ငါးကြီး ဖမ်းမိပြီ

ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များပင်လျှင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စစ်မြေပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများတွင် တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးများ၏ တိုက်ပွဲများကို မြင်တွေ့ရခဲလှပေသည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အပေါ် လူတိုင်း၏ နားလည်မှုမှာ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားရလေသည်။

ယနေ့သည် ပွဲတော် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အဆင့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များအတွက် အပြုသဘောဆောင်သော သက်ရောက်မှု တစ်ခု ရှိလေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧကရာဇ် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းချင်ကြောင်း အမြဲတမ်း ကြွားလုံးထုတ်လေ့ ရှိသော ကောင်မလေး ဝမ်လော်ချိုးကဲ့သို့ပင် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်၌ အံ့ဩမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားစေသည်။

"ကောင်မလေး ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"မင်းက ငယ်ပါသေးတယ် မင်းက ဧကရာဇ်... အဲ... ဝိညာဉ်အဆင့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းချင်နေသရွေ့ ဒီလမ်းက အခက်အခဲတွေ အတားအဆီးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေရင်တောင် မင်းရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုက မင်းကို သေချာပေါက် ပံ့ပိုးပေးမှာပါ..."

မထင်မှတ်ဘဲ ဝမ်လော်ချိုးက ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဘိုး... အဲ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကလေးဆန်တဲ့ အကျင့်တွေကို ရပ်လို့ မရဘူးလား အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းက ဘယ်တော့မှ မချောမွေ့ဘူး တောင်တစ်တောင်ကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားအောင် ဘယ်တော့လောက် ထိုးနိုင်မလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ နောက်ထပ် အနှစ် တစ်ရာ၊ နှစ်ရာလောက်တော့ ကြာဦးမယ် ထင်တယ် အဲဒါကြောင့် နည်းနည်းလေး ဝမ်းနည်းနေတာလေ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ ပြောစရာ စကားပင် မရှိတော့ချေ။ နင်က အခုထိ အာကာသယာဉ် တစ်စင်းကို လက်ချည်းသက်သက်နဲ့ ဆွဲဆုတ်ဖို့ စီစဉ်နေတုန်းပဲလား။ သူ သူမကို ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ရုတ်တရက်... စစ်မြေပြင်တွင် နောက်ထပ် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် လျိုကျီတိ၏ လိပ်ခွံမှာ နောက်ဆုံး၌ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူ လွင့်စင်သွားကာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"လဲ့ယန်ချိုး... မင်းက ငါ အသတ်ခံရတာကို တကယ်ပဲ ထိုင်ကြည့်နေတော့မလို့လား"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားလေသည်။

လာပြီ

လျိုကျီတိသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤနာမည်ကို ခေါ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ၎င်းကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း ဖြစ်လာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရေကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားပြီး ယခင်က သူ စဉ်းစားနေခဲ့သော ပြဿနာ အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

လျိုကျီတိ၏ အကူအညီတောင်းသံနှင့်အတူ...

အဝေးမှနေ၍ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံ ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိ တစ်ဦး၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦး လူအုပ်ထဲမှနေ၍ ရင်ပြင်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာလေသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ အတော်လေး ခန့်ညားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေလေသည်။

"ဘိုးဘေးတွေ အားလုံး ယှဉ်ပြိုင်တာက ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိန်းသိမ်းကြပါ အကယ်၍ သေကြေ ဒဏ်ရာရတာတွေ ဖြစ်လာရင်တော့ ကျွန်တော် မြို့စောင့်တပ်မှူး ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

ဖင်းအန်းမြို့နယ်၏ မြို့စောင့်တပ်မှူး... လဲ့ယန်ချိုး

ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်း၏ ကြီးမားသော ကောင်းကင်လူသား မိသားစု နှစ်ခု အနက် တစ်ခုမှာ ဟွမ်ဖူ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်သည်။ အခြား တစ်ခုမှာ လဲ့ မျိုးနွယ်စု ပင်ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်းပင် အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စမှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ အတွင်းတွင် ကြာမြင့်စွာ ကတည်းက ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးဆယ်က ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကို မျိုးနွယ်စု၏ မှတ်တမ်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော်လည်း ရှင်းလင်းမှု မရှိသော အပိုင်းများစွာ ရှိလေသည်။ ပဉ္စမအဆင့် သားရဲက သားရဲလှိုင်း ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်သည် ခုခံရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်းက အလျင်အမြန် ပံ့ပိုးပေးသင့်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ နောက်ကျလွန်းနေခဲ့သည်။

လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ ဘိုးဘေးများသည် သေချင်ယောင် ဆောင်ခဲ့ကြပြီး သားရဲလှိုင်း လမ်းကြောင်း နှစ်ခုကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သဖြင့် ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်၏ ကာကွယ်ရေး လမ်းကြောင်း လုံးဝ ပြိုကျသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့က တကယ်ပဲ ပုန်ကန်ချင်ရုံ သက်သက်ကြောင့်လား။

အဆင့်ကိုး မျိုးနွယ်စုများ အဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်နိုင်သော အရေးမပါသည့် မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုသည် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်ရဲခဲ့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပံ့ပိုးပေးနေခြင်း မရှိပါက ၎င်းတို့တွင် သတ္တိ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်း ဧရိယာ တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူက ၎င်းတို့ကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်စွမ်း ရှိသနည်း။ မည်သူက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသနည်း။ လက်ချောင်းများဖြင့် ရေတွက်၍ ရနိုင်လေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှ မည်သူ အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့သနည်း၊ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ မည်သူနည်း ဟု ကောက်ချက်ချကြည့်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးမှာ ချန်နင်ရှိ လဲ့မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ တိတ်တဆိတ် ကောက်ချက်ချလိုက်မိသည်။

အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိလေသည်။ တစ်ခုမှာ ချန်နင်ရှိ လဲ့မျိုးနွယ်စုတွင် ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ တစ်ခုမှာ ဖင်းအန်းမြို့နယ်၏ မြို့စောင့်တပ်မှူး ရာထူးကို လဲ့မျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် လဲ့မျိုးနွယ်စုနှင့် ရင်းနှီးသော မျိုးနွယ်စုများက အမြဲတမ်း ကိုင်တွယ်ထားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံး ရည်ရွယ်ချက်ကိုမူ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား သံသယ တစ်ခုလည်း ရှိနေလေသည်။ အကယ်၍ လဲ့မျိုးနွယ်စုသည် ထိုစဉ်က နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူသာ ဖြစ်ပါက အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်မပါခဲ့သနည်း။ သို့မဟုတ် အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အမြစ်ဖြတ် မသတ်ပစ်ခဲ့သနည်း။

ထိုအစား ၎င်းတို့က ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ယနေ့တိုင် သီသီလေး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခွင့် ပြုထားခဲ့သည်ပေါ့။

အဓိပ္ပာယ် မရှိသော သံသယများစွာ ရှိနေသော်လည်း ယနေ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဤမြင်ကွင်းကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် သူသည် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပြင်းအထန် ဖျက်ဆီးကာ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ သဘာဝကျကျပင် သူသည် မြို့စောင့်တပ်မှူး၏ နောက်ဆုံး စည်းမျဉ်းကို စမ်းသပ်လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မြို့စောင့်တပ်မှူးသည် မဟာချန်၏ ဩဇာအာဏာ တိုးချဲ့မှုနှင့် လွှမ်းခြုံမှု၏ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက တိုက်ပွဲကို တားဆီးရန် ဝင်ရောက်လာပြီး မည်သူမဆို သေတဲ့အထိ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပါက ၎င်းတို့ အပေါ် ကြီးမားသော အပြစ်တစ်ခု သေချာပေါက် ကျရောက်လာပေလိမ့်မည်။

ဘိုးဘေး အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လေးဦးသည်လည်း နေရာတွင်ပင် ၎င်းတို့၏ လက်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ဝမ်လုံယန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး အဆင်ပြေရဲ့လား ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပြန်ဆိုးလာပြီလား"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဘိုးဘေးလုံယန်၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိမ်ကာ သူ၏ ယခင် ညွှန်ကြားချက်များကို မေ့မသွားရန် သတိပေးလိုက်သည်။

သူမက ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ရပ်နေလို့ ဘယ်လို ဖြစ်မလဲ။

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ကဏ္ဍစုံတွင် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော်လည်း သူမသည် ဖြောင့်မတ်လွန်းလေသည်။

ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ရှိုကျဲ့၏ ယခင် ညွှန်ကြားချက်များကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားလေသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေး ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်လေးက သူမ၏ နဖူးကို စမ်းလိုက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း ပြန်လည် ထကြွလာသော ယင်မိစ္ဆာ ချီများကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ယိုင်လဲသွားလေသည်။

"ဝေါ့"

လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်ပွက်သည် မျက်နှာဖုံးပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားပြီး ၎င်းကို သွေးရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ မြင်ကွင်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဤသရုပ်ဆောင်မှုအတွက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူမကို ခုနစ်မှတ်သာ ပေးနိုင်လေသည်။ သွေးအန်ခြင်းမှာ ကြိုတင် သတိပေးချက် မရှိဘဲ အလွန် ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့တာကို ဘာလို့ နားမထောင်ရတာလဲ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ"

"ဘိုးဘေး အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ဘိုးဘေး"

ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင်များလည်း ပြေးလာကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်း အလွန် စိုးရိမ်နေကြလေသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ၎င်းတို့ မိသားစု၏ အရေးကြီးသော ကျောရိုးပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက ၎င်းတို့ ဘာလုပ်ကြမည်နည်း။

"လော်ကျင်း၊ လော်ချိုး... ဘိုးဘေးကို အနားယူဖို့ အမြန် ပြန်ခေါ်သွားကြ ဒီကိစ္စကို ငါ ရှင်းလိုက်မယ်"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အဖြစ် တာဝန်ယူထားသော ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အရာအားလုံးကို အလျင်အမြန် စီစဉ်လိုက်လေသည်။

ဤအချိန်အတွင်း ကျောက်ဘိုကျွင်းနှင့် လျိုကျီတိ တို့သည်လည်း အံ့ဩနေကြလေသည်။ ခုနလေးတင် ဝမ်လုံယန်သည် တက်ကြွမှု အပြည့်ဖြင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများအပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ရုတ်တရက် မည်သို့ ဆုံးရှုံးသွားရသနည်း။

လျိုကျီတိအား ဝမ်လုံယန် နေရာတွင်ပင် သတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တိုက်ပွဲကို တားဆီးရန် ယခုလေးတင် ထွက်လာသော မြို့စောင့်တပ်မှူးပင်လျှင် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပုံ ရလေသည်။ သူ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြေအနေက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားရတာလဲ။

"ဝမ်ရှိုကျဲ့ မြို့စောင့်တပ်မှူးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က မြို့စောင့်တပ်မှူး လဲ့ယန်ချိုးအား ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး ငါတို့ မျိုးနွယ်စု အမြစ်ပြတ် မသွားအောင် တားဆီးပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ကိုယ်စား တပ်မှူးလဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လဲ့ယန်ချိုး၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားလေသည်။ သူသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စကားများကို သီသီလေးသာ လိုက်မီလေသည်။ သူက နှစ်ချက် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်... မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးလုံယန် အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ"

"အာ... တပ်မှူးလဲ့ကို အစီရင်ခံရရင်..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက သက်သာလာမယ့် အရိပ်အယောင် တချို့ ပြနေပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ဖိနှိပ်ခဲ့ကြတယ် ဘိုးဘေးက ရန်သူကို သီသီလေး ခုခံဖို့ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားဖို့ ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေ လူသတ်တာကို တားဆီးဖို့ တပ်မှူးလဲ့သာ အချိန်မီ မရောက်လာခဲ့ရင် ဘိုးဘေးက..."

ဤနေရာတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသကဲ့သို့ တုန်ယင်သွားလေသည်။ သူက လဲ့ယန်ချိုးအား ထပ်မံ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု အပေါ် တပ်မှူးလဲ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရားကို ကျွန်တော့် နှလုံးသားထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး အနာဂတ်မှာ ပြန်လည် ပေးဆပ်ပါ့မယ်"

ထိုအရာကို ကြားသောအခါ လျိုကျီတိသည် အလွန် မတရား ခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီကောင်လေးသည် အမှန်တရားကို မည်သို့ လိမ်ဖယ်ရမည်ကို တကယ် သိလေသည်။ သူ့ရဲ့ ခရမ်းရောင် ရွှေသပိတ်ကို ဝမ်လုံယန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခွဲပစ်တာ သိသာနေတာကို အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် သူ လူသတ်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ။

မဟုတ်ဘူး... ဝမ်လုံယန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အပေါ် သူ နားလည်ထားမှု အရ ဆိုရင် အဲဒါတွေကို ကုသဖို့ ဆိုတာ ကောင်းကင်ကို တက်ရတာထက်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ရောင်းချလိုက်ရင်တောင် ကုသစရိတ် ကာမိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါ ဖြစ်နိုင်တာက...

လျိုကျီတိ တုန်ယင်သွားလေသည်။ ဝမ်လုံယန်က သူမရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားဖို့ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီက လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ် တချို့ကို တကယ်ပဲ အသုံးပြုခဲ့တာများလား။ ပြင်းထန်သော နောင်တရမှု လှိုင်းလုံး တစ်ခု လျိုကျီတိ အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လာလေသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဆိုပါက သူ ခဏလောက် ပိုပြီး တောင့်ခံထားလိုက်ရင် ဝမ်လုံယန် သူမဟာသူ လဲကျသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ၊ သူမက အစကတည်းက သူမ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သူမ အချိန် ကုန်သွားမည်ကို ကြောက်နေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

နောင်တရတယ်……

သူ ဘာလို့ ခဏလောက် ထပ်ပြီး မတောင့်ခံထားခဲ့ရတာလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ လဲ့ယန်ချိုးကို ခေါ်လိုက်တာက တကယ်တော့ ဝမ်လုံယန်ကို ကယ်တင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်ဘိုကျွင်းနှင့် လဲ့ယန်ချိုးတို့လည်း ထိုအရာကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများက လျိုကျီတိထံသို့ စူးစိုက်သွားလေသည်။ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ဝမ်လုံယန် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဒဏ်ရာများကြောင့် လဲကျသွားစေရန် ဤမျှ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကြီး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လဲ့ယန်ချိုးသည် မြို့စောင့်တပ်မှူး အနေဖြင့် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေ... ဘိုးဘေးတွေ... ငါတို့ မဟာချန်ရဲ့ ဥပဒေတွေက မိသားစုတွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားတယ် မင်းတို့မှာ အဲဒီလောက် စွမ်းအင်တွေ ရှိနေရင် အပြင်ဘက် နယ်မြေတွေကို သွားပြီး သားရဲတွေကို သတ်ကာ လူသားတွေအတွက် ပံ့ပိုးပေးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ် လူစုခွဲကြ"

သူ၏ နောက်ဆုံး စကားဖြင့် သူသည် ယနေ့ အဖြစ်အပျက်များကို နိဂုံးချုပ်လိုက်လေသည်။

မထွက်ခွာမီ သူက လျိုကျီတိအား အနည်းငယ် မကျေနပ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤမျှ ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုစလုံး မျက်နှာပျက်ရုံသာမက နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်လုံယန်ပင်လျှင် သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့သည် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်မှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

လျိုကျီတိနှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့သည် နောင်တရပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေကာ ဤနေရာတွင် ဆက်နေ၍ မရတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထွက်သွားရမည့် အချိန် ရောက်ပြီ။

သူတို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်……

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နေဦး ယနေ့ ကိစ္စ မပြီးသေးဘူး"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

လဲ့ယန်ချိုးက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ မပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်မှာ တခြား ကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့လား ငါ မြို့စောင့်တပ်မှူး က ပြောပြီးပြီလေ... လူစုခွဲပြီး ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ဖို့"

"မြို့စောင့်တပ်မှူးကို အစီရင်ခံရရင်..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အရိုအသေ ပေးကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ အစီရင်ခံစရာ ကြောက်မက်ဖွယ် မိသားစု သုတ်သင်မှု အမှု အတော်များများ ရှိပါတယ် လူတိုင်း ဒီမှာ ရှိနေမှတော့ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းလိုက်ကြတာပေါ့"

မိသားစု သုတ်သင်မှုလား။

လျိုကျီတိနှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့၏ နှလုံးသားများ ခုန်ပေါက်သွားလေသည်။ ယနေ့ အခြေအနေက မမှန်ပေ၊ ၎င်းတို့သည် ထောင်ချောက် တစ်ခုပြီး တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တတိယဦးလေး သက်သေ အထောက်အထားတွေ ယူလာခဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ တတိယဦးလေးနှင့် ဖင်းအန်းမြို့နယ်၏ ဒု-မြို့စောင့်တပ်မှူး ဖြစ်သူ ဝမ်တင့်ကျူသည် စစ်သား တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ အဝေးမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာလေသည်။ သူက လေးလေးနက်နက် အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မြို့စောင့်တပ်မှူးကို အစီရင်ခံပါတယ် ကျွန်တော် ရက်စက်တဲ့ မိသားစု သုတ်သင်မှု အမှု အတော်များများကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ် အခု လူသက်သေရော သက်သေခံ ပစ္စည်းတွေပါ ရှိနေပြီမို့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ကွပ်မျက်ဖို့ မြို့စောင့်တပ်မှူးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံပါတယ်"

လဲ့ယန်ချိုး၊ လျိုကျီတိနှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများကို ကြည့်ရင်း...

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လှောင်ပြုံး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုထဲသို့ သူတို့ လိုချင်သလို ဝင်ထွက်သွားလို့ ရမယ်လို့ သူတို့ ထင်နေတာလား။ သူ ဒီအတွက် အချိန်အတော်ကြာ စီစဉ်နေခဲ့တာ၊ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေကို အသား နည်းနည်းလောက် မစုတ်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်ပေးနိုင်မှာလဲ။