အဆင့်တက်ပြီ... ဘိုးဘေးရှောင်ဟန်
Vol. 10 Ch. 100
"သခင်မလေး လိချီက တကယ်ပဲ ဂဏန်းသင်္ချာ စွမ်းရည်မှာ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် သင်ပေးထားတာလို့ ကြားတယ်"
ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာမှာ ပူထူသွားလေသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော တပည့်မျိုးကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။
"သခင်မလေး လိချီက ဂဏန်းသင်္ချာ တော်ရုံတင် မကဘူး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အထူး အသိအမှတ်ပြုမှုကိုလည်း ခံရတယ်လေ သူက သခင်မလေးကို ကြီးပွားတိုးတက်ရေး ခြံကို ကြီးကြပ်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတာ မိသားစု အတွင်းမှာ သခင်မလေးရဲ့ အဆင့်အတန်း ဘယ်လောက် မြင့်မားလဲ ဆိုတာ ဒါက ပြသနေတာပဲ"
အခြေအနေကို ကြီးကြပ်ဖို့ ဟုတ်လား။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ မှင်တက်သွားလေသည်။ ငါက သူ့ကို ဘယ်တုန်းက အခြေအနေကို ကြီးကြပ်ဖို့ တာဝန်ပေးလိုက်လို့လဲ။ ငါများ အသက်ကြီးပြီး သတိမေ့နေပြီလား။
ဟုတ်တယ်... ငါက နင့်ကို ဒီကို ဒုက္ခခံဖို့ လွှတ်လိုက်တာလေ နင်က ဒီမှာ ဇိမ်ကျနေတာပဲ။
"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လူတွေကို ဘယ်လို အသုံးချရမလဲ ဆိုတာ တကယ် သိတာပဲ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက သေချာပေါက် ကြီးပွားတိုးတက်လာတော့မှာပါ"
အိမ်ငှားလယ်သမားများ၏ ကလေးများ၊ သို့မဟုတ် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ခွဲ ဆွေမျိုးများသည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဝမ်လိချီအား မြှောက်ပင့် စတင်လာကြပြီး သူမအား ချီးကျူးစကားများဖြင့် ဗုံးကြဲနေကြလေသည်။
၎င်းတို့က ဝမ်လိချီအား အလွန်အမင်း ချီးကျူးနေကြသဖြင့် သူမမှာ တိမ်တွေပေါ် ရောက်နေသလို ခံစားနေရလေသည်။ သူမသည် သစ်သား ကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် ရွှံ့ဗွက် တစ်ခုကဲ့သို့ ပြန့်ကားစွာ လှဲလျောင်းနေပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် ကြက်ပေါင်ကြီး တစ်ခု ကိုက်ထားကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါက မထိုက်တန်ပါဘူး မထိုက်တန်ပါဘူး ဒါတွေ အားလုံးက စတုတ္ထဦးလေးရဲ့ အမြဲတမ်း လမ်းညွှန်မှုတွေကြောင့်ပါ"
ဒါကတော့... ဝမ်ရှိုကျဲ့ တကယ်ကို ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ ငါက နင့်ကို တကယ်ပဲ ဒီလို လမ်းညွှန်ခဲ့လို့လား။ နင့်ရဲ့ စတုတ္ထဦးလေး ဖြစ်တဲ့ ငါကမှ မထိုက်တန်တာပါ။
"ဟုတ်တယ် မထွက်လာခင်တုန်းက စတုတ္ထဦးလေးက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့တယ် လိချီ နင် စာကို ကြိုးကြိုးစားစား ဖတ်ရမယ် တဲ့"
ဝမ်လိချီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားလေသည်။
"ငါ ဝမ်လိချီက စတုတ္ထဦးလေးရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ရထားတာမို့ ငါ့ရဲ့ နေ့စဉ် အိမ်စာတွေကို လစ်လျူရှုလို့ မဖြစ်ဘူး"
"သခင်မလေး လိချီက တကယ်ကို ကြိုးစားတာပဲ သူမရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ် မရှိပါဘူး"
"သခင်မလေး ဒီနေ့ ဘာစာအုပ် ဖတ်မလဲ"
ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်မှ ကောင်မလေးက သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။
…..
ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ခြေလှမ်းများ ထပ်မံ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်သာရာရမှု နွေးထွေးသော လှိုင်းလုံး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ငါတို့ မိသားစုက ကောင်မလေး... သူမက ပျင်းရိပြီး အကြင်နာ ကင်းမဲ့ကာ အရှက်မရှိပေမယ့်...
ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သူ့စကားတွေကိုတော့ နှလုံးသွင်းထားသေးတာပဲ။ နေ့တိုင်း ကြိုးကြိုးစားစား စာဖတ်ဖို့ လိုတယ် ဆိုတာကို သူမ သိတာပဲ။
"နာမည်ကြီး စာအုပ် ဖြစ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မိန့်ဆိုချက်များကို ဖတ်မလို့ အဲဒါက အတိတ်က ပညာရှိ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာမွန်ပဲ မိသားစု စီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် အရမ်း အကျိုးရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ် အနာဂတ်ကျရင် သခင်မလေး ဖြစ်တဲ့ ငါက မိသားစုရဲ့ ကြီးမားတဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမှာလေ"
ဝမ်ရှိုကျဲ့ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုစာအုပ်မှာ ကောင်းမွန်ပြီး ဉာဏ်ပညာ ပါသော စကားများစွာ ပါဝင်ကာ မိသားစု၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် စံပြ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဒီကောင်မလေးတွင် ရည်မှန်းချက် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေးပုံ ရလေသည်။
ထို့နောက်... ထိုဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်မှ ကောင်မလေးကလား။ သူမက စတင် ဖတ်ပြလေသည်။
"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မိန့်ဆိုခဲ့တယ်... ကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲတာက လတ်ဆတ်တဲ့ အစားအစာ အနည်းငယ်ကို ချက်ပြုတ်တာနဲ့ တူတယ် တဲ့... မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မိန့်ဆိုခဲ့တယ်... အိမ်ထောင်ပြုတဲ့ အခါ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းတဲ့ ဇနီးကို ယူသင့်တယ် တဲ့... ခင်ပွန်း ဆိုတာက ဇနီးသည်ရဲ့ လမ်းပြတဲ့... ဇနီးသည်က သားသမီးတွေရဲ့ လမ်းပြတဲ့..."
ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်
ဝမ်ရှိုကျဲ့ ယခုလေးတင် နှစ်ခါလောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အသံက ဘာလို့ နည်းနည်း လွဲနေတာလဲ။
ထို့နောက် သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ... ထိုဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်မှ ကောင်မလေးက ခေါင်းယမ်းရင်း စာဖတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ ကောင်မလေး ဝမ်လိချီက မျက်လုံး တစ်ဝက် မှိတ်ထားပြီး ကြက်ပေါင် စားရင်း နားထောင်နေကာ တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းယမ်းဟန် ဆောင်နေလေသည်။ ထို့နောက် နားထောင်ရင်းနှင့် သူမသည် ပါးစပ်ထဲတွင် ကြက်ပေါင် ကိုက်လျက် အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။
သူမ အိပ်ပျော်သွားတာလား။
ပြီးတော့ တစ်ခါတလေ ကြက်ပေါင်ကို တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သေးတယ်လား။
ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေသေးသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဘဝကို ပျော်မွေ့နေပုံ ရလေသည်။
ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး နွေလယ်ခေါင်ကြီးတွင် ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ ရေခဲရေ တစ်ပုံးဖြင့် လောင်းချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ကြိုးကြိုးစားစား စာဖတ်တာ….
ဒါက ဝမ်လိချီရဲ့ ကြိုးကြိုးစားစား စာဖတ်တယ် ဆိုတာပဲ….
ဒီကလေးက ဒီထက် ပိုပြီး အသုံးမကျ ဖြစ်နိုင်ဦးမလား…
သူမက အသုံးမကျတော့ဘူး….
သူမကို သတ္တုတွင်းကို လွှတ်လိုက်…..
ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဝမ်လိချီအား သူ၏ ရှေ့တွင် ဆက်လက် လှည့်လည်သွားလာခွင့် ပြုထားပါက သူ၏ အသက် သက်တမ်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လျော့ကျသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
သူ တကယ်ကို ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။
ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မြက်မိုးတဲ ဘေးမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး လက်ကို နောက်ပစ်ကာ မဏ္ဍပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။
စာဖတ်နေသော အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်မှ ကောင်မလေးမှာ မျက်စိရှင်လေသည်။ သူမသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ယခင်က မြင်ဖူးပုံ ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာပြီး အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။
"ဝမ်ကျွမ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့ခွဲ ဆွေမျိုးများနှင့် အိမ်ငှားလယ်သမား မိသားစုများမှ လူငယ်များသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရောက်လာကြောင်း ကြားသောအခါ အားလုံး မှင်တက်သွားကြပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။
"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"မင်းတို့ အားလုံး ထနိုင်ပါတယ်"
ဝမ်ရှိုကျဲ့က နူးညံ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါက လိချီ ဘယ်လိုနေလဲ ဆိုတာ လာကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ အို... ဒီကလေးက မနက်စောစောစီးစီး ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နေရတာလဲ"
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။
ဝမ်ကျွမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး သူမက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မလေးက... သခင်မလေးက မနေ့ညက စာဖတ်ဖို့ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ နေခဲ့လို့ပါ ဒီမနက်လည်း ဝိညာဉ် လယ်ကွင်းက အိမ်ငှားလယ်သမားတွေအတွက် ဝိညာဉ်ကြွက်တွေကို ဖမ်းပေးဖို့ စောစော ထခဲ့ရလို့ သူ ပင်ပန်းနေမှာပါ"
"မင်းနာမည်က ဝမ်ကျွမ်လား ငါ့ကို သိလို့လား"
ဝမ်ရှိုကျဲ့က အရေးမစိုက်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မျိုး... မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ပြန်လည် ဖြေကြားရရင်..."
ဝမ်ကျွမ်က ရိုးသားစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ကျွန်မ မျိုးနွယ်စု ကျောင်းမှာ ရှိတုန်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို မြင်ဖူးပါတယ်"
မျိုးနွယ်စု ကျောင်း
အင်း... ၎င်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အတွင်းပိုင်း ကျောင်း ဖြစ်သည်။ မိသားစု၏ တိုက်ရိုက် မျိုးဆက်များ အပြင် မိသားစု အစေခံများ၏ ကလေးများနှင့် အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်များမှ ပိုမို ထူးချွန်သော ကလေးများ အားလုံး မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားနိုင်လေသည်။ သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းရှိ ကျောင်းသား အများစုမှာ အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်များမှ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပြီး တိုက်ရိုက် မျိုးဆက်များမှာ ထိုမျှလောက်သာ ရှိလေသည်။
အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်များမှ ကလေးများသည် ၎င်းတို့၏ ပညာရေးတွင် တစ်စုံတစ်ရာ အောင်မြင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ အနက် ထက်ဝက်ကျော်သည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ လုပ်ငန်း အသီးသီးသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျောရိုးများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ထူးချွန်သော အရည်အချင်း ရှိသူများသည် အသက်အရွယ်နှင့် အတွေ့အကြုံအရ မန်နေဂျာများ၊ အဓိက မန်နေဂျာများ စသည်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။
"အင်း... မင်းရဲ့ ပညာရေးမှာ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ မင်း ကြိုးစားအားထုတ်မှု အများကြီး လုပ်ခဲ့ရမှာ သေချာတယ် ဆက်လုပ်သွားပါ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ကဏ္ဍစုံမှာ အရည်အချင်း ရှိတဲ့သူတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်"
ဝမ်ရှိုကျဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ မျိုးနွယ်စု တစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်အတွက် အရည်အချင်း ရှိသူများမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လေသည်။
အဓိက အထက်တန်းလွှာ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ပညာရေး ရှိခြင်းမှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လေသည်။ စာအနည်းငယ်ကိုပင် မမှတ်မိနိုင်ပါက မည်သို့ တာဝန်ယူနိုင်မည်နည်း။
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ ချီးကျူးမှုနှင့် မှတ်မိမှုကို ရရှိလိုက်သဖြင့် ဝမ်ကျွမ်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲသွားပြီး သူမက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
"ဝမ်ကျွမ် သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်"
ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဝမ်လိချီဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။
"ဝေါင်း"
ကျားပေါက်လေး ဟွားဟွား သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ယခင်က မမြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်း၏ သားရဲ ဗီဇ အရ ဤလူသားမှာ အန္တရာယ် ရှိကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် ဝမ်လိချီ၏ အရှေ့တွင် ဝင်ရပ်လိုက်လေသည်။
၎င်းက ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ကြောင် တစ်ကောင်ထက် သိပ်မကြီးသဖြင့် တောင်တန်းများတွင် ဟိန်းဟောက်နေသော ကျား တစ်ကောင်၏ ဩဇာတိက္ကမ ရှိသော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိပေ။
ဤဟိန်းဟောက်သံက ဝမ်လိချီကို နိုးသွားစေပြီး သူမက ကျားပေါက်လေး၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကာ ဆူပူလိုက်သည်။
"ဟွားဟွား နင့်ကို ငါ ဘယ်နှခါ ပြောရမလဲ ငါ စာဖတ်နေတုန်း ဆူဆူညံညံ မလုပ်နဲ့လို့ နင် ငါ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေတာ သိလား"
ကျားပေါက်လေးမှာ မတရား ခံရသည့် ပုံစံဖြင့် ကာကွယ်ရန် အကြိမ်အနည်းငယ် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။
"အို... နင်က ကြီးလာပြီမို့ ပြန်ပြောရဲနေပြီပေါ့ ဟဲဟဲ... ရွှေတာရာ ငါးခု... မဟုတ်ဘူး... ဆယ်ခု နှုတ်မယ်"
ဝမ်လိချီက မှတ်စုစာအုပ်ငယ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
"အင်း... ဟွားဟွား နင် အခု ငါ့ကို ရွှေတာရာ ခြောက်ရာ အကြွေး တင်နေပြီ မှတ်ထား... ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ပြီး နင့်အကြွေးတွေ ကြေအောင် ကြိုးစား"
ကျားပေါက်လေး ဟွားဟွား မှာ စိတ်ပျက်နေပုံ ရလေသည်။ ဘယ်လိုလုပ် အကြွေး ဒီလောက် များသွားရတာလဲ။ ၎င်းသည် အရေအတွက်ကိုပင် မရေတွက်နိုင်သော်လည်း အလွန် များပြားကြောင်းကိုတော့ သိလေသည်။
ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လိမ်သွားလေသည်။
ငယ်ရွယ်သော သားရဲ တစ်ကောင်ကို ဒီလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်တာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား။
ကျားများသည် အလွန် ဉာဏ်ကောင်းကြပြီး အရွယ်ရောက်၍ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး သွက်လက်ကာ သာမန် လူသားများထက် မနိမ့်ကျပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို လူသား သားရဲ လေ့ကျင့်ရေးဆရာ တစ်ဦးက လေ့ကျင့်ပေးပါက ၎င်းတို့သည် စာရေးစာဖတ်ပင် တတ်မြောက်နိုင်လေသည်။
သားရဲ တစ်ကောင်သည် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းသည် အလွန် ကောက်ကျစ်ပြီး လူသားများနှင့် နည်းလမ်း ပေါင်းစုံဖြင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြလေသည်။ အချို့သော ပဉ္စမအဆင့် သားရဲများသည် လူသား စကားကိုပင် ပြောဆိုနိုင်ကြလေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤလောကရှိ သားရဲများသည် သာမန် မဟုတ်ကြဘဲ ၎င်းတို့သည် တောရိုင်း မိစ္ဆာကောင်များ သက်သက် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ရှိုကျဲ့ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ညည်းညူနေစဉ်မှာပင် ဝမ်လိချီက မျက်လုံးထောင့်မှ လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒါက... စတုတ္ထဦးလေး... သူမ အိပ်မက် မက်နေတာလား။
ရုတ်တရက် သူမသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်ကာ သူမ၏ ဖောင်းမို့နေသော မျက်နှာလေး ဖြူရော်သွားလေသည်။
"စတုတ္ထဦးလေး ဘာလို့... ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"
အခြားသူများ အရှေ့တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူမကို အရှက်ခွဲမည် မဟုတ်ပေ။ သူက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဦးလေးက ခြံကို ကိစ္စ တချို့ လာလုပ်ရင်းနဲ့ သမီးကိုပါ ဝင်ကြည့်တာလေ"
သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး သမီး အလုပ် သေချာ လုပ်နေတာပဲ"
"အင်း... အင်း... သာမန်ပါပဲ"
ဝမ်လိချီက စကားထစ်သွားပြီး သစ်သား ကုလားထိုင်ကြီးကို အလျင်အမြန် သုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"စတုတ္ထဦးလေး ထိုင်ပါဦး သမီးရဲ့ မကြာသေးမီက အလုပ်နဲ့ ပညာရေး အကြောင်း ဦးလေးကို အစီရင်ခံပါ့မယ်"
ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သစ်သား ကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ဟင်
ဒီကုလားထိုင်က တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်အောင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပေမယ့် အိပ်ချင်စိတ်ကိုတော့ ဖြစ်စေတယ်။ သူ၏ စာကြည့်ခန်းအတွက် တစ်လုံးလောက် ယူသွားလို့ ရတယ်။ နေ့လယ်စာ စားချိန်မှာ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် သောက်ပြီး တစ်ရေးလောက် အိပ်ရင် ကောင်းမှာပဲ။
လိချီက ဘဝကို ဘယ်လို ပျော်မွေ့ရမလဲ ဆိုတာ တကယ် သိတာပဲ။
"အားလုံး ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရောက်နေတာလေ အကင်တွေ အမြန် ယူလာခဲ့"
ဝမ်လိချီက လှည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ရှောင်ဆန်းကျစ် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကြွက် တစ်ကောင်... မဟုတ်ဘူး... နှစ်ကောင်... မဟုတ်ဘူး... သုံးကောင် ပြင်ဆင်လိုက် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် မြည်းစမ်းဖို့ ကင်လိုက်"
သူမ သုံးကောင် ဟု ပြောလိုက်သောအခါ သူမက သွားကြိတ်လိုက်ရာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရန် မည်မျှအထိ အကုန်အကျ ခံရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြသနေလေသည်။
ဝမ်ရှိုကျဲ့က မငြင်းဆန်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဤကောင်မလေးသည် လူကြီးသူမများကို ရိုသေရမည်ကို သိရှိသဖြင့် သူမ သဘောအတိုင်း လုပ်ခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။
သူ တစ်ရေးလောက် အိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံးအတွက် စီစဉ်နေခဲ့သဖြင့် နှစ်ရက်လုံးလုံး မအိပ်ရသေးပေ။ သူ၏ ခွန်အားမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသေးလေသည်။
ဒီကုလားထိုင်က တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ။
သူ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ရာ နာရီဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။
သူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ အများကြီး အမောပြေသွားပြီး သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ အရသာရှိသော အကင်နံ့ တစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေသည်။
"စတုတ္ထဦးလေး နိုးပြီလား မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီပေါ့"
ဝမ်လိချီက သူ့ကို မြှောက်ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျောနှင့် ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးကာ ဂရုစိုက်တတ်သော သမီးလေး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
ထို့နောက် သူမက ဝိညာဉ်ကြွက် အကင်ကို တည်ခင်းပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေသဖြင့် မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရာ အရသာမှာ ကောင်းမွန်ပုံ ရပြီး အသားမှာ နူးညံ့ကာ ကျောက်စိမ်းဖြူဆန်နှင့် ဆင်တူသော ရနံ့ တစ်ခု ရှိလေသည်။
တစ်ခု စားပြီးနောက် သူ မဝသေးသဖြင့် ဒုတိယ တစ်ခုကို ယူရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်လိချီလည်း တစ်ခု စားပြီးသွားပြီး ဒုတိယ တစ်ခုကို အလျင်အမြန် စတင် စားနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ဝမ်ရှိုကျဲ့ မှင်တက်သွားလေသည်။ ဒါဆို ကင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကြွက် သုံးကောင်က သူ့အတွက်ချည်းပဲ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ပြီးတော့ ကောင်မလေး... ခုနကတင် အကင်တွေ အများကြီး စားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူ၏ အကြည့်အောက်တွင် ဝမ်လိချီ စားနေသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို သူမ၏ မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ကြည့်ကာ အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပုံ ရလေသည်။ စတုတ္ထဦးလေးအတွက် တစ်ကောင်က မလုံလောက်ဘူးလား။ထို့နောက် သူမက စိတ်ကို ခိုင်ခိုင်ထားကာ ရှေ့လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြဲပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ဝေမျှပေးလိုက်လေသည်။
"ကျေးဇူးပဲနော်"
ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အယ်လ်ပါကာ ကောင်လေးတွေ မြောက်မြားစွာ ပြေးလွှားသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
...
လျှို့ဝှက် ဂူတစ်ခု အတွင်းတွင်
ဝမ်ရှောင်ဟန်သည် ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံး အဆင့်တွင် ရှိနေလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်များဖြင့် ဆူပွက်နေပြီး သူ၏ ချွေးပေါက်များ ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ မြူခိုးကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက သူ့ကို ရစ်ပတ်သွားလေသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မြူခိုးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ပြန်လည် စုပ်ယူသွားလေသည်။
သူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ရာ အားကောင်းပြီး ထက်ရှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။
"ငါ လုပ်နိုင်ပြီ ငါ ဝမ်ရှောင်ဟန် အောင်မြင်သွားပြီ"
သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာလေသည်။ နှစ်နှစ်ဆယ်... အပြည့်အဝ နှစ်နှစ်ဆယ် ကြာခဲ့ပြီ။
ငွေကြေး အမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကျရှုံးခဲ့ရကတည်းက သူသည် မိသားစု၏ အပြစ်သား တစ်ဦး ကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှ စ၍ သူသည် မိသားစုအတွက် ကျောက်စိမ်းဖြူ သစ်ခွ ဝိညာဉ်ဆန်များကို စိုက်ပျိုးရင်း ကြီးပွားတိုးတက်ရေး ခြံတွင် တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ခဲ့လေသည်။
ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဂူကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း သိသာထင်ရှားသော အသွင်ပြောင်းမှု တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အဆင့် အတွင်း အံ့မခန်း ဝိညာဉ် အသိစိတ် ကြိုးမျှင်လေး တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်လေသည်။ ဤဝိညာဉ် အသိစိတ် ကြိုးမျှင်လေးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့မခန်း အသုံးဝင်မှုများစွာ ရှိလေသည်။
ထို့အပြင် ဝိညာဉ် အသိစိတ်ဖြင့် သူသည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက် ပါရှိသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်လက်နက် မပါရှိသူထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လေ့ ရှိသည်။
မကြာမီ သူသည် သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောရန် ရိုသေစွာ ရေချိုးလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ကြမ်းတမ်းသော ပိတ်ကြမ်း အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝမ်ရှောင်ဟန်သည် လျှို့ဝှက် သိုလှောင်ရေး ဂူမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
ဤအချိန်တွင် လုံယန်၊ ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဝမ်လိချီ တို့ အားလုံးသည် ဂူပေါက်ဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။
ဝမ်ရှောင်ဟန် နေရောင်ခြည် အောက်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သူ၏ တက်ကြွမှုများ ပြည့်လျှံနေပြီး သူ၏ မျက်နှာ အသားအရည်မှာ ကလေးငယ် တစ်ဦးကဲ့သို့ ပန်းရောင်သန်းနေကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သိမ်းငှက် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထက်ရှနေလေသည်။
ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို အံ့ဩလေးစားစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲမည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
သူ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။
ဝမ်ရှိုကျဲ့သည်လည်း အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပျံဝဲနေလေသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျဆင်းနေခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အကူအညီဖြင့်သာ သီသီလေး ရပ်တည်နေနိုင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းသည် ပါးလွှာသော ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ မစော်ကားရဲဘဲ အချိန်တိုင်း သတိထားနေခဲ့ရကာ ၎င်းတို့၏ အမြီးကို ကုပ်၍ နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရလေသည်။
ဘာကြောင့်လဲ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မိသားစုထဲမှာ ဘိုးဘေး မရှိလို့ပဲ။
တခြားသူတွေက မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရင်တောင် မင်း ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူးလေ။ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ဘိုးဘေးလုံယန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားခိုင်းလို့မှ မရတာ။
စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ပြောရရင် တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ။
နှစ်စဉ် ကျင်းပတဲ့ ဆောင်းဦးနဲ့ ဆောင်းရာသီ အမဲလိုက်ပွဲတွေ အကြောင်း မပြောနဲ့ဦး... သူတို့က ပြင်ပ နယ်မြေရဲ့ အစွန်အဖျားမှာပဲ လှည့်လည်သွားလာရဲပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပြေးလာရတာ။ အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ရင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ခေါင်းနဲ့ ဝင်တိုက်မလို့လား။
မကြာသေးမီက ချန်ဖန်ကျယ်က သံကျောကုန်း တောဝက်သား အချို့ ပို့ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီ သားရဲကို မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်က ရှာတွေ့ပြီးနောက် ချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးက အမဲလိုက်ခဲ့တာပါ။
ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို ဝမ်မျိုးနွယ်စုက စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတယ်။ အမဲလိုက်ဖို့ ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ပါး မရှိဘဲနဲ့ ဒုတိယအဆင့် ထိပ်တန်း သားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်း အန္တရာယ် များပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကိစ္စတွေက မတူတော့ပါဘူး။
မကြာခင်မှာပဲ ဘိုးဘေးလုံယန်ဟာ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မိစ္ဆာ စွမ်းအင်တွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်တော့မှာပါ။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တဖြည်းဖြည်း ကုသဖို့ ဖန်ဆင်းခြင်း ဆေးလုံးကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူမဟာ သူမရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပါလိမ့်မယ်။
သို့သော် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် အမြဲတမ်း အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်သင့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသုံးမပြုသင့်ပေ။
ယခုအခါ ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ပုံမှန် ဘိုးဘေး တစ်ပါး ဖြစ်သော အဘိုး ဝမ်ရှောင်ဟန် ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်တွင် မဟာဗျူဟာမြောက် ချထားမှုများကို ပိုမို ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ လျင်မြန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ခြေလှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အဘိုးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"
ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဝမ်လိချီ တို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို ဂုဏ်ပြုရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ အသံများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ဤသည်မှာ မည်သည့် ဝိညာဉ်အဆင့် မိသားစုအတွက်မဆို ဝမ်းသာစရာ အချိန်အခါ ပင်ဖြစ်သည်။
ဘိုးဘေးလုံယန်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ကြယ်ရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးများထဲတွင်ပင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်နေလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ဤမိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် ရုန်းကန်နေခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
မိသားစုသည် ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် ငွေကြေး အမြောက်အမြားနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု အများအပြားကို သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ရသည်။
ယင်မိစ္ဆာ၏ နှိပ်စက်မှုကြောင့် သေချင်စိတ် ပေါက်သည်အထိ ခံစားနေရသော ဘိုးဘေးလုံယန်သည် သေရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသာ သေဆုံးသွားပါက ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ဆက်ခံမည့်သူ မရှိတော့ဘဲ တစ်ခုတည်းသော ရလဒ်မှာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။
ငါတို့ရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ကြီးပွားတိုးတက်ရမယ်။
ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းပြသော ရမ္မက်များဖြင့် တောက်လောင်နေလေသည်။ အဘိုး၏ အောင်မြင်သော အဆင့်တက်မှုနှင့်အတူ သူ၏ လုံခြုံမှု ခံစားချက်မှာ ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာရုံသာမက။
လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ အဆုံးသတ်မှာလည်း နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။