အခန်း (၂၆၁-၂၆၂)

အခန်း ( ၂၆၁) ကျီ မင်းသား

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်ရှိ ကျီ မင်းသား ၏ စံအိမ်၌။

ကျီ မင်းသား လီကျုံးတယ် သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အခန်းထဲရှိ သူ ရိုက်ခွဲနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ရိုက်ခွဲနေ၏။ သူသည် အစေခံမလေး လေး၊ ငါးယောက်ခန့်ကိုပင် ရိုက်သတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ၊ လင်းမိသားစု၏ အကြီးအကဲ လင်းကော်ယွီ ရောက်လာမှသာ လီကျုံးတယ် မှာ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

လီကျုံးတယ် က လက်သီးကို ဆုပ်လျက် ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည် ။

"ဦးလေး... ကျွန်တော် လူသတ်ချင်တယ်! ဖေယွမ်ကျန်း ကို သတ်ချင်တယ်၊ ကူမော့ ကို သတ်ချင်တယ်၊ ချန်ယို ကို သတ်ချင်တယ်..."

လင်းကော်ယွီ က သူ၏ တူဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ မြေကြီးပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွလုနီးပါး လဲကျနေသော အစေခံမလေးများ၏ အလောင်းများကို ကြည့်ကာ အကူအညီမဲ့မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့သာ ဖုံးကွယ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊ သူ၏ တူဖြစ်သူ၏ အလွယ်တကူ ဒေါသထွက်တတ်ပြီး သွေးဆာနေသော သဘာဝက လူတွေကြားထဲမှာ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို အစောကြီးကတည်းက ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့မှာ သေချာသည်။

"မင်း အခု ဘယ်သူ့ကိုမှ သတ်လို့ မရဘူး!"

လင်းကော်ယွီ က ပြောလိုက်သည်။

လီကျုံးတယ် က သူ၏ ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ မေးလိုက်သည်

"ဘာလို့လဲ..."

"မင်း သတ်လို့ မရရုံတင် မကဘူး၊ မင်းက အပြစ်ကို ယူပြီး ဖေယွမ်ကျန်း ကို ချီးကျူးရမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ရာထူးတိုးမှုကို သေချာအောင် လုပ်ပေးရမယ်..."

ထို့နောက် လင်းကော်ယွီ က သူတို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းပြလေသည်

"ဖေမိသားစု က လုံဟူတောင် နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လေ... ဒီတစ်ခါ မင်းက လုံဟူတောင် အဖွဲ့ကို စော်ကားလိုက်ပြီ... တကယ်လို့ သူတို့က မင်းကို တာဝန်ယူခိုင်းမယ် ဆိုရင် မင်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်... မင်းက သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းပဲ ဆိုရင်တော့ မင်း..."

"သူတို့က ငါ့ကို သတ်ရဲလို့လား..."

လီကျုံးတယ် က ဟောက်လိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်းကော်ယွီ က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အိမ်ရှေ့စံ ရာထူးကနေ ထာဝရ ပိတ်ပင်ခံရလိမ့်မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီကျုံးတယ် တည်ငြိမ်သွားပြီး တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆိုသည်

"ကောင်းပြီလေ... ဖေယွမ်ကျန်း ကို ငါ မသတ်ဘူး... ချန်ယို ကလည်း အခု လုံဟူတောင် အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဗြောင်ကျကျ သုံးနေတယ်ဆိုတော့ သူ့ကိုလည်း ငါ မသတ်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့၊ အဲဒီ ကူမော့ ကိုတော့ ငါ သတ်လို့ ရမလား...

သူက သာမန် သိုင်းလောကက လူရမ်းကား တစ်ယောက် သက်သက်ပါ၊ ပြီးတော့ သူကမှ တကယ့် တရားခံပဲ... သူသာ မရှိခဲ့ရင် ငါ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရှုံးမျိုး ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ဆရာကြီး ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အာဏာကလည်း အများကြီး တိုးလာမှာ... ဒါပေမဲ့ အားလုံးက ကူမော့ ရဲ့ အမှားပဲ..." "အဲဒီ မျက်မမြင် ကောင်စုတ်လေး ကို အပြစ်တင်ရမယ်!"

လင်းကော်ယွီ က သူ၏ လူသတ်ချင်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖိနှိပ်ထားရန် ကြိုးစားနေပြီဖြစ်သော လီကျုံးတယ် ကို ကြည့်လိုက်၏။ လီကျုံးတယ် သည် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထပ်ပြီး ဖိနှိပ်ထားမည် ဆိုပါက၊ တကယ်ကို ပြောင်းပြန် အကျိုးသက်ရောက်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက လီကျုံးတယ် ကို လောလောဆယ် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး နောက်မှ ဖြောင်းဖျရန် စဉ်းစားလိုက်၏။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီ ကူမော့ က သိုင်းလောကက လူတစ်ယောက်ပါ... သူ့မှာ ဂုဏ်သတင်း နည်းနည်း ရှိပေမဲ့ သူက သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်ပါပဲ... သူ့ကို သတ်တာက သိပ်ပြဿနာ မကြီးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်..."

လီကျုံးတယ် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒီလောကမှာ ဆရာကြီး တွေ ဘယ်တော့မှ ရှားပါးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဆရာကြီး တွေကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေလည်း ဘယ်တော့မှ ရှားပါးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး!"

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ချီမင်းသား ၏ စံအိမ်တွင်၊ တတိယ မင်းသား လီကျုံးယီ သည် သူ၏ အကြံပေးနှင့်အတူ ဝိုင်သောက်ကာ အလွန် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေ၏။

"ကူမော့ က အဲဒီလောက် အနှောင့်အယှက် ပေးတတ်တယ်လို့ ငါ ရုတ်တရက် မထင်တော့ဘူးပဲ!"

လီကျုံးယီက ပြောလိုက်သည်။

"သူက ငါ့အစီအစဉ်တွေကို နှစ်ခါတောင် ဖျက်ဆီးခဲ့ပေမဲ့၊ ယေဘုယျအားဖြင့် သူက ငါ့ကို တကယ် ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူက ကျပန်း လှုပ်ရှားခဲ့တာ သက်သက်ပါ၊ ဟားဟားဟား... ပဉ္စမ ညီတော်... အဲဒီ ပဉ္စမ ညီတော် က အခု ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်နေပြီ... သူက ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ဆုံးရှုံးရုံတင် မကဘူး၊ ခမည်းတော် ရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူတာကိုလည်း ခံရလိမ့်မယ်... အဲဒီ အပေါက်ကို ဖာဖို့ သူ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်တောင် ချေးရမလဲ မသိဘူး!"

အကြံပေးက လီကျုံးယီကို စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စွာဖြင့် ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ပြောချင်နေ၏။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်လေးကတင် ဘယ်သူကများ ကူမော့ ကို အရမ်း ဒေါသထွက်နေပြီး၊ အခုကျမှ ကူမော့ က လူကောင်း တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလဲဟု သူ တွေးမိလေသည်။

"အရှင်မြတ်..."

အကြံပေးက ပြောသည်

"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကူမော့နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ တကယ် မလိုတာပါ... ပြီးခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက် နှစ်ခုက လုံးဝ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြရအောင်... သူက ရိုးရှင်းပြီး ဖြူစင်တဲ့ သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်ပါ၊

ကြေးစား အဖြစ် နေရတာကို သဘောကျတာပါ... နောင်ကျရင် သူ့ကို ငါတို့ ရှောင်နေသင့်တယ်... သူက သူ့ကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားမှာဖြစ်ပြီး ငါတို့ကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် သူက ဘယ်သူ့ရဲ့ အဖွဲ့မှာမှ ပါဝင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ငါတို့ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး!"

လီကျုံးယီက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကူမော့နဲ့ ငါ သဘာဝကျကျပဲ မပတ်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပဉ္စမ ညီတော် ကတော့ သေချာပေါက် လုပ်လိမ့်မယ်... အဲဒီကောင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်ငြိမ်ဘူးလေ... ခမည်းတော် ရှေ့မှာတော့ သူက ဟန်ဆောင်ကောင်းပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက အရူးတစ်ယောက်ပါ၊ အလွယ်တကူ ဒေါသထွက်တတ်ပြီး သွေးဆာနေတာလေ... အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် က သူ့ကို စိတ်မတည်ငြိမ်ဘူး၊ ခြယ်လှယ်ရ လွယ်တယ်လို့ ထင်လို့ သူနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာလို့တောင် ငါ သံသယဝင်မိတယ်..."

အကြံပေးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမျှ မတုံ့ပြန်ခဲ့ချေ။

လီကျုံးယီက ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဆရာ... မနက်ဖြန် နံနက် ရုံးတော်မှာ၊ ဒီအမှုရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လင်းဟိုင် ခရိုင် ကို သွားမယ့် သူတစ်ယောက်ယောက်ကို သေချာပေါက် ထောက်ခံကြလိမ့်မယ်... ဒါက အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပဲ... ဟွိုင်ဟိုင် ခရိုင် လေးခုရဲ့ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေ က အခု လစ်လပ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး လုံဟူတောင် အဖွဲ့ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်... ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူနိုင်မလား..."

အကြံပေးက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ခက်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... စစ်ဝန်ကြီးဌာနက စစ်စည်းကမ်း ပြဿနာတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဟွိုင်ဟိုင် ခရိုင် လေးခုကို သွားမယ်လို့ အရင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာပါ၊ ပြီးတော့ စစ်ဆေးရေး သွားရမယ့် သူကိုလည်း ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပါ ။ မနှစ်ကမှ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဌာနရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူး အသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတဲ့ ယဲ့ကျင်းလန် ပါပဲ...

အခု ဒီကိစ္စ ဖြစ်လာတော့ သူတို့က နောက်တစ်ယောက် သေချာပေါက် ထပ်တိုးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ တာဝန် ခံချုပ် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းနေတော့ အဲဒါက သေချာပေါက်..."

"ညာဘက် ဒုတိယဝန်ကြီး က အဓိက အရာရှိ ဖြစ်မှာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ထောက်ခံပေးဖို့ မလိုပါဘူး... ဒုတိယ အရာရှိ အနေနဲ့ကတော့ ယဲ့ကျင်းလန် က ထင်ရှားတဲ့ ရွေးချယ်မှုပါပဲ... စစ်ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ စီစဉ်မှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကျွန်တော်တို့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ အကြံပြုချက်တွေ မပေးရဲပါဘူး..."

လီကျုံးယီက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"ယဲ့ကျင်းလန် နဲ့ ငါ အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးပါတယ်၊ သူက အရမ်း အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ... နှမြောစရာပဲ... သူ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး၊ ဒုတိယ မင်းသား ရဲ့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်သွားတာလေ... အဲဒီ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ခေါင်းစဉ်လေး တစ်ခုအတွက်လား... သူ ပြန်ရောက်လာတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီကို ခမည်းတော် က အရင်တုန်းက သူ့ရဲ့ ကတိအကြောင်းကိုတောင် မဟသေးဘူး!"

အကြံပေး တစ်ဦးက ပြောသည်

"အရှင်မြတ်... လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိကြပါတယ်... ယဲ့ကျင်းလန် က တကယ်ကို အရည်အချင်း ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သိုင်းလောက ဆန်လွန်းတယ်... တကယ်လို့ သူသာ အရှင်မြတ်ရဲ့ အဖွဲ့ထဲ တကယ် ဝင်လာရင် အဲဒါက တကယ်ကို ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်... သူက သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ပြီး ပြည်တွင်း ပဋိပက္ခတွေကို အလွယ်တကူ ဖြစ်စေနိုင်တယ်!"

"အဲဒါ အမှန်ပဲ!"

လီကျုံးယီက ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ပဉ္စမမြောက် မင်းသား အကြောင်း ပြောကြရအောင်... ကူမော့က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားတယ်လို့ ပြောတယ်လေ... ပဉ္စမမြောက် မင်းသား က သူ့ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ယူမလား မသိဘူး!"

……..

လင်းဟိုင်မြို့၊ အစိုးရရုံး၏ နောက်ဖေးဝင်း။

ကူချူတုန်းသည် အမိုးစွန်းအောက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ထမင်းစားနေ၏။ မည်သူကမျှ သူမကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ပြီး စားပွဲတွင် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ယောက်တည်း စားရသည်မှာ ပျင်းစရာကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသဖြင့် မိုးရွာသည်ကို ကြည့်ရန် သူမ အပြင်သို့ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူမ ယန်လော့ ခရိုင် မှ ပြန်ရောက်လာသည်မှာ ခြောက်ရက်၊ ခုနစ်ရက်ခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ ဤရက်များအတွင်း လင်းဟိုင် အစိုးရရုံးရှိ ဖိနှိပ်မှု လေထုကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဖေယွမ်ကျန်း မှာလည်း အလွန်အမင်း အလုပ်များနေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း...

ထိုအရာများက သူမနှင့် သိပ်ပြီး မသက်ဆိုင်လှချေ။ သူမသည် နေ့စဉ် ဝင်းအတွင်းတွင်သာ နေထိုင်ပြီး အပြင်သို့ မထွက်ခဲ့ဘဲ၊ သူမ၏ ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ကူမော့ ထွက်လာပြီလား ဆိုသည်ကို သိရန် အိမ်ထဲရှိ ဧရာမ ပိုးအိမ်ကြီးကို ဝင်ကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဖေယွမ်ကျန်း မှာ အလွန် အလုပ်များနေသော်လည်း သူမအတွက် ဆုငွေ ကိစ္စကိုတော့ ကိုင်တွယ်ပေးခဲ့သည်။

လူရိုင်း နှင့် စုမေ့နျန် တို့၏ အလောင်းများကို ယူဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း၊ အခင်းဖြစ်ပွားချိန်က တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှ မျက်မြင်သက်သေ အများအပြား ရှိနေခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော်လည်း သူမသည် ဆုငွေကို ထုတ်ယူနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏.

ထို့ကြောင့် ကူချူတုန်းသည် ဖေယွမ်ကျန်းကို လူကောင်း တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအကဲဖြတ်မှုအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်မှာ သူမကို ငွေထုတ်ယူရန် ကူညီပေးနိုင်စွမ်း ရှိခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

သရုပ်မှန်ကို အတည်ပြုရန် အလောင်း မရှိသောကြောင့် သိုင်းလောကသား အများအပြားသည် သူတို့၏ အချိန်များကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးမိတတ်ကြောင်း သူမ သိထားလေသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့၊ သူမသည် ချမ်းသာသော ကုန်သည် အများစုထက်ပင် လက်ငင်းငွေ ပိုမို များပြားစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ငွေစ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ငွေကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးဆဲ ဖြစ်၏။ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော မပျော်ရွှင်မှုမှာ ငွေရရှိသည့် ဝမ်းသာမှုကို သူမ၏ အစ်ကိုနှင့် မျှဝေခံစားခွင့် မရခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများ ဆက်လက် ရွာကျနေ၏.

ကူချူတုန်းသည် ဝင်းအပြင်ဘက်မှ ဆူညံသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း၊ သူမ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နန်းတွင်းမှ ရာထူးကြီး အရာရှိ တစ်ဦး ယနေ့ လာမည်ဟု သူမ ကြားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းက သူမနှင့် ဘာဆိုင်လို့လဲ...

ဧကရာဇ်မင်း ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ...

တကယ်လို့ ဧကရာဇ်မင်း သာ ဖြစ်နေရင်တော့၊ သူမရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ သူမ ခိုးကြည့်မိလောက်ပါတယ်။

ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ ပန်းကန်ထဲမှ ထမင်းများကို အလျင်အမြန် ခပ်သွင်းနေစဉ်၊ အပြင်ဘက်မှ အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်

"ချူတုန်း၊ ချူတုန်း၊ ကူချူတုန်း၊ ကူချူတုန်း!"

ကူချူတုန်းက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ချဉ်းကပ်လာသော ဆူညံသည့် ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရ၏. မကြာမီမှာပင် လှပသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူမ၏ အနောက်တွင် လူအုပ်ကြီး တစ်စု လိုက်ပါလာလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးငယ်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ၊ သူမ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင် ရက်အနည်းငယ် အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော

ချန်ယန် မင်းသမီး လီလီ ပင် ဖြစ်လေသည်။

လီလီ သည် အပြာနုရောင် ပန်းပွင့်ပုံစံ ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အစေခံမလေး တစ်ဦးက သူမအတွက် ထီးမိုးပေးထား၏။ သူမက "ကူချူတုန်း" ဟု အဆက်မပြတ် အော်ခေါ်နေပြီး၊ အတွင်းသို့ ဝင်လာသောအခါ ကူချူတုန်းက တံခါးခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ၊ ဘယ်လက်တွင် ဇလုံတစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး၊ ညာလက်တွင် တူတစ်စုံကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ချူတုန်း!"

သူမနောက်မှ လိုက်လာသော အစေခံမလေးကို လျစ်လျူရှုကာ လီလီ သည် ကူချူတုန်းဆီသို့ ခြေသုံးလှမ်းဖြင့် ပြေးသွားပြီး၊ ကူချူတုန်း၏ လက်ထဲရှိ "ဇလုံ" မှာ အမှန်တကယ်တော့ အစားအစာများဖြင့် ပြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါက ပန်းကန်လုံး လား..."

"ဟုတ်တယ်လေ!"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဝိုး... နင် အရမ်း မိုက်တာပဲ!"

လီလီ က သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ချူတုန်း... နင်က တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ! နင့်ရဲ့ စားသောက်ပုံလေးကတောင် အရမ်း မိုက်တယ်! ငါ နင့်ဆီကနေ သင်ယူချင်တယ်!"

ကူချူတုန်းက ပါးစပ်ထဲရှိ ထမင်းများကို မျိုချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။

"ဒါကို သင်စရာ မလိုပါဘူး... ကိုယ့်အတွက် ထည့်စားဖို့ ပန်းကန်လုံး ကြီးကြီး တစ်လုံး ရှာလိုက်ရုံပဲလေ..."

"အော်... ဒီလိုလား..."

လီလီ က ငုံ့ကာ တံခါးခုံပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို ခါလိုက်ပြီးနောက် ကူချူတုန်း၏ ဘေးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်၏။

သူမ၏ ဘေးရှိ အစေခံမလေးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည် ။

"မင်းသမီး... အဲဒီလို ထိုင်လို့ မရပါဘူး..."

လီလီ က နှုတ်ခမ်းဆူကာ အစေခံမလေးကို မျက်လုံးလန်ပြလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ တင်ပါးကို ဘေးသို့ ရွှေ့ကာ ကူချူတုန်းနှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်

"ချူတုန်း... ငါ နင့်ဆီ စာတွေ အများကြီး ရေးခဲ့တာတောင် နင်က နှစ်စမှာ တစ်ခါပဲ စာပြန်တယ်!"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ထမင်းများကို ပါးစပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ခပ်သွင်းရင်း၊ မော့မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်

"ငါ နှစ်စကတည်းက အိမ်ကနေ ထွက်လာတာ အခုထိ အိမ်မပြန်ရသေးဘူးလေ၊ ပြီးတော့ နင် ငါ့ဆီ ရေးတဲ့ စာတစ်စောင်မှ ငါ မရခဲ့ဘူး..."

"အော်... ဒီလိုလား... ဒါဆို ငါ စိတ်မဆိုးတော့ဘူးလေ!"

လီလီ က ပြောလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ခေါင်းငုံ့ထားလျက်ပင် ပြောသည်

"စိတ်ဆိုးလည်း ဘာမှ အကူအညီ မဖြစ်ပါဘူး... အင်း... ဒါနဲ့၊ နင် ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..."

"ငါ နင့်ကို တွေ့ဖို့ အထူးတလည် လာခဲ့တာလေ..."

အပိုင်း ( ၂၆၂ )မိတ်တွေဟောင်း

လီလီ က ပြောသည်

"နင့်အစ်ကို မကြာသေးခင်က ကိစ္စကြီး တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား... အခု နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးက ကူမော့ ဆိုတဲ့ ရက်စက်တဲ့ လူတစ်ယောက်က ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ကို သတ်လိုက်တယ် ဆိုတာ သိနေကြပြီလေ..."

"ဒီကိစ္စက ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး နန်းတွင်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ လွှတ်လိုက်တယ်... အဲဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ဝဲ ဒုတိယဝန်ကြီး ယန်ယန်ချင်း ဖြစ်ပြီး၊

ဒုတိယ အကြီးအကဲ ကတော့ မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဌာနရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူး ယဲ့ကျင်းလန် ပါ... ယဲ့ကျင်းလန် က ငါ့ ဒုတိယ အစ်ကိုရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း တစ်ယောက်လေ... နင် ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူ့ဆီကနေ ငါ သိလိုက်ရလို့ သူ့နောက် လိုက်လာခဲ့တာ..."

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"ယဲ့ကျင်းလန် လား..."

"ဟီးဟီး..."

လီလီလီလီ က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုသည်

"နင်သိတဲ့ အဲဒီ ယဲ့ကျင်းလန် ပါပဲ... သူက နင့်အစ်ကိုနဲ့ သူက သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့ နင်တို့က ချင်းကျိုးမှာ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတယ်လို့ ငါ့ကို ပြောပြတယ်... အင်း... အဲဒီတုန်းက သူ အတော်လေး အထိုးခံခဲ့ရတယ်တဲ့..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ရိုးသားတာလား... သူ အရိုက်ခံရတာကိုတောင် လူတိုင်းကို လိုက်ပြောနေတာပဲ..."

လီလီ က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"သူက အရမ်း ရိုးသားပါတယ်... မြို့တော်ကို ရောက်လာတဲ့ တစ်နှစ်မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ သူက လူတော်တော်များများကို စော်ကားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ ဒုတိယ အစ်ကိုရော ဧကရာဇ်မင်း ပါ သူ့ကို သဘောကျကြတယ်လေ...

ဧကရာဇ်မင်း က သူ့ကို ပုံမှန် ရာထူးတိုးတဲ့ အဆင့်တွေထက် ကျော်လွန်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ရာထူးတိုးပေးခဲ့တယ်... တစ်နှစ်မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ သူက သာမန် အရပ်သား တစ်ယောက်ကနေ တော်ဝင် စစ်ဆေးရေးရုံး ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့် အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာလေ..."

"ဝိုး... အဲဒါ အရမ်း မိုက်တာပဲ!"

ကူချူတုန်းသည် အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်း၏ အဆင့်အတန်း အဆင့်ဆင့်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ သူမသည် ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် မကြာခဏ အဆက်အသွယ် ရှိသဖြင့် အနည်းငယ်တော့ သိထားလေသည်။ ကျိုးချင်းဖုန်း တွင် ထိုမျှလောက် နက်ရှိုင်းသော နောက်ခံ ရှိသော်လည်း စတုတ္ထအဆင့် အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ မြန်ဆန်သည်ဟုပင် သတ်မှတ်ခံရသေး၏။

ဤ ယဲ့ကျင်းလန် မှာ တစ်နှစ်မပြည့်သေးသော အချိန်အတွင်း ကျိုးချင်းဖုန်း ကို နီးပါး ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူက မြို့တော် အရာရှိ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သဖြင့် အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ဟေး... နင့်အစ်ကို ဥတစ်လုံး အဖြစ် ပြောင်းသွားတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ တကယ်လား... ငါ့ကို သွားပြလို့ ရမလားဟင်..."

လီလီ က မျှော်လင့်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်

"နင့်အစ်ကိုသာ ဥအဖြစ် ပြောင်းသွားတာ! အဲဒါက အရမ်း နက်နဲတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုလေ... ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ ပြောပြရင်တောင် နင် နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ မပြနိုင်ဘူး..."

"ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါနော်..."

"မရဘူး..."

"ငါက မင်းသမီး တစ်ပါးလေ!"

"မင်းသမီးတွေတောင် ကြွားလို့ မရဘူး၊ မရဘူး ဆိုရင် မရဘူးပဲ!"

"..."

လီလီ သည် တစ်နေ့လုံးနီးပါး တောင်းပန် တိုးလျှိုးခဲ့သော်လည်း၊ ကူချူတုန်းက ကူမော့၏ ပိုးအိမ် ပုံစံကို ကြည့်ရှုခွင့်ပြုရန် သဘောမတူခဲ့သဖြင့်၊ လီလီ မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြေဆောင့်နေခဲ့ရလေသည်။

ဤသည်မှာ လီလီ နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အစေခံများနှင့် အစောင့်များကိုလည်း အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။

ဧကရာဇ်မင်း၏ အချစ်ရဆုံး မင်းသမီး ချန်ယန် သည် ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် ဒေါသထွက်မည့်အစား သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ထပ်မံ ငြင်းပယ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

...

ထိုညမှာပင်...

သူမနှင့်အတူ အိပ်ချင်နေသော အရှက်မရှိသည့် လီလီ ကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက်၊ ကူချူတုန်းသည် အတွင်းဘက်ဆုံး အိပ်ခန်းဆီသို့ သွားခဲ့၏။

ကူမော့၏ ပိုးအိမ် ပုံစံမှာ ဤအခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ သူမသည် ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူချူတုန်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ တရားထိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်၊ နှလုံးခုန်သံအလား "ဒုတ်-ဒုတ်" ဟူသော အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ သူမ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

ပိုးအိမ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ၎င်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော ပိုးကြိုးမျှင်များမှာ ပယင်းအလား ပိုမို ပါးလွှာလာကာ၊ ဖန်သားပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော နွေဦး ဆီးနှင်းများအလား ပိုးအိမ်၏ ထိပ်မှစ၍ လက်မအလိုက် အရည်ပျော်သွားသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ဝက်သောက်ချိန်ခန့် အကြာတွင် ပိုးကြိုးမျှင်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ကူမော့သည် တိုက်ပွဲအတွင်းက ဝတ်ဆင်ခဲ့သော စုတ်ပြတ်နေသည့် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ဒဏ်ရာများ အားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်၏။ မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းကြောင့် အလွန် ချောမွေ့နေပြီဖြစ်သော သူ၏ အသားအရေမှာ ယခုအခါ ပို၍ပင် နူးညံ့နေပုံ ရလေသည်။

"အစ်ကို!"

ကူချူတုန်းက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဘယ်လို ခံစားရလဲဟင်..."

"အရမ်း ကောင်းပါတယ်..."

ဟုဟု ကူမော့က ပြန်ဖြေသည်။

"အစ်ကို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကကော..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လုံးဝ ကျက်သွားပြီ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ဒဏ်ရာတွေ အပြည့်အဝ ပျောက်ကင်းသွားရုံတင် မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်လည်း အတော်လေး တိုးတက်လာတယ်..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး

"အရမ်း မိုက်တာပဲ! အစ်ကို... အဲဒါက ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုးလဲ... အစ်ကို သုံးတာ ကျွန်မ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... အော် မှတ်မိပြီ၊ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ နဲ့ တိုက်တုန်းက အစ်ကို တစ်ခါ သုံးဖူးတယ်နော်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒီသိုင်းပညာကို ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် လို့ ခေါ်တယ်... အဲဒါက ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ်၊ အဆိပ်ဖြေပေးနိုင်တယ်၊ ရောဂါတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ပြတ်တောက်နေတဲ့ သွေးကြောတွေနဲ့ ရောဂါဖြစ်ပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ အတွင်းအင်္ဂါတွေကိုတောင် ပြန်လည် ရှင်သန်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်..."

"အရမ်း မိုက်တာပဲ... ကျွန်မကော ကျင့်လို့ ရလားဟင်..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"နင် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ကျွမ်းကျင်သွားရင်၊ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ထက်တောင် ပိုကောင်းတဲ့ တခြား သိုင်းပညာ တစ်ခုကို နင့်အတွက် ငါ ပြင်ဆင်ထားတယ်... ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့၊ သာမန်လူတွေ ကျင့်ကြံဖို့ အခြေအနေတွေက အရမ်းကို တောင်းဆိုမှု များလွန်းတယ်..."

တကယ်တမ်းကျတော့ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော လက္ခဏာများ ရှိလေသည်။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသရွေ့ အချို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် သေဆုံးသွားသူများကိုပင် အသက်ပြန်ရှင်လာစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အဓိပ္ပာယ် အမဲ့ဆုံး အချက်မှာ သူတို့ သေဆုံးပြီး အသက်ပြန်ရှင်လာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင်၊ သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာပြီး သူတို့၏ အလားအလာများကို အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကူမော့သည် ၎င်းကို ကူချူတုန်းအား သင်ကြားပေးရန် မရည်ရွယ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် သည် သာမန်လူများ ကျင့်ကြံရန် အလွန် ခက်ခဲလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့်၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ စွမ်းအား မရှိခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကောင်းကင်ပိုးအိမ် အတွင်းအား ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်သေးခြင်း ဖြစ်ရမည်။

တတိယအချက်အနေဖြင့်၊ သေမင်းနှင့် နီးကပ်စွာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်း မသေဆုံးရပေ။ ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ၎င်းကို မကျွမ်းကျင်မီ အသက်နှင့် သေခြင်းကြား အခြေအနေကို နားလည် သဘောပေါက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခြေအနေ သုံးခု ပြည့်စုံလျှင်ပင် အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိချေ။ ၎င်းမှာ လူတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး၊ အချိန်အခါ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ကွာခြားပြီး ပုံသေ နည်းလမ်း မရှိပေ။

ဤသိုင်းပညာမှာ ကျွမ်းကျင်သွားပါက အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသော်လည်း...

ထိုတင်းကျပ်သော အခြေအနေများကို စွန့်စားရန် ကူချူတုန်းအတွက် မတန်ဟု ကူမော့ ထင်မြင်လေသည်။

သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ကူချူတုန်း အနေဖြင့် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို အကြီးအကျယ် အောင်မြင်ပြီးနောက် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ကို ကျင့်ကြံရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အသီးသီးမှာ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ထက် မလျော့နည်းသလို၊ ၎င်းမှာ အလွန် ပြည့်စုံလွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပါက လုံးဝ လွတ်လပ်ပြီး အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ကျွမ်းကျင်သည့် အခြေအနေ၊ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး တားဆီးမရနိုင်သော စွမ်းအား အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ သည် ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အခြား မည်သည့် စစ်မှန်သောချီ နှင့်မျှ ပဋိပက္ခ မဖြစ်စေချေ။

ကူချူတုန်းတွင် စနစ် မရှိသော်လည်း၊ ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ကို ကျင့်ကြံခြင်းက ဟန်ချက်ညီစေမည့် ပြဿနာများကို စဉ်းစားရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ၊ စစ်မှန်သောချီ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့...

ဒါက ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် မကောင်းဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။

၎င်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်း၏ အံ့သြဖွယ် အသုံးဝင်မှုများကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ သူသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရဘဲ ပိုးအိမ်မှ ရုန်းထွက်လာသည့် ကြီးထွားမှုကိုသာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အလွန် အံ့သြဖွယ် ကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဤအရာက သူ ဘာကြောင့် အထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး နေခဲ့ရသလဲ ဆိုသည့် အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကုသရန် သက်သက်သာ ဆိုပါက သူ အရင်ကတည်းက ပြန်လည် ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယန်ကိုးသွယ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ တောက်ပသော ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်၊ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ မွေးရာပါချီ နှင့် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ တို့ အားလုံးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော ကုသရေး အာနိသင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် တိုက်ရိုက် အသတ်ခံရခြင်း မဟုတ်လျှင်၊ ဤမျှ ရက်ပေါင်းများစွာ အနားယူရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ဤမျှ ကြာရှည်စွာ နေခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အပြင်ဘက်တွင် အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သူ အာရုံခံမိပြီး ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ အံ့သြဖွယ်ရာများကို ခံစားကြည့်ရှုရန် အထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေလိုသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ပြင်းထန်ခဲ့လေသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုခြင်းမှာ ကြီးမားသော စျေးနှုန်းတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။ ရှောင်ဝူရှန်း ကျင့်စဉ် မှာ မရရှိ‌ သေးသောကြောင့်၊ ပျောက်ဆုံးနေသော ဆက်သွယ်ရေး အမှတ်များက ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံစေခဲ့ပြီး၊ ပေါင်းစပ်မှုအတွင်း မတူညီသော စစ်မှန်သောချီ များ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ၏ သွေးကြောများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများကို အပြင်းအထန် ထိခိုက်စေခဲ့လေသည်။

ဤအတွေ့အကြုံက အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ၏ လက္ခဏာ ခြောက်ခုစလုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ကြောင်းကိုလည်း သူ့ကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။ တစ်ခုခု လိုအပ်နေပါက နောင်တွင် အသုံးပြုတိုင်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် ၎င်း၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို မထုတ်လွှတ်နိုင်သေးခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် စွမ်းအား တစ်ဝက်ကိုပင် မသုံးနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး မွေးရာပါချီ နှင့်လည်း မပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

...

"အစ်ကို... ကျွန်မကို ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုး သင်ပေးမှာလဲဟင်... အရမ်း အစွမ်းထက်လား..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ဟာ အတွင်းအား၊ ဓားသိုင်း၊ လက်ဝါးသိုင်း နဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဘက်စုံ သိုင်းပညာ တစ်ခုပါ... အဲဒါကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသွားရင်၊ လေထဲမှာ မျောလွင့်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကိုတောင် ရနိုင်ပြီး၊ ကိုယ့်ရဲ့ နယ်ပယ်က လုံးဝ လွတ်လပ်ပြီး အေးချမ်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားမှာပါ..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်

"ဟိုနေ့က ထုံရှား စခန်း မှာ တာဝန်ခံချုပ် နဲ့ တိုက်တုန်းက အစ်ကို လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး လေထဲမှာ မျောလွင့်တာလားဟင်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုပေါ့!"

၎င်းကို အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ က လေထဲတွင် မျောလွင့်နိုင်စွမ်းကို ရရှိစေနိုင်သော်လည်း၊ ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ကိုချည်း သက်သက် အားကိုးခြင်းက သူ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာပေါက် လုံလောက်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

"အရမ်း မိုက်တာပဲ!"

ကူချူတုန်းက လက်မထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက အရာလိုပဲနော်!"

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ပုတ်လျက် ဆိုသည်

"ငါ့အတွက် အဝတ်အစား အသစ် တစ်စုံ အရင် ရှာပေးပါဦး..."

"ဟုတ်ကဲ့!"

ကူချူတုန်းက သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာကြီးထဲမှ အဝတ်အစား တစ်စုံကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပေးလိုက်၏။

ကူမော့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည် ။

"ချူတုန်း... နောက်တစ်ခါ ငါ့အတွက် အဝတ်အစား ဝယ်ရင် မီးခိုးရောင် မဝယ်နဲ့တော့... ကြည့်မကောင်းဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို အသက်ကြီးသလို ဖြစ်စေတယ်..."

"ဟီးဟီး!"

ကူချူတုန်းက ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ပြပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင်...

ကူမော့ အဝတ်အစား လဲပြီး ထွက်လာစဉ်၊ ကူချူတုန်းက အစားအစာ အချို့ ယူလာရန် မီးဖိုချောင်သို့ ပြေးသွားလေသည်။

"အစ်ကို... ယဲ့ကျင်းလန် ရောက်နေတယ်... သူက အစိုးရ အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ ကျွန်မ အခုလေးတင် သိလိုက်ရတယ်..."

ဟု ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သိတယ်..."

ကူမော့က စားရင်း သောက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ပိုးအိမ်ထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ ငါ သတိရနေတာပါ... နေ့ခင်းဘက်က အပြင်မှာ လီလီ ကို နင် ပြောတာ ငါ ကြားတယ်..."

ကူမော့မှာ အမှန်တကယ် သတိမေ့နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူသည် ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ အံ့သြဖွယ်များကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ပိုးအိမ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် အပြည့်အဝ သတိရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူသည် စနစ်ထံမှ ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး မှာ အသံလှိုင်း နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကိုယ်တိုင်က အထူးတလည် အစွမ်းထက်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ချက်ချင်း အစွမ်းထက်လာလေသည်။

၎င်း၏ အသံလှိုင်းများက လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်ပါးနှင့် ဆန္ဒခြောက်ပါးကိုပင် ခြယ်လှယ်နိုင်ပြီး လုပ်ဆောင်ချက် ရှစ်ခု ရှိသည် ။ ကပ်ခြင်း၊ သတ်ခြင်း၊ လုခြင်း၊ ဖမ်းခြင်း၊ ဆွဲခြင်း၊ လည်ပတ်ခြင်း နှင့် ထုနှက်ခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

ကူမော့သည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို မရရှိသေးပေ။

လောလောဆယ် ၎င်းကို မလိုအပ်သေးသဖြင့် သူသည် ၎င်းကို စနစ်ထဲတွင် သိမ်းထားလိုက်၏။

ပစ္စည်းများဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာများဖြစ်စေ တောင်းဆိုခြင်း မရှိပါက ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာတွင် အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်လက် သိမ်းဆည်းထားမည် ဖြစ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခု ဤစနစ်တွင် ရှိလေသည်။