နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ

ဂိုဏ်းချုပ်အများအပြား၏ မျက်နှာများက တည်ကြည်လေးနက်နေကြပြီး ရွှယ်ယန်ကို ဆွဲကိုင်ကာ တာအိုနန်းတော်ဆီသို့ပြန်လည်ပျံသန်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဤလူငယ်ပါရမီရှင်အား ယခုကဲ့သို့ဉာဏ်ရည်မဲ့စေသည်အထိ ဒေါသမျိုးဖြစ်ပေါ်လာစေသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

အရေးမပါသော အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင်ပင် ဤမျှစွမ်းအားကြီးမားသော လူတစ်ဦး ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။

သူတို့၏အတွေးများက ကွဲပြားနေသော်လည်း သူတို့၏လုပ်ရပ်များမှာမူ လုံးဝ တစ်သားတည်းကျနေပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"..."

ရှန်းယီက တောင်အောက်သို့ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းလာသည်။ သူ၏ဖိနပ်များက လှေကားထစ်များကို ထိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အလင်းတန်းအများအပြားက တောင်ကြီးကိုဖိနှိပ်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှတစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြုတ်ကျလာကြသည်။

သူ၏ဖိနပ်ထိပ်ဖျားတွင်၊ မမြင်နိုင်သော နှလုံးသားမီးတောက်ဂယက်တစ်ခုက ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းများဖြာထွက်သွားသကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ခံစားချက်မှ မွေးဖွားလာသော၊ နတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် ဤမီးတောက်က အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်မျိုးနွယ်၏အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဤမမြင်နိုင်သော မီးတောက်က ရုတ်တရက် ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

၎င်းသည် အထက်သို့ဟိန်းဟောက်ကာတက်သွားပြီး၊လိမ့်တက်သွားသော အဖြူရောင်လှိုင်းလုံးများအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ သိပ်သည်းလှသော မိုင်တစ်သောင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်က အဖြူရောင်မီးတောက်များရှေ့တွင်၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများလျင်မြန်စွာကွဲကြေသွားပြီး၊ အစစ်အမှန်စက္ကူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့၊ မီးတောက်များအတွင်းတွင် ညှိုးနွမ်းသွားကာ၊ မိုးဖွဲဖွဲကျနေသကဲ့သို့ မီးပွားများသာကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဘန်း..ဘန်း

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ် လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်များအား သွေးများအန်ချသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့အထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော ရွှယ်ယန်က ရှန်းယီတောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း၊တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်သကဲ့သို့ အသံများမြည်နေသော်လည်း၊ ရေနစ်နေသကဲ့သို့ခံစားရကာအသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများက မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ထဲမှ ရုတ်တရက်ပြူးထွက်လာပြီး ဒွာရခုနစ်ပေါက်လုံးမှ သွေးများစီးကျလာကာ၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို အနီရောင်ဖြင့် လျင်မြန်စွာစွန်းထင်းသွားစေသည်။

ရှန်းယီ ယွိတောင်မှ ဆင်းလာချိန်တွင်၊မိုင်တစ်သောင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်သည် ပြာအဖြစ်လောင်ကျွမ်းသွားပြီးဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင်နေသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှမကျန်ရစ်တော့ဘဲ ကျင့်ကြံသူများ၏ဝတ်ရုံများနှင့် နေရာအနှံ့အပြားတွင် သွေးအိုင်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းတောင်ပိုင်းခန်းမတွင်၊ အမည်းရောင်မြူခိုးများလွှမ်းခြုံထားသော ပုံရိပ်ဆယ်ခုကျော်က သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အားအနည်းဆုံးသူမှာ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

သူတို့သည် ရှန်းယီ၏ရှေ့တွင် အသေအချာ ရပ်နေကြပြီး၊သူတို့၏ အသက်ရှူသံကိုပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

ရွှံ့နွံများထနေသောသွေးမြေပြင်ပေါ်တွင်၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ယိမ်းယိုင်နေသော ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာပုံရသည်။

"ဟူး"

အစပိုင်းတွင် ရှန်းယီက နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးကို စုဆောင်းရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မြောက်ပိုင်းဟုန်မှ အင်အားအပြည့်တိုက်ခိုက်လာပြီးနောက်တွင်မူ၊ ကိစ္စရပ်တစ်ခုလုံး ပိုမို ရိုးရှင်းသွားသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းနှင့် မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တို့အတွက် လုပ်စရာများစွာရှိနေပြီး၊ ဟုန်သုံးခုရှိ ဤကျယ်ပြောလှသော ရေပြင်များနှင့် နယ်မြေများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဖိအားပေးနေကြ၏။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက်မူ လုပ်စရာ အနည်းငယ်သာ ရှိပါသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ နောက်ထပ် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ မည်သည့်နေရာတွင်ရှိနေလဲဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဤအသက်မရှိတော့သည့် သေဆုံးနေသူများမှတစ်ဆင့်၊သူ့အတွက်ပစ္စည်းများကို သွားရောက်ယူဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

ဟုန်သုံးခု၏အလယ်တွင် ထားရှိသော နတ်ဆိုးကျောက်တုံးများက ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲတွင် ဤအဆုံးအစမဲ့သောရေပြင်များနှင့် နယ်မြေများကို ထွန်းလင်းပေးနေသည့် အဆုံးမရှိ၊ မည်သည့်အခါမျှအနားမယူသော မျက်လုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တောင်ပိုင်းခန်းမ ပြည့်သွားပြီဖြစ်သည်။ တတိယမြောက်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မွေးဖွားလာပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ထိတွေ့ခံစားနိုင်သည့် နှလုံးသားမီးတောက်ပင်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ရှန်းယီက အချိန်အနည်းငယ်မျှတိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ရာ မကြာမီ အထက်ကောင်းကင်ယံရှိဘယ်ညာနှစ်ဖက်မှ အလင်းတန်းနှစ်ခု ပျံသန်းလာသည်။

ယွဲ့ထျန်းကျီထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ နဂါးနက်ကြီး ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခယ်ရှစ်စန်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနဂါးလက်သည်းများကို အနည်းငယ်ဟလိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ပါရှိသောအလောင်းအားလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်ရာ ကပ်ဘေးချီလင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တောင်ငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအိတ်ထဲတွင် ယွဲ့မိသားစု ယတစ်ခုလုံး ပါဝင်နေခဲ့၏။

သူတို့နှစ်ဦးက စစ်ပွဲမှ ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို အသံတိတ်ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာနေကာ သူတို့၏သခင်ကို ဘေးတိုက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟုန်နယ်မြေသုံးခုမှာ ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲတွင် အလုံးစုံ လင်းထိန်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရိပ်အယောင်မရှိဘဲသွားလာလှုပ်ရှားနေသော နတ်ဆိုးကျောက်တုံးများနှင့် ခယ်ရှစ်စန်း၏ တာအိုနယ်ပယ်နီးပါးခွန်အားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တစ်ခုခုကိုစားသုံးချင်ပါက ဟင်းပွဲမှာယူသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် မကွာခြားတော့ပေ။

ဤမြောက်ပိုင်းဟုန်မှ သတ္တဝါများ၏အင်အားဖြန့်ကြက်မှုအခြေအနေများကို သူတို့ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် သူက ပို၍သိရှိနေသေး၏။

ရှန်းယီ လက်ဝါးကိုမြှောက်လိုက်သည်နှင့်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းအားလုံးသည် သွေးမြစ်တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"ဝုန်း"

ခယ်ရှစ်စန်း နှင့် ယွဲ့ထျန်းကျီတို့က အတူတကွတိုးတိတ်စွာ ညည်းတွားလိုက်ကြ၏။

ပထမတစ်ယောက်မှာ ထိုအတားအဆီးနှင့် ပို၍နီးကပ်လာပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်မှာ လျင်မြန်စွာမြင့်တက်လာတော့သည်။

"..."

ရုတ်တရက်၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမြောက်ပိုင်းခန်းမ တွင် တံတွေးမျိုချသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ခယ်ရှစ်စန်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများက ပိတ်ဆို့နေမှုကို အဆက်မပြတ်ရိုက်ခတ်နေပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏သခင်က သူ၏နတ်ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ လစ်ဟာမှုကိုဖြည့်ဆည်းပေးရန် နတ်ဆိုးမူလများကို သွတ်သွင်းပေးရာတွင် မည်သည့်ကုန်ကျစရိတ်ကိုမျှနှမြောပုံမပေါ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

နာကျင်မှုနှင့် သက်သောင့်သက်သာရှိမှု၊ လုံးဝမတူညီသောခံစားချက်နှစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ရှုံ့မဲ့သွားစေသော်လည်း၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ကျေနပ်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊အားလုံးက တောင်ပိုင်းဟုန်ကနေထွက်လာကြတာပဲ၊မင်းကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ၊ ဝူကျွင်းက လန့်သွားပြီး တံတွေးမျိုချခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

ထို့နောက် ခယ်ရှစ်စန်း၏ တီးတိုးစကားသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော် အကြီးအကဲရဲ့ ဘေးမှာ... လိပ်အိုကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်... ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့... အခု ငါ ကိုင်တွယ်နေတဲ့ကိစ္စပြီးတာနဲ့... မင်းအတွက် အဲ့ဒါကိုသွားယူပေးမယ်။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဝူကျွင်းက သူ၏ပလ္လင်ပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ထလာခဲ့သည်။

သခင်၏အမိန့်အောက်တွင် နတ်ဆိုးကျောက်တုံးများအဖြစ် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ မဟာနတ်ဆိုးငါးဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမတွင် မြင့်မားသောနေရာ၌ထိုင်နေသည့် ခန်းမသခင်တစ်ဦးက ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိနေသေးသည်ဆိုလျှင်၊အကယ်၍ သတင်းထွက်သွားပါက ရယ်စရာတစ်ခုဖြစ်လာမည်ကို မည်သူက ဖြစ်ချင်မည်နည်း။

သူ့ကို အမြဲတစေမေ့မသွားသူမှာ ညီအစ်ကို ရွှမ်ကျန့်သာရှိလေ၏။

"စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့၊ဘယ်နဂါးဘုရင်မှာ သူတို့နဲ့အတူလိုက်ပါလာတဲ့ လိပ်အိုကြီးမရှိဘဲ နေမှာလဲ၊ မင်းနဲ့ အရွယ်အစားအတူတူပဲ၊ လုံးဝ ကွက်တိပဲ။"

ခယ်ရှစ်စန်းက နောက်ပြောင်လိုက်၏။ သူ၏ နယ်ပယ်တိုးတက်လာမှုအပေါ် အလွန်ကျေနပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

သို့သော် သူ၏မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏စွမ်းအားများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် တာအိုနယ်ပယ်၏ ခြေတစ်ဝက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ယွဲ့ထျန်းကျီမှာမူ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပြုံးရန်မဝံ့ရဲချေ။

"သွားစို့။"

ရှန်းယီက သူ၏ဝတ်ရုံလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် အရှေ့ဘက်သို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားသည်။

ဤနတ်ဆိုးကျောက်တုံးများ၏ တိုးတက်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊သူ အာရုံစိုက်နေခဲ့သော အရာမှာ အမြဲတစေကိစ္စတစ်ခုတည်းသာရှိလေ၏။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: ၁၃၇၂၀၀၀၀၀ နှစ်]

နတ်ဆိုးကျောက်တုံးများစွာ၏အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်မှုများအောက်တွင်၊ နောက်ဆုံးတော့...လုံလောက်သွားလေပြီဖြစ်၏။

...

အနောက်ပိုင်းဟုန်၊ ဈေးတန်းတစ်နေရာတွင်..

ကျိကျင့်ရှီးက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး မှေးမှိန်နေသောမျက်လုံးများဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ အပျက်အစီးများကို ကြည့်နေမိသည်။ သူမ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသဖြင့်၊ သွေးထွက်သံယိုမှုများကိုသာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။

ဟုန်ကျယ်၏အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိသော တောင်ပိုင်းဟုန်ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းမှာ ယာယီ လုံခြုံနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမကိုယ်တိုင် အပါအဝင်ဂိုဏ်းချုပ်များသည် အခြားသောဟုန်များကို ထောက်ပံ့ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ၏။

သို့သော် လူနည်းစုအင်အားမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေပါသည်။

မြောက်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံး၏အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူမ၏ လရောင်က အတောက်ပဆုံးဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ ဟုန်နယ်မြေသုံးခုလုံးကို မည်သို့ လွှမ်းခြုံနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်ရှိသော သူမ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မြောက်ပိုင်းဟုန်၏သတ္တဝါများရှေ့တွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သေချာပေါက်မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူမ ကံမကောင်းစွာဖြင့် နာမည်ကျော် အစွမ်းထက်အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရပါက၊ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်ကိုပင် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စတင်လွမ်းဆွတ်လာခြင်းမှ မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော် ရူးသွပ်သွားကတည်းက၊ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းတွင် မည်သည့်အရာဖြစ်ပျက်ပါစေ၊ထိုလူငယ်လေး ရှိနေသရွေ့မည်သည့်အခါမျှ မှားယွင်းမှု မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ရှန်းယီက ထွက်သွားမည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး၊သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထွက်သွားခဲ့၏။

ရက်အနည်းငယ်ကြာသည့်တိုင် သတင်းအစအနမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ လေထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ သူသည် ဟုန်ကျယ်၏ရေပြင်များနှင့် မြေပြင်များမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဟုန်ကျယ်၏ပျက်စီးယိုယွင်းနေမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ကျိကျင့်ရှီ မျှော်လင့်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ မြောက်ပိုင်းဟုန်၏ရှေ့သို့ချီတက်မှုသည် သူတို့၏ယခင်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသောအင်အား နှင့် လျင်မြန်ခြင်း မရှိစေရန်သာဖြစ်တော့လေ၏။

ထိုတာအိုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကလည်း ယခုအချိန်အထိ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိသေးပေ။

ဤအရာများ၏နောက်ကွယ်တွင် ရှန်းယီ ရှိနေရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း သူမ စိတ်ထဲတွင် သိနေသော်လည်း၊ ဤအရာများသည် သူနှင့် ပတ်သက်မှုရှိရန် သူမ မမျှော်လင့်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ၎င်းသည် လူငယ်လေး ဟုန်ကျယ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည်။

သူမ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး၊ ကျိကျင့်ရှီက သူမ၏လက်ချောင်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

လရောင်သည် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ၊ အောက်ဘက်ရှိ သပ်ရပ်စွာဆုတ်ခွာနေသော နတ်ဆိုးစစ်သည်များဆီသို့ ဦးတည်သွား၏။

သူမ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားလျှင်ပင် တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရဦးမည်။

ထိုစဉ်မှာပင် သူမက ရုတ်တရက်အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

နားကွဲမတတ် ကျားဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကြမ်းကြုတ်သောဧရာမကျားရိပ်ကြီးတစ်ခုက စျေးတန်းကိုလွှမ်းခြုံသွားကာ အမိုးအကာတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သောအရိပ်ကြီးများကို ဖန်တီးလိုက်၏။

နတ်ဆိုးစစ်သည်များစွာသည် ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိမီမှာပင် အရိုးစုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ကြော့ရှင်းမှုအနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ အကြမ်းတမ်းဆုံး၊ အရက်စက်ဆုံးနှင့် အပြတ်သားဆုံး နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသွားသည်။ ဤလုပ်ရပ်ပုံစံက ကျိကျင့်ရှီကို အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အင်အားစုတစ်ခုကို သတိရသွားစေခဲ့၏။

သူမသည် မှင်သက်စွာကြည့်နေရင်း သူမ တစ်ချိန်က ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောသေးသွယ်သည့် ပုံရိပ်လေးကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထပ်တူပင်ဖြစ်သော ပွယောင်းယောင်းအနက်နှင့် ရွှေရောင်ရောစပ်နေသည့် ဝတ်ရုံကြီးက လွင့်မျောနေလေ၏။

သို့သော် သူမ၏ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော ခေါင်းဆောင်းမရှိတော့ဘဲ၊သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး ကလေးဆန်သောမျက်နှာလေးကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဟမ်..."

ဤမျှကြမ်းကြုတ်သော ဂုဏ်သတင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ယခုကဲ့သို့နုနယ်သောမျက်နှာလေးကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မည်ကို ကျိကျင်းရှီယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့၏။

သိသာထင်ရှားလှသော ကွာခြားမှုက သူမကို အလိုအလျောက် အော်ဟစ်လိုက်မိစေသည်။

"နင်တို့က အတိအကျဘယ်သူတွေလဲ၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမလား"

ဤမျှအပြစ်ကင်းစင်သော ကောင်မလေးကို ယခုလိုကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းစေသော အရာတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲပစ်သည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အင်အားစုမျိုးဖြစ်နေမည်နည်း။

သေးသွယ်သော ကောင်မလေးက အစကတည်းက တုံ့ပြန်လိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူမ၏သခင်သည် အလျင်လိုနေကြောင်းနှင့် ၎င်းသည် အသေအကြေတိုက်ခိုက်ရမည့် တိုက်ပွဲဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

သို့သော် ကျိကျင့်ရှီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏အဆင့်အတန်းကြောင့်၊ သူမက နတ်ဆိုးအလောင်းအားလုံးကို လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ စုဆောင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"အနောက်ပိုင်းခန်းမသခင်၊ အန်းယီ "

...

ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များက ရှန်းယီနှင့် မည်သို့မျှ ပတ်သက်မှုမရှိကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကျိကျင့်ရှီက နေရာတွင်ပင် မှင်သက်စွာရပ်နေခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ဟုန်နယ်မြေသုံးခုတွင်၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားစုတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေသည်လော။

ထို့အတူ သူတို့သည် တစ်ယောက်တည်းသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့်အရာကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့လေသည်။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ

သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီအရာတွေကို လုပ်နေကြတာလဲ။အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကြောင့်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်မလား။

သူတို့က အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို လိုချင်နေတာလား။

ဒါကြောင့် မသေမျိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် သူတို့ရဲ့သဘောထားက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။

ဟုန်ကျယ်မှာ ဒီလောက်ကြီးစိုးနိုင်တဲ့ အင်အားစု ရှိနေတယ်လား...

ဤအရာကိုတွေးမိလျှင် ကျိကျင့်ရှီ ရုတ်တရက်အနည်းငယ်အသက်ရှူကျပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူတို့ တကယ်ပဲလုပ်နိုင်ပါ့မလား။