အခန်း (၁၃-၁၄)

အပိုင်း (၁၃)

သို့သော်ငြား အခု သူက မေးလာသည့်အတွက် စန်းလော့က ဒီမေးခွန်းကို ကောင်လေးက တစ်ညလုံး တွေးမိသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။

စန်းလော့သည် သူမ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု သိလိုက်သည်။

ရှန်းအန်း၏စကားကြောင့် သူမ လန့်ဖျပ်သွားကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် လွမ်းဆွေးပြီး ဝမ်းနည်းနေသည်။ ရှန်းအန်း၏မေးခွန်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိပုံရသော်လည်း စန်းလော့၏တုံ့ပြန်မှုကို အသည်းအသန် စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့လက်သည် မသိစိတ်မှ တူများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရတော့ ခဏတာ စိတ်ရှုပ်သွားတော့သည်။

"ယောင်းမကြီး" ရှန်းနဉ်ထံမှ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာနှင့်ခေါ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စန်းလော့က အပြုံးတစ်ခုကို လုပ်ယူထားလိုက်ပြီး

"မြစ်ထဲမှာ ငါးဖမ်းပြီး သစ်ရွက်တွေကနေ အစာဖန်တီးတာ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုပါ။ ပထမတစ်ခုက ချောင်းထဲမှာ ငါးဖမ်းဖို့ ဆွေးနွေးနေတဲ့ ငါ့မျိုးနွယ်စုက ကလေးတွေဆီက ကြားခဲ့ရတဲ့ ငါမှတ်မိတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုပါ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ငါ့အမေရဲ့ ခန်းဝင်စာအုပ်တွေမှာ ရေးထားတဲ့ ချက်နည်း၊ ငယ်ငယ်တုန်းက အမေလုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ မှတ်မိတာပေါ့”

"ဟုတ်တယ် ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ အရင်က ဘာလို့ မလုပ်ခဲ့မိပါလိမ့်နော်"

ရှန်းအန်းက စန်းလော့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

စန်းလော့သည် သတိမထားမိသလို ဟန်ဆောင်ကာ မျက်လွှာချထားရင်း နာနာကျင်ကျင် ပြုံးပြလိုက်ကာ အချိန်အနည်းယူလိုက်ပြီးနောက် မောင်နှမ နှစ်ယောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ငါ့အတိတ်ကို နင်တို့ကို တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးဘူးနော် ဟုတ်တယ်မလား၊ ငါက ရှူးကျူ(လူနည်းစု) မိသားစုမှာ မွေးဖွားခဲ့တာ။ ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ တောင်တွေ မြစ်တွေထဲကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး… အထူးသဖြင့် ငါးဖမ်းဖို့အတွက် ခြေထောက်ဗလာနဲ့ ရေထဲမဆင်းဘူး၊ အရင်တုန်းက ဒီလိုစိတ်ကူးမျိုးဆိုတာ စဉ်းစားစရာမလိုတဲ့အကြောင်းအရာလေ”

"နတ်သမီး တို့ဟူးကတော့ ငါကလေးဘဝတုန်းက စားခဲ့ဖူးတာပေါ့။ မနေ့တုန်းက ငါ ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ မနေနိုင်တော့ဘူး၊ ငါ့မိဘတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ငယ်ဘဝအကြောင်းတွေကိုလဲ တွေးမိသွားတာပေါ့၊ အဲအချိန်မှာပဲ ငါ ဒီအစားအစာကို သတိရသွားခဲ့တာ”

မောင်နှမတွေလည်း အတန်ငယ် ရှုပ်ထွေးသွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် ရွာကလူများနှင့် လုံးဝခြားနားသည် ရှူးကျူ အကြောင်း ကြားဖူးသည်။ အဓိပ္ပါယ်အတိအကျ မပြောနိုင်သော်လည်း သူတို့ရွာထဲတွင် ရှိသည့် အရည်အသွေးမီ လယ်ကွင်းအများအပြားကို အငှားချထားမှန်း သိကြပြီး ထိုအထဲမှ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ ရှူးကျူမိသားစုဟုခေါ်သည့် သူတို့ခရိုင်ထဲမှ ဝမ်မိသားစုက ပိုင်ဆိုင်လေသည်။

သူတို့အကိုကြီးက ဈေးသို့ ခေါ်သွားသောအခါ ဝမ် မိသားစု၏ နေအိမ်ကို မောင်နှမများက မြင်ဖူးကြသည်။ ခရိုင်အတွင်းရှိ အကြီးဆုံးအိမ်ဖြစ်သည်။ ဝမ်မိသားစုမှ အမျိုးသမီးငယ်များသည် အစေခံများနှင့် အိမ်အကူများဖြင့် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းလေ့ရှိကြောင်း ကျေးရွာလူကြီးများက ပြောသည်။ ဤအမျိုးသမီးများသည် အိမ်တွင်း၌သာနေလေ့ရှိကြပြီး အိမ်တံခါးဝအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လေ့မရှိကြချေ။

အမှန်တော့ စန်းလော့က ရှင်းပြရလျှင် ထိုစာလုံးအတွက် မြေပိုင်ရှင်ဟူသည့် ရိုးရှင်းသည့် အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုရှိလေသည်။

ဟန်မန်၊ ဟန်ကျူ နှင့် ရှူးကျူ တို့သည် ရှီးကျူ (အထက်တန်းလွှာ)ထဲတွင် ပါဝင်ကြပြီး နန်းတွင်အာဏာနှင့် အထက်တန်းလွှာအကြားက ပိုင်ဆိုင်မှု အားပြိုင်ခြင်း ရလာဒ်တစ်ခုပင်။

သူမလာခဲ့သည့် ခေတ်တွင်လည်း ရှီးကျူအတန်းအစားမဟုတ်သော်လည်း အလယ်အလတ်နှင့် အငယ်စားမြေရှင်များကြားတွင် အနည်းငယ် သြဇာရှိသူများကို ရှူးကျူဟုမှတ်ယူကြပြီး ဤအချိန်ကာလတွင်လည်း အလားတူပင်။

ရှန်းအန်းနှင့် ရှန်းနဉ်တို့ စိတ်ရှုပ်သွားတော့သည်။ သူတို့ရဲ့ယောင်းမကြီးက တကယ်ပဲ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့မိသားစုကတဲ့လား။

သူတို့တွေ အရင်တုန်းက အသက်ရှင်ဖို့အရေး စန်းလော့ကို အားကိုးခဲ့ကြပေမဲ့ သူမက တော်တော်လေး အားမကိုးရဘူးလို့ စိတ်ထဲမှာ ခံစားခဲ့ရတာ။ သူမက တောင်တွေ မြစ်တွေထဲမဝင်ရဲ၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တော့လည်း မအောင်မြင်၊ မီးမွှေးရတာနဲ့ လျှော်ဖွပ်တဲ့ အလုပ်တွေကိုတောင် အနိုင်နိုင်ရယ်။

သူတို့ ဦးလေး ခွဲပေးလိုက်တဲ့ မစို့မပို့အစားအစာနဲ့ပဲ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ကြတာ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် သူမရဲ့ ရှင်သန်မှုစွမ်းရည်က သူတို့လောက်တောင် မကောင်းပါဘူး။

"ဒါပေမယ့် ငါတို့ယောင်းမကြီးက ချမ်းသာတဲ့မိသားစုရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သမီးလေးဖြစ်နေရင်၊ သူ့နောက်ကြောင်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် အရင်က ငါတို့ထင်ခဲ့တဲ့အရာတွေက ထူးဆန်းနေတာပေါ့”

အယုံကြည်ရဆုံး လိမ်ညာမှုတွေက အမြဲတမ်း ၇၀ရာခိုင်နှုန်း အမှန်တရားနဲ့ ၃၀ရာခိုင်နှုန်းက စိတ်ကူးယဉ်တွေပဲလေ။

သူမ၏ မူလသရုပ်မှန်၊ အသိပညာနှင့် ကြီးပြင်းလာမှုကတာ့ အမှန်အကန်ပင်။ ဖုံးကွယ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော အရာများမှာ သူမ၏ အချိန်ကူးပြောင်းလာခြင်းနှင့် ထိုအရည်အချင်းများ၏ မူလဇစ်မြစ်ပင်။

“သေရေး ရှင်းရေး ကမ်းပါးမှာ လျှောက်လှမ်းရင်းနဲ့ တစ်ချို့ကို နားလည်လာခဲ့တယ်လေ။ မိဘနဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီမလို့ အခုအချိန်မှာတော့ မိသားစုနဲ့ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းတွေအကြောင်းကို မပြောတော့ပဲနဲ့ အသက်ရှင်နေရတာကကိုက အောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ ငါ နားလည်ထားတယ်။ တခြားဟာတွေကိုဘာ‌ကြောင့် ဂရုစိုက်ရမှာလဲ”

ရှန်းအန်းသည် မည်မျှပင် သတိထားနေပါစေ သူက ကိုးနှစ်အရွယ်ကလေးပင်။ အနီးစက်ဆုံး အသက်အရွယ်တစ်ခုဆိုလည်း ဟုတ်ပေသည်။

အခုအချိန်မှာတော့ သူ၏စိုးရိမ်မှုများက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ့မရီးရဲ့နေရာမှာ ဝင်ခံစားကြည့်လိုက်တော့ တစ်ချိန်က တောက်ပခဲ့တဲ့ ဘဝတစ်ခုက ကပ်ဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး မိသားစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ဝန်ကို လျှော့ချဖို့ ကိုယ့်ဟာကို ဆန်အိတ်တစ်ဝက်နဲ့ လဲလှယ်ခဲ့တာပဲ…..။

အခုချိန်တွင် သူ ခံစားရသမျှက ကိုယ်ချင်းစာပြီး သနားမိခြင်းပင်။

သူ့မရီးနှင့် ပတ်သက်ပြီး အစောပိုင်းက သံသယဖြစ်ခဲ့မိသည်ကိုပင် နောင်တရသွားတော့သည်။

ကလေးများသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဂရုစိုက်မှုနှင့် ချစ်ခင်တွယ်တာမှုများ ပြည့်လျှံလာတော့သည်။

"မရီး အစ်မခွန်အားပြန်ရဖို့ ငါးများများစားနော်”

"စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ မရီးရယ်၊ အခု အစ်မမှာ ကျွန်တော်နဲ့ အားနဉ် ရှိနေပြီပဲ"

အကျိုးသက်ရောက်မှုက ကောင်းလွန်နေသည်။ ရှန်းအန်း၏သံသယများကို ပျောက်စေရုံသာမကဘဲ အခုတော့ ကလေးနှစ်ယောက်ကပါ စန်းလော့ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ဂရုစိုက်နေကြတော့သည်။

………

ကြည်နူးစရာကောင်းသော လေထုနှင့်အတူ ညစာကို စားသောက်လိုက်ကြသည်။

"ညစာစားပြီးတော့ ငါး ဒါဇင်များနဲ့ ပုဇွန်ပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်လောက်ကို ချန်ခဲ့တယ်" "တကယ်တော့ တစ်နေ့ကို သုံးနပ်စားပြီး နတ်သမီးတို့ဟူး၊ ဒီနေ့ညစာအတွက် ဖမ်းမိတဲ့ အကြီးဆုံးငါးနှစ်ကောင်ကို Portulaca ရောစပ်ပြီး စားရတာက တစ်ချိန်က မသေချာမရေရာတဲ့ အစားအသောက်တွေနဲ့ ရုန်းကန်ခဲ့ရတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်အတွက်တော့ ပွဲတော်တစ်ခုလိုပါပဲ”

“ကျန်တဲ့ငါးတွေကိုတော့ နောင်စားသုံးဖို့ သိမ်းဆည်းရန် ကလေးတွေက ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်” "စန်းလော့က နေ့စဥ်အာဟာရနဲ့ ကျန်းမာရေးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ဖို့ စဉ်းစားပြီး သဘောတူခဲ့တယ်။ သူတို့အရင်က ဒုက္ခသည်တွေလို ဖြစ်တည်မှုနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီနေ့ အာဟာရက အတော်လေး များပြားတယ်”

“အိမ်ထောင်စုမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးမရှိပေမယ့် ငါးနဲ့ပုစွန်တွေက အဖိုးတန်တယ်။ ငါးနဲ့ ပုစွန်ခြောက်ဖြစ်အောင် အခြောက်ခံတာက ဆောင်းတွင်းနဲ့ နေ့စဉ်အာဟာရ (အထူးသဖြင့်) ကယ်လ်စီယမ်၊ အသားမရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ သူတို့ကို အချိန်ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားနိုင်တယ်။ "ငါးတွေနဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်လာတော့ နေလှန်းလို့မရအောင် နောက်ကျနေပြီ။ ညစာစားပြီးတာနဲ့ ငါးနဲ့ပုဇွန်တွေကို ပြုတ်ပြီး အဲ့တာတွေကို အခြောက်ခံဖို့အတွက် ကျောက်လွှာပြားရှာဖို့ အပြင်ကို ထွက်သွားတယ်” “ရွာနဲ့ ဝေးတဲ့နေရာမှာနေရတာ အကျိုးကျေးဇူးရှိတယ်။ ငါးနဲ့ပုဇွန်ကင်ရဲ့ ရနံ့က တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် သင်းပျံ့နေတယ်။ ရွာမှာနေမယ်ဆိုရင် အိမ်နီးနားချင်းတွေရဲ့ ကလေးတွေက ငြူစူ ပြီး ငိုကြလိမ့်မယ်။

“ကဏန်းအနည်းငယ်က ကလေးတွေအတွက် အဆာပြေဖြစ်လာပြီး ငါးခြောက်နဲ့ ပုဇွန်တွေ တစ်ကြိမ်ပြီးရင် တစ်ပေါင်နီးပါး ပမာဏရှိပါတယ်။ “ရှန်းအန်းဟာ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ စပါးအိတ်အခွံကို ရှာတွေ့ပြီး ငါးနဲ့ ပုဇွန်ခြောက်တွေ အားလုံးကို အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်တယ်။ “လဝက်လောက်ကြာတော့ ကလေးတွေက အိမ်မှာ ပိုလျှံနေတဲ့ အစားအစာတွေ စားရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရပြီး အရမ်းဝမ်းသာသွားကြတယ်”

"ရှန်းအန်းဟာ တာဝန်သိတဲ့ ဘဏ္ဍာစိုးတစ်ယောက်လိုမျိုး အိမ်မှာ လှည့်ပတ်ပြီး ဆန်အိတ်တွေနဲ့ ငါးခြောက်တွေကို ကြွက်တွေ ရန်ကနေ ကင်းဝေးစေရုံတင်မကဘဲ ငါးခြောက်တွေက အနံ့အသက် အရမ်းကောင်းတာကြောင့် သူတို့ကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက်ပါ နေရာရှာနေရတယ်"

"နောက်ဆုံးတော့၊ Chen မိသားစုဆီက ချေးထားတဲ့ အိုးကြီးနှစ်လုံးထဲမှာ အစားအစာကို ပြောင်မြောက်စွာ ဝှက်ထားပြီး တစ်ခုက တည့်မတ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ပိုးမွှားမထွက်လာအောင် အလုံပိတ်ထားတယ်" "သူ့ယာယီစပါးကျီကို သူ သဘောကျနေတယ်၊ ရှန်းအန်းနဲ့ ရှန်းနဉ် တို့ဟာ သူတို့ရဲ့အလုပ်တွေကို သဘောကျကြပြီး ထွက်သွားဖို့ကိုတော့ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြပါတယ်” "ရှန်းအန်းက ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီးရှိတဲ့ အနာဂတ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ပြီး 'ယောင်းမ၊ ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံရှိတာနဲ့ စားစရာ သိုလှောင်ဖို့ အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ ဘူးကြီးတစ်ဘူးလောက်ဝယ်သင့်တယ်။ အဲဒါအတွက် အဖုံးလုပ်ပေးဖို့ အန်ကယ် Youtian ကို တောင်းဆိုနိုင်တယ်။ ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ အစားအစာ သိုလှောင်မှုက လုံးဝ လုံခြုံလိမ့်မယ်"

"Chen Youtian သည် အခြေခံ လက်သမားပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ရှန်းအန်းအသုံးပြုသော ဝါးဓားကိုလဲ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တယ်" "လောလောဆယ် သူတို့အိမ်မှာ ချေးထားတဲ့ စပါးနဲ့ အသစ်ရလာတဲ့ ငါးနဲ့ ပုစွန်ခြောက်တွေထက် နည်းနည်းပိုနေပေမယ့် ငယ်ရွယ်တဲ့ ရှန်းအန်းက ဟင်းချက်စရာအပြည့်နဲ့ နေ့ရက်တွေကို အိပ်မက်မက်နေပြီ"

ကြွက်ကြောက်တာနဲ့မတူဘဲ စန်းလော့က မြွေတွေကိုကြောက်တယ်။ တောင်တန်းများတွင် နှစ်အတော်ကြာနေထိုင်ပြီး ငါးခြင်းတောင်းကို ရဲဝံ့စွာ သယ်ယူခဲ့သော်လည်း ညဘက်တွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေစဉ် မြွေများ အိမ်ထဲသို့ တွားသွားဝင်လာသည်ဆိုတဲ့ အတွေးက သူမကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ယခင်အိမ်တွင်တော့ ပြတင်းပေါက်များကို ကောင်းစွာလုံခြုံစေရန်အတွက် သူမသည် အသုံးစရိတ်ကို နှမြောခြင်းမရှိပေ။ အခုတော့ သူမရဲ့ လက်ရှိ ပျက်စီးနေတဲ့ မြက်ခင်းပြင်တဲကို ကြည့်လိုက်တော့... စန်းလော့လုပ်နိုင်တာက အိပ်ရာမဝင်ခင် တံခါးနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ပြီး အတွင်းပိုင်း အထူးသဖြင့် ထင်းသိုလှောင်ထားတဲ့ ထောင့်တဝိုက်ကို သေချာစစ်ဆေးတာပဲဖြစ်တယ်။

ဟိုရင်အချိန်က ပထမနေ့သည် အလုပ်များသောအားဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ ခွေးခြေနှင့် ပျဉ်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ယာယီကုတင်ပေါ်တွင် Sang Luo၊ ရှန်းအန်းနှင့် ရှန်းနဉ် တို့သည် ဖားများနှင့် ပုရစ်များ၏ သံပြိုင်တေးသွားဖြင့် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

သူမ ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင်၊ စန်းလော့သည် အိမ်အား ပြန်လည်မွမ်းမံရန်နှင့် ငွေအလုံအလောက်ရှိသောအခါတွင် အိမ်သာဆောက်ရန် ဦးစားပေးစဉ်းစားခဲ့သည်။ ဟုတ်တယ် အိမ်သာ။ ရေချိုးရန်အခက်အခဲအပြင် အကြီးမားဆုံးစိန်ခေါ်မှုမှာ အမှန်ပင် ဤအရာဖြစ်သည်။

မူလ Shen အိမ်အနီး၊ မြက်ခင်းတဲနဲ့ မလှမ်းမကမ်းက တောင်ပေါ်မှာ အိမ်သာဆောက်ခဲ့ဖူးတယ်။ ထိုအခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ စန်းလော့က မှတ်ချက်မပေးလိုသော်လည်း သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဆိုးရွားစွာချို့ယွင်းမှုကြောင့် တစ်နေ့လုံး အိမ်သာသုံးရန် မလိုအပ်ပေ။

"ညနေခင်း အိပ်ရာမဝင်ခင်အချိန်မှာသာ ယင်လုံအိမ်သာကို ရှောင်လွှဲလို့မရပဲ ဝင်ရမှာဖြစ်ပြီး ဝင်တဲ့အချိန်ကနေ ထွက်တဲ့အချိန်ထိလဲ နှာခေါင်းကို ကိုင်ကာ သူ့ဘဝနှစ်ခုလုံးမှာ စုဆောင်းထားသမျှ အလျင်မြန်ဆုံး အရှိန်နဲ့ကို ရွေ့လျားနေပါတယ်”

"စန်းလော့ဟာ ဘဝရဲ့ ဒုတိယအခွင့်အရေးကို ရယူပြီး အခက်အခဲတွေအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီးတော့ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုတွေကို လက်ရှိအချိန်မှာ ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ဖြေသိမ့်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါကြောင့် အိပ်မပျော်ခင် သူတွေးနေတာက ငွေရှာတာ၊ ငွေရှာတာ၊ငွေရှာတာ”

"ညတစ်လျှောက်လုံး၊ စန်းလော့သည် ဈေးတွင် မသေနိုင်သော တို့ဟူးရောင်းသည့် ပထမဆုံးနေ့ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ အကြွေစေ့များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကပ်လျက်၊ အကြွေစေ့များနှင့် ပြည့်နေသော အိတ်ကပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အိပ်ပျော်နေသည့်တိုင် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေခဲ့သည်”

အပိုင်း (၁၄)

မနက်အိပ်ရာနိုးလာသည်နှင့် ကလေးနှစ်ယောက်က သူမ ထက်တောင်စောနိုးနေပြီး အပြင်ဘက်တွင် မျက်နှာသစ်ပြီး ဖြစ်နေကြသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အခန်းထဲပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ယောက်မ နိုးနေပြီကို တွေ့လိုက်ရသည့် ရှန်းနဥ်က အိပ်ရာဘေးတွင် ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်ရင်း ငွေရှာပြီး ဆန်ဝယ်ခဲ့သည့် သူမ၏အိပ်မက်အကြောင်းကို ဝမ်းသာအားရ ရှက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် ပြောပြနေတော့သည်။ ထိုအချိန်မှ စန်းလော့က ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြစ်နေသည်မှာ သူမတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို လန်းဆန်းတက်ကြွသွားပြီး စောင်ကိုဖယ်ချကာ အိပ်ရာထဲကထလိုက်၏။

စန်းလော့ ထလာသည်ကိုမြင်တော့ ရှန်းနဥ်က ပန်းကန်လုံးများ တင်ထားသည့် ကျောက်တုံးဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားပြီး အမြစ်တွေပါတဲ့မြက် လက်တစ်ဆုပ်စာကို ကိုင်ကာ ပြန်ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

“ ယောက်မ အင့်... ဒါတွေက ခုမနက်ပဲ ညီမလေးတို့ မောင်နှမနှစ်ယောက် သွားနှုတ်ထားတဲ့ဟာတွေ”

သွားတိုက်တံတစ်ချောင်း၏ ရှေးအကျဆုံးပုံစံတစ်ခုဖြစ်ပြီး မြက်ဖြူဟုခေါ်သည့် အပင်ကအမြစ်ကို အခေါက်ဖယ်ပြီး ဝါးနိုင်သည်။ ကြွယ်ဝသည့်သစ်စေး(cellulose)ဓာတ်များ ပါဝင်သည့်အတွက်ကြောင့် ထိုအမြစ်ကို ရောဂါကာကွယ်ဖို့ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးအတွက် ကျန်းမာရေးအသိရှိ​ကြသည့် မရှိဆင်းရဲသားတွေက သွားနှင့်ခံတွင်းသန့်ရှင်းရေးအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

စန်းလော့ကတော့ အရင်တစ်ရက်က စမ်းသုံးကြည့်ပြီးဖြစ်သည်။

ယခုပင် မောင်နှမနှစ်ယောက်က သူမပြောပြထားသည့်အတိုင်း ပြင်ဆင်ပေးထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အတွက်ကြောင့် သူမကပြုံးပြလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ရှန်းနဥ်၏ဆံနွယ်စများကို ဖွလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူမသည် အမြစ်ဖြူဖြူကလေးများပါသည့် မြက်ပင်များကို ယူပြီး ဆေးကြောရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

အပြင်ကိုထွက်လာလိုက်မှ မနေ့ညက ရေကန်ထဲမှာစိမ်ထားသည့် လျှော်ပင်များကို ဆည်ထားပြီး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ လူငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ရှန်းအန်းသည် ချန်းမိသားစုထံမှ ငှားရမ်းလာသောကိရိယာတစ်ခုဖြင့် လျှော်ပင်ကို အသည်းအသန် အမျှင်ထုတ်နေလေသည်။ သူ့အသက်အရွယ်နှင့်ယှဉ်လျှင် သူ့လုပ်ရပ်များက အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသနေ၏။

စန်းလော့မှာ နည်းနည်းတော့ အံ့သြသွားလေသည်။ ဒါက ကြည့်ရုံနဲ့တော့ သင်ယူနိုင်တဲ့ပညာတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။

လီရှီရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို တွေးကြည့်လိုက်တော့ သိပ်မအံ့သြမိပါဘူး။

စန်းလော့နိုးလာသည်ကိုမြင်တော့ ရှန်းအန်း၏မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး

“မကြီးရေ ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ ငါးဖမ်းမြှုံးကို သွားကြည့်လို့ရပြီလား"'

သူ မနက်အိပ်ရာနိုးကတည်းက ဒါကိုတွေးနေတာလေ။

"'သိပ်ရတာပေါ့” စန်းလော့ကပြုံးပြလိုက်ပြီး “ဆေးကြောပြီးတာနဲ့ ငါတို့သွားလို့ရပြီ"'

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်းတို့နှစ်ယောက်တော့ အ​ပျော်ကြီး ပျော်နေကြတော့သည်။ စန်းလော့က မျက်နှာသစ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေစဉ် မောင်နှမတတွေ အသင့်ပြင်ဆင်ဖို့ သွားလိုက်ကြလေသည်။

အခုတော့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ကလေးတွေက လျှော်မျှင်ထုတ်သည့် အသုံးပြုတဲ့ကိရိယာတွေကို မြန်မြန် သန့်ရှင်း‌ရေးလုပ်လိုက်ကြ၏။ တစ်ယောက်က မနေ့ညက ယူလာသည့်တောင်းအလွတ်ကို ယူသွားပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဟင်းချက်ရာမှာသုံးသည့် မြေအိုးဟောင်းကို သယ်လိုက်လေသည်။ ခြင်းတောင်း တစ်ခုတည်းပြည့်နေတာ မဖြစ်မှ သူတို့သည် ဖမ်းမိပြီးသားငါးများကို သိမ်းပြီးနောက် ငါးဖမ်းမြှုံးတွေကို ထပ်ချနိုင်မှာဖြစ်သည်။

ညဘက်မှာ မြှုံးတွေထောင်ထားပြီး မနက်စောစောမှာ သွားသိမ်းခြင်းက ပုံမှန်ဆိုလျှင် ငါးအကောင်ရေများများ ဖမ်းမိနိုင်ချေရှိသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ငါးကသိပ်မကြီးချေ။ အကြီးဆုံးမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားထက် ပိုသေးနေသည်။

သို့တိုင် သူတို့သုံးယောက်စလုံးက ဖမ်းမိထားသည့်များကို အလွန်မှ ကျေနပ်နေကြတော့သည်။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်းက ငါးတွေကြာကြာအသက်ရှင်ဖို့ မြေအိုးထဲထည့်ကာ ဂရုတစိုက် ရေဖြည့်ပေးရသည်အထိပင် ငါးနှင့်ပုစွန်ကို တန်ဖိုးထားကြလေသည်။ စန်းလော့ကတော့ သူတို့ကို ခွင့်ပြုပေးထားလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဒါသည် အိမ်ပြန်ခရီးအတွက်သာ အဆင်ပြေလိမ့်မည်။ အိမ်ရောက်သည်နှင့် ဟင်းချက်ဖို့ရာ မြေအိုးကို ဆေးကြောရန် လိုသည့်အတွက်ကြောင့် မောင်နှမနှစ်ယောက်မှာ ငါးများကို ဆက်ပြီး သိမ်းထားလို့ရမည်မဟုတ်တော့ချေ။ ထို့အပြင် ချန်းမိသားစုဆီကငှားလာသည့် ရေပုံးနှင့် မြေဇလုံကတော့ ငါးညှီနံ့ကျန်နေလို့မဖြစ်ချေ။ ထို့အပြင် ထိုရေပုံးနှင့် မြေဇလုံကို နောက်နှစ်ရက်နေလျှင် ရောင်းချမည့် အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန်အတွက်လည်း အသုံးလိုသေးသည်။

ဒါကို နားလည်သည့် ရှန်းအန်းက အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ငါးနှင့်ပုစွန်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်မည့်အကြောင်း စန်းလော့ကိုမေးတော့သည်။

"'နေ့လယ်စာအတွက် ငါးသုံးလေးကောင်ကို သိမ်းထားလိုက်ပြီး ကျန်တာတွေကိုတော့ နောက်ရက်တွေအတွက် ပန်းကန်တစ်လုံးထဲ ခွဲထားရအောင်။ ပုစွန်ကိုရေဆေးပြီး မြေအိုးထဲမှာထည့်ပြုတ်မယ် ပြီးရင်တော့ မနေ့ညကကျောက်ပြားပေါ်မှာ အခြောက်လှန်းမယ်လေ၊ ပုစွန်ပြုတ်ရေကိုလည်းသိမ်းထားလိုက်အုံး” စန်းလော့က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

ရှန်းအန်းသည် ငါးပန်းကန်လုံးအတွက် စန်လော့၏ အစီအစဥ်ကို သိချင်သော်လည်း သူကမေးမနေတော့ဘဲ သူမ ပြောကြားချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ပေးခဲ့သည်။

မနက်စာအတွက် သူတို့က ဆန်ပြုတ် ထပ်ပြုတ်ပြန်တယ်။ အစားအသောက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ခံစားချက်က ပိုပြီးလုံခြုံရလာသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်မည်။ စန်းလော့က တနေ့ကလို ဆန်နည်းနည်းပါးပါး မချန်ဘဲ ချင်တွက်နေသညကို ရှန်အန်းက သည်အတိုင်း ကြည့်နေသော်လည်း သူ့အမူအရာက သူ့တွန့်ဆုတ်နေပုံကို ပြသနေဆဲပင်။

စန်းလော့က သဘောကျသွားပြီး သင်ကြားပေးရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်၏။

“ဆန်သုံးတာကို မတွန့်တိုပါနဲ့လေ။ 'မနက်စာကို မတွန့်တိုနဲ့၊ ညဘက် ထမင်းအလွန်အကျွံမစားနဲ့' ဆိုတဲ့ဆိုရိုးစကားကို မင်း သိမှာပါ။ တစ်နေ့တာလုံးမှာ ကျန်းမာတဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စွမ်းအင်အတွက်ဆိုရင် ကောင်းမွန်ပြည့်စုံတဲ့နံနက်စာက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်"

ရှန်းအန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“မရီးကလည်း ကျွန်တော် ဘာမှမပြောပါဘူး"

စန်းလော့က ပြုံးလိုက်ပြီးတော့ ပုဇွန်ပြုတ်ရာမှ ချန်ထားသည့် အရည်ကို သုံးလိုက်ကာ အမြှုပ်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရေဆေးထားသည့်ဆန်ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ပြီး မကြာခဏ မွှေပေးလိုက်သည်။

အိုးထဲက ဆန်များ ပွက်လာသည်နှင့် ဆားနည်းနည်းပါးပါးဖြူး၊ ကြက်သွန်နီလှီးထည့်လိုက်၏။ ကလေးများ၏နှာခေါင်းကို မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်အောင် ကျီစားကာ သွားရေမယိုအောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းထားရအောင်လုပ်နေသည့် မွှေးရနံ့က ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မြစ်ကရသည့် ဟင်းလျားများက ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်ပင် လိုက်ဖက်ပေသည်။

ကြက်သွန်နီ၏မွှေးရနံ့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည့် ပုစွန်၏လတ်ဆတ်မှုက မွှေးကြိုင်လှသည့် ပုဇွန်ဆန်ပြုတ်တစ်မျိုးကို ရရှိလာစေတော့သည်။

အရသာပိုထူးစေမည့် ဂျင်းမပါသည်ကတော့ ကံအကြောင်းမသင့်လိုက်ခြင်းပင်။ သို့တိုင် တောဟင်းရွက်များကိုသာ စားခဲ့ရသည့် သုံးယောက်အတွက်ကတော့ သည်အရသာက သည်ထက်ပိုမက်စရာပင် မရှိတော့ချေ။

အိမ်တွင် သုံးလို့ရသည့် ပန်းကန်နှစ်လုံးသာ ကျန်တော့သဖြင့် စန်းလော့က ဆန်ပြုတ် ပန်းလုံးတစ်ဝက်စီကို မောင်နှမတစ်ယောက်စီအတွက် ဝမ်းသာအားရ ထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။

“နင်တို့နှစ်ယောက် အရင်စားလိုက်၊ အစ်မတော့ အဘွားချန်းဆီ အမြန်သွားလိုက်အုံးမယ်"

ငါးဟင်း ပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်လောက်ယူပြီး အိမ်ကထွက်လာလိုက်၏။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်းတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ငါးဟင်းကဘာအတွက်လဲဟု မေးမနေတော့ချေ။

"ငါးဖမ်းဖို့က စန်းလော့၏အကြံဉာဏ်ဖြစ်သဖြင့် သူမက ရလာသည့်ငါးများကို ဘာလုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်က သဘာဝပင်။ ထို့အပြင် အဘွားနှင့်အဘိုးကြီးချန်းက သူတို့၏မရီးဖြစ်သူ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သဖြင့် အဘွားချန်းကို ပေးလိုက်လည်း ကောင်းသည့်ကိစ္စပင်။

...............

စန်းလော့က အဘွားချန်းဆီ အမှန်ပင် ငါးဟင်း သွားပေးလိုက်ခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း ဒါသည် ကျေးဇူးတရား ဒါမှမဟုတ် တာဝန်ဝတ္တရားကြောင့် မဟုတ်သလို လက်ဆောင်တစ်ခုလည်းမဟုတ်ပေ။

"သူမက အဘွားချန်းထံမှ သကြားညိုတစ်ခဲကို ငါးပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်နှင့် လဲလှယ်ဖို့ရာ ရဲတင်းစွာ မျှော်လင့်ထားခြင်းပင်။

“အရသာမသိရင် လူတွေက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အစားအသောက်တွေကို တန်ဖိုးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပထမတော့ အမြည်းအနေနဲ့ နမူနာထုတ်ပေးဖို့ တွေးထားတယ်။ ဒါ​ကြောင့် သကြားနည်းနည်းကို ရေနဲ့ဖျော်ရမဲ့အကြံကိုလဲ တစ်ခါထဲ ထည့်ပြောရမယ်” သူမက အကြောင်းပြချက်ပေးလိုက်၏။

“ဒါက သဘာဝကျတဲ့ အစီအစဥ်တစ်ခုပဲ”

သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားပြီးတဲ့နောက် အဘွားချန်းက စန်းလော့ဆီက ဟင်းပန်းကန်ကိုမယူဘဲ အိမ်ထဲမှာစောင့်ဖို့ပြောရင်း အိမ်ထဲဝင်သွားတော့သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူပြန်ရောက်လာပြီး သကြားနှစ်ခဲကိုပေးကာ

'ပန်းကန်ကိုထားပြီး မြန်မြန်ပြန်လိုက်။ အကြာကြီးနေရင် သကြား အရည်ပျော်သွားလိမ့်မယ်"'

စန်းလော့က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်ပြီး

“အဘွား ငါးဟင်းတစ်ပန်းကန်လောက်ယူအုံးမလား'"

အဘွားချန်းက နှစ်ရက်အတွင်း သကြားညိုလေးခဲကိုထုတ်ပေးပြီးဖြစ်ရာ တော်တော်လေး အကြပ်ရိုက်သွားတော့သည်။ ရှန်းမိသားစု၏ ပင်မအိမ်ထောင်၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သူမမျက်လုံးနှင့် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရလေသည်။ စမ်းချောင်းထဲတွင် တစ်နေ့လုံး ရေစိမ်နေရာမှ ဖမ်းလာသည့် ငါးပမာဏအနည်းငယ်ကို ကလေးတွေဆီ ကတောင်းဖို့ရာတော့ ခဲယဥ်းလှသည်။

သူမက အလေးမထားဘဲ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး

'ငါတို့ ဒီမှာ စားစရာတွေ အများကြီးကျန်သေးတယ် ၊ကိုယ့်အတွက်သာ ပြန်ယူသွားပါ"'

စန်းလော့က ငြင်းလေသည်။

“...ဒါဆို ကျွန်မက အဘွားရဲ့သကြားကို အလကားယူသလို ဖြစ်မသွားဘူးလား၊ အဲဒါ​ဆို ကျွန်မဘာဖြစ်သွားမလဲ။ ကျွန်မတို့ချင်း အလဲအလှယ်လုပ်ဖို့ သဘောတူထားတယ်လေ အဘွားရဲ့"'

စန်းလော့က မီးဖိုချောင်ထဲကို တန်းတန်းမတ်မတ်သွားလိုက်ပြီး ချင်ဖန်းညန်ကို ယုံကြည်ချက်အပြည့်နှင့် ဆွဲထားလိုက်ပြီး

“အဒေါ်ယိုထျန်း ဒါ ထည့်ဖို့ပန်းကန်တစ်လုံးလောက် ငှားလို့ရမလား'"

ချင်ဖန်းညန်က သူ့ယောက္ခမငြင်းဆိုထားသည့်အရာကို လက်ခံပေးရန် ချီတုံချတုံဖြစ်နေပြီး အဘွားအိုချန်းဆီ အရိပ်အကဲသိစွာ ချောင်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

အခြေအနေကို မြင်ရသည့် စန်းလော့က သည်အတိုင်း စောင့်မနေတော့ဘဲ မီးဖိုချောင်ထဲ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောင်အိမ်တစ်လုံးကို ချက်ချင်းတွေ့သွားကာ ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ငါးဟင်းပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်ကို လောင်းထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။

နောက်တော့ သူမက အဘွားချန်းကို ရယ်မောရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး

“အဘွား ကျွန်မ ထပ်ပြီး တောင်းဆိုစရာရှိသေးတယ်။ မနက်ဖြန်စျေးအတွက် ပုံးတစ်ပုံးလောက် ငှားလို့ရနိုင်မလား။ ဒီနေ့ အဘွားတို့မိသားစုက ပေးငှားဖို့အဆင်ပြေရင် ဒီညလာယူမယ်။ စျေးသိမ်းပြီးတာနဲ့ ကျွန်မဆက်ဆက်ပြန်လာပို့ပေးပါ့မယ်"

အဘွားချန်းနှင့် သူ့ချွေးမတို့နှစ်ယောက်ကတော့ ဆွံ့အသွားတော့သည်.....

သူက အရင်ကဆို အရမ်းရှက်တတ်ပေမယ့် အခုဆိုရင်တော့ အမြီးတပ်ပေးလိုက်ရင် မျောက်တစ်ကောင်လို ဥာဏ်များပါးနပ်ပြီး ကုပ်တွယ်တက်ဖို့ရာ ဘာအကူအညီမှမလိုတော့ပါပဲ။

အဘွားချန်းက သူမကို အခွင့်အရေးယူတယ်လို့ခံစားမိပြီး စန်းလော့ကို မျက်နှာထားတင်းတင်းကြည့်ကာ

“ညည်း စျေးရောင်းဖို့အတွက် ပုံးတစ်ပုံးနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလား။ စျေးထဲမှာ ငွေ​မိုးတွေရွာနေတယ်များ ညည်းက ထင်နေတာလား။ ငွေရှာဖို့ရာ မလွယ်ဘူးနော်"'

ဒေသတွင်းစျေးက အဓိကအားဖြင့် တောင်သူလယ်သမားတွေကို ဆွဲဆောင်ပြီးတော့ သည်ခေတ်တွင် မိသားစုအနည်းငယ်ကပဲ စားရေရိက္ခာအတွက် ငွေများများစားစားသုံးလိုကြလေသည်။

စန်းလော့က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ဟိုလေ ပုံးတစ်ပုံးကို ထမ်းသယ်ရတာက ခက်မှာ၊ စျေးအထိဆို ခုနစ်မိုင်လောက် လမ်းလျှောက်မှာလေ"

သူမ၏ခပ်ပိန်ပိန်လက်မောင်းကို ဆွဲညစ်ပြလိုက်ပြီး သူမက ထပ်ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်မကို ကြည့်ပါအုံး၊ ချိနဲ့နေသည့် ဒီခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခုနစ်မိုင်လောက်ကြာတဲ့ခရီးကို တို့ဟူးပုံးတစ်ပုံးအပြည့် သယ်ရမှာဆိုတော့ ကျွန်မလက်တွေညောင်းတဲ့အပြင် လုံးလုံးကို ခြေကုန်လက်ပန်း ကျသွားမှာ”

"ဒါကြောင့်မလို့ အဘွားတို့ဆီက နောက်ထပ်ပုံးတစ်ပုံးငှားဖို့ စိတ်ကူးမိတာပါ၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပုံးနှစ်ပုံးသယ်ရတာက ပိုလွယ်ကူတာပေါ့"

နှစ်လိုဖွယ်အပြုံးလေးနှင့် သူမက ထပ်ပြောပြန်သည်။

“အဘွား စိတ်မဆိုးဘူးဆိုရင် ထမ်းပိုးလေးတစ်ချောင်းရော...”

သူ့မြောက်ပင့်နေတဲ့ ဟန်ပန်နဲ့တော့....

အဘွားချန်းမှာ အနည်းငယ်မတတ်နိုင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်တော့သည်။

“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ဒီညလာယူလိုက်"

သို့နှင့် စကားချိုချိုပြောတတ်သည့်နေရာတွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်သည့် စန်းလော့က အဘွားချန်းအတွက် ဆုတောင်းစကားများကို တပုံတပင်ပြောခဲ့ပြီး ပြန်သွားတော့သည်။

အဘွားချန်း၏နှုတ်ခမ်းများကို သဘောကျကာ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ၏တည်ကြည့်အိန္ဒြေကို ကြိုးစားထိန်းထားလိုက်ကာ စန်းလော့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

“အေးပါ၊ ညည်း မနက်ဖြန်မှာ ဆိုင်ဖွင့်ရအုံးမယ်၊ ဒီနေ့အတွက်လည်း လုပ်စရာတွေအများကြီးရှိသေးတယ် အခု ပြန်သင့်ပြီ"

စန်းလော့က ပန်းကန်လုံးအလွတ်တစ်လုံးနှင့် သကြားနှစ်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျေနပ်နေသည့်ခံစားချက်ဖြင့် ချန်းမိသားစု၏ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ အဝေးသို့ မရောက်သေးခင်မှာပင် “ဪ...” ဟူသည့် ပုံကြီးချဲ့ကာ ထေ့ငေါ့ပြောလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။

လီရှီက သူမ၏အိမ်တံခါးကိုမှီကာ ​မေးစေ့ကို အနည်းငယ်ချီထားပြီး မဲ့ပြုံးတစ်ခုဖြင့် စန်း​လော့၏လက်ထဲက ပန်းကန်လုံးအလွတ်ကို ကြည့်ကာ

“အခုတော့ နေရာအသစ်တစ်ခုကိုပြောင်းပြီး တောင်းစားနေတာပေါ့လေ၊ ဟုတ်လား၊ ပြဿနာက ဘာမှ မရခဲ့ဘူးမလား"

...