အခန်း (၆၅၅-၆၅၇)

အခန်း (၆၅၅) ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအို။ မူလချီစွမ်းအင် အမျှင် တစ်ထောင်။ (၁)

"ငါ အရင်သွားနှင့်မယ်။ မင်း နောက်က လိုက်ခဲ့"

ရွှမ်းမင်အရှင်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ကန်ဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း တည်ရှိရာ တောင်တန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာလိုက်သည်။

"ဝူးရှ်..."

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံ၌ ငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းသွားသည်။ ရွှမ်းမင်အရှင်သည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထိုငှက်၏ ကျောပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ကျိ..."

ချီစွမ်းအင်များကို ငှက်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ငှက်မှာ စူးရှစွာ အော်မြည်လျက် ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖောင်းကားလာသည်။ မှော်အတတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသကဲ့သို့ အတောင်ပံများကို အပြင်းအထန် ခတ်လျက် ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း ရှိရာဘက်သို့ အရိပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ပဲ ရွှမ်းမင်လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို အပြီးသတ် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာပဲ... 'မြင့်မြတ်သောနှလုံးသား မဟာမိတ်' တစ်ခုလုံးမှာတောင် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေပြီ။"

ရွှမ်းမင်အရှင်၏ မြင့်မားသော စွမ်းအားများကို ကြည့်ရင်း ကန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှမ်းမင်အရှင်သည် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏အမည်မှာ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေတော့မည်ဖြစ်သည်။

ရွှမ်းမင်အရှင်သည် ငှက်ကိုစီး၍ တစ်လမ်းလုံး ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ခြေထောက်အောက်ရှိ ငှက်တစ်ကောင် မောဟိုက်သေဆုံးသွားတိုင်း လမ်းခရီးတွင် အခြားတစ်ကောင်နှင့် လဲလှယ်စီးနင်းသည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရွှမ်းမင်အရှင်သည် အဝေးကြီးမှ ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီး ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း တည်ရှိရာ ရွှယ်အန်းတောင်တန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"ဟင်…ရွှယ်အန်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ... အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား။ တစ်ယောက်ယောက်က ဝိညာဉ်ကြောကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား"

တောင်တန်းနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရွှမ်းမင်အရှင်၏ မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တောင်တန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အခြေအနေမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လာပြီ။"

တောင်တံခါးဝတွင် အံ့သြဝမ်းသာနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှမ်းမင်အရှင် ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တုန်ရင်နေတော့သည်။ ရွှမ်းမင်အရှင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်မလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြည်ညိုလေးစားရသော ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ရွှမ်းမင်အရှင်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် တောင်တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး "ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ဝိညာဉ်ကြောမှာ ပြဿနာရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဂိုဏ်းသားမှာ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် "ကြိုးကြာဖြူစီးထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။ ဒုဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေ သွားတားခဲ့ပေမဲ့ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပါတယ်"

"ကျမ်းစာတိုက်၊ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းနဲ့ ရတနာတိုက်ကိုလည်း အဲဒီလူက ပြောင်စင်အောင် ယူသွားပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်... သူ့ကို လွှတ်မပေးပါနဲ့။" ထိုဂိုဏ်းသား၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲနေပြီး ငိုချတော့မည့်အလားပင်။

ရွှယ်အန်းဂိုဏ်းမှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးပင်များမှာ လုယက်ခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်ကြောမှာလည်း ပျက်စီးသွားရာ ပြန်လည်နာလန်ထူရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေဦးမည်။ ယခင်က အခြားဂိုဏ်းများကို လုယက်ခဲ့သော ရွှယ်အန်းဂိုဏ်းမှာ ယခုအခါ ကိုယ်တိုင် လုယက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖန်ကောင်း အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှမ်းမင်အရှင်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားလေ၏။ ဖန်ကောင်းမှာ သူနှင့်ယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးသော်လည်း မူလဓာတ်ငါးပါးအရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများထံမှ စုပ်ယူထားသော စွမ်းအားများကြောင့် သူသည် ထိုအဆင့်တွင် အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဖန်ကောင်းမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဂိုဏ်းသား၏ ဖော်ပြချက်အရ အချိန်တိုအတွင်း အသတ်ခံရခြင်းဖြစ်ရာ ရန်သူမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ... နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ပိုင်းကို ကျင့်ကြံထားသော မဟာသိုင်းပညာရှင်ပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတာနဲ့ ဒီလို အရသာရှိတဲ့ သားကောင်က အိမ်ရှေ့အထိ ရောက်လာတာပေါ့"

ရွှမ်းမင်အရှင်သည် ပြုံးနေသော်လည်း အလွန်အေးစက်သော အပြုံးဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အခြေစိုက်စခန်း တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် မည်သူမှ စိတ်အေးလက်အေး မနေနိုင်ပေ။ သို့သော် ရွှမ်းမင်အရှင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူမှာ သေချာပေါက် ပညာရှင်များထဲမှ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်ပြီးနောက်ပိုင်း သူသည်လည်း မိမိ၏ တိုးတက်မှုကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် သွေးပွက်ပွက်ဆူစေမည့် တိုက်ပွဲမျိုးကို မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလူမှာ ပျံသန်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်ရှိပြီးတော့ သူ့အစွမ်းကလည်း ထူးခြားတယ်။ သူ့ကို ရှာဖို့က ခက်လိမ့်မယ်... ငါ အလောင်းအဆိပ်တောင်ကို သွားပြီးတော့ အဲဒီ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုကို အကူအညီတောင်းရမယ်။ သူဆိုရင် ကြိုးကြာဖြူစီးတဲ့လူကို ရှာပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ရွှမ်းမင်အရှင်က အစီအစဉ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ချမှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တည်ရှိရာ အလောင်းအဆိပ်တောင်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ထိုတောင်မှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အဆိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် သာမန်လူများ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ အလောင်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ အလောင်းများကို ပြုပြင်မွမ်းမံသည့် အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကြားတွင် အင်အားကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အလောင်းအဆိပ်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာသော ရွှမ်းမင်အရှင်သည် မြူထူများကြားတွင် လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ရုတ်တရက် ရှေ့တွင် နီရဲသော မျက်လုံးများ ပေါ်လာသည်။ မြူထူထဲတွင် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သားရဲများစွာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ရွှမ်းမင်အရှင်က တည်ငြိမ်စွာပင် "ငါက ရွှမ်းမင်အရှင်ပဲ၊ မင်းတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့ချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရွှမ်းမင်အရှင်" ဆိုသော စကားလုံးလေးလုံးကြောင့် ထိုနီနီရဲရဲ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။ လာရောက်သူ၏ အဆင့်အတန်းကို သူတို့ သိကြပုံရသည်။

"ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

မြူထူထဲမှ အက်ရှရှအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နီနီရဲရဲ မျက်လုံးများမှာ မြူထူထဲသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ရွှမ်းမင်အရှင်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့မှ အရိပ်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ အလောင်းအဆိပ်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ရှေ့တွင် အဆောက်အဦးများ ပေါ်လာပြီး တောင်တံခါးရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးပေါ်တွင် "ကောင်းကင်အလောင်းဂိုဏ်း" ဟု ကမ္ဗည်းထိုးထားသော စာလုံးကြီး ငါးလုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤနေရာမှာ ရွှမ်းမင်အရှင်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ဤနေရာ၏ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါကိုမူ သူ နှစ်သက်ခြင်း မရှိပေ။

အခန်း (၆၅၆) ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအို။ မူလချီစွမ်းအင် အမျှင် တစ်ထောင်။ (၂)

ကောင်းကင်အလောင်းဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လမ်းများပေါ်တွင် နေရာအနှံ့၌ ခေါင်းတလားများကို ချထားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကင်းလှည့်နေသော ကောင်းကင်အလောင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို တွေ့ရတတ်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း မရှိသလောက်ပင် တိုးညင်းလှသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာမူ တောရိုင်းသားရဲများကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ရွှမ်းမင်အရှင်သည် လမ်းပြနောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ကောင်းကင်အလောင်းဂိုဏ်း၏ ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဂူအတွင်းပိုင်းမှာ မှောင်အတိကျနေပြီး အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားသော ခေါင်းတလားတစ်ခုမှာ အတွင်းပိုင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။ အေးစိမ့်ပြီး မှောင်မိုက်သော အရှိန်အဝါများက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။

"ဂျောက်"

ရွှမ်းမင်အရှင် ရောက်လာသည်ကို သိနေသကဲ့သို့ ခေါင်းတလားအဖုံးမှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုကြောင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာပြီး အတွင်းမှ မီးခိုးဖြူရောင် အခိုးအငွေ့များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ထိုအငွေ့ကို ထိမိပါက ခြေလက်များ တောင့်တင်းသွားပြီး သွေးများ ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရွှမ်းမင်အရှင်မှာမူ ထိုအငွေ့များကြားတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။

"ရွှမ်းမင်... မင်း မကြာသေးခင်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရခဲ့ပုံပဲ။ ဒီအလောင်းအိုကြီးဆီကို ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း ကိစ္စတွေအတွက် လာတာလား"

အက်ရှရှ အိုမင်းသော အသံတစ်သံသည် ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပိန်လှီသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ ထထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းနှင့် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အရိုးချင်း တိုက်မိသံများ တဂျွတ်ဂျွတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အချိန်အတော်ကြာအောင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပုံပင်။

ထိုသူမှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်လှီနေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အရိုးပေါ် အရေတင်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ အတွင်းသို့ ချိုင့်ဝင်နေကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာကဲ့သို့ အကွက်များ ရှိနေသည်။ သူသည် အသက်ရှူနေပုံပင် မရဘဲ အလောင်းတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေတော့သည်။

ထိုအဖိုးအိုမှာ လေတိုက်လျှင်ပင် လဲကျတော့မည့်အလား အားနည်းပုံပေါ်သော်လည်း ရွှမ်းမင်အရှင်၏ မျက်နှာမှာမူ လေးနက်သွားသည်။ ဤလူအိုကြီးမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှေ့မှ အဖိုးအိုမှာ အလောင်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် "ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအို" ပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းများနှင့် နတ်ဆိုးတံခါးများကြားတွင် "ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုမှာ လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ရသော အလွန်အင်အားကြီးမားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ပါဝင်ခဲသော်လည်း အလောင်းပြုပြင်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုတ်ကောင်ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အစားစားရန်၊ ရေသောက်ရန် မလိုဘဲ သာမန်လူသားများထက် သက်တမ်း ပိုမိုရှည်ကြာစွာ နေထိုင်နိုင်သည်။

ထိုအဖိုးအိုက အသက်မည်မျှရှိပြီလဲဆိုသည်ကို မည်သူမှ မသိကြပေ။ သို့သော် ရွှမ်းမင်အရှင်၏ ဆရာသခင် အရှိန်အဝါ တောက်ပနေသည့် အချိန်ကပင် ဤ"ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုမှာ "ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ဆရာမှာ ကျင့်ကြံရင်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် အရွယ်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ဤအဖိုးအိုမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ရှိနေဆဲပင်။

ခန့်မှန်းချက်များအရ "ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုမှာ အနည်းဆုံး သက်တမ်း နှစ်ပေါင်းငါးရာကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အသက်ငယ်သူတိုင်း အားမနည်းသော်လည်း ဤမျှ ရှည်လျားသော သက်တမ်းကို ရှင်သန်နိုင်သူတိုင်းမှာ အမှန်ပင် အင်အားကြီးမားကြသည်။ သာမန်ပါရမီရှိသူပင်လျှင် ဤမျှ ကြာမြင့်သော အချိန်အတွင်း အောင်မြင်မှုများစွာ ရရှိနိုင်ရာ ကျော်ကြားသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုအတွက်မူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

သူ၏ နက်နဲသော အစွမ်းကြောင့် မိစ္ဆာလောကတစ်ခုလုံးတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီကပင် သူသည် ခေတ်တစ်ခေတ်၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုက ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း အကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ ရွှမ်းမင်အရှင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျား သိနေပြီလား"

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုသည် သူ၏ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီကောင်းကင်နတ်ဆိုး တပည့်တွေဆီက ကြားထားတာကတော့ သွေးနတ်ဆိုးတံခါးက သွေးနတ်ဆိုးသူငယ် သေသွားပြီတဲ့... ကြိုးကြာဖြူစီးတဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ သိုင်းပညာရှင်က သတ်လိုက်တာပဲ။ နှမြောစရာက... သွေးနတ်ဆိုးသူငယ်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ပိုင်းကို ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတာကို"

"သွေးနတ်ဆိုးတံခါးလည်း အဲဒီလူရဲ့ လက်ချက်မိသွားတာလား"

ရွှမ်းမင်အရှင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ထိုသူမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသွားသည်။ ထို့နောက် ရွှမ်းမင်အရှင်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး "အလောင်းအိုကြီး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးစေချင်တယ်။ အဲဒီလူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ရှာပေးပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ ခြေရာခံတဲ့ အတတ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ကျွန်တော့်ဆရာ ပြောဖူးတယ်။ ခင်ဗျားသာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ရင် ကမ္ဘာအဆုံးထိ ထွက်ပြေးလည်း လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ရွှမ်းမင်အရှင်သည် သူ၏ဂိုဏ်းဝိညာဉ်ကြောကို ဖျက်ဆီးသွားသူကို အသည်းအသန် ရှာဖွေလိုနေသော်လည်း ရန်သူမှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မသိသဖြင့် အလောင်းနတ်ဆိုး အဖိုးအိုထံသို့ အကူအညီ လာတောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုသည် 'မိုင်တစ်ထောင် ဝိညာဉ်ခြေရာခံခြင်း' အတတ်ကြောင့် အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်သည်။

အလောင်းနတ်ဆိုး အဖိုးအိုက လှောင်သလိုလို ပြုံးလိုက်ပြီး "အဲဒီလူက သွေးနတ်ဆိုးသူငယ်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တပိုင်း တတ်မြောက်ထားတဲ့ မဟာသိုင်းပညာရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီအရိုးအိုကြီးက အရင်လို မသန်စွမ်းတော့ဘူး၊ ဘယ်သူနဲ့မှလည်း မတိုက်ခိုက်ချင်တော့ဘူး"

ရွှမ်းမင်အရှင်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား တိုက်ခိုက်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ သူ့ကို ရှာပေးရုံပဲ။ သူ့ကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သတ်မယ်။ အကျိုးအမြတ် အနေနဲ့ကတော့... မဟာသိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ခင်ဗျားလည်း မြည်းစမ်းကြည့်ချင်မယ် မဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုသည် သူ၏ခြောက်သွေ့သော နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ သဘောတူတယ်။ ဒါက လက်ရှိ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ တိုးတက်မှုကို ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲလေ။"

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုက ရွှမ်းမင်အရှင်ကို ကူညီရန် သဘောတူလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မဟာသိုင်းပညာရှင်ကို ရှာဖွေပေးရန်သာ ကတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ယခုခေတ်၏ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို သိချင်နေမိသည်။

ရွှမ်းမင်အရှင်ကိုတော့ ရှင်းပြနေရန် မလိုတော့ပေ။ သူသည် မိစ္ဆာလောကတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသူဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းဂိုဏ်းနှင့် သွေးနတ်ဆိုးတံခါးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုယက်သွားသော ထိုလျှို့ဝှက်သိုင်းသမားမှာလည်း ငယ်ရွယ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုကိုပင် စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့သည်။

"သွားကြစို့၊ သွေးနတ်ဆိုးတံခါးဆီကို။ အဲဒီမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်လေးက သွေးနတ်ဆိုးသူငယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပဲ။ အဲ့မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ စွမ်းအင်အကြွင်းအကျန်တွေကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို ရှာလို့ရတယ်"

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ခေါင်းတလားထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ အမှုန့်တစ်စပင် မထဘဲ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး တောင်တံခါးဆီသို့ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

"နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံထားတဲ့ မဟာသိုင်းပညာရှင်တဲ့လား။ ငါ့အတွက်တော့ ဓားသွေးကျောက်ပဲ။"

ရွှမ်းမင်အရှင်က သူ့နောက်မှ လိုက်လာသည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေပြီး ထိုသူကို သတ်ကာ တန်ဖိုးကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်ခိုင်းဖို့ သူ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

အခန်း (၆၅၇) ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအို။ မူလချီစွမ်းအင် အမျှင် တစ်ထောင်။ (၃)

စူးချန်ခုန်းကတော့ သူသည် ရွှမ်းမင်အရှင်၏ အာရုံစိုက်ခံနေရပြီဖြစ်ကြောင်းကို ထုံးစံအတိုင်း မသိသေးပေ။ သူသည် လက်ရှိတွင် 'ကြိုးကြာဖြူလွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းခြင်း' အတတ်ကို အသုံးပြု၍ တိမ်တိုက်များကြားမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုသို့ အမြန်သွားနေသည်။

"ငရဲကိုးထပ်တံခါးကိုတော့ ရှင်းပြီးပြီ... အဲဒီက ရတာက နည်းနည်းနည်းတယ်။ မူလချီစွမ်းအင် ၂၀၀ ပဲ ရတယ်။ အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ၈၀၀ ကျော် ရှိနေပြီ။ 'ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်း' ကို တစ်ခေါက်သွားပြီးရင်တော့ လုံလောက်သွားပြီ" ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း၊ သွေးနတ်ဆိုးတံခါးနှင့် ငရဲကိုးထပ်တံခါးတို့ကို အစဉ်လိုက် သွားရောက်ရန် သုံးရက်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ငရဲကိုးထပ်တံခါးမှ ရလဒ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာကောင်းပြီး ရှေ့က နှစ်ခုလောက် မများပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် 'ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်း' သို့ ထပ်မံသွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကြားတွင် အလွန်ပင် အေးအေးလူလူ နေတတ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထွမ်မုထောင် ပေးထားသော သတင်းအချက်အလက်များတွင်လည်း ထိုဂိုဏ်းအကြောင်းမှာ အနည်းငယ်သာ ပါရှိသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သို့မဟုတ် အခြားသော နတ်ဆိုးတံခါးကြီးများကို သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ထိုဂိုဏ်းများမှာ နက်နဲသော အစဉ်အလာများနှင့် ထူးခြားသော အစွမ်းများ ရှိနိုင်ကြောင်း သတင်းများအရ သိရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူသည် ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းမှာ ဟွမ်ချွမ်ကျွန်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ရေကန်များနှင့် ရေတံခွန်များ ဝန်းရံထားသဖြင့် ခုခံရန် လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းသားများသည် ထိုရေကန်များထဲတွင် ကင်းလှည့်နေကြသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပြင်ပရန်သူများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံရခဲသည်။

စူးချန်ခုန်း ကျွန်းသို့ ရောက်ချိန်တွင် ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းတွင် ခမ်းနားသော အဆောက်အဦးများ ရှိပြီး အကြီးကျယ်ဆုံးသော ခန်းမတစ်ခုအတွင်း၌ သီချင်းသံ၊ ကသံများဖြင့် အလွန်စည်ကားနေ၏။ ကချေသည် အလှလေးများ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဗိုက်ပူပူ၊ ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မှီထိုင်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ပေါင်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ဝတ်စားပြင်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးစီ တင်ထားသည်။ တစ်ယောက်က စပျစ်သီး ခွံ့ကျွေးနေပြီး နောက်တစ်ယောက်က အရက်ခွက်ကို ကိုင်ပေးထားသည်။ ထိုထိပ်ပြောင်လူကြီးမှာ အမျိုးသားတိုင်း အိပ်မက်မက်ရသော ဝန်ဆောင်မှုများကို ခံယူရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးနေတော့သည်။

ဤလူမှာ ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် 'ဟွမ်ကျင်ရှ' ပင် ဖြစ်သည်။

"လောကကြီးမှာ ထူးဆန်းတာတွေ ဖြစ်လာနေပြီ... ဒီရက်ပိုင်း တပည့်တွေကို အပြင် သိပ်မလွှတ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကိုယ့်ဘာကိုယ် ဒုက္ခရှာသလို မဖြစ်အောင်ပေါ့" ဟွမ်ကျင်ရှက တွေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကြားတွင် ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်း၏ အခြေခံမှာ အတန်ငယ် အားနည်းသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် ရန်သူများ ကျူးကျော်ရန် ခက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် ဝေးလံသော ဤဂိုဏ်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သူ နည်းပါးသည်။ ဟွမ်ကျင်ရှကိုယ်တိုင်လည်း လောကကြီး၏ အပြောင်းအလဲများကို သိသော်လည်း သူသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ မဟုတ်ပေ။ ကိုယ့်နယ်မြေကိုယ် စောင့်ရှောက်ရင်း၊ သိုင်းကျင့်ရင်း၊ အရက်သောက်ရင်း ရှင်သန်နေခြင်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရက်ငှဲ့ပေးနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ မတော်တဆ ချော်ပြီး အရက်များမှာ ဟွမ်ကျင်ရှ၏ ဘောင်းဘီပေါ်သို့ စင်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ခဏချင်းမှာပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ။" ထိုမိန်းကလေးမှာ သူ၏ အမှားကြီးမားကြောင်း သိသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသနားခံနေလေ၏။ ဟွမ်ကျင်ရှမှာ ရက်စက်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ဟွမ်ကျင်ရှက ရက်စက်သော မျက်နှာထားဖြင့် "ဒီအသုံးမကျတဲ့ မိန်းမကို ဟွမ်ချွမ် ရေငုပ်ထောင်ထဲကို ပို့လိုက်စမ်း။" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" တံခါးဝရှိ သိုင်းသမား နှစ်ဦးမှာ ထိုမိန်းကလေးကို ဇွတ်အတင်း ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။ ဟွမ်ချွမ်ရေငုပ်ထောင်ဆိုသည်မှာ ရက်စက်သော မိကျောင်းများ ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်ရာ ထိုမိန်းကလေး၏ အဆုံးသတ်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

အသနားခံသံများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြားရသောအခါ ဟွမ်ကျင်ရှ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ သိုင်းပညာကို ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းမှာ အခြားသူများ၏ အသက်ကို စီရင်ပိုင်ခွင့်ရရန်နှင့် ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ဟွမ်ကျင်ရှ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အန္တရာယ်တစ်ခု နီးကပ်နေကြောင်း သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါဆို မင်းက ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား။ မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်တောင် မဟုတ်ဘူးလား။ တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်။"

အသံတစ်ခုက ဟွမ်ကျင်ရှ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာလေ၏။ သူ မသိလိုက်ဘဲ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ စူးချန်ခုန်းဖြစ်ပြီး သူသည် ဟွမ်ကျင်ရှကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် နည်းပါးသဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ သတိထားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာကာ သတိထားရမည့် ပညာရှင်များ ရှိမရှိ အရင်ကြည့်ရှုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရလဒ်မှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် စိတ်ပျက်စရာပင်။ ဤဂိုဏ်းမှာ အလွန်အားနည်းလွန်းလှသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကြားတွင် အောက်ဆုံးအဆင့်သာ ရှိပြီး မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးပင် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းမှာ လူကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရင်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင်ရှ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ "ဒီလူက ငါမသိအောင် ဂိုဏ်းထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်လာနိုင်တာလား။ သူက ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပညာရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ဟွမ်ကျင်ရှက အတင်းပြုံးလိုက်ပြီး "မိတ်ဆွေ... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲခင်ဗျာ။ ဧည့်သည်တွေကို အမြဲတမ်း ကြိုဆိုပါတယ်။ လိုချင်တာရှိရင် ပြောပါ။ ကျွန်တော် ဟွမ်ဆိုတဲ့လူက တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာ ဝါသနာပါတဲ့လူပါ"

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအင်နက်နဲမှုကို မခန့်မှန်းနိုင်သဖြင့် ဟွမ်ကျင်ရှမှာ အလွန်ယဉ်ကျေးပြီး သတိထားနေသည်။

"ငါ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို လိုချင်တယ်။" စူးချန်ခုန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ပြောလိုက်သည်။ သူ လိုချင်သည်မှာ ဝိညာဉ်ကြောမှ စွမ်းအင်များ ဖြစ်သဖြင့် ဟွမ်ကျင်ရှနှင့် အခြားသူများကို သတ်မှသာ သူ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင်ရှ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လာရောက်သူမှာ သူ့အသက်ကို ရန်ရှာသူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန်မှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ပေ။

"ဟွမ်ချွမ် လက်ဝါး"

ဟွမ်ကျင်ရှ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ငရဲမြစ်မှ ရေလှိုင်းကြီးများ တက်လာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများက တစ်ဖက်လူကို နစ်မြုပ်သွားစေတော့မည့်အလားပင်။

ဟွမ်ကျင်ရှမှာ မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း သူ၏အစွမ်းကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်ပင်လျှင် အားနည်းသူဖြစ်ရာ ဤမျှလောက်မှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

"ရွှီး"

စူးချန်ခုန်းသည် သမင်ဟန်ပန် ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြု၍ ချက်ချင်းပင် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဟွမ်ကျင်ရှ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွားပြီး စူးချန်ခုန်း၏ အနားပင် မကပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ဟွမ်ကျင်ရှ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် အေးစိမ့်သော အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မခုခံနိုင်တော့ပေ။

"ဒုတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ဝါးဓားချက်မှာ သံမဏိကို ရွှံ့နွံကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဟွမ်ကျင်ရှ၏ ဦးခေါင်းမှာ အပေါ်သို့ လွင့်တက်သွားပြီး လည်ပင်းမှ ပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားတော့သည်။ ဟွမ်ကျင်ရှမှာ သူ၏ဦးခေါင်းကို အသီးတစ်လုံး ခူးသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ခူးယူခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ထင်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဂိုဏ်းချုပ် သေသွားပြီလား"

ခန်းမအတွင်းရှိ အစောင့်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းနေကြသည်။ အရာအားလုံးမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ စူးချန်ခုန်း ပေါ်လာချိန်မှ ဟွမ်ကျင်ရှ ခေါင်းပြတ်သွားချိန်အထိမှာ အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

"ဟွမ်ချွမ်ကျွန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောရှိတဲ့နေရာကို သွားပြီး မူလချီစွမ်းအင်တွေကို ပေါင်းစည်းရမယ်"

ဟွမ်ကျင်ရှ၏ အလောင်းမှ မွေးရာပါစွမ်းအင် အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်မဆွဲဘဲ ဝိညာဉ်ကြောရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူ့ကို တားဆီးဝံ့သူ မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ရန် သူ အသင့်ပြင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။