လေလွင့်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားတိုက်၊ ကျန်းယန်စီရင်စု

ဤနေရာကို စည်ပင်ဝပြောသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းက ဟုန်ကျယ်မှ အင်ပါယာမင်းဆက်၏မြို့တော်ဆီသို့ သွားရာလမ်းတွင် ပထမဆုံးတွေ့ရသည့် သိသာထင်ရှားသော အရွယ်အစားရှိသည့် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။

ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျစ်ယန်က မရေမတွက်နိုင်သော အချိတ်အဆက်များကိုရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ လမ်းကြောင်းတွင်တံဆိပ်တုံးများ အပြည့်နှိပ်ခံခဲ့ရကာ၊နောက်ဆုံးမှ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အရှေ့နဂါးဘုရင် ချန်ထားခဲ့သော အဆက်အသွယ်သာမရှိခဲ့ပါက၊ နတ်ဘုရားတိုက်ကြီး၏အုပ်ချုပ်ခြင်းနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒေသခံမြေစောင့်မသေမျိုး၏ စေ့စေ့စပ်စပ်စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

အခြားသူများအတွက်မူ မိမိ၏ကိုယ်ကျင့်တရား ဖြူစင်နေသမျှ ကြောက်ရွံ့စရာမလိုကြသဖြင့်၊ မိမိတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင် ကျစ်ယန်က သူတို့ ဟုန်ကျယ်မှလာကြောင်းကို ထုတ်ဖော်မပြောလိုသေးဘဲ၊ သတင်းအချက်အလက်များကို လျှော့ချပြောဆိုကာဖြစ်လာနိုင်သော ပြဿနာများကို ရှောင်လွှဲရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ငါတို့ ရောက်ပြီ။"

ကျစ်ယန်က ရထားလုံး၏လိုက်ကာကို မတင်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်အဖော်ပြုပေးခဲ့သော မြင်းပုလေးကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဦးညွှတ်လိုက်၏။

ထို့နောက်မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်မှေးကာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော လူငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းယီက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့က အနည်းငယ်အေးစက်ပြီး အလှမ်းကွာဝေးနေသလို ဖြစ်နေခဲ့၏။

မြင်းပုလေးက ၎င်း၏အမြီးကို အသာအယာယမ်းနေခဲ့သော်လည်း ထိုမျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသောအခါ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး ကျစ်ယန် နှင့် ရှန်းယီကြား အပြန်ပြန်အလှန်လှန်ကြည့်လိုက်ကာ၊နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်ပေါ်တွင် အကြည့်ရပ်တန့်သွားသည်။

ယခင်က နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့သောလူငယ်က ကျန်းယန်စီရင်စုသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဤကဲ့သို့ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော လူသတ်လိုသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူပြဿနာရှာရန် တမင်တကာ ရောက်လာခြင်းလားဟုပင် တွေးထင်စရာဖြစ်သွားစေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ရှန်းယီက ၎င်းကို လျင်မြန်စွာသတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ခံစားချက်များကို အလျင်အမြန်ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

ခဏကြာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မြင်းပုလေးက ၎င်း၏အမြီးကို ပြန်လည် ယမ်းခါလာသည်။

ရည်ရွယ်ချက်မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားကို ထောက်ရှုလျှင် ကျန်းယန်တွင် ပြဿနာဖန်တီးရန်မှာခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦး ဆင်းသွားသည်နှင့်၊ ၎င်းက လာရာလမ်းတစ်လျှောက်ရထားလုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာဆွဲကာ ပြန်လှည့်သွားတော့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ကျစ်ယန်က နားမလည်နိုင်စွာကြည့်လိုက်၏။ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူက စိတ်ခံစားမှုအပြောင်းအလဲများအပေါ် အလွန်အကဲဆတ်ပြီး၊ သူကလည်း ရှန်းယီ၏ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ရှန်းယီက ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းအနည်းငယ်ကိုက်လာသဖြင့် နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပါသည်။

အခြေအနေက သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးနေ၏။

မသေမျိုးခုံရုံး နှင့် အင်ပါယာမင်းဆက်တို့ကြား အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုများအကြောင်း သူ ကြားဖူးသော်လည်း၊၎င်းတို့ ဤမျှနီးကပ်စွာဆက်စပ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူများက အချိန်မရွေး တက်လှမ်းနိုင်ပြီး၊အထက်မှ မသေမျိုးများသည်လည်း အလိုရှိသည့်အချိန်တိုင်း ဆင်းသက်နိုင်ပေသည်။

မြင်းတစ်ကောင်တောင်းဆိုရန် အင်ပါရီယာမြင်းဇောင်းသို့ သွားရန် မသေမျိုးအမိန့်စာကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုကျစ်လင်က သေမျိုးလောကသို့ ဆင်းသက်ရန်စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေအလွန်များသည်။

ရှန်းယီက သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မသေချာသော်လည်း၊ အဆိုးဆုံးကိုသာ တွေးထားလိုက်၏။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးက ဟုန်ကျယ်သို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားပါက၊ ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို တိုက်ရိုက်ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ သိရန်အလို့ငှာ၊ သူက မသေမျိုးရာထူးကို လက်လွှတ်ရမည့်အန္တရာယ်ကိုပင် စွန့်စားရန်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ဟုန်ကျယ်၏အနာဂတ် ပြဿနာများကို ယာယီ ဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် မြင်းဇောင်းတာဝန်ရှိသူ ရာထူးတစ်ခုကို အသုံးချလိုက်ရခြင်းက သေချာပေါက် ထိုက်တန်မှုရှိသော အလှဲအလယ်တစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယီက ကျစ်လင်အား ထိန်းချုပ်ကာ မြင်းဇောင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန်ဟူသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကျောက်စိမ်းဖြူကြံ့တံဆိပ်တုံးကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့၏။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ကျစ်လင်ထံမှ အခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာရရှိပါက၊ သူမကို သတ်ပစ်ရန် သူ တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ပြဿနာ နှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ပထမအချက်၊ ကျစ်လင်၏ တုံ့ပြန်မှုက အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိအောင်ပြည့်စုံလွန်းနေသည်။

ဒုတိယအချက်ကတော့...

၎င်းက စိတ်ကူးယဉ်တစ်ခုသာဖြစ်သည်လော ဆိုသည်ကို ရှန်းယီ မသေချာသော်လည်း၊ ကျောက်စိမ်းဖြူကြံ့မသေမျိုးတံဆိပ်တုံးက ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ထိတ်လန့်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဒေါသထွက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် မသေမျိုးတစ်ပါး၏စွမ်းအင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊မိမိ၏သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အခြားသူ၏ထိန်းချုပ်ခံရသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို သူမ မခံစားရဘဲအရှက်ရမှုကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။

နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကျင့်ကြံခဲ့ရသော ရှန်းယီအတွက် နှစ်တစ်သိန်းကြာအချိန်ယူခဲ့သည့် ကြီးမားလှသောအပြောင်းအလဲများကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

ကျစ်လင်က မသေမျိုးခုံရုံးတွင် ရှိနေခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်သိန်းအပြည့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူမက ဟုန်ကျယ်ရှိမရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများထက်များစွာကျော်လွန်တိုးတက်နေခဲ့ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မမှီနိုင်သောအဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"မြို့ထဲ ဝင်ကြတာပေါ့၊ ငါ ကြိုပြီး အကြောင်းကြားထားပြီးပြီ။"

ကျစ်ယန်က ခရီးစဉ်စာရွက်စာတမ်းကို မြို့စောင့်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ ကောင်းကင်နယ်ပယ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော ဤသာမန်သေမျိုးမြို့စောင့်သည် မည်သည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်မှမပြသဘဲ စာရွက်စာတမ်းကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့ကိုဖြတ်သန်းသွားခွင့်ပြုရန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ရှန်းယီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ မြို့စောင့်၌အင်ပါယာမင်းဆက်၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့တော်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် သွားလာနေသောလူများဖြင့် စည်ကားနေပြီး၊ အများစုမှာ သာမန် သေမျိုးများသာဖြစ်သော ယခင် မဟာချန်နိုင်ငံနှင့် ဆင်တူနေပါသည်။

တစ်ခါတစ်ရံကျင့်ကြံသူများ ဖြတ်သွားတတ်သော်လည်း ဒေသခံများက ၎င်းကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏အကြည့်များတွင် အကြောက်တရားများမတွေ့ရဘဲ အများအားဖြင့် အားကျရုံသာဖြစ်သည်။

လမ်းမပေါ်တွင် ဆော့ကစားနေသော ကလေးများပင်လျှင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဝင်တိုက်မိခဲ့သေး၏။

ထိုကျင့်ကြံသူက ပြုံးရုံသာပြုံးပြီး ကလေးကို ထူပေးကာ၊ ကလေး၏မိဘနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် လျှောက်သွားတော့သည်။

...

ရှန်းယီက အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အရှေ့နဂါးဘုရင်က အဘယ်ကြောင့် ဟုန်ကျယ်၏လက်ရှိအခြေအနေကို မကျေနပ်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို နားလည်သွားပါသည်။

နတ်ဘုရားတိုက်ကြီးရှိ အခြေအနေများကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက်၊ ဟုန်ကျယ်သို့ ပြန်သွားခြင်းက အရာရာတိုင်းကို အမှန်တကယ်ပင်အချိုးမကျမှားယွင်းနေသည်ဟု ထင်ရစေသည်။

"ဧကရာဇ်ချီ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့နေရာက သေမျိုးတွေကို အသက်ငါးရာသက်တမ်း ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။"

ကျစ်ယန်က သူ့လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ခံစားချက်အနည်းငယ်ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါရမ်းရင်း "အသက်ရှည်ရှည်နေရပြီးအများကြီးမြင်တွေ့လာရတဲ့အခါ ကျင့်ကြံသူတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ မွေးရာပါအကြောက်တရားတွေက သဘာဝအလျောက်လျော့ကျသွားတာပါပဲ။" ဟု ဆိုသည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် လမ်းဘေးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာလှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူ၏မူလဆန္ဒမှာ နှစ်သုံးရာခန့်ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ရန်နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရုံသာဖြစ်သည်ကို မည်သူများ မှတ်မိပါသေးသနည်း။ တစ်နည်းဆိုရသော်၊သူက အစကတည်းက ဘိုင်ယွင်ခရိုင်အစား အင်ပါယာမင်းဆက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့သာ ကူးပြောင်းလာခဲ့မည်ဆိုပါက၊သူ၏ဆန္ဒကို ပြည့်ဝရန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်နေစရာလိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး ရပ်တန့်နေစဉ်၊ညာဘက်ပခုံးကို ဖော်ထားသော နွမ်းပါးသောကျင့်ကြံသူ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက လမ်းဘေးရှိ တံခါးတစ်ချပ်ကိုညင်သာစွာခေါက်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာယဉ်ကျေးသောစကားအချို့ ဆိုလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုအခါ အဘွားအိုတစ်ဦးက သူ့အား ပေါက်စီအိတ်တစ်အိတ် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှန်းယီ၏မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပါသည်။

ယခုလေးတင်မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူ၏အတိတ်ဘဝ အတွေ့အကြုံများကြောင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လက်ခံနိုင်စရာရှိသည်ဆိုလျှင်ပင်...

သူ့အတွက်ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟုခံစားရစေနိုင်သည့် ကြီးမြတ်သောကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လမ်းမပေါ်တွင်အစာတောင်းစားရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်နေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေတော့သည်။