အခန်း (၃၀၅-၃၀၆)

အခန်း ၃၀၅ - အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ကျွန်မကိုပါ မောင်းမဆောင်ထဲ သွင်းချင်နေတာလား

အလင်းစုစည်းမှု ဓားရှည်ကို ရှောင်မို၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလေ၏။

ရှောင်မိုက ၎င်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းက လေထဲတွင် ခဏတာမျှ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ချန်ရစ်ထားခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုက ၎င်းကို အချိန်ကြာကြာ အသုံးပြုလေလေ အလင်းစုစည်းမှု ဓားရှည်၏ ရှောင်မို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအပေါ် အားဖြည့်ပေးနိုင်စွမ်းက ပိုမို ကောင်းမွန်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသော ဓားချီကပင် ဤဓားရှည်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ဖုံးအုပ်ထားခြင်းကို ခံရပုံပေါ်ပြီး ရှောင်မို၏ ဝိညာဉ်ကြောများကို ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမှ ကာကွယ်ပေးကာ ရှောင်မိုကို သူ၏ ဓားချီအပေါ် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိစေခဲ့လေ၏။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ နတ်မိမယ်ကျန်းက သူ့ကို တကယ်ပဲ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤဓားရှည်နှင့် သူ၏ လက်ရှိ ပါရမီတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှောင်မိုက လေးလအတွင်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေခဲ့လေ၏။

ရှောင်မိုက မြက်ပင်ဓားသိုင်းကို ပို၍ပို၍ ချောမွေ့စွာ ကျင့်ကြံနေပြီး တဖြည်းဖြည်း တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့နေသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ပင် ရောက်ရှိနေစဉ်မှာပင် အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ အရှေ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက ရပ်တန့်မသွားဘဲ အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၏။

"ချလွမ်၊ ချလွမ်၊ ချလွမ်။"

အဖြူရောင် ဓားရှည်က ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ အလင်းစုစည်းမှု ဓားရှည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မြက်ပင်ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုနေကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

အမျိုးသမီးကလည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အလွှာရှစ်သို့ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမျိုးသမီး၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ပိုမို တည်ငြိမ်နေပြီး ဂရုမစိုက်သည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုပင် ပါဝင်နေခဲ့လေ၏။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုက အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူမက တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာခဲ့ပေသည်။

"ဂျန့်။"

အချီငါးဆယ် အကြာတွင် ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က အမျိုးသမီး၏ ဓားကြောင့် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့လေ၏။

ဓားရှည်က မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ကြွေပြားများကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားစေကာ ၎င်း၏ ဓားကိုယ်ထည်က တုန်ခါနေခဲ့ပေသည်။

ပြီးတော့ အမျိုးသမီး၏ ဓားရှည်က ရှောင်မို၏ လည်ပင်းကို ထောက်ထားခဲ့လေ၏။

အမျိုးသမီး၏ မျက်မှောင်များက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားခဲ့ပေသည်။ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူမက ၎င်း၏ ဓားပြားကို အသုံးပြု၍ ရှောင်မို၏ ပခုံး နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သွေးကြောဆုံမှတ်များကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ဖြူဝင်းသော လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ရှောင်မို၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

ရှောင်မိုက လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ဘဲ အမျိုးသမီး၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကြောများနှင့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို စူးစမ်းရှာဖွေနေသည်ကိုသာ ခံစားနေရပေသည်။

ရှောင်မိုက ခုခံဆန့်ကျင်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ အဓိကအားဖြင့် ခုခံဆန့်ကျင်ခြင်းကလည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်၏ ထက်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးက သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ချောင်းလေးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ သွေးကြောဆုံမှတ်များကို ဖွင့်ပေးလိုက်လေ၏။

"နတ်မိမယ်ကျန်း၊ တစ်ခုခု မှားနေလို့လား။" ရှောင်မိုက မေးလိုက်ပေသည်။

အမျိုးသမီးက ဓားရေးတစ်ကွက်ကို လှပစွာ ကပြလိုက်ပြီး ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ သူမ၏ ပါးလျသော နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားခဲ့လေ၏။ သူမ၏ လေသံက ယခင်ကဲ့သို့ပင် အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ ဒီနေ့ တိုးတက်မှုက သာမန်ထက် သိသိသာသာ မြန်ဆန်လွန်းနေလို့ပါ။ ရှင်က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အလွှာရှစ်ကို ဝင်ရောက်သွားရုံတင် မကဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ချောမွေ့နေပြီး ဓားသိုင်းတွေ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ တာအိုထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ပိုပြီး လွယ်ကူနေတယ်။ ရှင်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နည်းလမ်းတချို့ကိုများ အသုံးပြုထားသလားလို့ ကျွန်မ သံသယဝင်နေမိတာ။"

"....." ရှောင်မိုက အနည်းငယ် စကားဆွံ့အသွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမှ မပြသခဲ့ချေ။ "မကြာသေးခင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက ပိုပိုကောင်းလာလို့ ဖြစ်မှာပါ။"

နဂါးမိုးကြိုး ဆေးရည်ရော၊ ကောင်းကင်တာအို ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးရည်ပါ တစ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးဆက်နွယ်မှုထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အခြားသူများ ရှာဖွေ မတွေ့ရှိနိုင်ခြင်းကသာ ကံကောင်းသည်ဟု သူ ဆိုရမည် ဖြစ်လေ၏။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ့အတွက် ရှင်းပြရန် အလွန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မို၏ အဖြေအတွက် ကျန်းချင်ရီက အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

သူ၏ တိုးတက်မှုက အနည်းငယ် ယုံကြည်ရခက်နေသော်လည်း ဤအရာကသာလျှင် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည့် ရှင်းပြချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤလောကကြီး၌ လူအမျိုးအစား စုံလင်စွာ ရှိလေသည်။ အချို့က ပိုမို ကျင့်ကြံလေလေ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လေလေ ဖြစ်ကြပေသည်။

အချို့က သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးမှ သူတို့ ဘဝ၏ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်သွားကာ ထိုမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားကြသည်များလည်း ရှိလေ၏။

"မနေ့က ဘာလို့ နတ်မိမယ်ကျန်းကို မတွေ့ရတာလဲ။"

ရှောင်မိုက ကျန်းချင်ရီ၏ တွေးတောနေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ သူမက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို သေချာပေါက် မေးခွန်းထုတ်ချင်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပေသည်။

"မနေ့က ကျွန်မ လူတစ်ယောက်ကို သွားတွေ့တယ်။" ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အနည်းငယ် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"လူတစ်ယောက်လား။" ရှောင်မိုက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ပေသည်။

"ချင်တိုင်းပြည်က ချင်ယန်မင်းသမီး... ချင်စီယောင်လေ။"

ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မနေ့က ချင်စီယောင်နှင့် သူမ၏ စကားပြောဆိုမှုကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များကို မပွတ်သပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘဲ အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်နေသည့်အလား ပုံပေါက်နေခဲ့လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ စကားမစပ်၊ အရှင်မင်းကြီးက အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။"

ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းမော့ကာ ရှောင်မိုကို ပြုံးတဝက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ကျိုးနိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် အမျိုးသမီး ယန်ရုရွှယ်ကို လက်ထပ်နိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ အဲဒီ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ သက်တော်အကြီးဆုံးမင်းသမီးကတောင် အရှင်မင်းကြီးကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ နန်းတော်ထဲ ဝင်လာတော့မယ်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ မောင်းမဆောင်က ပိုပိုပြီး စည်ကားလာတော့မယ့်ပုံပဲ။"

"နတ်မိမယ်ကျန်းရယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မစနောက်ပါနဲ့။ ယန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သမီးတော် တစ်ယောက်တည်းကတင် ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။ အခု ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ မင်းသမီး နောက်တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတော့ ပြဿနာတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပိုများလာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ... နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် နတ်မိမယ်ကျန်းနဲ့ အတူတူရှိနေရတာက အများကြီး ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်။"

ရှောင်မိုက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။

"အို။" ကျန်းချင်ရီက ရှောင်မိုကို မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်ပေသည်။ "အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ကျွန်မကိုပါ မောင်းမဆောင်ထဲ သွင်းချင်နေတာလား။"

"အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..." ရှောင်မိုက သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ နတ်မိမယ်ကျန်းက ပျော်ရွှင်မှု သက်သက်အတွက် မောင်းမတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ နတ်မိမယ်ကျန်းက ဘယ်ဘွဲ့ကိုမဆို ရွေးချယ်လို့ ရပါတယ်။"

"ဟဲဟဲ" ကျန်းချင်ရီက လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။ "အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်မကို မောင်းမဆောင်ထဲ သွင်းချင်တယ်ပေါ့။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ကျွန်မကို အနိုင်ယူနိုင်မှပဲ ရမယ်။"

သူမ၏ စကားသံ အဆုံးမှာပင် ကျန်းချင်ရီ၏ ဓားရှည်က ရှေ့သို့ ထိုးထွက်လာခဲ့ပေသည်။ ရှောင်မိုက အံ့အားသင့်သွားပြီး ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ ဘေးရှိ မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသော ဓားရှည်ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်လေ၏။

ကျန်းချင်ရီ၏ ဓားအရှိန်က ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်နေပြီး ဟာကွက်တစ်ခု ရှာတွေ့သည့် အခါတိုင်း သူမက ဓားပြားနေရာဖြင့် ရှောင်မိုကို ပုတ်လိုက်လေ့ရှိပေသည်။

ရှောင်မိုမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရလေ၏။

"ဘုန်း။"

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ထောင့်တစ်ထောင့်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး နံရံနှင့် ဖိကပ်ခံလိုက်ရပေသည်။ ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ ဓားကို ရှောင်မို၏ နားရွက်ဘေးသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး သူ့ကို နံရံတွင် ချုပ်ထားလိုက်လေ၏။

သူတို့က အလွန် နီးကပ်နေခဲ့ကြပေသည်။

လေညင်းလေး တစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာဖုံးက ရှောင်မို၏ မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်သွားခဲ့လေ၏။

ရှောင်မိုက အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပေသည်။

သူမ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဖြစ်နေခြင်းပင်။

သူမက သူမ၏ ဒေါသကို သူ့အပေါ် ပုံချနေခဲ့ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ရှောင်မိုက အကြောင်းပြချက်ကိုတော့ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ချေ။

"နတ်မိမယ်ကျန်းက ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ချင်ယန်မင်းသမီးနဲ့ တစ်ခုခုများ ငြိစွန်းထားတာ ရှိလို့လား။" ရှောင်မိုက တိုက်ရိုက် မေးလိုက်ပေသည်။

"ဘာမှ မငြိစွန်းထားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဒီလောကကြီးမှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီး အားလုံးကို မုန်းတယ်။" ကျန်းချင်ရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။ "ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ အပါအဝင်ပေါ့။"

"....."

"ကြည့်ရတာ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ လောလောဆယ် ကျွန်မကို မောင်းမဆောင်ထဲ သွင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိသေးပုံပဲ။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မစမ်းခင် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး ကျင့်ကြံသင့်တယ်။"

ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ ဓားရှည်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တာအိုမေးမြန်းရာ ယဇ်ပလ္လင်ထဲမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပေသည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်း" ရှောင်မိုက လှမ်းခေါ်လိုက်လေ၏။

"အရှင်မင်းကြီး တခြား ပြောစရာ ရှိသေးလို့လား။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းကို လှည့်ကာ ရှောင်မိုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"မနက်ဖြန်က နတ်မိမယ်ကျန်းရဲ့ မွေးနေ့လေ။ နတ်မိမယ်ကျန်း အားမလားလို့ပါ။ ကျိုးနိုင်ငံအနေနဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းရဲ့ မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ညစာစားပွဲ တစ်ခု ကျင်းပပေးချင်ပါတယ်။" ရှောင်မိုက မေးလိုက်လေ၏။

"မနက်ဖြန် ကျွန်မ မွေးနေ့ဆိုတာ အရှင်မင်းကြီးက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။" ကျန်းချင်ရီက မေးလိုက်ပေသည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာလေ။ ကျိုးနိုင်ငံအနေနဲ့ မသင့်လျော်တာတွေ မဖြစ်ရအောင် နတ်မိမယ်ကျန်းရဲ့ မွေးနေ့ကို သဘာဝကျကျပဲ သိထားဖို့ လိုအပ်တာပေါ့။"

"မွေးနေ့ ညစာစားပွဲက မလိုအပ်ပါဘူး။" ကျန်းချင်ရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။ "ကျွန်မက လူအုပ်ကြီးကို မနှစ်သက်ဘူး။"

"ဒါဆို နတ်မိမယ်ကျန်းက ဘယ်လို မွေးနေ့လက်ဆောင်မျိုးကို လိုချင်ပါသလဲ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျိုးနိုင်ငံက လစ်လျူရှုထားသလို တကယ်ကြီး ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။" ရှောင်မိုက ထပ်မေးလိုက်ပေသည်။

ကျန်းချင်ရီက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေ၏။ " ကိတ်မုန့် တစ်ခု။"

" ကိတ်မုန့် ဟုတ်လား။" ရှောင်မို အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကိတ်မုန့် တစ်ခုတည်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကြိတ်ဆုံကျောက် တစ်ခုလောက်တော့ ကြီးရမယ်။"

"....."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ကျန်းချင်ရီက လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။ "မလုပ်နိုင်ဘူးလား။"

"အဲဒါက လွယ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့၊ ကိတ်မုန့် တစ်ခုတည်းလား။"

"အင်း"

ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

" ကိတ်မုန့် တစ်ခုတည်းဆိုရင်ပဲ... လုံလောက်ပါပြီ..."

အခန်း ၃၀၆ - ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ သူ့ကို တကယ်ပဲ အရမ်းမုန်းတယ်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ကျိုးတိုင်းပြည် နန်းတော်ရှိ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်၌။

ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။

အမျိုးသမီးက ခုတင်ပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်ရာ ဆံနွယ်တစ်စက သူမ၏ ဖြူဝင်းသော ပါးပြင်ပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းကျဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီး၏ မူလက အိပ်မှုန်စုံမွှား ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာခဲ့လေ၏။

ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ အဝတ်အစား လဲလှယ်လိုက်ပြီး ရိုးရှင်းစွာ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက အခန်းထဲမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ထုံးစံအတိုင်း ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း နွေဦးလေညင်းကို ခံစားကာ သူမက ခေါင်းမော့၍ ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးမောကြည့်နေခဲ့လေ၏။

နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော် အတွင်းတွင် ကျန်းချင်ရီကို အလုပ်အကျွေးပြုမည့် နန်းတွင်းအစေခံမလေးများ မရှိချေ။ အဓိကအားဖြင့် ကျန်းချင်ရီက တစ်ယောက်တည်း နေရသည်ကိုသာ ပို၍ နှစ်သက်သောကြောင့်ပင်။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းတွင်ဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော် အတွင်းတွင်ဖြစ်စေ ကျန်းချင်ရီက တစ်နေ့လုံး ထိုင်နေတတ်လေ့ ရှိပေသည်။

သို့သော် ကျိုးတိုင်းပြည် နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက နန်းတော်အတွင်း မကြာခဏဆိုသလို လမ်းလျှောက် ထွက်လေ့ရှိလေ၏။

သူ ဓားသိုင်းကျင့်ကြံသည့် အခါတိုင်း ကျန်းချင်ရီက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ သွားရောက်ကာ ဘေးမှနေ၍ မကြာခဏ စောင့်ကြည့်လေ့ရှိပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးထောင်တုန်းက သူမ ဓားသိုင်းကျင့်ကြံသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့သလိုမျိုးပင်။

တစ်ဦးတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ နှစ်သုံးထောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူနှင့်သူမက ဆရာနှင့် တပည့် မဟုတ်ကြတော့ခြင်းသာ ဖြစ်လေတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မကို ရှာနေတာလားရှင်..." ကျန်းချင်ရီ၏ အတွေးများ အဝေးသို့ လွင့်မျောနေစဉ်မှာပင်။

ဓားအစေခံ ချိုးယဲ့က အမျိုးသမီး၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေ၏။

ယနေ့တွင် ချိုးယဲ့ကို ကျန်းချင်ရီက ခေါ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အင်း။"

ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ စတင် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဘာမှ မမျှော်လင့်ထားတာတွေ ဖြစ်မလာဘူးဆိုရင် ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ မိဖုရားခေါင် တင်မြှောက်တဲ့ အခမ်းအနားက လောလောဆယ် ကျင်းပဖြစ်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့ အကြီးအကဲဟွမ်က ဒီမှာနေလည်း အသုံးမဝင်တော့ဘူးဆိုတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင် ပြန်သွားကြတာ ပိုကောင်းမယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း မင်းက ငါ့နောက်ကို လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စရပ်များစွာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်။"

"မင်း ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါ ငါ့ကိုယ်စား ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် အဖြစ် တာဝန်ယူပေးပါ။"

"ကိစ္စရပ်အားလုံးကို မင်းပဲ စီမံခန့်ခွဲလိုက်။ တကယ်လို့ မင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ အရေးကြီး ကိစ္စတစ်ခုခု ပေါ်လာရင်တော့ ငါ့ဆီ လာခဲ့လိုက်ပါ။"

"..." ချိုးယဲ့က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းကို လှည့်ကာ ချိုးယဲ့ကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

ချိုးယဲ့က သူမ၏ စကားလုံးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်ပေသည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်က ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ မပြန်တော့ဘူးလားဟင်။"

"အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်က ပြဿနာ ရှာနေကြလို့ ငါ လောလောဆယ် ပြန်ဖြစ်မှာ မဟုတ်သေးဘူး။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်တောင်မှ ပြဿနာဖြစ်စေတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေလား။" ချိုးယဲ့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်ပေသည်။

"မမေးသင့်တာတွေကို မမေးနဲ့။" ကျန်းချင်ရီက ချိုးယဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။ "ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခေါက် မင်း ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်သွားပြီးရင် ငါ့အတွက် ကိစ္စသုံးခုကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးဖို့ လိုသေးတယ်။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ ဂိုဏ်းချုပ်။ ကျွန်မ သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်။"

"ပထမဆုံး ကိစ္စက၊ ငါ ဘဝသုံးခု လောကသုံးခု ဆေးလုံး တစ်လုံး လိုချင်တယ်။ ဒီဆေးလုံးကို မိစ္ဆာကမ္ဘာထဲက အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးတိုင်းပြည်ကပဲ ဖော်စပ်နိုင်တယ်။ အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင်မဆီကို သွားရှာ။ သူမ ဘယ်လို စည်းကမ်းချက်မျိုးပဲ သတ်မှတ်ပါစေ၊ မင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရင် ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်။ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ ဓားပျံကနေတစ်ဆင့် ငါ့ဆီ သတင်းပို့လိုက်၊ ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမယ်။ မှတ်မိပြီလား။"

"ကျွန်မ မှတ်မိပါပြီ။" ချိုးယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

ချိုးယဲ့က သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရေရွတ်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ သေးငယ်သော လက်လေးများက အင်္ကျီလက်စကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အောက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများက ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ထားသည့်အလား ပုံပေါက်နေခဲ့လေ၏။

ချိုးယဲ့က ဓားအစေခံ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချင်ရီ၏ နောက်သို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းက သာမန်လူများထက် များစွာ နိမ့်ကျမနေခဲ့ချေ။

ဤဘဝသုံးခု လောကသုံးခု ဆေးလုံးက လူတစ်ယောက်၏ ဘဝသုံးခု၊ လောကသုံးခုစာ မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးကို နိုးထလာစေနိုင်ပေသည်။

ထိုအခါ မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေ၏။ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို နိုးထလာစေချင်နေတာလဲ။ ကျိုးတိုင်းပြည် အုပ်စိုးရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေများလား။

ဤသို့ တွေးမိလေလေ ၎င်းမှာ အလွန် ဖြစ်နိုင်ချေ များသည်ဟု ချိုးယဲ့ ခံစားရလေလေပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဂိုဏ်းချုပ်က ကျိုးတိုင်းပြည် ဧကရာဇ်အပေါ် အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းနေပြီး နိုင်ငံတော်ဆရာ ဖြစ်လာရန်အတွက် နန်းတော်ထဲသို့ပင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဂိုဏ်းချုပ်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ ဓားရှည်တစ်လက်ကိုတောင် သူ့ကို ပေးခဲ့သေးတယ်လေ။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ကျိုးတိုင်းပြည် အုပ်စိုးရှင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူများလဲ။ သူက ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် အဲဒီလောက်တောင် အရေးပါနေတာလား။

"ဒုတိယ ကိစ္စက၊ ပင်လယ်လေးစင်းရဲ့ အရှင်သခင် ဘိုင်ရုရွှယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေ အားလုံးကို သွားစုဆောင်းပေး။ တရားဝင် သမိုင်းကြောင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပြင်ပသမိုင်းကြောင်းပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အကုန်လုံးကို လိုချင်တယ်။" ကျန်းချင်ရီက ဆက်ပြောလိုက်လေ၏။

"နောက်ဆုံး ကိစ္စကတော့၊ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ငါ မြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကောလာဟလတွေအရ ရှေးခေတ်ကာလ အလွန် နှစ်နှစ်သိန်းအတွင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်တွေ အားလုံးက ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း ရှိခဲ့ကြတယ်တဲ့။"

"ဒီနှစ်နှစ်သိန်းကာလကို လူသားဧကရာဇ်များခေတ်လို့ ခေါ်တွင်ခဲ့ကြတယ်။"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ချင်တိုင်းပြည်လို့ ခေါ်တဲ့ ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတစ်ခုလည်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"

"ရှေးဟောင်း ချင်တိုင်းပြည်က မိဖုရားခေါင် တစ်ပါးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး သူမက လူသားဧကရာဇ်များခေတ်ကို လုံးလုံးလျားလျား အဆုံးသတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ သူမ ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း လူသားမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်တွေက ဆက်ပြီး မကျင့်ကြံနိုင်ကြတော့ဘူး။"

"အဲဒီ မိဖုရားခေါင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အကြောင်းအရာတွေ အားလုံးကို သွားရှာပြီး စုစည်းကာ ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့ပါ။"

"မှန်လှပါ ဂိုဏ်းချုပ်။"

ဂိုဏ်းချုပ်က ပင်လယ်လေးစင်း၏ အရှင်သခင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သမိုင်းမှတ်တမ်းများနှင့် ရှေးဟောင်း ချင်တိုင်းပြည် မိဖုရားခေါင်၏ ဒဏ္ဍာရီများကို ဘာကြောင့် လိုချင်နေမှန်း ချိုးယဲ့ မသိခဲ့သော်လည်း သူမက နာခံရန်သာ တတ်နိုင်တော့လေ၏။

"ကောင်းပြီ၊ သွားတော့။" ကျန်းချင်ရီက ခံစားချက်မဲ့စွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"ချိုးယဲ့က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို သေချာပေါက် အလဟဿ မဖြစ်စေရပါဘူး။" ချိုးယဲ့က နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွန့်ဆုတ်နေသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်ကာ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ချိုးယဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက ဆက်လက် ထိုင်နေခဲ့ပေသည်။

သူမက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ယနေ့ ရှောင်မို ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံနေခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး သူ ဘာလုပ်နေသလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူမ မသိခဲ့ချေ။

သူမကို ကွေ့ဟွာမုန့် တစ်ခု ပေးမည်ဟု သူ ကတိပေးထားခဲ့သော်လည်း မွန်းတည့်ချိန် ကုန်လွန်သွားသည့်တိုင်အောင် သူက လာမပေးသေးပေ။

သတိမထားမိလိုက်ဘဲ နေမင်းက အနောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားသွားပြီး နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားကာ ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ရှောင်မိုက ပေါ်မလာသေးချေ။

"ဟွန့်၊ ယောက်ျားတွေ။"

ကျန်းချင်ရီက ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှောင်မို ဘာကြောင့် ကတိဖျက်ရသလဲဟု သွားရောက်မေးမြန်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်၏ တံခါးက ခေါက်သံထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဝင်ခဲ့။" ကျန်းချင်ရီက တံခါးဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်ရာ သူမ၏ လေသံတွင် မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့ပေသည်။

အိမ်တော်တံခါး ပွင့်သွားခဲ့လေ၏။

ဝေ့ရွှန်းက ကြိတ်ဆုံကျောက် အရွယ်အစားရှိ သေတ္တာတစ်လုံးနှင့် အရက်အိုးတစ်အိုးကို သူ၏ အရှင်မင်းကြီးထံသို့ ရိုသေလေးစားစွာ ကမ်းပေးလိုက်ပေသည်။

ရှောင်မိုက နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးမှသာ ဝေ့ရွှန်းက တံခါးကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ရဲဘဲ အဝေးသို့ လျှောက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး မေ့သွားပြီလို့တောင် ထင်နေတာ။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းလှည့်ကာ ပြောလိုက်ပေသည်။

နတ်မိမယ်ကျန်း ဒေါသထွက်နေနိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ရှောင်မိုက ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေ၏။ "နတ်မိမယ်ကျန်းကို ကတိပေးထားမှတော့ သဘာဝကျကျပဲ ကိုယ်တော် မမေ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းကို ပေးမယ့် ကွေ့ဟွာမုန့်က သာမန်ဖြစ်နေလို့ မရဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါကြောင့် ကိုယ်တော် နည်းနည်း နောက်ကျသွားတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ နတ်မိမယ်။"

"အဲဒါက ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းပြန်မလှည့်သေးဘဲ မေးလိုက်ပေသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ရှောင်မို ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အမျိုးသမီး၏ ရင်ထဲရှိ ဒေါသများက ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ထက်ဝက်ခန့် ပြယ်လွင့်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ကိုယ်တော်က မြို့တော်မှာ နာမည်အကြီးဆုံး မုန့်ဖုတ်ဆရာမကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဒီမုန့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ပြခိုင်းခဲ့တာပါ။" ရှောင်မိုက ပြုံးလျက် ကျန်းချင်ရီအတွက် မုန့်တစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ပေးလိုက်လေ၏။ "နတ်မိမယ်၊ နည်းနည်း မြည်းကြည့်ပါလား။"

"အရသာ တော်တော်ဆိုးမှာပဲ။" ကျန်းချင်ရီက ဤသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူမက ကွေ့ဟွာမုန့်ကို ယူကာ အနည်းငယ် ကိုက်စားလိုက်သေးလေ၏။

"ဘယ်လိုနေလဲ။" ရှောင်မိုက မေးလိုက်ပေသည်။

"အရသာ အရမ်းဆိုးတာပဲ။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းလှည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

ရှောင်မို။ "....."

"ဒါပေမဲ့ သည်းခံပြီးတော့ စားလို့ ရပါတယ်။" ကျန်းချင်ရီက နောက်ထပ် တစ်ကိုက် ထပ်ကိုက်လိုက်ပေသည်။

သူမ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသော အပြုအမူကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမအတွက် အရက်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးကာ သူမ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေ၏။

သူတို့နှစ်ယောက်က ကွေ့ဟွာမုန့်ကို စားရင်း၊ အရက်သောက်ရင်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော ကြယ်များကို ငေးကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က စကားသိပ်မပြောကြသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ အနေရခက်ခြင်းမျိုး မခံစားခဲ့ကြရချေ။

"သခင်မလေးကျန်းက ကွေ့ဟွာမုန့် စားရတာကို တကယ်ပဲ သဘောကျတာလား။" အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

"ကျွန်မ စားရတာ မကြိုက်ပါဘူး။" ကျန်းချင်ရီက ပြောလိုက်ပေသည်။ "ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ယောက်က အဲဒါကို သဘောကျလို့ ကျွန်မက သူနဲ့အတူတူ လိုက်စားပေးရင်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရသွားတာပါ။"

"နတ်မိမယ်ကျန်းရဲ့ အဲဒီသူငယ်ချင်းက ဘယ်လို လူမျိုးလဲ။" ရှောင်မိုက စကားစရှာလိုက်လေ၏။

"အဲဒီလူက မကြာခဏဆိုသလို သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ဂရုမစိုက်တတ်ဘူး၊ သူ့ကိုယ်သူတောင် သေချာ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ အမြဲတမ်း တခြားသူတွေအတွက်ပဲ စဉ်းစားပေးပြီး သူ့ကိုယ်သူအတွက်တော့ ဘယ်တော့မှ ထည့်မစဉ်းစားတတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် သူက လူလိမ်တစ်ယောက်... ဒီလောကကြီးမှာ အကြီးဆုံး လူလိမ်ပဲ။"

"နတ်မိမယ်ကျန်းက သူ့ကို မနှစ်သက်ဘူးလား။"

"သူ့ကို မနှစ်သက်ဘူး ဟုတ်လား..."

ကျန်းချင်ရီက ညကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားခဲ့လေ၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အမျိုးသမီးက သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကာ ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ သူ့ကို တကယ်ပဲ အရမ်းမုန်းတယ်။"