မင်း ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်တယ်၊ ငါ မင်းကို သတ်တယ်
Vol. 68 Ch. 714
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မှိန်ဖျော့နေသော အလင်းစက် လေးခုမှာ လွင့်မျောနေသည်။ ထိုအလင်းစက် တစ်ခုချင်းစီမှာ ကျိကျွင်းတစ်ယောက်စီ ပိုင်ဆိုင်သော ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းပင်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်က အခြား ကျိကျွင်းတစ်ယောက်၏ ကမ္ဘာကို ရရှိပြီးနောက်တွင် သူ့၏ ကျိကျွင်းလမ်းစဉ်ကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာစေရန် ချက်ချင်းပင် ပေါင်းစပ်ပစ်လေ့ရှိသည်။
ပေါင်းစပ်ခြင်း မှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းဝန်းကျင် ကြာမြင့်တတ်သည်။
သို့သော်လည်း ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း ပြသနေသော ဤကမ္ဘာသုံးခုမှာ ပေါင်းစပ်ခြင်း မပြုရသေးပေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက ရယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များနေသည်။
နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း ကျိကျွင်း သုံးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤသွေးစွန်းသော လုပ်ရပ်မှာ ရှို့ကျွင်း အရင်က ပြောခဲ့သည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။
ထန်ထျန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သေဆုံးသွားသော ချန်ဖျင်းကျိကျွင်း ဆီသို့ အကြည့် ရွှေ့လိုက်သည်။
သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် သူနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ကမ္ဘာများမှာလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ချန်ဖျင်းကျိကျွင်းမှာ ထျန်းရွေ့လောက် မချဲ့ကားပေ။ တည်ရှိနေသော ကမ္ဘာငယ် နှစ်ခုကိုသာ တွေ့ရသည်။
၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ခုကို ထန်ထျန်း သေချာကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။
“မင်းတို့... ယုတျယ်ကျိကျွင်း ကိုလည်း သတ်လိုက်ကြတာလား”
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
အရင်က သူတို့ သုံးယောက် အတူတူ အုပ်စုဖွဲ့ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ယုတျယ်ကျိကျွင်း၏ ကမ္ဘာမှာ ချန်ဖျင်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။
ဤမေးခွန်းကို ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်မှ တိုးတိုးလေး ပြော၏။ “ဒီကမ္ဘာကြီးက မူလကတည်းက ဒီလိုပါပဲ၊ သန်မာသူက သန်မာမြဲ ဖြစ်ပြီး အားနည်းသူက အားနည်းမြဲပါပဲ”
“အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ဝါးမြိုတဲ့ သဘောပေါ့”
“ကျွန်တော် တို့ သုံးယောက်က အတူတူ အမဲလိုက်ဖို့ တိုင်ပင်ထားခဲ့ကြတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ယုတျယ် က... သိပ်ပြီးတော့ အဆင်မခြင်နိုင်လွန်းတယ်”
“နောက်ပိုင်း လုပ်မယ့် အစီအစဉ်တွေမှာ အဟန့်အတား မဖြစ်စေဖို့အတွက် သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတယ်”
ဤစကားများကို ပြောနေစဉ် ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။
ထန်ထျန်းက သူ့ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ပြော၏။ “မင်းရဲ့ ခွန်အားက ချန်ဖျင်း ထက် အများကြီး ပိုသာတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ယုတျယ် ရဲ့ ကမ္ဘာကတော့ ချန်ဖျင်းကျိကျွင်း ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပေါ်နေတယ်”
“ငါ မမှားဘူးဆို ရင်... အချိန်တန်တဲ့အခါ ချန်ဖျင်းကျိကျွင်း ရဲ့ ကမ္ဘာကလည်း မင်းလက်ထဲကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်လား”
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက ထန်ထျန်း၏ စကားကို ငြိမ်ပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီလေ၊ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ဝါးမြိုတဲ့ သဘောပါ”
“ဒါ့အပြင် အခုလို လူတွေ ထိတ်လန့်နေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ လူတိုင်းက နောက်ထပ် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကြရတာပဲ”
“ကျွန်တော် ဒီလို တွေးသလို ချန်ဖျင်း လည်း ဒီလိုပဲ တွေးမှာပါ”
ထန်ထျန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး “လူတွေ ထိတ်လန့်နေတယ် ဟုတ်လား”
ထျန်းရွေ့နှင့် ချန်ဖျင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး၏ အပြုအမူကို ကြည့်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မဟုတ်ပေ။
ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းက သူ့ကို လိမ်ညာမည် မဟုတ်ပေ။ ကျိကျွင်းများကြားတွင် တိုက်ခိုက်မှုများ ရှိတတ်သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိသည်။
သွေးဆာသော ယိရှန်း ပင်လျှင် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီအတွင်း သူ သတ်ခဲ့သော ကျိကျွင်းအရေအတွက်မှာ လက်ငါးချောင်း မပြည့်ပေ။
သို့သော် ယခုအခါ ထျန်းရွေ့တို့မှာ ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ အခြား ကျိကျွင်းများကို လိုက်လံ အမဲလိုက်နေကြသည်။ အခွင့်အရေး မရှိလျှင်ပင် အခွင့်အရေး ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနေကြသည်။
၎င်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိစ္စတစ်ခုပင်။
“မင်းပြောတဲ့ ဘေးဒုက္ခ ဆိုတာ ဘာကို ရည်ညွှန်းတာလဲ”
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ သံသယဖြင့် မေး၏။ “အရှင် က ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်အထိ တက်လှမ်းထားတဲ့သူ ဆိုတော့ မကြာသေးမီ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ကောလာဟလတွေကို သိသင့်တယ် မဟုတ်လား”
ထန်ထျန်းက အမူအရာ မပျက်ဘဲ မေးသည်။ “ဘာကောလာဟလလဲ”
ထျန်းရွေ့က ခဏရပ်ပြီး ပြော၏။ “သတင်းရင်းမြစ် အတော်များများအရ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းချီတုန်းက ဟင်းလင်းပြင် နဲ့ မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်... ပြန်လည် ရှင်သန်လာပုံ ရတယ်”
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “မင်းပြောတာ မဟာ ကောင်းကင်အရှင် လား”
ထျန်းရွေ့က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။ “အဲဒါက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ နာမည်တစ်ခုပဲ၊ ကျွန်တော် အခုထိ သူ့နာမည်ကို တိုက်ရိုက် မခေါ်ရဲသေးဘူး”
“အကယ်၍ ထိုသူက တကယ် ပြန်ရှင်လာခဲ့ရင် ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်သူကများ တားဆီးနိုင်ဦးမှာလဲ”
“ကမ္ဘာ့အရှင် ရော၊ သဘာဝ မိခင် ရော အကုန်လုံး သေကုန်ကြပြီ၊ သူတို့ ပြန်လာနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ သက်သေအထောက်အထားလည်း တစ်ခုမှ မရှိဘူး”
“ဒီကမ္ဘာကြီးကတော့ သူ့လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်”
“ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ခွန်အားကို တိုးအောင် မလုပ်ထားရင် ရှေ့လျှောက် ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ”
ထန်ထျန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ကိုး။
“တခြား ကျိကျွင်းတွေကရော အားလုံး ဒီလိုပဲ တွေးနေကြတာလား”
ထျန်းရွေ့က ပြန်ဖြေ၏။ “ကျွန်တော် သိတဲ့ ကျိကျွင်း တော် တော်များများကတော့ ဒီလိုပဲ တွေးနေကြတာပါ”
“ကျွန်တော် ကြားဖူးတာကတော့ တချို့ကောင်တွေဆို... အမှောင်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ အုပ်စုထဲကို ဝင်သွားကြပြီတဲ့”
ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို သူတို့က ဒီကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား”
ထျန်းရွေ့က ပြန်မေး၏ “သစ္စာဖောက် ဟုတ် လား”
“ကျိကျွင်း ဆိုတာက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အထက်မှာ ရှိနေပြီးသားပဲ၊ သစ္စာဖောက် ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ဘယ်လိုလုပ် သက်ဆိုင်မှာလဲ”
“ဒါ့အပြင် ကမ္ဘာ့အရှင် မရှိဘဲ ဒီကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းချီကတည်းက သက်သေပြခဲ့ပြီးသားပဲ”
“ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိတွေ ဆိုတာထက် ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ မဟုတ်လား”
“ဘယ်သူကမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ စတေးမှုမျိုးကို မလုပ်ချင်ကြဘူး”
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျိကျွင်းများ၏ လက်ရှိ စိတ်နေစိတ်ထားက ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကိုး။
တကယ်တော့ ဒါက သဘာဝကျပါသည်။ လူဆိုသည်မှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့အတွက်သာ တွက် တတ်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ကျိကျွင်းများ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ကမ္ဘာကြီးမှ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးနှင့် သူတို့ကြားရှိ ခံစားချက် မှာ အလွန် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီ။
ထန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အရင်က ထိုသို့ ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ နေလာခဲ့သော ဤကျိကျွင်း အိုကြီးများတွင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်နေစိတ်ထား ရှိနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။
“အရှင်...”
ထျန်းရွေ့က ဆက်ပြော၏။ “အရှင် ဘယ်တုန်းက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်လာတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိသလို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းချီက ဘေးဒုက္ခအကြောင်းကိုရော ဘယ်လောက် သိသလဲ ကျွန်တော် မသိဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အရှင့်ကို သတိပေးချင်တာကတော့ သူ့ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်နေရင်တောင် လွတ်မြောက်ဖို့ ရာနှုန်းပြည့် မသေချာဘူး ဆိုတာပါပဲ”
“ဒါကြောင့် ဒီကမ္ဘာငယ် သုံးခုက အရှင့်အတွက် တကယ်ပဲ အသုံးဝင်မှာပါ”
“ကျွန်တော့် ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒါတွေ အကုန်လုံး အရှင့်ဟာ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်”
စကားဝိုင်းက မူလအကြောင်းအရာဆီ ပြန်ရောက်လာသည်။
ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော၏။ “မင်းမှာ နောက်ထပ် မူလကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခု ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ဒီတစ်ခုတည်းကိုပဲ ဖက်တွယ်နေရတာလဲ၊ ကမ္ဘာငယ် သုံးခုက မကောင်း ဘူးလား”
ထျန်းရွေ့ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ “ဒါက ကျွန်တော့် ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ပတ်သက်နေလို့ပါ၊ အရှင့်ကို မပြောပြနိုင်တာ ခွင့်လွှတ် ပေး ပါ”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ ဒီကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ တန်ဖိုးက ကမ္ဘာငယ် သုံးခုထက် ပိုကြီးပါတယ်”
ထန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်သွားသည်။ “ဒါဆိုရင်တော့ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ၊ မရှုံးတော့ဘူးပေါ့”
ထျန်းရွေ့ မှင်တက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “အရှင် သဘောတူလိုက်တာလား”
ထန်ထျန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ ထျန်းရွေ့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှောင်အိမ်က ဆက်လက်၍ ကျဉ်းမြောင်းလာတော့သည်။
ထျန်းရွေ့ ချက်ချင်း မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြော၏။ “ဘာလို့လဲ”
“ကမ္ဘာငယ် သုံးခုကိုတောင် အရှင်က အထင်မကြီးဘူးလား”
“ကျွန်တော့် ကို သတ်လိုက်ရင် အရှင် ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”
ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား”
“ရိုးရှင်းပါတယ်”
“မင်း ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို သတ်တယ်”
“ဒါပါပဲ”
ထျန်းရွေ့ လုံးဝ မှင်တက်သွားတော့သည်။ အကျိုးအမြတ် အပေါ်တွင်သာ အခြေခံပြီး ဆက်ဆံရေး ပြုလုပ်လာခဲ့သော သူအဖို့ ထန်ထျန်းကဲ့သို့ လူမျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုး ရှိနိုင်သည်ကိုပင် သူ မယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း၏ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အကြည့်များအောက်၌ လှောင်အိမ်က ဆက်လက် ကျုံ့ဝင်သွားကာ သူ့ကို လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားစေတော့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောနေသော အလင်းစက်လေးခုမှာလည်း နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သေခါနီးအချိန်အထိ ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းက အကျိုးအမြတ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော လူမျိုး အဘယ်ကြောင့် ရှိနေရသနည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစား၍ မရခဲ့ပေ။