အခန်း (၉၇-၉၈)

အခန်း (၉၇) - ထင်ယောင်ထင်မှား ဗုဒ္ဓကြာစေ့

ချော်ရည်နန်းတော်အခန်း (၁)။

ရုပ်သေးအစိတ်အပိုင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်သွယ်လိုက်ရာ လူသားပုံသဏ္ဌာန်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မကြာမီပင် ကျိုးကျူ၊ ကျန်းကျန့်၊ နင်းရှောင်ဟွေ့ နှင့် နင်းကျော့ တို့၏ ရုပ်သေးရုပ်များသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုမိသွားကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကဲခတ်ကြည့်ရှုကြ၏။

ကျိုးကျူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာဗလကောင်းလှသည်။ ကျန်းကျန့်၏ ဘေးပတ်လည်တွင်မူ သစ်သားချိတ်အချို့က ဝဲပျံနေကြသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ လက်များသည် အသေးစိတ်စိပ်စပ်စွာ တည်ဆောက်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။

နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ...

“ဝါး... မင်းခေါင်းက တော်တော်ကြီးတာပဲ” ဟု ကျိုးကျူက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်ကလည်း ခေါင်းကို အသာငြိမ့်ကာ “ဒီလိုကြည့်ရတာတော့ မင်းမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားတဲ့ပါရမီရှိနေပုံပဲ” ဟု ဆိုသည်။

အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ဖူးသည့် ကျိုးကျူနှင့် ကျန်းကျန့်တို့မှာ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်ပုံစံနှင့် မွေးရာပါပါရမီတို့ ဆက်စပ်နေသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုပါရမီမျိုးက ဒီလောက် ခေါင်းကြီးစေတာလဲ” ဟု ကျိုးကျူက မေးလိုက်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က “အများကြီးရှိတာပေါ့။ ဥပမာ- စိတ်ဝိညာဉ်ကြည်လင်ခြင်း၊ ပါရမီအထွတ်အထိပ်ရောက်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာအမြစ်တွယ်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်မြင့်မားခြင်းနဲ့ နတ်ဘုရားပေးတဲ့ ဉာဏ်ပညာ စတာတွေပေါ့...” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူမ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နင်းကျော့တွင် တကယ်ပင် ပါရမီတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားမိပေ။

ထို့ပြင် ထိုပါရမီမှာ စက်မှုပညာရပ် နှင့် အလွန်ပင် လိုက်ဖက်ညီလှသည်။

နင်းကျော့တွင် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ များစွာ ရှိသည်။ သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ပိုမိုဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများ၊ ပိုးမွှားများ၊ ဝိညာဉ်စေခိုင်းခြင်းများအပြင် တာအိုစစ်သည်များနှင့် အလောင်းကောင်ရုပ်သေးများကိုပါ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။

ယင်းတွင် အမျိုးမျိုးသော စက်မှုပစ္စည်းကိရိယာများလည်း အကျုံးဝင်ပေသည်။

“ဟုတ်လို့လား”

“ငါ့ခေါင်းက မင်းတို့အားလုံးထက် တစ်ဆိုဒ်လောက် ပိုကြီးနေတာတော့ အမှန်ပဲ”

နင်းကျော့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း သူ၏ ခေါင်းအကြီးကြီးကို ပွတ်သပ်ကာ ဝမ်းသာအားရ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အဓိက ၌ ကျင်းပသည့် ပွဲကတည်းက နင်းကျော့သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အားသာချက်ကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြခဲ့ရာ အခြားသူများ၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို လွယ်ကူစွာပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

နင်းကျော့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝလှသဖြင့် သူ၌ ဆက်စပ်နေသော ပါရမီတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။

သို့သော် ပါရမီကို စမ်းသပ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ရှားပါးဆန်းကြယ်သော ပါရမီအမျိုးမျိုးကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ထိုစဉ် ကျိုးကျဲရှန် က အကြံကောင်းတစ်ခု ပေးခဲ့ဖူးသည်။ “ငါတို့ ဝိညာဉ်နဲ့ မသေမျိုးနန်းတော်ထဲကို ဝင်ကြည့်လို့ရတာပဲ။”

“မသေမျိုးနန်းတော်အကြောင်း ငါတို့သိရသလောက်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်တွေက ငါတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ထင်ဟပ်စေတယ်၊ ထူးခြားတဲ့ ဝိသေသတွေကို ဖော်ပြပေးတယ်လေ။”

“နင်းညီလေးမှာ တကယ်ပဲ ပါရမီရှိတယ်ဆိုရင် ဒီအချက်ကနေ သေချာပေါက် ပေါ်လာမှာပဲ။”

“ချော်ရည်နန်းတော် က ဘိုးဘေးသုံးဦး စံမြန်းတဲ့နေရာပဲ။ ပါရမီစမ်းသပ်ဖို့ဆိုတာ ပြဿနာမရှိနိုင်ပါဘူး။”

ယင်းအကြံပြုချက်ကို အားလုံးက လက်ခံသဘောတူခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲကာ အိမ်ပြန်ခဲ့ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝိညာဉ်ဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ချိန်းဆိုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ လူတိုင်းက နင်းကျော့ကို ဝိုင်းအုံကာ သူ၏ ခေါင်းအကြီးကြီးကို အသေအချာ စစ်ဆေးနေကြခြင်းပင်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် ဤအချက်၌ သူ၏ ပါရမီကို ပြသရန် လိုအပ်သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သူသည် ဝိညာဉ်ဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ဤခေါင်းအကြီးကြီးမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤထူးခြားချက်မှာ သိသာလွန်းလှသည်မဟုတ်လော။

နောင်တွင် မသေမျိုးနန်းတော်ထဲသို့ ဝိညာဉ်ဖြင့် ဝင်ရောက်သူ ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ဤထူးခြားချက်မှာ ပိုမိုပေါ်လွင်လာပြီး ဝိသေသလက္ခဏာရှိသော ရုပ်သေးတစ်ရုပ်၏ ထူးခြားမှုကို မီးမောင်းထိုးပြနေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့က ဤထူးခြားချက်ကို စောစောစီးစီး မိမိဘာသာ အသိပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးတောခဲ့သည်။ သို့မှသာ အခြားသူများ၏ အတွေးအမြင်ကို သူက လိုသလို လမ်းကြောင်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ခေါင်းအကြီးကြီး ဖြစ်စေနိုင်သည့် ပါရမီအမျိုးအစား အများအပြား ရှိနေသည်။

အချို့သော ပါရမီများမှာ အတည်ပြုနိုင်ရန်အတွက် တင်းကျပ်သော စမ်းသပ်မှုများနှင့် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။

စောစီးစွာ ပေါ်ထွက်လာသည့် ဉာဏ်ပညာဟူသော အဖြေကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်ပြသရန်မှာ နင်းကျော့အတွက် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။

“ဒါဆိုရင် နင်းမျိုးနွယ်စုမှာ ငါတို့ ကျိုးမျိုးနွယ်စု လိုပဲ ပါရမီရှင် နှစ်ယောက် ရှိသွားပြီပေါ့” ဟု ကျိုးကျူက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်မှာမူ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ လေးလံသွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းမျိုးနွယ်စု တွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ ပါရမီရှင် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံးတွင် ပါရမီရှင် နှစ်ဦးစီ ရှိနေကြပြီ။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှာ အချိန်အတော်ကြာ နောက်ကျကျန်ရစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးတောမိရင်း ကျန်းကျန့်က “အခု ငါတို့ မျိုးနွယ်စုသုံးခုက ပူးပေါင်းထားကြတာဆိုတော့ နင်းညီလေးက သူ့ရဲ့ ပါရမီကို ပြသနိုင်တာဟာ အင်မတန် ဝမ်းသာစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ” ဟု အမြန်ပြောလိုက်သည်။

“အဓိကက ငါတို့ရဲ့ ရန်သူက မုန့်ချုံ ဖြစ်နေလို့ပဲ။”

“သူ့မှာ မသေမျိုး ပါရမီထူး ရှိတယ်။ ကျိုးကျဲရှန်ကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် သူ့ကို ယှဉ်ဖို့ ခက်ဦးမှာပဲ။”

ကျန်းကျန့်သည် မျိုးနွယ်စုသုံးခု၏ ညီညွတ်မှုကို ခိုင်မာစေရန် ရန်သူ၏ အင်အားကြီးမားမှုကို အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျိုးကျူကလည်း အလွန်ပင် သဘောကျသွားကာ “ငါတို့ မုန့်ချုံကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ သူက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး လျှပ်စီးလို အဟုန်မျိုးနဲ့ လှစ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားတာ။ အကွေ့အကောက်တွေကို ဖြတ်ပြီး အခန်း (၂) ကနေ အခန်း (၃) ဆီကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်သွားတာပဲ။”

“ဒီလို စွမ်းရည်မျိုးနဲ့ဆိုရင် သူဟာ မသေမျိုးနန်းတော်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိ ရောက်နေမှာ အသေအချာပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုထက် အများကြီး သာနေပြီ။”

နင်းရှောင်ဟွေ့က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ အခြားသူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို အမွှန်းတင်မပေးလိုသဖြင့် “ဒါပေမဲ့ မကြာခင်က မုန့်ချုံ သတိလစ်သွားတယ် မဟုတ်လား။ ဒါကို ကြည့်ရင် မသေမျိုးနန်းတော်ရဲ့ နောက်ပိုင်း အမွေအနှစ်တွေက ပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ်ဆိုတာ သိသာတယ်။ မုန့်ချုံတောင် မခံနိုင်တော့ဘူးလေ” ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းငြိမ့်ကာ “မသေမျိုး ပါရမီထူး က တကယ်ပဲ အားကောင်းတာပဲ”

“ကဲ... ငါတို့ ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေကို ရွေးပြီး တံခါးဖွင့်ကြရအောင်” ဟု နင်းကျော့က အကြံပြုလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ” ဟု ကျိုးကျူက ခေါင်းငြိမ့်သည်။

သူတို့ လေးဦးစလုံး တံခါးကို အစီအစဉ်အလိုက် ထိတွေ့ကာ ဆုလာဘ်တစ်ခုစီကို ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းကျန့်သည် နင်းကျော့ကို သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ် အသုံးပြုပုံအကြောင်း သင်ပြပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နင်းကျော့က ခေါင်းကို စောင်းကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “အော်... ဒါက ဒီလို အလုပ်လုပ်တာကိုး၊ အခု နားလည်သွားပြီ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း နင်းကျော့သည် အရောင်စုံ ကျောက်ဆောင် တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နံရံပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ စွဲကပ်သွားသည်။

ကျန်းကျန့်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ နင်းကျော့၏ သဘောပေါက် နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ သူထက်ပင် များစွာ မြန်ဆန်နေသည်။

“သူ ကြိုတင်ပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ ရထားတာလား” ဟု ကျန်းကျန့်က သံသယဝင်မိသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့ တစ်ယောက်တည်း စမ်းတဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် နင်းကျော့က “ငါ သင်ပေးရမလား၊ ဒါက ဒီလို အလုပ်လုပ်တာလေ” ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က မဲ့ပြုံးပြုံးကာ “မလိုပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောသည်။

သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း အရောင်စုံ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပစ်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နင်းရှောင်ဟွေ့ စိတ်ထဲတွင် “ငါ မြန်မြန် သဘောပေါက်သွားတာက ကျိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျန်းမျိုးနွယ်စုဆီက ရထားတဲ့ သတင်းတွေကြောင့်လေ။ နင်းကျော့က ဘာသတင်းမှ မရထားဘဲနဲ့...” ဟု တွေးတောနေမိသည်။

ကျိုးကျူက တံခါးကို အဟလေးသာ ဖွင့်ဝံ့သည်။

“ဒီထက် ပိုဟလိုက်ရင် လှံတွေက အပေါက်ကြားကနေ ထွက်လာလိမ့်မယ်” ဟု ကျိုးကျူက အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါထက်ပိုဖွင့်ရင် အန္တရာယ်ရှိတယ် မရတော့ဘူး။ ဒီထက်ပိုလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ အသေအချာ ပြောရဲတယ်”

ကျန်းကျန့်က အသာအယာ သက်ပြင်းချကာ “အစပိုင်းက ငါတို့ စူးစမ်းရှာဖွေတုန်းက ဒီလို စက်မှုယန္တရားတွေ မရှိဘူး။ ငါတို့ ရှေ့တိုးလေလေ မသေမျိုးနန်းတော်က ပိုပြီး ခက်ခဲတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေ ထားလေလေပဲ” ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “နားလည်ပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကျူက ဆက်လက်၍ “တံခါးဖွင့်ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ခြေထောက်တွေ အနှောင်ခံရလိမ့်မယ်၊ ပြီးရင် တူတွေနဲ့ အရိုက်ခံရပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

“တကယ်လို့ မင်းက မြန်မြန်ပြေးနိုင်ရင်တောင် ပိုက်ကွန်နဲ့ မိသွားလိမ့်မယ်၊ နောက်ကို ပြန်ဆွဲခံရပြီး တူတွေနဲ့ အသေအရိုက်ခံရမှာပဲ။”

“နံရံတွေကို ကပ်ပြီးသွားရင်လည်း ချွန်ထက်တဲ့ လှံတွေက ငါတို့ကို ထိုးဖောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အလယ်ကို အတွန်းခံရပြီး တူတွေနဲ့ အသေအရိုက်ခံရတာပဲ။”

ယင်းကို ကြားပြီးနောက် နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ပိုမို တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သို့သော် နင်းကျော့က ရုတ်တရက် “ငါ့မှာ အဆင်ပြေနိုင်မယ့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါမတိုင်ခင် ငါ တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ၊ ဒီအခန်းထဲက တခြား စက်မှုအစိတ်အပိုင်းတွေကို သုံးလို့ရမလား” ဟု သူက သိသိကြီးနှင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်က ခေါင်းခါကာ “မရဘူး၊ သုံးလို့မရဘူး” ဟု ဖြေသည်။

“အော်... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းတို့ကိုပဲ အသုံးပြုရတော့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြုတ်လိုက်ကြပါ” ဟု နင်းကျော့က ဆိုသည်။

“ဟမ်” ကျိုးကျူမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“မင်းမှာ တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းချက် ရှိလို့လား” ဟု ကျန်းကျန့်က မေးသည်။

“ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်မယ်လို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူး” ဟု နင်းကျော့က ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းကျန့်က ပြုံးကာ “ဘယ်လိုနည်းလမ်းပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းကြည့်ရမှာပဲ။ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့က သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်နှင့် ကျိုးကျူတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးများ ဖြစ်သွားကြသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာမူ သုံးလှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်သွားကာ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းရင်း “မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါတော့ ဒီနည်းနဲ့ မလုပ်ဘူး” ဟု အော်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ခေါင်းလေးလုံး၊ လက်ရှစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်ရှစ်ချောင်းပါသော ရုပ်သေးမိစ္ဆာကြီးတစ်ခုက တံခါးကို အားဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လမ်းကြောင်း၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေသည်။ စက်မှုယန္တရားများ စတင်လှုပ်ရှားလာသောအခါ ၎င်းသည် ခြေလက်တစ်ခုကို ဒိုင်းကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ လှံများကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ရှစ်ဖက်လုံးကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ ကျဆင်းလာသော တူကြီးကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

တူကြီးမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်ရရန် လုံလောက်သော အမြင့်မရှိတော့သဖြင့် ရုပ်သေးမိစ္ဆာကြီးက ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်နိုင်သော်လည်း ယင်းအတွက် သူ၏ လက်သုံးဖက်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

“ငါတို့ လုပ်နိုင်ပြီ၊ ငါတို့ လုပ်နိုင်ပြီဟေ့” ဟု ကျိုးကျူ၏ ခေါင်းက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်က စဉ်းစားရင်း “သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဘိုးဘေးသုံးဦး က ငါတို့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ တိုက်တွန်းနေတာပဲ။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ အကွက်ကျကျ ကိုက်ညီနေတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ဘာတွေ ဖင့်နွှဲနေတာလဲ။ ငါတို့ကို မြန်မြန် ပြန်ဖြုတ်ပေးစမ်းပါဦး” ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ခေါင်းက ဆက်ပြီး မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ခေါင်းမှာ လက်မောင်းအောက်တွင် ချိုင်းကြားညှပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် လက်မောင်းလှုပ်ရှားတိုင်း အဆင်မပြေစွာ အညှစ်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

“အော်... အခုချက်ချင်း ပြန်ဖြုတ်ပေးပါ့မယ်” ဟု နင်းကျော့က အမြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဒီပထမတံခါးကို ဖြတ်တိုင်း ဒီလိုကြီး လုပ်ရမယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်ရင်တင် တော်တော် ခံရခက်တယ်” ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က ညည်းညူသည်။

ကျန်းကျန့်က “အလုပ်ဖြစ်နေသရွေ့တော့ ဒါဟာ နည်းလမ်းကောင်းပါပဲ၊ လက်တွေ့လည်း ကျပါတယ်” ဟု မှတ်ချက်ပေးသည်။

ကျိုးကျူကလည်း “ဟုတ်တယ်၊ နင်းမလေးရယ်၊ မင်းခေါင်းက လက်မောင်းအောက်မှာတင် ရှိတာပါ။ ငါ့ခေါင်းက ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားမှာ ရောက်နေတာတောင် ငါ ဘာပြောလို့လဲ” ဟု ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါကျရင် ကျန်းအစ်ကိုကြီးကို အောက်ဆုံးမှာ ထားပေးပါ့မယ်” ဟု နင်းကျော့က ဆိုသည်။

ကျန်းကျန့်က “တကယ်တော့ ဒါကို ထပ်ပြီး ညှိနှိုင်းလို့ ရပါသေးတယ်” ဟု အသံပြုလိုက်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က “တခြားလူတွေရှေ့မှာ ဒီလိုနည်းနဲ့ ဖြတ်သန်းဖို့ကို ငါ လုံးဝ ငြင်းဆန်တယ်” ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အားလုံးသည် မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး ကျိုးသွားခဲ့ပြီး ကျိုးကျူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လှံများကြောင့် အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ကျန်းကျန့်နှင့် နင်းကျော့တို့၏ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်များမှာမူ အတော်အတန် နဂိုအတိုင်း ကျန်ရစ်သည်။

“နင်းညီလေး၊ တော်လိုက်တာ။ မင်းကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးသွားပြီ” ဟု ကျန်းကျန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နင်းကျော့၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကျူကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တံခါး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဒဏ်ရာအနာတရမရှိဘဲ ရပ်နေနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။

“သူ့ကျေးဇူးကြောင့်ပေါ့” ဟု ကျိုးကျူ၏ စိတ်ထဲတွင် နင်းကျော့အပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ ပို၍ မြင့်မားလာခဲ့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့က “ငါတို့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ဆက်သွားကြမလား” ဟု အကြံပြုသည်။

“သွားကြတာပေါ့၊ ဒုတိယစိန်ခေါ်မှုရဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို မြင်ချင်လှပြီ” ဟု ကျန်းကျန့်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျိုးကျူက “နင်းညီလေး၊ မင်းက အနောက်ဆုံးကနေ လိုက်ခဲ့၊ ငါတို့က အရှေ့ကနေ လမ်းကြောင်းရှာပေးမယ်” ဟု ဆိုသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့လည်း မကန့်ကွက်ပေ။

သူတို့ အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်မှာ မကြာသေးသော်လည်း နင်းကျော့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အခြားသူများကို စတင် သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မကြာမီပင် ကျန်းကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာ ထောင်ချောက် များထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြပြီး သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများ ပြတ်တောက်ကာ အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသဖြင့် အချည်းနှီးသာ အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

ဤထောင်ချောက်များကို နင်းကျော့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုမြင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ကြည့်မနေတော့သည့်အချိန်တွင် သူသည် ပညာရပ်များနှင့် သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ် ကို အသုံးပြုကာ အခန်း (၂) ကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤစက်မှုယန္တရားများနှင့် ထောင်ချောက်အများစုမှာ သူကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။

နင်းကျော့သည် အခန်း (၃) သို့ ဆက်လက်သွားရောက်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရုပ်သေး အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် ယွမ်တာရှန့် ကို လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့်ပညာရပ်ကိုမျှ အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ အခန်း (၃) မှ ထွက်ခွာကာ ပြင်ဆင်ဆောင် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှု တိုးတက်မှုစာရင်း ကို ဖြတ်ကျော်စဉ် သူက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။

ထိုနေရာတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

သူသည် သူ၏ အမည်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ယခုအခါ စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ ယွမ်တာရှန့်မှာ စာရင်းတွင် မရှိတော့ပေ၊ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြင်ဆင်ဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပါက နင်းကျော့၏ အမည်မှာ စာရင်းတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယင်းက အခြားသူများကို သေချာပေါက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

“ကံကောင်းတာက ယွမ်တာရှန့်က အခု အခန်း (၃) ကို စောင့်နေတာပဲ။ မုန့်ချုံအနေနဲ့ ဒီအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလားဆိုတာ မရေမရာ ဖြစ်နေတုန်းပဲ” ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုသုံးခုရဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေအတွက်တော့ အဲဒီ လျှပ်စီးလို အဟုန်မျိုး မရှိဘဲနဲ့ ဒီအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေးကို ခက်ခဲလိမ့်ဦးမှာပဲ။”

အခန်း (၉၈) - သင် မတရားခံရမှန်း အားလုံးသိကြသည်

နင်းကျော့၏ ခြေလှမ်းများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြန်ဆန်လာချေသည်။

ယင်းက ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေရန်အတွက် ယွမ်တာရှန့်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤကာလအတောအတွင်း ဘေးအန္တရာယ်က ရှိနေပေသည်။

အကြောင်းမှာ မုန့်ချုံသည် ဤအချိန်တွင် ဝင်ရောက်လာနိုင်သောကြောင့်ပင်။

အခန်း (၃) တွင် ရန်သူကို ခုခံတားဆီးပေးမည့် ယွမ်တာရှန့် မရှိပါက မုန့်ချုံသည် ပြင်ဆင်ဆောင်အထိ အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာနိုင်ပေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ မုန့်ချုံတစ်ယောက် သတိမေ့မြောနေတာ ကြာပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မယ်၊ ဒါမှ ငါ့အတွက် စူးစမ်းဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရမှာ" ဟု နင်းကျော့က တွေးတောနေမိသည်။

ထိုသို့တွေးတောရင်း နင်းကျော့သည် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းသွားကာ ကံကြမ္မာဟူသော သဘောတရားကို စဉ်းစားမိပြီး နားလည်မှုအသစ်များစွာ ရရှိလာခဲ့၏။

"မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်က ချော်ရည်နန်းတော်ဟာ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလိုပဲ၊ မုန့်ချုံနဲ့ ငါဟာ အဲဒီထဲမှာ ရှိနေကြတာ၊ ငါတို့က မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရသေးပေမဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ ရစ်ပတ်ပတ်သက်မှုနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုတွေကတော့ ရှိနေပြီ"

"ငါက အသာစီးရထားတယ်၊ မုန့်ချုံကို ဟန့်တားဖို့ နေရာအနှံ့မှာ စက်မှုထောင်ချောက်တွေ ဆင်ထားခဲ့လို့ သူ့ကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သူကတော့ စိန်ခေါ်မှုတွေကြားမှာ ပိုသန်မာလာပြီး အထူးလေ့ကျင့်မှုတွေ လုပ်လာခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေကလည်း အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့တာ"

"ငါ အကျပ်အတည်းနဲ့ တွေ့တုန်းက နာမည်ပြောင်းခဲ့ရပြီး ဟန်မင်ကို လုပ်ကြံဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ မုန့်ချုံက ဇီယန်ဆောင်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဟန်မင်ကို အနိုင်ယူသွားခဲ့တယ်"

"တကယ်လို့ အဲဒီတုန်းက သူကသာ ပိုပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ခဲ့မယ် ဒါမှမဟုတ် ဟန်မင်ကို မလျှော့တမ်း လိုက်သတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့မှာ ထွက်ပေါက်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ နာမည်ပြောင်းလဲမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး မုန့်ချုံကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားရမှာ"

"မကြာသေးခင်ကမှ ငါ ယွမ်တာရှန့်ကို ကပ်သီးကပ်သတ် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့တာ၊ ဟန်မင် ပြောစကားအရဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ချီကံကြမ္မာဟာ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပြီ"

"ဒါကြောင့် ငါက ယွမ်တာရှန့်ကို အသုံးချပြီး မုန့်ချုံကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်၊ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် သတိမေ့မြောသွားအောင် လုပ်ပြီး တစ်ဖန် ပြန်ပြီး ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ မုန့်ချုံ ပြန်လာတဲ့အခါမှာ ဘယ်လောက်တောင် ခိုင်မာတဲ့ ရပ်တည်ချက်နဲ့ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာမလဲဆိုတာကတော့ ပြောရခက်တယ်"

နင်းကျော့သည် ဤအကြောင်းများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရင်း တံခါးသုံးချပ်ရှေ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"တကယ်တော့ ဒီတံခါးသုံးချပ်မှာလည်း အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတာပဲ"

"ကျူးရွှမ်းကျိဟာ ယွမ်တာရှန့် မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေတာကို တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့သွားခဲ့တယ်၊ အချိန်ခဏလေးဆိုပေမဲ့ အငွေ့အသက်တွေကတော့ ပေါက်ကြားသွားပြီ"

"နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီမိစ္ဆာပညာရပ်ကို တတ်မြောက်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ကျူးရွှမ်းကျိရဲ့ သံသယဝင်ခြင်းကို ခံရမှာပဲ၊ ဒါဆိုရင် ယွမ်တာရှန့် သေဆုံးမှုအပေါ် သံသယအသစ်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"သံသယအသစ်တွေက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအသစ်တွေကို ဦးတည်လိမ့်မယ်"

"အဲဒီလို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေက ငါ့အတွက် အင်မတန် အန္တရာယ်များလှတယ်"

"ငါသာ ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းတံခါးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

နင်းကျော့သည် ဤကိစ္စအတွက် ရှေးယခင်ကတည်းက ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အပြင်းအထန် အသက်သွင်းခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းတံခါးကို ပြန်ဖုံးရန် ကျောက်နံရံကို ပြန်တက်လာအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်ကတော့ အခိုက်အတန့်တိုင်းနဲ့ အခွင့်အရေးတိုင်းကို အရယူပြီး အစွမ်းကုန် စူးစမ်းဖို့ပဲ"

နင်းကျော့သည် မုန့်ချုံ၊ ကျန်းကျန့်တို့နှင့်သာမက ကျူးရွှမ်းကျိနှင့်ပါ အချိန်လုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကို အရင်ဆုံး ထိုးဖောက်မယ်" ဟု နင်းကျော့က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - ယွမ်တာရှန့်သည် အရည်အသွေး မြင့်မားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရာတွင် သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့ ပထမဆုံး တွန်းဖွင့်လိုက်သော တံခါးမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတံခါး ဖြစ်နေ၏။

ယင်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတံခါးအတွင်းသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ကာ အနည်းငယ် ကြိုးစားကြည့်ပြီးနောက် မိမိဘာသာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတွင်းရှိ သွေးချီများကို စုဆောင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုသွေးချီများကို လုံးဝ ချန်မထားဘဲ ယွမ်တာရှန့်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းပေးလိုက်၏။

ခဏချင်းတွင်ပင် ယွမ်တာရှန့်၏ နီမြန်းသော ကြွက်သားများရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှ နီမှောင်သော အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့်အတူ ရန်လိုမှုနှင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။

နင်းကျော့ကို စောင့်ကြည့်နေသော နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး နှာမှုတ်လိုက်ရာ နှာခေါင်းမှ မီးလျှံများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

သာမန် ယှဉ်ပြိုင်သူများမှာ နောက်ဆုတ်၍ မရသဖြင့် တံခါးသုံးချပ်ထဲမှ တစ်ခုကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး သေလမ်းသို့ တိုးဝင်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နင်းကျော့မှာမူ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အားကိုး၍ လိမ်လည်ကာ စိန်ခေါ်မှုမှ နောက်ဆုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤနောက်ဆုတ်မှုသည် ယွမ်တာရှန့်အတွက် အားဖြည့်မှုကို အလွန် တိုးတက်စေခဲ့၏။

ယွမ်တာရှန့်သည် နင်းကျော့ကို ကာကွယ်ပေးရင်း ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း တံခါးအချို့ကို တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

"ငါ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ ယွမ်တာရှန့်ဟာ သူ အသက်ရှင်စဉ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ အဆင့်မြင့်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ်ရဲ့ အဆင့်ကလည်း အတော်လေး မြင့်မားခဲ့ပုံရတယ်"

"သူ့ရဲ့ နဂိုမူလ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအဖြစ် သုံးထားတာကြောင့် ရရှိလာတဲ့ ဝိညာဉ်သဘာဝမှာ သူ အသက်ရှင်စဉ်က လုပ်ဆောင်ချက်တွေရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အမှတ်အသားတွေ ပါနေတာပဲ"

"ဒါကြောင့် သွေးချီကို သုံးတဲ့အခါမှာ သွေးကြွက်သား အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကိုတောင် သူ ဖန်တီးနိုင်တာပေါ့"

နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း တံခါးသုံးချပ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးနောက် တံခါးတစ်ချပ်ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဘယ်လို ဆုလာဘ်မျိုး ရဦးမှာလဲ" ဒုတိယမြောက် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတံခါးတွင် အောင်မြင်မှု ဆုလာဘ် မရရှိခဲ့သဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိမည့် ဆုလာဘ်၏ တန်ဖိုးမှာ မြင့်မားလိမ့်မည်ဟု သူက မျှော်လင့်နေမိသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်။

နင်းကျော့ တံခါးကို ထိလိုက်သည်နှင့် သတင်းအချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့သည်။

ရွေးချယ်စရာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကြောင့် သူ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းနားပန်း ကြီးသွားရ၏။

သူ့၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ "ငါ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်ပြီး ဒီဆုလာဘ်တွေအားလုံးကို ယူလို့ရမလား" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး တစ်ခု ရွေးလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ စစ်ဆေးကြည့်တာပေါ့။ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုက ဘာဖြစ်မလဲ"

သေချာလေ့လာပြီးနောက် နင်းကျော့သည် ရွေးချယ်စရာ အများစုမှာ ပညာရပ်များနှင့် စက်မှုပုံစံငယ်များ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားသည့်အရာမှာ 'အာရုံမှား ကြာစေ့အစစ်' ဖြစ်ပေသည်။

"အာရုံမှား ကြာစေ့အစစ် ဆိုတာ ဘာလဲ" ဟု နင်းကျော့က စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။

"အာရုံမှား ကြာစေ့အစစ် ဆိုတာ နတ်ဘုရား ပညာရပ်တစ်ခုရဲ့ အနှစ်သာရကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ၊ တစ်ခါ စိုက်ပျိုးလိုက်ပြီဆိုရင် ကျင့်ကြံသူကို နတ်ဘုရား ပညာရပ်တွေကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်၊ ဒါဟာ အင်မတန် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သလို ရရှိနိုင်တဲ့ အရေအတွက်လည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်..."

ဖြောင်း၊ ဖြောင်း၊ ဖြောင်း။

မီးလျှံကြာပွတ်က စတင် ရိုက်ခတ်တော့သည်။

သို့သော် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် နာကျင်မှုကို အောင့်ခံပြီး ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်လိုက်၏။

ကျန်ရှိသည်ကို မကြားရသဖြင့် ဤမျှသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု နင်းကျော့က မသိမသာ တွေးတောလိုက်မိသည်။

"အရေအတွက် ကန့်သတ်ထားတယ်၊ အင်မတန်လည်း အဖိုးတန်တယ်ဒါဆိုရင် ဒါကိုပဲ ရွေးလိုက်တော့မယ်"

သူ ရွေးချယ်ပြီးနောက် ကြာစေ့၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နင်းကျော့၏ အထက်ပိုင်းတန်တျန် အသိဉာဏ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒါပဲလား"

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်ဦးမှာလဲ"

နင်းကျော့သည် ခဏမျှ ကြောင်အအဖြင့် ရပ်နေမိသည်။

အာရုံမှား ကြာစေ့အစစ်ကို စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ယင်းမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် နင်းကျော့ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသွားခဲ့သည်။

သူ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း အားလုံး ကျရှုံးခဲ့ရ၏။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါကို သုံးဖို့ ငါ့ဝိညာဉ်က ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်ဖို့ လိုတာနေမှာ" ဟု နင်းကျော့က မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ ချော်ရည်နန်းတော်၏ အဓိကခန်းမအတွင်း၌ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ နဂါးလက်သည်းဖြင့် အခွံကို တဘုန်းဘုန်းထုကာ လှဲအိပ်ရင်း ရယ်မောနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ယင်းက နင်းကျော့ကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်လော။

ကြာပွတ်ဖြင့် အရိုက်ခံရသည့် နာကျင်မှုမှာ ၎င်း၏ စိတ်တွင်း ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်မှာ အာရုံမှား ကြာစေ့အစစ်သည် အဖိုးတန်သော်လည်း ယင်းဖြင့် နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှခြင်းပင်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားပင် အာရုံမှား ကြာစေ့အစစ်ကို စိုက်ပျိုးကြသော်လည်း နားလည်မှု အနည်းငယ်သာ ရရှိကြပေသည်။

အကြောင်းမှာ ဤကြာစေ့များအားလုံးသည် 'အသက်မျှင်ကြိုး' ဟူသော ပညာရပ်တစ်ခုတည်း၏ အနှစ်သာရကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ အမြင်တွင်မူ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသော နင်းကျော့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤပညာရပ်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့သည် တံခါးကို ထပ်မံ တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အဓိကခန်းမအသစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့၏ တံခါးအသစ် သုံးချပ်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

သူသည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြု၍ နောက်ဆုတ်ရန် အရင်ဆုံး ကြိုးစားကြည့်ရာ တံခါးကို ဖွင့်ရန် သိသိသာသာ ပိုမို ခက်ခဲလာသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူ မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး "ဒီနေရာမှာတော့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ရဲ့ အာနိသင်က မလုံလောက်တော့တာလား" ဟု တွေးမိသွားသည်။

ဒါကို မြင်ရသော နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ပို၍ တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

ယင်းက အစစ်အမှန် အကြောင်းရင်းကို သိရှိထားသည်။ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှု အားနည်းသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိသေးသဖြင့် ရတနာတံဆိပ်တော်မှ စွမ်းအားအမြောက်အမြားကို ထုတ်မသုံးနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ၎င်း၏ တံခါးအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုမှာ မလုံလောက်တော့ပေ။

နင်းကျော့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သိသိသာသာ တိုးတက်မလာသရွေ့ ယင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ထိုသို့ဖြစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် အောင်မြင်စွာ နောက်ဆုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိလိုက်သောအခါ ဆုလာဘ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ရွေးချယ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူက ပညာရပ်တစ်ခုကို ရွေးလိုက်၏။

နင်းကျော့သည် တံခါးကို ထပ်မံ တွန်းဖွင့်ကာ အဓိကခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ဆက်လက်၍ နောက်မဆုတ်တော့ပေ။

ယင်းက စွမ်းအင် သုံးစွဲမှု အလွန် များပြားလွန်းလှသည်။

နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း တံခါးများကို စမ်းသပ် ထိတွေ့ကြည့်ခဲ့သည်။

တံခါးသုံးချပ်စလုံး၏ စက်မှုယန္တရားများမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

တံခါးကို ထိလိုက်သောအခါ စတုတ္ထအဆင့်မှ ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိရှိသော ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုနှင့် မိစ္ဆာ ကျင့်စဉ်များကို သူ ရရှိခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံလို့ ရပြီ"

"ဒီကျင့်စဉ်တွေ ရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပါပဲ"

နင်းကျော့ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မိမိ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာမှသာ အမှန်တကယ် စိတ်အေးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြား ဘာမျှ မတွေ့ရှိတော့သဖြင့် နင်းကျော့သည် နောက်တစ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်ကာ နောက်ထပ် ဆုလာဘ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး သူ လာခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

သူသည် အခန်း (၃) သို့ ပြန်သွားပြီး ယွမ်တာရှန့်ကို ထားရစ်ခဲ့၏။

ထို့နောက် သူသည် အခန်း (၂) သို့ ပြန်လာခဲ့ရာ အခြားသူများမှာ အပြင်လောကကို မသိဘဲ ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။

နင်းကျော့သည် ကျင်းတစ်ခုထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။

သူသည် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များ ကုန်ခမ်းပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခံရသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတန်ကြာအောင် ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ စမ်းသပ်ခံတပည့်အမှတ်အသားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လွယ်ကူစွာ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက်။

နင်းရှောင်ရန်က နင်းကျော့ကို သူ၏ စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် စက္ကူဖိတုံးဖြင့် အထုခံထားရသဖြင့် ဦးခေါင်းတွင် သွေးများ စိုရွဲလျက် ဒူးထောက်နေသော နင်းကျဲကို တွေ့လိုက်ရ၏။

နင်းရှောင်ရန်က ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော မျက်နှာပေးဖြင့် နင်းကျော့ကို ပြောလိုက်သည်၊ "အစကတော့ ငါလည်း မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သက်သေတွေက ငါ့ရှေ့မှာ အထင်အရှား ရှိနေပြီး မင်းရဲ့ ဦးလေးကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို ဝန်ခံခဲ့တယ်"

"နင်းကျော့၊ ငါ့တူလေး... မင်းဦးလေးက ဒီလောက်အထိ အရှက်မရှိတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"သူက မင်းကျင့်ကြံဖို့အတွက် ငါ နှစ်စဉ် တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့ပေးနေတဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို အလွဲသုံးစား လုပ်နေခဲ့တာပဲ"

နင်းကျော့၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ မယုံနိုင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ယှက်သန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ဖြစ်သွားရ၏။

"ဦးလေး... ဒါ တကယ်ပဲလား" နင်းကျော့က နင်းကျဲကို အော်ဟစ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

နင်းကျဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တုန်ရီနေပြီး နင်းကျော့ကို ကြည့်ရန် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မှုန်မှိုင်းနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အင်မတန် ကြည့်ရဆိုးနေသလို ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု အမှတ်အသားများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် နင်းကျော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော နင်းရှောင်ရန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

နင်းကျဲသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လေးလံသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ငါ လုပ်ခဲ့တာပါ"

နင်းကျော့သည် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသော ဒဏ်ချက်ကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်သို့ ယိုင်သွားရာ နင်းရှောင်ရန်က လှမ်း၍ ဖေးမလိုက်သည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများက လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့် နင်းကျော့သည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ထားလိုက်ရာ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

ခဏမျှ သူ၏ မြင်ကွင်းမှာ မှောင်အတိ ကျသွားရ၏။

အတိတ်က အမှတ်တရများ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။

"ဒူးထောက်စမ်း!" နင်းကျဲသည် ဝါးခြမ်းစိတ်ကို ကိုင်ထားကာ ပြတ်သားသော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးနေ၏။

နင်းကျော့လေးမှာ မော့ကြည့်ရင်း "ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးတာလဲကျွန်တော် ပြောပြီးပြီပဲ၊ ဒါ ကျွန်တော် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ် မဟုတ်ပါဘူး!"

ဖြောင်း။

ဝါးခြမ်းစိတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

နင်းကျော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ဖူးရောင်လာခဲ့သည်။

နင်းကျော့မှာတော့ ခေါင်းကို ဆက်မော့ထားဆဲ။

နင်းကျဲသည် ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်ကာ ဝါးခြမ်းစိတ်ကို ထပ်မံ လွှဲလိုက်ပြန်သည်။

ဖြောင်း၊ ဖြောင်း၊ ဖြောင်း

နင်းကျော့၏ ဒူးဆစ်နောက်ဘက်များကို အရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ ဒူးထောက်ကျသွားရ၏။

"ဦးလေး၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မယုံတာလဲ ကျွန်တော် မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲခံရတာပါ၊ ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး။ ..." နင်းကျော့သည် သူ၏ လက်မောင်းဖြင့် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။

"မင်းကတော့ ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ" နင်းကျဲသည် ဝါးခြမ်းစိတ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရင်း "ဒီနေ့ မင်း အမှားကို မဝန်ခံမချင်း ဒီမှာပဲ ဒူးထောက်နေရမယ်၊ ဝန်ခံမှ ညစာ စားရမယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က နင်းကျော့သည် နေဝင်ချိန်မှ မိုးလင်းသည့်တိုင်အောင် ဒူးထောက်ခဲ့ရပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

မနက်ရောက်သောအခါ ဝမ်လန်က နင်းကျဲကို ပြောခဲ့သည်၊ "ရှင်၊ ကျော့လေးက ဆိုးပေမဲ့ သူက ရိုးသားပါတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ ကျွန်မတို့ကို တစ်ခါမှ မလိမ်ဖူးပါဘူး"

"ကျွန်မ ထင်တာတော့ သူ ဒီအမှားကို လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

နင်းကျဲက နှာမှုတ်လိုက်ရင်း "သူ မတရားခံရမှန်း ငါလည်း သိတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"တကယ် အမှားလုပ်တဲ့ ကလေးရဲ့ အဖေက တိုက်ပွဲဆောင်က မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ တစ်ယောက်လေ"

"ငါတို့က သူ့ကို မဆန့်ကျင်နိုင်ဘူး"

"နင်းကျော့သာ အပြစ်ဝန်ခံလိုက်ရင် ပြဿနာက ပြေလည်သွားမှာပဲ၊ ခေါင်းမာနေရင် ပိုပြီး ဒုက္ခရောက်ဖို့ပဲ ရှိမယ်"

ဝမ်လန်က "အို... အဲဒီလိုလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ရှင် လုပ်တာ မှန်ပါတယ်"

"ကလေးတွေအတွက် မတရားခံရတာလောက်က ဘာဖြစ်မှာလဲ"