အစွမ်းထက်လှတဲ့ ဘိုးဘေးလုံယန်

အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ...

အမျိုးသမီး တစ်ဦး အဝေးမှနေ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာလေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ဖြူများသည် ပခုံးပေါ်တွင် လွင့်ကျနေပြီး မျက်နှာဖုံး အနောက်ရှိ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းကာ မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ မပြသဘဲ လျိုကျီတိနှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့အား အကဲခတ်နေလေသည်။

သူမသည် ရိုးရှင်းပြီး ဟန်ဆောင်မှု ကင်းမဲ့စွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသော်လည်း လောကီအငွေ့အသက် ကင်းစင်ပြီး လောကီလူသား တစ်ဦးနှင့် မတူပေ။

သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်လေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော လုံယန်ဓားသည် "ဝီ..." ဟူ၍ ညင်သာစွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး အသက်ရှိသော သတ္တဝါ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"လုံယန်"

လျိုကျီတိနှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှစ်ဦးစလုံး အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြကာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုနှင့် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် လုံယန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မှတ်ဉာဏ်များသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းမာစွာ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမပါပဲ။

မြို့တစ်မြို့ကိုပင် ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီး တစ်ပါးကဲ့သို့ အိပ်မက်ဆန်ပြီး မွန်မြတ်လှပေသည်။ လူအင်အား မမျှသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်သော မဟာမိတ်များကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

နှစ်ငါးဆယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်များ ဖြူသွားခြင်းမှလွဲ၍ သူမသည် လုံးဝနီးပါး ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး သူမ၏ အမူအရာက ပိုမို တည်ငြိမ်လာသော်လည်း ပိုမို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြဲ လာလေသည်။

လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် နောက်လိုက်များ အားလုံးမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ်နေကြလေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ ကြောက်ရွံ့နေသည့်တိုင် အများအပြားမှာ လုံယန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ခိုးကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နာမည်သည် ၎င်းတို့ မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု အကြားတွင် တန်းတူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားဖြင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ယခုတိုင် ထောက်ပံ့ထားခဲ့ပြီး ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမအား အလွန် သတိထားရလေသည်။

လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ ကျဆင်းနေသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်...

ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်းသာနေကြလေသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန် ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်ရာ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ မာနမကြီးရဲတော့ပေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် အရာအားလုံးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ အစမှ အဆုံးအထိ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

သို့သော် အသက် တစ်ရာကျော် နေထိုင်ခဲ့ကြသော လျိုကျီတိနှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့သည် ၎င်းတို့၏ အံ့ဩမှုနှင့် အကြောက်တရားများမှ အလျင်အမြန် ပြန်လည် သတိဝင်လာကြသည်။

ကျောက်ဘိုကျွင်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာလေသည်။

"လုံယန် မင်းရဲ့ ချီစွမ်းအင်နဲ့ အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်တာက မင်းကို ပြန်ဒုက္ခပေးပြီး မင်းရဲ့ အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေမယ် ဆိုတာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား"

မှန်ပါသည်။

ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ လူတိုင်းက ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး သီသီလေး တောင့်ခံနေရကြောင်း သိရှိကြလေသည်။ ထို့အပြင် မကြာသေးမီက ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အသက်မှာ ကြိုးတစ်မျှင်ပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူမက အတင်းအကျပ် တောင့်ခံနေရုံများလား။

လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။ အောက်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသော ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် နာလန်ထလာပြီး အားလုံးက ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေး နှစ်ပါးထံသို့ မျက်လုံးများ လှည့်သွားကြလေသည်။

သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ရှိသော အကြည့်များကို ခံစားရသောအခါ လျိုကျီတိသည် ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်၍ မရတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူက ကိုယ်ကို မတ်မတ် ထားလိုက်ပြီး လက်ကို နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ် အေးဆေးသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"လုံယန် မင်း အရမ်း အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံပါတယ် ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး မင်း ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေက မင်းကို ဆွဲချမသွားဘူး ဆိုတာ ထားလိုက်ဦး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ် အတွင်းမှာ ငါတို့က နေ့ရောညပါ လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး..."

"စမ်းကြည့်လေ"

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် သူနှင့် ငြင်းခုံရန် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူမက ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်လေးကို မြှောက်လိုက်ရာ လုံယန်ဓားသည် ညင်သာစွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး လျိုကျီတိအား တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဤဓားချက်သည် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင် လေထု အပူချိန်မှာ ဒီဂရီ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။ စိုထိုင်းဆများသည် လှပသော ကခုန်နေသည့် ရေခဲပွင့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံယန်ဓား ပတ်လည်တွင် အလျင်အမြန် စုစည်းသွားကာ မီတာ အတော်များများကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ရေခဲမုန်တိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လျိုကျီတိကို ရစ်ပတ်သွားလေသည်။

လျိုကျီတိ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရေခဲနက် ဓားသိုင်း"

ထို့နောက် သူက ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

အဆင့်မြင့် ဓားသိုင်း ဖြစ်သော ရေခဲနက် ဓားသိုင်းသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ၏ ပင်းလန် မျိုးဆက်မှ ထူးခြားသော ဓားသိုင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ရေခဲနက် ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မီတာ တစ်ရာ အကွာအဝေးကို ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းသွားစေနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

သို့သော် လျိုကျီတိ နောက်ဆုတ်ရန် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရေခဲမုန်တိုင်းက သူ့ကို တောင့်တင်း ထုံကျင်သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပုံမှန်ထက် အကြိမ်အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားကာ သေစေနိုင်သော လုံယန်ဓားသည် သူ၏ နှလုံးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓား မရောက်လာမီမှာပင် ရေခဲနက် ဓားချီများက အရင် ရောက်ရှိလာလေသည်။

သူ၏ နှလုံးတွင် ညင်သာသော နာကျင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လျိုကျီတိက သူ၏ လက်ဖဝါးကို အလျင်အမြန် လှန်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ရင့်ရင့် သပိတ် တစ်လုံး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

ဝိညာဉ်လက်နက် ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်……

လျိုကျီတိက သပိတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ရုတ်တရက် တွန်းအားပေးလိုက်လေသည်။

"ဝီ..."

ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်မှ ညနေခင်းက စည်သံ သို့မဟုတ် အရုဏ်ဦးက ခေါင်းလောင်းသံ ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော ကြိမ်နှုန်းမြင့် တုန်ခါမှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းက အထက်သို့ လွင့်တက်သွားပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းသည် စုစည်းသွားပြီး ပြန့်ကျဲသွားခြင်း မရှိဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ထက်ဝက် စက်ဝိုင်းပုံ ဒိုင်းလွှား တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အရာအားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးပုံ ရသော်လည်း အခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေခဲမုန်တိုင်းကို သယ်ဆောင်လာသော လုံယန်ဓားသည် ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်၏ ရွှေရောင် ဒိုင်းလွှားကို ထိပ်တိုက် ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

"ချွင်"

ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေခဲပွင့်များ ကောင်းကင်ယံတွင် ကခုန်သွားကာ ရွှေရောင် ဒိုင်းလွှားပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားသော်လည်း ၎င်းသည် မုန်တိုင်းထဲမှ အထီးကျန် တောင်ထွတ် တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေလေသည်။

ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ချိတ်ဆက်ထားသော လျိုကျီတိ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ရိုက်ခတ်မှု အချို့ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားလေသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူ အသက်ရှင်သွားခဲ့သည်။

"ဟင်... ပညာရမိ ကျောင်းတော်က ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်လား"

ဓားသည် ၎င်း၏ အပြည့်အဝ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မရရှိခဲ့ပေ။

ဘိုးဘေးလုံယန်က ညင်သာစွာ "ဟင်" ဟူ၍ အသံပြုလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။ သို့သော် သူမက ထိုအတွေးကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်လက်နက် အတု တစ်ခုပဲ အစစ်အမှန် ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်က မင်းတို့ လက်ထဲ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်"

ထိုလောကတွင် ဝိညာဉ်လက်နက် အမျိုးအစား အမျိုးမျိုး ရှိလေသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် တစ်ချိန်က လုံယန်ဓားနှင့် လိပ်ခွံဒိုင်း ဟူသော ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုမှာ ပစ္စည်းများ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို အသုံးပြု၍ လက်နက် သွန်းလုပ်ရေး ဆရာကြီးများက ဖန်တီးထားသော မူရင်း လက်ရာများ ဖြစ်ကြသည်။

လောကတွင် နာမည်ကြီးပြီး အစွမ်းထက်သော မှော်ရတနာ အချို့ကို အတုခိုး ပြုလုပ်မည့် လက်နက် သွန်းလုပ်ရေး ဆရာကြီးများ မရှားပါပေ။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အစစ်အမှန် ရတနာများ၏ အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ပိုမို သင့်တော်လေသည်။

ဤခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်မှာ အတုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"မှန်တယ်"

လျိုကျီတိက ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ဂုဏ်ယူသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒီခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်က ခုခံ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုပဲ လုံယန် မင်းရဲ့ လိပ်ခွံဒိုင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး"

သူ၏ ဂုဏ်ယူမှုမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုသည် ရွှေတာရာ သောင်းနှင့်ချီ၍ လွယ်ကူစွာ ကုန်ကျနိုင်လေသည်။ အချို့သော အဆင့်နိမ့် မျိုးနွယ်စုများမှာ လုံးဝ မတတ်နိုင်ကြပေ။ ပိုမို အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စု အချို့ပင်လျှင် တစ်ခု ဝယ်ယူရန်အတွက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စုဆောင်းရလေသည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်တွင် ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခု ရှိရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့အနက်မှ လုံယန်ဓားသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးပွားဆုံး အချိန်ကာလမှ ထွက်ကုန် တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်သည် ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင် ရှိသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း ငွေကြေး အများအပြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး တန်ဖိုးကြီး အရင်းအမြစ် အများအပြားကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် လုံကျိုးစီရင်စုသို့ ပြန်သွားပြီး ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခု သွန်းလုပ်ရန် လက်နက် သွန်းလုပ်ရေး ဆရာကြီး တစ်ဦးကို တာဝန်ပေးခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ ကျိုးရွှမ်ဓားဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ဘိုးဘေးကျောင်းဆောင်တွင် ထားရှိကာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ယုံကြည်မှု၏ အဓိက အရာ ဖြစ်သည်။ အခြား တစ်ခုမှာ လုံယန်ဓားဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အဓိက တိုက်ပွဲဝင် ဝိညာဉ်လက်နက် ပင်ဖြစ်သည်။

လိပ်ခွံဒိုင်းမှာမူ လုံယန်ကို သူမ၏ အဓိက တပည့် အဖြစ် လက်ခံစဉ်က သူမ၏ ဆရာ ပင်းလန် ထံမှ လက်ဆောင် တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှု ရှိသည့် ဝိညာဉ်နန်းတော် ပင်လျှင် တပည့်များအား ဝိညာဉ်လက်နက်များကို အလွယ်တကူ ပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ ပင်းလန်သည် လုံယန်အပေါ် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိပြီး သူမသည် ကောင်းကင်လူသား အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေး ကြီးကြီးမားမား ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အထွတ်အထိပ် အချိန်ကာလတွင်ပင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုသာ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်က ဝမ်မျိုးနွယ်စုထက် များစွာ နိမ့်ကျသော လျိုမျိုးနွယ်စု ကဲ့သို့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုအတွက် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဝယ်ယူရန် လုံလောက်အောင် စုဆောင်းရန် ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ဘိုကျွင်းနှင့် ကုန်းစွန်းမန်တို့ပင်လျှင် မနာလိုမှုနှင့် မနာလိုဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များကို ပြသခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက်မျှ မရှိပေ။

ကုန်းစွန်းမျိုးနွယ်စုတွင် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ၎င်းမှာ မျိုးနွယ်စု၏ ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးမန်အနေဖြင့် အလိုရှိသလို အသုံးပြုနိုင်သည့် အရာ မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် လျိုမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် လျိုရှန်းယဲ့သည် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ကျောက်ဂျင်ရှန်းအား ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဂျင်ရှန်း... ပိုက်ဆံရှာနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ"

လျိုရှန်းယဲ့သည် ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်ကို ကိုယ်တိုင် မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ၎င်းအတွက် ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း အလွန် ထင်ရှားလှပေသည်။

အဝေးမှနေ၍ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့အား လေးစားမှု အသစ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ လျိုရှန်းယဲ့၏ ပိုက်ဆံရှာနိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ကို မဆိုးလှပေ။

"ဟွန်း"

ကျောက်ဂျင်ရှန်းက မကျေနပ်မှုနှင့် မနာလိုမှုဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံသည် သူ၏ သားထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘိုးဘေးလုံယန် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုရက်စက်သော ကောင်မလေးသည် သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကျောက်တင့်ထန်ကို ဆက်လက်၍ မနှိပ်စက်တော့ချေ။

ကျောက်တင့်ထန်၏ သန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူသည် အခက်အခဲ အချို့ကို ခံနိုင်ရည် ရှိပြီး အချိန် အတန်ကြာပြီးနောက် သက်သာသွားပေလိမ့်မည်။

လျိုမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် လျိုကျီတိ တို့ ဝင့်ကြွားနေစဉ်မှာပင် ဘိုးဘေးလုံယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးရင် သူ့ရဲ့ ခုခံ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ဘယ်လောက် ကောင်းလဲ ဆိုတာ ငါတို့ သိရမှာပေါ့"

ချက်ချင်းပင် သူမက ရှေ့သို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်သွားပြီး သူမ၏ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ဤဓားချက်သည် ပထမ ဓားချက်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားလေသည်။

သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းသည် မိုးကြိုးပစ်သံ တစ်ခုနှင့် ရုတ်တရက် ရွာချလာသော မိုးသည်းထန်မှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ဆီးနှင်းများ လွင့်မျောနေစဉ် ၎င်းသည် လျိုကျီတိကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဓားအလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထို့အပြင် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းများ ရစ်ပတ်နေသော နတ်ဘုရားမ တစ်ပါး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများ လွင့်မျောနေကာ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲပွင့်များ သူမ၏ ပတ်လည်တွင် ကခုန်နေလေသည်။

ထပ်ပြီးတော့လား။

လျိုကျီတိ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ခဲအေးသွားပြီး သူက ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်ကို အလျင်အမြန် ထပ်မံ ခေါ်ယူလိုက်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ရွှေရောင် ဒိုင်းလွှား တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

"ဒင်... ဒင်... ဒင်..."

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချသကဲ့သို့ မိုးစက်များကဲ့သို့သော ဓားအလင်းတန်းများသည် ရွှေရောင် ဒိုင်းလွှားပေါ်တွင် သိပ်သည်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ရေခဲပွင့်များ လွင့်စဉ်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လျိုကျီတိသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်မှုများကို မခံနိုင်ဘဲ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်နေရလေသည်။ သူသည် သီသီလေးသာ ခုခံ ကာကွယ်နိုင်ပြီး အလွန် သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဘိုကျွင်း... ကူညီပါဦး"

သူ သိသည်မှာ အကယ်၍ သူ လုံယန်ကို ဆက်လုပ်ခွင့် ပေးလိုက်ပါက သူ၏ ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်၏ ကာကွယ်မှု ကျိုးပေါက်သွားသည့် အချိန်တွင် လုံယန်ဓားကို သူ ဘာနဲ့ သွားခုခံမည်နည်း။

ကျောက်ဘိုကျွင်းလည်း ထိတ်လန့်နေလေသည်။ လုံယန်၏ ဒဏ်ရာ တကယ်ပဲ သက်သာသွားပြီလား။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤအချိန်တွင် သူမကို အတူတကွ မဖိနှိပ်နိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် အဆုံးအစမရှိသော ပြဿနာများ ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ဘိုကျွင်း ရွေ့လျားရန်နှင့် ပူးပေါင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကုန်းစွန်းမန်က သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဘိုကျွင်း မင်းက ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား လာလေ ငါတို့ အချင်းချင်း ပိုသိအောင် လုပ်ကြတာပေါ့"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ကုန်းစွန်းမန်၏ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင် ပိုမို ကြီးမားလာလေသည်။ သူက တိုက်ရိုက်ကျသော လက်သီး တစ်ချက်ကို ထိုးလိုက်ရာ တားဆီး၍ မရနိုင်ဘဲ လုံးဝ ကြီးစိုးသော စွမ်းအားကို ပြသနေကာ ဥပဒေသ အားလုံးကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချိုးဖျက်နိုင်မည့် အလား ဖြစ်နေလေသည်။

"ကုန်းစွန်းမန် မင်း ဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ"

ကျောက်ဘိုကျွင်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း ကုန်းစွန်းမန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရလေသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

လေထု ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကျောက်စများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားလေသည်။

ဘိုးဘေး အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လေးဦးသည် စစ်မြေပြင် နှစ်ခု အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ပွဲများကို တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။ သို့သော် ကျောက်ဘိုကျွင်းနှင့် ကုန်းစွန်းမန် တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အင်အား တူညီပုံ ရလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဘိုးဘေးလုံယန်နှင့် လျိုကျီတိတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ လုံးဝ တစ်ဖက်သတ် အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေလေသည်။

ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အကြား အပြည့်အဝ တိုက်ပွဲ တစ်ခု၏ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားပြီး အလွန် အန္တရာယ် များလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့က လူတိုင်းကို ဝေးဝေးတွင် နေရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။

တိုက်ပွဲ နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် တကယ်ကို အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှပေသည်။

အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ၊ အကယ်၍ မိသားစု တစ်ခုတွင် ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ပါး ရှိပါက ၎င်းသည် ဆက်လက် ကြီးပွားတိုးတက်နိုင်လေသည်။ အကယ်၍ ၎င်း၏ အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပါက အခြားသူများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခုခံရန် ၎င်းသည် မည်သည့် အရာကို အသုံးပြုနိုင်မည်နည်း။