ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး... လက်ထဲ ရောက်ပြီ

နွေရာသီ ဥယျာဉ်၏ ကြာပန်း နားဆင်ရာ မဏ္ဍပ်တွင် အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်အတွင်း လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများသည် တိတ်ဆိတ်သွားပုံ ရလေသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက မည်သည့် လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် သည်းခံပြီးရင်း သည်းခံနေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျားနာ နှစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို လျှာဖြင့် လျက်ရင်း အချိန်ကိုက် ရောက်လာသောအခါ ဝမ်မျိုးနွယ်စုအား သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက် တစ်ခု ပေးရန် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နည်းဗျူဟာများဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် ဤကဲ့သို့သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ ဖင်းအန်းမြို့နယ် ဧရိယာတွင် ဝါဒဖြန့်ချိရေး လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းတစ်လှိုင်းပြီး တစ်လှိုင်း ဆက်တိုက် စတင်ခဲ့လေသည်။

ဝါဒဖြန့်ချိသူများ အဖွဲ့နှင့် အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသော ထောက်ခံသူ အများအပြားကို အသုံးပြု၍ ထိုနေ့က ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ပင်မတံခါးဝတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲ၏ အကြောင်းရင်းများနှင့် အကျိုးဆက်များအပြင် မိသားစုကြီး သုံးခု၏ မတူညီသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ဖင်းအန်းမြို့နယ် တစ်ခုလုံးသို့ အလျင်အမြန် ဖြန့်ဝေခဲ့လေသည်။

လူထု ထင်မြင်ချက် စစ်ပွဲ။ ဝါဒဖြန့်ချိရေး စစ်ပွဲ။

သာမန် ပြည်သူ အများအပြားသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ သမိုင်းကြောင်း၊ ဖင်းအန်းမြို့နယ်ကို တည်ထောင်ရန် တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သော ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် ပဉ္စမအဆင့် မိစ္ဆာကောင် ဖြစ်သော ရွှေရောင်တောင်ပံ နေစားကျား ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် စတေးခဲ့ရမှု ဇာတ်လမ်းများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလာကြပြီး လက်ဆင့်ကမ်းလာကြလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးဆယ်က ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ အများအပြားမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူများ ပင်လျှင် ထိုအချိန်က ကလေးများသာ ဖြစ်ကြပြီး သို့မဟုတ် ရှင်းလင်းစွာ မမှတ်မိကြဘဲ တကယ့် အခြေအနေကို နားမလည်ခဲ့ကြပေ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားသော ဝါဒဖြန့်ချိရေး လှုပ်ရှားမှု အောက်တွင် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ သာမန် ပြည်သူ နှစ်သောင်းသည် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ကို ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်နှင့် သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များက နှစ်တစ်ရာနီးပါး ကြိုးစား အားထုတ်မှုများဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြလေသည်။ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများသည် မူလက စီရင်စုမြို့တော်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရန် အဆင်မပြေသဖြင့် လမ်းခုလတ်တွင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုထံ ခိုလှုံရန် ရောက်ရှိလာသော ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် မိသားစု နှစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်လာကြလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးဆယ်က ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခ၏ အကြောင်းစုံကိုလည်း ၎င်းတို့ သိရှိလာကြလေသည်။ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများသည် သေချင်ယောင် ဆောင်ခဲ့ရုံသာမက ရက်စက်သော သားရဲ တစ်ကောင်ကိုပါ ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့သဖြင့် သာမန် ပြည်သူ အများအပြား သေဆုံးခဲ့ရပြီး ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်နှင့် ဘိုးဘေးချုံးယွမ် တို့ပင်လျှင် သေဆုံးခဲ့ရကြောင်းကိုလည်း သိရှိလာကြလေသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဩဇာအာဏာမှာ အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာပြီး လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ နာမည်ဆိုးများမှာ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

လူအများအပြားသည် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ အကြောင်း ပြောဆိုသည့်အခါ မတံတွေးမထွေးဘဲ မနေနိုင်ကြဘဲ ၎င်းတို့၏ အထင်သေးမှုနှင့် ရွံရှာမှုများကို ပြသနေကြလေသည်။ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ၊ မည်သည့် ခေတ်၊ မည်သည့် လောကတွင်မဆို လူ့သဘာဝသည် အတူတူ ပင်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် သူရဲကောင်းများကို လေးစားကြပြီး သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာများကို အထင်သေးကာ လှောင်ပြောင်ကြလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ ခြံဝင်းရှိ ဘေးဘက် ခန်းမဆောင်တွင် အေးအေးဆေးဆေး မိသားစု ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်နေလေသည်။ သူ၏ နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြီးစီးကာ ဝိညာဉ် အစားအစာများကို ဖြည့်တင်းပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထူးထူးခြားခြား တက်ကြွနေလေသည်။

ဤအရာသည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများထဲမှ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် ရွှမ်ယွမ်ကျင့်စဉ်ကို ဇွဲရှိရှိ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချီစွမ်းအင်များကို သန်မာစေရုံသာမက သက်တမ်းကိုလည်း ရှည်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေစေလေသည်။

"သခင်လေး... လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး"

အစေခံ ဝမ်ကွေက ပုံမှန်အတိုင်း ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည် အချို့ ယူလာပေးလေသည်။

ယနေ့ လက်ဖက်ရည်ကို 'တိမ်ခိုး ဝိညာဉ် မျိုးစေ့' မှ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလက်ဖက်ရည်သည် ရေကဲ့သို့ ချောမွေ့လေသည်။ ၎င်းကို သောက်လိုက်သောအခါ ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများ အားလုံးသို့ စိမ့်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ဝမ်ကွေသည် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည်မျိုးကို အလွန် နှစ်သက်လေသည်။

သေချာသည်မှာ ဝမ်ကွေသည် ကိုယ်တိုင် ဖျော်သောက်ရန်အတွက် ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည် အချို့ကို ခိုးယူရန် မဝံ့ရဲသကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရေနှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေသဖြင့် သခင်လေး ဖျော်ပြီး ကျန်ရှိနေသော လက်ဖက်ရည်များကို သူ ခံစားနိုင်လေသည်။ ၎င်းတို့မှာ စားရန် အရသာမရှိသော်လည်း လွှင့်ပစ်ရန်မှာမူ နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော လက်ဖက်ရည်များ ပင်လျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရှိနေသဖြင့် လွှင့်ပစ်၍ မရပေ။ ၎င်းတို့ကို ထပ်မံ ဖျော်၍ မရတော့သည် အထိ လက်ဖက်ရည် ထမင်း အဖြစ် ပြုတ်နိုင်လေသည်...

ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည် အမျိုးအစား တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အရသာ ရှိသော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တိမ်ခိုး ဝိညာဉ် မျိုးစေ့ကို ပိုမို နှစ်သက်လေသည်။ ဤတိမ်ခိုး ဝိညာဉ် မျိုးစေ့ကို သောက်သောအခါ သူ မတွေ့ဖူးသေးသော သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ သခင်မလေးလျိုကို သူ မကြာခဏ သတိရလေ့ ရှိသည်။

အိမ်ထောင်ရေးတွင် ရွေးချယ်စရာ နေရာ အများအပြား ရှိပြီး အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ရွေးချယ်စရာ အများအပြား အထဲမှ ရွေးချယ်ရန် ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေး အချို့ ရှိသော တိုက်ရိုက် သွေးဆက်များနှင့် မတူဘဲ ပင်မ သွေးဆက်၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် မိသားစု၏ အနာဂတ် ဦးတည်ချက်နှင့် ပိုမို သက်ဆိုင်သဖြင့် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝနီးပါး မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် သခင်မလေးလျို တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အချင်းချင်း၏ တည်ရှိမှုကို အလိုအလျောက် လက်ခံခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် နှစ်ဦး အကြား တိတ်ဆိတ်သော အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှု အနည်းငယ် အပြီးတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူမအပေါ် ကောင်းမွန်သော ခံစားချက် အချို့ ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် တိမ်ခိုး ဝိညာဉ် မျိုးစေ့ကို သောက်ရင်း ခံစားချက် ကောင်းနေကာ စနစ် စက္ကူချပ်ပေါ်ရှိ မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာ ကော်လံကို အေးအေးဆေးဆေး အပ်ဒိတ် လုပ်နေလေသည်။

(မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာ) - (မြို့နယ် ဂုဏ်သိက္ခာ - ၉၀ - တစ်ဖက်သတ် ကြီးစိုးခြင်း) (စီရင်စု ဂုဏ်သိက္ခာ - ၂၉ - အနည်းငယ် နာမည်ကြီးခြင်း) (ခရိုင် ဂုဏ်သိက္ခာ - ၀၀ - အမည်မသိ)

မြို့နယ် ဂုဏ်သိက္ခာသည် အပြည့်အဝ ၁၀၀ သို့ မရောက်ရှိသေးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ နောက်ဆုံးသို့ ရောက်လေလေ အချက်အလက်များ တိုးတက်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည် ဟူသော စနစ်၏ တစ်သမတ်တည်း ရှိသော မူဝါဒကို ထိန်းသိမ်းထားရန် သဘာဝကျကျပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် "လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း" ဟူသော အပြည့်အဝ တန်ဖိုးသို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးပေ။

စီရင်စု ဂုဏ်သိက္ခာ တိုးတက်မှုမှာ သဘာဝကျကျပင် ပိုမို ခက်ခဲလေသည်။ စီရင်စု ဂုဏ်သိက္ခာတွင် တစ်ဖက်သတ် ကြီးစိုးခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မိသားစု အတွင်း အနည်းဆုံး ကောင်းကင်လူသား အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ပါး ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ၈ မှတ် တိုးလာပြီး ၂၉ မှတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ ထိုထက် ပို၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"အင်း... တိုးတက်မှု ကောင်းတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အပ်ဒိတ် လုပ်ထားသော ဂုဏ်သိက္ခာ ပုံစံကို ကြည့်ကာ တိမ်ခိုး ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း သူ၏ မကြာသေးမီက အောင်မြင်မှုများအပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်နေလေသည်။

လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် ပိုမို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေသရွေ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ကို အမှန်တကယ် ကြီးစိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်

လျိုမျိုးနွယ်စု၏ ပင်မအိမ်တော်တွင်၊ မျိုးနွယ်စုဝင်များ နေထိုင်ရာ ခြံဝင်း တစ်ခု အတွင်း

မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အထဲမှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင် ဖြစ်သည့် လျိုယုံးကျိုးသည် အလွန် ကြည့်မကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် အရက်ကို အလွန်အကျွံ သောက်နေလေသည်။ မကြာသေးမီက ကိစ္စရပ်များ အများအပြား ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ထွန်းတောက်လာမှုနှင့် သူ၏ ဖခင် သေဆုံးမှုတို့ ပါဝင်လေသည်။

အရာအားလုံးမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို အံ့ဩဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ သူ့အပေါ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လျိုရှန်းယဲ့၏ သဘောထား ပင်ဖြစ်သည်။ သူက အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လျိုရှန်းယဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေပုံ ရပြီး သူ့အပေါ် ဟန်ပြ သက်သက်သာ ဆက်ဆံနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် လော်ရှန်း ပြောခဲ့သည်များကို သူ သတိရသွားလေသည်။ သူမ၏ အကြံပေးချက်ကို လိုက်နာကာ သူသည် လျိုယုံးဟောက်ကို အရက်မူးအောင် တိုက်ပြီး သူ့ထံမှ တုန်လှုပ်ဖွယ် သတင်း တစ်ခုကို သိရှိခဲ့ရလေသည်။

မိသားစုက လျိုရှန်းဟောက်၏ ဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အဆင့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန် ကံပါလာသူမှာ တရားဝင် သားဖြစ်သူ လျိုယုံးဟောက် ဖြစ်ကြောင်း အဆုံးအဖြတ် ပေးပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ လျိုယုံးကျိုး အတွက်မူ လျိုရှန်းယဲ့၏ စစ်တုရင် ကစားပွဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသုံးပြုခံရသော နယ်ရုပ် တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။

"ကျစ်"

လျိုယုံးကျိုးက သူ၏ လက်သီးကို ဆောင့်ချလိုက်ရာ ကျောက်စားပွဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ရက်စက်နေလေသည်။ သူ၏ ဖခင်သည် မိသားစုအတွက် သူ၏ အသက်ကိုပင် စတေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ လျိုယုံးကျိုး ကိုယ်တိုင်လည်း ဂုဏ်ပြုထိုက်သော လုပ်ရပ် ဘယ်လောက်များများ လုပ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ မသိဘူး။

တရားဝင် သားဖြစ်သူ လျိုယုံးဟောက် ဟုတ်လား။ အဲဒီ ကောင်လေးမှာ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။ လူထု အမြင်ရှေ့မှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကိုတောင် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် အတွင်း အရေးနိမ့်သွားတဲ့သူလေ။ ဒီလို သနားစရာ ကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကောင်မျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ဝိညာဉ်အဆင့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီနိုင်မှာလဲ။

လော်ရှန်း ပြောတာ မှန်တယ် ဒီမိသားစုက ညစ်ပတ်ပြီး ယုတ်မာတယ်။

လော်ရှန်း... ကံကောင်းလို့ လော်ရှန်း ရှိနေတာ။

လျိုယုံးကျိုး၏ မျက်လုံးများတွင် အားကောင်းသော မျှော်လင့်ချက် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသော အရောင် တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူက နာကြည်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လျိုရှန်းယဲ့ ဒါတွေ အားလုံးက လျိုမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ သားအဖ အပေါ် တင်နေတဲ့ အကြွေးတွေပဲ ငါ ရထိုက်တာကို ငါ ပြန်ယူရုံ သက်သက်ပဲ"

...

ညဉ့်နက်ချိန်။

ညအမှောင်ထုက ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။

အလင်းရောင် ညစ်ညမ်းမှု မရှိသော လောကတွင် ကြယ်ရောင်စုံ ကောင်းကင်ကြီးမှာ တောက်ပနေပြီး လရောင်မှာလည်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလေသည်။

ကျေးလက် လမ်းမပေါ်တွင် ဒုန်းစိုင်း ပြေးနှင်နေသော မြင်းတစ်ကောင်မှလွဲ၍ အရာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ အရေးတကြီး ပြေးနှင်နေသော ခွာသံများက မြင်းစီးသူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စိတ်အခြေအနေကို ပြသနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ပိုမြန်မြန်…..

ဒီထက် ပိုမြန်မြန်…..

မြင်းစီးသူ လျိုယုံးကျိုးသည် သူမကို တွေ့ရန် မစောင့်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းပြသော ရမ္မက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူသည် အနာဂတ်အတွက် တောက်လောင်နေသော မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့် ရှိနေလေသည်။

သူမ၏ မိသားစုကို ဝင်ပြီးနောက် သူသည် လော်ရှန်းကို မျက်နှာမပျက်စေရန် အမြန်ဆုံး ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သူ၏ မြင်းကို အစွမ်းကုန် ဒုန်းစိုင်း စီးနှင်ပြီးနောက် နွေရာသီ ဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

လျိုယုံးကျိုးသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး သူ ရောက်ရှိကြောင်း အသိမပေးဘဲ နံရံကို ကျော်ခုန်ကာ ကြာပန်း နားဆင်ရာ မဏ္ဍပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်လေသည်။

"လော်ရှန်း... ကိုယ် ရောက်ပြီ..."

လျိုယုံးကျိုး၏ အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူ၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော မြင်ကွင်းမှာ...

ကြာပန်း နားဆင်ရာ မဏ္ဍပ် အတွင်းတွင်…..

ခမ်းနားသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသား နှစ်ဦးသည် လရောင်ကို အေးအေးဆေးဆေး ခံစားရင်း လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြလေသည်။ သူ၏ နတ်သမီးလေး ကျုံးလော်ရှန်းသည် အစေခံ တစ်ဦးကဲ့သို့ လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးကာ ၎င်းတို့ကို တာဝန်ကျေပွန်စွာ အလုပ်အကျွေး ပြုနေလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးမှာ မဏ္ဍပ်၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော သွေးကွက်များ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သော ပိုးထည် သေတ္တာ တစ်လုံးကို တင်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ရှိုကျဲ့၊ တန်ထိုက်နဲ့ ယွီယွီ..."

လျိုယုံးကျိုးသည် ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ သခင်မလေး လော်ရှန်းကို လွှတ်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပိုးထည် သေတ္တာကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

"ယုံးကျိုး မင်း နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ် ကြည့်စမ်း... ကန်ထဲက ကြာပန်းတွေ အကုန် ညှိုးသွားပြီ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကို ကျောက်တင့်ထျန်း ကလည်း မင်းထက် အရင် သွားနှင့်ပြီ"

"မင်း..."

လျိုယုံးကျိုးသည် အေးစက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အံ့ဩမှုနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်သွားလေသည်။

"ဝမ်ရှိုကျဲ့ မင်း တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

"ငါ ဘာလုပ်ချင်လဲ ဟုတ်လား ငါ မေးရမှာက မင်း ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကိုပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စာရွက် တစ်ထပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့တွင် စာလုံးများ အပြည့် ရေးသားထားပုံ ရလေသည်။ သူက တစ်ရွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မဟာချန် ကြီးပွားတိုးတက်တဲ့ ၃၁၄၀ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီမှာ ခရီးသွား ကုန်သည် တစ်ယောက်က စီးပွားရေး လုပ်ရင်း ဈေးကြီးပေး ဝယ်ခဲ့လို့ လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေခဲ့တယ် လျိုရှန်းယဲ့က မင်းနဲ့ မင်းအဖေကို လွှတ်ပြီး တင်းဖူ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်း မရောက်ခင် နှစ်မိုင် အလိုမှာ သူ့ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ် ရွှေတာရာ သုံးရာလောက် တန်တဲ့ သူ့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လုယူခဲ့တယ်"

လျိုယုံးကျိုး တုန်ယင်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှိုကျဲ့ ငါ့ကို မစွပ်စွဲနဲ့ လော်ရှန်း၊ လော်ရှန်း... သူ့ကို မယုံနဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ နောက်တစ်ရွက်ကို ဆက်လက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မဟာချန် ကြီးပွားတိုးတက်တဲ့ ၃၁၄၂ ခုနှစ် နွေရာသီမှာ မင်း တာဝန်ယူထားတဲ့ ငါးဖမ်းအဖွဲ့က အထီးကျန် ကုန်သည် သင်္ဘော တစ်စင်းကို တွေ့ခဲ့တယ် မင်းက မင်းရဲ့ အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ ရေလွတ်မြောက်ရေး ပညာကို အသုံးပြုပြီး သင်္ဘော အောက်ခြေကို အရင် ဖောက်ခဲ့တယ် သင်္ဘောပျက်သွားအောင် လုပ်ပြီး သူတို့ကို ကယ်ဆယ်တဲ့ ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ် တစ်ဖက်လူရဲ့ သင်္ဘောပေါ်က ကုန်ပစ္စည်းတွေဟာ တန်ဖိုးကြီး ပိုးထည်တွေ ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတဲ့ အခါ မင်းက လူ ဆယ့်သုံးယောက်ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လုယူခဲ့တယ် အကြင်နာ ကင်းမဲ့ဆုံး ကိစ္စကတော့ ကုန်သည်တွေရဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ ဆွေမျိုး မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို မင်း ခေါ်သွားခဲ့ပြီး အခုချိန်ထိ သူတို့ ဘယ်ရောက်နေလဲ ဆိုတာ မသိရသေးဘူး"

လျိုယုံးကျိုး ယိုင်နဲ့သွားလေသည်။ ဤကိစ္စကို အလွန် လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး လူယုံ အနည်းငယ်သာ သိရှိရာ ဝမ်ရှိုကျဲ့က မည်သို့ သိရှိရသနည်း။

ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တစ်ရွက်ပြီး တစ်ရွက် ဆွဲထုတ်ကာ ပြီးခဲ့သော နှစ်များ တစ်လျှောက် လျိုယုံးကျိုး လုပ်ခဲ့သမျှ မကောင်းမှုများ အားလုံးကို ဖတ်ပြလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုပို၍ အေးစက်လာလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထပ်မဖတ်တော့ဘဲ စွဲချက်များကို စားပွဲပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပုတ်ချလိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လျိုယုံးကျိုး... မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ငါ ပေးမယ်"

"လော်ရှန်း သူ့ကို မယုံနဲ့ ဒါတွေ အားလုံးက စွပ်စွဲချက်တွေပဲ သူ ငါ့ကို စွပ်စွဲနေတာ"

လျိုယုံးကျိုးက သွေးရူးသွေးတန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ရဲ့ ရန်သူပဲ သူတို့က ငါတို့ ကြားမှာ သွေးခွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာ လော်ရှန်း၊ လော်ရှန်း... တစ်ခုခု ပြောပါဦး"

"တောင်းပန်ပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လျိုယုံးကျိုးဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလေသည်။ တည်ငြိမ်နေပုံ ရသော သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေလေသည်။

"ဒီစွဲချက်တွေ အများစုက လော်ရှန်း ရဲ့ အကူအညီနဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး အတည်ပြုထားတာပဲ"

"ဘာ"

လျိုယုံးကျိုးသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ယိုင်ထွက်သွားပြီး အံ့ဩကာ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"သခင်... ဒါတွေ အားလုံးက ကျွန်မ လုပ်သင့်တဲ့ ကိစ္စတွေပါ"

'ကျုံးလော်ရှန်း' က နှစ်လိုဖွယ် ပြောလိုက်သည်။

"သခင့်ကို အလုပ်အကျွေး ပြုရတာ ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

"ဝေါ့... ကျုံးလော်ရှန်း မင်း ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တယ်"

လျိုယုံးကျိုး၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် ကောက်ကျစ်သော သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဤအချိန်တွင် သူ လှည့်စားခံလိုက်ရကြောင်းကို သူ မည်သို့ သဘောမပေါက်ဘဲ နေမည်နည်း။

ဗီဇ၏ တွန်းအားပေးမှုဖြင့် သူသည် ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှ အရင်ဆုံး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

"ချွင်"

ဓားသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လေထဲတွင် ပေါ့ပါးကာ လျင်မြန်လှသဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသော လင်းယုန် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ချွင် ချွင် ချွင်"

အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လျိုယုံးကျိုးသည်လည်း အလားအလာများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခါးမှ ရေခွဲဆူးကို ဆွဲထုတ်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ကာကွယ်လိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရွှမ်ယွမ်ဓား၏ စဉ်ဆက်မပြတ်နှင့် ပိုမို အားကောင်းလာသော အင်အားကို သူ မခုခံနိုင်တော့ချေ။

"ဘန်း"

သူသည် လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် သွေးများ ပန်းထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ညှိုးရော်နေသော ကြာပန်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကန်ထဲသို့ ကျသွားလေသည်။

သို့သော် သူ မကျမီမှာပင် အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် နှစ်ကြိမ် တောက်ပသွားလေသည်။ သူ၏ ဘဝ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် လျိုယုံးကျိုးသည် သူ၏ ခေါင်း လွင့်စင်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဖမ်းယူကာ ကမ်းခြေပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

"ဖြန်း"

သူ၏ ခေါင်းသည် ကြာကန်ထဲသို့ ကျသွားလေသည်။

ဤအရာ အားလုံးသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်မေသည် အလျင်အမြန် နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လှုပ်ရှားရန် မလိုအပ်ဘဲ အလောင်းကို အသေအချာ ရှာဖွေလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းများနှင့် ပိုးထည် သေတ္တာ တစ်လုံးကို ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်လေသည်။

"ဂလု"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လူသတ်သည်ကို ချန်ဖန်ကျယ် ဒုတိယအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သန့်ရှင်းပြီး ထိရောက်သော နည်းလမ်းများကြောင့် သူ ကြောက်ရွံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအနာဂတ် ယောက်ဖသည် ကောက်ကျစ်မှုတွင် ဖြစ်စေ၊ ခွန်အားတွင် ဖြစ်စေ အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ချန်ဖန်ကျယ်သည် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလျှင်တောင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အနာဂတ်တွင် ယောက်ဖ တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ၏ နေ့ရက်များသည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အမှားမျှ မလုပ်ရဲတော့ပေ။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်မ စစ်ဆေးပြီးပါပြီ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး အပြင် အရန် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံး ဖြစ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အကာအကွယ် ဆေးလုံး နဲ့ ဝိညာဉ် သွေး ဆေးလုံး တို့ အားလုံး ဒီမှာ ရှိပါတယ်"

ဝမ်မေသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ ၎င်းတို့သည် အချိန်အတော်ကြာ စီစဉ်ခဲ့ပြီး အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဝမ်မေ... ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည်လည်း သူ၏ အလွန် ဝမ်းသာနေသော ခံစားချက်များကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရင်း သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စီစဉ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံးနှင့် အရန် ပစ္စည်း အားလုံး ၎င်းတို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရရှိမှုသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ချန်ဖန်ကျယ်၏ မျက်ခွံများ တွန့်လိမ်သွားပြီး တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မြိုချလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး ဖြစ်သည်။ တုံကန်ရှိ သူ၏ ချန်မျိုးနွယ်စုသည် ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့ရသည်။

သို့သော် အနာဂတ် ယောက်ဖသည် တစ်ခါတည်း နှစ်လုံးတောင် ရရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"မင်း လိုချင်လို့လား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပိုးထည် သေတ္တာ တစ်လုံးကို အရင် သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖန်ကျယ်ကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း…. အင်း…. လိုချင်တယ် ငါတို့ ချန်မျိုးနွယ်စုက လောလောဆယ် ပိုက်ဆံ ပြတ်နေပေမယ့် အာမခံ အနေနဲ့ ကြွေးမြီ လက်မှတ် ရေးပေးလို့ ရတယ်"

ချန်ဖန်ကျယ်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဈေး နည်းနည်း ပိုသက်သာရင် ရပါပြီ"

"ဟဲဟဲ..."

ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က နောက်ထပ် ပိုးထည် သေတ္တာ တစ်လုံးကို သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းအတွက် မရှိဘူး"

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖန်ကျယ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ၊ ရှိုကျဲ့က သူ့ကို နောက်ဆုံး အခန်းတွင် ပါဝင်ခွင့် မပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူ မခံနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောင်တရတယ်

သူ မလာခဲ့သင့်ဘူး

မျက်စိအောက်က ပျောက်ရင် စိတ်ထဲက ပျောက်တာပဲ။

ချန်ဖန်ကျယ်က ချဉ်စူးစူး လေသံဖြင့်သာ ပြောနိုင်တော့သည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ကောင်းပုံရပေမယ့် အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် မင်းထက် အသက် နှစ်နှစ် ပိုကြီးတဲ့ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက် အနေနဲ့ ငါ မင်းကို ပြောပြရမယ် အထူးသဖြင့် ဒီနောက်ဆုံး အချိန်လေးမှာ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က သိပ်မမှန်ဘူး တကယ်လို့ သူတို့ တွေ့သွားပြီး ဘိုးဘေး အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ရောက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ မင်း ငါ့ကို စောစော ပြောသင့်တယ် ငါ့ မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကို အကူအညီ တောင်းလို့ ရတယ် ငါက ရရှိတဲ့ ပစ္စည်းရဲ့ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းပဲ လိုချင်တာပါ"

"ရှိုကျဲ့ မင်းက ငယ်ပါသေးတယ် နောက်တစ်ခါ မှတ်ထားပါ... ဘေးကင်းတာက ပိုကောင်းတယ် မင်းက အရမ်း ကပ်စေးနှဲလွန်းတယ် မင်း..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်ယှက်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးလုံယန် တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ"

ဘိုး... ဘိုးဘေးလုံယန် ဟုတ်လား။

ချန်ဖန်ကျယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား"

ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ညအမှောင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး မျက်နှာဖုံး အနောက်ရှိ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက ချန်ဖန်ကျယ်အား စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"မင်းရဲ့ ချန်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးက ငါ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်လို့လား"

"ကလေး ဖန်ကျယ်... ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ဘိုးဘေးကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရတော့ ရှည်လျားတဲ့ ညအမှောင်ထဲမှာ မနက်ခင်း ကြယ်ကို မြင်လိုက်ရသလို ကျွန်တော် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်းသာမိပါတယ် ဖန်ကျယ်က ဘိုးဘေး ငြိမ်းချမ်းပါစေ၊ လုံးဝ ငြိမ်းချမ်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"

ထို့နောက် ချန်ဖန်ကျယ်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဒူးထောက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွန် ရိုးသားစွာဖြင့် ခေါင်းလောင်းလိုက်လေသည်။

သူ မရိုးသားဘဲ နေနိုင်မည်လား။ အကယ်၍ သူမကို စော်ကားမိပါက သူ၏ အနာဂတ် ဇနီးလေး ပျံသန်းသွားပေလိမ့်မည်။

...