အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

အခန်း (၁၁၁) - ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်ဖြင့် အောင်ပွဲခံခြင်း

နင်းကျော့သည် ရံဖန်ရံခါတွင် နင်းချန် သို့မဟုတ် နင်းယုံတို့၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လာရောက်ကာ သူတို့၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ လက်တင်၍ ထိုးဖောက်အပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကူညီပေးပြီး ချီစွမ်းအားစီးဆင်းရာ သွေးကြောလမ်းကြောင်းများကို ကြိုတင်ဖွင့်လှစ်ပေးလေသည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နင်းကျော့အောက် နောက်ကျကျန်နေပြီး သွေးကြောလမ်းကြောင်း အများအပြားမှာလည်း ပွင့်လင်းခြင်းမရှိသေးပေ။

နင်းကျော့မှာမူ အဆင့် (၃) ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကာ ယခုအခါတွင် အဆင့် (၄) သို့ပင် ချိုးဖျက်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ထိုသွေးကြောလမ်းကြောင်းများကို လမ်းကျွမ်းကျင်သော ဒေသခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ကောင်းစွာနားလည်နေချေသည်။

နှင်းရောင်စွမ်းအားမြှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် ထိုးဖောက်အပ်တို့မှာ အလွန်ပင် လိမ္မာပါးနပ်သော ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုဖြစ်လာသည်။

အသစ်ဖွင့်လှစ်လိုက်သော

ချီသွေးကြောလမ်းကြောင်းများမှာ အလွန်ပင် အားနည်းပြီး အပေါ်ယံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် နှင်းရောင်စွမ်းအားမြှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်သွားစေကာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် နောက်ဆက်တွဲ ပြုစုပျိုးထောင်ရမည့် အလုပ်များကို များစွာသက်သာစေပေသည်။

မကြာမီမှာပင် နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့ နှစ်ဦးစလုံး အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြလေပြီ။

နင်းကျော့သည် အနီးကပ်အာရုံစိုက်ကာ အမြဲမပြတ် နှုတ်ဖြင့် လမ်းညွှန်မှုပေးနေ၏။

နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့မှာ အစောပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းသစ်များကို အသုံးပြုရန် အလွန်ပင် ပင်ပန်းခက်ခဲနေကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နင်းကျော့သည် အသက်မျှင်ကြိုးကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးပြီး အသက်ရှူနှုန်းကို ညှိနှိုင်းပေးခြင်းဖြင့် စည်းချက်များကို အဆက်မပြတ် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပေးလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ထံမှ စွမ်းအားအချို့ကို ထုတ်ယူကာ သူတို့၏ အတွေးများကို လမ်းကြောင်းပေးထားသောကြောင့် ထိုသူတို့မှာ အမှန်တရားကို မရိပ်မိဘဲ နင်းကျော့က သူတို့ကို ကောင်းမွန်စွာ သင်ကြားပေးနေပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ထူးချွန်စွာ သင်ယူနိုင်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူတိုင်းတွင် နေ့စဉ် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်နိုင်သည့် ကန့်သတ်ချက် ရှိပေသည်။

နင်းချန်က သူ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ အရင်ရောက်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် နင်းယုံကလည်း ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထိုအခါမှသာ နင်းကျော့သည် သူတို့၏ နောက်ကျောမှ လက်ဖဝါးများကို ဖယ်ခွာလိုက်ပြီး “မင်းတို့နှစ်ယောက် အသက်ရှူတာကို သေချာပြန်ညှိကြဦး၊ ငါ အပြင်မှာ စောင့်နေမယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့သည် ကျင့်ကြံဆောင်အတွင်းမှ ပထမဆုံး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အသွင်ဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။

နင်းချန်က နင်းကျော့၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုအတွက် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ရှေးဦးစွာ ဦးညွှတ်လေသည်။

နင်းယုံမှာမူ နင်းချန်ကဲ့သို့ စကားအရာတွင် မကျွမ်းကျင်သဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ကုတ်ရင်း “ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ” ဟု ဆိုရှာသည်။

နင်းကျော့က ဒါဟာ သူ့အရည်အချင်းနဲ့ လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ ကိစ္စအသေးအမွှားလေးသာ ဖြစ်ကြောင်း အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

နင်းချန်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် “အစ်ကို နင်းကျော့၊ နောင်မှာ တစ်ခုခု အကူအညီလိုရင် ကျွန်တော့်ကိုသာ ခိုင်းပါ” ဟု လေးလေးနက်နက် ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ နင်းချန်သည် အနေအထိုင် အပြောအဆို တတ်သော်လည်း နင်းယုံမှာမူ ထိုအချက်တွင် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

သို့သော် နင်းယုံမှာလည်း အ လှသည်တော့မဟုတ်ပေ။ နင်းချန်၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း သတိဝင်လာကာ “ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲနော်” ဟု လောလောလောလော ဝင်ပြောတော့သည်။

ထိုအခါ နင်းကျော့က “တကယ်တော့ အခုပဲ မင်းတို့နှစ်ယောက် ကူညီပေးစေချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ်” ဟု ပြောလိုက်၏။

နင်းချန်မှာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး

ဘာကိစ္စလဲဟု အမြန်မေးမြန်းလေသည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့က သူတို့ကို မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ သွားရောက်ကာ လက်ရှိဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ယွမ်အာကို ရှာဖွေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

ယွမ်အာသည် ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေ၏။

သူ့အောက်တွင် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ အများအပြားမှာ ပြင်းထန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သူတို့၏ အသံများမှာ အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှပြီး အငြင်းပွားကြသည့်အခါ စားပွဲကို ထုရိုက်ခြင်း၊ ဆဲဆိုခြင်းနှင့် တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် အသံပိုကျယ်အောင် အော်ဟစ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်က ခန့်ညားထည်ဝါခဲ့သော အစည်းအဝေးခန်းမကြီးမှာ ယခုအခါ စျေးကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေချေပြီ။

ယွမ်အာ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြာနှမ်းနေ၏။

ယွမ်တာရှန့်၏ ထောက်ပံ့မှု မရှိတော့သဖြင့် ထိုအကြီးအကဲများမှာ အားလုံးကပင် မောက်မာလာကြသည်။

ယွမ်အာမှာ စကားတစ်ခွန်းပင် ကြားဖြတ်မပြောနိုင်ဘဲ ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရသော်လည်း အားလုံး၏ အထင်သေးမှုကို ခံနေရသည့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အပြင်ပန်းတွင် အကြီးအကဲများက အငြင်းပွားနေကြသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် ယွမ်အာကို လှောင်ပြောင်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယွမ်အာသည် သူ၏ ယိုင်နဲ့နေသော အာဏာစက်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲပျက်စီးနေသည်ကို အတိုင်းသား ခံစားနေရသည်။

“ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ”

“ငါ့ကို ဘယ်သူ ကူညီနိုင်မလဲ”

ယွမ်အာ၏ စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့ကို ဂိုဏ်းသားများက အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

နင်းချန်က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း နင်းယုံမှာမူ ခေါင်းကို မော့ကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင်လျှောက်လာပြီး အစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် “ခေါင်းဆောင် ယွမ်အာ၊ ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးက ခင်ဗျားနဲ့ ဆွေးနွေးစရာရှိလို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ အားလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ လူငယ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထိုသူနှစ်ဦး၏ ခါးတွင် ချိတ်ထားသော အမှတ်အသားတံဆိပ်များပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်သွားသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုလား။

ယွမ်အာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ကာ “သခင်လေး နင်းကျော့က ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်ဆိုတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းချန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ “မှန်ပါတယ်၊ ခေါင်းဆောင် အနေနဲ့ အသေးစိတ်ဆွေးနွေးနိုင်ဖို့ တခြားတစ်နေရာကို ကြွပေးပါဦး” ဟု ဆိုသည်။

“ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့” ယွမ်အာမှာ ဆူးပေါ်ထိုင်နေရသကဲ့သို့ အနေခက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လက်ရှိအခြေအနေကို အဆုံးသတ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

“အထူးဧည့်သည်တော်တို့၊ ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ကြပါ” ယွမ်အာက လက်ဟန်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

နင်းချန်က ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်၏။

မထွက်ခွာမီ နင်းယုံက ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများကို လက်ဝေ့ယမ်းပြကာ “အာ... ခင်ဗျားတို့က ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြပါ” ဟု ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြောခဲ့သေးသည်။

အကြီးအကဲများမှာ အစောပိုင်းကကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူတို့ ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်လုပ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်များမှာမူ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လွင့်ပျံ့ကုန်ကြပြီဖြစ်သည်။

“ယွမ်အာက နင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘယ်တုန်းက ပတ်သက်သွားတာလဲ”

“သခင်လေး နင်းကျော့ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ၊ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား”

“ငါတို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဒါကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်”

ယွမ်အာသည် နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့ကို ဘေးခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ထိုအခါမှ သူတို့သည် ယွမ်တာရှန့်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို လာရောက်ယူဆောင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ယွမ်အာက နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

နင်းချန်က နင်းကျော့၏ ရှင်းပြချက်ကို ပြန်လည်ပြောပြကာ “သခင်လေး နင်းကျော့က စကားတည်ပြီး ကတိကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူပါ။ သူက ခေါင်းဆောင်အတွက် စက်မှုမျောက်ကို ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ပေးမှာဖြစ်လို့ သဘာဝကျကျပဲ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ” ဟု ဆို၏။

“အဓိက ကုန်ကြမ်းက ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းဖြစ်တဲ့အတွက် ပြုလုပ်မယ့် စက်မှုမျောက်ဟာ ကုန်ကြမ်းရဲ့ အလားအလာကို ပိုပြီး ထုတ်ယူနိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့ သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က တိုက်ခိုက်ရေး အလေ့အထတွေနဲ့ နီးစပ်ဖို့ လိုပါတယ်”

ယွမ်အာသည် ထိုစကားမှာ အလွန်ပင် ယုတ္တိတန်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်လိုက်ပြီး “မှန်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ဦးလေးတာရှန့်က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်တာပါ၊ သူ့ရဲ့ အရိုးတွေကလည်း ရေတွက်လို့မရတဲ့ တိုက်ပွဲတွေကြားမှာ ပေါက်ဖွားလာတာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်တွေနဲ့ အံကိုက်ပါပဲ”

“သခင်လေးနင်း ကိုးကားနိုင်ဖို့ ဦးလေးတာရှန့်ရဲ့ သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ပုံရိပ်အားလုံးကို ကျွန်တော် စုဆောင်းပေးပါမယ်”

“နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းတွေကျတော့ မလိုအပ်တော့ဘူး မဟုတ်လား”

နင်းချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက သခင်လေး နင်းကျော့ အထူးမှာကြားလိုက်တာပါ။ စက်မှုပစ္စည်းတစ်ခု ဖန်တီးတာဟာ ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးစပ်သလိုပါပဲ၊ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ လိုအပ်ပါတယ်။”

“စက်မှုမျောက်ကို ယွမ်တာရှန့်ကို အမှတ်ရစေမယ့် ကဗျာတစ်ပုဒ်လို့ မှတ်ယူနိုင်ပါတယ်”

“သခင်လေး နင်းကျော့ဟာ ပိုကောင်းတဲ့ ကဗျာကို ရေးစပ်နိုင်ဖို့ အဲဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော ကုန်ကြမ်းတွေကတစ်ဆင့် ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ခံစားရဖို့ သဘာဝကျကျ လိုအပ်နေတာပါ”

“ယွမ်တာရှန့်နဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို စုဆောင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ”

“ပေးပို့တာ စုံလင်လေလေ၊ နောက်ဆုံးထွက်လာမယ့် ပစ္စည်းက ပိုကောင်းလေလေပါပဲ”

ယွမ်အာက “နားလည်ပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီ” ဟု ထပ်ကာတလဲလဲ ပြောရှာသည်။

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ ဘဝမှာ ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာဦးမည်ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားနေပေသည်။

ယွမ်အာထက် စက်မှုမျောက်ကို ပိုပြီး မျှော်လင့်နေသူ မရှိပေ။

“ဦးလေးတာရှန့်က အခုတော့ မရှိတော့ပေမယ့်၊ သူက တခြားပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ကျွန်တော့်နားမှာ ရှိနေပြီး ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးရင်း မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ပေးလိမ့်မယ်”

နင်းချန်နှင့် နင်းယုံတို့သည် တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ယွမ်တာရှန့်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသော ပစ္စည်းများစွာကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

နင်းကျော့က ထိုအရာများကို စုဆောင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဖြစ်သည်။

ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းအရ အရာခပ်သိမ်းတွင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ရှိကြပေသည်။ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အားကောင်းလာသောအခါ ၎င်းသည် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများတွင် ဆက်စပ်နေသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ ကပ်ငြိနေလေ့ရှိသည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရဂူများ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုသောအခါ ၎င်းတို့တွင် ဉာဏ်ဝိညာဉ် အချို့ပင် ဖွံ့ဖြိုးလာတတ်သည်။

ယွမ်တာရှန့်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရဂူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း သူသေဆုံးခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် သူ၏ ပစ္စည်းများတွင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမျိုးမှာ မြစ်ဖျားခံရာ အရင်းအမြစ် တူညီသဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရာတွင် အလွန်ပင် ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။

ဤသည်မှာ နင်းကျော့အတွက် လက်ရှိတွင် အလက်တွေ့ကျဆုံး အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

“နောက်တစ်ခုက ငါ ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို အထူးလေ့ကျင့်ဖို့ လိုတယ်။ ပြီးရင်တော့ ဒီပစ္စည်းတွေကို သန့်စင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရမယ်”

“ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကိစ္စအပြင်၊ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် ကိုလည်း ပိုပြီး ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ဖို့ လိုသေးတယ်”

နင်းကျော့သည် ကျိုးမျိုးနွယ်စုက ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့လျှင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေမည်။

“ဟမ်”

နင်းကျော့သည် ယွမ်အာ ပေးလိုက်သော ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပုံရိပ်များမှာ ယွမ်တာရှန့်၏ ကိုယ်ခံပညာရပ်များ လေ့ကျင့်နေမှုနှင့် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းများ ဖြစ်သည်။

ဤအရာက နင်းကျော့၏ အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲများတွင် ယွမ်တာရှန့် အသုံးပြုခဲ့သော ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်က သူ့အား အမှတ်ရစရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် သန်မာသော ရန်သူနှင့် တွေ့သည့်အခါ အစပိုင်းတွင် ရှုံးနိမ့်ဟန်ဆောင်၍ ထွက်ပြေးတတ်သည်။

ရန်သူက မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်သည့်အခါ သူက ရုတ်တရက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည့် အမူအရာ ပြုလုပ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ လက်မောင်းမှာ ဆန့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကို အမြဲတမ်း ထိမှန်စေသည်။

ဤသည်မှာ ယွမ်တာရှန့်က လမ်းဘေးရန်ပွဲများနှင့် သားရဲတိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ထားသော ‘နောက်ပြန်လှည့် ဖမ်းယူခြင်း’ ဟုခေါ်သည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပုံရိပ်များတွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ယွမ်တာရှန့်သည် ‘နေမင်းဖြိုခွင်းလက်ဝါး’ ဟုခေါ်သည့် နောက်ထပ် ကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခုကို ထပ်မံဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် နေမင်းဖြိုခွင်းလက်ဝါးကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ရှေးဦးစွာ သစ်သားလုံးများကို ချေမှုန်းခြင်း၊ ထို့နောက် ကျောက်လုံးများ၊ ထို့နောက် သံလုံးများ၊ နောက်ဆုံးတွင် သံမဏိလုံးများ... တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်စစ်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် နင်းကျော့ပင် ကြည့်ရှုပြီးနောက် အေးစက်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နင်းကျော့က “ပထမက နောက်ပြန်လှည့် ဖမ်းယူခြင်း၊ ပြီးတော့ နေမင်းဖြိုခွင်းလက်ဝါး။ ဒီကိုယ်ခံပညာရပ် နှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ရက်စက်ပြီး အဆိပ်ပြင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတာပဲ။ ယွမ်တာရှန့်က တကယ့်ကို အခြေခံကနေ တိုက်ခိုက်ပြီး တက်လာတဲ့သူပဲ၊ အရမ်းကို လက်တွေ့ဆန်လွန်းတယ်” ဟု ရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။ “ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါ ယွမ်တာရှန့်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်တဲ့အခါ ဒီရှုထောင့်ကနေ စပြီး သူ့ကို မွမ်းမံပြင်ဆင်လို့ ရနိုင်တယ်”

“သူ့မှာ လုံလောက်တဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ရှိသွားပြီဆိုရင် သူ ဂုဏ်ယူရတဲ့ ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်ကို ပြန်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်”

ထိုသို့ တွေးလိုက်ရုံမျှဖြင့် နင်းကျော့မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရပေတော့သည်။

အခန်း (၁၁၂) - ဝိညာဉ်ကြီးထွားမှု ဆယ်ဆတိုး၍ ရှေ့သို့လှမ်းခြင်း

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်။

နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ရထားလုံးသည် လမ်းမတစ်လျှောက် ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်သွားနေသည်။

လမ်းဘေးဝဲယာရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများသည်လည်း ရထားလုံးကို မြင်သည်နှင့် အလိုအလျောက်ပင် ဘေးသို့ ခပ်ကွာကွာ ဖယ်ပေးကြကုန်သည်။

အကြောင်းမှာ ရထားလုံး၏ အခန်းနှင့် အလံများပေါ်တွင် "နင်း" ဟူသော စာလုံးကြီးကို ထင်ရှားစွာ ရေးထိုးထားသဖြင့် ယင်းသည် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ရထားလုံးဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ရထားလုံးကိုယ်ထည်မှလည်း မှော်ရတနာများ၏ အရှိန်အဝါများ အလွှာလိုက် ဖြာထွက်နေသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များသာ စီးနင်းနိုင်သည့် အဆင့်အတန်းမြင့်မားမှုမှာ အထင်အရှားပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချက်များကို အမှတ်မထားမိသူပင် ဖြစ်စေဦးတော့၊ ရထားလုံးကို ဝန်းရံစောင့်ကြပ်လာသော ခံ့ညားထည်ဝါသည့် အစောင့်အရှောက်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ လေးဦးနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ လေးဦး၊ စုစုပေါင်း ရှစ်ဦးတို့က ရထားလုံးကို ခြံရံထားသဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပါလာကြောင်း အထင်သား မြင်သာနေတော့သည်။

ရထားလုံးအတွင်းတွင်မူ နင်းကျော့ ထိုင်ပါလာသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းရှိ အရပ်လေးမျက်နှာ အင်အားစုများမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ပါရမီရှင် လူငယ်များသည် မကြာသေးမီကပင် အချိန်တိုအတွင်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများကို ဆက်တိုက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးစုကြားတွင် ပိုမိုနီးကပ်သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရုံသာမက မိမိတို့၏ ပါရမီရှင်များကိုလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုအကာအကွယ် ပေးလာကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် နင်းကျော့သည် ယခုကဲ့သို့ လုံခြုံရေး အစောင့်အရှောက် အပြည့်ဖြင့် အဆင့်မြင့် ရထားလုံးကို စီးနင်းခွင့်ရသည့် အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရထားလုံးအတွင်း၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပျံလွှားတိမ်တိုက်များ ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုမှ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် နင်းကျော့၏ ဝီရိယကောင်းမှုကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြပ်ခဲ့သူ အချို့ကမူ နင်းကျော့သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မနားမနေ အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေပြီး မည်သည့် အပန်းဖြေ ပျော်ပါးမှုမျိုးကိုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ ကြိုးစားနေသည်ကို တဖြည်းဖြည်း သတိပြုမိလာကြသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏နောက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က လိုက်နေပြီး ခဏလေးမျှ အရှိန်လျှော့လိုက်သည်နှင့် သူသည် ဝါးမြိုခံရတော့မည်ကဲ့သို့ပင်။

ပျံလွှားတိမ်တိုက်များက သူ၏ အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအားအတက်အကျများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ စွမ်းအားအချို့ ယိုစိမ့်ထွက်လာလျှင်ပင် ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမရှိလှပေ။

သူ၏ ကျင့်စဉ်သည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း အသုံးပြုရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသစ်များကို သန့်စင်ရန် နေ့စဉ် အသက်ရှူကျင့်စဉ် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံတိုင်းတွင် ပျံလွှားတိမ်တိုက်များကို အသုံးပြု၍ ဖုံးကွယ်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။

သူ၏ ငယ်စဉ်ဘဝက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အထီးကျန်မှုများကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ မကြာသေးမီက ကြုံခဲ့ရသည့် လုပ်ကြံမှုများကြောင့်သော်လည်းကောင်း လုံခြုံမှုမရှိခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရပေမည်။ ယခုကဲ့သို့ ပြုမူခြင်းဖြင့် သူ၏ စိတ်အတွင်းမှ လုံခြုံမှုမရှိခြင်းကို အနည်းငယ် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

သို့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်ကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် ပထမဦးစွာ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် ယွမ်တာရှန့်ကို ထုတ်ယူ၍ နင်းကျဲ၏ နေအိမ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ထားရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် မျိုးနွယ်စု နေအိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ ရထားလုံးပေါ် တက်လိုက်ချိန်တွင် အာရုံအားလုံးက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိနေစဉ်မှာပင် တဖက်တွင် လှုပ်ရှားမှုများ စတင်နိုင်ရန် ယွမ်တာရှန့်ကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်၍ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာထဲမှ အာရုံဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်ဖြင့် နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အချိန်မရွေး ကြည့်ရှုနိုင်သည်။

နှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို ထည့်သွင်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သို့မဟုတ် ရုပ်သေးကြိုးများ မပါဘဲပင် နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ထို့ပြင် ယွမ်တာရှန့်သည် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော အမိန့်များကို နားလည်နိုင်ခြင်းကလည်း နင်းကျော့၏ ယခုလှုပ်ရှားမှု အောင်မြင်နိုင်ခြေကို များစွာ မြင့်တက်စေသည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအသွင် ဆောင်ထားလေသည်။

နင်းကျော့က ရထားလုံး စီးနေစဉ်မှာပင် ယွမ်တာရှန့်သည် အနီးနားရှိ လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ဖြတ်ကျော်ကာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

နင်းကျော့၏ သေးငယ်သော အိမ်ဝိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ယွမ်တာရှန့်သည် လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး လူသူမရှိသည်ကို အကဲခတ်ကာ ရေမြောင်းထဲသို့ ဆင်းသွားတော့သည်။

ရေမြောင်းအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုတွင် နံရံမှ အုတ်ခဲအချို့ကို ထိလိုက်ရာ လျှို့ဝှက်နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခု ပွင့်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နင်းကျော့သည် ထိန်းချုပ်မှု သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွမ်တာရှန့်သည် မြေအောက်စခန်းတစ်ခုသို့ နေရာပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသည် ဟန်မင်ကို အကျဉ်းချထားသည့် နေရာဖြစ်သလို၊ နင်းကျော့ မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ သွားတိုင်း အသုံးပြုသည့် ကြားစခန်းလည်း ဖြစ်သည်၊ ထို့ပြင် သူ ယခင်က မီးလျှံဓာတ်များကို သိုလှောင်ထားခဲ့သည့် နေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် ဆေးဖိုအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို ဆေးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆေးဖိုတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းကာ ဆေးဖို၏ စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။

လေထု၏ အပူချိန်သည်လည်း လိုက်ပါမြင့်တက်လာပြီး နီရဲသော အလင်းရောင်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုကို တဖြည်းဖြည်း မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

သံမဏိဟန် သံချပ်ကာသည် ယွမ်တာရှန့်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

သူသည် ဆေးဖိုရှေ့တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး နင်းကျော့၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို စတင်ရွတ်ဖတ် အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ဗုဒ္ဓကျမ်းစာနှင့်အညီ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဆန်းကြယ်လှပသော စွမ်းရည်များကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။

ဆေးဖိုအတွင်းရှိ မီးနီများက တောက်လောင်လာပြီး ယွမ်တာရှန့် ထည့်လိုက်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်စေသည်။

ထိုမီးလျှံများထဲမှ ပန်းရောင်အလင်းစက်ကလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပန်းရောင်အလင်းတန်းများသည် မီးလျှံထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းစွာ ကခုန်နေကြသည်။

မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယွမ်တာရှန့်က ဆေးဖိုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ ကိန်းအောင်းနေသော ထိုပန်းရောင်အလင်းစက်များသည် ယွမ်တာရှန့်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပျံဝင်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သည်။

မူလက ခုနစ်ဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းသာရှိသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ပန်းရောင်အလင်းစက်အချို့သည် ယွမ်တာရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် ဝဲပျံနေသော်လည်း အတွင်းသို့ ဝင်၍မရတော့ဘဲ နှမြောတသစွာဖြင့် ကွယ်ပျောက်သွားကြတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း။

ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို မိမိဘာသာ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရရှိသွားခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မှတ်တိုင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် ပြင်ပမှ ဖြည့်စွက်မှုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေစရာမလိုဘဲ သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကောင်းတယ်" နင်းကျော့သည် ရထားလုံးအတွင်း၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသည်မှာ သူ ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် အပြည့်အဝ အသက်သွင်းခြင်းဖြစ်ပြီး အဝေးမှ ထိန်းချုပ်နေရခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး စိတ်ဓာတ်မှာလည်း တက်ကြွနေသလို၊ သူ၏ မှန်ဝိညာဉ်ကျမ်းစာထဲမှ အာရုံဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်သည်လည်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ် သုံးမျိုးစလုံးတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်ထူးချွန်လှပေသည်။

"မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လာခဲ့" ဟု နင်းကျော့က အမိန့်ပေးလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ အပြုံးများ အေးခဲသွားရသည်။

ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - ယွမ်တာရှန့်ထံမှ ပြတ်သားသော ငြင်းဆန်မှုကို ခံလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - ယွမ်တာရှန့်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောင်စီစီဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏ လက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေကြောင်းကို သူ မသိတော့ပေ။

နင်းကျော့သည် အခြားအမိန့်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ထပ်မံပေးလိုက်ပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ယွမ်တာရှန့်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာလုပ်ရမည်ကို ပြောနေသည့် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ယွမ်တာရှန့်သည် ထိုအသံကို နားမထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော ခံစားချက်လှိုင်းလုံးကြီးများက ဆည်ကျိုးသကဲ့သို့ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် ထိုပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ချက်ချင်းပင် ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် နိမ့်ပါးသော ဟိန်းသံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော မျောက်တစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ပင်။

ထိုအသံကြောင့် ထောင်ခန်းထဲရှိ ဟန်မင်မှာ လန့်ဖျပ်သွားရသည်။

ဟန်မင်သည် ယနေ့များတွင် ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

နင်းကျော့သည် မထွက်ခွာမီ သူမ၏ အချုပ်အနှောင်များကို လျှော့ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ထောင်ခန်း၏ ထက်ဝက်ခန့်အထိ သွားလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နင်းကျော့သည် ဟန်မင်ကို ပုံမှန်အချိန်များတွင် အစာကျွေးနိုင်ရန် ဤနေရာ၌ စက်မှုပညာရပ်ဆိုင်ရာ ယန္တရားများကို တပ်ဆင်ပေးထားခဲ့သည်။

ဟန်မင်၏ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများအတွက်လည်း နင်းကျော့သည် ထောင်ခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သစ်သားအကန့်လေးတစ်ခုကို ထည့်ပေးထားပြီး ယင်း၌ အညစ်အကြေးပုံးတစ်ခု ပါဝင်သည်။

ပုံးထဲတွင် အညစ်အကြေးများ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြည့်လာတိုင်း ပုံးအောက်ရှိ ကြမ်းပြင်ကျောက်ပြား ပွင့်သွားပြီး သန့်ရှင်းသော ရေများဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဟန်မင် အထီးကျန်မဖြစ်စေရန် နင်းကျော့သည် ထောင်ခန်းထဲတွင် ပျင်းရိမှုများကို ဖြေဖျောက်နိုင်ရန်အတွက် အကြောင်းအရာ စုံလင်သော စာအုပ်အချို့ကိုပင် ထားပေးထားသေးသည်။

သို့သော်လည်း ဟန်မင်မှာ စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

သူမသည် လူငယ်ဧည့်သည်တစ်ဦးကို တွေ့မြင်ရန် တောင့်တနေပြီး ပိုးဟပ်တစ်ကောင်ကို မြင်လျှင်ပင် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကာ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် မျောက်အော်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမသည် ပထမဦးစွာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း နောက်တွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားရသည်။

သူမသည် ထောင်ခန်းတံခါးဆီသို့ အပြေးသွားသော်လည်း လမ်းခုလတ်တွင် သံကြိုးများက သူမကို နောက်သို့ ဆွဲငေါက်လိုက်သည်။

ဟန်မင်သည် အေးစက်သော ကြမ်းပြင်ကျောက်ပြားများပေါ်သို့ လဲကျသွားသော်လည်း ထောင်ခန်းတံခါးဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည် "ကျွန်မ ဒီမှာ ရှိတယ်၊ ကျွန်မ ဒီမှာ ရှိတယ်"

"သခင်လေးလား၊ သခင်လေး လာတာလား"

ယွမ်တာရှန့်သည် ဟန်မင်၏ အသံကို ကြားသော်လည်း မည်သို့မျှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။

ပြင်းထန်သော ဒေါသများက လျင်မြန်စွာ ငြိမ်ကျသွားပြီးနောက် ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် မျောပါနေသော ရေခဲပြင်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ဝမ်းနည်းမှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုရေခဲပြင်အောက်တွင်မူ အတိုင်းအဆမရှိသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ရေထုကြီး ရှိနေတော့သည်။

ထိုဝမ်းနည်းဖွယ် ခံစားချက်များသည် အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို နစ်မြုပ်သွားစေပြီး မြှုပ်နှံလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ယွမ်တာရှန့်၏ မျက်လုံးများသည် မူလက စက်မှုပညာရပ်အရ တုံးအအဖြစ်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အတိုင်းမသိသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ညစ်ညူးမှုများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေတော့သည်။

သူသည် လျှောက်သွားနေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားကာ နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ မြေအောက်စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဟန်မင်ကမူ အားကိုးတကြီး ဆက်လက်အော်ဟစ်နေပြီး ထောင်ခန်းအတွင်း၌ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားမည်ကို မလိုလားသဖြင့် သံကြိုးများကို ရုန်းကန်နေတော့သည်။

"အပြင်မှာ ရှိနေတာ သခင်လေး မဟုတ်လား၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဦး"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ဒီထဲမှာ ဆက်ပြီး ပိတ်မထားပါနဲ့တော့"

"သခင်လေး ခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်၊ ကျွန်မကို အပြင်ထုတ်ပေးပါတော့၊ ကျွန်မ ဒီထက်ပိုပြီး မခံနိုင်တော့ဘူး၊ တကယ် မခံနိုင်တော့လို့ပါ......"

ဟန်မင် စိတ်ဓာတ်များ အားလုံး ပြိုလဲသွားလေပြီ။

မြေအောက်စခန်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက သူမ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ပင်။

သူမသည် အတော်ကြာအောင် ငိုယိုနေပြီးနောက် သတိလစ်သွားတော့သည်။

နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်မှတစ်ဆင့် ဟန်မင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

"ယွမ်တာရှန့်၊ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်၊ အငြိမ်နေစမ်း"

"လာခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်း ပြန်သွားစမ်း၊ အခုချက်ချင်း ပြန်သွား"

နင်းကျော့သည် အာရုံဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ယွမ်တာရှန့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်သွယ်နေသည်။

သို့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက ထိုအမိန့်ကို ငြင်းဆန်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြည့်စုံသွားတာက ဒီလိုမျိုး ဆိုးကျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

ရထားလုံးအတွင်းရှိ နင်းကျော့မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာရသည်။ အကယ်၍ ယွမ်တာရှန့်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားပါက သူ၏ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်မှာလည်း ပေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားတံဆိပ်တော်

ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်

နင်းကျော့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်လိုက်ပြီး ထိုရတနာတံဆိပ်တော်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်များမှ သွေးနှစ်စင်းမှာ လျင်မြန်စွာ စီးကျလာတော့သည်။

မည်သို့မျှ မထူးခြားခဲ့ပေ။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ရတနာတံဆိပ်တော်၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုသာ ခဲယဉ်းစွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ သူနှင့် ယွမ်တာရှန့်ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးကွာနေသလို၊ ယွမ်တာရှန့်က မိမိအသိစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အကွာအဝေးမှာ ပို၍သာ ဝေးကွာသွားတော့သည်။

နှလုံးသားတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက ယွမ်တာရှန့်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားစေပြီး အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားစေရုံမှအပ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

အာရုံဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်မှတစ်ဆင့် နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်က ရေမြောင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး လမ်းကြားထဲမှ ထွက်ကာ လူစည်ကားသော လမ်းမပေါ်သို့ တက်လှမ်းနေသည်ကို မြင်နေရသည်။

ခဏတာမျှ နင်းကျော့သည် ရထားလုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ယွမ်တာရှန့်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးသွားချင်စိတ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမိုက်မဲသော အတွေးကို သူ ချက်ချင်းပင် နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားစမ်း၊ စိတ်အေးအေးထားစမ်း"

နင်းကျော့၏ အသက်ရှူသံများ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူ့ကိုယ်သူ စိတ်အေးအေးထားရန် ပြောလိုက်ပြီးနောက် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ညှိယူနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်နိုင်မှုက သူ့ကိုယ်သူပင် အံ့အားသင့်စေသည်။

သူသည် လက်ရှိအခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်လိုက်သည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအသွင် ဆောင်ထားသဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် အာရုံစိုက်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

"အခြေအနေက အဆိုးဆုံးတော့ မဟုတ်သေးဘူး"

"စိတ်ခံစားမှုတွေက ပြင်းထန်တဲ့ သက်ရောက်မှုရှိပေမဲ့ ကြာရှည်မခံနိုင်ပါဘူး။ ခုနက ဒေါသနဲ့ မုန်းတီးမှုတွေကလည်း ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရတာပဲ မဟုတ်လား"

"စိတ်ခံစားမှုတွေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ပါးသွားတာနဲ့ ယွမ်တာရှန့်အပေါ် ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု ပြန်ရလာလိမ့်မယ်"

"အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲ ရထားပေါ်က ခုန်ဆင်းပြီး ယွမ်တာရှန့်နား သွားတာကမှ အကြီးမားဆုံး အမှား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ပျံလွှားတိမ်တိုက်များအတွင်းတွင် နင်းကျော့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို လုံးဝ တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

အစောင့်အရှောက်များစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် ကျန်းမျိုးနွယ်စုဆီသို့ ဆက်သွားရန် လိုအပ်သည်။

"ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ အကြောင်း ပေါ်သွားရင်တောင် ငါ့မှာ နောက်ဆုံးလက်နက် ရှိနေသေးတာပဲ"

"ဒီလို အပြောင်းအလဲမျိုးက စမ်းသပ်မှု တိုးတက်မှုစာရင်း ပြောင်းလဲတာ ဒါမှမဟုတ် ယွမ်တာရှန့်ကို သတ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တဲ့ အရင်က အကျပ်အတည်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

မသေမျိုးနန်းတော်ကို ဖောက်ခွဲခဲ့ပြီးကတည်းက နင်းကျော့သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သာမက သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားပါ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။ စိန်ခေါ်မှုများ၊ အခက်အခဲများနှင့် သေခြင်းတရား၏ ဖိအားများက သူ့ကို ပုံသွင်းပေးခဲ့ပြီး အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းခဲ့လေပြီ။