အခန်း (၇၅-၇၆)
Vol. 8 Ch. 75-76
အခန်း (၇၅) ချို့ယွင်းချက်ရှိသော ထုတ်ကုန်
ထိုဓားရှည်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အစီရင် သုံးခုကို အတူတကွ ထည့်သွင်းထားလေသည်။ သူသည် ကြယ်တာရာအလင်းတန်းများဖြင့် မြူတိမ် အစုအဝေးသဏ္ဌာန် ဖော်ဆောင်ထားသည့် ထူးခြားသော တည်ဆောက်ပုံရှိသည့် ပင်မဝိညာဉ်အစီရင်ကိုမူ မသိရှိချေ။
သူသည် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ထိုပင်မအစီရင်မှ ကြယ်ပွင့်များမှာ ကြယ်တာရာသံမဏိဟုခေါ်သော အထူးကုန်ကြမ်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ထိုမြူတိမ် အစုအဝေးရှိ ပင်မအစီရင်သည် ကြယ်တာရာသံမဏိကို လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် ၎င်း၏စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးလေသည်။
ချင်လဲ့သည် ထိုပင်မအစီရင်နှင့် မရင်းနှီးသလို ၎င်း၏အမည်ကိုလည်း မသိချေ။ သူသည် ၎င်း၏ အာနိသင်ကိုသာ အနည်းငယ် ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး ၎င်းကို ပုံတူကူးယူရန် သို့မဟုတ် ပြုပြင်ရန် မတတ်နိုင်သေးပေ။
အခြားဝိညာဉ်အစီရင် နှစ်ခုမှာမူ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း အစီရင်နှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်တို့ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့နှစ်ခုလုံးမှာ အခြေခံဝိညာဉ်အစီရင်များသာ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူ ကျွမ်းကျင်ထားသော ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းနှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း အစီရင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဓားရှည်အတွင်းရှိ အစီရင်များမှာ အခြေခံအဆင့်ကိုပင် အနှစ်ချုပ်ထားသော ပုံစံများ ဖြစ်နေသည်။ အသေးစိတ်ကျမှု သို့မဟုတ် ရေးဆွဲထားသော ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်း အရေအတွက်အရ ကြည့်မည်ဆိုပါက အများကြီး ပို၍ အားနည်းလှ၏။
ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းနှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း အစီရင်များကို ပင်မအစီရင်အတွင်း၌ ထည့်သွင်းရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်ကို အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်မှာမူ... တစ်ဝက်သာ ပြီးစီးသေးပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ထိုဓားရှည်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အစီရင်ကို လုံးဝ အောင်မြင်အောင် ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
၎င်းသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ပြီးစီးသေးသော ထုတ်ကုန်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် နဂါးရိုးနှင်တံကို ထုတ်ယူကာ သူ၏အသိစိတ်ဖြင့် ထပ်မံခံစားကြည့်လိုက်ပြန်သည်။
အခြေအနေမှာ အနည်းငယ်ကွဲပြားသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် တူညီနေ၏။
နဂါးရိုးနှင်တံကို ဝိညာဉ်အစီရင် လေးခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပင်မအစီရင်မှာ မြွေသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပြီး ရှည်လျားကာ လိမ်တွန့်နေပြီး နှင်တံအတွင်း၌ ပင်မလမ်းကြောင်းအဖြစ် နေရာယူထား၏။ ၎င်းသည် နဂါးရိုးနှင်တံ ဝိညာဉ်အစီရင်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သလို ၎င်း၏စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် အရေးကြီးဆုံးအချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုပင်မအစီရင်မှာမူ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။
အခြားဝိညာဉ်အစီရင် သုံးခုမှာ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ခြင်းအစီရင်၊ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်နှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း အစီရင်များကို အပြည့်အဝ ရေးဆွဲထားပြီး ဖြစ်သည်။
ပြဿနာရှိနေသည်မှာ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင် ဖြစ်၏။
နဂါးရိုးနှင်တံအတွင်းရှိ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်မှာလည်း တစ်ဝက်သာ ရေးဆွဲထားရသေးသည်။ ပန်းပဲပညာရှင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပုံရသည်။
အခြေအနေမှာ ထိုဓားရှည်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
နှစ်ခုလုံးမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ထုတ်ကုန်များသာ ဖြစ်ကြပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲသော ပင်မအစီရင်များမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အခြေခံ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း၊ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ခြင်း အစီရင်များမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး အနုစိတ်မှု မရှိကြောင်း ချင်လဲ့ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ တည်ဆောက်ပုံများမှာ ကျဲလွန်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေကာ သူ သိထားသော အခြေခံဝိညာဉ်အစီရင် သုံးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အများကြီး ကွာခြားလှ၏။
ဓားရှည်နှင့် နဂါးရိုးနှင်တံတို့၏ ပင်မအစီရင်များတွင် ပြဿနာမရှိချေ။ ပြဿနာမှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းနှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း အစီရင်များတွင် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်၊ သို့သော် ထိုအရာများမှာ အခြေခံအစီရင်များသာ ဖြစ်ကြ၏။
“အစ်ကိုတု၊ အစ်မကျောက်... ဒီဓားရှည်နဲ့ နဂါးရိုးနှင်တံထဲက ဝိညာဉ်အစီရင်တွေက မပြီးသေးသလိုပဲ၊ ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ” ချင်လဲ့က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မေးလိုက်၏။
တုကျဲနှင့် ကျောက်ချန်းတို့မှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အခြေအနေဖြင့် သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုများကို သေရည်ဖြင့် ဖြေဖျောက်နေကြသည်။ ခမ်းကျိနှင့် အခြားသူများကလည်း သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားနေကြ၏။
သူတို့သည် ချင်လဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်သော်လည်း ချင်လဲ့က စပ်စုနေသည်ဟုသာ ထင်ကြသဖြင့် ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။
ချင်လဲ့၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ တုကျဲက မျက်နှာပျက်လျက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ညီလေးလဲ့က ဆရာကြီးယောင်နဲ့ အတူရှိနေတာ ဆိုတော့ ပန်းပဲပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု သင်ယူထားပုံရတယ်ပဲ။ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒီဓားရှည်နဲ့ နဂါးရိုးနှင်တံက ဝိညာဉ်အစီရင်တွေကို နောက်ဆုံးမှာ အပြီးသတ် မရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ဘူး”
ချင်လဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် သိလိုစိတ်များ ပေါ်လာ၏။
တုကျဲက သူ၏ သောက်နေသော ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆရာကြီးလုက လက်နက်ဖော်စပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ဝက်လောက် ရောက်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်က ပင်မအစီရင်နဲ့ လုံးဝ လိုက်ဖက်မှု မရှိတာကို တွေ့သွားလို့ပဲ။ ဒါက စီစဉ်ထားတဲ့ ပုံစံကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် ကုန်ကြမ်းတွေအကြား ပဋိပက္ခဖြစ်တာလားတော့ မသိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကို အပြီးအပိုင် ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ပင်မအစီရင်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သလို ကြယ်တာရာသံမဏိကိုလည်း လှုံ့ဆော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီဝိညာဉ်လက်နက်က အခြေခံအဆင့် ၄ ထက် ပိုပြီး မမြင့်နိုင်တော့ဘူး။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဒါက ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ”
“ကျောက်ချန်းရဲ့ နှင်တံလည်း အတူတူပါပဲ၊ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်က ပင်မအစီရင်နဲ့ တကယ် မပေါင်းစပ်နိုင်တဲ့အတွက် ကုန်ကြမ်းရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို မထုတ်ပေးနိုင်ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်ကို ရေးဆွဲလိုက်ရင်တောင် နှင်တံရဲ့ အဆင့်က အများကြီး နိမ့်ကျသွားမှာဖြစ်သလို သူ မျှော်မှန်းထားတဲ့ ပန်းတိုင်ကိုလည်း ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
တုကျဲက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး မတတ်သာသလို ပြောလိုက်၏။ “ဆရာကြီးလုက ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို လက်ခံနိုင်ပေမယ့်၊ ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ အရာတွေကိုတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အောင်မြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့တာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူက ဆက်ပြီး မလုပ်ချင်တော့သလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေ ပေါ်လာတာကိုလည်း ခွင့်မပြုဘူး။ သူ့အတွက်တော့ အခြေခံအဆင့် ၄ အောက်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေဆိုတာ သူ့အတွက် အရှက်ရစရာပဲ၊ သူ အဲဒါတွေကို လုံးဝ အဖြစ်မခံဘူး။”
“ဆရာကြီးလုက နက်နဲအဆင့် ၂ ပန်းပဲပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ သူ ဖန်တီးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေက အနည်းဆုံး အခြေခံအဆင့် ၆ ရှိရမယ်။ အခြေခံအဆင့် ၆ ထက် နိမ့်တဲ့ ဘယ်လက်နက်မဆို သူ့ကို မျက်နှာပျက်စေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သူက ကျရှုံးတာကို လက်ခံနိုင်ပေမယ့် အဆင့်နိမ့်တဲ့ လက်နက်တွေကို ဖန်တီးမိတာကိုတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး” ကျောက်ချန်းက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်ပြီးနောက် မတတ်သာသလို ဆို၏။ “နင် အခု နားလည်သွားပြီမလား”
ချင်လဲ့က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
သူသည် ဆရာကြီးယောင်နောက်သို့ ကာလအတန်ကြာ လိုက်ခဲ့သဖြင့် ပန်းပဲပညာရှင်များ လောကကို နားလည်ထားသည်။ ပန်းပဲပညာရှင်များတွင် ထူးဆန်းသော အလေ့အထတစ်ခု ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့သည် ကျရှုံးခြင်းကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း ချို့ယွင်းချက်ရှိသော လက်ရာများကိုမူ လက်မခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပန်းပဲပညာရှင် အများစုမှာ အရာရာ ပြည့်စုံမှ ကျေနပ်တတ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ရှိထားသည်နှင့် ဖြစ်သလို လုပ်တတ်သူမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။
ပန်းပဲပညာရှင် တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်လက်နက်ပေါ်တွင် အစီရင်များ မရေးဆွဲမီ ပုံစံတစ်ခုကို အရင်ဆုံး စီစဉ်လေ့ရှိကြောင်းလည်း သူ သိထား၏။
သူတို့သည် အခြေခံအစီရင်များနှင့် လက်နက်နှင့် သင့်တော်မည့် ပင်မအစီရင်တို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ပေါင်းစပ်အစီရင် တစ်ခုကို ပုံစံဆွဲကြလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား အမျိုးမျိုးပေါ်တွင် ဦးစွာ စမ်းသပ်ကြ၏။ စမ်းသပ်မှုအတွင်း ပြဿနာမရှိတော့မှသာ ဝိညာဉ်လက်နက်ပေါ်တွင် အပြီးသတ် ရေးဆွဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်လက်နက်များအတွက် သီးသန့် ပုံစံဆွဲထားသော ပေါင်းစပ်အစီရင်များသည် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားများပေါ်တွင် ပြဿနာမရှိနိုင်သော်လည်း လက်နက်ပေါ်တွင် တကယ် အသုံးပြုသည့်အခါတွင်မူ ခန့်မှန်းရခက်သော အပြောင်းအလဲများစွာ ရှိနိုင်လေသည်။
ဝိညာဉ်အစီရင် ရေးဆွဲရမည့် ကုန်ကြမ်းမှာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများစွာကို ပေါင်းစပ် အရည်ကျိုထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားများထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေးလှ၏။ ထို့ပြင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကုန်ကြမ်းများအတွင်း၌ တည်ရှိနေနိုင်သော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားများလည်း ရှိသေးသည်။
ဤအချက်များကြောင့် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် ပြဿနာမရှိသည့် ပေါင်းစပ်ဝိညာဉ်အစီရင်မှာ ဝိညာဉ်လက်နက်ပေါ်တွင်မူ မတော်တဆမှုများ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန်များလှ၏။
လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်အစီရင်များ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် အဖြစ်များသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဒဏ်ရာရခဲ့သော ပန်းပဲပညာရှင် များစွာလည်း ရှိ၏။ ဝိညာဉ်အစီရင်နှင့် ကုန်ကြမ်းအကြား ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စဖြစ်ရုံသာမက အစီရင်များအကြား လိုက်ဖက်မှုမရှိခြင်းမှာလည်း အဖြစ်များလှသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲများက လက်နက်ဖန်တီးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို ကျရှုံးစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
“ဟူး... ဒီဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်လက်ကို ဖန်တီးပြီးရင် လူတိုင်းကို ခေါ်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို သွားသတ်ပြီး အမှတ်တွေ စုမယ်လို့ ငါ စီစဉ်ထားတာ။ အခုတော့ ဒါက ပျက်သွားပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေလည်း အများကြီး အားနည်းသွားပြီ” တုကျဲက သေရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ရင်း နှမြောတသစွာ ဆိုသည်။ “ယန်ကျိချန်းက ငါ့ကို ကျော်တက်တော့မှာပဲ”
“အင်း... ယန်ကျိချန်းက ဝိညာဉ်ပေါက်ဖွားခြင်းကို ရောက်ပြီးနောက်မှာ ရေခဲကျောက်မြို့တော် တဝိုက်မှာ တော်တော်လေး လှုပ်ရှားနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူက အဆင့် ၂ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်တောင် သတ်ပြီးပြီတဲ့။ အမှောင်အသူရာခန်းမက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နာမည်ကို ကြားပြီး မှတ်သားထားလိုက်ပုံပဲ။ အမှောင်အသူရာခန်းမက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမှတ်ရတာကို ခံရတယ်ဆိုတာ... တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ”
ချူဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ “ဒါက နောက်ပိုင်းမှာ သူ အမှောင်အသူရာခန်းမကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကောင်က ဘယ်အချိန်မှာ ထင်ပေါ်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာ တကယ်ကို သိတာပဲ”
“ယန်ကျိချန်းရဲ့ ရေခဲနဂါးဓားက ဆရာကြီးလုဆီမှာ သီးသန့် မှာထားတာ။ အဲဒါက သူကျင့်တဲ့ ပညာနဲ့ လုံးဝ လိုက်ဖက်ညီတယ်။ အရင်တုန်းက သူ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ မှာပဲ ရှိသေးချိန်တုန်းက သူ အဲဒီဓားနဲ့ ငါ့ကို တိုက်ရင်တောင် ငါ အတော်လေး ဖိအားပေးခံရတာ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတော့ ရေခဲနဂါးဓားရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ကို မထုတ်နိုင်သေးဘူး၊ အခုတော့ သူက ဝိညာဉ်ပေါက်ဖွားခြင်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အဲဒီဓားက ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းလာလိမ့်မယ်”
တုကျဲ၏ အမူအရာမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ “နောက်ဆိုရင် ယန်ကျိချန်းက ရင်ဆိုင်ရတာ ပိုခက်လာလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ နောက်တစ်ခါ ငါ သူ့ကို တွေ့တဲ့အခါ ငါနဲ့ သင့်တော်မယ့် ဝိညာဉ်လက်နက် မရှိရင်တော့ ငါ အရေးနိမ့်ရမှာပဲ... ”
ထိုစကားများ ထွက်လာသောအခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး မျက်မှောင်များ ကြုတ်ကုန်ကြ၏။
ရေခဲပြင်နန်းတော်နှင့် မြူတိမ်ဆောင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အမြဲတမ်း မပြေလည်ခဲ့ချေ။ တုကျဲနှင့် ယန်ကျိချန်းတို့မှာလည်း ကမ္ဘာရန်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားက အမုန်းတရားမှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တွေ့လိုက်သည်နှင့် တိုက်ပွဲမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
ယခင်က ယန်ကျိချန်း၏ အဆင့်မှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေပြီး ရေခဲနဂါးဓား၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် တုကျဲက သူ့အား ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဝိညာဉ်ပေါက်ဖွားခြင်းသို့ ရောက်နေကြပြီဖြစ်သဖြင့် ရေခဲနဂါးဓား၏ စွမ်းအားမှာ ယန်ကျိချန်း၏ စွမ်းအားကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။ သင့်တော်သော ဝိညာဉ်လက်နက် မရှိဘဲနှင့်မူ တုကျဲသည် သူ့ပညာများ၏ အဆုံးစွန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူသာ ယခု ယန်ကျိချန်းနှင့် တွေ့မည်ဆိုပါက ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ခြေမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှ၏။
“ငါ ကျင့်နေတဲ့ မြူတိမ်ကျင့်စဉ်က ငါ့အဖေ မြူတိမ်ဆောင်ကို တည်ထောင်တုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ ပင်မဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ပဲ။ ဒီကျင့်စဉ်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်။ အဲဒါကို စတင် လည်ပတ်လိုက်တဲ့အခါ မြူတိမ်တိုက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဲဒီထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သုံးနေတဲ့ ဓားရှည်က အပူနဲ့ မီးဘက်ကို ပိုနွယ်နေတော့ ငါ့ရဲ့ မြူတိမ်ကျင့်စဉ်နဲ့ လုံးဝ လမ်းကြောင်းကွဲနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ကျင့်စဉ်ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ကို မထုတ်ပေးနိုင်ဘူး”
တုကျဲက ချို့ယွင်းချက်ရှိသော ထုတ်ကုန်ကို ကြည့်ကာ နှမြောတသစွာ ဆက်ပြောသည်။ “ဒီဓားရှည်ထဲမှာ ကြယ်တာရာသံမဏိတွေ ရောစပ်ထားတာ။ ကြယ်တာရာသံမဏိဆိုတာ ကြယ်တွေ ပေါက်ကွဲရာက ရလာတဲ့ အပိုင်းအစတွေလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါက ငါ့မြူတိမ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ကို ဖော်ထုတ်ပေးဖို့ တကယ်ကို အထောက်အကူပြုနိုင်တဲ့ အရာပဲ။ တကယ်လို့ ဒီဓားကိုသာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရင် ယန်ကျိချန်းကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ငါ လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... ဟူး”
“အစ်ကိုတု၊ အစ်မကျောက်... ကျွန်တော် လက်နက်ဖန်တီးတာကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ ဒီဓားနဲ့ ဒီနှင်တံကို ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် စစ်ဆေးကြည့်ခွင့် ပေးနိုင်မလား” ချင်လဲ့က တိတ်ဆိတ်နေရာမှ တောင်းဆိုလိုက်၏။
တုကျဲက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။ “ဒါက ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ၊ ငါ အရင်သုံးနေတဲ့ လက်နက်လောက်တောင် အဆင်မပြေဘူး။ မင်း အဲဒါနဲ့ ဆော့ချင်ရင် ယူသွားလို့ ရပါတယ်”
“ဝိညာဉ်အစီရင်တွေလည်း အပြည့်အစုံ မဆွဲရသေးတော့ ဒါက တကယ်တော့ ဝိညာဉ်လက်နက် မဟုတ်ပါဘူး။ ယူသွားလိုက်ပါ၊ ဒါက အမှိုက်ပဲဆိုတော့ နင် ကြိုက်တာ လုပ်နိုင်ပါတယ်” ကျောက်ချန်းကလည်း သူမ၏ သဘောထားကို ပြောလိုက်၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
......
နောက်တစ်နေ့...
ယောင်ထိုက်မှာ ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပြုပြင်ရန် အလုပ်များနေသဖြင့် သူ့ကို လက်နက် အရည်ကျိုနည်း သင်ပေးရန် အချိန်မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ချင်လဲ့၏ နေ့ရက်များမှာ အားလပ်နေ၏။
သူ၏ အမှတ်များမှာလည်း အကုန်နီးပါး သုံးပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ကျမ်းစာဆောင်မှ စာအုပ်များ ငှားယူ၍ မရသလို ကျင့်ကြံရေးအခန်းများတွင်လည်း ကျင့်စဉ်များအား လေ့ကျင့်၍ မရတော့ချေ။
ထို့ကြောင့် မြူတိမ်ဆောင်တွင် လတ်တလော သူ လုပ်စရာ လုံးဝ မရှိဖြစ်နေသည်။
သူသည် နဂါးရိုးနှင်တံနှင့် ဓားရှည်တို့ကို ဆီစိမ်အဝတ်ဖြင့် ထုပ်ပိုးလိုက်ပြီးနောက် မြူတိမ်ဆောင်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ပြီး ကုန်သွယ်ရေးလမ်းမပေါ်ရှိ လီဈေးဆိုင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။
လတ်တလောတွင် ယန်ချင်ဆုန်းနှင့် ဖုန်းခိုင်တို့၏ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် သူတို့သည် ယန်ကျိချန်း၏ လက်ထောက်များအဖြစ် သူ့နှင့်အတူ အမဲလိုက်နေကြသည်။ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးနေပြီး ကြက်သွေးရောင်မီးလျှံအသင်းနှင့် ရေလဂိုဏ်းတို့ပင် ထိုသုံးယောက်အကြောင်းကို ပြောနေကြရသည်။
ယန်ချင်ဆုန်းနှင့် ဖုန်းခိုင်တို့မှာ ရေခဲကျောက်မြို့တော်တွင် မရှိကြသဖြင့် ချင်လဲ့မှာ လမ်းတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ ကြုံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။ သူသည် အတော်လေး စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေပုံရ၏။
“ဟေ့ကောင်လေး... မင်း မြူတိမ်ဆောင်ထဲ ရောက်သွားပြီးကတည်းက ပျောက်နေတာ ကြာပြီပဲ။ ရေခဲပြင်နန်းတော်က ဟိုနှစ်ယောက်ကို ကြောက်နေလို့လား” ချင်လဲ့ အတွင်းသို့ ဝင်လာသောအခါ လီမု၏ နောက်ပြောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ “ငါ ကြားတာတော့ သူတို့က တကယ့်ကို အခြေအနေ ဆိုးသွားပေမယ့်၊ မင်းကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဆိုပဲ”
“ဦးလေးလီ... ဦးလေးက ဘယ်လိုသိတာလဲ” ချင်လဲ့မှာ အံ့သြသွားရသည်။
“ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း တံဆိပ်ပြားတွေ လာဝယ်တဲ့ ကောင်မလေးလေ၊ သူ ဆိုင်ကို နောက်တစ်ခါ လာသေးတယ်။ သူက မင်းတို့ တိုက်ပွဲဖြစ်တာကို အစအဆုံး မြင်ခဲ့ပြီး ငါ့ကို ပြောပြတာ” လီမုက ပြုံးလိုက်၏။ “အဲဒီကောင်မလေးက ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း တံဆိပ်ပြားတွေကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားနေပုံပဲ။ သူက အခြေခံအဆင့် ၇ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးတောင် ဈေးပေးထားတယ်။ မင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ ရဖို့ စိတ်ဝင်စားလား”
“ဟို... အသုံးပြုလို့ရမယ့် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား ဘယ်နှစ်ပြား ကျန်သေးလဲ” ချင်လဲ့က မေးလိုက်၏။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ ထွက်မသွားမီ သူသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ခြင်းအစီရင် ရေးဆွဲလေ့ကျင့်ရန် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား အများအပြားကို မြူတိမ်ဆောင်သို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်အစီရင်အသစ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ကုန်ကြမ်းများစွာ ကုန်ဆုံးစေသဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား အမြောက်အမြားအား အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ယခု ဦးလေးလီက ပြောမှပင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားများ မလုံလောက်တော့မည်ကို သူ သတိရသွားသည်။
“သိပ်မကျန်တော့ဘူး၊ ၃၅ ပြားပဲ ကျန်တော့တယ်။ တကယ်လို့ မင်း ဝိညာဉ်အစီရင်တွေ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားတွေ ထပ်ဖြည့်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်” လီမုက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
“ကျွန်တော် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားတွေ ထပ်ပြီး ရှာဖို့ လိုနေပြီ ထင်တယ်ဗျ” ချင်လဲ့က ခေါင်းကို ပွတ်လိုက်၏။ သူက စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း တံဆိပ်ပြားထဲမှာ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်ကိုပါ ထပ်ထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာလောကရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းတဲ့နှုန်းက နှစ်ဆ တိုးလာလိမ့်မယ်။ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း တံဆိပ်ပြားဆိုရင် ဈေးက ပိုရသင့်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“မင်းကတော့ တကယ့်ကောင်ပဲ” လီမုက တဟားဟား ရယ်လိုက်၏။ “မင်း ကြိုက်သလိုသာ လေ့ကျင့်စမ်းပါ။ အဲဒါကို ငါ တာဝန်ယူပေးမယ်၊ မင်း စိတ်ကျေနပ်မယ့် ဈေးတစ်ခုလည်း ရအောင် လုပ်ပေးမယ်”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးလီ။ ကျွန်တော် အခန်းထဲကို ပြန်ပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်” ချင်လဲ့၏ အပြုံးမှာ တောက်ပနေ၏။ သူသည် ဓားရှည်နှင့် နဂါးရိုးနှင်တံတို့ ပါဝင်သော ဆီစိမ်အဝတ်ထုပ်ကို ယူကာ နောက်ဖေးခြံဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်ခါနီးတွင်မှ သူသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရ၏။ သူသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသော လီမုကို လှည့်ကြည့်ကာ တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဦးလေးရဲ့ သေရည်တွေအတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးလီ”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် နောက်ဖေးရှိ အခန်းငယ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
အခန်း (၇၆) ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း
အခန်းငယ်လေးအတွင်း၌ ချင်လဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဓားရှည်ကို ကိုင်တွယ်စစ်ဆေးနေ၏။
ဓားရှည်အတွင်းရှိ မပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်မှာ သူ၏ခေါင်းထဲ၌ အစီအရီ ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို တည်ငြိမ်မှုမရှိ ဖြစ်စေကာ ထိုဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကို ပြုပြင်လိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု၊ ရေငတ်နေသူတစ်ဦး ရေကို တောင့်တသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။
အမှောင်အသူရာခန်းမမှ ဆရာကြီးလုသည် ဓားရှည်အတွင်းရှိ ပင်မအစီရင်ကို ရေးဆွဲပြီးသား ဖြစ်သည်။ မြူတိမ်သဏ္ဌာန် ပင်မအစီရင်မှာ ဓားရှည်၏ ဗဟိုချက်တွင် တည်ရှိပြီး ၎င်းသည် ကြယ်တာရာ သံမဏိအတွင်းရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကာ ဓားရှည်ကို ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားများ ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။
စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်မှာလည်း မြူတိမ်အစီရင်အတွင်း၌ တည်ရှိကာ ၎င်းမှာလည်း ရေးဆွဲပြီးသား ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ပင်မအစီရင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်မှုနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
ပြဿနာတစ်ခုတည်းရှိသည်မှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ရေးဆွဲထားခြင်းကြောင့် အတွင်းပိုင်းရှိ ပင်မအစီရင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤပြဿနာကြောင့် ဤဓားရှည်ကို ဝိညာဉ်လက်နက်ဟုပင် ခေါ်ဆို၍ မရနိုင်သေးချေ။
“ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်က ပင်မအစီရင်နဲ့ အောင်အောင်မြင်မြင် မပေါင်းစပ်နိုင်တဲ့အတွက် ပင်မအစီရင်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ကို မထုတ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကို အတင်းအကျပ် ရေးဆွဲထည့်လိုက်ရင်တောင် ဒီဝိညာဉ်လက်နက်က အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”
ဤစကားများမှာ တုကျဲ ပြောခဲ့သည့် စကားများဖြစ်ပြီး ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ဖော်ပြနေကာ ဆရာကြီးလု အဘယ်ကြောင့် အစီရင်အား အဆုံးမသတ်ခဲ့သနည်းဟူသော အချက်ကို ရှင်းပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ချင်လဲ့သည် ဓားရှည်၏ ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်း တင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်နှင့် စိတ်စွမ်းအားကို အတွင်းပိုင်းသို့ ပို့လွှတ်ကာ ပေါပ်စပ်အစီရင်၏ ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများအား စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။
“ကျောက်ချန်းရဲ့ နဂါးရိုးနှင်တံထဲက ဆရာကြီးလု ရေးဆွဲထားတဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကို ကြည့်ရတာ ဒီဓားရှည်ထဲက တစ်ဝက်တစ်ပျက် အစီရင်နဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ သိထားတဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဆရာကြီးလုရဲ့ အစီရင်က ရိုးရှင်းလွန်းပြီး ပျက်စီးလွယ်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းတဲ့ အာနိသင်ကလည်း... အကန့်အသတ် ရှိနေတာပေါ့”
ချင်လဲ့ ဆက်လက်စဉ်းစားနေစဉ် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “တကယ်လို့ ငါ သိထားတဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်နဲ့သာ ပြုပြင်လိုက်ရင် ဒါက အပြောင်းအလဲအသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မလား”
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာတော့သည်။
သူသည် ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူနှုန်းနှင့် နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ခေါင်းထဲမှ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်ကာ အသက်အား ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်၏။
ဓားရှည်၏ မျက်နှာပြင်ကျယ်ပေါ်တွင် တင်ထားသော သူ၏ လက်ချောင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းတန်းများဖြင့် ရုတ်တရက် တောက်ပလာတော့သည်။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် အသိစိတ်တို့သည် ဓားရှည်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အစီရင်နှင့် ချိတ်ဆက်သွား၏။ ဓားရှည်အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာ၌ အလင်းစက်ကလေးတစ်စက်မှာ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာလေသည်။
ထိုအလင်းစက်မှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင် ပြတ်တောက်နေသော နေရာ၌ တိတိကျကျ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။
တောက်ပနေသော ထိုအစက်ကလေးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်း အသစ်တစ်ကြောင်းမှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
အခန်းအတွင်း၌ ချင်လဲ့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထား၏။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှုပ်ခတ်မှုများမှာ သိသိသာသာ ရှိနေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှာ အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်စွာ လင်းလက်နေပြီး ဓားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေလေသည်။
အချိန်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။
ချွေးစက်များမှာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် အရင်ဆုံး ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ခဏချင်းပင် ရွှဲရွှဲစိုသွားပြီး နီမြန်းနေသော သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့လာ၏။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအား နှစ်ခုလုံးမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ကုန်ဆုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟူး...”
မီးပိတ်လိုက်သည့်အလား သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်လေသည်။
လက်ချောင်းထိပ်မှ အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် တောက်ပနေသော ဓားရှည်မှာလည်း ရုတ်တရက် မှိန်သွားပြီး သာမန်သံမဏိနှင့် မခြားတော့ချေ။
“ဒါ... ဒါက ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုပေါ်မှာ အစီရင် ရေးဆွဲတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်လား...”
ချင်လဲ့မှာ အတွင်းစိတ်၌ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချွေးများရွှဲလျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကာ မျက်နှာကြက်ကို ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။
ထိုသည်က ဝိညာဉ်ကျောက်တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် အစီရင်ရေးခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပေါ်တွင် ရေးခြင်းက မည်မျှ ကွာခြားကြောင်း သူ ပထမဆုံးအကြိမ် သိမြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် အစီရင်ရေးဆွဲခြင်းမှာ စုတ်တံဖြင့် ပန်းချီဆွဲနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ စုတ်တံအဖျားလေး ထိလိုက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် မင်ရည်များ စီးကျသွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ အလွန်လွယ်ကူပြီး အနားယူရန်ပင် မလိုသော အလုပ်မျိုး ဖြစ်သဖြင့် လူကို အလွန်အမင်း ပင်ပန်းစေခြင်း မရှိချေ။
သို့သော် လက်နက်တစ်လက်အတွင်း၌ အစီရင်ရေးဆွဲခြင်းမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားသော ခံစားချက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လွယ်ကူခြင်း မရှိရုံသာမက စိတ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးစေ၏။
လက်နက်တစ်လက်အတွင်း ရေးဆွဲခြင်းမှာ သစ်သား သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ပန်းပုထုခြင်း သို့မဟုတ် ထွင်းထုခြင်းနှင့် ဆင်တူလှသည်။ ၎င်းသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် နည်းပညာကို စမ်းသပ်ရုံသာမက ခွန်အားကိုလည်း အများကြီး တောင်းဆိုလေသည်။
လက်နက်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ဝိညာဉ်ကုန်ကြမ်းများ အရည်ကျိုပြီး ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မာကျောလှ၏။ အစီရင်ရေးဆွဲစဉ် ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအားမှာလည်း တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် ရေးဆွဲခြင်းထက် အပြတ်အသတ် သာလွန်လေသည်။
သူ၏ လက်ရှိနယ်ပယ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြားပေါ်၌ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင် တစ်ခုလုံးကို တစ်ထိုင်တည်းဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ရေးဆွဲနိုင်၏။
သို့သော် တကယ့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲရန် ကြိုးစားသည့်အခါ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအားအားလုံး ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရုံသာမက ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင် တစ်ခုလုံး၏ ငါးပုံတစ်ပုံခန့်ကိုသာ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့လေသည်။
“ဒါကြောင့်လည်း အစွမ်းထက်တဲ့ ပန်းပဲပညာရှင်တွေဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်နေကြတာပဲ။ အဲဒါ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ဒီနေ့တော့ ငါ တကယ် သိသွားပြီ” ချင်လဲ့၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ လှုပ်ရှားသွား၏။ “နက်နဲပြီး သန့်စင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား မရှိဘဲနဲ့တော့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဝိညာဉ်အစီရင်တစ်ခုကို အပြီးသတ် ရေးဆွဲဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ”
သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းပို့ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် မတတ်သာဘဲ ခေတ္တရပ်နားကာ ဝိညာဉ်ပြန်လည် ဖြည့်တင်းခြင်းဆေးလုံး များကို သုံးပြီး ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ကြိုးစားရတော့သည်။
“ချင်လဲ့... မင်း အခန်းထဲကနေ မထွက်တာ တစ်နေ့လုံး ရှိနေပြီ။ အခုချက်ချင်း ထွက်လာပြီး စားစရာတစ်ခုခု လာစားစမ်း။ ငါတို့ ဗိုက်အရင် ဖြည့်ကြရအောင်” သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ဝက်ကျော် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာချိန်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ လီမု၏ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဟုတ်ကဲ့... လာပါပြီ” သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
နေမင်းမှာ မြင့်တက်ပြီး တောက်ပနေ၏။ ခြံဝင်းလေးအတွင်းရှိ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းပွဲအချို့ကို တင်ထားသည်။ လီမုသည် ချင်လဲ့၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သေရည်အား ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်နေ၏။
ချင်လဲ့က အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။
လီမုမှာ အံ့အားသင့်သွားပုံရသလို ပုံမှန်ထက်လည်း ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန်နေပုံရ၏။ “မင်းက ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အစီရင်ကို ပြုပြင်ချင်တာလား။ တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ အင်း... ဒါက မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်ခြင်းအတွက် တကယ့်ကို စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်မှာပါ။ ဒါက အမှိုက်ဖြစ်နေတဲ့ အရာပဲဆိုတော့ ရှုံးနိမ့်သွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်စမ်းပါ” သူက အားပေးလိုက်၏။
ချင်လဲ့သည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လီမုနှင့်အတူ သေရည်သောက်ကာ ဗိုက်ဖြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အများကြီး ပိုကောင်းလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
“သွားတော့... သွားတော့။ မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေ ပြန်ရအောင် အရင်ဆုံး ခဏလောက် အိပ်လိုက်ဖို့တော့ မမေ့နဲ့ဦး” လီမုက နားလည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်၏။
အခန်းငယ်လေးထဲ ပြန်ရောက်သောအခါ ချင်လဲ့သည် ချက်ချင်း အလုပ်မလုပ်သေးချေ။ ထိုအစား လီမု၏ အကြံပေးချက်ကို နားထောင်ပြီး ခေတ္တမျှ လှဲလျောင်းလိုက်၏။ သူ ပြန်နိုးလာသောအခါ ကောင်းကင်မှာ မှောင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာမူ အကောင်းဆုံး အနေအထားတွင် ရှိနေလေသည်။
ထို့ကြောင့် သူ ချက်ချင်းပင် အလုပ်စလိုက်တော့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် အလုပ်နားလိုက်၊ လုပ်လိုက်ဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် သူသည် ဓားရှည်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကို အပြီးသတ် ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့လေသည်။
နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်းကို သူ ထင်ထင်ရှားရှား ရေးဆွဲလိုက်သောအခါ ဓားရှည်အတွင်းရှိ မြူတိမ်ပုံသဏ္ဌာန် ပင်မအစီရင်မှာ ခလုတ်နှိပ်လိုက်သည့် ဂလက်ဆီတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ပွင့်များမှာ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း လင်းလက်လာတော့သည်။
ပထမဦးစွာ ချင်လဲ့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်၏။ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အစီရင်၏ လမ်းကြောင်းများအတွင်း စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်ကြောင့် အနည်းငယ် ပိုမို အားကောင်းလာပြီးနောက် ၎င်း၏ စီးဆင်းမှုနှုန်းမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာကာ ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်းများနှင့် လမ်းကြောင်းများအားလုံးမှာ အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာလေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ပင်မအစီရင်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး မြူတိမ်သဏ္ဌာန် အစီရင်အတွင်း၌ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ပင်မအစီရင်မှာ အလွန် ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်လာတော့၏။
ဓားရှည်ကို ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ဆန်စေ့အရွယ်အစားရှိသော ကြယ်ပွင့်ကလေးများမှာ ဓားမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ရုတ်တရက် အလျှိုလျှို ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။
ရာနှင့်ချီသော ထိုကြယ်ပွင့်လေးများမှာ စုစည်းသွားပြီး မြူတိမ်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြူတိမ်မှာ အမြဲတစေ လှုပ်ခတ်နေပြီး ၎င်း၏ တည်နေရာကိုပင် တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားနေလေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဓားရှည်ကြီးမှာ အသက်ဝင်လာသည့်အလား ဖြစ်နေတော့၏။
ချင်လဲ့မှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားရသည်။ သူ အောင်မြင်သွားကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ရေးဆွဲလိုက်သော ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပို့လွှတ်သည့်အခါ မြူတိမ်သဏ္ဌာန် ပင်မအစီရင်နှင့် လုံးဝ ပဋိပက္ခ မဖြစ်သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပဋိပက္ခ မဖြစ်ရုံသာမက ၎င်းတို့မှာ လုံးဝကို ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပင်မအစီရင်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းသော ထိရောက်မှုဖြင့် စွမ်းအားဖြည့်ပေးနေလေသည်။
“ဦးလေးလီ... ကျွန်တော် လုပ်နိုင်သွားပြီ၊ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်သွားပြီ”
သူသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်လျက် အခန်းငယ်လေးထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ ခြံဝင်းထဲတွင် ကခုန်နေတော့သည်။ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။
လီမုသည် ဆိုင်ရှေ့ဘက်မှ လျှောက်လာပြီး မိုးကြိုးကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဓားရှည်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကမ်းလိုက်၏။ “ငါ့ကို ပေးကြည့်ဦး”
ချင်လဲ့ကလည်း ဓားရှည်ကို ချက်ချင်းပင် လွှဲပေးလိုက်သည်။
လီမုသည် ဓားရှည်ကို ယူကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခံစားကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချင်လဲ့ကို အော်ပြောလိုက်သည်။ “အံ့သြစရာပဲ ဟေ့ကောင်လေး... မင်းက တခြား ပန်းပဲပညာရှင်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ မင်း ရေးဆွဲလိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်က တခြားလူရဲ့ ပင်မအစီရင်ကိုတောင် ဝါးမြိုသွားတာ ဘာကြောင့်လဲ။ မူလကတော့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းနဲ့ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း အစီရင်တွေကို ပင်မအစီရင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ထည့်သွင်းပြီး အထောက်အကူပြုဖို့ပဲ ရည်ရွယ်ထားတာလေ”
သူသည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်း ပြုပြင်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်က မူလအရွယ်အစားထက် အနည်းဆုံး ခုနစ်ဆ၊ ရှစ်ဆလောက် ပိုကြီးသွားပြီး တခြားလူရဲ့ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းနဲ့ ပင်မအစီရင်တွေကိုတောင် ပြန်ပြီး ပတ်ပတ်လည် ဝန်းရံထားလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီ။ အခုတော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်က ပင်မအစီရင် ဖြစ်နေပြီး ကျန်တဲ့ အစီရင်တွေက အထောက်အကူပြုတဲ့ အဆင့်ပဲ ရှိတော့တယ်။”
ချင်လဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း အားနာသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ “အဲဒီပန်းပဲပညာရှင်ရဲ့ ပင်မအစီရင်နဲ့ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင် နှစ်ခုလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်း ခုနစ်ရာလောက်တောင် မရှိဘူး၊ နောက်ပြီး အဲဒါတွေက အရမ်းကို ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်။ ကျွန်တော် နောက်မှ ထပ်ဖြည့်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကတော့ ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်း သုံးထောင်ကျော်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ။ နောက်ပြီး သူက အစပိုင်းမှာ အစီရင်ရဲ့ ပုံကြမ်းကို ရေးဆွဲခဲ့ပြီးသားဆိုတော့ ကျွန်တော်က အစောပိုင်း အဆင့်တွေမှာ အားလုံးကို မကျုံ့နိုင်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ အရွယ်အစားအတိုင်းပဲ တည်ဆောက်ခဲ့ရတာ။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့... အင်း... ဒီလို ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာလည်း တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး ဦးလေးရဲ့၊ သိတယ်မလား”
ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်အစီရင်တစ်ခု၏ အရွယ်အစားကို ပန်းပဲပညာရှင်က စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်လေသည်။
ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်ကို ဥပမာထားကြည့်ပါက ချင်လဲ့သည် ၎င်းကို မြေဧရိယာ ၁၀ ဧကလောက်အထိ ကျယ်ပြန့်အောင် လုပ်နိုင်သလို လက်ဖဝါးအရွယ်အစားလောက်အထိ လုံးဝ ကျုံ့သွားအောင်လည်း လုပ်နိုင်၏။
မူအရပြောရလျှင် ဝိညာဉ်အစီရင်တစ်ခု၏ စွမ်းအားမှာ ၎င်း၏ အရွယ်အစားနှင့် တိုက်ရိုက် မပတ်သက်ချေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ၁၀ ဧက ကျယ်သော ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းအစီရင်နှင့် လက်ဖဝါးအရွယ်ရှိသော အစီရင်တို့၏ အာနိသင်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုသာ စုဆောင်းပေးမည် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ဝိညာဉ်လက်နက်က ကြီးမည်ဆိုလျှင် ရေးဆွဲသည့် ဝိညာဉ်အစီရင်မှာလည်း ကြီးရမည်။ အကယ်၍ သေးမည်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်အစီရင်ကိုလည်း ကျုံ့ပစ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်အစီရင်၏ အာနိသင်မှာမူ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ချဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ကျုံ့သည်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိချေ။ ဤအရာအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သေးငယ်သော ဝိညာဉ်အစီရင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲရန်မှာ ပို၍ ခက်ခဲနိုင်ပြီး ပန်းပဲပညာရှင်၏ အဆင့်အား ပို၍ စမ်းသပ်ရာ ရောက်လေသည်။
အစွမ်းထက်သော ပန်းပဲပညာရှင် တစ်ဦးသည် သေးငယ်သော အပ်တစ်ချောင်းအတွင်း၌ပင် ပေါင်းစပ်အစီရင် အနည်းငယ်ကို ရေးဆွဲနိုင်သည်ဟုပင် သတင်းစကားများ ရှိ၏။
“ဟဲဟဲ... တကယ်လို့ မူလ ပန်းပဲပညာရှင်သာ မင်းက သူ့ရဲ့ ပင်မအစီရင်ကို အထောက်အကူပြုအဆင့်အထိ လျှော့ချပစ်လိုက်တာကို သိရင်တော့ သူ သွေးအန်ပြီး သေသွားနိုင်တယ်” လီမုက ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်၏။ “တစ်ဖက်မှာ ကြည့်ရင်တော့ ဒါက ဒီဝိညာဉ်လက်နက်အတွက် မကောင်းတဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး...”
“ဦးလေးလီ... ဒီဓားရှည်က အခု... ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပြီလား” ချင်လဲ့၏ အမူအရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။
“သေချာတာပေါ့... သေချာပေါက် ဝိညာဉ်လက်နက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒါက သီးသန့်ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်း ကိုတော့ သူ့မှာပါတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုနှုန်း၊ သူ ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအား၊ ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ် စတာတွေအပေါ်မှာ မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရမှာပဲ။ ငါ့ဆီမှာတော့ ဘာကိရိယာမှ မရှိဘူး၊ လက်နက်ဆောင်လို နေရာမျိုးကပဲ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မှတ်ချက် ပေးနိုင်မှာ ဆိုတော့ ဒါက ဘယ်အဆင့်လဲဆိုတာ ငါ မင်းကို မပြောနိုင်ဘူး”
လီမုသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်၏။ “ဒါက သေချာပေါက် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကို မင်း တစ်ယောက်တည်း အမှီအခိုကင်းကင်း ဖန်တီးခဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလက်နက်ရဲ့ ကောင်းကွက် အများစုက မင်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း လုပ်ခဲ့တာက နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ပြုပြင်ပေးခဲ့တာပဲ ရှိတာလေ။ ဟုတ်ပြီ... ဒါက ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းသလဲဆိုတာ သိချင်ရင်တော့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဆီကို ပြန်ပေးပြီး သူ ကျင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ခိုင်းရလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျမှသာ ဒါက သူ့အတွက် တကယ် သင့်တော်၊ မသင့်တော်ဆိုတာ သိရမှာဖြစ်သလို မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုကိုလည်း အတည်ပြုနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်”
“ပြဿနာ တူတူပဲ ရှိနေတဲ့ နဂါးရိုးနှင်တံ တစ်ချောင်းလည်း ကျန်သေးတယ် ဦးလေး။ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်းအစီရင်နဲ့ ပင်မအစီရင်က ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေတာ” ချင်လဲ့က ရယ်မောလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အလုပ်တွေကို ဆက်လုပ်ပါဦး၊ ဒီတစ်ခါတော့ အတွေ့အကြုံ နည်းနည်း ရလာပြီဆိုတော့ ပိုမြန်မြန် လုပ်နိုင်မှာပါ” လီမုက ဆိုသည်။ “မင်း ထမင်းစားဖို့ကိစ္စကိုတော့ ငါ စီစဉ်ပေးမယ်၊ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။ သွားတော့... ဒီတစ်ခါ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု ရမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်နေပြီ”
“ဦးလေးလီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ” ချင်လဲ့က လေးလေးစားစား ပြောလိုက်၏။
“ရပါတယ်ကွာ” လီမုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ယမ်းပြလိုက်လေသည်။