(၁) အစ်ကို ရှိုကျဲ့က တကယ်ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးလို ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ

ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပါပြီ…..

လျော်ကြေးငွေ ပေးပြီးနောက် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများသည် ရှုံးနိမ့်သွားသော ခွေးအုပ် တစ်အုပ်ကဲ့သို့ သနားစရာ ကောင်းသော အသွင်ဖြင့် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။ ဤအရာသည် ၎င်းတို့၏ ယခင်က ခမ်းခမ်းနားနား ရောက်ရှိလာမှုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလေသည်။

လဲ့ယန်ချိုးသည်လည်း ယာယီ လွတ်မြောက်သွားလေသည်။ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့သဖြင့် သူသည် ထိုနေရာတွင် ဆက်နေလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ပွဲကြည့်သူများမှာမူ အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက် ကျန်ရှိနေခဲ့ကြပြီး အဖြစ်အပျက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အချင်းချင်း မျှဝေ ဖလှယ်နေကြလေသည်။

ထိုလောကရှိ သာမန် ပြည်သူ အများစုသည် ခက်ခဲပြီး ပျင်းစရာ ကောင်းသော ဘဝများကို ဖြတ်သန်းကြရပြီး အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရေးအတွက် ရုန်းကန်နေကြရလေသည်။ ၎င်းတို့၏ အကြီးမားဆုံး မျှော်လင့်ချက်မှာ တစ်နှစ်ပြီး တစ်နှစ် ငွေစုရန်၊ လယ်မြေ အချို့ ဝယ်ရန် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများအတွက် ဇနီးကောင်း တစ်ဦး ရရှိခြင်း ကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သော အနာဂတ် တစ်ခု ရှာဖွေပေးရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ယနေ့၏ အချိုးအကွေ့များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ပြဇာတ်ဆန်သည့် အဖြစ်အပျက်သည် တစ်သက်လုံး မှတ်မိနေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သခင်မကြီး ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ယောက်မ အချို့နှင့်အတူ အစေခံများကို ဆန်ပြုတ်တဲ တစ်ခု ဆောက်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။ ၎င်းတို့က အရသာရှိသော အသားဆန်ပြုတ်များကို ချက်ပြုတ်ကာ သာမန် ပြည်သူများကို စားသုံးရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ထိုသာမန် ပြည်သူများသည် ယနေ့တွင် ပွဲကြည့်သူများသာ ဖြစ်ပုံရလေသည်။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အစီအစဉ်တွင် အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအစားအစာသည် ၎င်းတို့အတွက် ပွဲတော် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ မောက်မာသော ဆွေကြီးမျိုးကြီး အများအပြား၏ အမြင်တွင် သာမန် ပြည်သူများသည် အလွန် နှိမ့်ကျပြီး အရေးမပါကာ အလွယ်တကူ ဖိချေခံရနိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် တူလေသည်။ သို့သော် ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစု အများစုသည် သာမန် ပြည်သူများ မပါဘဲ ရပ်တည်၍ မရနိုင်ပေ။

၎င်းတို့အတွက် စည်းစိမ်ချမ်းသာများ ဖန်တီးပေးမည့် သာမန် ပြည်သူများ မရှိပါက ဆွေကြီးမျိုးကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ အထူး အခွင့်အရေးရှိသော ဘဝများကို ခံစားရန် မည်သည့် အရာကို အသုံးပြုမည်နည်း။ တန်ဖိုးကြီး ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ဝယ်ယူရန် မည်သည့် အရာကို အသုံးပြုရမည်နည်း။

ထို့အပြင် သာမန် ပြည်သူ တစ်ဦးတည်းမှာ အရေးမပါသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရေအတွက် များပြားလာသောအခါ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလာလေသည်။ ဝိညာဉ် ပိုးမွှား သခင်နှင့် မြို့စောင့်တပ်မှူး တစ်ဦး ဖြစ်သော လဲ့ယန်ချိုးပင်လျှင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော သာမန် ပြည်သူများ၏ အကြည့်အောက်တွင် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲပေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ဤအရာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။ လူထု၏ စွမ်းအားကို စည်းလုံးသွားသည်နှင့် လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။ မောက်မာသော ကောင်းကင်လူသား ဆွေကြီးမျိုးကြီးများပင်လျှင် ရှင်သန်ရန်အတွက် သာမန် ပြည်သူ အမြောက်အမြားကို မှီခိုနေရလေသည်။

တရားဝင် သမီးများ ဖြစ်ကြသော ဝမ်လော်ရီနှင့် ဝမ်လော်မြောင်တို့ အပါအဝင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်မလေးများနှင့် ကောင်လေး အချို့သည် ဆန်ပြုတ် ချက်ပြုတ်ခြင်း၊ ဆန်ပြုတ် ဝေငှခြင်းနှင့် စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းခြင်း လုပ်ငန်းများတွင် ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒအလျောက် ပါဝင်လာကြလေသည်။

မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးခါစ ဖြစ်သော ဝမ်လော်ချိုးနှင့် ဝမ်လော်ကျင်း တို့ပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ အလုပ်ကို မည်သည့် အထင်သေးမှုမျှ မရှိဘဲ လေးလေးနက်နက် လုပ်ဆောင်နေကြလေသည်။

ထိုအရာက ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အလွန် ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ မိသားစုရှိ ကလေးများတွင် မှန်ကန်သော တန်ဖိုးထားမှုများ ရှိလေသည်။ ၎င်းတို့သည် သိုင်းပညာ အချို့ ရှိရုံဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် သာလွန်သည်ဟု ခံစားရပြီး လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ခဏနေဦး…..

ထူးဆန်းတဲ့ အရာတချို့ ရောနှောနေပုံ ရတယ်……

ဝက်မျက်နှာနှင့် တောင့်တင်း သန်စွမ်းသော လူငယ် တစ်ဦးသည် ဆန်ပြုတ်တဲ အရှေ့တွင် မြေပြင်ပေါ် ထိုင်ကာ အသားဆန်ပြုတ်များကို အငမ်းမရ သောက်နေလေသည်။ ပန်းကန် တစ်လုံးတည်းဖြင့် မလုံလောက်သဖြင့် သူက နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်သောက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပန်းကန် ဆယ်လုံးကျော် သောက်သွားခဲ့လေသည်။

ဒီကောင်လေး….

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ပျား၏ အဆိပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာများမှာ အများကြီး သက်သာသွားကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပြန်လည် နာလန်ထနိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ကို အံ့မခန်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းရဲ့လား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"

ကျောက်တင့်ထန်က အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို မြင်သောအခါ သူ လန့်သွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ ပန်းကန်ကို လုယူသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ သူ၏ ပန်းကန်ကို အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်လေသည်။

ထိုအရာက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများကို တွန့်လိမ်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုကောင်လေးသည် ကြောက်ရမည့် နေရာကို မှားနေသည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် ရိုးအသော ကောင်လေး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ပွဲတွင်မူ အတော်လေး ကောက်ကျစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဝမ်လော်ချိုးသာ သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက မည်သူ နိုင်မည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ များများ စားပါ ဗိုက်ဝရင် အိမ်ပြန်တော့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ သဘောထား ကြီးမြတ်မှုဖြင့် သူသည် အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ကောင်လေး တစ်ယောက်နှင့် ရန်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ၊ ထိုကောင်လေးမှာ အနည်းငယ် ရိုးအနေလျှင်တောင် မှဖြစ်သည်။

ထိုကောင်လေးသည် ကလေး တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူသော်လည်း သူသည် အသက် ဆယ့်လေးနှစ်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်... မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်ပဲ"

သာမန် ပြည်သူများသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဆန်ပြုတ်တဲဆီသို့ လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အလွန် စိုးရိမ်လာကြလေသည်။ ၎င်းတို့ အများအပြားက သူ့အား ကြောက်ရွံ့ လေးစားမှုများဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

ယနေ့ တိုက်ပွဲသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုအတွက် နာမည်ကောင်း တစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့ရုံသာမက ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ် အတွက် နာမည်ကောင်း တစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ ဒီနေ့ ဗိုက်ဝအောင် စားကြပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှု အောက်မှာ နေရတာ မပျော်ရွှင်ဘူး ဆိုရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေကို ပြောင်းရွှေ့လာလို့ ရပါတယ် ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေမှာ ခင်ဗျားတို့ အနည်းဆုံးတော့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင် အလုပ်လုပ်နိုင်တယ် ဘေးဒုက္ခ တစ်ခုခု ရှိလာရင်လည်း ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ ရင်ဆိုင်ပေးမှာပါဗျ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စကားများက ချက်ချင်းပင် လူအများအပြားကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။ အထက်စီးဆန်ပြီး မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိတဲ့ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက တကယ့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစု တစ်ခုနဲ့ ပိုတူပါတယ်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အကာအကွယ် အောက်တွင် နေထိုင်ရခြင်းက ပိုမို စိတ်ချရပုံ ပေါ်လေသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လယ်မြေတွေနဲ့ အိမ်တွေက ရွာထဲမှာ ရှိနေတာ"

စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကိုယ်ပိုင် လယ်သမား တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ပြောင်းရွှေ့မယ် ဆိုရင် လယ်မြေတွေကို ယူသွားလို့ မရဘူးလေ"

ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်…

လူအများအပြားက သူ့ကို ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြောင်းရွှေ့လိုကြသော်လည်း လက်တွေ့ အခက်အခဲ များစွာ ရှိနေလေသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံး စိတ်ပျက်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံ ရလေသည်။

ထိုထောင်ပေါင်းများစွာသော သာမန် ပြည်သူများ အကြားတွင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေမှ နေထိုင်သူများလည်း ပါဝင်လေသည်။

ဤအရာကို ကြားသောအခါ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် သာလွန်မှု ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ အထဲမှ အသက် နှစ်ဆယ် အရွယ် လူငယ် တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အိမ်ပျက်တွေနဲ့ လယ်မြေတွေက ဘာမှ မတန်ပါဘူး ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေက အိမ်တွေနဲ့ လယ်မြေတွေကမှ တန်ဖိုး ရှိတာ"

နယ်မြေ ပြင်ပမှ လူများသည် ဤအရာကို ကြားသောအခါ မပျော်ရွှင်ကြပေ။ ၎င်းတို့က ဒေါသတကြီးဖြင့်

"ဘာလို့ တန်ဖိုး မရှိရမှာလဲ အဲဒါတွေကလည်း အစားအစာ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပြီး လူတွေကို နေစရာ ပေးနိုင်တာပဲ"

ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

လူငယ်က မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာမှ နားမလည်ဘူး ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှာ ဝိညာဉ် ပိုးမွှား သခင် ရှိတယ် ဒီနှစ် ငါတို့ လယ်မြေတွေက အထွက်နှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ကျဆင်းသွားတာ"

အခြားသော ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ ဒေသခံများ အားလုံးက လူငယ်အား ထောက်ခံလိုက်ကြပြီး သူ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း ပြောဆိုကြလေသည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် အိမ်ထောင်စု တစ်စုလျှင် အထွက်နှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျဆင်းသွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ် ပိုးမွှား သခင် ဟုတ်လား။ အထွက်နှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ကျဆင်းသွားတာလား။ အဲဒါက နည်းနည်းလေး ထိခိုက်သွားတာပဲလေ။ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေပြင်ပမှ အိမ်ငှားလယ်သမားများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဤရာသီတွင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေအတွင်းရှိ အိမ်ငှားလယ်သမားများသည် ၎င်းတို့ထက် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုမို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည်လည်း ဤအပို နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အထွက်နှုန်းကို ရရှိနိုင်ပါက စပါးခွန်များ ပေးဆောင်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၌ သိသိသာသာ ပိုလျှံနေမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘေးဒုက္ခမှ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရန် နေရာအနှံ့ စပါးချေးရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကိုလည်း ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ခဏတာမျှ အခြား မျိုးနွယ်စုများမှ အိမ်ငှားလယ်သမားများသည် ဒေသခံများအား မနာလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ဒါတင် မကသေးဘူး ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အစိုးရ ကိုယ်စား အခွန်ကောက်တဲ့ အခါ ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုတွေ ပိုင်တဲ့ အပိုင်းကို တရားမျှတတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ တိုက်ရိုက် လျော်ကြေးပေးလို့ ရတယ် ဒီနှစ် ဘေးဒုက္ခ နှစ်ကို ငါတို့ အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်"

လူငယ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မိသားစု တစ်ခုတည်းမှာတင် အခု စပါး အပို အထုပ် နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိတယ်"

အရင်က အထွက်နှုန်းကောင်းတဲ့ နှစ်တွေမှာတောင် မိသားစုထဲမှာ စပါး အပို အထုပ် နှစ်ဆယ် ရှိတာကို အရမ်း ချမ်းသာတယ်လို့ မသတ်မှတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘေးဒုက္ခ နှစ်လေ။

ဒီအရေအတွက်ကို ကြားတော့ တခြား မျိုးနွယ်စုတွေက အိမ်ငှားလယ်သမားတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေ နီရဲသွားကြတယ်။ မင်းတို့ မိသားစုက ဒီလောက် ချမ်းသာနေတာတောင် ငါတို့နဲ့ လာပြီး ဆန်ပြုတ် လာလုသောက်သေးတယ်ပေါ့။

"ဒါတင် မကသေးဘူး ငါ့မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုထဲက သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှိတယ် သူက ငါ့ကို ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက် သတင်း တစ်ခု ပြောပြတယ် ဒီနှစ် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု မရှိခဲ့ဘူး နောက်ရာသီ စတဲ့ အခါ ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေ အတွင်းက လယ်မြေ အားလုံးကို ပိုးမွှား နှိမ်နင်းဖို့ ဝိညာဉ် ပိုးမွှား သခင်တွေကို ဖိတ်ခေါ်လို့ ရပြီ ပိုးမွှား နှိမ်နင်းရေး အာနိသင်က ပိုကောင်းပြီး ကုန်ကျစရိတ်က ပိုးသတ်ဆေးမှုန့်ရဲ့ ထက်ဝက်ပဲ ရှိတယ်"

လူငယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြဲစွာ ပြောလိုက်သည်။

ပိုးသတ်ဆေးမှုန့်ရဲ့ ထက်ဝက် ဟုတ်လား။

အဲဒါဆို... လယ် တစ်ဧကကို တစ်နှစ်မှာ ကြေးပြားကြီး တစ်ပြား သက်သာမယ် ဆိုတဲ့ သဘော မဟုတ်ဘူးလား။ မိသားစုမှာ လယ် ဧက နှစ်ဆယ် ရှိရင် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် ဖိုးတင် တစ်နှစ်ကို ကြေးပြားကြီး နှစ်ဆယ် သက်သာနိုင်တယ် အဲဒါက စပါး အထုပ်ပေါင်းများစွာနဲ့ ညီမျှတယ်လေ။

တခြား မျိုးနွယ်စုတွေက အိမ်ငှားလယ်သမားတွေ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အိမ်ငှားလယ်သမားတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့က အများကြီး နိမ့်ကျနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

"လူငယ်လေး မင်း အိမ်ထောင်ကျပြီလား"

ဉာဏ်မြန်သော တခြား မျိုးနွယ်စုမှ အိမ်ငှားလယ်သမား တစ်ဦးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မိသားစုမှာ ကောင်မလေး နှစ်ယောက် ရှိတယ် တစ်ယောက်က ဆယ့်ခြောက်နှစ် နောက်တစ်ယောက်က ဆယ့်လေးနှစ် သေချာ ဆွေးနွေးကြည့်လို့ ရတယ်နော်"

"ငါတို့ မိသားစုမှာလည်း သမီး တစ်ယောက် ရှိတယ် ဒီနှစ်မှ ဆယ့်ငါးနှစ် ပြည့်တာ"

အိမ်တွင် သမီးများ ရှိသော အခြား မျိုးနွယ်စုများမှ အိမ်ငှားလယ်သမား တစ်စုသည် ဝံပုလွေများနှင့် ကျားများကဲ့သို့ လူငယ်အား ဝိုင်းရံကာ ၎င်းတို့၏ သမီးများကို ကြော်ငြာကြပြီး တင်တောင်းငွေ ညှိနှိုင်းရန်ပင် ဆန္ဒရှိနေကြလေသည်။

လူငယ်လေးမှာ ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာ နီရဲသွားလေသည်။

အရင်က သူ၏ မိသားစု အခြေအနေမှာ သာမန်သာ ဖြစ်ပြီး စုဆောင်းငွေ မရှိသည့်အပြင် ဆောက်ထားသော အိမ်များမှာလည်း မလုံလောက်ပေ။ အောင်သွယ်များကို လက်ထပ်ရန် အကြိမ်များစွာ တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏ အခြေအနေကို လူများ မြင်သောအခါ တိုက်ရိုက် ခေါင်းယမ်း ငြင်းဆန်ကြလေသည်။

သို့မဟုတ် ကြီးမားသော တင်တောင်းငွေကို တောင်းဆိုကြလေသည်။

သူသည် အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဇနီး တစ်ဦး မရသေးပေ။ ယခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ၊ ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေတွင် အိမ်ငှားလယ်သမား တစ်ဦး ဖြစ်ရုံမျှဖြင့် အခြား မျိုးနွယ်စုများမှ အိမ်ငှားလယ်သမားများသည် ၎င်းတို့၏ သမီးများကို သူ့အား လက်ထပ်ပေးရန် အလုအယက် ဖြစ်နေကြပြီး အချို့က သူ့အား ငွေပေးရန်ပင် ကမ်းလှမ်းကြလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လူငယ်လေးသည် သူ၏ ဘဝ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေ၏ အိမ်ထောင်စု စာရင်းသည် တန်ဖိုးရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအရာမှာ မျှတလှပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မတူညီသော နေရာများရှိ လယ်မြေများနှင့် အိမ်များ၏ ဈေးနှုန်းများမှာ သဘာဝကျကျပင် ကွာခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်း အနီးရှိ လယ်မြေများနှင့် အိမ်များသည် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ လယ်မြေများနှင့် အိမ်များထက် သဘာဝကျကျပင် များစွာ ပိုမို ဈေးကြီးလေသည်။ အထွက်နှုန်းနှင့် အခွန်များ တူညီလျှင်တောင် ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်း အနီးတွင် နေထိုင်သူများသည် ပိုမို လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ သာမန် ပြည်သူများထက် တစ်ခါတစ်ရံ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပိုမို အဆင်ပြေပြီး ၎င်းတို့၏ လူမှု ဆက်ဆံရေးများမှာလည်း ပိုမို ရှုပ်ထွေးလေသည်။ ထိုနေရာရှိ အလယ်အလတ်နှင့် ချမ်းသာသော လယ်သမား အများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကို မြို့ထဲတွင် ပညာသင်ရန် စေလွှတ်ကြပြီး သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ သားငယ်များကို ငွေရှာနိုင်သော လက်မှုပညာများ သင်ယူစေကြသည်။

ဒါက အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာကျော်က ဖင်းအန်းမြို့နယ် တစ်ဝိုက်သည် မြုံနေသော နယ်မြေ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ခက်ခဲသော ဘဝများကို ဖြတ်သန်းနေရသော သာမန် ပြည်သူများသာ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ဖင်းအန်းမြို့နယ် ကဲ့သို့သော နေရာသို့ မည်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာကြမည်နည်း။

သို့သော် ဤအကျော့ ပြီးနောက် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ လယ်မြေများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများ၏ ဈေးနှုန်းများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်လေသည်။

"အားလုံးပဲ အလောတကြီး မလုပ်ကြပါနဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက လယ်မြေတွေ ပြန်လည် ရယူဖို့ နုန်းဆယ်၊ မြေဖို့ နေတယ် ဆိုတာ မင်းတို့ အားလုံး ကြားဖူးမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ် အဲဒီ အနာဂတ် လယ်မြေတွေ အားလုံးက နုန်းမြေကို အခြေခံ မြေဩဇာ အဖြစ် သုံးထားတဲ့ မြေဆီလွန် လယ်မြေတွေချည်းပါပဲ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက မကြာခင် လယ်မြေသစ် ဖော်ထုတ်ရေး ကာလ လယ်မြေ ဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်နဲ့ ကာလ လယ်မြေ ကြိုတင် ဝယ်ယူရေး အစီအစဉ်ကို စတင်တော့မှာပါ"

"ကာလ လယ်မြေ" ဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်။

အဲဒါက ဘာကြီးလဲ။ ဒါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ အသုံးအနှုန်း တစ်ခုပါ။

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် လျိုနဲ့ ကျောက် နယ်မြေတွေမှာ လက်ရှိ မင်းတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လယ်မြေတွေ၊ အိမ်တွေကို ငါတို့ အသစ် ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ လယ်မြေတွေ၊ အိမ်တွေနဲ့ လဲလှယ်တာပါပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ကာလ လယ်မြေတွေကို ယာယီ ရယူလို့ မရဘဲ နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ကို ကာလ လယ်မြေတွေလို့ ခေါ်တာပါ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ငါတို့က လယ်မြေသစ် ဖော်ထုတ်ရေး စီမံကိန်းမှာ ပါဝင်တဲ့ အတွင်းပိုင်း အလုပ်သမားတွေကိုပဲ ကာလ လယ်မြေတွေနဲ့ ဖလှယ်ခွင့် ပြုထားပါတယ် မင်းတို့ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စီစဉ်ထားရင် ဒါက လောလောဆယ် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

တခြား မျိုးနွယ်စုတွေက အိမ်ငှားလယ်သမားတွေ တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင် လူတစ်ယောက်က ခုန်ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"လဲမယ် ဘာလို့ မလဲရမှာလဲ ခွေးမသား... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ကျောက်မျိုးနွယ်စုက ကောင်တွေ လုပ်တာ ငါ တော်တော် သည်းခံခဲ့ရပြီ"

"လဲမယ် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက လုပ်အားခ ပေးပြီး ငါတို့ကို အငတ်မထားသရွေ့ပေါ့ နှစ်နှစ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား လဲကြတာပေါ့"

"ငါ ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ယုံတယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဝမ်က ငါတို့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ် လဲကြတာပေါ့"

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် "လဲမယ်" ဆိုတဲ့ အသံတွေ ပဲ့တင်ထပ်သွားပါတယ်။ အိမ်ငှားလယ်သမားတွေက အရူးတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့ဆီမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်မှုတွေ ရှိပါတယ်။ အပေါ်ယံ ကြည့်ရင် အနည်းငယ် ရှုံးသွားသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်း ကိစ္စတွေ ရှေ့ဆက်သွားတာနဲ့အမျှ ဝမ်မျိုးနွယ်စု နယ်မြေရဲ့ အိမ်ထောင်စု စာရင်းက ပိုပိုပြီး တန်ဖိုးရှိလာမှာပါ။

"ဖလှယ်ရေးအတွက် အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို မကြာခင် စတင်တော့မှာပါ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပေးပါ"

သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

မနီးမဝေးတွင် လျိုမောင်နှမ နှစ်ယောက်က ပြန်လည် အမီလိုက်လာပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

"ယွမ်ရွေ့... ညီမ ရိုလဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူတို့၏ စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ"

"အလွန် ကောင်းမွန်တယ် တကယ်ကို အလွန် ကောင်းမွန်တာပဲ"

လျိုယွမ်ရွေ့က လက်မထောင်ပြကာ နှစ်ကြိမ် ချီးကျူးလိုက်ပြီး အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို ရှိုကျဲ့... အစ်ကို့ရဲ့ အစီအစဉ်က တကယ်ကို ပါးနပ်လွန်းတယ် အစ်ကို ရှိုကျဲ့ အပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားမှုက အန်းမြစ် ရေလို အဆုံးအစ မရှိဘူး ကိုယ့်အတွက် အကျိုးရှိရုံတင် မကဘူး ရန်သူကိုလည်း မမြင်ရဘဲ သတ်ပစ်နိုင်တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာ သူ၏ စကားကြောင့် မှင်တက်သွားလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်မက ကိုယ့်အတွက် အကျိုးရှိတာကိုပဲ မြင်တယ် မြင်မရတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုက ဘယ်မှာလဲ"

လျိုရိုလဲ့က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်အတွက် အကျိုးရှိတာက တော်တော် သိသာပါတယ် အစ်ကို ရှိုကျဲ့ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စီမံကိန်းကြီး တစ်ခုအတွက် သူ အလိုအပ်ဆုံးက အလုပ်သမား အမြောက်အမြားပဲ လယ်မြေ ဖလှယ်တဲ့ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် လယ်သမား အမြောက်အမြားဟာ စီမံကိန်းမှာ ပါဝင်လာပြီး ဒါက အခြေခံအားဖြင့် သူတစ်ပါးရဲ့ ခွန်အားကို ကိုယ့်အတွက် အကျိုးရှိအောင် အသုံးပြုတဲ့ မဟာဗျူဟာ တစ်ခုပဲ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီအလုပ်သမားတွေ အားလုံးက ဝမ်မျိုးနွယ်စု အောက်က ကိုယ်ပိုင် လယ်သမားတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဒုတိယအနေနဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု လဲလှယ်ထားတဲ့ လယ်မြေတွေက မူလက လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ နယ်မြေတွေမှာ ရှိနေတာ ပေါင်းစည်းမှုနဲ့ လဲလှယ်မှု အနည်းငယ် လုပ်လိုက်တာနဲ့ ရန်သူရဲ့ နယ်မြေမှာ ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာတွေ တည်ဆောက်နိုင်ပြီး အဲဒီ နယ်မြေ အစိတ်အပိုင်းကို ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်"

"အထင်ကြီးစရာ အကောင်းဆုံးက ဝမ်မျိုးနွယ်စုဆီ ပြောင်းရွှေ့မယ့် ရေစီးကြောင်းက ပုံပေါ်နေပြီ လူအများအပြားက ဝမ်မျိုးနွယ်စု အောက်က နယ်မြေတွေမှာ ပါဝင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ် အစ်ကို ရှိုကျဲ့ အနေနဲ့ စနစ်တကျနဲ့ တဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်သွားဖို့ပဲ လိုတယ်၊ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ နယ်မြေတွေက ပိုပိုပြီး သေးငယ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှု အောက်က သာမန် ပြည်သူ အရေအတွက်ကလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်"

"မြင်မရတဲ့ အဆိုးသံသရာ အောက်မှာ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေဟာ ပိုပိုပြီး အားနည်းလာပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ ကျဆုံးမှုဟာ အချိန် ပြဿနာ တစ်ခုသာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လျိုယွမ်ရွေ့၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လျိုရိုလဲ့၏ မျက်လုံးများ လေးစားမှုများဖြင့် တောက်ပသွားလေသည်။ သူမက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"အစ်ကို ရှိုကျဲ့က တကယ်ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးလို ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ ကျွန်မ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ"

"အင်း..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခုနက လျိုယွမ်ရွေ့လောက် သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မတွေးမိခဲ့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အလုပ်သမား ရှားပါးမှု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်သာ ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရာစုနှစ်ချီ ကြာမည့် အစီအစဉ် တစ်ခုကို ရေးဆွဲရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ ဤအနာဂတ် ယောက်ဖသည် တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းလှပေသည်။ သူ ပြောသည်ကို နားထောင်ကြည့်လျှင် ဤအစီအစဉ်မှာ မဆိုးလှဟု ထင်ရလေသည်။

ပြီးတော့ ရိုလဲ့... ငါ့ကို အဲဒီလို အကြည့်မျိုး၊ အဲဒီလို လေသံမျိုးနဲ့ စကားပြောတာ ရပ်လို့ မရဘူးလား။ ၎င်းက ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်စေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဩရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟို... အားလုံးပဲ မေးပါရစေ... ငါတို့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလို့လား"

ကျောက်တင့်ထန်…..

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အဆိပ်ရှိသော အဖုအကျိတ် အများစု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မှင်တက်သွားလေသည်၊ ထိုရိုးအသော ကောင်လေး၏ ပြန်လည် နာလန်ထနိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

လျိုရိုလဲ့နှင့် လျိုယွမ်ရွေ့ တို့သည်လည်း ကျောက်တင့်ထန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ဒီရိုးအတဲ့ ကောင်လေးက သူတို့ရဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ဘယ်လို နာမည်ဆိုးမျိုး ရှိနေလဲ ဆိုတာကို မသိဘူးလား။

...