အခန်း (၂၄၄၉-၂၄၅၀)
Vol. 175 Ch. 2449-2450
အပိုင်း(၂၄၄၉)
'သူ့ရဲ့ ကြယ်တာရာ အမြုတေ က မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီ... လောကချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ကြယ်တာရာ ဆင်းတု လိုမျိုး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က လုံးဝ ပြိုကွဲတော့မယ့် အခြေအနေကို ရောက်နေပြီ...'
ဝေ့ဝူယင်သည် မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ၏ လက်ရှိ အကျပ်အတည်းကို ဂရုတစိုက် သုံးသပ်ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
အခြားသော အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များ သည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သေမျိုး နယ်ပယ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းသည် သေမျိုး တာအို ၏ ကောင်းချီးရထားသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝေ့ဝူယင် အောက်တွင်သာ ရှိနေခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့သည် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ကို ကျော်လွန်ထားသူများ ဖြစ်သောကြောင့် မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ၏ ကျင့်စဉ်မှ ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုများကို ခံစားသိရှိနိုင်ကြပေသည်။
ထိုကျင့်စဉ်၏ အုတ်မြစ်မှာ ကြယ်တာရာ ဆင်းတု နှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို အတုယူ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာနှစ်ခုလုံးကို အတွင်းပိုင်း၌ ပေါင်းစည်းရန်အတွက် လောကချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုထား၏။ ထို့နောက် ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် တစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး ၎င်းကို လောကချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းရသည်။ ယင်းနောက်တွင် ထိုဂုဏ်သတ္တိများကို အားကိုးကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို လောကချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ နှင့် ပဲ့တင်ထပ်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာက သူမကို နေမင်းကြီး တစ်စင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်ရန် ခွင့်ပြုပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် နေကြယ်ပု အရွယ်အစားသာ ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်အပေါ် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။
ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ သေမျိုး နှင့် လျှို့ဝှက် တာအို များဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများအပြင် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် နှင့်ပတ်သက်၍ သူသိထားသော အနည်းငယ်သော အသိပညာများကို အခြေခံကာ ကောက်ချက်ချထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်တွင် ပိုမိုနက်နဲသော အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်နိုင်သော်လည်း သူယုံကြည်ရသော အလိုအလျောက် သိစိတ်နှင့် ဒုတိယ စိတ်တို့က သူ၏ နားလည်မှုသည် ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်ခန့် မှန်ကန်ကြောင်း ခံစားမိစေသည်။
ဤကျင့်စဉ်နည်းလမ်းသည် အန္တရာယ်များလှပေသည်။ အဓိက ပြဿနာမှာ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် နှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် လိုအပ်သော လောင်စာနှင့် ထိုမှတဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဝန်ပိမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အင်အား ကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုနေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အဓိက အာဏာ တစ်ခုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုခြင်းနှင့် တူညီနေပေသည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားလေးလံလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူမ ထုတ်ဖော်နိုင်သော စွမ်းအားမှာမူ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။ ရွှေရောင် ညဉ့်ဦးယံ အရှင်သခင် သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း... လျှို့ဝှက်ကစားပွဲမှာတုန်းက စုရီကို ကာကွယ်ရန် အတွက် သူမက မည်သည့် အကြောက်တရားမျှ မရှိဘဲ ပဲ့တင်ထပ် ချီ ကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိ အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။ အလွန် အစွမ်းထက်သော ရွှေရောင် ညဉ့်ဦးယံ အရှင်သခင် ကိုပင် မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် က တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် သည် ကောင်းကင်ငယ် စေတမန် အဆင့်တွင် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ် မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းဗျူဟာများမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး လျှပ်တစ်ပြက် မြန်ဆန်လှသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်သည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တူသူများကြားတွင် အလွန် ထူးခြားပြောင်မြောက်လှ၏။
သူသည် ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် တည်ရှိမှုတိုင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သော အဆိပ်များကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။ မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်၏ သန့်စင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပဲ့တင်ထပ် ချီ ၏ လှည့်ပတ်မှုနှင့်အတူ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ထိုအဆိပ်များကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့၏။ သို့သော် သူမ၏ နေမင်း အသွင် သဏ္ဌာန်မှာမူ အလွယ်တကူ ထိခိုက်လွယ်နေပြီး သူမ၏ နေရောင်ခြည် ချီ တွင်လည်း ထိုအဆိပ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း သဘာဝအလျောက် မပါဝင်ပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ကာ တိုက်ပွဲကို အလျှင်မြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တိုင်းကလည်း ဤအချက်ကို နားလည်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးစီ၏ ရည်မှန်းချက်များကို သိရှိထားကြသောကြောင့် သူမကို မည်သူကမျှ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ သူမ၏ နေရောင်ခြည်ချီများသည် ကုန်ခန်းသွားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း လက်ရှိ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နေကြယ်ဝိညာဉ်သည် ကြယ်တာရာနှင်း အရှင်သခင်၏ အဆိပ်ငွေ့ ယင်ချီ ကြောင့် အဆိပ်သင့်သွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသည့် အခြေအနေကို ကြုံတွေ့နေရလေပြီ။
အဆိပ်ငွေ့ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် ကို ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အဆိပ်ပညာရပ်ကို အသန့်စင်ဆုံး ပုံစံဖြင့် ကျင့်ကြံနေသူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နှင်းပွင့်များကို အတုယူထားသော အေးစက်သည့် ယင် စွမ်းအင်ကိုပါ ပေါင်းစပ်ထားသေး၏။ ထိုအရာ နှစ်ခုလုံးသည် ရင်ဆိုင်ရသူများအတွက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်၏ နေမင်း အသွင်သဏ္ဌာန်က စူပါနိုဗာ ဖြစ်စဉ်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေကာ ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များ အားလုံး ပြင်းထန်စွာ အာရုံစိုက်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ အကြောက်တရားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် ပေါက်ကွဲမှုက မည်သို့ပုံစံရှိမည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် အပေါ် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်မျိုး မရှိကြပေ။ သူမ၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကိုလည်း ဂရုမစိုက်ကြချေ။ အမှောင်မိခင် ပင်လျှင် ဂရုမစိုက်ပါချေ။
"သူက စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် ရဲ့ ဝိညာဉ်နှင်း အဆိပ်ငွေ့ ကို ခုခံဖို့ ပဲ့တင်ထပ် ချီ တွေကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးနေရပြီ... ဟို သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ညစ်ပတ်နေတဲ့ ဓားပြ ရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင် သူ ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်တော့မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး..."
ပင်လယ်ဖခင် က သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာနေသည့် လေသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် ဓားမိစ္ဆာမ အရှင်သခင် အပေါ် ပြင်းထန်စွာ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ရွံရှာနေကြောင်းနှင့် မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် အပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် သံယောဇဉ်မျှ မရှိကြောင်း အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေခဲ့ပေသည်။
ဇာတ်လမ်းကို သိရှိထားသူများက သူ၏ စိတ်နေသဘောထားကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားကြသောကြောင့် လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြ၏။
"သူ့ကို ငါ ရှင်းလိုက်မယ်..."
ဆံပင်နီများနှင့် မလုံ့တလုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အလှမယ်လေးသည် သူမ၏ ဓားကို ပိုမိုပြင်းထန်သော ခွန်အားများဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...
တောက်ပသော အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် ၏ အကာအကွယ်ဖြစ်သော အဖြူရောင် တိမ်တိုက်ကြီးအပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင်ပင် တိမ်တိုက်ကြီးက ကျွမ်းကျင်စွာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဓားချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားခဲ့၏။ သူမ၏ ဓားသည် ဟင်းလင်းပြင် ကိုသာ ခုတ်ပိုင်းမိလိုက်ပေသည်။
ပြိုင်ဘက်က အံ့ဖွယ် လွတ်မြောက်ရေး နည်းစနစ်ကို ပြသနေသော်လည်း သူမကမူ ရဲရင့်စွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာပြီး အော်ရာမှာလည်း ပဲ့တင်ထပ် ချီ များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းကျော် အဆင့်တက်ပြီးကတည်းက သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အနည်းငယ်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် အတွက် အာရုံလွှဲရန်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုရီ ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက် အရိုးပြာ နယ်မြေ အတွင်းသို့ သူ ဝင်ရောက်မသွားစေရန် တားဆီးရန် ဖြစ်ပေသည်။
အဆိပ်ပညာရပ်၏ မဟာဆရာသခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် သည် ဤကြိုးပမ်းမှုကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရှောင်တိမ်းနေရင်း အဆိပ်ပြင်းသော နှင်းပွင့်များနှင့် တိမ်စွမ်းအင် အပိုင်းအစများကို ပေါက်ကွဲပစ်လွှတ်နေခဲ့၏။ ဤ ဓားမိစ္ဆာမ အရှင်သခင် အတွက် သူ လိုအပ်သည်မှာ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မှန်မှန်ကန်ကန် ကစားနိုင်ပါက သူတို့ သုံးဦးစလုံးကို ပြီးပြည့်စုံသော အောင်ပွဲတစ်ခုဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ချေ ရှိနေပေသည်။
"စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် က အောင်ပွဲခံတော့မယ့်ပုံပဲ... အဲဒီနှစ်ယောက်အတွက်တော့ ကံဆိုးတာပဲ..."
မြေကမ္ဘာမိခင် က လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ နောက်ဆုံးဝါကျတွင် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် ပါဝင်မနေခဲ့ပေ။
ဝေ့ဝူယင် သည် တောက်ပသော ကြယ် နန်းတော် သခင် ၏ သီးသန့် ဝိညာဉ်အသံလွှင့် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။
"ကောင်းကင်ဖခင်၊ မြေကမ္ဘာမိခင်၊ မိုးမိခင် နဲ့ ပျားရည်ရွှေရောင် တို့က သူတို့အချင်းချင်း သီးသန့် လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်... ဝင်ပါချင်လား..."
လောင်းကြေး...
"ဘာအကြောင်းလဲ..."
သူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သူတို့နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူက အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးမလဲ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားမလဲ... ဝိညာဉ် ထွက်ပြေးခြင်း ကို အတင်းအဓမ္မ သုံးရမလား ဒါမှမဟုတ် ရတနာ တစ်ခုခုကို အားကိုးရမလား ဆိုတာပဲ... သီးခြား လောင်းကြေး နှစ်ခု ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက ဘယ်သူ အရင် ရှုံးမလဲ ဆိုတာနဲ့ ဒုတိယတစ်ခုက ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ရှုံးမလဲ ဆိုတာပဲ... တူညီတဲ့ အမျိုးအစားကို ရွေးချယ်တဲ့သူတွေက ပထမအနိုင်ရသူတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ လောင်းကြေးကို ထပ်ပေါင်းလောင်းလို့ ရတယ်..."
ဝေ့ဝူယင်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိုးမိခင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ နူးညံ့သော အမူအရာသည် အတုအယောင် မဟုတ်လောက်သော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားသော ရက်စက်မှု အလွှာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမသည် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ မည်သူ ဒုက္ခရောက်မည်နည်း ဆိုသည်ကို လောင်းကြေးထပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက ဝေ့ဝူယင်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိဟန်နှင့် သန့်စင်သော နှလုံးသားရှိသည့် အပျိုစင်လေး တစ်ဦး အလား ပြီးပြည့်စုံလှသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလာခဲ့၏။
'ဟုတ်သားပဲ... သူတို့ အဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက အခွင့်အရေးတိုင်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြရမှာပဲ... ပြီးတော့ လောင်းကြေးတွေဆိုတာ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ မှာရှိတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တွေကြားထဲက ရိုးရာ အခြေခံတစ်ခုပဲလေ...'
ဝေ့ဝူယင်သာ ရှိမနေပါက တောက်ပသော ကြယ် နန်းတော် သခင် နှင့် ပျားရည်ရွှေရောင် နန်းတော် သခင် တို့သည် ဤ ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ နှင့် လောင်းကြေးဝင်ခွင့် ရရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေ၏။
"ကောင်းပြီလေ... ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ... အနည်းဆုံး ဝင်ကြေးက ဘယ်လောက်လဲ..."
ဝေ့ဝူယင် က ဤအရာကို သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် သူတော်စင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဤအမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံးအပေါ် မည်သည့် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်မျှ မရှိပါချေ။
တောက်ပသော ကြယ် နန်းတော် သခင် ၏ အသံတွင် ညှိုးနွမ်းသော လေသံတစ်ခု စွက်ဖက်နေခဲ့သည်။
"လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အမတေကျောက်တုံး တစ်တုံးပါ..."
"တစ်ယောက်ကို နှစ်တုံးတောင်လား..."
သူက တောက်ပသော ကြယ် နန်းတော် သခင် ထံသို့ 'ခင်ဗျား တတ်နိုင်လို့လား...' ဟု မေးနေသည့်အလား အကြည့်တစ်ချက် ပေးပို့လိုက်၏။
ထိုအကြည့်ကို ဖတ်မိသွားသော သူက ခါးသီးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုတွေကို အစားထိုးအနေနဲ့ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့... အချိန်နည်းနည်းတော့ ယူရလိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် တတ်နိုင်ပါတယ်..."
'အချိန်နည်းနည်း...'
နှစ်တစ်သန်းကျော် အသက်ရှင်နိုင်သော ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော အချိန်ကာလ ဖော်ပြချက်သည် ယုတ္တိရှိသော ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုအတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်လှပေ။
"ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျား ဝင်မပါတာပဲ ကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်..."
ဝေ့ဝူယင် က ရိုးသားစွာပင် ပြောလိုက်လေ၏။
***
အပိုင်း(၂၄၅၀)
တောက်ပသော ကြယ် နန်းတော် သခင် သည် ဤအရာအတွက် သူ၏ အိတ်ကပ်များ မလုံလောက်ကြောင်းကို သိထားသည်။ ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်များသည် သူ့ကို လောင်းကြေးအတွက် သတင်းပေးသူ သက်သက်အဖြစ် အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ ဒေါသထွက်ခွင့်ပင် မရခဲ့ပေ။
"ကျုပ် နိုင်ရင် လောင်းကြေးထဲက လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အမတေကျောက်တုံး တစ်တုံးစာ တန်ဖိုးကို ခင်ဗျားကို ပေးမယ်... ခင်ဗျား သူတို့ကို သွားပြောလိုက်ပါ... ကျုပ်က တတိယ ရွေးချယ်မှုကို လောင်းမယ်... စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် က ဝိညာဉ် ထွက်ပြေးခြင်း ကို သုံးပြီး အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးလိမ့်မယ် လို့လေ..."
"စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း လား..."
တောက်ပသော ကြယ် နန်းတော် သခင် တုန်လှုပ်သွားရုံသာမက အခြားသော ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ ပါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြ၏။ သို့သော်လည်း လောင်းကြေး သတ်မှတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ ဘာမှ မငြင်းခုံကြတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် တိကျသော ရလဒ်တစ်ခုကို အားပေးနေကြသော်လည်း ဝေ့ဝူယင် ကမူ ဓားမိစ္ဆာမ အရှင်သခင် ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူမတွင် ထူးခြားသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ပဲ့တင်ထပ် ချီ များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ အော်ရာ မှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော်လည်း သူမသည် ဓားကို ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့သည်။ သူမထံတွင် မည်သည့် ကမ္မ ကံကြမ္မာ ကိုမျှ သူ မခံစားမိပေ။ သို့သော် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအရ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ကမ္မ ကုသိုလ်နှင့် ကမ္မ အပြစ် အားလုံးသည် သူမ၏ ကောင်းကင်ငယ် အတွင်း၌ ရှိနေနိုင်ပေသည်။
မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်လား...
သူမကတော့ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဆိပ်မိခြင်း အပါအဝင် အတွင်းပိုင်း ပြဿနာပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနေရသောကြောင့် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူမအနေဖြင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲရန် ဆုံးဖြတ်ချက် မချသရွေ့ ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် ဘာမှ ဆက်လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။
"ဒီ ဓားပြ မိစ္ဆာမ က ဘယ်လို အံ့သြစရာတွေ ယူဆောင်လာပေးမလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့…”
"ဂါး...”
ထိုအခိုက်တွင်ပင် စူပါနိုဗာ ဆယ်ခု ပေါက်ကွဲသည့်အလား ပြင်းထန်လှသော ဒေါသများ ပါဝင်နေသည့် လည်ချောင်းသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော မိစ္ဆာသားရဲ၏ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အရိုးပြာ နယ်မြေ အမြုတေ၏ လက်အောက်ခံ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ မှ စတင်ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဖန်တီးခြင်း နှင့် ပြောင်းလဲခြင်း ဇုံများ ကြားရှိ အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ၎င်းသည် အာကာသ အမြှေးပါးကို ရန်လိုစွာ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအသံကြောင့် ကမောက်ကမဖြစ်သွားရသော ဝိညာဉ်များ၊ ချက်ချင်း ပေါက်ပြဲသွားသော နားစည်များနှင့် အကြောက်တရားကြောင့် ချုပ်ငြိမ်းသွားရသော သက်စောင့်အင်အားများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အမြင် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မျက်လုံးများအားလုံးသည် အသံထွက်ပေါ်လာရာဆီသို့ ချွင်းချက်မရှိ ပြိုင်တူ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။
စုရီ သည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လျှို့ဝှက်အရှင် တစ်ပါး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။ ၎င်းက သူတို့ ပူးပေါင်းထားသော လျှို့ဝှက် စွမ်းအား စုစည်းမှုကို အားနည်းသွားစေပြီး ကြီးမားသော ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။
ထိုအသံကြီး ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော လျှို့ဝှက်အရှင် အများအပြား၏ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ အားကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသော ထိုသူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ဗလာဖြစ်သွားကြ၏။ သူတို့၏ ကျန်ရစ်နေသော သက်စောင့်အင်အားများအားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။
စုရီသည် ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ ဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်နေစဉ်က လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့သော သူ၏ တည်ငြိမ်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိုအချိန်တွင် လုံးဝ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများနှင့် အရေပြားဆဲလ်တိုင်းတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ တုန်လှုပ်လေ့မရှိသော သူငယ်အိမ်များအတွင်း၌လည်း အကြောက်တရားများ ခုန်ပေါက်နေခဲ့၏။ သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် ကပ်ဘေးဆိုက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခု ထင်ဟပ်နေခဲ့ပေသည်။
အာဖရစ်တူဇာအား ကြယ်ငါးပုံစံ ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ ကြီးက သူ၏ လက်တံငါးခုအနက် လေးခုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပြွန်ပုံစံ ခြေထောက်များသည် ခုခံ၍မရနိုင်သော စုပ်ယူအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နေပြီး အာဖရစ်တူဇာ ၏ မွေးရာပါ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေခဲ့၏။ ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး မီးတောက်များ လွှမ်းခြုံနေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ထိန်းချုပ်မှု၊ တုံ့ဆိုင်းမှုကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။ ၎င်းက နာကျင်နေပုံ အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ်ပေါက်ချေ။ အမှန်စင်စစ်... လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသော လက်တံ တစ်ခုတည်းကပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်များကို ပျော်ရွှင်စွာ စုပ်ယူနေပြီး အလွန် သာယာကြည်နူးနေပုံ ရပေသည်။
တစ်ချိန်က မီးတောက်များနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ပုံစံဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြွက်သားအပြည့်ရှိခဲ့သော ကောင်းကင် အပိုင်းအစ သည် ယခုအခါ ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေခဲ့လေပြီ။ ၎င်းမှာ ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင် တစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေ၏။ ၎င်းသည် မူလအရွယ်အစားမှ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအပြောင်းအလဲနှင့်အညီ ကြယ်ငါးပုံစံ ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူ ကြီးသည်လည်း အရွယ်အစား တူညီစေရန် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားခဲ့၏။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် သတ္တုရောင်ဝါများ တောက်ပနေသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
ပါခက်သည် သူမ၏ အရိုးများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ရွှေရောင် တံစဉ်းဓား ကို ခုခံကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့သည်။ ကြယ်ငါး၏ မျက်လုံးအစက်အပြောက်များမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော နေရောင်ခြည် စွမ်းအင်တန်းများကို ကာကွယ်နေခဲ့၏။ ကြယ်တာရာ ဝါးမြိုသူကြီးသည် အာဖရစ်တူဇာ နှင့် တွယ်ကပ်ထားလျက်ပင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လှုပ်ရှားရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ကောင်းကင် အပိုင်းအစ ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လေသည်။
ထိုကြယ်ငါးကြီးသည် တိုက်ပွဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် ကျွမ်းကျင်လွန်းနေခဲ့သည်။ ပြိုင်ဘက် အမြောက်အမြားနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ အများအပြား ရှိထားပြီး အခြေအနေများနှင့်အညီ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေပေသည်။ ထို့အပြင် ပါခက် ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း အပြည့်အဝ အားမပါလှပေ။ သူမသည် အစွမ်းကုန် မထုတ်သုံးသလို သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်လည်း တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ အာဖရစ်တူဇာ ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက်တွင် သူမသည် ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအားများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် လေ့ကျင့်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
ဟိန်းဟောက်သံကြီးမှာ အာဖရစ်တူဇာ ၏ အရေးအကြီးဆုံး စွမ်းအင်များ ရက်စက်စွာ စုပ်ယူခံနေရချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော သေခါနီး အလိုအလျောက် သိစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ အခြေခံ အုတ်မြစ် စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခံရသည်နှင့်အမျှ သူ၏ တည်ရှိမှု အမတေတစ်ခုလုံးပါ ခန်းခြောက်လာခဲ့လေပြီ။ သူ ထပ်ပြီး ပေးဆပ်နိုင်စွမ်း ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ ကြားနိုင်သူတိုင်း၊ ကူညီနိုင်သူတိုင်းထံမှ အကူအညီ တောင်းခံသည့် အော်သံတစ်ခု ဖြစ်၏။ သူ အကူအညီ လိုအပ်နေခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူယင် သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို လျစ်လျူရှုကာ ကြည့်နေခဲ့၏။ ထိုကောင်းကင် အပိုင်းအစ၏ ဘဝတွင် ကျင့်ကြံသူ မည်မျှ များများကို ပြာချပစ်ခဲ့ဖူးသနည်း။ ထိုကျင့်ကြံသူများသည်လည်း မသေခင် မည်မျှ ခံစားခဲ့ကြရသနည်း။ သူတို့ထဲမှ ဘယ်နှစ်ယောက်မှာ မိသားစုတွေ ရှိနေခဲ့မည်နည်း။ ဘယ်နှစ်ယောက်မှာ အိပ်မက်တွေ ရှိနေခဲ့မည်နည်း။ မည်သူမှ မသိနိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့်ပင် ဝေ့ဝူယင်သည် ဤသက်ရှိကို လုံးဝ မသနားခဲ့ပေ။
သို့သော် အာဖရစ်တူဇာ အတွက် ကံကောင်းစွာပင် အခြားသူများကတော့ သူ့ကို သနားခဲ့ကြသည်။ စုရီ ပင်...။ သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ချေ။ ဝိညာဉ် ပဲ့တင်ထပ် ကျင့်စဉ် ကြောင့် ချီ လမ်းလွဲချော်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသော မူလ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်သည်လည်း သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ၎င်း၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ သူမသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အခြေအနေကြားမှပင် ဒေါသထွက်နေပြီး ပြတ်သားမာကျောသော လေသံဖြင့် အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် သို့ ဟစ်အော်လိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ကြွေး တင်ပါစေမယ်..."
စကားလုံး အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကြောင့် ကြားလိုက်ရသူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များအတွင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။ ထိုစကားလုံးများသည် ဓားမိစ္ဆာမ အရှင်သခင် ထံသို့ ရည်ရွယ်ထားပုံ မရသော်လည်း ၎င်းက သူမ၏ အော်ရာ နှင့် စိတ်နေသဘောထားကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်လိုက်ပြီး ကြယ်များနှင့် ဂြိုဟ်များကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သော ခွန်အားဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
သူမ၏ ပဲ့တင်ထပ် ချီ များသည် မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာခဲ့လေတော့သည်။
"ဘာလဲ..."
အမှောင်မိခင် နှင့် အခြားသူများအားလုံး အာမေဍိတ်သံ ထွက်ပေါ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှူမှားသွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ဓားမိစ္ဆာမ အရှင်သခင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မိုးပြာရောင် ဝိညာဉ်မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်ကို လောင်ကြွမ်းလိုက်ခြင်း၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုမိုးပြာရောင်သည် မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်သော သွေးကဲ့သို့ နီရဲသည့် အရောင်အဆင်းဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။
ကောင်းကင်၏ ဓမ္မတေးသံ တစ်ခု ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တစ်ခွင်လုံးတွင် ထိုအသံကို မကြားလိုက်ရသော ဝိညာဉ်ဟူ၍ တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ကို ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ကို ကြားနိုင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် ကြယ်ငါးကြီးပင်လျှင် ၎င်း၏ စုပ်ယူမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ကောင်းကင်ယံ၏ တည်ရှိမှုအပေါ်သို့သာ ၎င်း၏ အာရုံအားလုံးကို အပြည့်အဝ စူးစိုက်ထားလိုက်လေသည်။
ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့်သည် ဥပဒေသ များ ကျင့်ကြံခြင်းကို အဓိကထားရသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အုတ်မြစ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန်အတွက် အလွန် အရေးပါလှ၏။ လက်ရှိ ဂလက်ဆီ သုံးဆယ့်သုံးခု၏ လူမှုစံနှုန်းများသည် သေမျိုး များက ဥပဒေသ များကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း၊ ဖန်တီးခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်အထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤအရာက ကောင်းကင် ဥပဒေသများ နှင့် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်များနှင့် ဆက်သွယ်ရခြင်း၏ အရေးပါမှုကို လျော့ကျသွားစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
၎င်းမှာ သေမျိုး နှင့် လျှို့ဝှက် အဆင့်များကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ယံနှင့် တူညီသော စွမ်းအားရှိသည့် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို မတည်ဆောက်မီ သူတို့၏ တည်ရှိမှု အုတ်မြစ်ကို ထိတွေ့ကာ အတုယူရခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုမှတစ်ဆင့် အစစ်အမှန် ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခုတွင်မူ ၎င်းကို လောင်ကြွမ်းပစ်နေခဲ့လေပြီ။
ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မည်သည့် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကမျှ ဤအရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။
ဝေ့ဝူယင်၏ ဂရုမစိုက်သော အကြည့်များသည် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ၏ ခမ်းနားသော တောက်ပမှုအဖြစ် အသစ်တဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
စက်ဆုပ်ဖွယ် နှင်း အရှင်သခင် သည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးကို ယုတ္တိတန်မှု အုတ်မြစ်များကို ဆန့်ကျင်နေသော ဖိနှိပ်မှုပြင်းထန်သည့် ဝိညာဉ်အင်အား တစ်ခုက ပစ်မှတ်ထား ချုပ်နှောင်လိုက်သည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ အချိန်မြစ်၊ ကောင်းကင် တာအိုများ နှင့် လောက ကြီးကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ဖူးသာ့် ဝေ့ဝူယင် ကဲ့သို့သော သူမျိုးကသာ သူ ခံစားနေရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ချုပ်နှောင်မှုကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိပေမည်။
အကြောက်တရားများသည် လွှမ်းမိုးတတ်သော ဆာလောင်မှုများနှင့်အတူ သူ၏ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထိုအရာက သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ရဲတင်းစွာ ကြိုးစားလာခဲ့၏။ ၎င်းက တကယ်ပင် ဝါးမြိုသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားများကို သုံးကာ ကြောက်ရွံ့မှုများ စွက်ဖက်နေသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ လက်မခံလိုမှုများ ပွင့်အာနေခဲ့၏။
"မင်း... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ..."
သူက မေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဤဘဝတွင် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ထပ်မံ ပြောဆိုနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာလည်း မေးခွန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုမေးခွန်း နှစ်ခုလုံး၏ အဖြေကို သူ၏ နားများက ထာဝရ ကြားခွင့်ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ဓားမိစ္ဆာမ အရှင်သခင် သည် သူမ၏ ဓားကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးနောက်...
သူမသည် ဓားကို အောက်သို့ အားပါးတရ ခုတ်ချလိုက်လေတော့သည်။
***