အခန်း (၆၉၈-၇၀၀)
Vol. 47 Ch. 698-700
အခန်း ၆၉၈- ပျက်စီးသွားသော နေရာကူးအစီရင်
"နတ်သင်္ချိုင်း ချောက်နက်ထဲက ထာဝရဝဲဂယက်ထဲမှာရှိတဲ့ ဧရာမမျက်လုံးကြီးက တကယ်ပဲ မျက်လုံးတစ်လုံးတည်းလား"
ယီယွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုမျက်လုံးသည် အချင်းမိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ကျယ်ဝန်းကြောင်း သူသိထားသည်။ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီဝေးသော နေရာမှကြည့်လျှင်ပင် လူတို့သည် ထိုမျက်လုံးကို ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ကြီးမားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။
ယီယွင်သည် မူလက ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတစ်ကောင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးကိုသာ ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ ညာဘက်မျက်လုံးဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
မျက်လုံးတစ်လုံးတည်းကပင် ဤမျှစွမ်းအားရှိပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးလုံး၏ စွမ်းအားမှာ မှန်းဆရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ရှေးဟောင်းကာလမှ စစ်ပွဲကြီးမှာ မည်မျှခမ်းနားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မည်နည်း။
"ဒါဆိုရင် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးအပါအဝင် ဒီကမ္ဘာတွေ တည်ရှိနေရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်က ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို ချိပ်ပိတ်ဖို့အတွက်ပဲပေါ့..."
ဓားဝိညာဉ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်။ "မှန်တယ်။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာဟာ ရွေးချယ်ခံထားရတဲ့ ကမ္ဘာ ၃၃ ခုထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒီကမ္ဘာတွေကို ရွေးချယ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သူတို့ဟာ ကြီးမားပြီး တည်ငြိမ်မှုရှိသလို၊ တည်နေရာကလည်း ဝေးလံခေါင်သီလို့ပဲ။"
"တည်ငြိမ်တဲ့ကမ္ဘာ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့နေရာ"
ယီယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံသို့ ထွက်ခွာရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို သီးခြားစီ ချိပ်ပိတ်ထားတယ်ဆိုပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ သူပြန်ပြီး ရှင်သန်လာမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား"
"ကံကောင်းရင် ဘေးမသင့်ဘူး၊ ဘေးသင့်ရင်လည်း ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ နတ်ဘုရားဟာ စကြဝဠာအစကတည်းက မွေးဖွားလာတာ။ သူဟာ ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသနဲ့ ထပ်တူပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသက တစ်ခုခုဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားဆိုရင် တားဆီးဖို့ အရမ်းခက်တယ်။
ဒါပေမဲ့... အခုပေါ်လာတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာတပည့်လေးတွေလောက်နဲ့တော့ နတ်ဘုရားရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံး ကို လွှတ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး။"
ဓားဝိညာဉ်နှင့် ချီပိုင်တို့မှာ ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပေါ်ပေါက်လာခြင်းအပေါ် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပုံမရပေ။
၎င်းတို့သည် နတ်သင်္ချိုင်း ချောက်နက်မှ ချိပ်ပိတ်မှုများကို မထိခိုက်သရွေ့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးရှိ သက်ရှိအားလုံး ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
"ယီယွင်... မင်း တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားပိတ်လှောင် ချိပ်ပိတ်မှု ကို ငှားချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ ငှားပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တာကတော့ အဲဒီရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုတွေနဲ့ မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းဟာ ငယ်လွန်းသေးတယ်။
သူတို့ရဲ့ အသက်တမ်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းရဲ့အသက်က ဘာမှမဟုတ်သလောက်ပဲ။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာဟာ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံရဲ့ လက်အောက်ခံ ကမ္ဘာလေးတစ်ခုပဲ။ ဒီကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိတွေဟာ စကြဝဠာကြီးနဲ့ ယှဉ်ရင် ဖုန်မှုန့်လေးတွေလောက်ပဲ သေးငယ်တယ်"
ဓားဝိညာဉ်သည် ယီယွင်ကို အတွေ့အကြုံများ ရစေချင်သော်လည်း အန္တရာယ်များလွန်းသော အရာများကိုမူ မလုပ်စေချင်ပေ။ ပါရမီရှင်များစွာသည် လမ်းခုလတ်တွင် သေဆုံးသွားတတ်ကြသဖြင့် သူ၏ ကောင်းမွန်သော ဆက်ခံသူကို လက်လွတ်မခံချင်ပေ။
"စီနီယာတို့ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့ အဲဒီကြယ်ဆိုးကြီးနဲ့ သွားမပတ်သက်ပါဘူး။ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက်မရှိဘဲနဲ့တော့ ကျွန်တော် အောင့်အီးသည်းခံပြီး ကျင့်ကြံနေမှာပါ။ ဒီအစီရင်ကို ငှားရတာကလည်း အရေးပေါ်ကိစ္စတွေအတွက် သုံးဖို့ပါ"
ယီယွင်သည် ကမ္ဘာကူးလာသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကို ကာကွယ်ရန် အသက်ပေးမည်ဟူသော ပြင်းထန်သော စိတ်ဓာတ်မျိုး မရှိပေ။ သို့သော် အပြစ်မဲ့သော သက်ရှိများစွာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးနေရခြင်းမှာ ယီယွင်၏ စိတ်ကို ထိခိုက်စေသည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသဖြင့်သာ ဘာမှမလုပ်နိုင်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ။ အဲဒီလို နားလည်ရင် ရပါပြီ။ ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကပဲ အခြေခံပဲ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဓားဝိညာဉ်သည် ထောင်ချီသော နှင်းနယ်မြေ ပျံလွှားဓားအစုံနှင့် ကျမ်းစာကို ယီယွင်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဓားငယ်များကို ခါးပတ်တစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်။
ထိုခါးပတ်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင် မှော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ငါးပေခန့် ရှည်လျားပြီး ဓားငယ် ၉၉၉ စင်းလုံးကို ဆံ့သည်။
ယီယွင်သည် ဓားငယ်တစ်စင်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ မီးခိုးဖြူရောင်ရှိပြီး သတ္တုနှင့် မတူဘဲ ကျောက်စိမ်းနှင့် ပိုတူနေသည်။ ၎င်းကို ရှေးဟောင်းကာလမှ နဂါးဝါးမြို နတ်ဘုရားငါးမန်း ၏ သွားများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သိလိုက်ရသည်။
ရတနာသုံးခုလုံးကို ရရှိပြီးနောက် ယီယွင်သည် ချီပိုင်နှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို ထပ်မံဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ခွဲခွာခဲ့သည်မှာ ခြောက်လကျော်ရှိပြီဖြစ်သောကြောင့် ယီယွင် ဓားနန်းတော်ပြင်ပသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်ခြေချခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားနန်းတော်၏ အဝင်ဝတွင် လင်းရှင်းထုံမှာ တရားထိုင်ရင်း ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်၏ ဓားဆန္ဒ များကို သိမြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ယီယွင်သည် လင်းရှင်းထုံကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် လင်းရှင်းထုံ မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်လှသော ဓားဆန္ဒများကို ယီယွင် ခံစားလိုက်ရသည်။
"ရှင်းထုံ... ခြောက်လကျော်အတွင်းမှာ မင်း ကိုယ်ပိုင်ဓားဆန္ဒကိုတောင် ရသွားပြီပဲ။ ဒါက ရေခဲဓားဆန္ဒ မဟုတ်လား"
လင်းရှင်းထုံက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေသည်။
"ယီယွင်... မင်းလည်း အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်သွားပုံရတယ်။ ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားရဦးမယ်။ မင်းနောက်မှာ ကျန်ခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူးလေ"
"ရှင်းထုံ... ငါတို့ သွားကြစို့"
ယီယွင်သည် ဓားနန်းတော်တွင် သိမြင်မှုများစွာ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်၍ ယခု ထွက်ခွာရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဥက္ကာခဲ ချောက်နက်အတွင်းမှ ပျံထွက်လာခဲ့ကြပြီး တောရိုင်းနယ်မြေရှိ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု များ တည်ဆောက်ထားသော နေရာကူးအစီရင်ရှိရာသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
ကျန်းရှောင်ယုသည် ယီယွင်ထံသို့ နေရာကူးအစီရင်များ၏ မြေပုံကို ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယီယွင်နှင့် လင်းရှင်းထုံတို့ နေရာကူးအစီရင်ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။
နေရာကူးအစီရင်ရှိရာ တောင်တန်းကြီးမှာ ဧရာမ ငလျင်တစ်ခု ဒဏ်ကို ခံထားရသကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသည်။ လေထဲတွင်လည်း သွေးညှိနံ့များနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ လွှမ်းမိုးနေသည်။
"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ" လင်းရှင်းထုံ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။
"သွားကြစို့" ယီယွင်၏ မျက်နှာမှာ တည်တံ့သွားပြီး လင်းရှင်းထုံ၏ လက်ကိုဆွဲကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်ရာဆီသို့ အမြန်သွားခဲ့ကြသည်။
ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
နေရာကူးအစီရင်မှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲပျက်စီးနေပြီး ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု များ၏ ရုပ်အလောင်းများနှင့် သွေးအိုင်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
နေရာကူးအစီရင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော အစောင့်များမှာ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုမူ သူတို့အားလုံးမှာ လုံးဝ သုတ်သင်ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း ၆၉၉- တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု
ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ နေရာကူးအစီရင် ပျက်စီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယီယွင်၏ ရင်ထဲ၌ တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်ထားသော ဤနေရာကို မည်သူက မြေလှန်ဖျက်ဆီးသွားသနည်းဆိုသည်ကို သူ မတွေးတောနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။
ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလား
ဤအချိန်တွင် ဤမျှအစွမ်းထက်သော အဖျက်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သူမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးတည်းသာ ရှိသည်။
လူသားမျိုးနွယ်စုများမှာလည်း သူတို့၏ အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုကို လာရောက်ရန်စရန် အကြောင်းမရှိပေ။
မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် ယီယွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်လာတော့သည်။ ထိုမိစ္ဆာသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာကို စွန့်ခွာပြီး တောရိုင်းနယ်မြေ ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီလား။
ယီယွင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ အရင်က သူမြင်ခဲ့ရသော မှတ်တမ်းများအရ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် လူသားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သယံဇာတနှင့် လူဦးရေ ထူထပ်သော ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှာ သူ၏ စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် အဘယ်ကြောင့် လူသူကင်းမဲ့ပြီး အရင်းအမြစ်ရှားပါးသော တောရိုင်းနယ်မြေသို့ ရောက်လာရသနည်း ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုမှာ လူဦးရေ နည်းပါးပြီး လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။
"ယီယွင်... ဒီနေရာကူးအစီရင်က အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လှစ်ခံထားရတာပဲ..."
လင်းရှင်းထုံက ပျက်စီးနေသော အစီရင်မှ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် သူမ၏ ကောက်ချက်ကို ပြောလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမ ကို ကျွမ်းကျင်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် နေရာကူးအစီရင်တစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုကာ တစ်ဖက်သို့ ကူးပြောင်းသွားနိုင်သည်။
အကယ်၍ ထိုသူမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပါက သူဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် အစီရင်မှာ လုံးဝ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတတ်သည်။
ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းသည်မှာ ဤနေရာကူးအစီရင်သည် တောရိုင်းနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု ဌာနချုပ် သို့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာတွင် ကျန်းရှောင်ယု၊ လင်မိသားစုဝင်များနှင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ အမာခံများ ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသာ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင်...
"တောက်"
ယီယွင်၏ လက်သီးမှာ တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် အရိုးချင်း ထိသံပင် ကြားနေရသည်။
"ငါ့ရဲ့ သတင်းပို့ကျောက်တုံးကို ရှောင်ယုဆီမှာ ထားခဲ့သင့်တာ။ ဒါဆို ဘေးဒုက္ခကြုံရင် သူ ငါ့ကို အသိပေးနိုင်မှာ"
ယီယွင် နောင်တရနေမိသည်။ သူနှင့် ကျန်းရှောင်ယုတို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဒုက္ခပေါင်းစုံကို အတူဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလက်ချက်ဖြင့် တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူကိုယ်သူ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ယီယွင်... သတင်းပို့ကျောက်တုံး ထားခဲ့လည်း ထူးမှာမဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နေရာကူးကို သုံးလိုက်ကတည်းက ဒီအစီရင်က ပျက်သွားပြီ။
ငါတို့ ဓားနန်းတော်ကနေ အချိန်မီ ရောက်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို... ရှောင်ရုံကိုယ်တိုင်လည်း မင်းကို အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲမသွင်းချင်လို့ ကျောက်တုံးကို ခွဲမှာမဟုတ်ဘူး" လင်းရှင်းထုံက သက်ပြင်းချရင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
ယီယွင် ဘာစကားမှ မဆိုတော့ဘဲ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်သည်။ နေရာကူးအစီရင် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်၍ သူတို့သည် မိုင်ပေါင်း သန်းချီဝေးသော ခရီးကို ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် ဖြတ်သန်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ယီယွင်၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လှသဖြင့် လေထုမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ကာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကြောင့် လမ်းတလျှောက်ရှိ သားရဲကြီးများပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြရသည်။
ရက်အနည်းငယ် ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
အပျက်အစီးများ........
သူတို့ မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်သမျှမှာ အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော တောရိုင်းနန်းတော်ကြီးမှာ ယခုမူ ပြိုပျက်နေပြီး လေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အကြွင်းအကျန်များသာ ရှိတော့သည်။
ယီယွင်၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ အေးစက်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် ဆင်တူနေသည်။
"ယီယွင်... စိတ်အေးအေးထားပါဦး။ ဒီမှာ အလောင်းတွေ အများကြီး မရှိသေးဘူး... အခြေအနေက ငါတို့ထင်သလောက် မဆိုးနိုင်သေးဘူး"
လင်းရှင်းထုံ သတိထားမိသည်မှာ မှန်ပါသည်။ အပျက်အစီးများကြားတွင် နန်းတော်စောင့် သားရဲကြီးအချို့နှင့် အစောင့်အနည်းငယ်၏ ရုပ်အလောင်းများ ရှိသော်လည်း၊ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင် သေဆုံးသူ အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးနေသည်။
ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ပျက်စီးနေသော နန်းတော်အောက်ရှိ ကျောက်တုံးများကြားတွင် ပိမိနေသော အလောင်းများကို သူ စစ်ဆေးသည်။
ထိုအထဲတွင် လင်မိသားစု တပည့်အချို့ ပါဝင်သော်လည်း အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်း အထူးချွန်ဆုံး သူရဲကောင်းများကိုမူ သူ မတွေ့ရပေ။
အကယ်၍ ထိုအစွမ်းထက်သူများ သေဆုံးခဲ့လျှင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျန်ရှိနေမည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ပို၍ ထင်ရှားနေပေလိမ့်မည်။
ဤအချက်က ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူတို့တွေ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလား။
အခန်း ၇၀၀- ခိုလှုံရာ
ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ အပျက်အစီးများကြားတွင် အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။ ကျန်းရှောင်ယု သို့မဟုတ် သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်အလောင်းကို သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ယီယွင်သည် ကျန်းရှောင်ယုကို အလွန်ပင် ကောင်းကောင်းသိသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေပါက ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ပြီး ခွဲခြားနေရန်ပင် မလိုဘဲ သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားရုံနှင့် ယီယွင် ချက်ချင်း ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းက ကျန်းရှောင်ယုတစ်ယောက် သွေးအိုင်ထဲတွင် အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းနေမည့် မြင်ကွင်းကို သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုအတွေးကပင် ယီယွင်ကို အသက်ရှူရ ကျပ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းမှာ ဖြစ်မလာခဲ့သဖြင့် ယီယွင်၏ ရင်ထဲမှ အပူထုပ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ရသည်။
"အစ်မရှောင်ယု အသက်ရှင်နေဦးမှာပါ"
ယီယွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမ ဤနေရာတွင် မရှိသရွေ့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။
"သူတို့တွေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာလား"
လင်းရှင်းထုံလည်း အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရသည်။ လင်မိသားစု နေထိုင်ရာ နေရာတဝိုက်တွင်လည်း ရုပ်အလောင်း အနည်းငယ်သာ ရှိနေသည်။ သူမ အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်သော အဘွားလင်မှာလည်း အသက်ရှင်နေနိုင်ခြေ ရှိသည်။
သို့သော် လင်မိသားစုနှင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ လက်တွင်းမှ မည်သို့ လွတ်အောင် ပြေးခဲ့ကြသနည်းဆိုသည်မှာ မှန်းဆရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူမ သိထားသလောက်မူ ထိုမိစ္ဆာကို သူတို့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။
မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် နေရာကူးအစီရင်ကို သုံးပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဗဟိုချက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လူအနည်းငယ် လွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် လင်မိသားစုတို့သည် ဤဘေးဒုက္ခမှ တော်တော်များများ လွတ်မြောက်သွားပုံရသည်။
၎င်းမှာ အံ့ဖွယ်တစ်ပါးပင်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယခုအချိန်မှာ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ဘယ်ကို ရောက်သွားကြသလဲဆိုသည်ကို အရင်ရှာရမည်။
"ရှင်းထုံ... ငါတို့ သေချာရှာကြစို့။ တစ်ခုခုတော့ ချန်ထားခဲ့မှာပဲ"
ယီယွင်သည် ပြိုကျနေသော နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး လင်းရှင်းထုံက လင်မိသားစု နေရာဆီသို့ ပျံသွားသည်။ သူတို့သည် ချန်ထားခဲ့မည့် သဲလွန်စများကို ရှာဖွေကြတော့သည်။ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရုတ်တရက် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင်ပင် ကျန်းရှောင်ယုတို့သည် ယီယွင်နှင့် လင်းရှင်းထုံတို့အတွက် တစ်ခုခုတော့ ချန်ထားခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။
မည်မျှပင် အချိန်လုပြီး ထွက်ပြေးရပါစေ၊ ဤမျှလောက်သော အလုပ်ကိုတော့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မကြာမီပင် ယီယွင်သည် အပျက်အစီးများကြားမှ မြေပုံကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းရှောင်ယု၏ အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် ရှာရလွယ်ကူလှသည်။ အိပ်ဆောင်မှာ ပြိုကျနေသော်လည်း အချို့နေရာများမှာ မပျက်မစီး ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် ကျန်းရှောင်ယု၏ အရှိန်အဝါ အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေသေးသည်။ ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး ပြိုကျနေသော အမိုးများကို လက်ဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ဝုန်း......
ကျောက်ခဲနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ကျောက်စိမ်းပြားမှာ ယီယွင်၏ လက်ထဲသို့ ပျံဝင်လာသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် ယီယွင် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းထဲတွင် အလျင်စလို ဆွဲထားသော မြေပုံတစ်ခု ပါဝင်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပါရှိသည်။ မြေပုံ၏ နောက်ကျောဘက်တွင်တော့ စာသားလေး တစ်ကြောင်း ပါဝင်သည်။
"ယွင်အာ... ဂရုစိုက်ပါ"
စာလုံးများမှာ မသေသပ်လှဘဲ ကျန်းရှောင်ယု အလွန်အမင်း အလျင်စလို ရေးထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ယီယွင်၏ စိတ်မှာ လျော့ကျသွားရသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထွက်ပြေးနေရသဖြင့် ကျန်းရှောင်ယုမှာ အခြားအရာများ ပြောပြရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ဤရိုးရှင်းသော စာသားလေး တစ်ကြောင်းတည်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်ပူမှုနှင့် ချစ်ခင်မှုအားလုံး ပါဝင်နေသည်။
"အစ်မရှောင်ယု အဆင်ပြေမှာပါ..."
ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမို ကြီးထွားလာသည်။ ဤမြေပုံသည် သူတို့ ထွက်ပြေးသွားသည့် နေရာကို ညွှန်ပြနေကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ မြေပုံပေါ်မှ အမှတ်အသားမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်နေရာကူး အစီရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းက ကျန်းရှောင်ယုသည် ယီယွင်ကို နေရာကူးအစီရင်နေရာများ အားလုံး ပြောပြထားဖူးသဖြင့် သူ ချက်ချင်း သိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤမြေပုံကို ရရှိသူသည် နေရာကူးအစီရင် နေရာများကို မသိပါက သူတို့ ဘယ်ကို ပြေးသွားသလဲဆိုသည်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းရှောင်ယုသည် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ရှင်းထုံ... ရှာတွေ့ပြီ"
ယီယွင်က လင်းရှင်းထုံထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။
လင်းရှင်းထုံသည် မြေပုံကို ကြည့်သော်လည်း ဘာမှနားမလည်ပေ။ သို့သော် သူမက ဘာမှထပ်မမေးဘဲ "ငါတို့ အခုပဲ သွားကြမလား" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။ သူမလည်း လင်အဖွားတော်၏ ဘေးကင်းမှုကို အတည်ပြုချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ အခုပဲ သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နောက်ယောင်ခံ မလိုက်ခံရဖို့ သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ်"
"နောက်ယောင်ခံလိုက်ခံရဖို့ မင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ပြောတာလား အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."
လင်းရှင်းထုံ မှင်တက်သွားသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အရင်က အပြုအမူများအရ သူသည် ရှာတွေ့သည်နှင့် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်သည်။ နောက်ယောင်ခံလိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ယီယွင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်။ "သေချာအောင်လို့ပါ။ အရင်ကတော့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ သိတဲ့ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူ့ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု နေရာကူးကို သုံးပြီး ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ သူက သယံဇာတ ပေါများတဲ့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကို ထားခဲ့ပြီး ဘာလို့ ဒီ တောရိုင်းနယ်မြေကို လာရတာလဲဆိုတာ ငါ စဉ်းစားမရဘူး"
ယီယွင်သည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဘာတွေ ကြံစည်နေသလဲဆိုသည်ကို မသိပေ။ ထိုမိစ္ဆာတွင် ဉာဏ်ရည် မရှိဟုပင် သူ ထင်ခဲ့ဖူးသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ နီလာယန်သခင်၏ ဒဏ်ရာပေးမှုကို ခံခဲ့ရသလို နှစ်ပေါင်း သန်းချီ ချိပ်ပိတ်ခံထားရသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နေပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဉာဏ်ရည်ရှိသူလား သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုတည်းနှင့် လှုပ်ရှားနေသည့် အရုပ်လားဆိုသည်ကို ယီယွင် မသိနိုင်ပေ။
"ကောင်းပြီလေ..." လင်းရှင်းထုံက သဘောတူလိုက်သည်။
ဂရုစိုက်ခြင်းမှာ ဘယ်တော့မှ မမှားနိုင်ပေ။
သူတို့နှစ်ယောက်သည် မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ခရီးနှင်လာရသဖြင့် ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်၍ အပျက်အစီးများကြားတွင် တစ်ရက်ခန့် အနားယူလိုက်ကြသည်။ ဒုတိယမြောက်နေ့ ညသန်းခေါင်အချိန်တွင်တော့ ယီယွင်နှင့် လင်းရှင်းထုံတို့သည် တောရိုင်းနန်းတော် အပျက်အစီးများမှ ပျံထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ယီယွင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်အမြင် ကို ဖွင့်ထားသည်။ ဓားနန်းတော်တွင် သိမြင်မှု ရရှိပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြုကာ ၅ မိုင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အစွမ်းထက်သော ရှင်သန်မှု စွမ်းအားများ မရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ယီယွင်သည် နန်းတော်အနီးရှိ နေရာကူး အစီရင်လေးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ထိုအစီရင်မှာ မပျက်စီးသေးပေ။
၎င်းကို အသုံးပြု၍ မိုင်ပေါင်း ၅၀၀၀ ခန့်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ယီယွင်သည် ထိုနေရာကူး အစီရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သတ်မှတ်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။
လူရိပ်နှစ်ခုမှာ ကြယ်စင်စုံလင်သော ညကောင်းကင်ယံတွင် အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ကျန်းရှောင်ယု မှတ်သားထားသော နေရာမှာ ယခုနေရာမှ မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ဝေးကွာသော တောင်တန်းကြီးများနှင့် ရွှံ့ညွန်တောများထဲတွင် ရှိနေသည်။ ထိုနေရာမှာ ဝေးလံခေါင်သီလှပြီး တစ်ချိန်က ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကျဉ်းထောင် ဖြစ်ခဲ့သော နေရာဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သိလိုက်ရသည်။