အခန်း (၈၃-၈၄)

အခန်း (၈၃)- ရွှေသွေးစစ်သည်မျောက် - တာရှန့်

ဤစက်မှုမျောက်သည် ယွမ်တာရှန့်၏ အရွယ်အစားထက် ထက်ဝက်မျှသာ ရှိသော်လည်း အလွန်တရာ သန်မာထွားကျိုင်းလှပေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရောင်အသွေးမှာ ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေပြီး မျောက်မွှေးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေကာ ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့တွင် ရွှေရောင်အကွက်အစင်းများ ပေါ်လွင်နေပြီး ရွှေရောင်အနားသတ်များ မြှုပ်နှံထားသည်။

ထိုသတ္တုချောင်းများသည် အရှည်နှင့် အထူ မတူညီဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေပုံမှာ စက်မှုမျောက် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဟင်းလင်းပြင် ရွှေရောင်သံချပ်ကာနှင့် ဆင်တူလှ၏။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက ထိုအရာများသည် စက်မှုမျောက်၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသော အရိုးများဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ နဖူး၊ မျက်ခုံးထောင့်များနှင့် နှာတံတို့မှာ သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စက်မှုမျောက်၏ ရုပ်သွင်မှာ ယွမ်တာရှန့်နှင့် များစွာ ဆင်တူလှပေသည်။

မျက်ဝန်းများမှာ သွေးရောင်ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ရှိပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်တွင်းများအောက်တွင် ထင်ရှားသော အရိပ်မည်းနှစ်ခု ရှိနေ၏။

ရုပ်သေးရုပ် နင်းကျော့သည် စက်မှုမျောက်ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ အားကျစွာဖြင့် မော့ကြည့်ရင်း ပတ်ချာလည် လျှောက်ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်း၏ သစ်သားလက်ကလေးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ စက်မှုမျောက်၏ ပေါင်ကို ဆွဲကြည့်လိုက်၊ အပြင်သို့ ထွက်နေသော သတ္တုအရိုးများကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်ကြည့်လိုက် လုပ်နေမိ၏။

"နှမြောစရာပဲ၊ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မရှိတော့ အတွင်းပိုင်းကို ထိုးဖောက်စစ်ဆေးလို့ မရဘူး"

နင်းကျော့သည် သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိရာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စပ်စုလိုစိတ်မှာလည်း ပိုမိုပြင်းပြလာခဲ့သည်။

ထိုစဉ် သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်။

ဤတိုက်ပွဲဝင်မျောက်၏ ကိုယ်ထည်ကို မီးလျှံကျောက်မှ ဖုတ်လုပ်ထားသော ဟင်္သာပြဒါးရောင်မီးလျှံဖန်သားဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးဝိညာဉ်သစ်သားနှင့် ရွှေနီသံအမည်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ မျောက်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အလွန်တရာ ခိုင်ခံ့သော ဝဇီရအရိုးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။

ဝဇီရအရိုးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝဇီရကိုယ်ခံပညာရပ်၏ တားမြစ်ချက်များ အပြည့်အစုံ ရေးထိုးထားသဖြင့် ဤဝဇီရအရိုးစုကိုယ်တိုင်ကပင် အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

တိုက်ပွဲဝင်မျောက်၏ လက်ဖဝါးများထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆယ့်ရှစ်ခု ကိန်းအောင်းနေ၏။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ မသေမျိုး တိမ်တိုက်ငွေ့များ စုဝေးနေပြီး ထိုအငွေ့တစ်စက်ချင်းစီတိုင်းသည် ဆင်ခြင်တုံတရားတစ်ခုအဖြစ် အသုံးတော်ခံနိုင်ပေသည်.။

နင်းကျော့အနေဖြင့် နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ရရှိခဲ့သမျှထဲတွင် ဤသည်မှာ အသေးစိတ်အကျဆုံး သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းအရာများမှာ အလွန်စုံလင်လှသဖြင့် ရုပ်သေးရုပ် နင်းကျော့မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် မှတ်သားနေမိသည်။

"ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဒီစက်မှုလက်နက် ဖန်တီးဖို့အတွက် ပင်မကုန်ကြမ်းတွေအဖြစ် သုံးထားတာပဲ"

"သူ့မှာ အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိတော့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကြောင့် နှလုံးသားထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တချို့တော့ ကျန်နေဦးမှာပဲ"

နင်းကျော့၏ အာရုံကို အဖမ်းစားနိုင်ဆုံးမှာ ဤစာသားပင် ဖြစ်သည်။ဝိညာဉ်အသိစိတ် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပါဝင်ပြီး **မဟာရွှေစစ် တည်မြဲခြင်း** ကို ပြသနိုင်သည်။

"ဝိညာဉ်အသိစိတ်..." နင်းကျော့က မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဆိုသည်မှာ ထူးခြားဆန်းပြားလှပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများအရ ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသည့် ရတနာများကို အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ မှော်လက်နက်၊ မှော်ရတနာနှင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဟူ၍ အမျိုးအစား ခွဲခြားထားသည်။

ဝိညာဉ်ရတနာများကို ထူးခြားစေသည့်အချက်မှာ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ကြီးမားသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းကြီးများ သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုကြီးများတွင် ဝိညာဉ်ရတနာများသည် လူသားများနှင့် သာမန်အတိုင်းပင် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး အတော်အတန် မြင့်မားသော ဝိညာဉ်ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

"ချော်ရည်နန်းတော်က ဖန်တီးထားတဲ့ စက်မှုလက်နက်တွေမှာ ဝိညာဉ်အသိစိတ် ရှိနေတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် ဝိညာဉ်ရတနာတွေကို အများအပြား ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့"

"ဘိုးဘေးဆရာကြီး သုံးယောက်ကို ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပါရဂူတွေအဖြစ် ကြည်ညိုလေးစားကြတာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့... ဝိညာဉ်အသိစိတ်က ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲလား ဘာလို့ တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း မဖြစ်တာလဲ"

"တကယ်လို့ တစ်ရာရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိမယ်ဆိုရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ"

"ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ဘယ်လိုများ တိုးအောင်လုပ်ရမလဲ"

နင်းကျော့သည် ပိုမိုတွေးတောလေလေ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများ ပိုမိုပြည့်နှက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အတွေးများမှာလည်း အကျိုးရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ အခန်းတွင် ဘိုးဘေးဆရာကြီး သုံးယောက်က ဤအစီအစဉ်များကို ထားရှိရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

စက်မှုလက်နက်များကို ဝိညာဉ်အသိစိတ် ထည့်သွင်းပေးခြင်းမှာ မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာ နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း ပညာရပ်သည် စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်းကို အဓိကထားပြီး၊ အသိဉာဏ်ပင်လယ်၏ တန်တျန် ဧရိယာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မှန်တစ်ချပ်ကို တည်ဆောက်ကာ ဝိညာဉ်အသိစိတ် ရှိသည့် သတ္တဝါအားလုံးနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

ယခု နင်းကျော့ ရှေ့မှောက်ရှိ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်သည် အသင့်တော်ဆုံး ပစ်မှတ်ပင် မဟုတ်လော။

နင်းကျော့သည် ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာကို စတင်အသုံးချလိုက်သည်။

သူ့တွင် ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်သာ ရှိပြီး အသိဉာဏ်ပင်လယ်ထဲတွင် တန်တျန် မရှိသော်လည်း၊ အသက်မျှင်ကြိုးသည် သူ၏ ကိုယ်သားကိုယ်သွေးနှင့် အမြဲတစေ ဆက်သွယ်ထားသဖြင့် သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မှန်ကို အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

မကြာမီတွင်ပင် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မှန်မှတစ်ဆင့် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်နှင့် နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့၏။

"ရှေ့တက်၊ နောက်ဆုတ်၊ ဘယ်ဘက်သွား၊ ညာဘက်ကွေ့" ဟု နင်းကျော့က စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်သည် အမိန့်တစ်ခုချင်းစီကို တိကျစွာ လိုက်နာဆောင်ရွက်လေသည်။

"လိမ့်လိုက်၊ လျှာထုတ်လိုက်၊ ဖင်ဘူးတောင်း ထောင်လိုက်..." နင်းကျော့သည် စက်မှုတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို ပိုမိုခက်ခဲရှုပ်ထွေးသော လှုပ်ရှားမှုများ လုပ်ဆောင်ရန် စမ်းသပ်အမိန့်ပေးကြည့်၏။

စက်မှုတိုက်ပွဲဝင်မျောက်သည် အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သော်လည်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်မျိုးကိုလည်း ပြသလာသည်။

နင်းကျော့မှာ အံ့အားသင့်သွားသလို အလွန်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

"ဝိညာဉ်အသိစိတ် ရှိတဲ့ သတ္တဝါက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ သူက စိတ်တောင် ကောက်တတ်သေးတာလား"

သူသည် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်နှင့် ဆက်လက် ဆက်သွယ်ကြည့်ရာ စကားမပြောနိုင်သော်လည်း ခံစားချက်များနှင့် အခြေခံ တုံ့ပြန်မှုအချို့ကိုတော့ ပေးစွမ်းနိုင်သည်ကို တွေ့ရ၏။

အများအားဖြင့် "သခင်လေး ၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ" ဟူသော တုံ့ပြန်မှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို သုံး၍ တည်ဆောက်ထားသော်လည်း ဝိညာဉ်အသိစိတ်သာ ရှိပြီး မှတ်ဉာဏ်များ မရှိပေ။

မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေဦးတော့ ယွမ်တာရှန့်မှာ သေဆုံးချိန်အထိ နင်းကျော့သည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

နင်းကျော့သည် ပိုမိုစမ်းသပ်လေလေ၊ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလေလေ ဖြစ်လာပြီး ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်မှာ အတော်အတန် ရှုပ်ထွေးသော အမိန့်များကိုပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် စက်မှုလက်နက် အများစုကို နင်းကျော့အနေဖြင့် နှလုံးသားတံဆိပ်ကို သုံးသော်လည်း အမြဲမပြတ် ညွှန်ကြားနေရပြီး စိတ်အာရုံကို ထိုအလုပ်၌သာ မြှုပ်နှံထားရလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်နှင့်မူ လက်အောက်ခံ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သူက အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်နှင့် ၎င်းက မိမိဘာသာ အဆုံးအထိ လိုက်နာဆောင်ရွက်လေသည်။

"ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကောင်းတယ်!"

နင်းကျော့သည် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို ဦးဆောင်ကာ တံခါးကို တရားဝင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း ၏ ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူတို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှောင်အိမ်တစ်ခု ကျလာလေသည်။

နင်းကျော့က ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကျဉ်းမြောင်းလှသဖြင့် လှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့၏။

သို့သော် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်မှာမူ လွတ်လပ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ် သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာမည့် ရုပ်သေးအုပ်စု ခြောက်သုတ်ကို တွန်းလှန်ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်နေသည့် ကြားထဲမှ မျက်လုံးပေါင်း များစွာ လင်းလက်လာ၏။

မကြာမီမှာပင် စက်မှုဝံပုလွေ ဆယ်ကောင်ခန့်က ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဝံပုလွေအုပ်မှာ နင်းကျော့ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်လာခြင်း ဖြစ်၏။

နင်းကျော့သည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်သည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်၏။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး လက်ရွေးစင် ကိုယ်ခံပညာများကို ပြသကာ စက်မှုဝံပုလွေများကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်၍ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဆွဲဖြဲပစ်လေသည်။

နင်းကျော့က ဝင်မပါဘဲ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကိုသာ အားကိုးခြင်းဖြင့် ရန်သူ ငါးသုတ်ကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအသုတ်တွင်မူ ကွန်ဖူးရုပ်သေး သုံးဆယ်ခန့် ပေါ်ထွက်လာ၏။

ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်မှာ အရေအတွက် များပြားမှုကြောင့် ရုန်းကန်နေရသဖြင့် နင်းကျော့က စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မှန်မှတစ်ဆင့် ပညာရပ်များ အသုံးပြုကာ ကူညီပေးလိုက်သည်။

ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်အတွင်း သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နင်းကျော့၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အသုံးချလိုက်ရာ၊ တိုက်ပွဲဝင်မျောက်၏ လက်များတွင် လေပြေများ ဝန်းရံသွားပြီး အရှိန်နှုန်းကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် တိုက်ပွဲဝင်မျောက်၏ အအေးဓာတ်ကို အသုံးပြုကာ ရန်သူများကို ခဲသွားအောင်လည်း ပြုလုပ်ခဲ့၏။

နင်းကျော့၏ ပါဝင်ကူညီမှုကြောင့် တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ အသာစီးရလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လွယ်လွယ်ကူကူပင် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။

"ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် ဒီစမ်းသပ်မှုရဲ့ ခက်ခဲမှုက တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေလိုပဲ ဖြစ်သင့်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ သိပ်မခက်ခဲသလိုပဲ"

"ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်က အလွန်အမင်း ထူးခြားလွန်းနေလို့များလား"

နင်းကျော့ ခန့်မှန်းသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။

သူသည် တံခါးများကို ဆက်လက် ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော်လည်း တတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုတွင်မူ အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရလေသည်။

"ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်နဲ့ ပိုပြီး ဟန်ချက်ညီညီ လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ လေ့ကျင့်မှုတွေ အများကြီး လိုသေးတာပဲ"

"ဒီတစ်ခေါက် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း လမ်းကြောင်းကို ငါတစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာဆိုတော့ သွေးစွမ်းအားတွေလည်း လိုအပ်နေပြီ"

"ချော်ရည်နန်းတော်က စမ်းသပ်မှု သုံးခုပြီးတိုင်း ပြောင်းလဲသွားတာဆိုတော့၊ ဒီအမှတ်ကို ကျော်ပြီးရင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း လမ်းကြောင်းကနေ ဘယ်လို ကောင်းတာတွေ ရဦးမလဲ မသိဘူး"

နင်းကျော့သည် ခဏမျှ ဆက်လက် စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ ပညာရှိစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသို့ သွေးစွမ်းအား သွားရောက်စုပ်ယူရန် အလောမတကြီးဘဲ မသေမျိုးနန်းတော်မှ ထွက်ခွာရန်သာ ကြိုးစားလိုက်၏။

စက်မှုမျောက်ကို ထားခဲ့မည်လား သို့မဟုတ် အတူယူသွားမည်လားဟု မေးသည့် သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နင်းကျော့သည် ရွေးချယ်မှု နှစ်ခုလုံးကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ၊ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို သူ အလိုရှိသလို မသေမျိုးနန်းတော် အတွင်း အပြင်သို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို မသေမျိုးနန်းတော် အတွင်း၌ ထားခဲ့လျှင်ပင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မှန်မှတစ်ဆင့် ၎င်းကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး အမိန့်များ ပေးနိုင်သေးကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် များစွာ အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားရ၏။

"ဒါဆိုရင် ငါက..."

မကြာမီမှာပင်။

ရုပ်သေး မုန့်ချုံသည်လည်း အခန်း (၂) ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ငါ နေ့ရောညပါ အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ခဲ့တာ။ အခုတော့ အခန်း (၂) က ငါ့ကို ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်တော့ဘူး"

"ဟားဟားဟား" မုန့်ချုံက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အခန်း (၃) သို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြန်သည်။

အခန်း (၃) အတွင်း၌ သစ်သားရုပ်သေးရုပ် အမြောက်အမြားက သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြ၏။

"လျှပ်စီးအဟုန်" မုန့်ချုံသည် သူ၏ မသေမျိုးစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး ကွန်ဖူးရုပ်သေးများ ကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် အရှိန်မြှင့်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရှိန်လျှော့လိုက် လုပ်နေသော်လည်း၊ သူ နောက်တစ်ကြိမ် အရှိန်မြှင့်လိုက်သောအခါ လျှပ်စီးအဟုန်၏ အရှိန်နှုန်းမှာ ယခင်ကန့်သတ်ချက်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့၏။

မုန့်ချုံ၏ မသေမျိုး ပါရမီထူးအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကွန်ဖူးရုပ်သေးအားလုံးကို လဲကျအောင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ နင်းကျော့ အသက်သွင်းထားသည့် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် ပေါ်လာလေသည်။

"အို လွတ်နေတဲ့ ငါးတစ်ကောင် ကျန်သေးတာပဲ" မုန့်ချုံက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွား၏။

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူသည် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်၏ အားပါလှသော ပခုံးကျော်လွှဲပစ်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားရလေတော့၏။

မုန့်ချုံမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်ထရပ်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်— "နောက်တစ်ခါ လာစမ်း၊ မင်းကို ငါ အမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်"

အခန်း (၈၄) - ယွမ်တာရှန့် နှင့် မုန့်ချုံ

ချော်ရည်နန်းတော်။

ရုပ်သေး မုန့်ချုံသည် တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံလျက် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - ယွမ်တာရှန့် ထံသို့ လျှပ်စီးအဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားချေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်ဆုံသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် ယွမ်တာရှန့်သည် လက်လွတ်မခံသင့်သည့် အခွင့်အရေးကို အရဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မုန့်ချုံ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ၎င်း၏

လက်ဖဝါးကြီးများဖြင့် ဖမ်းချုပ်ကာ ပခုံးကျော်လွှဲချလိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း”

မုန့်ချုံသည် ကြမ်းခင်းကျောက်ပြားများပေါ်သို့ ရိုက်မိသွားပြီး တစ်လောကလုံး ချာချာလည်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် လေတိုးသံ ပြင်းပြင်းနှင့်အတူ မိမိထံသို့ ဦးတည်လာသည့် ယွမ်တာရှန့်၏ ခြေဖဝါးအောက်ခြေကို မြင်လိုက်ရသည်။

မုန့်ချုံ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်ထဲမှနေ၍ “လျှပ်စီးအဟုန်” ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ရပ်နေသည့် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ယွမ်တာရှန့်၏ ညာခြေဖဝါးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ကျောက်ပြားများကို အက်ကွဲပျက်စီးသွားစေသည်။

မုန့်ချုံသည် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားရသည်။

သူသည် ယွမ်တာရှန့်၏ လွှဲပစ်ခြင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်ပေ၏။

“ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရန်သူပဲ” ဟု မုန့်ချုံက ၎င်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယွမ်တာရှန့်သည်လည်း တိုက်ချက်လွဲချော်သွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။

အခြေအနေမှာ ခေတ္တမျှ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် အကဲခတ်နေကြသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မသေမျိုးနန်းတော်၏ ပြင်ပတွင်မူ။

နင်းကျော့သည် အိမ်ရှိ မြေအောက်အလုပ်ရုံအတွင်းရှိ ဖျာပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေ၏။ သူသည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းမှ တိုက်ပွဲကိုသာ အာရုံစိုက်ထားလေသည်။

တစ်ဖက်တွင် မုန့်ချုံဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယွမ်တာရှန့် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မသေမျိုး ပါရမီထူး ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

“မုန့်ချုံရဲ့ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်ဟာ အသုံးပြုထားတဲ့ ပစ္စည်းနဲ့ တည်ဆောက်ပုံအရ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - ယွမ်တာရှန့်ကို လုံးဝ မမီဘူး။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို အများကြီး ထိခိုက်စေပေမဲ့ လျှပ်စီးအဟုန် ဆိုတဲ့ မသေမျိုး ပါရမီထူးရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူဟာ အန္တရာယ်ရှိနေတုန်းပဲ။ သူက အခုထိ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင် ဉာဏ်ရည်ဟာ ဝိညာဉ်အသိရှိရုံပဲရှိတဲ့ ယွမ်တာရှန့်ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်”

“ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ အားသာချက်ကတော့ ချော်ရည်နန်းတော်က ဖန်တီးထားတဲ့ စက်မှုကိုယ်ထည်ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ တည်ဆောက်ပုံဟာ မုန့်ချုံထက် အများကြီး သာလွန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်ကတော့ ဝိညာဉ်အသိ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတာကြောင့် တကယ့် သက်ရှိတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ မုန့်ချုံလိုမျိုး ထင်မှတ်မထားတာတွေကို လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး”

“ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ အဆိုအရ ဝိညာဉ်အသိ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိပေမဲ့ မဟာရွှေစစ် တည်မြဲခြင်း ဆိုတဲ့ မသေမျိုး ပါရမီထူးကို သုံးနိုင်သေးတယ်။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ အဲဒီပညာရပ်က ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်”

နင်းကျော့သည် ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို စဉ်ဆက်မပြတ် အကဲဖြတ်နေ၏။

သူသည် ဤတိုက်ပွဲကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ထားသည်။

ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်သည် သူ၏ နောင်အနာဂတ် ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

“လျှပ်စီးအဟုန်” မုန့်ချုံက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ယွမ်တာရှန့်ထံသို့ တတိယအကြိမ်မြောက် အပြင်းအထန် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

မုန့်ချုံသည် ယွမ်တာရှန့်၏ ရှေ့မှောက်သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယွမ်တာရှန့်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ထိုခဏချင်းမှာပင် ရုပ်သေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မုန့်ချုံ၏ အရှိန်မှာ ပို၍ မြန်ဆန်သွားတော့သည်။

ဒါဟာ သူ မကြာသေးခင်ကမှ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ အထူးလေ့ကျင့်ခန်းရဲ့ ရလဒ်ပဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ဝေဝါးသွားပြီး ယွမ်တာရှန့်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“အောင်မြင်ပြီ” မုန့်ချုံသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ယွမ်တာရှန့်၏ ကျောပြင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ဆွဲငင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဟန်ချက်ပျက်ကာ တိုက်စစ်မှာ ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားရသည်။

မုန့်ချုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားစဉ် သူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည့် တရားခံကို မြင်လိုက်ရသည်။

“သေစမ်း၊ ဒါ မျောက်အမြီးပဲ”

ယွမ်တာရှန့်၏ အမြီးသည် ကြာပွတ်တစ်ခုကဲ့သို့ မုန့်ချုံ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

ထို့နောက် ယွမ်တာရှန့်သည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ မုန့်ချုံကို ထိုးနှက်ရန် လက်သီးကို မြှောက်လိုက်၏။

လေထဲတွင် တွဲလောင်းဖြစ်နေသည့် မုန့်ချုံသည် တောင်ကြီးတစ်လုံး မိမိထံသို့ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးတွင် ယွမ်တာရှန့်၏ ပုံရိပ်က ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ယွမ်တာရှန့်၏ မြှောက်ထားသော လက်သီးမှာ ကောင်းကင်မှ ကျလာသည့် ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လေကို ခွင်းလာသည့် အသံကြောင့် မုန့်ချုံ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

“လျှပ်စီးအဟုန်” မုန့်ချုံသည် သူ၏ မသေမျိုး ပါရမီထူးကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် မျောက်အမြီး၏ ရစ်ပတ်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

နောက်တစ်ခဏတွင် ယွမ်တာရှန့်၏ လက်သီးမှာ သံမဏိတူကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ကျောက်ပြားများကို အက်ကွဲစေခဲ့သည်။

လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများသည် နံရံထောင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ရုပ်သေး မုန့်ချုံ ပေါ်လာ၏။

ယွမ်တာရှန့်၏ လက်သီးမှာ ကျောက်ပြားများအတွင်းသို့ နစ်ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ချုံ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ ထိုလက်သီးကိုသာ ထိမှန်ခဲ့လျှင် သူ၏ နုနယ်လှသော ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်မှာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များက မုန့်ချုံ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို ပိုမိုတောက်လောင်စေခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟား” သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒီလို စိန်ခေါ်မှုမျိုးမှ တကယ့်ကို ပျော်စရာကောင်းတာ” ဟု ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တောက်ပသော လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် နောက်ထပ် တိုက်စစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်ပြန်သည်။

သူသည် သူ၏ မသေမျိုး ပါရမီထူးကို စဉ်ဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေသော်လည်း ယွမ်တာရှန့်ထံသို့ အလွယ်တကူ မချဉ်းကပ်ပေ။ သူသည် လျှပ်စစ်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အခန်း (၃) အတွင်းတွင် လူးလာတုံ့ခေါက် ပျံသန်းနေ၏။

လျှပ်စစ်အလင်းတန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် ယွမ်တာရှန့်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လျှပ်စီးရိပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အခန်းတွင်း၌ လျှပ်စီးရိပ်များ ပိုမိုများပြားလာပြီး ယွမ်တာရှန့်ကို ပိတ်လှောင်ရန် ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာချေသည်။

နင်းကျော့သည် ယင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး “ဒါက မုန့်ချုံဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း တိုက်ပွဲအတွင်းမှာပဲ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ” ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

“သူဟာ အမြင့်ဆုံး အရှိန်ကို ထိန်းထားနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အရင်က အကန့်အသတ်ထက်တောင် နည်းနည်း ပိုမြန်နေသေးတယ်”

“ဒါဟာ ပါရမီထူး ဆိုတာပဲပေါ့”

ဤအရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရခြင်းက နင်းကျော့ကို ထိုကဲ့သို့ ထူးကဲသော ပါရမီအပေါ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

အခန်း (၃) အတွင်း၌ လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်နေစဉ် ယွမ်တာရှန့်သည်မူ သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။

၎င်းသည် ခုခံကာကွယ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

မုန့်ချုံ၏ အရှိန်ကို ၎င်း လိုက်မမီပေ။ အမြဲတစေ ပြောင်းလဲနေသော တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် မပြောင်းလဲဘဲ တည်ငြိမ်စွာ နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာဖြစ်ကြောင်း ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အသိက ပြောပြနေသည်။

ရုတ်တရက် လျှပ်စစ်အလင်းတန်းသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး ယွမ်တာရှန့်ထံသို့ အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ယွမ်တာရှန့်က ကာကွယ်ရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

“ဘုန်း” ဟူသော အသံနှင့်အတူ တိုက်မိသွားပြီးနောက် ၎င်းသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းကျယ်ကြီး တစ်လှမ်း ဆုတ်ခွာသွားရသည်။

မုန့်ချုံ၏ လျှပ်စစ်အလင်းတန်းမှာမူ နံရံကို ကန်ပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ ဆုံးရှုံးသွားသော အရှိန်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရယူလျက် အခန်းတွင်း၌ ဆက်လက် ပျံသန်းနေပြန်သည်။

မုန့်ချုံသည် တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ရာတွင် ယွမ်တာရှန့်က ၎င်း၏ အရှိန်ကို မလိုက်နိုင်သဖြင့် ခုခံနေရင်းပင် ဒဏ်ရာများ များပြားလာတော့သည်။

မုန့်ချုံသည် မိမိဘက်က အသာစီးရနေသည်ကို သိသဖြင့် ကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

“ဒီစက်မှုမျောက်ရဲ့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အားကောင်းတာပဲ”

“အနည်းဆုံးတော့ သူက တိုက်ခိုက်ရေး ပါရဂူအဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ သူ ငါ့ရဲ့ အရှိန်ကို မလိုက်နိုင်ဘူး။ ငါသာ ဒီလို အရှိန်နဲ့ ဆက်တိုက်နိုင်ရင် သူ့ကို သေချာပေါက် အလဲထိုးနိုင်မှာပဲ”

မုန့်ချုံ ထိုသို့တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ လျှပ်စစ်အလင်းတန်းမှာ နှစ်ကြိမ်မျှ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် အလွန်အားနည်းသွားတော့၏။

သူ၏ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်မှာ ပေါ်လွင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယွမ်တာရှန့်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တရစပ် ခြေလှမ်းလိုက်၏။

ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း သုံးလှမ်း အကြာတွင် မုန့်ချုံ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် ပခုံးကို မြှင့်ပြီး အရှိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မုန့်ချုံမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်ကျသွားသဖြင့် မရှောင်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် အထိမှန်ခံလိုက်ရတော့သည်။

“ဘုန်း”

အမြောက်ဆန်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ရုပ်သေး မုန့်ချုံသည် နံရံသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ရိုက်မိသည့် အရှိန်ကြောင့် ညာဘက်ခြေထောက် ကျိုးသွားရသည်။

သူ၏ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ နံရံကို ရိုက်မိပြီးနောက် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွား၏။

မုန့်ချုံ ခေါင်းကို မော့လိုက်ရုံရှိသေးသော်လည်း လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ယွမ်တာရှန့်မှာ တောင်နက်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါ်လာပြန်သည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် သူ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ ဒူးခေါင်းမှာ သံမဏိစူးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ လေကို ခွင်းလျက်

ရောက်ရှိလာတော့သည်။

မုန့်ချုံသည် အလိုအလျောက်ပင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကြက်ခြေခတ် ပုံစံဖြင့် ကာလိုက်၏။

“ဘုန်း”

နောက်တစ်ခဏတွင် ယွမ်တာရှန့်၏ ဒူးခေါင်းသည် မုန့်ချုံ၏ ရုပ်သေးလက်ဖဝါးများနှင့် လက်မောင်းများကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

မုန့်ချုံ၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားပြီး သူသည် မျက်နှာကြက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်သွားရလေသည်။

သူ၏ ကျောပြင်မှာ မျက်နှာကြက်နှင့် ရိုက်မိသဖြင့် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်လာ၏။

မုန့်ချုံသည် သွားကို တင်းတင်းစိထားပြီး ခံလိုက်ရသည့် ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် သူ၏ ဒေါသနှင့် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် “လျှပ်စီးအဟုန်” ကိုမူ ထပ်မံ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

သူသည် လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို အပေါ်ထားကာ ခေါင်းကို အောက်စိုက်ထားသည့် အနေအထားသို့ ပြင်လိုက်သည်။

မျက်နှာကြက်ကို ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကန်လိုက်ပြီး ယွမ်တာရှန့်၏ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ဘေးတိုက် ပျံထွက်သွား၏။

ယွမ်တာရှန့်သည် နေရာမှာပင် ရပ်မြဲရပ်လျက် မုန့်ချုံ ဘေးတိုက် လွင့်ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

ယွမ်တာရှန့်၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နိမ့်ချည် မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသည့်ပုံ ဖြစ်နေ၏။

၎င်း၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး အတွင်းဘက်တွင် ရေးထိုးထားသော အင်းကွက်များသည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။