အခန်း (၂၄၄၃-၂၄၄၄)

အပိုင်း(၂၄၄၃)

ဝေ့ဝူယင်သည် ဂလက်ဆီ၏ လူငယ် ပါရမီရှင်များအားလုံးနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော ရတနာမုဆိုးများ ဤနေရာတွင် အသက်စွန့်နေကြသည်ကို သတိပြုမိခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့ကို အနည်းငယ်မျှ ကူညီရန် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် သူ၏ တာဝန် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား... စုမေ့ နှင့် အခြားသူများအတွက် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော အကြီးကျယ်ဆုံး ရတနာအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် သင့်လျော်သော အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရန် အခြေအနေများကို ဆက်လက် ခြယ်လှယ်နေခဲ့လေသည်။

အပျက်အစီး အာကာသ အတက်အကျများနှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ချီစွမ်းအင် လှိုင်းတံပိုးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် မှတစ်ဆင့် အာရပ်နစ်မျိုးနွယ်စုများ ထံသို့ ဝိညာဉ်စာ တစ်စောင်ကို သူ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်၌မူ ပင့်ကူမျိုးနွယ်စုများ၏ အရှင်သခင် သူရဲကောင်းသည် ထူးကဲသော သတင်းပို့ အစီအရင်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်လေ၏။ သူမ၏ အသံက သတင်းအချက်အလက် လုပ်ငန်းကို ထိပ်တန်းစာရင်းသွင်းထားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"လက်သန်း အရှင်သခင် နဲ့ အစစ်အမှန်နဲ့ ဉာဏ်အလင်းရ အဆင့်နှစ်ခုစလုံးက သူတော်စင် အများအပြားဟာ အရိုးပြာ နယ်မြေ ရဲ့ အလယ်ဗဟို ဒေသမှာရှိတဲ့ ထူးကဲတဲ့ ကာကွယ်ရေး ချိတ်ဆက်ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးဖို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေကြတယ်... သူတို့ကို လက်သန်း အရှင်သခင် က ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပုံရတယ်...."

"...."

မျှော်စင် ခုနစ်ခုမှ ကောင်းကင်ရှန့်ထို ခြောက်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အမှောင်မိခင် အရှင်သခင် ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လက်ပူးလက်ကြပ် မိသွားသကဲ့သို့ ၎င်းကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဟန် ရှိလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ၏ အော်ရာသည် ရိုင်းစိုင်းစွာ လှုပ်ခတ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အကြမ်းဖက်လာပြီး အထိန်းအကွပ်မရှိ ပြင်းထန်လာသောကြောင့် စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် သည် ခုခံကာကွယ်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာက ပြီးပြည့်စုံလေသည်။ စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် သည် ယခုအခါ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အဟန့်အတားတစ်ခုအဖြစ် ပြုမူနေပြီး အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲသွားကာ သူမအား အလယ်ဗဟို ဒေသဆီသို့ အပြေးအလွှား မသွားနိုင်ရန် ဆွဲထားခဲ့လေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဟူး...."

ထိုအခိုက်တွင်ပင် သက်ပြင်းချသံတစ်ခုသည် အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအသံသည် နက်ရှိုင်းသော ရှေးဟောင်းအော်ရာ တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားကာ အားလုံး၏ ဝိညာဉ်များထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ယင်းက ဝေ့ဝူယင် အပါအဝင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့၏။

မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်သော ပဲ့တင်ထပ် ချီစွမ်းအင် တစ်ခုသည် အရိုးပြာ နယ်မြေ ၏ အစွန်အဖျား၌ စတင် ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ပေါက်ကွဲနေသော ကောင်းကင်လောက၏ ကမောက်ကမ အခြေအနေနှင့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် နှစ်ပါး၏ တိုက်ပွဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော အာကာသ နည်းလမ်း တစ်ခု၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ ဤသူသည် မည်သူပင်ဖြစ်စေ သူ့ကို အနည်းငယ် နှောင့်နှေးစေခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သူ ထိုပုဂ္ဂိုလ် ဆင်းသက်မည့်နေရာကို ပုံပျက်သွားစေရန် အာကာသ ဥပဒေသ အပေါ် အဓိက အာဏာ ကို အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက်...

လှောင်ပြောင်မှုများ ရောယှက်နေသော အေးစက်သည့် သရော်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းသည် ကျောရိုးများကို တုန်ချမ်းသွားစေပြီး ဝိညာဉ်များကို ကျုံ့ဝင်သွားစေရန် လုံလောက်လေသည်။

သန့်စင်သော ပဲ့တင်ထပ် ချီစွမ်းအင် ၏ မူလအစမှတ်သည် အတွင်းဘက်သို့ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ မိုင်တစ်သောင်းခန့်သာ အရွယ်အစားရှိသော တွင်းနက် တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ၎င်းအတွင်းမှ ရှေးဟောင်းအသံပါသည့် အသံတိတ် အူသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အသံနှင့် အလင်းရောင် ပုံစံအားလုံးသည် ၎င်းအတွင်း၌သာ မျိုချခံလိုက်ရလေသည်။ ဝိညာဉ်အမြင် ရှိသူများသာလျှင် ထိုဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ထပ် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် နှစ်ဦးမှာ လှုပ်ရှားနေကြပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ စုရီ... ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ နောက်ခံက အဘယ်နည်း။ သို့သော်လည်း အဆင်ပြေပါသည်။

ထိုအထွတ်အထိပ် သူတော်စင် နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကို တစ်ဦး ဟန့်တားဖို့ လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် ဖြစ်ရပ်အတွင်း တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။ သူတို့ကို ထိုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုမှ တားဆီးနေသည့် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပုံ ရသည်။ သို့တည်းမဟုတ်... မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် နှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် တို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ စွမ်းအားချင်း ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုများ၌ ရှုပ်ထွေးနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် စုမေ့ နှင့် ရွှေဖုန်းပေါင် တို့အတွက် ကောင်းမွန်သော အခြေအနေများကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့အတွက် အလုပ်အားလုံးကိုတော့ သူ လုပ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှေဖုန်းပေါင်သည် ကောင်းကင်လောက ၏ အစစ်အမှန် အမြုတေဖြစ်သော ချီနှလုံးသား ထဲသို့ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုရှေ့နားတွင် ရပ်ကာ လောဘတကြီး လှမ်းလာမည့် လက်များကို ကာကွယ်ပေးနေသူကတော့ လက်ထဲတွင် လေးတစ်လက် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကျောဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်ခါးတွင် မြားကျည်တောက်အလွတ် နှစ်ခု လွယ်ထားသော မျက်လုံးကို အဝတ်စည်းထားသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ဘေးတွင်တော့ အနက်ရောင် ဆံပင်၊ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ရဲရင့်သော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးသည် ဓားအိမ်ထဲရှိ သူမ၏ ဆေဘာ လက်ကိုင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ရပ်နေခဲ့သည်။

စုမေ့ နှင့် ယောင်ဟုန်ရီ တို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယောင်ဟုန်ရီ ၏ အကြည့်သည် ကောင်းကင်၏ မီးတောက်မြူခိုးများဆီသို့ မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဖျက်ဆီးခြင်း စစ်မြေပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်နေလေသည်။ ပါ

ခက် သည် တည်ရှိမှု နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အခြားတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ကောင်းကင် အပိုင်းအစ ဖြစ်သည့် အာဖရစ်တူဇာ ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ အနက်ရောင် မျက်ဖြူလွှာ၊ အဖြူရောင် သူငယ်အိမ်နှင့် ရွှေရောင် မျက်ဝန်းတို့ ပါရှိသော မျက်လုံးတစ်လုံးတည်းသာ ရှိသည့် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင် ကြယ်ငါး တစ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ တစ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် အစစ်အမှန် အမြုတေကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်စွမ်းအား၏ အခြေခံမှာ မီး ဥပဒေသ နှင့် ပြည့်နှက်နေသော နေကြယ် တစ်ခု၏ မီးတောက်စွမ်းအင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အဆင့် ရှိ နေကြယ် တစ်ခု၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ကြယ်တာရာ အမြုတေ ပင် ဖြစ်လေသည်။

စုမေ့သည် အထက်ရှိ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ထိုအစား သူမသည် ရှေ့သို့ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။ သူတို့ ရောက်ရှိနေသည့် နေရာသည် ကောင်းကင်လောက ၏ အစစ်အမှန် အမြုတေကို သိမ်းဆည်းထားရန် သီးသန့် တည်ရှိနေသော အာကာသခွဲ တစ်ခုနှင့် ဆင်တူလေသည်။ အလောင်းကောင်သည် ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း ၎င်း၏ နှလုံးသားမှာ မပျက်မစီး ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက် အသိစိတ်ဖြင့် ခုခံကာကွယ်မှုများလည်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်မှုအဖြစ် အစစ်အမှန် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မည်သည့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် ကမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။

ထိုအာကာသခွဲသည် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အဆင့် မီးတောက်စွမ်းအင်များ၊ နေကြယ် အမတေ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ကောင်းကင် အပိုင်းအစ ဖြစ်သော အာဖရစ်တူဇာ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထိုစွမ်းအားများကို သဘာဝကျကျ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုဆောင်းနိုင်စွမ်းရှိပြီး ၎င်းအား ထူးကဲသော စွမ်းအား တိုးတက်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ ကြယ်ငါးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခြေလက်များကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ၎င်း၏ ကုန်ခမ်းသွားသော ခွန်အားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီး စက္ကန့်နှင့်အမျှ ပိုမို အားကောင်းလာနေခဲ့သည်။ ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများသည်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည် သက်သာလာနိုင်လေသည်။

ပထမဆုံး ဗာကီရီသည် ထိုအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု မထင်ခဲ့ချေ။ ယောင်ဟုန်ရီ ၏ အာရုံစိုက်မှုကပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ကတော့ သူမ၏ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

အမျိုးသမီး တစ်ဦး...

"ခစ်... ခစ်... ခစ်....... ဘယ်လောက်တောင် ပျော်စရာကောင်းလိုက်လဲ....”

ထိုအမျိုးသမီး၌ စကြဝဠာကဲ့သို့ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသော ကျယ်ပြန့်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိလေသည်။ သူမ၏ မက်မွန်ရောင် ဖျော့ဖျော့ နှုတ်ခမ်းစွန်းများ အထက်သို့ ကွေးညွှတ်နေ၏။ ၎င်းတွင် ဝမ်းမြောက်မှု သို့မဟုတ် ဆိုးရွားသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပါဝင်ချေ။ ယင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် သက်တောင့်သက်သာ မရှိမှုတို့ဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်သည့် သဟဇာတမဖြစ်မှု တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေ၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ရယ်မောသံမှာမူ နားထဲတွင် စစ်မှန်ပြီး တည်ငြိမ်မှုရှိသည်ဟု ခံစားရလေသည်။ ၎င်းသည် အသက်ရှူသကဲ့သို့ သဘာဝကျပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံ့လာသော ပန်းရနံ့လေးတစ်ခုကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှပေသည်။

***

အပိုင်း(၂၄၄၄)

"ခစ် ခစ် ခစ်... ဘယ်လောက်တောင် ပျော်စရာကောင်းလိုက်လဲ...."

စုမေ့ ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ထိုအမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်က ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အရာအားလုံး၌ တစ်ဦးတည်းသော၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရိုင်းဆန်ကာ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ အရပ်အမောင်းမှာ သိပ်မရှည်လှဘဲ သူမထက် တစ်လက်မခန့် ပုသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျန်းမာကြံ့ခိုင်ပြီး ကြွက်သား အပိုအလျှံများ မရှိဘဲ အားကစားသမားဆန်လေသည်။ သူမ၏ ထူထဲသော အညိုရောင် မျက်ခုံးမွှေးများတွင် အပိုအမွှေး တစ်ချောင်းမျှပင် မရှိဘဲ နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိနေသော သစ်အယ်ရောင် မျက်လုံးတစ်စုံကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပိုမို ပေါ်လွင်စေလေသည်။

သူမသည် ဝမ်းဗိုက်၏ တစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော သတ္တု ရင်အုပ်ကာ တစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူမသည် ခါးလယ်ပိုင်းကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြထားပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော ပန်းနုရောင် အသားအရေကို မြင်တွေ့ရ၏။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အံ့မခန်း မြင်ကွင်းမျိုးကို ရဲဝံ့စွာ တန်ဖိုးထား ကြည့်ရှုခြင်းသည်ပင်လျှင် ယုတ်မာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ ဆူးချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။ ရင်အုပ်ကာဖြင့် ကာကွယ်ထားသော သူမ၏ ရင်သား အကွဲကြောင်းလေးကို စိတ်ကူးဖြင့်သာ မြင်ယောင်ခွင့် ရသော်လည်း မည်သည့် စကားလုံးဖြင့်မဆို သူမသည် သာမန် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်လေသည်။

သူမ၏ ခြေထောက်များတွင် အနက်ရောင် သားရေ ဘောင်းဘီရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နားလည်ရခက်သော သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားသည့် သံချပ်ကာ ခြေသလုံးစွပ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။ သူမ၏ ခြေဖဝါးများကို အနက်ရောင်နှင့် သွေးရောင် ရောယှက်နေသော ထိပ်ပွင့် ဖိနပ်တစ်စုံဖြင့် အကာအကွယ် ပေးထားပြီး လောက၏ မီးတောက် အလင်းရောင်ဖြင့် မှော်ဆန်စွာ တောက်ပနေသော တောက်ပသည့် အစိမ်းရောင် ခြေသည်းဆိုးဆေးကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

သူမ၏ လက်မောင်းများတွင်တော့ ကြိုးများနှင့် အိတ်ကပ်များ ပါရှိသော သားရေ လက်ပတ် နှစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ရှေ့နှင့် နောက်တွင် ဓားငယ် တစ်လက်စီ တပ်ဆင်ထားလေသည်။ စိမ်းပြာရောင်နှင့် မြစိမ်းရောင် အရောင်များ ရောယှက်နေသော ပခုံးအထိ ရှည်လျားသည့် လှိုင်းတွန့် အနက်ရောင် ဆံပင်များနှင့် အထပ်ထပ် ညှပ်ထားသော ဆံပင်စများက သူမ၏ စိန်ပုံစံ မျက်နှာလေးကို ပုံဖော်ပေးထားပြီး သာမန် လူအုပ်ကြားတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်စေမည့် မျက်စိဖမ်းစားနိုင်သော အလှတရားတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်စေခဲ့လေသည်။

သူမသည် ပြုံးနေလင့်စကား စုမေ့ သည် သူမ၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချမပစ်ခဲ့ချေ။ ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ကပ်ဘေးဆိုက်လောက်သော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များနှင့် ရုတ်တရက်၊ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော လေထုနှင့် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ အပြောင်းအလဲများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။ သူမကို ဖတ်ရှု၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် သူမသည် ဤ ကောင်းကင်လောက ၏ အမြုတေ တည်ရှိရာ ဤ အာကာသခွဲ ဆီသို့ မည်သည့် အခက်အခဲမျှ မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့လေသည်။ စုမေ့ တို့သည် ဝေ့ဝူယင်၏ စွမ်းရည်များမှ ဆင်းသက်လာသော အာကာသ နှင့် အချိန် ဥပဒေသများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ဖန်တီးခြင်း နည်းလမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် ၏ စွမ်းအားကို အားကိုးခဲ့ရလေသည်။

ကောင်းကင်လောက ပေါက်ကွဲပြီးနောက်တွင် ဤအာကာသခွဲ၏ သဘာဝ ခုခံကာကွယ်မှုများက ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိသောကြောင့် အာဖရစ်တူဇာ သည် လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ ကြယ်ငါးသည် ဟင်းလင်းပြင် ကို ယာယီ ဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်းရှိသော တစ်ခုတည်းသော ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ဖန်တီးခြင်း ထက်သာ နိမ့်ကျသော ဟင်းလင်းပြင် အပြောင်းအရွှေ့ အမျိုးအစား တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်လေသည်။ ဟင်းလင်းပြင် သို့မဟုတ် အာကာသ အပြောင်းအရွှေ့ ကို တားဆီးနိုင်သော ဖန်တီးမှုများ သို့မဟုတ် ချိတ်ဆက်ဝင်္ကပါများ မရှိပါက ၎င်း ရောက်ရှိလာခြင်းကို မည်သည့်အရာကမျှ ဟန့်တားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အာကာသခွဲ ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့အထဲတွင် စုရီ နှင့် ယွီပေါင်ယွဲ့ တို့သာမက ကောက်ကျစ်သော ဖခင်လေး အရှင်သခင် နှင့် သူ၏ သူတော်စင် အုပ်စုတို့လည်း ပါဝင်လေသည်။ သူတို့ထံတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများနှင့် နက်နဲသော နည်းလမ်းများ ရှိလင့်ကစား ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ခြင်းကပင်လျှင် သူမ၏ ရှေ့ရှိ ဤအမျိုးသမီး၏ ထူးဆန်းမှုကို ညွှန်ပြနေလေသည်။

"အိုး...."

ထိုအမျိုးသမီးသည် စိတ်ဝင်တစား အာမေဍိတ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သူမ၏ လက်ညှိုးကို ထိုးပြလိုက်လေသည်။ သူမ၏ အစိမ်းရောင် ဆေးဆိုးထားသော လက်သည်းခွံသည် ရွှေဖုန်းပေါင် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားသော မီးတောက် အမြုတေ ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ညွှန်ပြနေခဲ့၏။

စုမေ့ ၏ လက်သည် ဆေဘာ လက်ကိုင်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးသည် ရန်လိုစွာ မပြုမူခဲ့ဘဲ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့်သာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက တာအိုရှာဖွေသူ ကလေး တစ်ယောက်လား...."

သူမ၏ အားကောင်းသော အသံသည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး သန့်စင်နေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးသည် အခြားသူများ၏ လက်နက်ကို စွန့်လွှတ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"...."

စုမေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။ သူမ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှု တစ်ခုလုံးသည် ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်ရာ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အတက်အကျ တိုင်းအပေါ်သို့သာ စူးစိုက်ထားလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် သိပ်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဟန်မပေါ်ဘဲ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် စုချွန်ကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"တာအိုရှာဖွေသူ ကလေး တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး... ကောင်းကင်ငယ် မူလ အညှောက် လေး တစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား... ဒါပေမယ့် သူတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလောက်အထိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အထိ ရပ်တည်နိုင်လေ့ မရှိဘူးလေ... ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်လဲ... သူတို့က ✧✮✧ ရဲ့ တောက်ပမှုကြောင့် မညစ်ညမ်းသေးဘူးပဲ...."

ချက်ချင်းပင် စုမေ့ ၏ နားများမှ သွေးများ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ထိုအမျိုးသမီး စကား၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို သူမ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏ အာရုံခံစားမှု အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ကြိုးစားခဲ့ပြီး ထိုထူးဆန်းသော အသံထွက်များကို ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယောင်ဟုန်ရီက အထက်တွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲမှ သူ၏ 'အကြည့်' ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ လူသစ်ထံသို့ အာရုံစိုက်လိုက်လေသည်။

"✧✮✧ ဟုတ်လား...."

သူက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ထိုစကားလုံးကို ပြောလိုက်သော်လည်း စုမေ့ သည် ၎င်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ နားများတွင် နာကျင်မှု မရှိတော့ပေ။

"အိုး... မင်းက သေချာပေါက် မူလ အညှောက် တစ်ခုပဲ... နှစ်ခုတောင် ရှိတာလား... ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုတည်းလား...."

ထိုအမျိုးသမီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ သူမ၏ အပြုံးသည် ထာဝရ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အခြေအနေတစ်ခု၌ ရှိနေသကဲ့သို့ မလျော့ကျဘဲ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွေက မြင့်မားတယ်... ကံကြမ္မာရဲ့ ကပ်ဘေးတွေကို ရှောင်ရှားရင်း ဒီလောက်အထိ ရောက်လာနိုင်တာက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ... အထူးသဖြင့် အကာအကွယ်မရှိဘဲနဲ့ပေါ့...."

ယောင်ဟုန်ရီ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် လုပ်လိုက်ရမလား...."

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ညာဘက်လက်ချောင်းများသည် မြားတစ်စင်းကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ပူးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် လေးတစ်လက် မရှိသော်လည်း အာကာသ နှင့် အချိန် စွမ်းအင်များသည် ၎င်း၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် စတင် စုစည်းလာခဲ့လေသည်။

စုမေ့ သည် သူမ၏ ခေါင်းကို သိမသာလေး ခါရမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်သည် ထိုအမျိုးသမီးထံမှ လုံးဝ ဖယ်ခွာမသွားခဲ့ချေ။

ယောင်ဟုန်ရီ နားလည်သွားသည်။ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အာကာသကို ဖြတ်၍ လျှောတိုက်သွားသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျ နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး စုမေ့ ၏ နေရာမှ မီတာ သုံးရာ အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း တည်ဆောက်လိုက်လေသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်လိုက်စဉ် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် မီးတောက် အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး လောက၏ စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ဆန္ဒအရ စတင် စုစည်းလာခဲ့လေသည်။

"မင်းလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ... ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို ခိုင်ခိုင်မာမာ တည်ဆောက်ထားပြီး မင်းရဲ့ အဆင့်မှာ ဥပဒေသတွေကိုတောင် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီပဲ...."

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ညှိုးကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်က ခါးသို့ ရောက်လုနီးပါး အချိန်တွင် စုမေ့ ၏ သူငယ်အိမ်များသည် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူမ၏ ဆေဘာ ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

ရွှမ်း...

စုမေ့သည် သူမ၏ အစွမ်းကုန် အင်အားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလင်းနှင့် အမှောင် အားလုံးကို လုယူသွားနိုင်ကာ အရာအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ဆေဘာ အူသံ တစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် သူမ ဆေဘာ ကို ဓားသွား နှစ်လက်မခန့်သာ ကျန်သည်အထိ ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်မှာပင် တောက်ပသော အစိမ်းရောင် လက်သည်းများရှိသည့် လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ တံတောင်ဆစ်ကို ဖိချလိုက်ပြီး သူမ၏ ဓားဆွဲထုတ်သည့် လှုပ်ရှားမှုကို ချောမွေ့စွာ ပြောင်းပြန်လှည့်သွားသည်အထိ ညင်သာစွာ ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

စုမေ့၏ မျက်လုံးများသည် အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးခဲသွား၏။ ယောင်ဟုန်ရီ သည် မမြင်ရသော လေးကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲရန် လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ခြေချခြင်း ကျင့်စဉ်မှ တစ်ဆင့် ဖန်တီးထားသော မီးတောက်မြား သည် အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ လက်ထဲမှ ဆွဲနှုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း အေးခဲသွားသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤအရာမှာ မည်သည့် အော်ရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့်မျှ မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော၊ ရင်တုန်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သော၊ စိတ်ထဲမှ မွေးဖွားလာသည့် အကြောက်တရား ကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် စုမေ့အနီးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် မီးတောက်မြားကို ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။ သူမသည် ၎င်းကို ရှင်းလင်းသော တန်ဖိုးထားမှုဖြင့် အကဲဖြတ်နေခဲ့၏။

"ဘယ်လောက်တောင် အံ့မခန်းဖြစ်တဲ့ ခြေချခြင်း နည်းလမ်း လဲ... မင်းက အဲ့ဒါကို ပုံသဏ္ဍာန်ဖော်ဖို့၊ ဖွဲ့စည်းဖို့နဲ့ မင်း အသုံးပြုဖို့အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်က လောကစွမ်းအင်တွေကို စုစည်းနိုင်စွမ်းပေးဖို့ လောက နယ်မြေ နဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြုနေတာပဲ... ဒါနဲ့ဆိုရင် မင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး မြားတစ်စင်းကို ဖန်တီးနိုင်တယ်... ဒီ အာကာသ နယ်မြေ ထဲမှာ ဒီ ခြေချခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် မင်းက အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်လောက အဆင့်နဲ့ အဆင့်နိမ့် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အဆင့်ကြားက မြားတစ်စင်းကို ဖန်တီးနိုင်တယ်... မင်းရဲ့ မြား ရည်ရွယ်ချက် ကို အသုံးပြုပုံက ဆွဲဆောင်မှုရှိလောက်အောင် ပါရမီပါတာပဲ... မူလ အညှောက် လေး တစ်ခုနဲ့ တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်...."

စုမေ့သည် အသက်ရှူကျပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှ၏။ သူမသည် ဆေဘာဓားဆွဲထုတ်မည့် သူမကို တားဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက်... ယောင်ဟုန်ရီ ဖန်တီးထားသော မီးတောက်မြားကို ဖမ်းယူခဲ့ပြီး သူမနှင့် ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"...."

စုမေ့ သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ထဲသို့ အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များ စီးဆင်းသွားစဉ် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရား အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့ချေ။

ထိုအမျိုးသမီးသည် စုမေ့ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်နေစဉ် သူမ၏ ကျယ်ပြန့်သော အပြုံးသည် မျက်နှာပေါ်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

"ဘယ်လောက်တောင် ခိုင်မာတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား လဲ...."

သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကြောက်တရားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယောင်ဟုန်ရီ ၏ အကြောသေနေမှုသည် စုမေ့၏ တည်ငြိမ်မှုကြောင့် ခွန်အားရသွားသကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့၏။

"ခင်ဗျား ဘာလိုချင်တာလဲ...."

***