အခန်း (၆၉၅-၆၉၇)

အခန်း ၆၉၅- ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ

သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်၏ ရတနာအရပ်ရပ်ကို သိုလှောင်ရာ ကောင်းကင်ဖန်တီးမှု ခန်းမသည် ဥပဒေသအသိဉာဏ်ပွင့်ရာ ခန်းမ၏ အဝင်ဝနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်နေသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုသည် ယီယွင်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ချက်တည်းနှင့် ကောင်းကင်ဖန်တီးမှု ခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ခန်းမ၏ အတွင်းပိုင်းမှာ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် မီတာ ၂၀ မြင့်သော ပိရမစ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုပိရမစ်မှာ တစ်ခုလုံး ရွှေဖျော့ရောင်ရှိပြီး မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်းမသိရသော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ရတနာတွေကို အဲဒီပိရမစ်ထဲမှာ သိမ်းထားတာ။ ကောင်းကင်ဘုံသို့တက်ခြင်းအဆင့် နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေ သုံးတဲ့ ရတနာတွေက ပထမအဆင့်မှာ ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံကို ပိရမစ်ထဲ သွင်းလိုက်ရင် အတွင်းက ရတနာတွေကို မြင်ရလိမ့်မယ်။ ရတနာတစ်ခုချင်းစီရဲ့ အောက်မှာ အဲဒါရဲ့ အကြောင်းကို ရှင်းပြထားတာ ရှိတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို နစ်မြုပ်လိုက်သည်နှင့် ရတနာပိရမစ်၏ ပထမအဆင့် မြင်ကွင်းမှာ မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာတော့သည်။ ပုံစံမျိုးစုံသော ရတနာများသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဝဲပျံနေကြပြီး အရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသဖြင့် မျက်စိကျိန်းမတတ်ပင်။

သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်မှ ရတနာများသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ ရတနာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။

အထူးသဖြင့် ယီယွင် အခုကြည့်နေသော ရတနာများသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့တက်ခြင်းအဆင့် နယ်ပယ်အတွက် သင့်တော်သော အရာများ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုခုကိုသာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာသို့ ယူသွားပါက တစ်လောကလုံး ပွက်ပွက်ညံသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အခုအချိန်တွင်မူ ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကြောင့် လူများမှာ ထိုရတနာများအတွက် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်လုယူရန်ထက် အသက်ရှင်ဖို့ကိုသာ ပို၍ အာရုံစိုက်နေကြရသည်။

ယီယွင်သည် ရတနာများကို တစ်ခုချင်းစီ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင် တစ်သက်လုံး စုဆောင်းခဲ့သမျှ ရတနာများမှာ များပြားလွန်းလှသည်။

ငရဲမီးဓား ဓားသွားကို သန့်စင်ယန်မီးဖြင့် သွန်းလုပ်ထားပြီး အတွင်း၌ သန့်စင်ယန်ဝိညာဉ် ကိန်းအောင်းနေသည်။ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့တိုင်း တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကို ထွက်ပေါ်စေပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ဓားသွားမှာ ခြောက်ပေခန့် ရှည်လျားပြီး လှံတစ်ချောင်းနှင့်ပင် ဆင်တူနေသည်။

ယီယွင်သည် အရင်က သူအသုံးပြုခဲ့သော ဓားမောက် ကို သတိရသွားသည်။ ဤဓားမှာ ပုံစံချင်း ဆင်တူသော်လည်း သူ့တွင် သန့်စင်ယန်ဓားကျိုး ရှိနေပြီဖြစ်၍ ၎င်းကို လောလောဆယ် မစဉ်းစားသေးပေ။

ခန်းမအတွင်းရှိ လက်နက်များမှာ ဓားများသာမကဘဲ ဓားရှည်၊ လှံ စသည်ဖြင့် စုံလင်လှသည်။

လက်နက်များအပြင် အခြားသော မှော်ဝင်ရတနာများလည်း ရှိသေးသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အမှောင်ငရဲ နတ်ဆိုးအဆောင်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခုကို ချိပ်ပိတ်ထားသော ကျိန်စာအဆောင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင်သည် သူ၏ သွေးကို အသုံးပြု၍ ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပူးကပ်စေနိုင်သည်။

ထိုအခါ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး မိမိထက် အဆင့်မြင့်သူကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာဝိညာဉ် ထွက်သွားပြီးနောက် သိုင်းပညာရှင်မှာ အလွန်ပင် အားနည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်က သိုင်းပညာရှင်ကို ပြန်လည် ဝါးမြိုသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိသည်။

ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဆန်သည့် အရာများလည်း ဓားနန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်၏ စုဆောင်းမှုများမှာ အကောင်းအဆိုး ခွဲခြားထားခြင်း မရှိပေ။

ယီယွင်သည် အခြားအရာများကို ဆက်ကြည့်သည်။ ဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာစေသော ရတနာများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ယွမ်ချီကို စုပ်ယူပေးသော အရာများ စသည်ဖြင့် အလွန်စုံလင်လှသည်။

သွေးလနတ်မင်း အဖွဲ့၏ ရတနာသိုလှောင်မှုနှင့် ဤဓားနန်းတော်ကို နှိုင်းယှဉ်ရသည်မှာ ရွာက သူဌေးကြီး၏ ရတနာနှင့် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို နှိုင်းယှဉ်ရသကဲ့သို့ပင်။ လုံးဝ အဆင့်ချင်း မတူညီကြပေ။

"မိစ္ဆာသွေးဓား သွေးကို မြည်းစမ်းလေလေ ပိုအစွမ်းထက်လေလေပဲ။ ဒါက လူသတ်ဖို့ သီးသန့်ထုတ်ထားတဲ့ ဓားပဲ။"

"လေဟုန်ဟိန်းအလံ ကောင်းကင်လျှပ်စီးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်စီးနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အလွန်မြန်စေတယ်။ ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ။ ငါ့မှာ ခေါင်းကိုးလုံးနဂါး ရှိနေတော့ လျှပ်စီးစွမ်းအင် လိုအပ်နေတာ။ ဒီအလံက ငါနဲ့ ကိုက်ညီတယ်။"

ဤအရာနှစ်ခုက ယီယွင်ကို ဆွဲဆောင်နေသော်လည်း သူ မလောသေးပေ။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ယီယွင်သည် သူ၏ မျက်လုံးကို လွှဲ၍မရလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရတနာတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ဤနယ်မြေကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက နှင်းများ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နယ်မြေအတွင်းရှိ ရန်သူအားလုံးကို ထိုနှင်းပွင့်လေးများက အရိုးစုများသာ ကျန်တော့သည်အထိ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက် ပစ်လိမ့်မည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုနယ်မြေသည် ရေခဲနိယာမများဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပျံလွှားဓားငယ် များဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနယ်မြေတွင် စုစုပေါင်း ပျံလွှားဓားငယ် ၉၉၉ စင်း ပါဝင်သည်။ ထိုဓားငယ်များသည် လေထဲတွင် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ဝဲပျံနေကြလိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပျံလွှားဓားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် စုစုပေါင်း ဓားတစ်ထောင် ဖြစ်သွားသဖြင့် ဤအမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်သူများသည် လှပသော နှင်းပွင့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှာပင် သူတို့၏ သေနေ့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရတနာကို ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်က သိမ်းဆည်းထားရခြင်းမှာ ၎င်း၏ ထူးခြားလှသော စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံမှာပင် ၎င်းကို ထိပ်တန်းပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် ၎င်းကို အသုံးပြုရန်အတွက် အလွန်ခက်ခဲသည်။ အသုံးပြုသူသည် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက ပျံလွှားဓား ၉၉၉ စင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် မည်သို့ လွယ်ကူပါမည်နည်း။

အကယ်၍ ထိန်းချုပ်မှု အားနည်းပါက နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ မိမိ၏ လည်ပင်းကို ရန်သူ့လက်ထဲ အပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနယ်မြေကိုသာ ကျွမ်းကျင်သွားပါက သူနှင့် အဆင့်တူသူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိထက် အဆင့်မြင့်သူကို သတ်ရန်မှာလည်း လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

ဤရတနာတွင် ဓားငယ် ၉၉၉ စင်း ပါဝင်သော်လည်း ၎င်းကို ရတနာတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပြီး အစုံလိုက် ယူဆောင်သွားနိုင်သည်။

ပျံလွှားဓားငယ် တစ်စင်းချင်းစီမှာ လက်မအနည်းငယ်သာ ရှည်ပြီး ထိပ်တန်းအရည်အသွေးရှိသော ဓားများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းဖြင့် လက်နက်သွန်းလုပ်သူ ဆရာကြီးတစ်ဦးတည်းက တစ်ထိုင်တည်း သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ဓားအစုံလိုက်ကို ထုတ်လုပ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် တန်ဖိုးမှာလည်း ဖြတ်မရနိုင်အောင် မြင့်မားလှသည်။

ယီယွင်သည် စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ဓားငယ်တစ်စင်းချင်းစီကို မူလစွမ်းအင် ဖြည့်သွင်းပြီး ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ လက်ချောင်းလေးများကို လှုပ်ရှားရသကဲ့သို့ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ဤဓားအစီရင်မှာ ယီယွင်နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဓားငယ်များ၏ အောက်တွင် ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ဓားကျမ်း လည်း ရှိနေသည်။

ယီယွင် ကျမ်းစာကို အနည်းငယ် ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်းနှီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယီယွင်သည် ဓား နှင့် ဓားရှည် နှစ်မျိုးစလုံးကို ပူးတွဲကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ဓားရှည်အသိ လည်း ရှိသော်လည်း ဓားနန်းတော်တွင် အတွေ့အကြုံများခဲ့သဖြင့် ဓားဆန္ဒ လောက်တော့ မမြင့်မားသေးပေ။

ယီယွင် ကျမ်းစာကို ဆက်ဖတ်ကြည့်သောအခါ ၎င်းကို ဖန်တီးသူသည် အနာဂတ်တွင် ဤဓားများကို မည်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရမည်ကိုလည်း ရေးသားထားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားသည်။

ဤရတနာကို ဖန်တီးသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံတွင် လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားဟု ဘွဲ့အမည်ရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုမှ ဤဓားကျမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာ ဓားရှည်အသုံးပြုသူ မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်မှာ တစ်ဆို့နေချိန်တွင် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို အသုံးချကာ ဤ ၉၉၉ စင်းသော ပျံလွှားဓားများကို သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဓားများသည် ဖန်တီးသူ၏ ထိပ်တန်းနည်းပညာများ ပါဝင်သော်လည်း အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်သေးသဖြင့် ရှေ့ဆက်၍ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် နေရာများ ရှိနေသေးသည်။

ယီယွင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူသည် ဤဓားအစုံကို အမှန်တကယ် လိုချင်နေမိသည်။

ယီယွင်သည် ဤဓားများကို ချက်ချင်းယူရန် စိတ်စောနေသော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းကာ အခြားအရာများကို ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။ အခြားသော ထိပ်တန်းရတနာအချို့ကို တွေ့ရသော်လည်း ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ လောက်တော့ သူ့ကို မဆွဲဆောင်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ယီယွင်၏ အကြည့်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ဤရတနာမှာလည်း သူ့အတွက် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၉၆- သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား

ယီယွင်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သော ဒုတိယမြောက် ရတနာမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ပျံလွှားဓား ၉၉၉ စင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ မှာ လှပခမ်းနားပြီး တောက်ပနေသည်။ ၎င်းမှာ လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားတစ်ဦး၏ လက်ရာဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကျမ်းစာတစ်စောင်လည်း ပါဝင်သည်။

၎င်း၏ အစွမ်းထက်မှုအပေါ် သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။ သို့သော် ယခု သူကြည့်နေသော ရတနာမှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းပြီး ဘာမှထူးခြားမှု မရှိသလို ထင်ရသည်။

၎င်းမှာ လူကြီးတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့် ရှည်လျားပြီး လက်မခန့် အထူရှိသော သစ်သားခြောက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ဤသစ်သားခြောက်မှာ တောထဲတွင် အလွယ်တကူ တွေ့နိုင်သော သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ သို့သော် အနီးကပ် သေချာကြည့်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ ကွဲပြားခြားနားမှုကို ချက်ချင်း သတိထားမိပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်သည် ထိုသစ်သားခြောက်ကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ နှလုံးသားမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆွဲဆောင်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာတော့သည်။

နွေဦးကုန်ဆုံးပြီး ဆောင်းဦးရောက်ရှိလာပုံ၊ မြက်ပင်များ ညှိုးနွမ်းကာ သစ်ရွက်များ ဝါကျင်လာပုံများ...၎င်းမှာ ထိုသစ်သားခြောက်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ယီယွင်သည် ဥပဒေသသစ်ပင်အောက်တွင် သူရရှိခဲ့သော ဥပဒေသသစ်ရွက် ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ ဤသစ်သားခြောက်မှာ ဥပဒေသသစ်ရွက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားမှုလည်း ရှိနေသည်။ ဥပဒေသသစ်ရွက်မှာ ညှိုးနွမ်းသွားသော်လည်း သက်ရှိအသွင်သစ် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဤသစ်သားခြောက်တွင်မူ ယီယွင်သည် သေခြင်းတရား ကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ သစ်သားခြောက်ပဲ။ ဒါက ဘယ်လိုရတနာမျိုးလဲ။

ယီယွင် သစ်သားခြောက်၏ အကြောင်းကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ဤသစ်သားခြောက်ကို သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းမှာ မူလက မည်မျှသက်တမ်းရှိမှန်း မည်သူမျှ မသိနိုင်လောက်အောင် အိုမင်းလှသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကြီး တစ်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် ထိုသစ်ပင်ပေါ်၌ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး သေဆုံးခဲ့သည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားထံမှ စီးကျလာသော မိစ္ဆာသွေးများသည် နတ်ဘုရားသစ်ပင်ပေါ်သို့ စဉ်းထွက်သွားပြီး သစ်ပင်ကို တိုက်စားသွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာသွေး၏ တိုက်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် နတ်ဘုရားသစ်ပင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ရှင်သန်မှု စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး သစ်သားခြောက် တစ်စင်း ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤသစ်သားခြောက်ကို သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော် ပိုင်ရှင်က ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ထူးခြားသည်ဟု ယူဆကာ လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားတစ်ဦးကို ငှားရမ်းပြီး ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သွန်းလုပ်ခိုင်းခဲ့သည်။

သူသည် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား မှာ မိစ္ဆာသွေးဖြင့် စိမ်ထားခြင်း ခံရသည့်အပြင် နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ရတနာမှာ သေချာပေါက် ထူးကဲလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သည့် လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားက ထိုသစ်သားကို အကြာကြီး ကြည့်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောခဲ့သည်။

"ဆွေးမြည့်နေတဲ့ သစ်သားကို ပန်းပုထုလို့ မရဘူး" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထိုလက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားမှာ သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားကို ပုံဖော်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်ထံ ပြန်ပေးခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားထဲမှ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များကို တရားထိုင်ရင်း ဆင်ခြင်ကြည့်သောအခါ၊ လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရား၏ စကားထဲတွင် အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားအချို့ ပါဝင်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်သည် ထိုသစ်သားခြောက်ကို ပုံဖော်ထုဆစ်ရန် စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဤသစ်သားခြောက်ကို ကောင်းကင်ဖန်တီးမှု ခန်းမ၏ ပထမအဆင့်တွင် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားသည် ထူးခြားသော ဇာစ်မြစ်ရှိသဖြင့် ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ပထမအဆင့်ရှိ အခြားသော ရတနာများစွာထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

၎င်းကို ပထမအဆင့်တွင် ထားရခြင်းမှာ ၎င်းသည် လက်နက်လည်း မဟုတ်၊ မှော်ရတနာလည်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော်... တိုက်စစ် သို့မဟုတ် ခံစစ် စွမ်းရည် မရှိပုံရသော ဤရတနာမှာ ယီယွင်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ထူးခြားသော တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ အရေးပါမှုမှာ ယီယွင်အတွက် ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ထက် မနိမ့်ကျဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ နှင့် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား ကို မြင်ပြီးနောက် ယီယွင်သည် ထိုရတနာနှစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ပထမအဆင့်ရှိ ရတနာအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် ဆက်လက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ထပ်မံ ဖမ်းစားနိုင်မည့် အရာ မရှိတော့ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ရတနာအားလုံးကို ကြည့်ပြီးခါနီးတွင် သူ့ကို အာရုံရစေသော အရာတစ်ခုကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားပိတ်လှောင် ချိပ်ပိတ်မှု ဟုခေါ်သော အစီရင် ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားပိတ်လှောင် ချိပ်ပိတ်မှု ၏ ဗဟိုချက်မှာ လက်ဝါးခန့်ရှိသော အစီရင် ဗန်းပြားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံမှ အစီရင် ဆရာကြီးတစ်ဦးက သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို အသုံးပြုရန်အတွက် စွမ်းအားချင်း တူညီသော ပညာရှင် ခုနစ်ဦး လိုအပ်သည်။ ဤအစီရင်ကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းမှာ လုံးဝ ပိတ်လှောင်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အစီရင်တွင် ပါဝင်သူများမှာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်ပါက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များကိုပင် ပိတ်လှောင်သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

ယီယွင်သည် လူအများအပြား အသုံးပြုရသော ရတနာမျိုးကို မူလက စိတ်မဝင်စားပေ။ ၎င်းမှာ ယီယွင်၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကို မြှင့်တင်မပေးနိုင်သလို တန်ဖိုးလည်း သိပ်မရှိလှချေ။

ယီယွင်မှာလည်း ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်သဖြင့် သူ့ကို ကူညီမည့် အစွမ်းထက် ပညာရှင် ခြောက်ဦးကို မည်သို့ အလွယ်တကူ ရှာနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားနေသည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် ဤအစီရင် ရှိပါက ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခြေအနေမှာ များစွာ ပိုကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူသည် ဤအစီရင်အတွက် ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ သို့မဟုတ် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား ကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုပါက... ထိုပေးဆပ်မှုမှာ များလွန်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ယီယွင် လုံးဝ မလိုလားသောအရာ ဖြစ်သည်။

ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ယခုလောလောဆယ် ယီယွင် လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်သည်။ ယီယွင်မှာ တိုက်စစ်ပိုင်း ပညာရပ်များ များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား မှာမူ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော နက်နဲမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ဤသစ်သားကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ သူ၏ အနာဂတ် သိုင်းဥပဒေသအတွက် များစွာ အထောက်အကူပြုလိမ့်မည်ဟု ယီယွင် ကြိုတင် ခံစားနေမိသည်။

သူသည် ဤနှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ မစွန့်လွှတ်ချင်ပေ။

"ရွေးလို့ ပြီးပြီလား"

ယီယွင် ပထမအဆင့်ရှိ ရတနာအားလုံးကို လေးနာရီကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် ဓားဝိညာဉ်က မေးလိုက်သည်။

ရတနာများကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်စေသည်။ ရတနာများစွာကို ရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသောအခါ မျက်စိလည်သွားတတ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရ ခက်ခဲတတ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် စိတ်ဓာတ် မခိုင်မာသော သိုင်းပညာရှင်များသည် ပိုကောင်းသော ရတနာကို ရွေးချယ်ရန်အတွက် မိမိနှင့် အကိုက်ညီဆုံး အရာကိုပင် စွန့်လွှတ်တတ်ကြသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဓားဝိညာဉ်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တို့မှာ ယီယွင် မည်သို့ ရွေးချယ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် ရွေးပြီးပါပြီ။ ပထမတစ်ခုကတော့... ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ပါ" ဟု ယီယွင်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဓားဝိညာဉ်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ တဲ့လား...

၎င်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် အစွမ်းထက်သော တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ပျံလွှားဓား အစီရင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်မှာ ပညာရပ်မျိုးစုံကို လျှောက်သင်နေသဖြင့် အချိန်ဖြုန်းတီးမိမှာကို သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး စိုးရိမ်နေကြသည်။

" ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ က ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုအပေါ်မှာ အရမ်းကို တောင်းဆိုမှု များပါတယ်။ အဲဒါကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ဖို့ဆိုရင် လေ့ကျင့်မှုတွေ အများကြီး လိုအပ်လိမ့်မယ်..." ဟု အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ဆိုသည်။

သူကတော့ ယီယွင်ကို ဓားဥပဒေသ ပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်စေချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင် လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ ဥပဒေသလည်း ဖြစ်သည်။ ဓားဥပဒေသ တစ်ခုတည်းကတင် ယီယွင် လေ့လာဖို့အတွက် လုံလောက်နေပါပြီ။

"စီနီယာ ဆိုလိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော် ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ကိုပဲ ရွေးပါ့မယ်။"

ယီယွင်သည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ခိုင်မာနေသည်။ အခြားသူများမှာ ဤပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ရန် အချိန်နှင့် စွမ်းအင်များစွာ ပေးရနိုင်သော်လည်း ယီယွင်တွင် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ရှိသည်။

ဓားငယ် ၉၉၉ စင်းလုံးတွင် သူ၏ မူလစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ ယီယွင်အတွက် လုံးဝ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဒါကြောင့် ဒီလို ပညာရပ်မျိုးကို သူ ဘယ်လိုမှ လက်လွတ်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါ့အပြင် ယီယွင်သည် ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည့် ဥပဒေသအတိုင်း ပုံတူကူးပြီး မလိုက်ချင်ပေ။ သူသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း ယီယွင်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သိုင်းဥပဒေသအပေါ် နားလည်မှု ရှိသည်။

သူသည် ရှေ့လူများ၏ အားသာချက်များကို ယူကာ မိမိကိုယ်ပိုင် ဥပဒေသတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ချင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ နောက်ကွယ်မှာပဲ အမြဲလိုက်နေမည်ဆိုပါက သူသည် အခြားသူ၏ အရိပ်အောက်မှာပဲ ရှင်သန်နေရပေလိမ့်မည်။

"အဲဒီလိုဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ..."

ဟု ဓားဝိညာဉ်က ယီယွင်၏ ရွေးချယ်မှုကို လက်ခံလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒုတိယမြောက် ရွေးချယ်မယ့် အရာက ဘာလဲ"

ယီယွင်သည် ဓားဝိညာဉ်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ...

"ကျွန်တော် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား ကို ရွေးပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

"အင် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ မှင်တက်သွားသည်။ ယီယွင်က သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အခန်း ၆၉၇- ဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံး

"မင်း သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားကို ရွေးမယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်က သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ပိရမစ်ကြီးအတွင်းမှ မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူငယ်၏လက်ဝါးအထက် တစ်လက်မခန့်တွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။

"သေချာပါတယ်"

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်နှင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဓားဝိညာဉ်တို့မှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ မှော်ရတနာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ၎င်းတွင် လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော တန်ဖိုးမရှိသည့်အပြင် ယီယွင်၏ အစွမ်းကိုလည်း တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"မင်း အဲဒီသစ်သားထဲမှာပါတဲ့ နိယာမ တွေကြောင့် ဒါကို ရွေးတာလား"

ဓားဝိညာဉ်က မေးလိုက်သည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားထဲရှိ နိယာမများကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည်။ လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားက "ဆွေးမြည့်နေတဲ့သစ်သားကို ပန်းပုထုလို့မရဘူး" ဟု ဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းကို ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သွန်းလုပ်ရန် ကြိုးစားပါက ထိုနိယာမများ ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ရာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လက်မှုပညာရှင် နတ်ဘုရားကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုနိယာမများအပေါ် နားလည်မှု အားနည်းနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရတနာသွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးချရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အဲဒီထဲကနေ သိမြင်မှုအချို့ ရရှိထားလို့ပါ"

ယီယွင်သည် ထိုသစ်သားခြောက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဥပဒေသသစ်ပင်အောက်တွင် သူ တရားထိုင်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်များ မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

သူသည် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားကို ကိုင်လိုက်သောအခါ သူ၏ ရှင်သန်မှုစွမ်းအားများ ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သေခြင်းတရားကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံနေရသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဤခံစားချက်ကြောင့် ယီယွင် မထိတ်လန့်သွားပေ။ ထိုအစား သူသည် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို အသေးစိတ် လေ့လာနေပြီး သူ၏ ရှင်သန်မှုစွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း ခဲလာသည့် ခံစားချက်ကို စူးစိုက်ခံစားနေမိသည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားသည် အရင်က သူရရှိခဲ့သော ဥပဒေသသစ်ရွက်နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။

ဥပဒေသသစ်ရွက်သည် ကမ္ဘာဦးအစကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ဥပဒေသသစ်ပင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပုံစံမျိုးစုံသော နိယာမများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းမှာ ယီယွင်အတွက် နိယာမတစ်ခုတည်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ သို့သော် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားတွင်မူ သေခြင်းတရား နှင့် ညှိုးနွမ်းခြင်း နိယာမများသာ သီးသန့် ပါဝင်နေသည်။

ယီယွင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဓားဝိညာဉ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မင်းဟာ သေခြင်းတရားနဲ့ နီးကပ်နေတဲ့ ဒီနိယာမတွေကြားထဲမှာ နစ်မြုပ်နေတာတောင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေနိုင်သေးတာပဲ။ မင်းဟာ ဒီထဲမှာရှိတဲ့ နိယာမတွေအပေါ် နားလည်မှု တကယ်နက်ရှိုင်းတယ်ဆိုတာ ငါသိလိုက်ရပြီ။ ဒါက မင်းနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီပါတယ်"

သိမြင်မှုများ ရရှိစေနိုင်သော ရတနာတစ်ပါးမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားသည် မှော်ရတနာ မဟုတ်သော်လည်း ယီယွင်သာ ၎င်းထံမှ သိမြင်မှုတစ်ခုခု ရရှိသွားပါက အခြားမည်သည့် ရတနာထက်မဆို ပို၍တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။ ရတနာဟူသည် ပြင်ပပစ္စည်းသာ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကသာ အဓိက ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ နှင့် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား ကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဖန်တီးမှု ခန်းမထဲရှိ မိမိနှင့် အသင့်တော်ဆုံးသော ရတနာနှစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုရတနာနှစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာလည်း ထူးခြားလှသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာတို့"

ရတနာနှစ်ခုကို လက်ခံရရှိပြီး နိယာမများအပေါ် နားလည်မှု ပိုမိုမြင့်မားလာပြီးနောက် ယီယွင်သည် ဓားဝိညာဉ်နှင့် လူငယ်ကို ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

လူငယ်က ဆိုသည်။ "ဒါတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုကြောင့် ရခဲ့တာပါ။ ဒါတွေဟာ ငါတို့သခင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ဖြစ်ပြီး ငါတို့ကတော့ အစောင့်အရှောက်တွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းဟာ ဒီဓားနန်းတော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုပဲ စူးစမ်းနိုင်ဦးမယ်။

နန်းတော်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းနေရာတွေမှာတော့ သခင်ကိုယ်တိုင် ချထားခဲ့တဲ့ ချိပ်ပိတ်မှုတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။

အကယ်၍ မင်းဟာ အသက် ၁၀၀ မပြည့်ခင်မှာ ဓားနှလုံးသား ကို ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အတွင်းပိုင်းကို ဝင်ရောက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်"

သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်သည် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပညာရှင်တစ်ဦး ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားနန်းတော် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် မလွယ်ကူသည်မှာ သိသာလှသည်။ ယီယွင်၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာ ဓားနန်းတော်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ရန် များစွာ လိုအပ်နေသေးကြောင်း ယီယွင်ကိုယ်တိုင်လည်း သိထားသည်။

"စီနီယာတို့... ကျွန်တော် သိချင်တာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒီကောင်းကင်ဖန်တီးမှု ခန်းမထဲကနေ ရတနာ ဘယ်နှခုပဲ ယူရမယ်ဆိုတာက ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းလား"

ယီယွင် ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်သောအခါ ဓားဝိညာဉ်နှင့် လူငယ်တို့မှာ မျက်ခုံးပင့်သွားကြသည်။ ယီယွင်သည် ရတနာနှစ်ခုတည်းနှင့် မတင်းတိမ်နိုင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ မင်းအတွက် ရတနာတွေက မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်လို့လား" လူငယ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးလိုက်သည်။

"ရတနာ တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုပဲ ရွေးရမယ်ဆိုတာက သခင်ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ"

"ဒီစည်းမျဉ်းကို ချထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဆက်ခံသူအနေနဲ့ ပြင်ပပစ္စည်းတွေအပေါ်မှာ အရမ်း မမှီခိုစေချင်လို့ပဲ။ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းရှိဖို့က အဓိကပဲ။ ပြင်ပပစ္စည်းတွေ များလွန်းရင် မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။

နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကတော့ နားထောင်လို့ မကောင်းပေမဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စရိုက်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ပြောဖို့ခက်တယ်။ ဒါ့အပြင် သိုင်းဥပဒေသမှာ အန္တရာယ်တွေ များလွန်းတော့ လမ်းခုလတ်မှာ သေဆုံးသွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သခင်စုဆောင်းထားတာတွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်တည်းက အားလုံးကို ယူသွားပြီးမှ သူက သစ္စာဖောက်တာ ဖြစ်ဖြစ်၊ လမ်းမှာ သေတာဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်သွားရင် နောက်ထပ် ဆက်ခံမယ့်သူတွေအတွက် ဘာမှကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယီယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် လမ်းခုလတ်တွင် သေဆုံးနိုင်ချေတို့မှာ ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ရမည့် အချက်များပင် ဖြစ်သည်။

သူ ချမှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများမှာ အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။

"စီနီယာတို့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒါဟာ ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် စီနီယာတို့ကို အခက်မတွေ့စေပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဖန်တီးမှု ခန်းမထဲမှာ ကျွန်တော့်အတွက် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိနေပါသေးတယ်။ အဲဒါကို ကျွန်တော့်အတွက် ယူချင်တာ မဟုတ်ဘဲ ခဏလောက် ငှားချင်လို့ပါ"

"ကျွန်တော် အစီရင် ပညာရပ်တစ်ခုကို ငှားချင်တာပါ။ အဲဒါက လူအများကြီး ပူးပေါင်းပြီး စွမ်းအင်ပေးရတာ ဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအတွက် အသုံးချဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီပစ္စည်းကို သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ပြန်ပေးပါ့မယ်လို့ ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုပါတယ်။

အဲဒီလိုဆိုရင် ဒုတိယအချက်ဖြစ်တဲ့ ပစ္စည်းဆုံးရှုံးမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ စီနီယာတို့ ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ"

ယီယွင်သည် အစောပိုင်းကတည်းက နတ်ဘုရားပိတ်လှောင် ချိပ်ပိတ်မှု အစီရင်ကို သဘောကျနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအစီရင်ကို ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ယီယွင်အတွက်မှာမူ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုပွဲပြီးလျှင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ် သုံးရုံနှင့် ရတနာရွေးချယ်ခွင့် တစ်ခုကို အသုံးချရန်မှာ မထိုက်တန်လှချေ။

အကယ်၍ ငှားယူပြီး ပြန်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အဆင်ပြေပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားသောအခါ လူငယ်နှင့် ဓားဝိညာဉ်တို့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ငှားရုံသာ ငှားမည်ဆိုပါက ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင် စိုးရိမ်ခဲ့သည့် အချက်နှစ်ချက်လုံးနှင့် ငြိစွန်းခြင်း မရှိပေ။

"မင်း ငှားချင်တဲ့ အစီရင်က နတ်ဘုရားပိတ်လှောင် ချိပ်ပိတ်မှု မဟုတ်လား"

ဓားဝိညာဉ်၏ မေးခွန်းကို ယီယွင် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ ပထမအဆင့်တွင် အစီရင် ပညာရပ်မှာ များများစားစား မရှိသဖြင့် သူ ဘာကိုလိုချင်သည်မှာ မှန်းဆရန် လွယ်ကူလှသည်။

"မင်း ဒါကို ထာဝရဝဲဂယက် ထဲက မိစ္ဆာတပည့် ခုနစ်ယောက်ကို တိုက်ဖို့အတွက် သုံးမလို့လား"

ဓားဝိညာဉ်သည် မိစ္ဆာတပည့် ခုနစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို သိထားသည်။ သို့သော် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ ရှင်သန်ရေးမှာ သူ၏အတွက် အရေးကြီးသောအရာ မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"စီနီယာတို့... ကျွန်တော် မှားမတွေးဘူးဆိုရင် နတ်သင်္ချိုင်း ချောက်နက် ရဲ့ ထာဝရဝဲဂယက်အောက်မှာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရတဲ့ တည်ရှိမှုက ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် မဟုတ်လား"

ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သံသယကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

တစ်လောကလုံးတွင် ထာဝရဝဲဂယက်အောက်၌ ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော ဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံးနှင့် အဆင့်တူ အစွမ်းထက်သူမှာ သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုမျက်လုံးကို ချိပ်ပိတ်ခဲ့သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယီယွင် စကားပြောနေစဉ် ဓားဝိညာဉ်နှင့် လူငယ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အရင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေကြသည်။

"မင်း မှန်ပါတယ်။ ထာဝရဝဲဂယက်ထဲက တည်ရှိမှုဟာ သခင်နဲ့ တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တယ်" ဟု လူငယ်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

"အဲဒီတည်ရှိမှုသာ မရှိခဲ့ရင် သခင်ဟာ ဒီလောက်စောစော သေဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အင်"

လူငယ်၏ စကားကြောင့် ယီယွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားဝိညာဉ်က သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ တည်ရှိရာ စကြဝဠာကြီး စတင်ဖြစ်ပေါ်စအချိန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသကို ထိန်းချုပ်တဲ့ ကမ္ဘာဦးအစ နတ်ဘုရားတွေဟာ ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲ အခြေအနေကနေ မွေးဖွားလာခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ဟာ စကြဝဠာထဲက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးခဲ့ကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီစကြဝဠာထဲမှာ သက်ရှိတွေ အများကြီး ရှိလာခဲ့တယ်။ သူတို့နဲ့ နတ်ဘုရားတွေကြားက ဇာတ်လမ်းကိုတော့ စကားလုံးတွေနဲ့ ဖော်ပြလို့ မကုန်နိုင်ပါဘူး။ အတိုချုပ်ပြောရရင် ရှေးဟောင်းကာလမှာ သက်ရှိတွေထဲက အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်ချင်ကြတဲ့အတွက် နတ်ဘုရားတွေကို စတင်တော်လှန်ခဲ့ကြတယ်"

"ရှေးဟောင်းစစ်ပွဲကြီးဟာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ပါဝင်ခဲ့သူတွေက ငါ့သခင်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်က ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရှင်တွေ အများကြီး ပါဝင်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးကို အုပ်စိုးနေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြပြီး စနစ်သစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်"

"အဲဒီနတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် မှာတော့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်။ သူ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပညာရှင်ကြီးတွေဟာ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းခွဲပြီး သီးခြားစီ ချိပ်ပိတ်ခဲ့ကြရတယ်"

"အဲဒီအချိန်က နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ချိပ်ပိတ်ဖို့အတွက် မဟာကမ္ဘာ ၃၃ ခု ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်"

"နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ၃၃ ပိုင်း ခွဲခြားခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကတော့ - မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ ဦးခေါင်း၊ လက်၊ ခြေ၊ လက်မောင်း၊ လက်ဖျံ၊ ပေါင်၊ ခြေသလုံး၊ အတွင်းကလီစာ ၅ မျိုး၊ အူလမ်းကြောင်း ၆ မျိုး၊ ဦးနှောက်၊ ကျောရိုးနဲ့ ကိုယ်ထည်တို့ပဲ ဖြစ်တယ်"

"အဲဒီ ၃၃ ပိုင်းကို မဟာကမ္ဘာ ၃၃ ခုမှာ ခွဲပြီး ချိပ်ပိတ်ခဲ့ကြတယ်။ ကမ္ဘာတစ်ခုချင်းစီရဲ့ ချိပ်ပိတ်မှုကို ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးတွေက ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြတာ။ ချိပ်ပိတ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားဒြပ်စင်တွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ မှော်ရတနာတွေကို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်"

"ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကိုယ်တိုင်ကတော့ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ ဧရာမ မှော်ရတနာကြီး တစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ ဖိနှိပ်ခံထားရတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကတော့ နတ်ဘုရားရဲ့ ညာဘက်မျက်လုံး ပဲ ဖြစ်တယ်"

"နတ်ဘုရားရဲ့ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ဖန်တီးခြင်းမျက်လုံး လို့ သိကြပြီး၊ ညာဘက်မျက်လုံးကိုတော့ ဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံး လို့ သိကြတယ်"

"ဒီဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံးဟာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းပြီး ထာဝရဝဲဂယက်ထဲမှာ ပေါ်လာလေ့ရှိတဲ့ ဧရာမ မျက်လုံးကြီးပဲ ဖြစ်တယ်"