အခန်း (၈၉-၉၀)
Vol. 7 Ch. 89-90
အခန်း (၈၉) - မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်ကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ သူပင်
နင်းရှောင်ရန်သည် သူ၏ ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် နင်းကျဲကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။
“လာပါ၊ ထိုင်ပါဦး၊ လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး” နင်းရှောင်ရန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နင်းကျဲကို မိမိဘေးတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
နင်းကျဲမှာ အံ့အားသင့်သွားသလို စိုးရိမ်စိတ်လည်း ဝင်သွား၏။
နင်းရှောင်ရန်က သူ့အပေါ် ယခုကဲ့သို့ ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူက “မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူ၊ ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းစရာရှိရင် မိန့်ကြားပါ၊ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်” ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
နင်းရှောင်ရန်က ထိုင်ခုံကို ညွှန်ပြလိုက်၏။
နင်းကျဲမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။
နင်းရှောင်ရန်က လက်ဖက်ရည်ကို အသာအယာ တစ်ငုံသောက်ရင်း သက်ပြင်းချကာ “နင်းကျဲ... မင်းမှာ တူတော်မောင်ကောင်းတစ်ယောက် ရှိတာပဲ” ဟု ဆိုလေသည်။
နင်းကျဲမှာ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး “သခင်လေး... ကျော့လေး ဘာမှားတာလုပ်လို့လဲ၊ ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး ကောင်းကောင်း ဆုံးမလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။
နင်းရှောင်ရန်က မျက်လုံးအနည်းငယ် ပြူးသွားပြီး လက်ကို သုံးကြိမ်မျှ ဝှေ့ယမ်းကာ “ထိုင်ပါ၊ ထိုင်ပါ။ စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဒါက သတင်းကောင်းပါ” ဟု ဆိုသည်။
နင်းရှောင်ရန်က ရှင်းပြနေစဉ်အတွင်း ထိုင်ခုံအနားတွင် ကပ်ထိုင်နေသော နင်းကျဲ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာပြီး ပါးစပ်မှာလည်း အံ့သြလွန်း၍ ဟသွားတော့သည်။
သူသည် နင်းရှောင်ရန်၏ ဧည့်ခန်းဆောင်မှ ထွက်လာချိန်မှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်အထိ မှင်တက်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ရှိနေဆဲပင်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၃) ၏ အထွတ်အထိပ်။
မိသားစု သုံးစု၏ ပူးတွဲစမ်းသပ်မှုတွင် သူက ထင်ပေါ်ကျော်ကြားခဲ့သည်။
နင်းရှောင်ဟွေ့နှင့် ကျန်းကျန့်တို့ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်များနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ခဲ့ပြီ။
ဒါက နင်းကျော့လား။
ဒါ ငါသိတဲ့ နင်းကျော့ ဟုတ်ရဲ့လား။
“ကျော့လေး ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ၊ ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်က သူ့အတွက် တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် သင့်တော်နေတာလား”
ထိုသို့သော သိချင်စိတ်နှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများဖြင့် နင်းကျဲသည် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဝမ်လန်ကို ခေါ်လိုက်ပြီး “ဒီနေ့ မိသားစု ထမင်းစားပွဲလေး လုပ်မယ်၊ စားသောက်ဆိုင်သွားပြီး ဝိညာဉ်အာဟာရအချို့ မှာလိုက်ပါဦး” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်လန်က နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလေသည် - “ဝိညာဉ်အာဟာရတွေ မှာဖို့ဆိုတာ ပိုက်ဆံအများကြီး ကုန်မှာလေ။ ရှင်... ဒီနေ့ ဘာထူးခြားလို့ ဒီလောက်တောင် ကျင်းပနေရတာလဲ”
“မိသားစု စားပွဲလေးပါ၊ ကျော့လေးကို ဖိတ်ထားတယ်။ အင်း... ငါလည်း သူ့ဦးလေးဖြစ်ပြီး သူ့ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ” ဟု နင်းကျဲက ဆိုသည်။
ဝမ်လန်က မျက်လုံးပြူးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် - “ဘာလဲ။ ကျော့လေးကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးမယ် ဟုတ်လား။ ဝိညာဉ်အာဟာရတွေလည်း မှာဦးမယ်ပေါ့။ ရှင် ရူးသွားပြီလား”
နင်းကျဲက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ပြန်ပြောလိုက်၏ - “မိန်းမတွေက ဘာမှနားမလည်ဘူး။ ဒါက မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူ ကိုယ်တိုင် ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ တာဝန်ပဲ...”
ထို့နောက် သူက နင်းရှောင်ရန် ပြောခဲ့သည်များကို အကျဉ်းချုံး ပြောပြလိုက်သည်။
ဝမ်လန်သည် နားထောင်ပြီးနောက် ကြာမြင့်စွာ မှင်တက်သွားတော့သည်။
“ကျော့လေးလား”
“ဒါ ကျော့လေးဆိုတာ သေချာရဲ့လား”
နင်းကျဲက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ငါက မင်းကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ။ မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူကရော ငါ့ကို လိမ်မလား။ မိသားစု သုံးစု စမ်းသပ်ပွဲတုန်းက လူတွေအများကြီး မြင်ခဲ့ကြတာ၊ ဒါက လုပ်ကြံဖန်တီးလို့ မရဘူး”
ဝမ်လန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တစ်ခုခုပြောရန် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အဆုံးတွင် ဘာမှမပြောဖြစ်ခဲ့ပေ။
သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ငြင်းပယ်လိုမှု၊ မကျေနပ်မှု၊ မနာလိုမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသော ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်တို့ဖြင့် ပြူးကျယ်နေသည်။
နင်းကျဲ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားကာ “ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ အခုချက်ချင်း သွားစီစဉ်တော့” ဟု ငေါက်လိုက်သည်။
ဝမ်လန်က “ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ အခုပဲ သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်၏။
သူမသည် လှည့်ထွက်သွားစဉ်တွင်လည်း အကြည့်တို့မှာ လွင့်မြောနေဆဲဖြစ်ကာ လမ်းလျှောက်ပုံမှာလည်း တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသူတစ်ဦး၏ ပုံစံအတိုင်းပင်။
ဘေးတွင် လူသူမရှိတော့သောအခါ နင်းကျဲသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။
နင်းကျော့ကို မိမိဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ရန်နှင့် သူ၏ထံမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို စုံစမ်းရန် နင်းရှောင်ရန်က သူ့ကို တင်းကျပ်သော အမိန့်ပေးထားသည်။
နင်းကျော့၏ အသက် (၁၆) နှစ်တာအတွင်း နင်းကျဲအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ ထမင်းစားပွဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖိတ်ကြားခြင်း ဖြစ်သည်။
နင်းကျဲသည် မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားသူဖြစ်ရာ ထိုအမိန့်က သူ့ကို နေရခက်စေသည်။ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းရပါမည်နည်း။
သို့သော် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူ၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်ဖြစ်သောကြောင့် သူ လိုက်နာရမည်သာ။
မှန်ပါသည်၊ သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကလည်း နင်းကျော့သည် ယခင်ကလို မဟုတ်တော့ကြောင်းနှင့် သူနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက အကျိုးရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။
ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ ထွက်လာပြီးနောက် လူအများအပြားသည် နင်းကျော့နှင့် လမ်းကြောင်း မတူသော်လည်း အဝေးကြီးအထိ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံး လမ်းဆုံသို့ ရောက်သောအခါ နင်းကျော့က လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ နင်းချန်နှင့် နင်းယုံ နှစ်ဦးကိုသာ သူနှင့်အတူ ထားခဲ့သည်။
အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ သူက နင်းချန်နှင့် နင်းယုံကို လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားစမြည်ပြောရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
အချိန်တိုတိုနှင့် စကားပြောခွင့်ရသည်မှာ နည်းပါးသော်လည်း နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့မှာ အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး နင်းကျော့သည် နာမည်ကြီးလာသော်လည်း မထောင်လွှားဘဲ လူတကာအပေါ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆက်ဆံပုံကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပြောဆိုလာခဲ့ကြသည်။
နင်းကျော့သည် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် နင်းကျဲ၏ မိသားစု ထမင်းစားပွဲ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
“နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲဆီကလည်း မဟုတ်ဘူး၊ မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူ နင်းရှောင်ရန်ဆီကလည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ”
နင်းကျော့သည် စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ စေလွှတ်လိုက်သော လူကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းနှင့် အချိန်မီ လာရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
မိသားစု ထမင်းစားပွဲမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှပေသည်။
နင်းကျော့သည် သူ၏ အသက် (၁၆) နှစ်အတွင်း နင်းကျဲ၏ အိမ်တွင် ယခုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ထမင်းတစ်နပ်ကို တစ်ခါမျှ မစားခဲ့ဖူးပေ။
ခမ်းနားလှသော ဝိညာဉ်အာဟာရများ ရှိနေသော်လည်း ဝမ်လန်မှာမူ မစားနိုင်ရှာပေ။
ထမင်းစားပွဲတစ်လျှောက်လုံး သူမသည် စကားနည်းနေခဲ့ပြီး ယခင်က စကားများတတ်သော ပုံစံနှင့် လားလားမျှ မဆိုင်တော့ပေ။
သူမသည် နင်းကျော့ကို ခဲလေခဲမှသာ ကြည့်တတ်ပြီး နင်းကျော့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါတို့က သူမကို ကြည့်လိုက်တိုင်း ရင်နာစေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်
နင်းကျိမှာလည်း အစားအသောက်အရသာကို မခံစားနိုင်ပေ။
သူ့အတွက်မူ ယခုအရာအားလုံးက ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!
နင်းကျဲ၏ မျက်နှာမှာမူ အေးစက်နေဆဲပင်။
အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို (၁၆) နှစ်လုံးလုံး ထိန်းသိမ်းလာခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ချက်ချင်းကြီး လျှော့ချပစ်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။
နင်းကျော့သည်လည်း အများကြီး မစားသောက်ပေ။
နင်းကျဲက မေးခွန်းတစ်ခု မေးတိုင်း သူက ခွက်နှင့် တူကို ချကာ ရိုသေစွာ ဖြေကြားသည်။ သူ၏ အဖြေများမှာ တိုတိုနှင့် လိုရင်းသာ ဖြစ်ပြီး ထပ်မံစကားပြောရန် ဆန္ဒမရှိသည့် အေးစက်သော အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်။
နင်းကျဲအနေဖြင့် မိမိက ပြုံးပြရမည်၊ ခေါင်းငုံ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုပြေပြေလည်လည် ဆက်ဆံရမည်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။
သို့သော် ထမင်းစားပွဲပြီးဆုံး၍ နင်းကျော့ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
နင်းကျိသည် နင်းကျော့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။
သူ ဘာကြောင့် ယခုလို လုပ်နေမိသလဲဆိုသည်ကိုပင် သူကိုယ်တိုင် မသိပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည် - “သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ။ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ”
“ဒါက တကယ်ပဲ ကျင့်စဉ်နဲ့ ကိုက်ညီသွားလို့လား”
“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ စုံစမ်းရမယ်။ သူ့မှာ တစ်ခုခုတော့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိရမယ်”
“ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာလား” နင်းကျော့သည် နင်းကျိ မိမိနောက်သို့ လိုက်နေသည်ကို သတိထားမိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး နောက်ကလူ ခြေရာခံရ လွယ်ကူစေရန် တမင်ပင် အရှိန်လျှော့ လျှောက်ပေးလိုက်သည်။
နင်းကျိ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် နင်းကျော့သည် ဆေးဆိုင်အများအပြားသို့ ဝင်ထွက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လိုအပ်သော ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
နင်းကျိမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည် - “သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ချမ်းသာနေရတာလဲ။
ငါ့အဖေထက်တောင် ချမ်းသာနေပါလား”
“သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြသခဲ့ပေမယ့် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သူ့ဆီ မခွဲဝေပေးရသေးဘူး။ ခွဲဝေပေးခဲ့ရင်တောင် ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒီကောင်... ဒီပိုက်ဆံတွေက မသမာတဲ့နည်းနဲ့ ရထားတာ နေမှာပဲ”
“ဒါကို ငါ တိုင်ရမယ်!”
နင်းကျိသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ကာ နင်းကျဲကို ထိုအကြောင်း သတင်းပို့လေသည်။
နင်းရှောင်ရန်သည် နင်းကျဲထက်ပင် ထိုအကြောင်းကို အရင် သိနှင့်နေခဲ့သည်။ နင်းကျဲကို ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက်တွင် သူသည် နင်းကျော့ကို တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ရန် ကျင့်ကြံသူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ခဲ့သည်။
မှန်ပါသည်၊ ၎င်းတို့သည် စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ပြန်လည်သတင်းပို့ရန်လည်း ရည်ရွယ်သည်။
“နင်းကျော့က တကယ်ပဲ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား”
နင်းရှောင်ရန်သည် သူ၏လက်ထဲမှ စာရင်းကို ကြည့်ရင်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ထိုစာရင်းတွင် နင်းကျော့ ဝယ်ယူခဲ့သော ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။
နင်းရှောင်ရန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည် - “နင်းကျော့မှာ ပိုက်ဆံ ဒီလောက်များမှန်း သိရင် ငါ သူ့ကို ပိုပြီး ချဉ်းကပ်ခဲ့သင့်တာ”
“သူ့မိဘတွေက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ထားခဲ့တာလား”
“ဒါမှမဟုတ် ဒီပိုက်ဆံတွေက မသမာတဲ့နည်းနဲ့ ရထားတာလား၊ ညစ်ပတ်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့ပေးနေတာလား”
နင်းရှောင်ရန်သည် သူ၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်း ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေမိသည်။
သူ စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်း လောဘဇောများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
“နင်းကျော့က မျိုးနွယ်စုခွဲကလေ၊ အခုတော့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နင်းရှောင်ဟွေ့နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနေပြီ။ အခုလည်း ဒီလောက်များတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ...”
“ဒီပိုက်ဆံတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်က မရှင်းလင်းဘူး။ မျိုးနွယ်စုအတွက် ငါ ဒါကို အရင်းအမြစ်ကို ရှာရမယ်”
“ဒါ့အပြင် ငါကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုဘူး၊ နင်းကျဲကို လုပ်ခိုင်းလို့ ရတာပဲ။ ဒါက အသင့်တော်ဆုံး မဟုတ်ဘူးလား”
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တံခါးဘက်သို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည် - “တစ်ယောက်ယောက် လာခဲ့စမ်း”
အစေခံမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်လာလေသည်။
နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် နင်းကျဲနှင့် နင်းဖန်တို့သည် ကျင့်ကြံသူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ နင်းကျော့၏ ခြံဝင်းလေးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။
နင်းကျဲက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်ဖို့ လိုလို့လား။ ဒါက မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်” ဟု ပြောသည်။
နင်းဖန်က ပြန်ပြောသည် - “မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူက ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြထားပြီးသား မဟုတ်လား။ ချော်ရည်နန်းတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အလုပ်က အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ၊ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး။ နင်းကျော့ရဲ့ ပိုက်ဆံအမြောက်အမြားက တကယ်ပဲ အရင်းအမြစ် မရှင်းဘူးလေ။ သူ့ဦးလေးအနေနဲ့ ခင်ဗျား ဒါကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရမယ်”
“မျိုးနွယ်စုက နင်းကျော့ကို အမှီပြုဖို့ လိုကောင်း လိုလာလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားက သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီတာဝန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးသူပဲ”
“သွားတော့”
နင်းကျဲမှာ မျိုးနွယ်စုခွဲမှ ဖြစ်သော်လည်း နင်းဖန်မှာမူ ပင်မမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်ပေသည်။ နင်းရှောင်ရန်က နင်းဖန်အား စေလွှတ်၍ နင်းကျဲကို ကြီးကြပ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နင်းကျဲသည် သက်ပြင်းချကာ ခြံတံခါးကို ခေါက်လိုက်လေသည်။
နင်းကျော့က တံခါးဖွင့်ပေးကာ ရိုသေစွာ အလေးပြုပြီး ၎င်းတို့ လာရင်းကိစ္စကို မေးမြန်းသည်။
“ငါတို့ အထဲမှာ စကားပြောဖို့ လိုတယ်” နင်းကျဲသည် တင်းမာသော မျက်နှာပေးဖြင့် နင်းကျော့၏ ဖိတ်ကြားချက်ကိုပင် မစောင့်ဘဲ အထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
သူ့နောက်မှ လူများကလည်း နင်းကျော့ကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ တန်းစီ၍ ဝင်လာကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင်။
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦးတို့သည် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေရေးအတွက် တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် တွေ့ဆုံနေကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် မိသားစု သုံးစု၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များကို အပြီးသတ် ဆွေးနွေးကြမည် ဖြစ်သည်။
“ဒီ ဖီးနစ်ဝိညာဉ် သွေးရနံ့ဆေးလုံးက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့အတွက် အရမ်းအသုံးဝင်တယ်။ ဒါကို မိသားစု သုံးစုကြားမှာ ညီတူညီမျှ ခွဲဝေသင့်တယ်”
“မဖြစ်ဘူး” နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲက ကန့်ကွက်လိုက်သည် - “ငါတို့ မိသားစုမှာ နင်းရှောင်ဟွေ့နဲ့ နင်းကျော့ဆိုတဲ့ ပါရမီရှင် နှစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူတို့ကို လုံလောက်အောင် ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှာ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာလေ”
ကျန်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ဒါပေမဲ့ နင်းကျော့က ကျင့်စဉ်နဲ့ ကိုက်ညီရုံသက်သက်ပဲ၊ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ မရှိပါဘူး။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပါရမီရှင် ဖြစ်မှာလဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး”
ထိုစဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦး၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ နှလုံးများ တုန်ယင်သွားတော့သည်။
“ဘယ်သူလဲ”
“ငါ ကျူးရွှမ်းကျိပါ”
“အော်... ကျူးအကြီးအကဲပါလား” မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦးတို့သည် အလျင်အမြန် တံခါးဖွင့်ကာ ကျူးရွှမ်းကျိကို ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။
၎င်းတို့သည် အပြင်တွင် အစောင့်များ ထားရှိခဲ့သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ ထိုကာကွယ်ရေးမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
ကျူးရွှမ်းကျိက ပြုံးကာ “အကြီးအကဲတို့... ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။
ကျူးရွှမ်းကျိသည် မြို့စားမင်းထံမှ နှစ်အလိုက် ချော်ရည်နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများ၏ အသေးစိတ် မှတ်တမ်းကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့မှာ မြို့စားမင်းဂေဟာမှ မှတ်တမ်းများသာ ဖြစ်သည်။
ကျူးရွှမ်းကျိသည် ပိုမိုပြည့်စုံသော ပုံရိပ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်ရန် မိသားစု သုံးစုထံမှ မှတ်တမ်းများကိုလည်း ရယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦးစလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး မြို့စားမင်းဂေဟာကို ဆန့်ကျင်ရန်အတွက် စုစည်းထားကြသူများ ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားမှာ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦးတို့သည် ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို မှတ်တမ်းများ ယူဆောင်လာရန်နှင့် ကျူးရွှမ်းကျိထံ ပေးအပ်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ကြသည်။
အဓိကအားဖြင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျိုးမျိုးနွယ်စုတို့ထံမှ ဖြစ်ပြီး နင်းမျိုးနွယ်စုမှာမူ ဤနှစ်မှသာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ မှတ်တမ်းများမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
ကျူးရွှမ်းကျိသည် မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။
တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မုန့်ခွေနှင့် မုန့်ချုံတို့က ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ အာဏာကို ချဲ့ထွင်လာမည်ကို မမြင်လိုပေ။
ထို့ကြောင့် သူ မထွက်ခွာမီတွင် အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည် - “ဒီကို လာတုန်းက ရင်းနှီးတဲ့ နာမည်တစ်ခု ကြားခဲ့တယ်။ အကယ်၍ အကြီးအကဲတို့ နင်းကျော့အကြောင်း ပြောနေတာဆိုရင်တော့ ဒီကောင်လေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”
“သူ့ရဲ့ စရိုက်ပိုင်းအရ စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်ပေမယ့် သူ့မှာ စက်မှုပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပါရမီတော့ ရှိတယ်”
“မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး ဖန်တီးခဲ့တာ သူကိုယ်တိုင်ပဲ”
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲက “ဘာ... ဘာပြောတယ်” ဟု အော်လိုက်မိသည်။
ကျူးရွှမ်းကျိက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး “အပြင်ပန်းမှာတော့ ပျံလွှားဝိုင်း အလုပ်ရုံရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချန်ချာ ဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ ဆိုထားပေမယ့် ဖေးစီနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမှန်တရား တစ်ခု ရှိနေတယ်။ စုံစမ်းကြည့်လိုက်ရင် သိပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။
ရှင်းပြချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လုံလောက်လှပေပြီ။
ကျူးရွှမ်းကျိသည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ သုံးဦးမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲသည် သူ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ လှန်ကာ လေပုပ်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည် “ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒါကို အကြီးအကဲကျူးရွှမ်းကျိ ကိုယ်တိုင် ပြောသွားတာနော်”
ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားကြတော့သည်။
ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေသော နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ မသိလိုက်သည့်အရာမှာ နင်းကျော့သည် မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများကို ခံနေရပြီဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
အခန်း(၉၀)
နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူများသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားများဖြင့် နင်းကျော့၏ ဝင်းဂေဟာငယ်လေးအတွင်းသို့ တသီတတန်းကြီး တိုးဝင်လာကြလေသည်။
၎င်းတို့သည် နင်းကျော့ကို အလယ်တွင်ထားကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြ၏။
အချို့မှာမူ နေအိမ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့နေရာယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ နင်းကျော့၏ ရှေ့တွင်တော့ နင်းကျဲနှင့် နင်းဖန်တို့ ရပ်နေကြ၏။
နင်းကျဲက သူတို့လာရင်းကိစ္စကို လိုရင်းတိုရှင်း ရှင်းပြလိုက်ရာ နင်းကျော့က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး -
“ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားရှိတာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးပဲ မဟုတ်လား။ မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ထင်တာပဲ”
“ဒါကို ဦးလေးကိုယ်တိုင် ကျွန်တော့်ဆီ လာမေးဖို့ လိုလို့လား”
နုပျိုဖြူစင်သော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ အထိုင်းသား ပေါ်လွင်နေချေသည်။ နင်းဖန်မှာမူ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
နင်းကျဲက ခေါင်းကို အသာအယာခါယမ်းလျက် တင်းမာသောလေသံဖြင့် -
“ကျော့လေး၊ မင်းက ငယ်သေးတော့ ဒီလိုသဘောတရားတွေကို နားမလည်တာ မဆန်းပါဘူး။ မင်း ငါတို့ကို အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောစမ်းပါ၊ ဒီငွေအမြောက်အမြားက ဘယ်ကရတာလဲ”
သို့သော် နင်းကျော့က ခက်ခဲသောဟန်ပန်ဖြင့် ခေါင်းခါပြကာ -
“စိတ်မကောင်းပါဘူး ဦးလေး၊ ကျွန်တော် ပြောလို့မရဘူး”
နင်းကျဲနှင့် နင်းဖန်တို့ ခဏတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြသည်။ နင်းကျဲက လေသံကိုနှိမ့်ကာ ပို၍ပင် တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် -
“ဘာလို့ ပြောလို့မရတာလဲ။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာတောင် မင်းက မပြောဘူးလား”
နင်းကျော့က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ဟန်ပန်မှာ အရေးမစိုက်သလို ရှိသော်လည်း လူငယ်တို့၏ ခေါင်းမာမှုကိုလည်း ပြသနေ၏။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဒါ ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံပဲ။ ကျွန်တော် ကြိုက်သလို သုံးပိုင်ခွင့် ရှိတာပေါ့”
နင်းကျဲ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာပြီး -
“မင်း အခြေအနေကို မင်း နားမလည်သေးဘူး ကျော့လေး။ မင်းကိုယ်မင်း အရင်ကလိုပဲ ထင်နေတာလား။ မဟုတ်တော့ဘူး။ အခု မင်းက မျိုးနွယ်စုက အထူးပျိုးထောင်ပေးမယ့်သူ၊ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိရဲ့လား”
“မင်း ငွေတွေကို လက်ဖွာပြီး သုံးနေတယ်၊ မင်းဆီမှာ အရင်းအမြစ်မသိတဲ့ ငွေတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုပြီး တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်တန်းထားတယ်။ မျိုးနွယ်စုက မင်းကို အကြီးအကျယ် ပံ့ပိုးကူညီတော့မယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ မင်းက ဒီလိုပြဿနာမျိုး ရှာလိုက်တာပဲ။ ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောသင့်ဘူးလား”
“ကျော့လေး၊ မင်းက လောကကြီးကို အရမ်း ရိုးရှင်းတယ် ထင်နေတာ။ အရင်က မင်းက ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်တဲ့ လူမသိသူမသိ အဆင့်ဆိုတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့၊ အခု မင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၃) ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ အားလုံးက မင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြတာ။ မင်းမှာ အပြစ်အနာအဆာလေး တစ်ခုခုရှိတာနဲ့ မသမာသူတွေက အကွက်ချပြီး မင်းကို ပြုတ်ကျအောင် ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်”
“အခု မင်းအပေါ် သံသယတွေ အကြီးအကျယ် ရှိနေပြီ။ တခြားမျိုးနွယ်စုက မင်းကို တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့နေတာတို့၊ မင်းက ငါတို့မျိုးနွယ်စုထဲကို လွှတ်ထားတဲ့ သူလျှိုတို့ဆိုပြီး ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ကြတော့မှာ။ ဒါကို မျိုးနွယ်စုက စိတ်အေးရအောင် အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမှာ မဟုတ်လား”
နင်းကျဲက အကျိုးအကြောင်းပြကာ အလေးအနက် အကြံပေးစကား ပြောကြားချေသည်။
နင်းကျော့ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်မှ -
“ဦးလေး၊ ဒီကိစ္စမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမှန်တရားတွေ အများကြီး ရှိတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘာကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်ပြားတာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလို့ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ ဒီငွေတွေက တရားဝင် ရလာတာပါ။ ကျွန်တော့်လိပ်ပြာ ကျွန်တော် လုံပါတယ်”
နင်းကျဲက မျက်လုံးပြူးကြည့်ကာ နင်းကျော့၏ နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။
“ငါ ခုနက ပြောသမျှတွေက အလကား ဖြစ်သွားတာလား။ မင်း သေသေချာချာရော နားထောင်ရဲ့လား။ မင်းလိပ်ပြာလုံတာကို ဘယ်သူက သက်သေပြမှာလဲ၊ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ ကောင်းပြီ၊ မင်း တကယ်ပဲ အမှားမလုပ်ထားဘူးဆိုရင် ပြောလိုက်စမ်းပါ။ အခု မင်းကိုယ်မင်း မျိုးနွယ်စုရှေ့မှာ သက်သေပြဖို့ လိုနေပြီ”
နင်းကျော့က နှုတ်ဆိတ်နေဆဲ။
“မင်း ငါပြောတာကို နားထောင်နေရဲ့လား” နင်းကျဲ၏ လေသံ မြင့်တက်လာပြီး မျက်ခုံးနှစ်ဖက်မှာလည်း ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့ကြောင့် တွန့်ချိုးနေချေသည်။
နင်းကျော့က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အမှန်တရား အချို့ကို ထုတ်ပြောလိုက်၏။
“ဦးလေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုးပါ၊ ဦးလေး ကျွန်တော့်ကို ယုံပေးရမယ်။ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ထုတ်မပြောနိုင်လို့ပါ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ကတိကဝတ် စာချုပ်ချုပ်ထားတာ ရှိတယ်။ အဲဒါကို ဖောက်ဖျက်ရင် ကျွန်တော် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်”
နင်းကျဲ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
“ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးမို့လို့ သူများနဲ့ စာချုပ်တွေ ဘာတွေ ချုပ်ထားရတာလဲ။ အို... ဒီကလေးနဲ့တော့ ငါ ရူးတော့မှာပဲ”
နင်းကျဲက နင်းကျော့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေတော့သည်။ နင်းကျော့ကမူ ခေါင်းငုံ့ကာ ငြိမ်နေဆဲပင်။
နင်းကျဲက နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်၊ ဘေးက နင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်နှင့် ဟန်ဆောင်ပြုံးကာ နင်းဖန်ကို အသာအယာ ပြောလိုက်သည်။
“ညီလေး နင်းဖန်၊ ငါ့တူနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း စကားခဏ ပြောခွင့်ပြုပါလား”
နင်းဖန်က ခက်ခဲသော မျက်နှာထားဖြင့် -
“ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လွှတ်လိုက်တာလေ...”
နင်းကျဲက ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းစကားပါးကာ အကျိုးအမြတ်အချို့ ပေးမည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။
နင်းဖန် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။
“ခင်ဗျားတို့ ဦးလေးနဲ့တူက အနာဂတ်မှာ အလားအလာ ကောင်းမယ့်သူတွေပဲ။ ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားတို့ကို မငြိုငြင်စေချင်ပါဘူး။ လက်ဖက်ရည် တစ်ဝက်သောက်စာလောက် အချိန်ပေးပါ့မယ်”
နင်းကျဲက နင်းကျော့ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
“ကဲ... ပြောစမ်းပါဦး။ ခုနက ပြောလို့မရဘူး ဆိုတာတွေလေ။ ဒီမှာ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာပါ” နင်းကျဲ၏ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေချေသည်။
နင်းကျော့က -
“ဦးလေး၊ ခုနက ကျွန်တော်ပြောတာ အမှန်တွေပါ။ ကျွန်တော် ဦးလေးကို မလိမ်ပါဘူး။ တကယ်ပဲ စာချုပ်ရှိနေလို့ ဘာမှပြောပြလို့ မရတာပါ”
နင်းကျဲက နင်းကျော့၏ နဖူးကို လက်ညှိုးနှင့် ထောက်ကာ အံကြိတ်လျက် -
“နင်းကျော့၊ ဒီကိစ္စ ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။ အခု မျိုးနွယ်စုက မင်းကို အာရုံစိုက်နေတာ၊ အဲဒါကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့တောင် သီးသန့်လွှတ်လိုက်တာ။ ဘာမှ အထင်အမြင် မလွဲရအောင် ဦးလေးကို မင်းဆီ လွှတ်လိုက်တာလေ။ အခုက မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ။ ဒီအခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားရင်တော့ မင်း အမှားကြီး မှားသွားလိမ့်မယ်”
နင်းကျဲ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး -
“ကဲ... ထားပါတော့။ မင်းမှာ စာချုပ်ရှိနေရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘယ်လိုသော့ခလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သော့တံတော့ ရှိစမြဲပဲ။ ဘာစာချုပ်မျိုးလဲဆိုတာသာ ပြောပြ၊ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားနဲ့ အဲဒီစာချုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရပါတယ်”
နင်းကျော့က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး -
“ဦးလေး၊ ဒီကိစ္စကို မထိတာ အကောင်းဆုံးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ တကယ်လို့ ဦးလေးက ပြောပြဖို့ အတင်းဆိုရင်တော့... ဒီကိစ္စမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပါရဂူတစ်ယောက် ပါဝင်နေတယ်လို့ပဲ ကျွန်တော် ပြောနိုင်တယ်”
“ဘာ” နင်းကျဲ လန့်ဖျပ်သွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိသည်။ “မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”
နင်းမျိုးနွယ်စု၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။
နင်းကျော့က သက်ပြင်းချကာ -
“ကျွန်တော် ဦးလေးကို ဘယ်လိုလုပ် လိမ်မှာလဲဗျာ။ အဲဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါ။ မျိုးနွယ်စုက ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ကနေ နုတ်ထွက်ပါ့မယ်၊ ချော်ရည်နန်းတော် ရှာဖွေရေးမှာလည်း မပါတော့ပါဘူး”
နင်းကျဲက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်လိုက်ပြီး -
“ကျော့လေး၊ မင်း ဘယ်လို စောက်ပေါစကားတွေ ပြောနေတာလဲ။ မင်းကို ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ထဲ ထည့်ဖို့ ငါ ဘယ်လောက် အကုန်အကျခံထားရလဲ သိလား။ မင်း နုတ်ထွက်ချင်တိုင်း ထွက်လို့ရမယ် ထင်နေလား။ မင်း နုတ်ထွက်သွားရင်တောင် မျိုးနွယ်စုက မင်းကိစ္စကို အသေးစိတ် ဆက်စုံစမ်းနေမှာပဲ။ မင်း... မင်း... ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ကုန်ရတာလဲ”
“ပြောစမ်း၊ အဲဒီ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ဘယ်သူလဲ။ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”
နင်းကျဲ ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် မျက်စိသူငယ် အိမ်ကျဉ်းသွားပြီး စိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထပ်ဆုတ်သွားမိသည်။
ခဏအကြာတွင် သူက နင်းကျော့ထံ အသံလှိုင်းဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်၏။
“မြန်မြန်ပြော၊ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား”
နင်းကျော့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ
“ဦးလေး၊ ကျွန်တော့်ကို အတင်းမတိုက်တွန်းပါနဲ့။ ကျွန်တော် ပြောလို့မရဘူး”
“မင်း ဘာလို့ ဒီလိုစာချုပ်မျိုး ချုပ်ခဲ့တာလဲ။ ဒုက္ခပါပဲ... တို့မျိုးနွယ်စုတော့ မင်းကြောင့် အမှုပတ်တော့မှာပဲ” နင်းကျဲက ပေါင်ကို တဖျန်းဖျန်းရိုက်ကာ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေချေသည်။
နင်းကျော့က သက်ပြင်းချလျက် -
“ဦးလေး၊ ကျွန်တော်လည်း အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရလို့ပါ”
နင်းကျဲမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ၎င်းမှာ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် ယုံကြည်သွားတော့သည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်ကာ -
“ကျော့လေး၊ ဒီကိစ္စက တော်တော်ကြီးတယ်။ မင်း ဖုံးကွယ်ထားရုံနဲ့ လွတ်မယ် မထင်နဲ့။ ဒီနေ့တော့ သေသေချာချာ စုံစမ်းရမှာပဲ။ ဒါက မင်းအမှားပဲ”
နင်းကျော့ အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် -
“ဦးလေး၊ ဒါက ဦးလေးထင်သလောက် မဆိုးပါဘူး...”
သို့သော် နင်းကျဲက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြရန် နင်းကျော့နှင့် အမြန်ဆုံး အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုနေပြီး အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ကာ နင်းဖန်ကို ပြောလိုက်၏။
“ငါ့တူက တကယ်ပဲ စာချုပ်ချုပ်ထားတာ ရှိတယ်။ အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ မျိုးနွယ်စုမှာ စာချုပ်ဖျက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိလား။ အဓိကကတော့ ဒီကိစ္စမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပါရဂူတစ်ယောက် ပါဝင်နေတာပဲ”
နင်းဖန် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် -
“ဒါက တော်တော် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမဲ့ စာချုပ်က အဲဒီ ပါရဂူကိုယ်တိုင် ချုပ်ဆိုထားတာ မဟုတ်ရင်တော့ ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်။”
“သေချာလား”
“နင်းကျော့က အခု စာချုပ်အကြောင်း ဘာမှ ထုတ်မပြောနိုင်တော့ဘူးလေ။ အဲဒါကြောင့် ငါတို့က အတင်းအကျပ် ကြိုးစားရလိမ့်မယ်။ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ နင်းကျော့အတွက် ထိခိုက်မှုတွေ ရှိနိုင်တယ်နော်”
နင်းကျဲ ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။
“ငါတို့က အထက်က လူကြီးတွေရဲ့ စေခိုင်းချက်အရ စုံစမ်းနေရတာ၊ တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးကလည်း စောင့်ကြည့်နေကြတာလေ။ ဒါမျိုးမှ မလုပ်ရင် ငါတို့ ဘယ်လို အစီရင်ခံရမလဲ။ လုပ်လိုက်စမ်းပါ”
နင်းဖန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားကာ -
“ခင်ဗျားက နင်းကျော့ရဲ့ ဦးလေးဖြစ်သလို ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ရဲ့ အဓိကအရာရှိလည်း ဖြစ်တော့ ခင်ဗျားမှာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်းကျော့ကသာ ကိုယ်တိုင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာပါ”
နင်းဖန်၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် နင်းကျော့က -
“ကျွန်တော် ငြင်းတယ်”
နင်းကျဲက လှည့်ကြည့်ကာ -
“ ဒါက မင်းအလိုကျ လုပ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
နင်းကျဲက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ဘာလို့ ငြိမ်နေကြတာလဲ၊ လှုပ်ရှားကြလေ”
နင်းဖန်က သက်ပြင်းချလျက် တိတ်တဆိတ် အချက်ပြလိုက်သည်။
စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့မှ ထွားကျိုင်းသော လူနှစ်ယောက် ထွက်လာပြီး နင်းကျော့ကို တစ်ဖက်တစ်ချက်မှ ဖမ်းချုပ်လိုက်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။
နင်းဖန်က မှော်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ နင်းကျဲကို ကမ်းပေးလိုက်၏။
“ဒါက သားအဖလက်ကောက်တွေပဲ။ အဖေလက်ကောက်ကို ခင်ဗျားဝတ်၊ သားလက်ကောက်ကို နင်းကျော့ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ဝတ်ပေးလိုက်။ အဲဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကို ခင်ဗျား ဖမ်းယူလို့ ရလိမ့်မယ်”
“အဖေဆိုတာ သားအကြောင်း အသိဆုံးပဲ မဟုတ်လား”
“နင်းကျော့က စာချုပ်ကြောင့် အမှန်တရားကို ထုတ်မပြောနိုင်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကိုတော့ ကန့်သတ်ထားလို့ မရဘူး။ ငါတို့က သူ့ရဲ့ အသိဉာဏ်ပင်လယ်ထဲကနေ သက်ဆိုင်ရာ အတွေးတွေကို အတင်းအကျပ် ဖမ်းယူပြီး အချက်အလက်တွေ ရယူနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက စာချုပ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ငါတို့ဘက်ကတော့ အတတ်နိုင်ဆုံး ဖိနှိပ်ပေးထားပါ့မယ်။ နောက်တစ်ချက်ကတော့ အတွေးတွေကို အတင်းအကျပ် ဖမ်းယူတာက အသိဉာဏ်ပင်လယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။
အဲဒါကြောင့် နင်းကျော့က ကိုယ်တိုင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ”
နင်းကျော့မှာ အဖမ်းခံထားရသဖြင့် ထိုင်ခုံပေါ်တွင်သာ ရုန်းကန်နိုင်တော့သည်။
“ကျွန်တော် ငြင်းတယ်၊ လုံးဝ ငြင်းတယ်”
နင်းကျဲက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ လက်ကောက်များကို သူနှင့် နင်းကျော့ထံတွင် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်၏။
“ကျော့လေး၊ မင်းက တော်တော် ခေါင်းမာတာပဲ။ မင်းရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုးအနေနဲ့ မင်း အမှားတွေ ဆက်လုပ်နေတာကို ငါ ဘယ်ကြည့်နေနိုင်မလဲ။ မင်းသာ ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင်တော့ ဒုက္ခ သက်သာမှာပါ”
နင်းကျော့က ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။
နင်းကျဲ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်သွားပြီး သားအဖလက်ကောက်များကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။
သူတို့၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ လက်ကောက်တစ်စုံမှ ပြာလဲ့လဲ့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။
ပြင်းထန်သော အင်အားတစ်ခုမှာ နင်းကျော့၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။
ထိုအင်အားမှာ သောင်းကျန်းတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်နှင့် သွားရောက် ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။
ဆွဲယူအားမှာ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော်လည်း ရတနာတံဆိပ်တော်မှာမူ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေကာ အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားချေသည်။
သို့သော် နင်းကျော့၏ မျက်လုံးများမှာ အပေါ်သို့ လန်တက်သွားပြီး ထိုင်ခုံပေါ်တွင် တစ်ဆက်ဆက် တုန်ယင်ကာ နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။
နင်းကျဲကမူ သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်ကိုသာ အာရုံစိုက်လျက် တည်ကြည်မြဲမြံစွာ ရှိနေ၏။
နင်းကျော့မှာ သူ၏အတွေးများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး နင်းကျဲ ဖမ်းယူနိုင်ရန်အတွက် တက်တက်ကြွကြွပင် ပေးအပ်လိုက်ချေသည်။
ထိုစဉ် ဝုန်းကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အိမ်တံခါးမှာ ပွင့်ထွက်သွား၏။
မျိုးနွယ်စု ဆက်ခံသူ နင်းရှောင်ရန်မှာ ခန်းမအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကာ -
“ရပ်လိုက်စမ်း” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သတည်း။