အခန်း (၇၀၁-၇၀၃)

အခန်း ၇၀၁- မိတ်ဆွေဟောင်းများ

တောရိုင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျား၊ ဝေးလံခေါင်သီလှသော တောင်တန်းကြီးများအတွင်း...

တောရိုင်းနယ်မြေသည်ပင် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသော နေရာဖြစ်သည်ဆိုပါက၊ ထိုနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ တောင်တန်းကြီးများမှာမူ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များပင် ခဲခဲယဉ်းယဉ်း ရောက်ရှိတတ်သော နေရာဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် တောင်စဉ်တောင်တန်းပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားစွာ တည်ရှိနေပြီး၊ တောင်ကြားများတွင်လည်း ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော အိုင်ကြီးများ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ကျယ်ပြန့်လှသော ရွှံ့ညွန်တောများ၊ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘားများနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နယ်မြေများလည်း ရှိနေကာ ထိုနေရာများ၌ အစွမ်းထက်လှသော သားရဲကြီးများ ခိုအောင်းနေကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါမျိုးစုံရှိသော ဤတောင်တန်းကြီးများသည် တောရိုင်းနယ်မြေ၏ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ သားရဲများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သော ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များပင် မဟုတ်ပါက၊ လူသား ကောင်းကင်သခင် အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤနေရာမျိုး၌ အလွန်အမင်း သတိထားရပေမည်။

ဧရာမသားရဲအုပ်ကြီးနှင့်သာ တိုးခဲ့ပါက အသက်ဘေးပင် ကြုံရနိုင်သည်။

ဤတောင်တန်းကြီးများသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ပေးရာ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကျူးလွန်သော ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဤနေရာသို့ နယ်နှင်ဒဏ် ပေးလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် အခြားသော လူမျိုးစုဝင်များကိုလည်း ဤနေရာ၌ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားတတ်သည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် လူသားများလည်း ပါဝင်သည်။

လူသားနှင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုမှာ ရန်ဘက်များဖြစ်ကြသဖြင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရသော လူသားစစ်သည်များကို ပြန်လွှတ်ပေးလေ့မရှိဘဲ၊ အများစုကို ဤတောင်တန်းများအတွင်း၌ပင် တစ်သက်လုံး ပိတ်လှောင်ထားလေ့ရှိသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဤမျှ ဝေးလံပြီး လျှို့ဝှက်လှသော နေရာသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ ယာယီခိုလှုံရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြား ဤနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသဖြင့် မူလကရှိသော အကျဉ်းထောင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အကျဉ်းသားများကိုလည်း ယာယီလွတ်လပ်ခွင့် ပေးထားသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် အစီရင်များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသလို၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲကြီးများကြောင့်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အကျဉ်းထောင်များအတွင်းမှ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသော အကျဉ်းသားများသည် စားကျက်မြေတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် စုဝေးနေကြသည်။ ၎င်းမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု တည်ထောင်ထားသော သားရဲမွေးမြူရေးခြံ ဖြစ်ပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ကျယ်ဝန်းသည်။

ဤနေရာရှိ သားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် လေ့ကျင့်ထားပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု ထိပ်တန်းစစ်သည်များ၏ စီးတော်ယာဉ်များအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

သားရဲမွေးမြူရေးခြံအတွင်းရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပညာရှိဟန်ရှိသော လူတစ်ယောက်သည် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေသည်။ သူသည် သူနှင့်မလှမ်းမကမ်းရှိ သားရဲကြီး ၁၂ ကောင်ကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသားရဲကြီးများမှာ ဒေါသကြီးလှသော သတ္တဝါများဖြစ်ကြပြီး အကျဉ်းသားများ အစာကျွေးချိန်တွင် ဒဏ်ရာရတတ်ကြသော်လည်း၊ ဤအပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပညာရှိရှေ့တွင်မူ သူတို့သည် အလွန်ပင် ယဉ်ပါးနေကြသည်။ သူတို့သည် ဟိန်းဟောက်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ အသားများကို ငြိမ်သက်စွာ စားနေကြသည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပညာရှိမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါမှာ ရှေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

"လောကကြီးက ပြောင်းလဲနေပြီပဲ..."

သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြား ဤတောင်တန်းများဆီသို့ ဆုတ်ခွာလာသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ ဒဏ်ရာရနေကြပြီး၊ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပညာရှင်များပင်လျှင် မျက်နှာပျက်နေကြသည်။ အခြေအနေမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုဆိုးနေပုံရသည်။

သူ ကြားသိရသလောက်မူ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ကျရောက်နေပြီး၊ အစွမ်းထက်လှသော ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နေသည်ဟု ဆိုသည်။

"ငါ့ရဲ့ တိုင်အာ နတ်မြို့တာ် ရော ဘယ်လိုရှိနေပြီလဲ... ပြည်သူတွေအားလုံး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီလား" သူသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဤအပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပညာရှိမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တိုင်အာ နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန် ပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကျော်က ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိုင်အာ နတ်ဘုရားမြို့တော် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး မြို့တော်ဝန်အပါအဝင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။

သူတို့သည် လမ်းပြလူငယ် နှင့် သူ၏ သားရဲစစ်တပ်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။ တိုင်အာ နတ်မြို့တော်၏ တော်ဝင်မိသားစုဝင် အချို့လည်း ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ဘုရင်နှစ်ပါး၊ မင်းသားနှစ်ပါးနှင့် တိုင်းပြည်ကို မှောက်လှန်နိုင်လောက်သော အလှရှိသည့် မင်းသမီးတစ်ပါးလည်း ပါဝင်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ဤနေရာတွင် အကျဉ်းကျနေခဲ့ကြပြီး ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေခဲ့ကြသည်။

ယခု ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဤနေရာသို့ ထွက်ပြေးလာမှသာ ပြင်ပတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူတို့ စတင်သိရှိလာရခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဝန်သည် တိုင်အာ နတ်မြို့တော်၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်နေစဉ်၊ သူ၏ နောက်ဘက်မှ အဘိုးအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မြို့တော်ဝန်... ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုက လူလွှတ်လိုက်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဟိုဘက်ကို လာခဲ့ဖို့ ပြောနေတယ်"

ထိုအဘိုးအိုမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တိုင်အာ နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်သော ခန်းယန် ပင် ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ခန်းယန်မှာ အကျဉ်းကျနေရသော်လည်း သူ၏ ပျော်ပျော်နေတတ်သော စရိုက်အတိုင်းပင် ဤနေရာ၌ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နေသူ ဖြစ်သည်။

"ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ကို ခေါ်တယ် ဟုတ်လား" မြို့တော်ဝန်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "သူတို့ ဒီအထိ ထွက်ပြေးလာရပြီဆိုကတည်းက လမ်းဆုံးနေပြီ ထင်တယ်။

အကျဉ်းသားတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့ဆီက အစွမ်းကိုတောင် လိုချင်နေကြပြီပေါ့။ အားလုံးပေါင်းပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို တိုက်ကြဖို့ သူတို့ ပြောကြလိမ့်မယ်၊ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမယ်လို့လည်း ကတိပေးကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါတို့မှာ ဘာအစွမ်းရှိလို့လဲ"

ခန်းယန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မြို့တော်ဝန်ကလည်း ဘာလို့ သက်ပြင်းတွေ ခဏခဏ ချနေတာလဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဆိုလည်း ဘာဖြစ်လဲ ငါ သူ့ကို မနိုင်ရင်တောင် တစ်ချက်လောက်တော့ ကိုက်ခဲ့ဦးမှာပဲ။

ပြီးတော့ အခုတလော ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှာ ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ယောက် ပေါ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူက အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ တိုက်ကြီးရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေပြီတဲ့။

သွေးလမင်း ဂိုဏ်းကို ဖြိုခွဲရာမှာလည်း သူက အဓိကပဲတဲ့။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုက ပြောတာတော့ သူကပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို အနိုင်ယူနိုင်မယ့် တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲဆိုပဲ"

မြို့တော်ဝန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါဟာ လူတွေ မျှော်လင့်ချက် မပျက်အောင် သူတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဒီလောက် စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုတာကတော့ ယုံရခက်ပါတယ်..."

မြို့တော်ဝန်သည် ထိုသတင်းကို ကြားထားသော်လည်း မယုံကြည်နိုင်ပေ။ လူတို့သည် ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို လိုချင်တမ်းတတတ်ကြပြီး၊ မရှိလျှင်ပင် မျှော်လင့်ချက်အတွက် ဖန်တီးတတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုပါရမီရှင်လူငယ်မှာ တကယ်ရှိမရှိနှင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှရှိသည်ကိုမူ မြို့တော်ဝန် မခန့်မှန်းနိုင်သေးချေ။

အခန်း ၇၀၂- ထိပ်သီးပညာရှင်များ စုဝေးခြင်း

ဝေးလံခေါင်သီလှသော တောင်တန်းကြီးများအတွင်း၌ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော တောရိုင်းနန်းတော်တစ်ခု မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေသည်။

ဤနန်းတော်မှာ ယခင်ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဘုရင်မ၏ အဖော်မွန်မှော်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ အလိုရှိရာသို့ သယ်ဆောင်သွားနိုင်သောကြောင့် ယခု ဤတောင်တန်းများဆီသို့ ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသော မှော်ရတနာအဖြစ် မသွန်းလုပ်ထားသည့် နန်းတော်များမှာမူ တောရိုင်းနယ်မြေ၏ မူလနေရာတွင် အပျက်အစီးများအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့လေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် နန်းတော်၏ အစည်းအဝေးခန်းမကြီးအတွင်း၌ သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်တော်များ စုဝေးနေကြသည်။ ထိုသူများထဲတွင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များသာမက လူသားမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များလည်း ပါဝင်နေသည်။

တိုင်အာနတ်ဘုရားမြို့တော် မြို့တော်ဝန်နှင့် ခန်းယန်တို့ ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားကြရသည်။ သူတို့သည် တောင်တန်းကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ အကျဉ်းထောင်များအတွင်း၌သာ နေခဲ့ရသဖြင့် ပြင်ပလောကအကြောင်းကို သဲ့သဲ့သာ ကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဤနေရာသို့ ဆုတ်ခွာလာသည်ကိုသာ သိထားပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်အမြောက်အမြား ဤသို့ စုဝေးနေကြလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုမှ အဓိကဂိုဏ်းကြီးများပင် ဤတောင်တန်းများဆီသို့ လာရောက်ခိုလှုံနေကြရပုံပေါ်သည်။

"မြို့တော်ဝန်"

"ဦးလေးယန်"

လူအုပ်ထဲသို့ မြို့တော်ဝန်တို့ ဝင်သွားချိန်တွင် လူအချို့က လာရောက်ကြိုဆိုကြသည်။ အရှေ့ဆုံးမှ လူနှစ်ယောက်မှာ ဝတ်ရုံနက်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တိုင်အာနတ်မြို့တော်၏ ဘုရင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့နောက်တွင်တော့ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် တိုင်အာမင်းသမီးလေး ပါဝင်သည်။ အခြားသူများမှာတော့ အကြီးအကဲ ကျန့်ကော့ အပါအဝင် ယခင်တိုင်အာနတ်ဘုရားမြို့တော်မှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။

ဘေးအန္တရာယ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် အကျဉ်းထောင်စည်းမျဉ်းများကို မကျင့်သုံးတော့ဘဲ ထိုသူများအားလုံးမှာ လက်တွေ့တွင် လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

"အစည်းအဝေးမှာ ပါဝင်မယ့်သူတွေက အတွင်းထဲမှာပါ။ ဥပဒေသမျိုးစေ့ အဆင့် အထွက်အထိပ်ရောက်သူတွေပဲ ဝင်ခွင့်ရှိပါတယ်"

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု အစောင့်များက စစ်သည်အများစုကို အပြင်၌ တားဆီးထားသော်လည်း၊ မြို့တော်ဝန်တို့အုပ်စုမှာ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အတွင်းခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်။ ခန်းမအတွင်း၌ အလွန်ပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းမိုးနေသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုမှာ သူတို့အားလုံးအတွက် ကမ္ဘာပျက်ကိန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရစေသည်။

"ယခင် တိုင်အာနတ်မြို့တော်ရဲ့ ယွမ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ပညာရှင်များ ရောက်ရှိလာပါပြီ"

အစောင့်က မြို့တော်ဝန်တို့၏ အဆင့်အတန်းကို အကျဉ်းချုံး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရင်ဖြစ်စေ၊ မြို့တော်ဝန်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘဲ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် စွမ်းအားကသာ အရာရာဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဝန်တို့ ခန်းမအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ချိန်တွင် အလယ်၌ ဝိုင်းတော်ဦးစားပွဲကြီးတစ်ခုရှိပြီး လူပေါင်း ၂၀ ကျော် ထိုင်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသူများ၏ ကိုယ်မှထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ရင်တုန်စေသည်။ မလွဲဧကန် ထိုသူများမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စုတို့မှ အစွမ်းထက်ဆုံး ကောင်းကင်သခင်အဆင့် ပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

အံ့အားသင့်စရာ အကောင်းဆုံးမှာ ထိုအစွမ်းထက် ပညာရှင်ကြီးများကြားတွင် အသက်ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ဂုဏ်သရေရှိသော နေရာ၌ ထိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ဝတ်ရုံနီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် အမှတ်အသားများ ထွင်းထုထားသော အရိုးတောင်ဝေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် မှဲ့နီသုံးစက် ရှိနေပြီး တစ်သက်တွင် တစ်ယောက်သာ ရှိနိုင်မည့် အလှပိုင်ရှင်လေး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဝါမှာ အခြားသူများထက် အနည်းငယ် အားနည်းသော်လည်း၊ သူမ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်မှာမူ မည်သည့် ကောင်းကင်သခင်ကိုမျှ ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိပေ။

"သူက ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဘုရင်မသစ် ဖြစ်ရမယ်..."

တိုင်အာနိုင်ငံတော်မှ လူများက တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေကြသည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျန်းရှောင်ယု ပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်ကြီးများကြားတွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ မှေးမှိန်သွားခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် ဤမျှအစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များ စုဝေးနေကြသော်လည်း မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို မည်သို့ခုခံရမည်နည်းဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ တိတိကျကျ မသိကြပေ။

ခန်းမအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အားလုံးမှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် နောက်ဆုံးအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပုံရသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒီနေ့ ဒီခန်းမထဲမှာ လူသားနဲ့ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး အင်အားစုတွေ စုဝေးနေကြပါတယ်။ ဘာကြောင့် စုဝေးရသလဲဆိုတာကိုတော့ ပြောနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ကြမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးဖို့ပါပဲ"

ယခင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဘုရင်မ (ကျန်းရှောင်ယု၏ မိခင်) က စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် ထျန်းယွမ်အကြီးအကဲအဖွဲ့ မှ ကျွန်းပိုင်ရှင် ဇနီးမောင်နှံလည်း ရှိနေကြသည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့်ကစ၍ လူသားမျိုးနွယ်စုမှ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတို့သည် တောရိုင်းနယ်မြေသို့ လာရောက်ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုသည်လည်း ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေတွင် လူမျိုးရေးကွဲပြားမှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ သူတို့ကို ခိုလှုံခွင့် ပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဌာနချုပ်သို့ အင်အားစုအားလုံး စုပြုံရောက်ရှိလာပါက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပိုမိုခံရနိုင်သဖြင့်၊ အချို့သော လူသားဂိုဏ်းများကို တောရိုင်းနယ်မြေ၏ အခြားသော လျှို့ဝှက်နေရာများတွင် ခွဲ၍ နေထိုင်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် တောရိုင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြောလှသော တောတောင်ကြီးများမှာလည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုန်းအောင်းစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် ခိုလှုံနေသူများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ သတ်ဖြတ်နေလေပြီ။ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေသော သတ်ဖြတ်မှုများကြောင့် လူတို့မှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စပြုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၀၃- နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ကာကွယ်မှု

လူသားမျိုးနွယ်စုသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ တောတောင်နှင့် ရင်းနှီးသူများ မဟုတ်ကြပေ။ တောရိုင်းနယ်မြေ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင် ခိုလှုံနေထိုင်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောရိုင်းသားရဲကြီးများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ကြချေ။

နယ်မြေအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေလေ၊ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ချပ်ဝတ်နက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူတို့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သားရဲများကြောင့် အသေအပျောက် များပြားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားဂိုဏ်းအများစုမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ နောက်ဆုံးခံတပ်ဖြစ်သော ဤဝေးလံခေါင်သီသည့် တောင်တန်းကြီးများဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤနောက်ဆုံး ခိုလှုံရာသည်လည်း သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းနှစ်သွယ်သာ ရှိတော့သည်။

တိုက်မလား ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးမလား....

ဤရွေးချယ်မှုများကို ခန်းမအတွင်း တင်ပြလိုက်ချိန်တွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုသည်မှာ သေလူကဲ့သို့ တိုက်ရခြင်းမျိုး ဖြစ်ပြီး၊ အောင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိသဖြင့် လူအများစုမှာ သတ္တိကင်းမဲ့နေကြသည်။ ထွက်ပြေးမည်ဆိုလျှင်ကော ဘယ်ကိုပြေးရမည်နည်း သူတို့သည် တောရိုင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားဆုံးနေရာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာထက် ကျော်လွန်သွားပါက ရှေးဦးသားရဲကြီးများသာ ကျက်စားသည့် နေရာများ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ နေရာအနှံ့ ချက်ချင်းပေါ်လာနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရှိနေသဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"ဘုရင်မကြီး... အရင်က ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု ဌာနချုပ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ တိုက်ခဲ့တုန်းက ကျွန်တော် တစ်ခု သတိထားမိခဲ့တယ်။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရိုးအစီရင်ကို သုံးပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ တိုက်ကွက်ကို ခုခံပေးခဲ့တဲ့ ဧရာမ မြေခွေးဖြူကြီး က အခုရော ပြန်တိုက်နိုင်ဦးမလား"

လူသားပညာရှင်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား စတင်တိုက်ခိုက်စဉ်က မည်သူမျှ သူ့ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ အားလုံး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေချိန်တွင် ထိုဧရာမ မြေခွေးဖြူကြီး ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲနေသော အမြီးခြောက်ခု ပါဝင်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဘုရားမီးလျှံများကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း မြေခွေးဖြူကြီးကို မြင်သည်နှင့် ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ် အလေးပြုခဲ့ကြသည်။

ထိုမြေခွေးဖြူကြီးမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုကို စောင့်ရှောက်သည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တောရိုင်းနယ်မြေတွင် အမြဲတမ်း အိပ်စက်နေတတ်ပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဘုရင်မ အဆက်ဆက်ပင် ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ကျန်းရှောင်ယုသည် ထိုနတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုမြေခွေးဖြူကြီးမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သန်းချီက နီလာယန်သခင် ဤကမ္ဘာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော အဖော်သားရဲလေး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကမ္ဘာကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်ကမ္ဘာတွင် ရှင်သန်ရသဖြင့် ၎င်း၏ အစွမ်းအစများကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ချေ။ နှစ်ပေါင်း သန်းချီ ကြာမြင့်လာချိန်တွင် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် ထိုနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆုတ်ခွာသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် လင်မိသားစုတို့ ဤနေရာသို့ ဆုတ်ခွာရန် အချိန်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ပွဲကြောင့်ပင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဟာ သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေကို ရောက်နေပါပြီ။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယခင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဘုရင်မ၏ စကားကြောင့် လူသားပညာရှင်များ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားခဲ့သည်။ အချို့ကမူ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံး ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အနစ်နာခံပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်စေချင်ကြသည်။

"ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ဟာ ကျွန်မတို့ ခိုင်းစေလို့ရတဲ့ သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ဘူး။ သူဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းချီပတ်လုံး သူ ကျွန်မတို့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တာ လုံလောက်ပါပြီ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် အနစ်နာခံခိုင်းဖို့ ကျွန်မမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။ ဒီအကြောင်းကို ထပ်မပြောပါနဲ့တော့"

ယခင်ဘုရင်မ၏ ပြတ်သားသော စကားကြောင့် လူသားပညာရှင်များ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အနစ်နာခံခြင်းမှာ ပြောရလွယ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မည်သူမျှ မိမိကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာမခံချင်ကြပေ။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့..."

လူသားပညာရှင်တစ်ဦးက ညည်းတွားရင်း ကျန်းရှောင်ယုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ အရင်က တိုက်ပွဲတုန်းက သူ သတိထားမိခဲ့သော အသေးစိတ် အချက်ကလေး တစ်ခုမှာ သူ့ကို များစွာ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။