ကျိကျွင်း အုပ်စု
Vol. 69 Ch. 721
ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလား သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားသော သဘာဝနှလုံးသားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သဘာဝမိခင် ဤကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရန် လိုအပ်သော ကန့်သတ်ချက်များကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ပေါ်ထွက်လာမည့် သဘာဝမိခင်အသစ်မှာ ကြောင်လေး၏ သခင်နှင့်တော့ မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
မူလစွမ်းအား ငါးမျိုးမှာ ရရှိရန် အလွန်အမင်း မခက်ခဲလှပေ ။
ကောင်းကင်တာအို မူလစွမ်းအားမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေပြီး ကမ္ဘာ့မူလစွမ်းအားမှာမူ ထန်ထျန်း၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် အများအပြား ရှိနေသေးသည်။ ကျန်ရှိသော နေ၊ လ၊ ကြယ် မူလစွမ်းအား သုံးမျိုးမှာလည်း အနည်းငယ် အားထုတ်ရုံဖြင့် ရရှိနိုင်ပေသည်။
အခက်ခဲဆုံးအရာမှာ နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသော်လည်း ခြေရာလက်ရာ လုံးဝ ရှာမရနိုင်သည့် သဘာဝမျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ထိုသဘာဝမျိုးစေ့မှာ ထန်ထျန်း၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းသာ အလိုရှိပါက သိပ်မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤကမ္ဘာ၏ သဘာဝမိခင်ကို အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း... ထန်ထျန်းက မလောပေ။
သူ ပထမဆုံး လုပ်ရမည့်အရာမှာ ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် သဘာဝမျိုးစေ့အကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ရန် ဖြစ်သည်။ သူမကို သာမန်သက်ရှိ တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲပေးပြီး ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကစားပွဲကြီးမှ ဝေးရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။
အခြေခံ ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ဤကိစ္စမှာ သူ့အတွက် မခက်ခဲတော့ပေ။
ကုရှောင်းရွှယ်၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်ပြီး သဘာဝမျိုးစေ့အသစ်၏ သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်လာမည့် သင့်တော်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနိုင်လျှင် ရပြီဖြစ်သည်။
ထိုအရာက ဘာဖြစ်မလဲ...
ထန်ထျန်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့နောက်မှ ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ရေကန် အထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်းမှာ အလွန် မြင့်မားသည့် အရည်အသွေးရှိသော သဘာဝ အကြွင်းအကျန် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ အလိုလို သိမြင်နိုင်သည်။
“ တာအို မိတ်ဆွေ ထျန်းရွှမ်...”
“ရှင်က အမှန်တကယ် ဘယ်သူလဲ”
ရှို့ကျွင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မေး၏။ “ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ရှို့ကျွင်းက “ရှင် ကျွန်မကို ပန်းပင်လယ် အစီအရင်ထဲမှာ စတွေ့တုန်းကတည်းက ရှင်ဟာ သာမန် ကျိကျွင်း တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိခဲ့တယ်”
“အဲဒီနောက် ကျွန်မတောင် သတိမထားမိခင်မှာ ရှင်က ယိရှန်းရဲ့ ခြေရာကို အရင်ဆုံး တွေ့ခဲ့တယ်”
“မူလဝိညာဉ်တွေ ရှိတဲ့ နယ်မြေမှာလည်း ရှင်က တခြားသူတွေထက် အရင်ဦးအောင် သဘာဝ အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်”
“ပြီးတော့... နှစ်ပေါင်း သိန်းချီအောင် ဘယ်သူမှ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးထဲမှာလည်း မိုးကြိုးပင်လယ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ရောက်မယ့် ဥမင်လမ်းတစ်ခုကို ရှင် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်”
“အခုလည်း လုံးဝ ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲကနေ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရှင် ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့တယ်”
“ရှင် တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ”
“ဒီကို လာရတဲ့ ရှင့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တကယ်ပဲ ဘာလဲ”
သူမ၏ လေသံထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အံ့သြမှုနှင့် သံသယများ ပါဝင်နေသည်။
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှို့ကျွင်း ပြောသွားသည့် ကိစ္စများမှာ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပို၍ ထူးဆန်းနေသည်မှာ အမှန်ပင်။
အမှန်တော့ သူမ ယခုမှ မေးလာခြင်းမှာ ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းထားသည်ထက်ပင် နောက်ကျနေသေးသည်။ အကယ်၍ အခြား ကျိကျွင်းများသာ ဆိုလျှင် အစကတည်းက သံသယဝင်နေကြမည် ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း ကိစ္စများလည်း ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။
လုံကျိုကျိုး၏ လွှမ်းမိုးမှုက သူမအပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသည်ဟုသာ ဆိုရမည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ဘာမှ ရှင်းမပြဘဲ “မင်း သိထားဖို့ လိုတာက... ကျွန်တော် က လုံကျိုကျိုးနဲ့ တစ်ဖက်တည်းမှာ ရှိတဲ့သူ ဆိုတာပါပဲ”
“မဟုတ်ရင်လည်း မင်းကို ဒီထဲအထိ ခေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
ရှို့ကျွင်းက ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ခဏအကြာတွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ခံစားမိတာ တစ်ခုရှိတယ်၊ အကယ်၍ ရှင် တစ်ခုခု ကြံစည်နေရင်တောင် ကျွန်မမှာ ရှင့်ကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိမှာမဟုတ်ဘူး”
ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်ချပါ၊ အဲဒီလို ကိစ္စမျိုး ဖြစ်မလာစေရဘူး”
“ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း သိချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်”
“ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အရာကို မြင်ရပါလျက်နဲ့ မင်း တကယ်ပဲ စိတ်မလှုပ်ရှားဘူးလား”
“မင်း စောစောက လာတာ ဒါကို ခွဲဝေဖို့ လာညှိနှိုင်းတာလို့တောင် ကျွန်တော် ထင်နေတာ”
ထန်ထျန်းက ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။
ရှို့ကျွင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး “အဲဒါက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ကို အရင်က ကတိပေးထားပြီးသား ဆိုတော့ စကား ပျက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါကို အမြန် သိမ်းလိုက်ပါ၊ အကယ်၍ တခြားသူတွေ တကယ် ရောက်လာရင်တော့ ဒီလောက် စကားပြောရ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ရှို့ကျွင်း၏ သဘောထားက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူကတော့ ဤခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားကို သိမ်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဒါက အလွန် အရေးကြီးသော ကစားကွက် တစ်ကွက် ဖြစ်သည်။ သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေမှသာ အနာဂတ် ကစားပွဲကြီးတွင် ပိုမို ယုံကြည်ချက် ရှိရှိ ကစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူက လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်ရေကန် အလယ်တွင် မျောလွင့်နေသော ခေါင်းတလားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲယူလိုက်သည်။
ဤဖြစ်စဉ်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ဝိညာဉ်ရေကန်၏ ဆွဲငင်အားက အလွန် အားကောင်းလှသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး အင်အားစိုက်ထုတ်ရသည်။
၁၅ မိနစ် ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ခေါင်းတလားမှာ လမ်းတစ်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဤဖြစ်စဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှို့ကျွင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ဘေးနားတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး လုယူချင်သည့် အမူအရာ အနည်းငယ်မျှပင် မပြခဲ့ပေ။
ဒီ အမျိုးသမီး ကျိကျွင်းက တကယ်ကို မဆိုးလှပေ။
နောင်တစ်ချိန် လုံကျိုကျိုးနဲ့ တွေ့ရင် သူ့ကို နည်းနည်း ဖျောင်းဖျပေးရမယ်၊ ဒီလောက်ထိ ခေါင်းမာမနေနဲ့၊ လူပျိုကြီး ဘဝကို အမြန်အဆုံးသတ်ပြီး တခြားသူရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ အချစ်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့လို့
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ ကြံစည်နေမိသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက အဝေးမှ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာပြီး ထန်ထျန်းကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ကျိကျွင်းတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်
ထန်ထျန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ရှို့ကျွင်းကမူ သူမ၏ စစ်တုရင်ခုံ ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ဘုန်း”
တိုက်ခိုက်မှု မရောက်ရှိလာခင်မှာပင် ကြီးမားလှသော စစ်တုရင်ခုံ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါ်လာပြီး ထန်ထျန်းနှင့် ရှို့ကျွင်း နှစ်ဦးလုံးကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အဝေးရှိ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး ထန်ထျန်းတို့ နှစ်ဦးနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“ဂျူနီယာ ”
“ရပ်လိုက်စမ်း”
သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။
၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သော ကျိကျွင်း အိုကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ အရင်က ထျန်းရွေ့ကျိကျွင်း သို့မဟုတ် ယိရှန်း ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သည်။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်နှင့် အတော်လေး နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကြီးမားလှသော အော်ရာများက စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဤသေးငယ်သော နယ်မြေအတွင်း၌ သောင်းကျန်းနေသည်။
“ကျင်းရှန်ကျိကျွင်း လား”
ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှို့ကျွင်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ အစွမ်းထက်ပုံ ကို သိထားခြင်းပင်။
သို့သော် သူမ ထိတ်လန့်မသွားပေ။ ကျင်းရှန်ကျိကျွင်းက အစွမ်းထက်သော်လည်း သူမအနေဖြင့် အတန်ကြာအောင်တော့ တောင့်ခံထားနိုင်သည်။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှ ပုံရိပ်အများအပြား တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
သူတို့၏ အော်ရာများမှာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြပြီး မည်သူမျှ သာမန် မဟုတ်ကြပေ။
ခဏအကြာတွင် ကျိကျွင်း စုစုပေါင်း ၁၇ ဦးမှာ ဝိညာဉ်ရေကန် နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်မှာ ထန်ထျန်းနှင့် ရှို့ကျွင်းတို့၏ မိတ်ဆွေ ဟောင်းပင် ဖြစ်သည်။
“အို... ရှို့ကျွင်း နဲ့ ထျန်းရွှမ် ပါလား”
“ဟဲဟဲ... မင်းတို့ ဘာလို့ ငါနဲ့အတူ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကို မဖြတ်တာလဲ ဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်၊ မင်းတို့က ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲကို ဝင်မယ့် တခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားတာကိုး”
“တကယ်ကို စိတ်ဓာတ်မကောင်းကြဘူးပဲ၊ ငါတောင် မင်းတို့ကို အားလုံး မျှဝေပေးခဲ့တာကို မင်းတို့ကတော့ ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားကြတယ်၊ အဟက်... လူ့လောကကြီးက တကယ်ကို အရင်လို မဟုတ်တော့ပါလား”
ယိရှန်းက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချဟန် ဆောင်လိုက်သည်။
ရှို့ကျွင်းက ပြန်မဖြေပေ။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ တည်ကြည် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိကျွင်း ၁၇ ဦး။ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ သူမထက် မနိမ့်ကျသော ခွန်အားများ ရှိကြပြီး သူတို့၏ ပုံစံအရ အားလုံး စုထားကြပုံ ရသည်။
သူမနှင့် ထန်ထျန်း နှစ်ယောက်တည်းဖြင့် သူတို့ကို တားဆီးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
သူက ထိုကျိကျွင်းများကို အေးအေးဆေးဆေး တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ယိရှန်း၏ ဖျောင်းဖျမှုနောက် ပါသွားသည့် ကျိကျွင်း နှစ်ဦးကိုတော့ သတိမထားမိပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့ ဒုက္ခရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။
စောစောက ဥမင်လမ်းထဲတွင် ခံစားခဲ့ရသော ကျိကျွင်း တိုက်ပွဲမှာ သူတို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
ယခု ဤလူအုပ်စုကြီးမှာ အဖွဲ့လိုက် စုဖွဲ့လာပြီး အခြား ကျိကျွင်းများကို လုပ်ကြံကာ ဟင်းလင်းပြင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အရင်က သတိထားမိခဲ့သော မူမမှန်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်လျှင်...
ထန်ထျန်းက ပုံမှန်မဟုတ်သော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်လေတော့သည်။