ဝိညာဉ်ရေကန်
Vol. 68 Ch. 718
မှောင်မိုက်နေသည့် ဥမင်လမ်းအတွင်း ထန်ထျန်းနှင့် ရှို့ကျွင်းတို့ နှစ်ယောက်သား ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။
ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်၏ တိုက်စားခံရသည့် အစအနများ မရှိသော်လည်း အရာရာကို ဂရုတစိုက်ရှိနေခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
အတန်ကြာ လျှောက်လာပြီးနောက် ပူလောင်ရှုပ်ထွေးသည့် အော်ရာ များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
“ငါတို့ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ရဲ့ နယ်မြေ ထဲကို ရောက်နေပြီထင်တယ်”
ရှို့ကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။ ထိုအော်ရာ များက ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်မှ လာသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
သဘာဝမိခင် ကျဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်က ဝိညာဉ်ရေကန်ကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံမှ မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင် အထိ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ကြောင်လေး တူးထားခဲ့သည့် ဤဥမင်လမ်းမှာမူ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာအမြစ်ကြီး၏ ကာကွယ်မှုကြောင့်သာ တိုက်စားပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မိုးကြိုးပင်လယ်၏ အော်ရာ ကို ခံစားမိပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ပို၍ပင် စိတ်အေးသွားကြသည်။
ဤအခြေအနေက ဥမင်လမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ဝိညာဉ်ရေကန်အတွင်းပိုင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသောကြောင့်ပင်။
“သွားကြစို့”
သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ အရှိန်မှာလည်း အနည်းငယ် ပိုမြန်လာခဲ့သည်။
မိုးကြိုးပင်လယ်၏ နယ်မြေ မှာ တော် တော်လေး ကျယ်ဝန်းလှသည်။ သူတို့ အတန်ကြာ လျှောက်လာပြီးနောက်မှသာ မိုးကြိုးပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဥမင်လမ်း အပြင်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဥမင်လမ်းတစ်ခုလုံးကိုပါ လှုပ်ခါသွားစေကာ ဥမင်နံရံများမှတစ်ဆင့် မိုးကြိုးအစအနအချို့ပင် အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။
ထိုရူးသွပ်ဖွယ် အငွေ့အသက် များကို ခံစားမိသောအခါ ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“တိုက်ပွဲဖြစ်နေပြီ”
ရှို့ကျွင်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် “အနည်းဆုံး ကျိကျွင်း အဆင့် အယောက်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်နေကြတာပဲ”
“သူတို့တွေ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှာ အသေအလဲ တိုက်ပွဲဝင်နေကြတာ”
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။
တိုက်ပွဲ၏ အငွေ့အသက်များကို ခွဲခြားရသည်မှာ မခက်ခဲလှပေ။
ဤအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲ၌ အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဖြစ်နေသည်ဆိုလျှင် ယိရှန်းတို့ အဖွဲ့များ ဖြစ်နေမလား။
မိုးကြိုးပင်လယ်က အပြင်လောကနှင့် အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားသဖြင့် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် အန္တရာယ်လည်း ရှိနေသည်ပင်။ မိုးကြိုးပင်လယ်က ခန့်မှန်းရခက်လှသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွင်း ထိန်းချုပ်မရသော ကပ်ဘေးတစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက လုပ်ကြံသူကိုယ်တိုင်လည်း သက်သာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤကိစ္စများမှာ သူနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်တော့ပေ။
သူနှင့် ရှို့ကျွင်းမှာ ဥမင်လမ်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“သူတို့ကို ထားလိုက်တော့၊ အရင်ထွက်ရအောင်”
“ဥမင်လမ်းသာ ထိခိုက်သွားရင် ငါတို့ပါ ပါသွားနိုင်တယ်”
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
ရှို့ကျွင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ခြေလှမ်းများကို မြှင့်တင်ကာ ဥမင်လမ်း၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။
မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ် တစ်ခုကို ထပ်မံဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင်တော့ မှောင်မိုက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလင်းတန်းများက သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
ကြည့်လိုက်လေရာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှာ အဖြူရောင်များသာ ဖြစ်နေသည်။
ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးများက ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားပြီး နေရာအနည်းငယ်သာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဤနေရာကို ပြင်ပတိုက်စားမှုများမှ ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစွမ်းအားမှာ ရှေ့ရှိ စိမ်းနုရောင် ရေကန်ငယ်လေးဆီမှ လာခြင်းပင်။
“ဝိညာဉ်ရေကန်”
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် ရပ်နေရင်း အလွန်ကြီးမားသော သဘာဝ အော်ရာ များက ဝိညာဉ်ရေကန်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နေရာလွတ် နှင့် အချိန်ကို ဖြတ်သန်းကာ ကမ္ဘာကြီး၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို သူ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။
“ဒါက ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းပေါ့”
ရှို့ကျွင်းက ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းကို စပ်စုသည့်အလား လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ရှေ့ရှိ ရေကန်ငယ်လေးပေါ်သို့ အကြည့်များ ကျရောက်သွားသည်။
“အဲဒီနေရာက သဘာဝမိခင် ကျဆုံးခဲ့တဲ့ နေရာဖြစ်မှာပဲ”
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တယ်”
“အရင်သွားကြည့်ရအောင်”
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကျောက်စိမ်းလမ်းကလေးအတိုင်း ဝိညာဉ်ရေကန်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လှမ်းပြီးချိန်တွင် လမ်းဘေးရှိ မီးခိုးရောင် အရာတစ်ခုက သူတို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။
“သဘာဝ အကြွင်းအကျန်လား”
“ဒီလောက် အကြီးကြီး”
ရှို့ကျွင်း အံ့သြတကြီး ပြော၏ ။
ထန်ထျန်းလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤသဘာဝ အကြွင်းအကျန်မှာ သူ အရင်က ရေခဲနန်းတော်တွင် ရခဲ့သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးနေသည်။
ထို့ပြင် ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းဝပ်နေသော သဘာဝစွမ်းအားမှာလည်း အတိုင်းအဆမရှိလှပေ။
သူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သဘာဝ အကြွင်းအကျန်ကို ကောက်ယူလိုက်ကာ ရှို့ကျွင်းကို ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ငါ့အတွက် အရမ်းထူးခြားတဲ့ အသုံးဝင်မှု ရှိနေလို့ ငါ ယူလိုက်မယ်နော်”
“ဒါပေမဲ့ ငါ ကတိပေးပါတယ်၊ လင်းယွင်တောင်တန်း ကနေ ထွက်သွားပြီးရင် အဲဒီအရာနဲ့ တန်ဖိုးတူညီတဲ့ တခြား နတ်ဘုရားရတနာ တစ်ခုခုကို ငါ ပြန်ပေးပါ့မယ်”
ကြောင်လေးက သဘာဝ အကြွင်းအကျန်များကို အခြားသူများလက်ထဲ မရောက်စေလိုပေ၊ တွေ့ပြီဆိုမှတော့ သူ့ဘာသာ သိမ်းဆည်းထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
ရှို့ကျွင်းက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် သဘောတူလိုက်သည်။
“ရပါတယ်၊ နင်ပဲ ယူထားလိုက်ပါ၊ ဘာမှ ပြန်ပေးဖို့ မလိုဘူး”
“နင်သာ မရှိရင် ငါ ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သဘာဝ အကြွင်းအကျန် ရဖို့ဆိုတာ ဝေးသေးတယ်”
“နင်သာ မရှိရင် ငါက ထွက်သွားရုံပဲ ရှိမယ်၊ မဟုတ်ရင်လည်း ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှာ တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်နေရမှာ”
“သဘာဝ အကြွင်းအကျန်ထက် သဘာဝမိခင် အမှန်တကယ် ကျဆုံးခဲ့တဲ့ နေရာကို ရောက်လာရတာက ငါ့အတွက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိပါတယ်”
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရင်း သဘာဝ အကြွင်းအကျန်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
သူင ကတိမတည်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ အပြင်ရောက်လျှင် ချန်ဖျင်းကျိကျွင်း ထံမှ ရထားသည့် ကမ္ဘာငယ် နှစ်ခုကို ရှို့ကျွင်းအား လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးနိုင်သည်၊ ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးမှာ သဘာဝ အကြွင်းအကျန်ထက် မနိမ့်ကျပေ။
ရှို့ကျွင်းကို ခေါ်လာရခြင်းမှာလည်း လုံကျိုကျိုး၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... ဤကမ္ဘာကြီးတွင် မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မည့် အင်အားစုများမှာ နည်းပါးလာပြီ မဟုတ်လား။
သဘာဝ အကြွင်းအကျန်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။
မကြာမီမှာပင် ဤနေရာ၌ သဘာဝ အကြွင်းအကျန် အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အပြင်လောကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် "နေရာအနှံ့" ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ ခဏလေး လျှောက်လိုက်တိုင်း တစ်ခုတွေ့နေရပြီး အရည်အသွေးများမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။
ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်အတွင်း၌ သဘာဝ အကြွင်းအကျန်များ အဘယ်ကြောင့် ခဏခဏ ပေါ်လာရသည်ကို ယခုမှ နားလည်တော့သည်။
ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းင ဝိညာဉ်ရေကန်သို့ သွားရန် မလောတော့ဘဲ ဤနယ်မြေအနှံ့ကို ရှာဖွေကာ တွေ့သမျှ သဘာဝ အကြွင်းအကျန် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် ၂၀ နီးပါးပင် ရှိသည်။
ဤမျှလောက်များပြားသည့် သဘာဝ အကြွင်းအကျန်များမှာ ကျိကျွင်း အများစုကို မျက်စိနီရဲလာစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
သို့သော် ရှို့ကျွင်းကတော့ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေပြီး ထန်ထျန်းကိုပင် ဝိုင်းကူရှာပေးနေသေးသည်။
သူမသည်လည်း ကတိတည်သောသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စများကို လုပ်ပြီးနောက်မှသာ ထန်ထျန်းတို့ နှစ်ဦး ဝိညာဉ်ရေကန်၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကန်ရေပြင်မှာ အတော်လေး နက်ပုံရပြီး စိမ်းနုရောင် သန်းနေကာ ရေပြင်မှာတော့ မှန်ချပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။
“ဝင်လို့မရဘူး”
ရှို့ကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ “သဘာဝမိခင်က မကျဆုံးခင်မှာ ရေကန်ရဲ့ အရာအားလုံးကို ချိပ်ပိတ်သွားခဲ့တာ”
“အဆုံးစမဲ့တဲ့ သဘာဝအငွေ့အသက်တွေပဲ အထဲကနေ ထွက်လာနိုင်တာ”
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
အမှန်တရားက ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရေကန်အောက်ခြေသို့ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
စူးစမ်းလေ့လာရန်ပင် မလုပ်နိုင်ပေ။
သို့သော် တစ်ယောက်တော့ လုပ်နိုင်သည်။
ကုရှောင်းရွှယ် ပင်။
လက်ရှိ သဘာဝမျိုးစေ့ အနေဖြင့် ကုရှောင်းရွှယ်က သဘာဝမိခင် ကိုယ်တိုင်နှင့် အလားသဏ္ဍာန်တူပြီး အမှန်တကယ် နိုးထခြင်း မရှိသေးရုံသာ ဖြစ်သည်။
သူမက ဝိညာဉ်ရေကန် အောက်ခြေရှိ အချို့သော တည်ရှိမှုများနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချလိုက်ပြီးနောက် ရှို့ကျွင်းကို ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အခု ကိစ္စတစ်ခု လုပ်တော့မယ်၊ အဲဒါက မထင်မှတ်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”
“မင်း နောက်ကို နည်းနည်းဆုတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ထားပါ”
ရှို့ကျွင်းက ထန်ထျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မမေးတော့ဘဲ ဘေးကင်းနိုင်မည့် နေရာတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းနှင့်အတူ ခရီးနှင်လာစဉ်အတွင်း ထန်ထျန်း၏ ထူးခြားချက်များကို သူမ သတိပြုမိပြီးသား ဖြစ်သည်။
အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်ပြီဆိုသည်နှင့် ထန်ထျန်း၏ စိတ်အာရုံမှာ ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။