အခန်း (၃၀၇-၃၀၈)

အခန်း ၃၀၇ - အခြားပန်းတွေ အားလုံးထက် ပိုလှနေသလိုပဲ...

ပိုင်တန်းကျောင်းတော်တွင် ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှ ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့လေ၏ ။

သို့သော် ယခင်အကြိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့က လက်ဆောင်ပစ္စည်း အများအပြားကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်နေသည့်ဟန် ရှိနေခဲ့ပေသည် ။

"ဒီလက်အောက်ငယ်သား ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းကို အရိုအသေပေးပါတယ်ဘုရား" ။

ပိုင်တန်းကျောင်းတော်၏ အရှေ့ဘက် ခန်းမဆောင်တွင် ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများက ဝမ်ရှင်းကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေ၏ ။

ဝမ်ရှင်းက မျက်တောင်များကို ညင်သာစွာ ခတ်လိုက်ပြီး ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ပေသည် ။ သူတို့က ကောင်းချီးပေးခြင်း အခမ်းအနားအတွက် ရောက်လာကြသည်ဟု တွေးထင်ကာ သူမက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။ "အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဆုတောင်းပေးဖို့ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ဆီကို ကျွန်မ ခဏနေရင် သွားပါ့မယ်။ ဘာနှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ။

"အဲဒါက..."

ဝန်ကြီးယန်ကျိန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အနေရခက်နေသော အမူအရာက ပိုမို သိသာလာပြီး တောင်းပန်လိုသည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုပင် ပါဝင်နေခဲ့လေ၏ ။

"ဆရာတော်ဝမ်ရှင်း၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေအတွင်း အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဆရာတော့်ရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုတွေအတွက် ကျွန်တော်မျိုးတို့ အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး။ ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းအနေနဲ့ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ဆီကို သွားဖို့ မလိုတော့ပါဘူး" ။

"မလိုတော့ဘူး ဟုတ်လား" ဝမ်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်ပေသည် ။

"မှန်ပါတယ်။"

ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏ ။ ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းက နောက်ဆုံးတော့ ကျိုးနိုင်ငံဆီသို့ ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီး အရှင်မင်းကြီးနှင့် သူ၏ သမီးတော်အတွက် ဆုတောင်းပေးရန် သဘောတူခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်တော့ချေ ။

"ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းကို ကျွန်တော်မျိုး မဖုံးကွယ်တော့ပါဘူး၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို ယာယီ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပါပြီ။ တကယ်လို့ မိဖုရားခေါင် တင်မြှောက်ခြင်း အခမ်းအနားကို ကျင်းပဖြစ်မယ်ဆိုရင်တောင် တစ်နှစ်ကြာမှပဲ ဖြစ်လာနိုင်တော့မှာပါ။ ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းကို ကျွန်တော်မျိုးတို့ ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး" ။

ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက ခါးကိုမတ်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည် ။ သူ၏ ဘေးရှိ အရာရှိများက လက်ဆောင်သေတ္တာ အချို့ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ကြလေ၏။

လက်ဆောင်သေတ္တာများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အထဲတွင် ရွှေလက်ဝတ်ရတနာများ၊ ရွှေခြည်ထိုး သင်္ကန်းနှင့် နှင်းပုစဉ်း ပိုးသားတို့ကဲ့သို့သော အဖိုးတန် ပစ္စည်းများ ပါဝင်နေခဲ့ပေသည်။

ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက ရိုသေလေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်လေ၏ ။ "အခမ်းအနားကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ရတယ် ဆိုပေမဲ့ ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းက ဒီအချိန်တွေအတွင်းမှာ တကယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ ကျိုးနိုင်ငံက ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းအတွက် ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ လက်ဆောင်တချို့ကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုပါနဲ့" ။

ရတနာများကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှင်းက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပေသည် ။ သူမက အားလုံးကို ငြင်းဆန်ခြင်းလည်း မပြုသလို လက်ခံခြင်းလည်း မရှိဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ရွှေတုံးငယ်လေး တစ်တုံးကိုသာ ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။ "ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။"

"ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းက ဘာလို့ အကုန်လုံးကို မယူရတာလဲ" ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည် ။ "ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးတို့အပေါ် ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး" ။

"ကျွန်မ ဒီလောက် ပိုက်ဆံ အများကြီး မလိုအပ်ပါဘူး" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်လေ၏ ။ "ကျွန်မ ယူလိုက်တဲ့ ဒီရွှေတုံးလေးကတင် အများကြီး ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါ့အပြင် ဒီဘုန်းကြီးငယ်က ကျိုးနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်မှာ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်နေပါဦးမယ်။ တကယ်လို့ တစ်နှစ်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်မ ဒီမှာ ရှိနေသေးရင် အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဆက်ပြီး ဆုတောင်းပေးနိုင်ပါတယ်" ။

ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း အမျိုးသမီး၏ ပြတ်သားပြီး ကြည်လင်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ နောက်ထပ် စကားများက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ပေသည် ။ ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက နောက်ဆုံးတွင် အရိုအသေပေးလိုက်လေ၏ ။ "ဒီလိုဆိုမှတော့ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်စား ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ တကယ်လို့ ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းအနေနဲ့ ဒီလက်အောက်ငယ်သားဆီက အကူအညီ တစ်ခုခု လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ဝန်ကြီးအိမ်တော်ကို အချိန်မရွေး ကြွလာနိုင်ပါတယ်။ ဒီလက်အောက်ငယ်သားက ကူညီပေးဖို့ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်" ။

"ကောင်းပါပြီ" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏ ။

"ဒါဆိုရင် ဒီလက်အောက်ငယ်သားက ဆရာတော်ဝမ်ရှင်းရဲ့ အေးချမ်းမှုကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ အရင် ခွင့်ပန်ပါရစေ" ။

"အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ပြီး ပြန်ကြပါ။"

နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် အရိုအသေပေးပြီးနောက် ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများက တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားခဲ့ကြလေ၏ ။

"မိကူ" ဟွန်တွန်းလေးက ဝမ်ရှင်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် နားခိုရင်း ၎င်း၏ သခင်မကို ကြည့်လိုက်ပေသည် ။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့လည်း တောင်အောက် ဆင်းသင့်ပြီ" ဝမ်ရှင်းက ဟွန်တွန်းလေး၏ ခေါင်းသေးသေးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး သူမ ယူလာသော ရွှေတုံးငယ်လေးကို ဟွန်တွန်းလေး လွယ်ထားသည့် အိတ်ကပ်လေးထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေ၏ ။

အာရုံစိုက်မှု သိပ်မခံရစေရန်အတွက် ဝမ်ရှင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်၏ လျှော်တေအင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကို ပြောင်းဝတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးနိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည် ။

ဝမ်ရှင်းက သင်္ကန်းကို ချွတ်ကာ အလွန်ရိုးရှင်းသော လျှော်တေအဝတ်အစားကို ပြောင်းဝတ်ထားသော်ငြားလည်း သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က အလွန်တရာ ထင်ရှားလွန်းနေသောကြောင့် လမ်းပေါ်ရှိ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ အသက်ကြီးသူနှင့် ကလေးငယ်များ အားလုံးက ဝမ်ရှင်းကို အကြိမ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်ခဲ့ကြလေ၏ ။

သို့သော် ဝမ်ရှင်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အငွေ့အသက်များကြောင့် လူများက အနီးသို့ မကပ်ရဲခဲ့ကြချေ ။ လမ်းဘေး လူမိုက်များပင်လျှင် အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်ရဲကြပြီး အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် ခံစားနေကြရပေသည်။

ဤခံစားချက်က သူတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားများ အားလုံးသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လွင်သွားမည့်အလား ဖြစ်နေကာ သူတို့ကို နေရောင်ခြည်နှင့် ထိတွေ့ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသော အမှောင်ထဲမှ ကြွက်များကဲ့သို့ အဝေးသို့ ပုန်းရှောင်သွားစေခဲ့လေ၏။

ဝမ်ရှင်း၏ အထုပ်ထဲတွင် ဟွန်တွန်းလေးက မျက်လုံးတစ်စုံကို ထုတ်ပြကာ စည်ကားနေသော မြို့လေးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေခဲ့ပေသည် ။

ထန်ဟူလု ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ဟွန်တွန်းလေးက ၎င်း၏ ခေါင်းသေးသေးလေးကို အပြင်သို့ ထုတ်ကာ သကြားလုံး ရောင်းနေသော အဘိုးအို အာရုံလွှဲနေချိန်တွင် ထန်ဟူလု တစ်ချောင်း၏ တစ်ဝက်ကို တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် ကိုက်စားပစ်လိုက်လေ၏ ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စူလိုက်ပြီး ဟွန်တွန်းလေး၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ကာ ထိုထန်ဟူလု ကို ဝယ်ယူလိုက်ရလေတော့သည် ။

မကြာမီမှာပင် ဝမ်ရှင်းက အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင်ရုံး တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပေသည် ။

ဤမျှလောက် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အကျိုးဆောင်ရုံးမှ စာရေးမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားခဲ့လေ၏။

အမျိုးသမီးက ခြံဝင်းတစ်ခု ဝယ်ယူချင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အကျိုးဆောင်ရုံး စာရေးက ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့ပေသည်။

အကျိုးဆောင်ရုံး စာရေးက ဝမ်ရှင်းကို သူမ၏ အိမ်ရာ လိုအပ်ချက်များကို မေးမြန်းပြီးနောက် မြို့ထဲရှိ နေအိမ် အမျိုးမျိုးကို လိုက်လံ ပြသပေးခဲ့လေ၏ ။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှင်းက မြို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပေသည် ။

ခြံဝင်းက သိပ်မခေါင်လွန်းဘဲ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့လေ၏။

ဤအန္တရာယ်ကင်းပုံရသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း အကျိုးဆောင်ရုံး စာရေးက သူမကို လှည့်စားရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ မူလက ပိုမို မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ခေါ်ဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် စကားလုံးများက သူ၏ ပါးစပ်ဖျားသို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်မိရာ စာရေးက ထူးဆန်းသော အပြစ်ရှိစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမှန်တရားကိုသာ ပြောပြနိုင်တော့လေ၏။

ဝမ်ရှင်းက ဈေးနှုန်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ထိုစံအိမ်ကို ဝယ်ယူလိုက်လေတော့သည် ။

ခြံဝင်းထဲရှိ ပရိဘောဂများက ပြည့်စုံနေပြီး အိပ်ရာခင်းများသာ လိုအပ်နေခဲ့ပေသည်။

ဝမ်ရှင်းက မြို့ထဲတွင် နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် ခြံဝင်းကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်လေ၏ ။

ဝမ်ရှင်းက ညနေပိုင်းရောက်မှသာ ခြံဝင်းကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်၍ ပြီးစီးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြင်ဘက်၌ ထိုင်ရန် အားလပ်ချိန် ရရှိသွားခဲ့ပေသည် ။

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ဒီမှာ ခဏလောက် နေကြမယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီမှာ သူ့ကို တကယ် ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်" ဝမ်ရှင်းက ဟွန်တွန်းလေးကို ပြောလိုက်လေ၏ ။ "သူ့ကို ရှာတွေ့တာနဲ့ ငါတို့ သူ့ကို အနောက်ဘက်ဒေသဆီ ပြန်ခေါ်သွားကြမယ်။"

"မိကူ..."

ဟွန်တွန်းလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ဆက်လက် မှောက်အိပ်ကာ ပေါက်စီတစ်လုံးကို စားနေခဲ့ပေသည် ။

၎င်း၏ သခင်မက ဤသို့ပြောသည်ကို အကြိမ်ပေါင်း မည်မျှ ကြားခဲ့ရပြီမှန်း ၎င်း မသိတော့ချေ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က တကယ်ပဲ သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား။

ဟွန်တွန်းလေးလည်း မသိခဲ့ချေ ။

ရက်အနည်းငယ် ဆက်တိုက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

အလွန်တရာ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး မကြာသေးမီက ပြောင်းရွှေ့လာကြောင်းကို အိမ်နီးချင်းများ အားလုံး သိရှိသွားခဲ့ကြပေသည်။

ထို့အပြင် ဤအမျိုးသမီးက ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားတော်များတွင် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာသူ တစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးနိုင်ငံရှိ လူအများအပြားက ဗုဒ္ဓဘာသာကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြသောကြောင့်ပင် ။

ထို့ကြောင့် အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ လုပ်စရာ အကြောင်းမရှိသော အသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသမီး အများအပြားက ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားသဘောများနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းရန် ဝမ်ရှင်းထံသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြလေ၏ ။

ဝမ်ရှင်းက မေးခွန်းတိုင်းကို ဖြေကြားပေးခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အိမ်နီးချင်းများအတွက် ဆုတောင်းပေးခြင်း၊ ကျမ်းစာရွတ်ဆိုပေးခြင်း၊ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဖယ်ရှားပေးခြင်း သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ဘေးကင်းရေးအတွက် တံခါးစောင့် ဆုတောင်းစာအချို့ကို ရေးသားပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပေသည် ။

အိမ်နီးချင်း အသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသမီးများ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ဝမ်ရှင်းက ကျိုးနိုင်ငံ အုပ်စိုးရှင်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို ကြားသိခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်ကျမှသာ ကျိုးနိုင်ငံ အုပ်စိုးရှင်က ဘာကြောင့် ယာယီ မိဖုရား မကောက်ရသေးသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ သိရှိသွားခဲ့လေတော့သည် ။

တကယ်တော့ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ၏ နှမတော်ကို ကျိုးနိုင်ငံ အုပ်စိုးရှင်နှင့် လက်ဆက်ပေးချင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤအရာက ချင်တိုင်းပြည်၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ကျိုးနိုင်ငံ၏ ဘိုးဘေးများ သတ်မှတ်ခဲ့သော ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်း စာချုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့လေ၏ ။

ချင်တိုင်းပြည်က လက်ရှိတွင် အင်အားကြီးမားနေပြီး ကျိုးနိုင်ငံအနေဖြင့် သူတို့ကို ရန်စရန် မတတ်နိုင်ချေ ။ ထို့အပြင် ၎င်းက ဘိုးဘေးများ၏ သဘောတူညီချက် တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးနိုင်ငံက ယန်မျိုးနွယ်စု၏ သမီးတော်ကို မိဖုရားခေါင်ကြီးအဖြစ် အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်လေ၏ ။ အကယ်၍ သူတို့က အခုမှ လူပြောင်းလိုက်မည် ဆိုပါက ကျိုးနိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာ ရှိတော့မည်နည်း ။

ထို့ကြောင့် ကျိုးနိုင်ငံ၏ မယ်တော်ကြီးယန်က ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ထံသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စာရေးသားခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံးက နန်းတော်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် အရှင်မင်းကြီး၏ ဆန္ဒအပေါ် မူတည်၍ တစ်ဦးကို မိဖုရားခေါင်အဖြစ် ရွေးချယ်သွားမည်ဟု မျှော်လင့်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပေသည် ။

အခန်း ၃၀၈ - ကြည့်ရတာ... အဲဒီပန်းလေးက တခြားပန်းတွေ အားလုံးထက် ပိုလှနေသလိုပဲ...

ကျိုးနိုင်ငံ မယ်တော်ကြီးထံမှ စာက ချင်တိုင်းပြည်သို့ ပို့ဆောင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ကာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ထံမှ အကြောင်းပြန်စာကို သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြလေ၏။

ငါးရက်အကြာတွင် ချင်တိုင်းပြည်ထံမှ အကြောင်းပြန်စာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျိုးနိုင်ငံ၏ မြို့တော်က ချက်ချင်းပင် စည်ကားသိုက်မြိုက်သွားခဲ့ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ကျိုးနိုင်ငံ မယ်တော်ကြီး၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြရလေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျိုးနိုင်ငံရှိ လူတိုင်းက သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့ကြပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ သူတို့က အလျှော့ပေးလိုက်လျှင်တောင်မှ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ၏ နှမတော်ကို မိဖုရားခေါင် ဖြစ်လာစေရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေဦးမည်ဖြစ်ကာ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ချင်တိုင်းပြည်ကို စော်ကားလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်ကို ကျိုးနိုင်ငံမှ အရာရှိများက စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြလေ၏။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ဤမျှလောက်အထိ အကြောင်းအကျိုး ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ကျိုးနိုင်ငံ နန်းတွင်း အရာရှိများ၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှလေ၏။ သူတို့က သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ ယန်မျိုးနွယ်စု၏ သမီးတော်နှင့် ချင်ယန်မင်းသမီး တို့၏ မွေးသက္ကရာဇ် ရှစ်လုံးအပေါ် အခြေခံ၍ အခါကောင်း ရက်ကောင်း တစ်ရက်ကို လျင်မြန်စွာ သတ်မှတ်လိုက်ကြပေသည်။

ငါးဆယ့်သုံးရက် အကြာတွင် ယန်မျိုးနွယ်စု၏ သမီးတော်နှင့် ချင်ယန်မင်းသမီး တို့က နန်းတော်ထဲသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်လာကြမည် ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးနိုင်ငံတွင် မိဖုရားခေါင် မရှိသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အရှင်မင်းကြီး၏ မောင်းမဆောင်က ဗလာကျင်း မနေတော့ချေ။

လက်ရှိတွင် မြို့တော်၌ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများဖြင့် စည်ကားနေပြီး အရှင်မင်းကြီးက ပထမဆုံး ညတွင် မည်သူ၏ အိပ်ဆောင်သို့ သွားရောက်မည်နည်း၊ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးအတွက် မည်သူက အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားတစ်ပါးကို ပထမဆုံး မွေးဖွားပေးနိုင်မည်နည်း ဟု ခန့်မှန်းနေခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှင်းကမူ ဤအရာများ တစ်ခုကိုမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

တစ်ဝက်တိတိ ပြတ်တောက်နေသော မင်စွန်း ဓားရှည်နှင့် ဟွန်တွန်းလေးကို သယ်ဆောင်ကာ သူမက မြို့တော်၏ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရှောင်မို၏ ပုံရိပ်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေခဲ့လေ၏။

ဤမျှလောက် ရက်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည့်တိုင် သူမက ဘာမှ မရှာဖွေတွေ့ရှိသေးသော်လည်း။

ဝမ်ရှင်းက မစိုးရိမ်ခဲ့ချေ။

ဝမ်ရှင်း၏ အမြင်တွင် သူမက နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ရှာဖွေခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ရှာရုံနဲ့ ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ။

သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ဝမ်ရှင်းက ကျိုးနိုင်ငံ မြို့တော်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲတွင် နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

ဤနေ့တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

အမျိုးသမီးက နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ပိုးဇာဂါဝန်ပါးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ အင်္ကျီလက်များက လေထဲတွင် ညင်သာစွာ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေကာ တိမ်တိုက်များထဲမှ ဖြာကျလာသော နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းတစ်ခုအလားပင်။

ဂါဝန်၏ အသားက ပုစဉ်းတောင်ပံအလား ပါးလွှာနေသော်လည်း ၎င်းက သူမ၏ အသားအရေကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူမ လမ်းလျှောက်လာသည်နှင့်အမျှ အရပ်ရှည်ကာ အချိုးအစားကျလှသော သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို သိမ်မွေ့စွာ ပေါ်လွင်နေစေခဲ့ပေသည်။

တောက်ပသော အနီရောင် ပိုးထည် ခါးပန်းတစ်ခုကို သူမ၏ ခါးတွင် စည်းနှောင်ထားပြီး သူမ၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် သေးသွယ်လှသော ခါးလေးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါ်လွင်စေကာ သူမ၏ ခါးနှင့် တင်ပါးကြားရှိ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော အကွေ့အကောက်များကို ပိုမို ထင်ရှားစေခဲ့လေ၏။

သူမက အမျိုးသား အများအပြားကို လမ်းဘယ်လိုလျှောက်ရမလဲ ဆိုတာကိုပင် မေ့သွားစေခဲ့ပေသည်။

အမျိုးသမီးက ပြည့်တန်ဆာအိမ် တစ်ခုရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားသောအခါ အဝတ်အစား ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက်သာ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးများက သူမကို ကြည့်ကာ အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ဝတ္ထုများထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ကြီးမားလှသည့် အသီးအနှံများကို သယ်ဆောင်ထားသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်များနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော၊ ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့သည့် မျက်လုံးများ ဆိုသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးကို ဆိုလိုခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ပြောကြပေသည်။

အမျိုးသမီးက ဤလူများ၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး မြို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားခဲ့လေ၏။

အမျိုးသမီးက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ လေနားဆင်စံအိမ်မှ တပည့်များက ကျိုးနိုင်ငံ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်ကာ ပြန့်ကျဲနေသော သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို စုဆောင်းထားခဲ့ကြချေပြီ။

၎င်းတို့အထဲတွင် အနောက်ဘက်ဒေသမှ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း တစ်ဦး၏ တည်နေရာလည်း ပါဝင်လေ၏။

ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အမျိုးသမီးက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပေသည်။

မကြာမီ ခြံဝင်းထဲမှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

တံခါး ပွင့်သွားခဲ့ပေသည်။ ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။ "အစ်မစစ်လီ..."

စစ်လီ၏ မျက်လုံးများက ကွေးတက်သွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပေသည်။ "ညီမလေး ဝမ်ရှင်း၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။"

အနောက်ဘက်ဒေသ၊ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယွင်ဝေ့က စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေခဲ့လေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အကြီးအသေး ကိစ္စရပ် အများစုကို ယွီယွင်ဝေ့က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး စစ်လီက ကူညီပေးခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ စစ်လီက ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ရာ ယွီယွင်ဝေ့က အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေရချေပြီ။

ယွီယွင်ဝေ့က ယုံကြည်ရသော လက်ထောက်အချို့ကို လေ့ကျင့်ပေးရန် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မည်သူပင် ဖြစ်ပါစေ ယွီယွင်ဝေ့က သူတို့ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူတို့က သစ္စာမရှိကြ၍တော့ မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ယွီယွင်ဝေ့၏ အမြင်တွင် ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း၌ ထိုစစ်လီ ဆိုသော မိန်းမယုတ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိသေးသောကြောင့်ပင်။

"အစ်မယွင်ဝေ့..."

ယွီယွင်ဝေ့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းများနှင့် ပတ်သက်သော စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် နင်ဝေ့က စာကြည့်ခန်းထဲသို့ အလျင်စလို ပြေးဝင်လာခဲ့လေ၏။

"နင်ဝေ့၊ ဘာကိစ္စလဲ။"

ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းမော့ကာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ပြီး သူမ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို မေးလိုက်ပေသည်။

နှစ်တစ်ထောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုစဉ်က မိန်းကလေးငယ်လေးမှာ ယခုအခါ ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် နင်ဝေ့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် မည်သည့် ရာထူးမျှ ရယူထားခြင်း မရှိချေ။

ယွီယွင်ဝေ့က သွေးမိစ္ဆာပန်းများ စိုက်ပျိုးထားသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ကို နင်ဝေ့အား စောင့်ရှောက်ခိုင်းထားခဲ့ပြီး အခြားအချိန်များတွင် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်စေခဲ့ပေသည်။

နင်ဝေ့က ယွီယွင်ဝေ့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို စိတ်ပျက်မသွားစေခဲ့ချေ။

နင်ဝေ့၏ ပါရမီက ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု မခေါ်နိုင်သော်လည်း သူမက ကျင့်ကြံခြင်းတွင် တစ်ခါမျှ ပျင်းရိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤနှစ်တစ်ထောင်အတွင်း နင်ဝေ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်ထိသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့လေ၏။

"အစ်မယွင်ဝေ့၊ လွင်ပြင်ပေါ်က သွေးမိစ္ဆာပန်း မျိုးစေ့တွေက မြေကြီးထဲကနေ ထိုးထွက်လာကြပြီ။"

နင်ဝေ့က ယွီယွင်ဝေ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဘာပြောတယ်။"

ယွီယွင်ဝေ့က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

"ငါ အခုချက်ချင်း သွားကြည့်မယ်။"

ယွီယွင်ဝေ့က အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားပြီး မြေပြန့်လွင်ပြင်ငယ်လေးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပေသည်။

သွေးမိစ္ဆာပန်းက အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော ဝိညာဉ်အပင် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းက ပုံမှန်အားဖြင့် အနှစ်သုံးဆယ်လျှင် တစ်ကြိမ် ပွင့်လန်းလေ့ရှိလေ၏။

သို့သော် ထိုသွေးမိစ္ဆာပန်း မျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်ထောင် ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါမျှ ပွင့်လန်းလာခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ယွီယွင်ဝေ့က ဝိညာဉ်အပင်များတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူများကို အကြောင်းရင်း မေးမြန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့ကလည်း အကြောင်းရင်းကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားကာ လက်လျှော့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

ယနေ့တွင် ထိုမြေပြန့်လွင်ပြင်ငယ်လေးက နောက်ဆုံး၌ အသက်ဝင်လာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မကြာမီ ယွီယွင်ဝေ့က မြေပြန့်လွင်ပြင်ငယ်လေး၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်လာသော ပန်းရိုးတံများကို သူမ၏ မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သွေးမိစ္ဆာပန်းတိုင်းက ပွင့်လန်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။

လေညင်းလေး တစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့၏ သွယ်လျပြီး တောက်ပသော အနီရောင် ပုံစံလေးများကို ယိမ်းနွဲ့သွားစေခဲ့လေ၏။

သွေးမိစ္ဆာပန်းက မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီး အဖူးလေးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်းက ပွင့်လန်းရန် သိပ်မလိုတော့ကြောင်းကို ဆိုလိုပေသည်။

နင်ဝေ့ကလည်း သွေးမိစ္ဆာပန်း လွင်ပြင်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းချုပ် တံဆိပ်ကို ယူကာ အပြစ်ပေးခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် နင်ဝေ့ကို ညွှန်ကြားလိုက်လေ၏။ ယနေ့မှစ၍ ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို အပြစ်ပေးခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ထံသို့ ယာယီ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က မြေပြန့်လွင်ပြင်ငယ်လေးပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အုတ်ဂူကျောက်တိုင် ဘေးတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အဖော်ပြုပေးကာ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့လေ၏။

တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်... နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ယွီယွင်ဝေ့က သွေးမိစ္ဆာပန်း အဖူးလေး ထောင်သောင်းချီကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

ပြီးတော့ ယွီယွင်ဝေ့ လွင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စတုတ္ထမြောက်နေ့ ညတွင်။

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အုတ်ဂူကျောက်တိုင် အရှေ့တွင် တရားထိုင်နေစဉ်မှာပင် သူမက တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။

လရောင်အောက်တွင် လွင်ပြင်ကြီးက နှင်းပေါက်လေးများ ခဲသွားသည့် အသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေသည်။

အစပိုင်းတွင် တစ်ပွင့် သို့မဟုတ် နှစ်ပွင့်သာ ရှိပြီး ထို့နောက် ထောင်သောင်းချီသော သွေးမိစ္ဆာပန်းများက လရောင်အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်လန်းလာကြလေတော့သည်။

ပန်းပွင့်ဖတ်များက အလွန်တရာ သိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုလေးတစ်ခုဖြင့် ပွင့်အာလာကြရာ အချိန်အကြာကြီး အိပ်မောကျနေရာမှ ပထမဆုံးအကြိမ် နိုးထလာချိန်တွင် ချလိုက်သော သက်ပြင်းလေးတစ်ခုအလားပင်။

ပန်းပွင့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ တစ်ဆက်တည်းဖြစ်နေသော အနီရင့်ရောင် ပင်လယ်ပြင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဆန့်တန်းသွားခဲ့လေ၏။ လရောင်က ပန်းပွင့်ဖတ်တိုင်းအပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး အနီရောင်က နေ့ခင်းဘက်တွင် ရှိနေနိုင်သည့် မည်သည့် ပြင်းထန်မှုကိုမဆို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကာ မှေးမှိန်သော ကြက်သွေးရောင် အသွေးအဆင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ကမ္ဘာမြေကြီး ကိုယ်တိုင်က အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာသွားသည့်အလားပင်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ဒီဟာကို မြင်ရဲ့လား။"

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ကို မှီထားလိုက်ရာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် အနားယူနေသည့်အလား ပွင့်လန်းနေသော ပန်းပင်လယ်ပြင်ကြီးကို စောင့်ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများက ညင်သာစွာ တုန်ခါနေခဲ့လေ၏။

"သွေးမိစ္ဆာပန်းတွေ... ပွင့်လာကြပြီ..."

ပြီးတော့ ဤအခိုက်အတန့်မှာပင်။

အုတ်ဂူကျောက်တိုင်၏ အရှေ့တွင် သွေးမိစ္ဆာပန်းလေး တစ်ပွင့်က မြေကြီးထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုးထွက်လာပြီး ညင်သာစွာ ပွင့်လန်းလာခဲ့ပေသည်။

၎င်းက အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်နေသည့်အလား ၎င်း၏ ပုံစံလေးကို ယိမ်းနွဲ့လိုက်လေ၏။

ကြည့်ရတာ... အဲဒီပန်းလေးက တခြားပန်းတွေ အားလုံးထက် ပိုလှနေသလိုပဲ...