← Chapters

လေလွင့်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ၂

Vol. 94 Ch. 939

လေလွင့်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ၂

Vol. 94 Ch. 939

ဒီလိုနယ်ပယ်မျိုးကိုရောက်နေတာတောင် စားဖို့သောက်ဖို့ လိုသေးတာလား။

"သူက ပေါက်စီတောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဧကရာဇ်ချီကို တောင်းနေတာပါ။"

ကျစ်ယန်က တိုးညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်၏။

ထို နွမ်းပါးသောကျင့်ကြံသူဘုန်ကြီးက ပေါက်စီကို ကျေနပ်အားရစွာမျိုချလိုက်ပြီး၊ တစ်လုတ်ချင်း ဝါးစားရင်း ၎င်းတွင်တွယ်ကပ်နေသော အဝါရောင် မြူခိုးပါးပါးလေးများကိုပါအတူ မျိုချလိုက်သည်။

စားသောက်ပြီးနောက် သူက သူ၏အသွင်အပြင်ကို သပ်ရပ်အောင်ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ပိတ်ထားသော တံခါးကို ထပ်မံဦးညွှတ်ကာ လှည့်ကာထွက်ခွာသွားသည်။

"ဟူး..."

ရှန်းယီက ဤ မသေမျိုးခုံရုံးဟုခေါ်သော နေရာအပေါ် ရုတ်တရက် အတော်လေးအထင်ကြီးသွားမိသည်။

လက်ရှိပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာမျိုးတွင် အလုပ်တစ်ခုရှာလုပ်ခြင်းကလည်း မဆိုးလှဟု ထင်ရသည်။

ဤသို့တွေးရင်း သူက ကျစ်ယန်နောက်သို့ လိုက်ကာ မြို့စွန်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့၏။

...

မြို့စွန်ရှိ ဘုရားကျောင်းငယ်တစ်ခုဝယ်..

တောက်ပစွာဝတ်ဆင်ထားသော မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအို နှစ်ဦးက ကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားစားပွဲတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာပြီး ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် ချထားလိုက်သည်။

ထိုစားပွဲနောက်တွင် လူတစ်စုက စနစ်တကျ တန်းစီနေကြ၏။

သာမန်သေမျိုးများမြို့ထဲဝင်ရန် လမ်းပြတစ်ဦးသာ လိုအပ်သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ...

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင်၊ မသေမျိုးခုံရုံးတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအချို့ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ခွဲခြားဆက်ဆံခံရမည့် အရာတစ်ခုလို ရှန်းယီခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုမသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအို နှစ်ဦးက ၎င်းတို့၏ဘိုးဘေးမျိုးဆက် ဆယ့်ရှစ်ဆက်တိုင်အောင် စစ်ဆေးလိုပုံရသည်။ အနည်းငယ်မျှအပြစ်အနာအဆာရှိသူ မည်သူ့ကိုမဆို စူးစမ်းလေ့လာသောအကြည့်များဖြင့်ကြည့်ရှုကြသည်။

နဝ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် မှစ၍ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်အထိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူတို့ထံမှပြုံးရောင်သန်းသည့် အကြည့်ကိုပင် မရရှိခဲ့ကြပေ။

"မင်းတို့ဆန္ဒအလျောက် သတင်းပို့ရင် လစ်လပ်နေတဲ့နေရာတစ်ခုရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ပြီးမြို့ထဲဝင်လို့ မြေစောင့်မသေမျိုးက ဖမ်းမိသွားရင်တော့ ရှင်းပြဖို့သိပ်လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

"မသေမျိုးခုံရုံးနဲ့ အင်ပါယာမင်းဆက်တို့က ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ပူးတွဲအုပ်ချုပ်ကြတာ။ မြေစောင့်မသေမျိုးဆီမှာ နာမည်စာရင်းသွားပေးလိုက်ရုံနဲ့၊သူက ကျန်းယန်စီရင်စုသခင်ဆီကို အကြံပြုပေးဖို့သဘာဝအလျောက် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ကျယ်၏သခင်တစ်ဦးအနေနှင့် ယခု မြေစောင့်ဘုရားကျောင်းဆောင်တစ်ခုရှေ့တွင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် တန်းစီနေရခြင်းကြားမှ ကွာဟချက်မှာဖော်ပြ၍ပင်မရနိုင်ကြောင်းကို သိထားသဖြင့် ကျစ်ယန်က တိုးညှင်းစွာရှင်းပြလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့က အပြင်လောကသို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအနေဖြင့် အနည်းငယ် အဆင်မပြေမှုကို သည်းခံရပေလိမ့်မည်။

"တာအိုနယ်ပယ် လား။"

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအို နှစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင်ခေါင်းမော့လာကြပြီး၊ သူတို့ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ၊ စားပွဲပေါ်ရှိကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်လိုက်၏။

"နန်ယန်ဂိုဏ်း လား။"

"နာမည်သိပ်မကြီးတဲ့ နေရာငယ်လေးတစ်ခုပါ။"

ရှန်းယီက ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရသည်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပေ။

"ဒါဆို လေလွင့်မသေမျိုးပေါ့။ သဘာဝပါရမီနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ကျင့်ကြံခြင်းရှိသူတစ်ယောက်က တကယ်ကို လောကကြီးထဲကိုထွက်လာတာပဲ။"

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုများက ရိုးသားစွာပြုံးလိုက်ပြီး လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ၊တိမ်တိုက်တွေကိုဖန်တီးပြီး မိုးရွာသွန်းစေနိုင်လား။"

တာအိုပေါင်းစည်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းပြီးသူတစ်ဦးသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် မသတ်မှတ်တော့ဘဲ လေလွင့်မသေမျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရကာ၊မသေမျိုးခုံရုံးသို့ ပူဇော်သက္ကာရများကို ခံစားခွင့်ရှိသည်။

"..."

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တကယ်တမ်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ အမှန်တကယ်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်၊ သို့သော်သူ ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်က မည်းမှောင်နေသောတိမ်တိုက်များနှင့်အတူ သွေးမိုး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမိုးများသာ ဖြစ်ပါသည်။

ဤအဘိုးအိုနှစ်ဦးက ကပ်ဘေးဒုက္ခများ ဆောင်ကြဉ်းပေးမည့်သူကိုရှာဖွေနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။

ထို့ကြောင့် သူညင်သာစွာ ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုက စိတ်ပျက်မသွားဘဲ ဆက်မေးသည်။

"ဒါဆို ကပ်ဘေးအန္တရာယ်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေဆုတောင်းပေးတာရော လုပ်တတ်လား။"

ရှန်းယီ ထပ်မံ၍ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"သားသမီးရဖို့ ကောင်းချီးပေးတာရော။"

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအို နှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျန်းယန်မှာနေရာငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးကို တွေ့ရရန် မလွယ်ကူသော်လည်း၊ ဤလူက ဘာဆိုဘာမှ မလုပ်တတ်ပေ။

ရှန်းယီ တတိယအကြိမ် ခေါင်းခါပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"မင်းရဲ့ဂိုဏ်းက မင်းကိုဘယ်လိုသင်ပေးလိုက်တာလဲ။ဒီလောက် ကျင့်ကြံခြင်းတွေရှိနေပြီး အသုံးဝင်တဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုမှ မသင်ခဲ့ဘူးဆိုတော့ မင်းက ဘာမှလည်းကူညီပေးလို့မရဘူး။ သေမျိုးလောကကနေ ပူဇော်သက္ကာရတွေ လက်ခံဖို့နဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေဖွင့်ဖို့ဆိုရင် မင်း ဘာကို အသုံးပြုမလဲ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့ မသေမျိုးအလုပ်အကျွေးပြုကြီး။ ကျုပ်ရဲ့အစ်ကိုကြီးက တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်တွေမှာ ထူးချွန်ပြီး၊မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းပြီးနတ်ဆိုးတွေကိုသုတ်သင်တဲ့နေရာမှာ အတော်လေးအောင်မြင်ပါတယ်။"

ကျစ်ယန်က ရှင်းပြရန်ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်သော်လည်း၊ သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ဖြတ်ပြောခံလိုက်ရ၏။

"မင်းက နဂါးဖြူတစ်ကောင်ဆိုတော့၊ မင်းရော တိမ်တိုက်တွေကိုဖန်တီးပြီး မိုးရွာသွန်းစေနိုင်လား။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ နည်းနည်းတော့ ရပါတယ်။"

ကျစ်ယန်က အနည်းငယ်အံ့အားသင့်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။"

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုများထဲမှ တစ်ဦးသည် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျစ်ယန်၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"သုံးရက်အတွင်း အစိုးရရုံးကိုသတင်းပို့ပြီး မိုးခေါ်သံတမန်တစ်ယောက် လျှောက်လိုက်ပါ။ မသေမျိုးခုံရုံးကိုအလုပ်အကျွေးပြုရင် မင်းရဲ့အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်။"

အခြားမသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုက ရှန်းယီဘက်သို့လှည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မသေမျိုးခုံရုံးရဲ့နယ်မြေမှာ သောင်းကျန်းရဲတဲ့ မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေ မရှိဘူး။ လူဆိုးတချို့ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားရင်တောင်၊ အဲဒါက လေလွင့်မသေမျိုးတစ်ယောက်တည်းဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး။ငါ အကြံပေးချင်တာကမြန်မြန် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာတစ်ခုခုကို သင်ယူလိုက်၊ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံဖို့ပဲအာရုံစိုက်ထားလိုက်။ သေမျိုးတွေရဲ့ကိစ္စတွေမှာ ဝင်မပါနဲ့။ သခင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာမှ အတွေ့အကြုံရှာဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့ပေါ့။"

စားသောက်ခြင်း... အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်များ။

ရှန်းယီက သူ၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက်ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ချင်းဟွက ကောင်းကင်ဘုံတွင် မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်လိုက်များပင် အဆင့်ရှစ်အရာရှိများ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူကတော့ သေမျိုးလောကတွင်အမှန်တကယ်ပင် ဖယ်ကြဉ်ခံနေရ၏။

"ဟူး..."

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုသည် သူ့ကို နှစ်သိမ့်သော အကြည့်ဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုမျှနိမ့်ကျသော နောက်ခံမှလာသည့် လေလွင့်မသေမျိုးတစ်ဦးအတွက် အခြေအနေမှာခံရခက်လှသည်။

အကယ်၍သူသာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏တပည့်ဖြစ်ပါက၊သဘာဝတရားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေမည်ဖြစ်ပြီးလောကီအညစ်အကြေးများစွန်းထင်းခြင်းမရှိဘဲ တာအိုသစ်သီးကို ရရှိရန်သာကြိုးပမ်းကျင့်ကြံနေမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏မျိုးဆက် အဆက်အနွယ်သာမပြတ်တောက်သေးပါက၊ အထက်ရှိ သူ၏ဘိုးဘေးများထံ ရိုးရှင်းသော သတင်းစကားတစ်ခွန်းပါးလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းကာ မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေး၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ယုံမှားသံသယမရှိနက်ရှိုင်းလှသော်လည်း၊ မသေမျိုးခုံရုံး၏နယ်ပယ်များအတွင်း၌မူ... သူသည် အစဉ်လာအရ အသုံးမဝင်သူဖြစ်နေသည်။

အလွန်မြင့်မားလွန်းခြင်းလည်း မရှိ၊ နိမ့်ကျလွန်းခြင်းလည်း မရှိဘဲ၊ အလယ်အလတ်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်လာပါကလည်း သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာ အစစ်အမှန် မသေမျိုးဖြစ်လာမည်မဟုတ်သလို၊ သူကိုယ်တိုင်၏နယ်ပယ်ကလည်း လုံလောက်အောင် မြင့်မားနေခြင်း မရှိပေ။

သာမန်ပြည်သူများကို အကျိုးပြုမည့် ဤလုပ်ငန်းအားလုံးအတွက် သူက မာနကြီးလွန်းသဖြင့် အောက်ခြေအထိ မဆင်းနိုင်ပေ။ မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုများက ဤကဲ့သို့အလားတူကိစ္စရပ်များကို မြင်ဖူးလွန်းနေပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့ကို ဖျောင်းဖျရန် မလွယ်ကူပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ လေလွင့်မသေမျိုးတစ်ဦးသည်ပင် မသေမျိုးစရိုက်လက္ခဏာတစ်စွန်းတစ်စ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မိမိကိုယ်ကိုလေးစားမှုအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လူတစ်ယောက်အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့၏။

"ကျွန်တော့်မှာ အရေးတကြီးကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့၊ အခုလိုအလျင်စလိုလုပ်မိတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။"

ပခုံးတစ်ဖက်ဖော်ထားသော နွမ်းပါးသောကျင့်ကြံသူ ဘုန်ကြီးက လူအုပ်ကြားမှတိုးထွက်လာပြီး၊ လူတိုင်းကိုဦးညွှတ်ကာ ဗုဒ္ဓဘာသာအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ စားပွဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာတင်လိုက်၏။

"ကျန်းယန်စီရင်စုရဲ့ မြေစောင့်မသေမျိုးကို တွေ့ချင်ပါတယ်။ကျေးဇူးပြုပြီး မသေမျိုးမိသားစုတွေဆီကို ကျွန်တော့်ရဲ့သတင်းစကားလေးပါးပေးပါ။"

မသေမျိုးအလုပ်ကျွေးပြုအဘိုးအိုနှစ်ဦးက ထိုအဆောင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး၊ကျိုးပဲ့နေသော စားပွဲနောက်မှ အလျင်အမြန်မတ်တတ်ရပ်ကာ ရှန်းယီကို ဘေးသို့ ရိုသေစွာတွန်းဖယ်လိုက်၏။

"ဪ ဝတ်ပြုသူရောက်လာတာကိုး။ အဝေးကနေ ကြိုဆိုဖို့ပျက်ကွက်ခဲ့မိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"

နွမ်းပါးသော ကျင့်ကြံသူဘုန်းကြီးအား မြေစောင့်ဘုရားကျောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ကျန်ရစ်သူများက ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုလိုပင်ပြုမူနေကြပြီး မည်သည့်မကျေနပ်မှု လက္ခဏာမျှ မပြကြပေ။

"..."

ကျစ်ယန်က ရှန်းယီ၏အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ အသံလွှင့်စကားပို့လိုက်၏။

"အစောက ငါအထင်လွဲသွားတယ်၊ ဒီလူက အရေးပါတဲ့နောက်ခံရှိတာပဲ။ သူက မသေမျိုးမိသားစုတွေထဲကမဟုတ်သလို၊ မသေမျိုးခုံရုံးကအရာရှိလည်းမဟုတ်ပေမဲ့ သူက ဝတ်ပြုသူတစ်ယောက်ပဲ။"

All Chapters