံ၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ရွေ့လျားလာပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအငွေ့အသက်မှာ အဝီစိပလ္လင်၏ အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

စာစဉ် (၄၈) ပြီးပါပြီ။

ဘာသာပြန်သူ နေဇင်။