အခန်း (၂၆၃-၂၆၄)

အခန်း (၂၆၃ ) ယဲ့ကျင်းလန်ရောက်ရှိလာခြင်း

အခန်းထဲတွင်...

ကူချူတုန်းသည် နောက်ထပ် တူတစ်စုံကို ယူကာ စတင် စားသောက်လေတော့၏။ သူမ ညစာ စားပြီးပြီဖြစ်ပြီး အနားယူရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း၊ ကူမော့ စားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို အဖော်ပြုပေးရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အလျင်အမြန် စားသောက်လိုက်သည်။

စားနေရင်းနှင့် ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်

"အစ်ကို... နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကျွန်မတို့ ဆုငွေ ရပြီးတာနဲ့ ယွင်ကျိုးကို ပြန်ကြမလားဟင်..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေကြားသည်

"ငါတို့ လုံဟူတောင် (နဂါးကျားတောင်) ကို သွားလို့ ရပါတယ်... နင် မေ့နေပြီလား... နင် တရားအသိရနိုင်ဖို့ တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် ကို သွားဖို့ နည်းလမ်းရှာပေးမယ်လို့ ခရိုင်ဝန် ဖေ က ကတိပေးထားတယ်လေ... နင့်ရဲ့ မင်ယွီကျင့်စဉ် က အခု အဋ္ဌမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ နင့်ကို တရားအသိရဖို့ ကူညီပေးနိုင်မယ့် အဲဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး လိုအပ်နေတာပါ..."

သာမန်လူများအတွက် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော်လည်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး ကူမော့၏ နေ့စဉ် လက်တွေ့ လမ်းညွှန်မှုဖြင့်၊ ကူချူတုန်း၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှ၏။

ထို့ပြင် ကူမော့၏ သိုင်းပညာ နယ်ပယ် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ဆက်လက် လမ်းညွှန်၍ မရတော့ဟု ယခင်က သူ ယုံကြည်ထားခဲ့မှုမှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လမ်းဖြတ်နည်းများ မပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအချိန်က သူ၏ နယ်ပယ် မလုံလောက်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်နှစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ကူချူတုန်းသည် အဋ္ဌမအဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ရုံမှသည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ရရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူမ၏ စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားများမှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည် ။ ကူမော့သည် သူမကို သူ၏ စစ်မှန်သောချီ ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ရုံသာမက၊ မကြာသေးမီက ချွန်းယန်ဘုရားကျောင်း တွင်လည်း သူမသည် သကြားလုံးစားသကဲ့သို့ ဆေးလုံးများကို စားသုံးနေခဲ့ရာ သူမ၏ အတွင်းအားများမှာ ပြည့်လျှံလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

လုံဟူတောင် ၏ တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် မှာ နာမည်ကျော် ရတနာမြေ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုးများ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းကာ သူတို့၏ အမှတ်အသားများ ချန်ရစ်ခဲ့သည့် နေရာဟု ဆိုကြသည်။ နောင်တွင် လုံဟူတောင် မှ ဆက်ခံသော မျိုးဆက်များမှ ပညာရှိများက တရားအသိရရန် ထိုနေရာသို့ သွားကြလိမ့်မည်။

လုံဟူတောင် မှ စစ်မှန်သော မသေမျိုးများသည် ထိုနေရာတွင် တက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး အဆုံးမရှိသော တရားအနှစ်သာရ များကို ချန်ရစ်ခဲ့ကြကာ၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သိုင်းသမားများ တရားအသိရှာဖွေရန် မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများတွင် ဆိုထားလေသည်။

တကယ့် ဇာတ်လမ်းက ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ ကူမော့ မသိပေ၊ သို့သော် ထိုနေရာတွင် လူများကို တရားအသိရသည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် အထူး ဝိညာဉ်ရေးရာ ရတနာအချို့ ရှိရမည်ဟု သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလေသည်။

"ကောင်းပါပြီ!"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆက်လက် စားသောက်လေသည်။

မကြာမီ အစားအစာများ အားလုံး အေးစက်နေသဖြင့် ကူချူတုန်းက အဓိက စားသောက်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ ကူမော့မှာ အစားအသောက်ပျက်နေ၏။

ထို့ပြင် ကူမော့သည် အတွင်းအား၏ နက်နဲသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက၊ အစာမစားဘဲ နေနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း၊ သူ၏ အစားအစာ လိုအပ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လုံးဝနီးပါး မရှိတော့ချေ။

ထမင်းစားပြီးနောက် ကူချူတုန်းက ပန်းကန်များကို သိမ်းဆည်းကာ အစိုးရ မီးဖိုချောင်သို့ ပြန်ပို့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ သူမ တံခါးဝသို့ ရောက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ လျှပ်စစ်စီးကြောင်း တစ်ခုက သူမကို ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားလေသည်။ သူမက အလျင်အမြန် လှည့်ကာ ကူမော့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် မှိန်ပျပျ လင်းနေသော အခန်းထဲ၌...

ကူမော့သည် ခွေးခြေခုံလေး တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ကူချူတုန်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ နောက်ပြန်လျှောက်လာပြီး ကူမော့၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ၊ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်၍ ကူမော့၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။

ယနေ့ ကူမော့၏ မျက်လုံးများကို အမည်းရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်မထားချေ။

ကူမော့သည် မကြာသေးမီ လများအတွင်း သူ၏ မျက်လုံးများကို အမည်းရောင် အဝတ်ဖြင့် မဖုံးအုပ်ထားလေ့ ရှိသော်လည်း၊ ကူချူတုန်းမှာ ၎င်းနှင့် ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး မေးလိုက်သည်

"အစ်ကို... အစ်ကို... အစ်ကို့ မျက်လုံးတွေ... မြင်ရပြီ... မဟုတ်လား... မဟုတ်ရင်... အဝတ်အစားတွေက... မီးခိုးရောင် ဆိုတာ... အစ်ကို ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ..."

ကူချူတုန်း၏ ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တုန်ယင်နေလေသည်။

ကူမော့က ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများမှ စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်၏။ သူက တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ချူတုန်း... နင့်ရဲ့ စွမ်းရည်က အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားရင်၊ အရောင်တွေကိုတောင် အာရုံခံနိုင်လာမှာပါ..."

ကူချူတုန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ အစ်ကို... ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် က အတွင်းအင်္ဂါတွေကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေနိုင်တယ်လို့ အစ်ကို ခုနလေးတင် ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ဒါဆို... ဒါဆို အစ်ကို့ မျက်လုံးတွေက... အစ်ကို၊ အစ်ကို့ မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းသွားပြီလား!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"ချူတုန်း... သိုင်းလောကက ကျယ်ပြန့်တယ်... နင် သိုင်းလောက တစ်ခွင် လှည့်လည်သွားလာပြီး ရန်သူ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင်၊ သူတို့ လူသိရှင်ကြား ပြောထားတဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အလွယ်တကူ မယုံနဲ့... သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တဲ့ အဆင့်အထိ မရောက်သေးလို့ပဲ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ငါ့လိုပဲလေ၊ ငါ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ဖို့ အချိန် မရောက်သေးလို့ပါ..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို ဘယ်တော့ ဖြစ်မလဲဟင်..."

ကူမော့က အမည်းရောင် အဝတ်တစ်စကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ငါ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်က ငါ လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာမယ့် အခိုက်အတန့် ဖြစ်သင့်တယ်!"

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော၊ မိုးလင်းစပြုချိန်မှာပင် ချန်ယန် မင်းသမီး လီလီ ရောက်လာ၏။ ကူမော့ကို မြင်သည်နှင့် သူမ အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။

သူမ ဝမ်းသာရခြင်းမှာ ကူမော့ ပြန်ကောင်းလာသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကူချူတုန်းကို ဈေးဝယ်ထွက်ရန် အပြင်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ခေါ်သွားနိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ကူချူတုန်းက ဈေးဝယ်ထွက်ရန် သိပ်စိတ်မဝင်စားသော်လည်း၊ လီလီ ၏ အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုမှုများကို သူမ မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ကူမော့ကလည်း ကူချူတုန်းသည် ဝင်းအတွင်း ရက်အတော်ကြာ အောင်းနေခဲ့ရသဖြင့် အနားယူရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကူချူတုန်းသည် လီလီ နှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

သေချာတာပေါ့... ကူမော့သည် မိန်းကလေး နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ဈေးဝယ်ထွက်ရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။

အဲဒါအပြင် သူသည် ထိုနေ့က တာဝန်ခံချုပ် နှင့် တိုက်ပွဲကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံး အစစ်အမှန် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပြီး၊ လောကတွင် အလျှို့ဝှက်ဆုံးနှင့် အရှားပါးဆုံး သိုင်းအုပ်စု ဖြစ်ရခြင်းမှာ တကယ်ကို ထိုက်တန်ကြောင်း သူတို့၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာများကို သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားခဲ့ရလေသည်။

ထိုတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကူမော့သည် ချီကျင့်ကြံသူများ ၏ ရှုပ်ထွေးမှု အချို့ကိုလည်း နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ သမားရိုးကျ အတွင်းနှင့် အပြင် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် သိုင်းပညာ အနှစ်သာရကို အသုံးပြုသူများ ရှာဖွေသည့် ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း နှင့် ဆင်တူလေသည်။

သို့သော်လည်း သာမန် သိုင်းသမားများ ရှာဖွေသည့် လူနှင့် သဘာဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့်တစ်ခုတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အခြေအနေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပါက၊ သဘာဝနှင့် ပေါင်းစပ်သွားစေနိုင်သည့် အသိအမြင်များကို ရရှိလာကြသည်။

သို့သော် ချီကျင့်ကြံသူများ ကတော့ မတူညီချေ။ အစကတည်းက သဘာဝတရားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်နှင့် လွှမ်းမိုးနေသော လမ်းကြောင်းများနှင့်အတူ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးပမ်းကြလေသည်။

၎င်းတို့ကြားတွင် မွေးရာပါ သာလွန်မှု သို့မဟုတ် ယုတ်ညံ့မှု ဆိုသည်မှာ မရှိချေ။

၎င်းမှာ မတူညီသော လမ်းကြောင်းများ ကိစ္စ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သမားရိုးကျ အတွင်းနှင့် အပြင် သိုင်းပညာများသည် တည်ငြိမ်မှုကို အလေးပေးပြီး အစပျိုးရန် အခက်အခဲမှာ အတော်လေး နည်းပါးသော်လည်း၊ သိုင်းပညာ အနှစ်သာရ မှာမူ ပေါက်ကွဲအားကို အလေးပေးပြီး အစပျိုးရန် အခက်အခဲမှာ အတော်လေး မြင့်မားလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချီကျင့်ကြံမှု မှာမူ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို အာရုံစိုက်ပြီး အစပျိုးရန် အခက်အခဲမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားလေသည်။

တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် လက္ခဏာများ၊ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ အသီးသီး ရှိကြပြီး၊ ဤအရာကို ရရှိရန် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းများမှာ ကွဲပြားကြသည် ။

တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံရန် အာရုံစိုက်သည်၊ အခြားတစ်ခုက စိတ်ကို ကျင့်ကြံရန် အာရုံစိုက်သည်၊ နှင့် အခြားတစ်ခုက ကံကြမ္မာကို ကျင့်ကြံရန် အာရုံစိုက်လေသည်။

ကူမော့သည် ထိုတိုက်ပွဲကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပုံဖော်နေချိန်မှာပင်...

တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်က ခေါ်လိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ကျွန်တော် ယဲ့ကျင်းလန် ပါ၊ လာလည်တာပါ..."

ကူမော့က ချက်ချင်း ထရပ်ကာ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်းအတွင်းသို့ လျှောက်သွားကာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယဲ့... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ကူမော့ကို ဦးညွှတ်လျက် ပြောကြားသည်

"နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာက ဆရာကြီးချီမြောင်ရွှမ် ရဲ့ နွေဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြား မှာလေ... အဲဒီကတည်းက တစ်နှစ်ကျော် ရှိသွားပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကူ သတင်းတွေကို ကျွန်တော် ခဏခဏ ကြားနေရပါတယ်၊ အခုဆိုရင် အစ်ကိုက တစ်နိုင်ငံလုံး နာမည်ကြီးနေပြီလေ!"

"အစ်ကိုယဲ့... ကျွန်တော့်ကို မစနောက်ပါနဲ့..."

သူတို့နှစ်ဦး အထဲသို့ ဝင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ အတူတကွ အချိန်အများကြီး မကုန်ဆုံးခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ချင်းကျိုးတွင် ပခုံးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြဖူးသည်။ ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူတို့သည် နတ်ဆိုးဆန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော လုချန်ယန် နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး နှစ်ဦးစလုံး လုံးဝ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။ ကူမော့ကို ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အသက်သခင်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် နွေဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြား ၌ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာ တာအိုအကြောင်း အတူတကွ ဆွေးနွေးကာ အလွန် သာယာသော စကားဝိုင်း တစ်ခု ရရှိခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အတူတကွ အချိန်အများကြီး မကုန်ဆုံးခဲ့ရသော်လည်း၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့ပြီး အဆင်မပြေမှုမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

သူတို့ အတူတကွ ထိုင်ကာ အချိန်အကြာကြီး စကားပြောခဲ့ကြပြီး၊ လုချန်ယန်၊ အဘွားအိုလင်း နှင့် တာဝန်ခံချုပ် အကြောင်းများကို ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကူမော့က စကားဝိုင်းကို ယဲ့ကျင်းလန် ဆီသို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်

"အစ်ကိုယဲ့... ဘာလို့ နန်းတွင်းမှာ အရာရှိ တစ်ယောက် အဖြစ် ဝင်ရောက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ရတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ရွှမ်နွီ နန်းတော် ကိစ္စနဲ့ လုချန်ယန် ရဲ့ အကြံအစည်တွေကြောင့် ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သခင်မ လင်းချီရှားကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ တကယ် မသိတော့ဘူး..."

"နွေဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြား မှာ ငါတို့ တွေ့တုန်းက ချင်းကျိုး သိုင်းမဟာမိတ် အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ပြီးပြီလေ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာတူ ညီငယ် ချူထျန်းချင်း ကို မဟာမိတ် အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့တယ်၊

အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကျွန်တော် ချင်းကျိုးကနေ ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေခဲ့တာ... နောက်ပိုင်းမှာ နွေဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြား မှာ အချိန်အကြာကြီး နေပြီးတဲ့နောက်၊ အကြီးအကဲ ချီမြောင်ရွှမ် က ကျွန်တော့်ကို ဒုတိယ မင်းသား နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ဤနေရာတွင် စကားခဏရပ်ကာ ပြောလိုက်သည် ။

"ပြောရမယ်ဆိုရင် အစ်ကိုကူ လည်း ဒီကိစ္စမှာ နည်းနည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တုန်းက ဒုတိယ မင်းသား ကို ကယ်ခဲ့တာ လေ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒါက တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပါ..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်

"ကယ်တယ် မကယ်ဘူး ဆိုတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောကြားသည်

"အဲဒီတုန်းက ဒုတိယ မင်းသား ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးဖို့ အကြီးအကဲ ချီ ကို ဖိတ်ကြားခဲ့တာလေ... ဒုတိယ မင်းသား က လူကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပညာရှိ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ရဲ့ အသွင်အပြင် ရှိတယ်လို့ သူ ခံစားခဲ့ရတယ်...

တိုက်ဆိုင်စွာပဲ ကျွန်တော်ကလည်း သူ့ရဲ့ နွေဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြား မှာ အလကား စားသောက်နေပြီး သွားစရာ နေရာမရှိ ဖြစ်နေတော့၊ သူက ဒုတိယ မင်းသား ကို ကျွန်တော့်ဆီ အကြံပြုခဲ့တာ... နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာပြီးတဲ့နောက်၊ ဒုတိယ မင်းသား က တကယ်ကို အတော်လေး ကောင်းမွန်တယ်လို့ ခံစားရလို့ ကျွန်တော် သူ့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခဲ့တာပါ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ဒါကလည်း အောင်မြင်မှုဆီ သွားတဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ လမ်းကြောင်း တစ်ခုပါပဲ... အစ်ကိုယဲ့ ရဲ့ ခရီးစဉ် ချောမွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြုံးလျက် ပြောကြားသည်

"သိုင်းလောကနဲ့တော့ လုံးဝ ကွာခြားပါတယ်... ကျွန်တော် သိုင်းလောကမှာ ရှိနေတုန်းက ရေထဲက ငါးတစ်ကောင်လိုပဲ၊ အခုတော့ နေရာတိုင်းမှာ အတားအဆီးတွေ ရှိနေတယ်..."

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်က စစ်တပ်ထဲ ဝင်ဖို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယ မင်းသား က... အင်း... လက်ရှိ ကျင်းမင်းသား က ကျွန်တော့်ကို ဧကရာဇ်မင်း နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတော့၊ ဧကရာဇ်မင်း က ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ကို တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနကို တာဝန်ပေးလိုက်တယ်လေ..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"နန်းတွင်းရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်တော် မသိပေမဲ့ ကျင်းမင်းသား နဲ့တော့ အရင်က အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်... သူက ဆယ်နှစ်လောက် ဓားစာခံ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး အာဏာဗဟိုချက်ဖြစ်တဲ့ မြို့တော်နဲ့ အဝေးကြီးမှာ ရှိနေခဲ့တာလေ... အခု သူ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ သူ့ဆန္ဒအရပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အတင်းအကျပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ထီးနန်းလုပွဲမှာ သူ ပါဝင်ပတ်သက်ရမှာပဲ...

သူ့လက်အောက်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အစ်ကိုယဲ့ လို အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူမျိုးကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ရှားပါတယ်... မြို့တော်မှာ နေတာက စစ်တပ်ထဲ ဝင်တာထက် ကျင်းမင်းသား အတွက် အများကြီး ပိုပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ... နောက်တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက် အတွက်ကတော့ အခြေအနေတွေက အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းနေပုံ ရတယ်၊ ပြီးတော့ စစ်တပ်ထဲမှာ ရာထူးတိုးဖို့ အခွင့်အရေးတွေကလည်း အများကြီး ရှိတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ကျွန်တော်လည်း အဲဒါကို စဉ်းစားမိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က အရေးမကြီးပါဘူး... နန်းတွင်းထဲ ဝင်ဖို့ ကျွန်တော် ရွေးချယ်လိုက်ပြီ ဆိုမှတော့ ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံရမှာပေါ့..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က လင်းဟိုင် ခရိုင် ကို လာဖို့ ကျွန်တော့်အတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်... အစ်ကိုကူ ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကြားလို့ လာတွေ့မလို့ စဉ်းစားနေတာ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခရီးတောင် မထွက်ရသေးခင် ခင်ဗျား ပြဿနာ အကြီးကြီး တစ်ခု လုပ်လိုက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားလိုက်တယ်... ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒါက သိုင်းလောက အတွင်းမှာပဲ ကန့်သတ်မထားတော့ဘူး... အစ်ကိုကူ၊ အခုဆို မင်းက ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ နားထဲအထိ ရောက်သွားပြီ၊ ဧကရာဇ်မင်း တောင်မှ ခင်‌ဗျားအကြောင်း သိနေပြီလေ..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော်က အစိုးရ အရာရှိမှ မဟုတ်တာ၊ ဧကရာဇ်မင်း က ကျွန်တော့်အကြောင်း သိနေတယ် ဆိုတာက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိပါဘူး... အင်း... အစ်ကိုယဲ့... ကျင်းမင်းသား အတွက် ကျွန်တော့်ကို စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး... အစ်ကိုကူ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီတုန်းက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ ကျင်းမင်းသား က ခင်ဗျားက နန်းတွင်းကို စိတ်မဝင်စားဘူး ဆိုတာကို သိထားလို့ စည်းရုံးဖို့ ဘယ်လို မျှော်လင့်ချက်မှ မထားခဲ့ပါဘူး... နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ သူက အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်...

ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ပွင့်လင်းပြီး လွတ်လပ်တယ်၊ နန်းတွင်းကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ ကန့်သတ်ခံရတာကို သည်းမခံနိုင်ဘူး ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်... ကျွန်တော်က စည်းရုံးရေးမှူး မလုပ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ကျင်းမင်းသား ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြထားပြီးပါပြီ!"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော်က နန်းတွင်းကို တကယ် စိတ်မဝင်စားပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းရတာကိုတော့ သဘောကျပါတယ်... အစ်ကိုယဲ့ အနေနဲ့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိုအပ်ချက်တွေ ရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီ အချိန်မရွေး လာလို့ ရပါတယ်..."

"အဲဒီလို မပြောပါနဲ့၊ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုသည်

"အစ်ကိုကူ ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းချင်တဲ့ အမှုကြီး တစ်ခု ကျွန်တော့်မှာ တကယ် ရှိနေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မကူညီခင်၊ သွေးလက်စောင်းဆရာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တိကျတဲ့ သဲလွန်စလေး တစ်ခု ခင်ဗျားကို အရင် ပေးပါရစေ..."

"အဲဒီအကြောင်း သေချာ ပြောပြပါဦး..."

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ရှင်းပြလေသည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အစ်ကိုကူ၊ ခင်ဗျားကို လိုက်ရှာနေတာ နှစ်ဝက်လောက် ရှိပြီ... အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော် တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနကို အခုလေးတင် ဝင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အမှုကြီး တစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်... တိတိကျကျ ပြောရရင် ကျွန်တော် ကြုံတွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနမှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့ အမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေတာပါ... ဒီအမှုကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရာထူး သုံးဆင့် တိုးပေးမယ်လို့ ဧကရာဇ်မင်း က အမိန့်ထုတ်ထားပါတယ်..."

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဆယ်နှစ်ကျော်တောင်... လူသတ်သမားကို အခုထိ မရှာတွေ့သေးဘူးလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်ဖြေသည်

"မဟုတ်ဘူး၊ လူသတ်သမား က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ အမြဲတမ်း သေချာပါတယ်..."

"ဒါဆို ဘာလို့ မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့ အမှု ဖြစ်နေရတာလဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူသတ်သမား က လူမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ..."

ကူမော့မှာ သံသယ အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"မိစ္ဆာ လား... ကျွန်တော် နားလည်တဲ့ နတ်ဆိုး ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာ မျိုးလား..."

အခန်း (၂၆၄ ) လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ရှင်းပြလေသည်

"ဒီအမှု၊ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ အမှုကို မြို့တော်က လူတိုင်းနီးပါး သိကြပါတယ်... ဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ က အရမ်းကို ထူးဆန်းပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ သားရဲ တစ်ကောင်ပါ... ကောလာဟလတွေအရဆိုရင် သူ့မှာ အမြီးကိုးခုပါတဲ့ ကျားတစ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်၊

လူမျက်နှာ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ လူသားတွေကို စားရတာကို ကြိုက်တယ် တဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က သူ ပေါ်လာကတည်းက မြို့တော်မှာ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ လူသားတွေကို စားတဲ့ အမှုတွေ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်...

နှစ်တွေတစ်လျှောက် လူထောင်ပေါင်းများစွာ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ရဲ့ စားသောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သူ ပေါ်လာတဲ့ အကြိမ်တိုင်း ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေကို ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်..."

"ဒီအမှုက တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ စာရင်းထဲမှာ ဆယ်နှစ်ကျော် ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဆုလာဘ်ကလည်း ရွှေနဲ့ ငွေ ကနေ အခုဆိုရင် အစိုးရ ရာထူး တစ်ခုအထိ ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ ဘယ်သူကမှ အဲဒီအမှုကို မဖြေရှင်းနိုင်သေးပါဘူး..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒီလူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ က မြို့တော်မှာ ရှိတယ်လို့ ပြောချင်တာလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ က ဘယ်လိုများ စဉ်းစားနေလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ မြို့တော်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... လောကရဲ့ ထိပ်တန်း ဆရာကြီး တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ တောင် ရှိနေတာကို သူတို့က ကြမ်းတမ်းတဲ့ သားရဲ တစ်ကောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် သောင်းကျန်းခွင့် ပေးထားနိုင်မှာလဲ ဆိုတာ တွေးနေတာ မဟုတ်လား..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"နန်းတွင်းက ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံး ပေါင်းရင်တောင် အဲဒါကို မနိုင်ဘူးလို့တော့ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အဲဒီလို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒါကို မနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ညဌာန ရဲ့ တပ်မှူး ဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲက လှေထိုးသား က လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါက ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြို့တော် မြေအောက်မှာ ရေနှုတ်မြောင်းတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေက ကျယ်ပြီး နက်တယ်၊ ပြီးတော့ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့လာခဲ့တာလေ... အခုတော့ မြောင်းတွေက ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ရဲ့ ယှက်နွယ်နေတဲ့ အမြစ်တွေအလား ကြက်ခြေခတ် ဖြစ်နေပြီး၊

ဝင်ပေါက်တွေကို ရှာဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်... အဲဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ က အဲဒီကနေ ထွက်လာတာပါ... သူက လူတွေကို အန္တရာယ် ပေးဖို့ ထွက်လာတဲ့ အကြိမ်တိုင်းအန္တရယ်ရှိရင် အထဲကို ပြန်ပုန်းသွားလေ့ ရှိတော့ ရှာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

"လူတွေက အဲဒီ မြေအောက် ရေနှုတ်မြောင်းတွေထဲ ဝင်သွားလို့ မရဘူးလား..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည် "

ဒဏ္ဍာရီလာ တစ္ဆေမြို့တော်က အဲဒီမှာ ရှိတာပါ... မြေအောက် ရေနှုတ်မြောင်းတွေက နက်ပြီး ကျယ်ဝန်းတော့ လူတွေ အထဲမှာ နေလို့ ရပါတယ်... အသက်လု ထွက်ပြေးနေရတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင် အများအပြားက အဲဒီမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေကို မှောင်ခိုကူးတာ၊ တားမြစ်ဆေးဝါးတွေ ဖန်တီးတာ စတဲ့ ပြစ်မှုမျိုးစုံကို ကျူးလွန်နေကြပါတယ်...

လူဆိုး အများအပြားဟာလည်း လူသတ်မှုနဲ့ မီးရှို့မှုတွေ ကျူးလွန်ပြီးနောက် အဲဒီမှာ သွားပုန်းလေ့ ရှိကြတယ်... ဒါကြောင့် အဲဒါကို 'တစ္ဆေမြို့တော်' လို့ ခေါ်ကြတာပါ၊ လူတွေရဲ့ ဥပဒေတွေကနေ ကင်းလွတ်ပြီး လွတ်လပ်စွာ လုပ်ချင်ရာ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေနေရာ တစ်ခုလို့ ဆိုလိုတာပါ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"နန်းတွင်းက မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းယမ်းလျက် ဖြေကြားသည်

"ကိုင်တွယ်ဖို့ အရမ်း ခက်ပါတယ်... အခက်အခဲ ငါးခု ရှိပါတယ်... ပထမအချက်ကတော့ သံသယရှိသူတွေက ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး နေလာခဲ့ကြတော့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အရမ်း ရင်းနှီးနေကြတယ်... သူတို့က 'ရန်သူလာရင် ပြေး၊ ရန်သူဆုတ်ရင် နောက်ဆုတ်' ဆိုတဲ့ နည်းဗျူဟာကို ကျွမ်းကျင်ကြတော့ အစိုးရ အရာရှိတွေက သူတို့ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ပါဘူး..."

"ဒုတိယ အခက်အခဲကတော့ မြို့တော်က အထက်မှာ ရှိနေတာပါ... ရာဇဝတ်ကောင်တွေက အသည်းအသန် ဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲရေး ပစ္စည်းတွေ သုံးမှာကို ကျွန်တော်တို့ စိုးရိမ်ပါတယ်... တကယ်လို့ ပြိုကျသွားရင် မြို့တော်က ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံရမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်လောက်တောင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး... နောက်ပိုင်း ရေနှုတ်မြောင်းတွေကို ပြန်လည် ပြုပြင်တာကလည်း လူအင်အားနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပါလိမ့်မယ်..."

"တတိယ အခက်အခဲကတော့ မြေအောက် ရေနှုတ်မြောင်းတွေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က ရှေးဟောင်း မြို့တော်တစ်ခုရဲ့ အပျက်အစီးတွေ ရှိနေတာပါပဲ၊ အဲဒါက အခက်ခဲ သေချာပေါက် ပိုကြီးမားသွားစေပါတယ်...

စတုတ္ထ အခက်အခဲကတော့ တစ္ဆေမြို့တော် ဟာ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲမွဲတေသူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသလို၊ ရာဇဝတ်ကောင်တွေနဲ့လည်း ပြည့်နှက်နေတာပါပဲ... တစ်နည်းပြောရရင် သူတို့က သံသယရှိသူတွေအတွက် ဓားစာခံတွေ ဖြစ်နေပြီး၊ အစိုးရက အရမ်းကြီး ဖိအားပေးဖို့ ဝန်လေးနေပါတယ်..."

"ပဉ္စမ အခက်အခဲကတော့ ရှင်းလင်းမှု အောင်မြင်သွားရင် ကျန်ရစ်တဲ့ နေထိုင်သူတွေကို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာပါပဲ... နန်းတွင်းက မစီမံနိုင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် မစီမံချင်တဲ့ လူအများကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတာက ပိုကြီးမားတဲ့ လုံခြုံရေး အကျပ်အတည်း တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးပါလိမ့်မယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"ဒါကြောင့် နန်းတွင်းက အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ရတာပါ... သေချာတာပေါ့၊ အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ် ။ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက ဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံးက အခြေအနေကို နားလည်ကြပြီး၊ သူတို့ အရေးမယူရဲတဲ့ သြဇာအာဏာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို စော်ကားတဲ့အထိ မောက်မာလာတာမျိုး မရှိလို့ပါ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ဒါဆို သာမန် ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်တွေက အရေးမကြီးဘူးပေါ့..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အကူအညီမဲ့စွာ ပခုံးတွန့်လျက်

"အစ်ကိုကူ... လူတိုင်း တန်းတူညီမျှတယ် ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ယုံကြည်လား..."

"ကျွန်တော် မယုံပါဘူး..."

ဟု ကူမော့က ပြောသည်

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှ ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အာဏာ မရှိပါဘူး... အဲဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ အကြောင်းပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ရှင်းပြလေသည်

"အဲဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ က မြေပြင်ပေါ်မှာတင် သောင်းကျန်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ မြေအောက် တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာလည်း သောင်းကျန်းနေတာပါ... ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမြို့တော် က အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းပြီး၊ အဲဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကလည်း အလွန် ရက်စက်ပြီး မြန်ဆန်တယ်လေ...

အရေးအကြီးဆုံးက သူက ကုန်းပေါ်မှာ တွားသွားနိုင်သလို ရေထဲမှာလည်း ကူးခတ်နိုင်တယ်... ဝိုင်းရံခံရတဲ့ အကြိမ်တိုင်း သူက အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်ဘဲ လွတ်မြောက်သွားတာပဲ... သူ့ကို တစ္ဆေမြို့တော် ထဲအထိ လိုက်သွားရင်တောင် ဖမ်းလို့ မရဘူး၊ သူက မြေအောက် မြစ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာလေ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"မဟုတ်ဘူးလေ အစ်ကိုယဲ့... ခင်ဗျားအပြောအရဆိုရင် နန်းတွင်းကတောင် အဲဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော်က နန်းတွင်းထက် ပိုအစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"တခြားအရာတွေ အကြောင်းတော့ ကျွန်တော် မပြောတော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သတ်ဖြတ်တဲ့ နေရာမှာတော့၊ အစ်ကိုကူ မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အသိပညာ နည်းနည်း ရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြပါတယ်... နန်းတွင်းက မဖမ်းနိုင်ရင်တောင် အစ်ကိုကူ သေချာပေါက် ဖမ်းနိုင်ပါတယ်!"

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အဲဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကလည်း ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြန်ဖြေသည်

"သူ့ကိုလည်း တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနက ထိပ်တန်း ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက် အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်၊ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ တာဝန်ခံချုပ် နဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဆုငွေက ငွေစ တစ်သောင်း ပါ..."

ထိုစဉ်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာ၏ ။

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် - လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ]

[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်ခြောက်ပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်ဆန္ဒ သင်္ကေတလေးပါး သိုင်းပညာ

...

စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ကြားပြီး ဆုလာဘ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကူမော့မှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် နောင်တရသွားမိ၏။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ဆန္ဒ သင်္ကေတလေးပါး သိုင်းပညာ ကို ရရှိခဲ့ပြီး တာဝန်ခံချုပ် ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက တကယ့်ကို ကြည့်ကောင်းမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို သင်္ကေတလေးပါး သိုင်းပညာ သည် တာဝန်ခံချုပ် ၏ သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ နှင့် ဆင်တူမှုများစွာ ရှိသည်။ သို့သော် သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ကျမ်းစာ တွင် သဘာဝ စွမ်းအား ခုနစ်မျိုး ပါဝင်ပြီး၊ သင်္ကေတလေးပါး သိုင်းပညာ တွင်မူ လေးမျိုးသာ ပါဝင်လေသည်။

သင်္ကေတလေးပါး သိုင်းပညာ နှင့် မွေးရာပါချီနှစ်ခုစလုံးမှာ "နတ်ဆိုးဓား သေခြင်းရှင်ခြင်းစစ်တုရင်” မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး တူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းကို ပုံစံ လေးမျိုး ခွဲခြားထားသည် ။ လေနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ ၊ မီးနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ၊ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ နှင့် လျှပ်စီးနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ တို့ဖြစ်ပြီး လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုး နှင့် လျှပ်စီး ဟူသော သဘာဝ စွမ်းအား လေးခုနှင့် သက်ဆိုင်ကာ မတူညီသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်များ ကင်းစင်ရန် လိုအပ်ပြီး စစ်မှန်သော "အိပ်မက်ကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မဲ့ခြင်း “ မှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားရန် လိုအပ်သည်။

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံသောအခါ၊ ဒြပ်စင်လေးခု ပေါင်းစပ်မှုကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ ပေါင်းစပ်ထားသော တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်၏ ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်လေသည်။

ဒြပ်စင်လေးခု ပေါင်းစပ်ခြင်း နှင့် သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး ပေါင်းစပ်ခြင်း တို့အနက် မည်သည့်အရာက ပိုမို အစွမ်းထက်သနည်း ဆိုသည်ကို ကူမော့ အနည်းငယ် သိချင်နေမိ၏။

သို့သော် သေချာစွာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ...

နှိုင်းရစွမ်းအားမှာ အသုံးပြုသူအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပုံ ရလေသည်။

...

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကူမော့ အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ခင်ဗျား စိတ်မဝင်စားဘူးလား... စိတ်မဝင်စားလည်း အဆင်ပြေပါတယ်... ဒီကိစ္စက အဓိကအားဖြင့် ဂုဏ်သတင်းနဲ့ စည်းစိမ်ကို ရှာဖွေဖို့ပါပဲ... တကယ်လို့ အစ်ကိုကူ က စိတ်မဝင်စားဘူး ဒါမှမဟုတ် အဆင်မပြေဘူး ဆိုရင်လည်း စိတ်ထဲ ထားမနေပါနဲ့..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုယဲ့ နဲ့ ကျွန်တော်က ချက်ချင်းကို ခင်မင်သွားကြတာလေ၊ ပြီးတော့ ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းရတာကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒပါပဲ... အစ်ကိုယဲ့ ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို ကျွန်တော် ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး... အင်း... ဒါပေမဲ့၊ အစ်ကိုယဲ့ က ခုနက သွေးလက်စောင်းဆရာ အကြောင်း ပြောခဲ့တယ်နော်... သူနဲ့ ဒီ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကြားက ဆက်စပ်မှုက ဘာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောကြားသည်

"ဒီလိုပါ၊ ကျွန်တော်..." "အစ်ကိုကူ ကို အကူအညီ တောင်းချင်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ်ကို အားနာနေခဲ့တာပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုကူ က ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကယ်ရှင်လေ၊ ပြီးတော့ ဒီကြီးမားတဲ့ အကြွေးကိုတောင် ကျွန်တော် မဆပ်ရသေးဘူး... အကူအညီကို အရှက်မရှိ ထပ်တောင်းဖို့ ဆိုတာက... လုံးဝကို အရှက်မရှိရာ ကျလွန်းပါတယ်!"

"အဲ့တုန်းက အစ်ကိုကူ က ဝရမ်းပြေး အတော်များများကို ဖမ်းဆီးဖို့ အထူးတလည် တောင်းဆိုနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားလိုက်တော့ ချက်ချင်း ရှာဖွေမှုတွေ စတင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကူ... ခင်ဗျားက အရမ်း မြန်တာပဲ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာ သွေးလက်စောင်းဆရာ တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာလေ..."

"တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ သဲလွန်စ အမျိုးမျိုးကနေတစ်ဆင့် သွေးလက်စောင်းဆရာ ရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်မှုပါပဲ၊ သူက ဒီမြို့တော်မှာပဲ ရှိနေတာ..."

"အဲဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်တာလား..."

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်တာပါ... အဲဒါက သွေးလက်စောင်းဆရာ ရှန်ဝူကျိုး သေချာတယ်လို့ ကျွန်တော် အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆက်ပြောသည်

"ရှန်ဝူကျိုး က လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်... သူ့ကို နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့ရတာက မြို့တော်မှာပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က သူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတာ... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊

ကျွန်တော်တို့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ပဋိပက္ခ တစ်ခုခုမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ အားလုံးနီးပါးက ယူဆထားကြတယ်... ဒီလိုမျိုးက အများကြီး ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်... သိုင်းလောကက လူဆိုး အများအပြားဟာ အစိုးရရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို မခံရဘဲ သိုင်းလောကရဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာပဲ သေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်က လူသတ်မှု တစ်ခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော် အမိန့်ရခဲ့တယ်... အမှုက အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... ချမ်းသာတဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မနာလိုဖြစ်ပြီး အပျော်စီးလှေ တစ်စင်းပေါ်မှာ ရန်ဖြစ်ကြတာ... နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က..." "မတော်တဆ ရေထဲ တွန်းချခံရပြီး ရေနစ်သေဆုံးသွားတယ်လေ..."

"အမှုက ရိုးရှင်းပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေစဉ် အတွင်းမှာ အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ကျွန်တော် တွေ့ရှိခဲ့တယ်... အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို သေချာ စစ်ဆေးပြီး၊ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ ဖိုင်တွေကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုကာ အကြိမ်များစွာ အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီ အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုက သွေးလက်စောင်းဆရာ ရှန်ဝူကျိုး ရဲ့ အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာဖြစ်တဲ့ “ နှလုံးကြိုး ဘေးဒုက္ခ' ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်..."

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ရှန်ဝူကျိုး ရဲ့ တည်နေရာကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော် ဒီလင်းဟိုင် ခရိုင် ကို တာဝန်ပေးခံလိုက်ရတယ်လေ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါဆို အစ်ကိုယဲ့ ဒီက ကိစ္စတွေ ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ကြတာပေါ့..." "အဲဒါပြီးရင် ကျွန်တော် မြို့တော်အထိ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အရို‌အသေ လျက် ပြောကြားသည်

"အစ်ကိုကူ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ အမှုကို ဖြေရှင်းဖို့ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုယဲ့... သိုင်းလောကက ကောလာဟလတွေကို ခင်ဗျား တကယ် ယုံနေလို့ မရဘူးလေ... ကျွန်တော်က တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာပဲ တော်တာပါ၊ အမှုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့နဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ဖမ်းဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော် မကျွမ်းကျင်ပါဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ထူးဆန်းတာပဲ... အစ်ကိုကူ ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ဘယ်ဝရမ်းပြေးမှ မလွတ်နိုင်ဘူးလေ... ဥပမာ၊ တာဝန်ခံချုပ် ရဲ့ အမှုကိုပဲ ကြည့်ပါ... မနေ့က ဖြစ်စဉ်ကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်လည် သုံးသပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တော်တော်များများက စဉ်းစားနေကြတယ် ။

ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ခင်းဗျားကို မနိုင်ဘူးဆိုတာ သိနေရက်နဲ့၊ သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ သူက ဘာလို့ မငြင်းဆိုခဲ့တာလဲ တဲ့..."

"သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်း အရဆိုရင် အစ်ကိုကူ က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကြယ်စင်ပုံစံ ကျောက်တုံး ကို တကယ်ပဲ ထုတ်ယူပြနိုင်ရင်တောင် သူက အကွက်ဆင်ခံရတာပါလို့ စွပ်စွဲလို့ ရသေးတာပဲလေ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"သူ မစွန့်စားရဲပါဘူး... ကျွန်တော်က ဓားကိုင်ထားပြီး လူသတ်ချင်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထုတ်လွှတ်နေတာလေ... သူက အပြစ်ရှိတဲ့ စိတ် ရှိနေတာ၊ ကျွန်တော် သူ့အပေါ် နည်းလမ်းတွေ သုံးဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သူ့စိတ်ကို ဖွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ...

ဒုတိယ အချက်ကတော့၊ သိုင်းလောကက လူတွေက သူ့ရဲ့ ပညာရှင်ကြီး ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိတယ်လေ... သတ်မယ်လို့ ပြောရင် တကယ် သတ်မှာပဲ... သူ ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ သက်ဆိုင်မှု မရှိပါဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကူ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း က ခင်ဗျားရဲ့ ကြယ်စင်ပုံစံ ကျောက်တုံး ကို တွေ့သွားပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကာ ခင်ဗျား ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

ကူမော့က ပြောသည်

"သူ့ရဲ့ တန်ပြန် စွပ်စွဲမှုက သူဟာ တာဝန်ခံချုပ် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ... ကျွန်တော် သူ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်မှာပေါ့..."

ယဲ့ကျင်းလန်

"... ခင်ဗျားပြောတာ ယုတ္တိရှိပါတယ်..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"အစ်ကိုယဲ့... ခင်ဗျား နန်းတွင်းမှာ နေတာ ကြာသွားလို့ သိုင်းလောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို နီးပါး မေ့နေပြီ ထင်တယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုကူ... ဆရာကြီးတုန်းကျင်း နဲ့ တိုက်တုန်းက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်... အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီလား..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"အခြေခံအားဖြင့်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်..."

"ဒါဆို တော်သေးတာပေါ့..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးမြန်းသည်

"တာဝန်ခံချုပ် နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာ လင်းဟိုင် ခရိုင် ရဲ့ ခရိုင်တပ်မှူး ချန်ယို က တိုက်ပွဲဝင် ဝင်္ကပါတစ်ခုကို အသက်သွင်းခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်... အစ်ကိုကူ... အဲဒီ ဝင်္ကပါကနေ စုစည်းလာတဲ့ တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ အပေါ် ဘယ်လို ခံစားရလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုယဲ့... ခင်ဗျ အဲဒါကို မကြုံဖူးဘူးလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်

"ကျွန်တော့်မှာ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပါဘူး... စစ်တပ် အရှိန်အဝါ ဟာ သိုင်းဆရာကြီး တွေရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်တယ်လို့ အမြဲတမ်း ကြားဖူးပေမဲ့၊ ကျွန်တော် စစ်မြေပြင်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတော့ အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပါဘူး..."

"ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"စစ်တပ် အရှိန်အဝါ က တကယ်ကို အလွန် ထူးဆန်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲကလောက်တော့ အစွမ်းမထက်ပါဘူး... အဲဒါက စစ်တပ် ဝင်္ကပါနဲ့ စစ်သားတွေရဲ့ အရှိန်အဟုန်၊ စိတ်ဆန္ဒတို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ အထူး အရှိန်အဝါ တစ်ခုပါ... အဲဒါက သိုင်းဆရာကြီး တွေအပေါ် ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိတာပါ..."

"ကျွန်တော့်အတွက် အတိုက်ရိုက်ဆုံး ခံစားချက်ကတော့ လေထုက နည်းနည်း ပိုတင်းကျပ်လာသလို ဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သောချီ ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက ကန့်သတ်ခံလိုက်ရတာပါပဲ... ပြီးတော့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ တွေလည်း နည်းနည်း ဖိနှိပ်ခံရတယ်... ဒါပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲကလောက် ချဲ့ကားပြောဆိုထားသလိုမျိုး မဟုတ်ပါဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် နန်းတွင်းက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေကို မေးကြည့်တော့ သူတို့ အားလုံးက စစ်တပ် အရှိန်အဝါ ဟာ သိုင်းဆရာကြီး တွေရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ဘဲ၊ စစ်မြေပြင်ကသာ သိုင်းဆရာကြီး တွေရဲ့ အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ..."

"စစ်တပ် အရှိန်အဝါ က ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ စစ်တပ်အတွက် မြင့်မားတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိလို့ ဖွဲ့စည်းဖို့ ခက်ခဲတာ ဖြစ်ရမယ်... ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် သိုင်းသမားတွေ စစ်တပ်နဲ့ တွေ့ရင်..." သူတို့က ထွက်ပြေးလိုက်ရုံနဲ့ စစ်တပ်ကို သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ စုစည်းဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ...

အဲဒါအပြင် စစ်သား အရေအတွက် ပိုများပြီး သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ က ပိုပြီး အထက်တန်းကျကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ကောင်းလေလေ ပိုကောင်းလေလေပါပဲ... ဒါပေမဲ့ မြို့တွင်း ဒါမှမဟုတ် တောင်ပေါ်မှာ တိုက်ပွဲဝင် ဝင်္ကပါတွေကို ဖြန့်ကြက်လို့ မရဘူးဆိုတော့၊ သူတို့က ဆရာကြီး တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် တားဆီးနိုင်မှာလဲ...

ဒါပေမဲ့ နေရာပြောင်းသွားရင်တော့လွင်ပြင် စစ်မြေပြင်မှာဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တပ်ဖွဲ့ဝင် သိန်းနဲ့ချီပြီး အားလုံးက အထက်တန်းလွှာ တပ်ဖွဲ့တွေ ဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သံချပ်ကာ မြင်းတပ်တွေ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ တွေက ခွဲခြားမှု မရှိဘဲ အချင်းချင်း ဖိနှိပ်နေကြတယ်ဆိုရင်... သိုင်းဆရာကြီး တွေကို သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်သောချီ ထုတ်လွှတ်လို့ မရတဲ့အထိ ဖိနှိပ်နိုင်တယ် ဆိုတာက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလောက်ပါတယ်!

နန်းတွင်းထဲ ဝင်ကတည်းက ကျွန်တော် အဆင့်မြင့် စစ်သူကြီး တချို့နဲ့ တွေ့ဖူးပါတယ်၊ ချွင်းချက်မရှိ သူတို့ အားလုံးက ပြင်ပ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေး လမ်းကြောင်းကိုပဲ လိုက်ကြတာ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အဲဒီ စစ်သူကြီးတွေထဲက ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို ယှဉ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး...

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံတွေ မတူလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်... "ဟုတ်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက စစ်မြေပြင်မှာ ရှိတာ... ကျွန်တော်လို လူမျိုးဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ စစ်မြေပြင် တစ်ခုမှာ ကျွန်တော့် စွမ်းအားရဲ့ ၂၀-၃၀% လောက်ကိုတောင် ထုတ်လွှတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကူမော့က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်... ဘာလို့ နန်းတွင်းက တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့မှာ တိုက်ပွဲဝင် ချီ လေ့ကျင့်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးမပြုတာလဲ... မဟုတ်ရင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ဘာလို့ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး ငါးနဂါး သံမဏိကြိုး ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အဖြစ် သယ်ထားရမှာလဲ... ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ တွေ့ရင် ဝင်္ကပါတွေ ဖွဲ့ဖို့တောင် အချိန်မရလေ့ ရှိတာကို!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"စစ်တပ် ဝင်္ကပါတွေက ကျင့်ကြံဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး... အဲဒါအပြင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က အမြဲတမ်း တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်နေရတာလေ၊ နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်ဖို့ ဘယ်သူက အချိန်ရမှာလဲ... စစ်တပ်ကတော့ မတူဘူးလေ... စကားပုံ ရှိတယ် မဟုတ်လား၊ 'စစ်တပ်ကို တစ်နေ့ သုံးဖို့အတွက် ရက်တစ်ထောင် မွေးမြူထားရတယ်' ဆိုတာ... စစ်တပ် အများစုက နှစ်အနည်းငယ် နေမှ တစ်ကြိမ်လောက်တောင် မလှုပ်ရှားရပါဘူး..."

"အဲဒါအပြင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားသွားလာနေတဲ့ သိုင်းလောကက လူတွေဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ အများစုက လူတစ်ဦးချင်းစီ ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့ငယ်လေးတွေပါ၊ နေ့တိုင်းမှ မဟုတ်တာ..."

မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်တဲ့ အခါကျမှ သူတို့ကို စစ်တပ် တစ်ခုလို လေ့ကျင့်ဖို့ ဘာလို့ အားအင်တွေနဲ့ ငွေတွေ အများကြီး အကုန်ခံရမှာလဲ... အဲဒါအပြင် တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က စစ်တပ်မှာလို တစ်ပြေးညီတည်း ဖြစ်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွှာအသီးသီးက အရည်အချင်းရှိသူတွေကို လိုအပ်တာပါ...

သေချာတာပေါ့၊ အဓိက ပြဿနာက ကုန်ကျစရိတ်ပါ... အစ်ကိုကူ... နားလည်ရမှာက ခရိုင် စစ်သားတွေက အခြေခံအားဖြင့် လေ့ကျင့်မှု မရှိပါဘူး... ယေဘုယျအားဖြင့် ခရိုင်တစ်ခုမှာ စစ်သား သုံး၊ လေးရာလောက် ရှိပြီး တစ်ဝက်က ဒေသခံ ပြည်သူ့စစ်တွေပါ၊ အဲဒါတောင်မှ ခရိုင် အများအပြားက သူတို့ကို မထောက်ပံ့နိုင်ကြပါဘူး...

ခရိုင်ကြီး တစ်ခုမှာတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် သုံးထောင်ကနေ လေးထောင်အထိ ရှိပါတယ်... လူဆယ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုပဲ တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုအတွက် ရွေးချယ်နိုင်တာဖြစ်လို့ သုံး၊ လေးရာလောက်ပဲ ရှိတာပါ... အိမ်ထောင်စု ငါးစုက စစ်သား တစ်ယောက်ကို ထောက်ပံ့ရပြီး၊

အိမ်ထောင်စု ဆယ်စုက အထက်တန်းလွှာ စစ်သား တစ်ယောက်ကို ထောက်ပံ့ရပါတယ်... နယ်စပ်မှာ ရေရှည် တပ်စွဲထားတဲ့ စစ်သားတွေရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ပိုတောင် ကြီးမားသေးတယ်၊ ပြီးတော့ လေးသည်တော်တွေ၊ အပေါ့စား မြင်းတပ်တွေ၊ အကြီးစား မြင်းတပ်တွေ စတာတွေရဲ့ အရေအတွက်ကလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတာပါ...

ဒီနေရာတွင် ယဲ့ကျင်းလန် က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလျက် ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါကြောင့် အစ်ကိုကူ... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က ဘာလို့ စစ်တပ် ဝင်္ကပါတွေကို မလေ့ကျင့်နိုင်တာလဲ ဆိုတာ နားလည်ပြီ မဟုတ်လား... တကယ်လို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့လို တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုကိုသာ စစ်တပ် တစ်ခုလို စီမံခန့်ခွဲမယ် ဆိုရင်၊ အဲဒါက နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်သွားစေမှာပဲ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"တကယ်ပါပဲ၊ သိုင်းသမားတွေ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နားလည်မှုက အများကြီး လိုအပ်နေပါသေးတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ရယ်မောလိုက်သည်

"အဲဒါက အဆင့်အတန်း ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က ဂရုမစိုက်လို့ပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်တွေကလည်း ကွာခြားတယ်လေ... ကျွန်တော် သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတုန်းက၊

သိုင်းသမားတွေက 'ဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် မိသားစု တစ်ခုခုမှာ တပည့် ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ဒါမှမဟုတ် သောင်းနဲ့ချီပြီးတောင် ရှိတယ်... အစိုးရ၊ စစ်တပ်၊ နဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့တွေထက်တောင် ပိုများသေးတယ်... သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် အစိုးရကို ကြောက်နေရမှာလဲ' ဆိုတဲ့ စကားမျိုး ခဏခဏ ကြားခဲ့ရတယ်..."

ကူမော့ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။