အခန်း (၄၇၃-၄၇၄)

အခန်း။ ၄၇၃

အလှမ်းဝေးသောနေရာမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ချင်းရွှေလယ်တောမှာ သူတို့ထားခဲ့စဉ်က ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။ ယခုအခါ လယ်တောတစ်ခုလုံးမှာ စိမ်းစိုထူထပ်လှသော ပေါင်းပင်ပင်လယ်ကြီးအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှကြည့်လျှင် ပေါင်းပင်များကြားမှ အိမ်ခေါင်မိုးများနှင့် တံတိုင်းထိပ်ဖျားလေးများသာ ပြူးထွက်နေပြီး ကျန်ရှိသောအစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှာ ပေါင်းပင်များအောက်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံထားရသည်။

ထိုပေါင်းပင်များသည် လေထုထဲရှိ စွမ်းအင်များ သို့မဟုတ် မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ၏ အလောင်းများမှ သွေးသားအာဟာရကို စုပ်ယူထားပုံရရာ သစ်ပင်ငယ်လေးများ စုပြုံပေါက်နေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် သန်စွမ်းထွားကျိုင်းနေကြသည်။

လယ်တောအတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် ယှဉ်လျှင် အပြင်ဘက်ရှိ သွေးဆာသော နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များမှာ ပို၍ပင် ထင်ရှားနေသေးသည်။ ၎င်းတို့မှာ တောက်ပသော အနီရောင်ရှိပြီး ၎င်းတို့၏အနီးတွင် ပေါင်းပင်တစ်ပင်မျှ ပေါက်ရောက်ခြင်းမရှိချေ။ လုချွမ်းတို့ သားအဖသည် ထိုနွယ်ပင်ဝိုင်းကြီးကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် လယ်တော၏တည်နေရာကို အဝေးမှပင် အမှတ်အသားပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

လက်ရှိမြင်ကွင်းအရ ချင်းရွှေလယ်တောမှာ သွေးနီရောင် နွယ်ပင်ကွင်းကြီးက ဝန်းရံထားသော စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် ပေါင်းပင်ကွင်းပြင်ကြီးနှင့် တူနေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ပျံသန်းသူ ၁ သည် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်ကို တင်ဆောင်၍ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ဒီနွယ်ပင်တွေက ပုံစံမပျက်တဲ့အပြင် ငါတို့မရှိတဲ့အချိန်မှာ အများကြီးတောင် ကြီးထွားလာသေးတာပဲ"

ရှေ့ရှိ နွယ်ပင်များကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ ထိုနွယ်ပင်များသည် အလွန်ပင် စိမ်းစိုဝေဆာနေပြီဖြစ်သည်။ သွေးမြွေကြီးများသဖွယ် နွယ်ပင်တစ်ခုချင်းစီမှာ သိသိသာသာ ထွားကျိုင်းလာပြီး လူကြီးတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့်အထိ ရှိနေကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တင်းကျပ်စွာ ယှက်နွယ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ ဖြတ်ကျော်၍မရသော နွယ်ပင်တံတိုင်းကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

၎င်းတို့အောက်တွင်မူ ဖြူဖွေးနေသော တိရစ္ဆာန်အရိုးစုများမှာ ပုံလျက်သား ရှိနေသည်။ ဤနေရာသို့ မှားယွင်းရောက်ရှိလာပြီး နွယ်ပင်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသော သတ္တဝါများ၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

သွေးသားအာဟာရများကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူထားရသောကြောင့် ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို နွယ်ပင်တံတိုင်းဟု မခေါ်နိုင်တော့ဘဲ သွေးဆာသော နွယ်ပင်တောအုပ်ဟုသာ ခေါ်ဆိုသင့်တော့သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ ပါးပါးလျလျမဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး ၁၀ မီတာခန့်အထိ ထူထဲနေပြီဖြစ်ကာ လယ်တောအတွင်းပိုင်းသို့ နယ်ချဲ့ဝင်ရောက်လာသလို အပြင်ဘက်သို့လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့နေသည်။ နောက်ထပ် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်ခန့်ဆိုလျှင် ချင်းရွှေလယ်တောတစ်ခုလုံး ဤနွယ်ပင်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ကျိရုရွှယ် ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံမိပုံရသဖြင့် ငြိမ်သက်နေသော နွယ်ပင်အများအပြားမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ နွယ်ပင်များသည် သွေးမြွေပေါင်းများစွာ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်မိရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

"ဒါ... ဒါတွေက သွေးအမြုတေတွေပဲ"

နွယ်ပင်များ လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် အတွင်းပိုင်းရှိ မြင်ကွင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာရာ နွယ်ပင်ထိပ်ဖျားများတွင် တွဲလောင်းကျနေသော သွေးအမြုတေများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအမြုတေများသည် ချိုးလင်းဥခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး သွေးနီရောင် ကျောက်မျက်ရတနာများသဖွယ် ကြည်လင်တောက်ပနေကာ စူးရှသော အနီရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေစေသည်။

အဆင့်မီကြီးထွားလာသော နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များသာလျှင် ဤသွေးအမြုတေများကို အလိုအလျောက် စုစည်းဖန်တီးနိုင်ခြင်းပင်။ ၎င်းတို့တွင် ထူးခြားသော ကုသနိုင်စွမ်းရှိရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ရာတွင်လည်း အံ့မခန်း အစွမ်းထက်လှသည်။ ယခင်ဘဝက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အများအပြားသည် ဤအမြုတေများဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြရသည်။

"သွေးအမြုတေဆိုတာ ဘာလဲ ချီချီ"

လုချွမ်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဖေဖေ... ဒီအမြုတေတွေကို အဆင့်မီကြီးထွားလာတဲ့ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တွေက ဖန်တီးတာပါ။ ကုသနိုင်စွမ်းရှိတဲ့အပြင် သတ္တဝါတွေရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကိုလည်း အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်..."

"ဒဏ်ရာတွေက အပြင်းအထန်ကြီး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သွေးအမြုတေတွေကို စားသုံးလိုက်ရုံနဲ့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်လည်သက်သာလာစေမှာ။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးတဲ့ သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်ကတော့ အထူးသဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအင်အားကို အဓိကထားရတဲ့ သတ္တဝါတွေအတွက် တကယ့်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာပဲ။

ဥပမာအားဖြင့် ဖေဖေမှာသာ သွေးအမြုတေ လုံလောက်အောင်ရှိမယ်ဆိုရင် အဆင့် ၇ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ရှစ်ခုမြောက်အဆင့်အထိ အချိန်မတိုင်ခင် မြှင့်တင်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး ရှစ်ခုမြောက်အဆင့်ရှိတဲ့ တစ်ပါးကမ္ဘာသတ္တဝါတွေကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အင်အားမျိုး ရလာမှာ။ ဒါ့အပြင် ဖေဖေရဲ့ ဇွန်ဘီတွေလည်း ဒါကို စားသုံးလို့ရတယ်။ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုထွားတဲ့ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတွေအတွက် ပိုကောင်းတာပေါ့"

ကျိရုရွှယ်က သွေးအမြုတေများ၏ အခန်းကဏ္ဍကို လုချွမ်းအား ရှင်းပြလိုက်သည်။ သွေးအမြုတေများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို နားလည်သွားသည့်အခါ လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

"ဒီအမြုတေတွေက တကယ့်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာတွေပဲ။ ဒါတွေသာ လုံလုံလောက်လောက် ရှိမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်နိုင်ရုံတင်မကဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေပါ အကျိုးရှိလာမှာ။ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်း အားနည်းတဲ့ မီးလျှံ ၁လို ရုပ်သေးမျိုးတွေဆိုရင် ဒီသွေးအမြုတေတွေကို လုံလောက်အောင် စားသုံးပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားက ရုတ်ချည်း တိုးတက်လာမှာ ဖြစ်သလို ရှင်သန်နိုင်စွမ်းလည်း အများကြီး ပိုကောင်းလာမှာပဲ"

လုချွမ်းကမူ သွေးဆာသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အမြောက်အမြားကို ပြန်လည်ယူဆောင်သွားပြီး စိုက်ပျိုးဧရိယာကို ချဲ့ထွင်ရန် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို အစာကျွေးရန်အတွက်လည်း သူ မစိုးရိမ်ပေ။

သွေးဆာသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များသည် သွေးသားအမြောက်အမြား လိုအပ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း တစ်ပါးကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများသည် အကောင်းဆုံး မြေဩဇာများပင်။ တစ်ပါးကမ္ဘာသတ္တဝါများကို လုံလောက်အောင် အမဲလိုက်နိုင်သရွေ့ လုချွမ်းအနေဖြင့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင် မည်မျှကိုမဆို အစာကျွေးထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အပင်များ အဆင့်မီ ကြီးထွားလာသည်နှင့် လုချွမ်းအတွက်မူ ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

“ချီချီ... စကြရအောင် ဒီတစ်ခါတော့ သွေးဆာတဲ့ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တွေကို အများကြီး ပြန်ယူသွားမယ်။ သွေးအမြုတေတွေ ထုတ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ”

မကြာမီမှာပင် လုချွမ်းနှင့် သမီးဖြစ်သူတို့သည် သူတို့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တောအုပ်ကို စတင်ရိတ်သိမ်းကြတော့သည်။ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့၏ အင်အားရှေ့တွင်မူ ခိုင်မာလှသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များပင် ခံနိုင်ရည်မရှိကြပေ။ လုချွမ်းကိုယ်တိုင်ကမူ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ "ပျံသန်းသူ ၁"ကိုသာ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချွန်ထက်သည့် အနက်ရောင်အကြေးခွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ စုစည်းထားသည့် အနက်ရောင်အကြေးခွံများသည် ပျံလွှားဓားများကဲ့သို့ပင် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တောအုပ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လေထဲ၌ ဝဲနေသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အမြောက်အမြားမှာ ခါးလယ်မှ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ဘေးတွင်လည်း ကျိရုရွှယ်က စိတ်စွမ်းအားဓားများကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးကာ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များကို တိတိရိရိ ဖြတ်တောက်နေသလို သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားကို မမြင်ရသည့် ဧရာမလက်ကြီးများကဲ့သို့ အသုံးပြုပြီး ပြတ်ကျလာသည့် နွယ်ပင်များကို ခြေရင်းတွင် စုစည်းပေးနေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးဆာသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အစိပ်အပိုင်းများသည် ပုံလျက်သား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဖြတ်ခံထားရသည့် နွယ်ပင်စများသည် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ်ဖြစ်နေသော သွေးမြွေများကဲ့သို့ပင် တွန့်လိမ်၍ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သွေးဆာသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များသည် အလွန်သန်မာသည့် ရှင်သန်နိုင်စွမ်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ဤအဖြတ်အတောက်များကို ပြန်လည်ယူဆောင်သွားပြီး သွေးသားအစာများနှင့် ပြန်လည်စိုက်ပျိုးလိုက်မည်ဆိုပါက အပင်သစ်များ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြစ်ထွန်းလာမည်ဖြစ်သည်။

ရိတ်သိမ်းမှု လုံလောက်ပြီဟု ထင်ရသည့်အခါ လုချွမ်းက ကျိရုရွှယ်ကို ရပ်တန့်ရန် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် လုချွမ်းက သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ကြိုးအရှည်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ပျံသန်းသူ ၁ ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ကျိရုရွှယ်နှင့် လုချွမ်းတို့သည် နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အစိတ်အပိုင်းများကို ပျံသန်းသူ ၁ အပေါ်၌ ချည်နှောင်ရန် အလုပ်ရှုပ်သွားကြသည်။

“ပြီးပြီ ချီချီ... ပြန်ကြစို့”

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင်မူ လုချွမ်းက ခါးကိုဆန့်လိုက်ရင်း ရှေ့မှ ပျံသန်းသူ ၁ ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ လောလောဆယ်တွင် ပျံသန်းသူ ၁ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များဖြင့် ပတ်ခွေခံထားရသဖြင့် သွေးနီရောင် ဝတ်စုံတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ဤအလေးချိန်မှာ အဆင့် ၆ ရှိသည့် ပျံသန်းသူ ၁ အတွက်မူ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

“ဖေဖေ... သွားကြစို့”

နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အစိပ်အပိုင်းလေးတစ်ခုနှင့် ကစားနေသည့် ကျိရုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့သည် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ကျောပေါ်၌ ထိုင်လိုက်ကြပြီး လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ထွက်ခွါလာခဲ့ကြသည်။

အခန်း။ ၄၇၄

လီမြစ်မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

ပျံသန်းသူ ၁ သည် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ကို တင်ဆောင်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ... ဒီဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ကွန်ကရစ်ခင်းထားတာတွေချည်းပဲ။ သွေးဆာတဲ့ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တွေကို စိုက်ဖို့ နည်းနည်းခက်လိမ့်မယ်။ အောက်ဆုံးထပ်က မြေအောက်ခန်းထဲမှာပဲ ပြန်စိုက်ရမယ် ထင်တယ်"

အဆောက်အအုံရှေ့ရှိ မာကျောသော မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ဒီအက်ကွဲကြောင်းရှိတဲ့နေရာက နည်းနည်းတော့ ခက်တယ်။ လောလောဆယ်တော့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာပဲ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တွေကို အပြည့်စိုက်ထားရမှာပေါ့"

လုချွမ်းက ပျံသန်းသူ ၁ ပေါ်မှ ကြိုးများကို ဖြေလျော့ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းမှာ အဆောက်အအုံ၏ မြေအောက်ထပ်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် နေရာက အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။ မူလက မြေပြင်မှာ အပြင်ဘက်ကဲ့သို့ပင် သံကွန်ကရစ်များ ခင်းထားခြင်းပင်။ သွေးဆာသော နတ်ဆိုးနွယ်ပင်မှာ ရှင်သန်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းသော်လည်း မြေကြီးမရှိသောနေရာတွင် ရှင်သန်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို ရှာတွေ့ပြီးကတည်းက လုချွမ်းသည် သူ၏ဇွန်ဘီနောက်လိုက်များကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်ထပ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးခိုင်းကာ မြေပြင်တွင် ကြီးမားသော နေရာလွတ်တစ်ခုကို တူးဖော်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ မြေအောက်ခန်း၏ ကြမ်းပြင်မှာ မြေသားနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့နေပြီဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

"အတွင်းထဲ ဝင်ကြစို့"

ထို့နောက် လုချွမ်း၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်အုပ်သည် ပျံသန်းသူ ၁ ထံမှ ဖယ်ရှားလိုက်သော နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အပိုင်းအစများကို သယ်ဆောင်၍ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့နောက်မှ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

မူလမြေအောက်ခန်းမှ ချဲ့ထွင်ထားသော ဤမြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစပိုင်းတွင် ဘတ်စကက်ဘောကွင်း နှစ်ကွင်းစာခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းမှာ မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ ရှိနေပြီး အပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံက အလင်းရောင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်ပင် မှောင်မိုက်နေသည်။

ရွှီးး…..

လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ ဝင်လာပြီးနောက်တွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများထဲမှ မီးလျှံ ၁ က ချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်ရာ အဆုံးမရှိ ရှည်လျားသော မီးမြွေကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါ်ယံတွင် ဝဲပျံလျက် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

လုချွမ်းက စိတ်အာရုံဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးအားလုံးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်သိုက်မှာ သွေးဆာသော နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အစိပ်အပိုင်းများကို ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် စိုက်ပျိုးကြတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် လုချွမ်းသည် ရှေ့မှမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်း ဘေးပတ်လည်ရှိ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဆိုးနွယ်ပင် အစိပ်အပိုင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မီတာအနည်းငယ်ခြားတိုင်း နွယ်ပင်စများကို စိုက်ထားရာ ၎င်းတို့မှာ တွန့်လိမ်၍ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဘေးပတ်လည်ရှိ မြေနံရံများတွင်ပင် နွယ်ပင်စများကို အထူးတလည် ထိုးစိုက်ထားသေးသည်။

ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ အသစ်စိုက်ထားသော သွေးဆာသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုနွယ်ပင်များသာ အောင်မြင်စွာ ရှင်သန်ကြီးထွားလာမည်ဆိုပါက ဤမြေအောက်ခန်းမှာ သူတို့၏ နယ်မြေဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

နွယ်ပင်များ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေရန်အတွက် လုချွမ်းသည် လတ်ဆတ်သော ကိုးဘော့လ်များနှင့် မျက်လုံးနီ နတ်ဆိုးမြွေ အလောင်းများကို တိုက်ရိုက်အစာကျွေးလိုက်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် မနေ့ကရရှိထားသော ကိုးဘော့လ်များနှင့် နတ်ဆိုးမြွေအလောင်းများကို မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သွေးသားအာဟာရကို အာရုံခံမိသွားသော နွယ်ပင်စများသည် အနီးရှိ အလောင်းများဆီသို့ တွန့်လိမ်တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များမှ သွေးနီရောင်အလင်းတန်း မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလောင်းနှစ်မျိုးလုံးမှာ လျင်မြန်စွာပင် ခြောက်ကပ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိုက်ထားသော နွယ်ပင်များသည် ရူးသွပ်စွာ စတင်ကြီးထွားလာတော့သည်။

မြေအောက်မြေသားထဲသို့ ဖြူဖွေးနုနယ်သော အမြစ်များစွာ လျင်မြန်စွာ ထိုးဆင်းသွားသလို အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသော နွယ်ပင်စများမှာလည်း ထွားကျိုင်းလာပြီး ထိပ်ဖျားများမှာ အဆက်မပြတ် ရှည်ထွက်လာကာ နက်မှောင်သော သွေးနီရောင် အရွက်များမှာလည်း အထပ်ထပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြေအောက်ခန်းအတွင်းရှိ အလောင်းများမှာ ဖြူဖွေးသော အရိုးစုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ အသားနှင့်သွေးများမှာ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များ ကြီးထွားရန်အတွက် အာဟာရဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ သွေးနီရောင်လွှမ်းနေသော သွေးဆာသည့် နတ်ဆိုးနွယ်ပင် ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သွေးနီရောင်နွယ်ပင်စများသည် မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဦးတည်ရာမဲ့စွာ ကခုန်နေကြပြီး ဝဲကနဲ ဝိုက်ကနဲ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်မြွေကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ အသိုက်တစ်ခုအတွင်း၌ သွေးမြွေပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ တိုးဝှေ့လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ရှုသူကို ကျောချမ်းစေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို သွေးနီရောင်အရွက်များနှင့် နွယ်ပင်စများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် သွေးဆာသောနွယ်ပင်အသိုက်ကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏မျက်ဝန်းများတွင် အံ့ဩရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သွေးဆာသောနတ်ဆိုးနွယ်ပင်၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ လုံလောက်သော သွေးသားအစာရှိနေသရွေ့ အကန့်အသတ်မရှိ ကြီးထွားနိုင်ပုံပင်။

ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၌ ဤနွယ်ပင်များသည် အဆောက်အအုံ၏ အပေါ်ထပ်များအထိပါ သိမ်းပိုက်သွားလိမ့်မည်ဆိုသည်ကို လုချွမ်း သံသယမရှိတော့ပေ။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကိုးဘော့လ်တွေ ရောက်လာရင်တောင် ဒီနွယ်ပင်တွေရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကိုပဲ ခံရမှာပဲ"

ကျိရုရွှယ်က မြေအောက်ခန်းအတွင်း ပြည့်နှက်နေသည့် နွယ်ပင်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဆိုတော့ ချီချီ... ပြန်ကြရအောင်"

ကျိရုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ယခုအခါ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးပြီးပြီဖြစ်ရာ ဤနွယ်ပင်တောအုပ်၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။

ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် မနက်ဖြန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းမှ ကိုးဘော့လ်များ ထွက်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ လုချွမ်းက နောက်တစ်နေ့အထိ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မြေအောက်ခန်းကို စောင့်ကြပ်နေသည့် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အပြင်ဘက်တွင် ပြောင်း၍ နေရာချထားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကိုးဘော့လ်များက စည်းကမ်းမလိုက်နာဘဲ ရုတ်တရက် အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်လာခဲ့ပါက နွယ်ပင်အသိုက်က မတားဆီးနိုင်လျှင်ပင် ဤဇွန်ဘီရုပ်သေးများက ဒုတိယခံစစ်အဖြစ် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်ကိုခေါ်၍ လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့

မွန်းတည့်ချိန်နီးပါးတွင် ရှူး... ရှူး...ဟူသော အသံနှစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

အဆောက်အအုံရှေ့တွင် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ အကွာအဝေးမှာ သိပ်မဝေးလှသဖြင့် လုချွမ်းသည် ပျံသန်းသူ ၁ ကို အသုံးမပြုဘဲ အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ပြီးနောက် ရရှိလာသည့် ကိုယ်ပိုင်ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်

ခြင်းပင်။ အရှိန်က သိပ်မမြန်လှသော်လည်း ကိုယ့်ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းရသည့် အရသာမှာ ထူးခြားလှသည်။

လုချွမ်းသည် ချီချီလေးကို ဦးဆောင်၍ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ မြေအောက်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်အုပ်က သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းဘက်တွင်မူ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များသည် နံရံများပေါ်သို့ပင် တွားတက်ကာ အပြင်ဘက်သို့ နယ်ချဲ့ရန် အားယူနေကြပြီဖြစ်သည်။

"ချီချီ... ထိုင်ဦးနော်"

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ထံမှ ခုံအသေးလေးကို ယူကာ ကျိရုရွှယ်၏အနောက်တွင် ချပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါ ဖေဖေ"

ကျိရုရွှယ်က လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နှစ်ဦးသားလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကိုသာ အာရုံစိုက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ယခု သူတို့လုပ်ရမည့်အလုပ်မှာ ကိုးဘော့လ်များ ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် နေမင်းမှာ ကောင်းကင်အလယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဝိန်း... ဝိန်း... ဝိန်း...

ရုတ်တရက် ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းမှာ လှုပ်ရှားလာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းတွန့်များ ပြန့်ကားလာပြီး စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိရုရွှယ်နှင့် လုချွမ်းတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ဝင်းလက်သွားကြသည်။

ဝူး...

နောက်တစ်ခဏတွင် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းလာပြီး ကိုးဘော့လ်အုပ်စုကြီးတစ်ခု မြေအောက်ခန်းအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ကိုးဘော့လ်အရေအတွက်မှာ သုံးရာမှ လေးရာခန့်ရှိပြီး အဆင့် ၅ ရှိသော ကိုးဘော့လ်အချို့က ဦးဆောင်လာကာ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တောအုပ်၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့ကိုယ်က နွယ်ပင်စများအကြား ရောက်နေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ကိုးဘော့လ်များမှာ သိသိသာသာ ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ကိုးဘော့လ်များ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် သွေးညှီနံ့ကို ရရှိသွားသော သွေးဆာသည့်နတ်ဆိုးနွယ်ပင်မှာ ရူးသွပ်သွားတော့သည်။ သွေးနီရောင်လှံရှည်များသဖွယ် ဖြစ်နေသော နွယ်ပင်စများသည် ကိုးဘော့လ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးဖောက်လိုက်ကြသည်။