မဟာကောင်းကင်အရှင် နှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း
Vol. 69 Ch. 723
“သူက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ယောက်ပဲ”
ကျင်းရှန်ကျိကျွင်း၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံမှာ ဤသေးငယ်သော နယ်မြေအတွင်း ဟိုမှသည် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
စောစောက တိုက်ခိုက်မှုမျိုးသည် ကျိကျွင်းတစ်ဦး မည်သို့မျှ မလုပ်နိုင်သည့် အဆင့်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ကျိကျွင်းဖြစ်ပါစေ ဤသို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။
သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ပုံရိပ်အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ထိုသူတို့က သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်များနှင့် အလျင်အမြန် ဆက်သွယ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သို့မျှ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိနားလည်ကြသည်။ ဤအချိန်မှ မပြေးလျှင် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြေးပါမည်နည်း။
အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးခြင်းကသာ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ကျိကျွင်း ၁၀ ဦးခန့်မှာမူ ထွက်မပြေးဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဆက် နေ ရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။
ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ”
ထိုအချိန်တွင် ဘေးရှိ ရှို့ကျွင်းမှာလည်း အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများကြောင့် မှင်တက်နေပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ထန်ထျန်းက သူမကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး “ကျွန်တော် ပြောသားပဲ”
“သူတို့ ဒီနေ့ ဘာမှ လုယူသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့”
ရှို့ကျွင်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ထွက်မလာပေ။
အခုလေးတင်မှ ကျိကျွင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာသည့် သူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို လက်ခံရန်မှာ အချိန်တိုအတွင်း အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။
“အဟွတ်... အဟွတ်...”
ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ခက်ခဲစွာ ထရပ်လာပြန်သည်။
၎င်းမှာ ယိရှန်း ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည်လည်း ထွက်ပြေးရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။
သူနှင့် ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပထမဆုံး ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရင်ဆုံး ပြန်ထရပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ သန်မာပုံကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။
ရှေ့ရှိ ထန်ထျန်းကို ကြည့်ရင်း ယိရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“မင်းက... အမှန်တကယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ...”
“ဒါကြောင့်လည်း ပန်းပင်လယ် အစီအရင်ထဲမှာ ငါ ပုန်းနေတာ ကို မင်း အလွယ်တကူ မြင်နိုင်ခဲ့တာကိုး၊ ဒါကြောင့်လည်း မင်းက ရှို့ကျွင်းနဲ့အတူ ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲကို အရင်ဦးအောင် ဝင်နိုင်ခဲ့တာပဲ”
“ဒီလိုကိုး...”
“ငါက မင်းကို ညီလေး ထျန်းရွှမ် လို့ အမြဲ ခေါ်နေခဲ့တာ၊ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းနေပါပြီ၊ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အမှားကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”
ယိရှန်းက ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဆိုသည်မှာ ယခု ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်သော အရေအတွက်မျှသာ ရှိသည်။ သူတို့က ရန်ဘက်ဖြစ်နေကြသော်လည်း ယိရှန်းက ထန်ထျန်းအပေါ် ရိုသေမှု ပြသခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းက သူ့ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ဘာလို့ ထွက်မပြေးကြတာလဲ”
ယိရှန်းက ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ဖြေသည်။ “တာဝန် ရှိနေလို့ပါ”
ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ဘယ်လို တာဝန်မျိုးက ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးလို့ အသက်ကိုတောင် ပဓာနမထားဘဲ နေရတာလဲ”
ယိရှန်းက အနည်းငယ် ပြုံးကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းဆိုတာ အတွေး တစ်ခုပါပဲ”
“ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက ငါတို့ရဲ့ အသက်ကို သတ်မှတ်နိုင်ကောင်း သတ်မှတ်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် တာဝန်ကလည်း ငါတို့ရဲ့ ရှင်ခြင်း သေခြင်း နဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်နွှယ်နေတယ်”
“ထွက်ပြေးတာနဲ့ မပြေးတာက ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိတော့ဘူး”
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဤတာဝန် ဆိုသည့် အရာမှာ ဤမျှအထိ အဓိပ္ပာယ် ရှိနေသလော ။
ထွက်ပြေးသွားသည့် ကျိကျွင်းမှာ ၆ ဦးသာ ရှိပြီး ကျန်ရစ်နေသူမှာ ၁၁ ဦးအထိ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ထွက်ပြေးသူ၏ နှစ်ဆနီးပါးပင်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ထန်ထျန်း ပေးသည့် ဖိအားထက် ဤတာဝန်၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့က ပို၍ အလေးထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤတာဝန်ကသာ သူတို့ကို အောင်မြင်စွာ ဆက်လက် အသက် ရှင်ခွင့် ပေးနိုင်မည်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။
“အဲဒီ တာဝန်က တကယ်ပဲ ဘာလဲ”
ထန်ထျန်းက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယိရှန်းက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြော၏ယ “ခွင့်လွှတ်ပါ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း၊ ငါ ပြောပြလို့ မရပါဘူး”
ထန်ထျန်းက ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ကမ္ဘာမြေကြီး ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ကမ္ဘာ့မူလစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြိုး များစွာက ယိရှန်းနှင့် ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့ကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အရင်က ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်းကို ပိတ်လှောင်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာ့လှောင်အိမ် ပင် ဖြစ်သည်။
ဤလှောင်အိမ်မှာ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားပြီး သူတို့၏ ထွက်ပြေးနိုင်မည့် လမ်းစအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
ကျိကျွင်းများမှာ ထိုအရာကို ခံစားမိလိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားကြတော့သည်။
၎င်းတာဝန်မှာ သူတို့အတွက် တောက်ပသော အနာဂတ်ကို ပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မည်။
သို့သော် ရှေ့မှ ထန်ထျန်းကမူ သူတို့ကို ယခုချက်ချင်းပင် သေစေနိုင်သည်။
ပတ်လည်ရှိ လှောင်အိမ်က တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် တစ်ယောက်က တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။
“မဟာကောင်းကင်အရှင် ပါ”
စကားပြောလိုက်သူမှာ ကျင်းရှန်ကျိကျွင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက ဝူရှန့်ကျိကျွင်းတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်မှစ၍ သူက အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။
သူ့ကို လုံးဝ သေစေနိုင်သည့် ကမ္ဘာ့လှောင်အိမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက အလျှော့ပေးရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။
“မဟာကောင်းကင်အရှင် က ကျွန်တော်တို့ကို ပေးထားတဲ့ တာဝန်ပါ”
“အကယ်၍ ဒီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် သူက ကျွန်တော်တို့ကို သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ် လက်ခံပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို အတူတူ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်”
ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းက အော်ပြောလိုက်သည်။
လှောင်အိမ်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျင်းရှန်ကျိကျွင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်စပြုနေသော ရှို့ကျွင်းမှာ ထပ်မံ၍ ထိတ်လန့်သွားရပြန်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ထန်ထျန်းကမူ အလွန်အမင်း အံ့သြခြင်း မရှိပေ။
ဤလူများ၏ အပြုအမူမှာ မူမမှန်လွန်းလှသလို အရင်ကလည်း အချို့လူများက ကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်ပြီး မဟာကောင်းကင်အရှင် ထံ ခိုလှုံသွားကြသည်ဟု ကြားထားဖူးသဖြင့် ဤရလဒ်မှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည့် ဘောင်အတွင်းမှာပင် ရှိနေသည်။
“တာဝန်ရဲ့ အကြောင်းအရာကို ပြော”
ထန်ထျန်းက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းမှာ လုံးဝ အညံ့ခံသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် “သူက ကျွန်တော်တို့ကို သူ့ဆီ မခိုလှုံချင်တဲ့ ကျိကျွင်းတွေကို ရှင်းလင်းခိုင်းတယ်”
“ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲကို ဝင်ပြီး အဟန့်အတား အားလုံးကို ရှင်းလင်းခိုင်းတယ်”
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “နောက်ထပ်ရော”
ကျင်းရှန်က “မရှိတော့ဘူး၊ ဒါက တာဝန်တစ်ခုလုံးပဲ”
“သူက သူ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အင်အားစု အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းချင်နေတာ”
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေ မိသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင် က ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ပါ့မလား။
သူကိုယ်တိုင်က ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤကျိကျွင်းများက သူ့အတွက် မည်သို့မျှ အဟန့်အတား မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင် ၏ တကယ့် ပြိုင်ဘက်များမှာ နေနတ်ဘုရား တို့ အုပ်စုသာ ဖြစ်သင့်သည်။
သူတို့ကို အနိုင်ယူ နိုင်လျှင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများက ဘာမှ အရေးမပါပေ။
သို့ဆိုလျှင် သူက ဘာကြောင့် ယိရှန်းတို့ အုပ်စုကို ဤကဲ့သို့သော တာဝန်မျိုး ပေးခဲ့ရသနည်း။
ထိုအချိန်တွင် ရှို့ကျွင်းမှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး လှောင်အိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ကျိကျွင်းများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “နင်တို့... ဒီကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်လိုက်ကြတာပဲ”
ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းက “သစ္စာဖောက် ဟုတ်လား”
“မင်းနဲ့ ငါက ကျိကျွင်းတွေပဲ၊ ဒီကမ္ဘာကြီးက ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဆိုတာ မင်းလည်း သိတာပဲ၊ ဘယ်လိုမှ ပြန်ကယ်လို့ မရတော့ဘူး၊ သေဆုံးခြင်းဆီကိုပဲ ဦးတည်နေတာ၊ သစ္စာဖောက်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ”
“မဟာကောင်းကင်အရှင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ အားလုံး သိကြတာပဲ”
“ငါတို့က ကိုယ့်အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ပဲ ကြိုးစားနေကြတာ”
ရှို့ကျွင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းတုန်းကလည်း ကမ္ဘာကြီးက ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံခဲ့ရဖူးတာပဲ၊ အဲဒီတုန်းက မဟာကောင်းကင်အရှင် ရဲ့ အရိပ်မည်းကြီးက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့တာလေ”
“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ရော ဘာဖြစ်သွားလဲ... သူပဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား”
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းတုန်းက အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ... ဒီနေ့မှာလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်လာမှာပါ”
ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းတုန်းကတော့ ကမ္ဘာ့အရှင် ရှိတယ်၊ သဘာဝမိခင် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မူလဝိညာဉ် သုံးပါးလည်း ရှိနေခဲ့တာလေ၊ ဒါပေမဲ့ အခုရော ဘာကျန်သေးလို့လဲ”
“ကြယ်တာရာ ဘိုးဘေး ကျဆုံးသွားပြီ၊ သဘာဝမိခင် ကျဆုံးသွားပြီ၊ လနတ်သမီး ကလည်း လူမသိသူမသိ ပုန်းအောင်းနေတယ်၊ ကမ္ဘာ့အရှင် ကလည်း အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး၊ နေနတ်ဘုရား တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာ၊ သူ ဘယ်လိုမှ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး”
“ဒီကမ္ဘာမှာ မဟာကောင်းကင်အရှင် ကို ဘယ်သူ တားနိုင်ဦးမှာလဲ”
“သူ့လက်အောက်ကို ဝင်တာကလွဲလို့ ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ တခြား ဘာနည်းလမ်းရှိသေးလဲ မင်း ငါ့ကို ပြောပြစမ်းပါဦး”
ရှို့ကျွင်း အံ့ ကြိတ်လိုက်သော်လည်း ဤမေးခွန်းကို သူမ ပြန်မဖြေနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကျင်းရှန်ကျိကျွင်း၏ စကားမှာ မမှားလှပေ။
ထန်ထျန်းကမူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ငါ နားလည်ပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက မင်းတို့ မဟာကောင်းကင်အရှင် ကို ရွေးချယ်လိုက်တာဟာ ငါနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ”
ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်း၏ ဆွဲယူမှုကြောင့် ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားမှာ ဝိညာဉ်ရေကန်၏ ကန့်သတ်ချက် နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“ဒါကြောင့်... အားလုံးပဲ၊ တောင်းပန်ပါတယ်”
စကားအဆုံးတွင် ထန်ထျန်းက လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ ကမ္ဘာ့လှောင်အိမ်မှာ သူတို့ဆီသို့ ဆက်လက်၍ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။
ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားကိုလည်း သူက ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲမှ အောင်မြင်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ၎င်းကို သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ တစ်ခုက ဝိညာဉ်ရေကန် အထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
တောက်ပလှသော အဖြူရောင်အလင်း တစ်ခုက အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများနှင့်အတူ ထန်ထျန်းဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ထန်ထျန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမျှင်များ ထောင်ထသွားရသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ သူ့ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်
သူက ချက်ချင်းပင် ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ် ဓား ကို ထုတ်ကာ ခွန်အားရှိသမျှ အသုံးချပြီး အဖြူရောင်အလင်း ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
“ဘုန်း”
အဖြူရောင်အလင်း မှာ ရှင်းယွဲ့ နတ်ဓားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ခုခံရန် ခက်ခဲလှသော စွမ်းအားတစ်ခုက ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ထန်ထျန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ရှို့ကျွင်းမှာမူ တိုက်ရိုက်ပင် လွင့်စင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်သွားတော့သည်။
အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ထန်ထျန်းမှာ ရေကန်ဘေးမှ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူက ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ် ဓားကို မြှောက်ကိုင်ထားရင်း လက်နှစ်ဖက်လုံး ထုံကျဉ်နေသည်ကို ခံစားနေရသည်။
မော့ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် ခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလား အထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက အဖြူရောင် ဝတ်စုံ၊ အဖြူရောင် ဆံပင်များဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ဘဝသံသရာ ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည့်အလား သတ္တဝါ အားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး အရာရာကို အရေးမစိုက်သည့် အသွင်ရှိလှသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ကြပြီပေါ့”
“ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ... ထန်ထျန်း”