မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ဝိုင်းတိုက် ခြင်း
Vol. 69 Ch. 726
“ဘုန်း”
ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးက အရူးအမူး ပေါက်ကွဲတုန်ခါနေသည်။ ထန်ထျန်းနှင့် မဟာကောင်းကင်အရှင်တို့၏ စောစောက ထိတွေ့မှုကြောင့် ၎င်းမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါနေပြီး ပြိုကွဲလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားရသည်။
ထန်ထျန်းမှာ တကယ်ပင် ပျင်းရိတတ်သူ ဖြစ်ပြီး ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသည်မှာလည်း မကြာသေးပေ။
သို့သော် သူ့ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တိုင်းတာ၍ မရသလို သူ၏ ခွန်အား မှာလည်း သာမန် မဟုတ်ပေ။
စနစ် ထံမှ လဲလှယ်ထားသော သန့်စင် သည့် ကမ္ဘာ့မူလနိယာမ သုံးပါးနှင့် ဟင်းလင်းပြင် မူလနိယာမ သုံးပါးတို့မှာ အခြားသော ကျိကျွင်းများ သို့မဟုတ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများပင် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည့် အရာများ မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ခွန်အားမှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများကြားတွင် အောက်ဆုံးအဆင့် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်ငြားလည်း သူက သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချပြီးမှသာ ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားကို မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ လက်ထဲမှ အတင်း ပြန်လည် ဆွဲယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခေါင်းတလားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မဟာကောင်းကင်အရှင် ရှိနေသော နေရာမှ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဆူပူသောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ငြိမ်သက်သွားစေသည်။
သူက မူလနေရာမှာပင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။
သူ၏ အကြည့်များမှာလည်း အစကတည်းက ရှိနေသည့်အတိုင်း အေးစက်နေဆဲပင်။ စောစောက အရေးနိမ့်မှုမှာ လုံးဝ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား။
“ဒီလက်သီးက မဆိုးဘူးပဲ”
မဟာကောင်းကင်အရှင်က တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
သူ၏ အသံထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း အငွေ့အသက်မျှ မပါပေ။
ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ဘယ်လိုလဲ... အခုရော ငါ့ကို ပျင်းသေးတယ်လို့ ပြောဦးမလား”
မဟာကောင်းကင်အရှင်က “မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ”
“ဒါက ငါ့ရဲ့ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ အမြင်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ပျင်းလွန်းနေတုန်းပဲ”
“မင်းသာ အမြဲတမ်း ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် စောစောက လက်သီးဟာ ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ငါ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်နိုင်ရမှာ”
ထန်ထျန်း: ...
ကောင်းပြီလေ... မင်းက ဆရာကြီးပဲ၊ မင်းပြောသမျှ အမှန်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့။
“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ပြီး ငါ မင်းကို အနည်းငယ် အထင်သေးခဲ့မိတာကိုတော့ ဝန်ခံပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း မင်း သဘာဝနှလုံးသား ကို ပြန်လုသွားနိုင်ခဲ့တာပေါ့”
မဟာကောင်းကင်အရှင်က ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာတော့...”
“ငါ မင်းကို လုံးဝ အထင်မသေးတော့ဘူး”
စကားအဆုံးတွင် သူက လက်ကို ပြန်လည် မြှောက်လိုက်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ထန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် ကြိုး များက ထန်ထျန်း၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုအနက်ရောင် ကြိုး များမှာ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကာလ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားပြီး ထန်ထျန်းကို လှောင်အိမ်တစ်ခုအလား ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကာ သူ၏ ထွက်ပြေးလမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်း မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။
အရင်က ဤနည်းလမ်းဖြင့် အခြား ကျိကျွင်းများကို သူ ကိုင်တွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကြီး ၏ သဘာဝမှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော သံသရာ (သံသရာလည်ခြင်း ) တစ်ခုပင်။
သို့သော်လည်း ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ မရှိဘဲ မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကမ္ဘာအသစ် ရှိနေသရွေ့ သူက မသေနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး”
“သဘာဝနှလုံးသားကိုလည်း မင်း ပြန်ယူလို့ မရဘူး”
“တကယ်တော့ မင်းကို ငါ ပြောချင်တာတစ်ခု ရှိတယ်၊ ငါက ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး၊ မင်း ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးမလား ဆိုတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ငါ အလေးအနက်ထားတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ ငါ့ကို လာရှုပ်တဲ့သူကို ငါ ပြန်ရှုပ်မှာပဲ”
“တစ်နေ့ကျရင် ငါ့လက်ထဲက ဒီဓားဟာ မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲကို ထိုးဝင်သွားလိမ့်မယ်”
ထန်ထျန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သော်လည်း အလွန်ပင် လေးနက်လှသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ အမူအရာက မပြောင်းလဲပေ။ “အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာကို ငါ မျှော်လင့်နေပါ့မယ်”
စကားအဆုံးတွင် သူက လက်ချောင်းများကို ဆုပ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် လှောင်အိမ်မှာ ထန်ထျန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်လာတော့သည်။
သို့သော် လှောင်အိမ်က ထန်ထျန်းကို ဝါးမြိုတော့မည့် အချိန်တွင်ပင် အဝေးသို့ ပြန့်ကားနေသော ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထန်ထျန်း၏ အကြည့်များမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မဟာကောင်းကင်အရှင်ကမူ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် ကြိုး ကြီးများမှာ တောက်လောင်နေလျက် ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးပင်လယ် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဝိညာဉ်ရေကန် ရှိသော ဤဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ပိုမို ကြီးမားလှသော ရွှေရောင် လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုအလား ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်
ထို့နောက် ကြီးမားလှသော ယင်ယန် ထိုက်ချီမြေပုံ ကြီးတစ်ခုသည် မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ ခေါင်းပေါ်နှင့် ခြေထောက်အောက်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို အလယ်တွင် ထည့်သွင်း လိုက်သည်။
ထို့နောက် အနက်နှင့် အဖြူ ယင်ယန် စွမ်းအား နှစ်ခုမှာ လည်ပတ်လျက် ယင်ယန်နဂါးကြီးတစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ မဟာကောင်းကင်အရှင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
၎င်းမှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်၏ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်
ယင်ယန်နဂါးကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရချိန်တွင်ပင် မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ မျက်နှာပျက်ခြင်း မရှိဘဲ လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ နဂါးကြီး၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ၎င်းကို လွင့်စင်သွားစေသည်။
သို့သော်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ကျယ်ပြန့်လှသော အနက်ရောင် လေးလံသော ဓားကြီးတစ်လက်မှာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ လည်ပတ်လျက် ပျံသန်းလာသည်။
ထိုဓားမှာ အသွားမရှိဘဲ အလွန် ထူထဲလှသည်။ ထို့ပြင် ဓား၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ ကျိုးပဲ့နေသည့် ဓားကျိုး တစ်လက်လည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်ငြားလည်း ၎င်းသယ်ဆောင်လာသော စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိပြီး စောစောက ယင်ယန်နဂါးထက်ပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင်က ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာပင်လယ်ကြီးများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
“ဘုန်း”
ကြယ်တာရာပင်လယ်နှင့် ဓားကျိုးကြီးတို့ တိုက်ရိုက် ထိတွေ့သွားသည်။ ဓားကျိုးမှာ ကြယ်တာရာပင်လယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အင်အားကုန်ဆုံးကာ နောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားရသည်။
သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။
ဓားကျိုးနှင့် ကြယ်တာရာပင်လယ် ထိတွေ့နေသည့် အချိန်မှာပင် ရှည်လျားလှသော တောင်နှင့်ပင်လယ် ပန်းချီကား တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသွားကာ မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ပန်းချီကား၏ နယ်မြေ အတွင်း ဝန်းရံလိုက်သည်။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက မဟာကောင်းကင်အရှင်အပေါ် သက်ရောက်သွားပြီး သူ့ကို ထိုဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အတင်း ချိပ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် အနီရောင် မြားတစ်စင်းမှာ အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး မီးလျှံတန်းကြီးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ကာ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ပစ်ဝင်လာသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိပြီး လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးလိုက်ကာ မြား ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ၎င်းကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အတင်း ရပ်တန့်သွားစေသည်။
သို့သော် ဤမြား၏ စွမ်းအားမှာ စောစောက တိုက်ခိုက်မှုများထက် ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ထို့ပြင် ခြေထောက်အောက်ရှိ တောင်နှင့်ပင်လယ် ပန်းချီကား၏ ချုပ်နှောင်မှုကြောင့် သူက စောစောကကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ လွင့်စင်အောင် မလုပ်နိုင်ဘဲ မြားကို သူ့၏ ရှေ့တွင်သာ ဟန့်တားထားနိုင်တော့သည်။
သူက မြားကို ဟန့်တားနေသည့် အချိန်မှာပင် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုမှာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“သေစမ်း”
စကားသံနှင့်အတူ ရွှေရောင်မီးလျှံကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။
၎င်းမှာ တောက်လောင်နေသော နေမင်းအသေးစားလေးတစ်ခုအလား ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး မျက်စိဖြင့် မကြည့်ရဲလောက်အောင် တောက်ပလှသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ကာ မဟာကောင်းကင်အရှင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ရွှေရောင် လှံရှည်တစ်စင်းမှာ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ မျက်နှာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
အကြောင်းမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် စောစောက တိုက်ခိုက်မှုအားလုံး ပေါင်းစပ်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်
မတတ်သာသည့်အဆုံး မဟာကောင်းကင်အရှင်က ထန်ထျန်းကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရပြီး မီးနီရောင် မြားကို အရင် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အုပ်မိုးကာ မယှဉ်သာသော ရွှေရောင်လှံရှည်ကြီးကို မနည်း တားဆီးလိုက်ရသည်။
“ထန်ထျန်း... ငါ့ကို ကူဦး”
ထိုအသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးသို့ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
သို့သော် သူ မပြောခင်မှာပင် ထန်ထျန်းမှာ ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ် ဓား ကို ကိုင်ကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်လှံရှည်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချနေရပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း မြင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကို အနိုင်ယူရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်
တောက်ပလှသော ကြယ်တာရာမြစ်ကြီးက ကောင်းကင်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် စီးဆင်းသွားသည်။ ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ထန်ထျန်းက အနန္တတာအိုနိယာမ မဟာလက်သီး ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ် ဓားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မည်
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယင်ယန်နဂါးကြီးမှာ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။
အနက်ရောင် ဓားကျိုးကြီးမှာလည်း လည်ပတ်ကာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ လည်ပင်းကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ကြိုးစားသည်။
အနီရောင် မြားများစွာမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပစ်ခတ်လိုက်ရာ တစ်စင်းချင်းစီတိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ခြေထောက်အောက်ရှိ တောင်နှင့်ပင်လယ် ပန်းချီကားမှာလည်း ရောင်စုံအလင်းများ ပြောင်းလဲလျက် မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို တင်းကြပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားသည်။
“ဘုန်း”
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အားလုံး ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုက မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားတော့သည်