အခန်း (၅၁-၅၂)

အခန်း။ ၅၁

"ဟုတ်တယ် လွန်ခဲ့တဲ့ လခွဲလောက်က ရှန်းယန်ပြည်နယ်ထဲမှာ ယွမ်မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အလောင်းကောင်သုံးခုအဘိုးအိုရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒီမိစ္ဆာက ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် လူပေါင်းသောင်းနဲ့ချီရှိတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ကို သွေးနဲ့ယဇ်ပူဇော်ပြီး ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ သူက အရိပ်အယောင်တောင်မပြဘဲ ပြန်ပျောက်သွားရော ဒါကို ငါတို့ဂိုဏ်းက သိပြီးတာနဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တပည့်တွေနဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး စုံစမ်းဖို့ လာခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမတွေ့ရသေးဘူး"

ရှမင်ယန်၏ မျက်နှာထားမှာ မသာမယာ ဖြစ်နေပြီး "ဒီဖြစ်ရပ်တင်မကဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရှန်းယန်ပြည်နယ်တင်မကဘူး ချင်ကျိုးတစ်နယ်လုံးမှာ မတည်မငြိမ်မှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေတယ်။ အဖြစ်အပျက်တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတာ"

သူသည် ပြတင်းပေါက်နားသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ နောက်ပိုင်းမှာ ချင်ကျိုးတင်မကဘဲ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသတစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာတော့မယ့် ပုံပဲ"

အဘိုးမိုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းကို လေးလံစွာ ချလိုက်ပြီး "မုန်တိုင်းမလာခင် ငြိမ်သက်နေတာပဲ..." ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။ လော့ရှန်းကမူ ဘာမှမပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလားတူပင် တည်ကြည်လေးနက်နေတော့သည်။

"သခင်မလေး... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို သွားကြမလဲ"

အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်အတွင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကုယွမ်က သူ့အနားမှ ရှရှုရွှယ်ကို မေးလိုက်သည်။ ရှရှုရွှယ်က သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်ကာ "ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့ပါ"

ဒီမိန်းကလေးရဲ့ စိတ်က တကယ့်ကို ခန့်မှန်းရခက်တာပဲ။ ခုနက စကားပြောတာ တစ်ခုခု မှားသွားလို့ စိတ်ကောက်နေတာလား မသိဘူး။

ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသော်လည်း သူသည် လူအကဲခတ်ကာ မျက်နှာချိုသွေးတတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ဘာမှမပြောဘဲ သူမနောက်မှသာ ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိ၏။

ရှမင်ယန်နှင့် တွေ့ဆုံချိန်မှစ၍ ပါရမီစစ်ဆေးပြီး ထွက်လာချိန်အထိမှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ရှမင်ယန်သည် ယခုတာဝန်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘာဖြစ်သည်ကို တစ်ခွန်းမျှ ဟမပြောခဲ့ချေ။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင်။ ကုယွမ်မှာ ဆေးမြစ်ရှာဖွေသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ရာ ရှမင်ယန်ကဲ့သို့ ခန်းမခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် ကုယွမ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤတာဝန်၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းအရင်း အတော်များများကို ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

၎င်းထက် ကုယွမ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသည်မှာ သူရရှိမည့် ဆုလာဘ်ပင်။ သူသည် ဤတာဝန်တွင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရုံမျှမက ရှရှုရွှယ်၏ အသက်ကိုပါ ကယ်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ခန်းမခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှမင်ယန်သည် သူ့အပေါ် လက်တွန့်မှာ မဟုတ်ဘူးဟု ကုယွမ် မျှော်လင့်ထားသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှရှုရွှယ်သည် ကောင်တာအနောက်မှ သံတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ယူကာ ကုယွမ်အား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး

"ဒါက မင်းရဲ့ အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားပဲ။ အခုကစပြီး မင်းက အပြင်ပန်း ဆေးမြစ်ရှာဖွေသူ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်ရဲ့ အမြဲတမ်း ဆေးမြစ်ရှာဖွေသူ ဖြစ်သွားပြီ။ တခြားအရာတွေကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ အဆင့်နိမ့် သိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို အလကား ရွေးချယ်ခွင့်ရမှာ ဖြစ်သလို လစဉ်လည်း ထောက်ပံ့ကြေး ငွေတုံး ငါးတုံး ရရှိမှာပါ"

"အဆင့်နိမ့် သိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို အလကား ရမှာလား"

ကုယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ လစဉ်ရမည့် ငွေငါးတုံးမှာ သူ၏ စုဆောင်းငွေနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း အခမဲ့ရမည့် သိုင်းကျမ်းဆိုသည်မှာမူ သူ့အတွက် အမြတ်ပင်။

"ဟုတ်တယ် ခဏနေရင် ငါ မင်းကို သွားရွေးခိုင်းမယ်"

ရှရှုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးတစ်လုံးကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ပေး

လိုက်ပြန်သည်။

"ဒါ့အပြင်... ဒီ ကျားသစ်သန္ဓေ ခြင်ဆီဥသန့်စင်ဆေးလုံးက ငါ့အဖေက မင်းကို ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ"

"ခြင်ဆီဥသန့်စင်ဆေးလုံးလား"

ကုယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လှမ်းယူလိုက်စဉ် အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤဆေးလုံးမှာ ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်၏ နာမည်ကျော် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အကြောများကို သန်မာစေကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ အကြောသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော သိုင်းဆရာများအတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဆေးကောင်းတစ်မျိုးပင်။

ဒီဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်ကို သိပြီးပြီဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ ဘယ်လို သိုင်းကျမ်းမျိုးကို ရွေးချယ်ချင်လဲ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် မကြာသေးမီကပင် ဤဆေးလုံးကို ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ကြီးမြင့်လွန်းလှသဖြင့် လက်လျှော့ခဲ့ရခြင်းပင်။ ရှမင်ယန်က သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ တစ်လုံး ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သိုင်းဆရာတစ်ဦးသည် ခြင်ဆီဥသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အောင်မြင်မှုရရှိရန် ဤဆေးလုံးကို အားကိုးမည်ဆိုပါက တစ်လုံးတည်းနှင့် မလုံလောက်ဘဲ အနည်းဆုံး သုံးလုံးခန့် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ကုယွမ်တွင်မူ မြွေရစ်ပတ်ခြင်းပါရမီ၏ အကူအညီ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်ရာ သူ၏ အကြောသန့်စင်မှုမှာ အောင်မြင်ခါနီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးမှာပင် သူ့အတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းပုလင်းအတွင်း၌ ပယင်းရောင်သန်းနေသော ဆေးလုံးလေးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ သိမ်မွေ့သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ပြင်းရှသော်လည်း မနှစ်မြို့ဖွယ်တော့ မဟုတ်ချေ။ ကုယွမ်သည် ဆေးအာနိသင် မလျော့ပါးစေရန် အဖုံးကို ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ဤ ကျားသစ်သန္ဓေ ခြင်ဆီဥသန့်စင်ဆေးလုံးရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် အကြောသန့်စင်ခြင်း အဆင့်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ အောင်မြင်မှုရပြီးသည်နှင့် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စဉ်းစားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့... ငါ မင်းကို သိုင်းကျမ်းသွားရွေးပေးမယ်"

ရှရှုရွှယ်က ခေါ်လိုက်သဖြင့် ကုယွမ်သည် သူမနောက်မှ ဒုတိယထပ်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အရင်က သူလာဖူးသည့် လူသူကင်းမဲ့သော သိုလှောင်ခန်းပင်။ တံခါးဝတွင်မူ လူကောင်သေးသေးနှင့် ဆံပင်ဖြူဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေ၏။

ရှရှုရွှယ်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် "တတိယမလေး... ဒီနေ့ သိုလှောင်ခန်းကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ" ဟု မေးကာ ကုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဪ... ဒီကောင်လေးကတော့ ရင်းနှီးသလိုပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"လူငယ် ကုယွမ် စီနီယာချန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ကျွန်တော် အရင်က စာအုပ်လာငှားဖူးပါတယ်"

ကုယွမ်က လက်သီးဆုပ်၍ အလေးပြုလိုက်သည်။ သူ့အမြင်တွင်မူ ဤအဘိုးအိုမှာ သိုင်းပညာစွမ်းရည် လုံးဝမရှိဘဲ သာမန်အားနည်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့်သာ တူနေသည်။

"တကယ်လို့သာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင် ရှရှုရွှယ်ကို အခုလို ရင်းရင်းနှီးနှီး ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်ရဲမှာလဲ။ ဒီအဘိုးကြီးကတော့ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာ သေချာတယ်"

"အင်း... မဆိုးပါဘူး လူငယ်လေး"

အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ပျင်းရိစွာ ပြန်မှီလိုက်သည်။ ရှရှုရွှယ်သည်လည်း ဤအဘိုးအိုအပေါ် ရိုသေမှုရှိပုံရပြီး "အဘိုးချန်... သူ့ကို သိုင်းကျမ်းလာရွေးပေးတာပါ" ဟု ပြန်ဖြေကာ အထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။

ကုယွမ်အတွက် ဤနေရာမှာ ခြောက်ကြိမ်မြောက် ရောက်ရှိခြင်းပင်။ ပထမဆုံးအကြိမ်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အချိန်များမှာ သူသည် စာအုပ်ငှားရန် လာခဲ့ခြင်းပင်။ စင်ပေါ်ရှိ ရှားပါးစာအုပ်များ၊ သိုင်းကျမ်းများနှင့် အိုးများ၊ သေတ္တာများမှာ သူ့ကို အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်နေဆဲပင်။ ၎င်းတို့မှာ ကျင့်ကြံမှုလောကနှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အားလုံးမှာ တန်ဖိုးရှိသည်။

ရှရှုရွှယ်က သူ့ကို အရင်က သိုင်းကျမ်းစင်ဆီသို့ ခေါ်သွားသော်လည်း ကုယွမ်မှာမူ စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိတော့ချေ။ စင်ပေါ်ရှိ သိုင်းကျမ်းများမှာ အရင်ကအတိုင်း အပြောင်းအလဲ မရှိသလို သူသည် ဝေချွမ်းနှင့် လော့ရှန်းတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ စံနှုန်းမှာလည်း မြင့်တက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏ အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် အဆင့်နိမ့် သိုင်းကျမ်းတစ်ခုကို ထပ်မံလေ့လာခြင်းမှာ သူ့အတွက် ထူးထူးခြားခြား အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်တန်းစား သိုင်းကျမ်းမျိုးကိုသာ သူ အလိုရှိသည်။

"ဒါနဲ့ သခင်မလေးရှ... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကျွန်တော့်အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်တဲ့ အလယ်အလတ်တန်းစား သိုင်းကျမ်းတစ်စောင် ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါကို တခြားသိုင်းကျမ်းတစ်ခုခုနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရမလားလို့ပါ"

ကုယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သံမဏိကျားထံမှ ရရှိခဲ့သော နက်မှောင်ကျားလက်သီးကျမ်းကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ဤသိုင်းကျမ်းမှာ အဆင့်မြင့်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်ထားသည့် ကျမ်းမျိုးဖြစ်ရာ သာမန်သိုင်းဂေဟာများတွင်ဆိုလျှင် မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းရမည့် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာမျိုးပင်။

အခန်း။ ၅၂

"အလယ်အလတ်တန်းစား သိုင်းပညာကျမ်းလား"

ရှရှုရွှယ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အလွန်အမင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူမကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ထားသမျှမှာ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာများသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ကုယွမ်ကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးရှိသူတစ်ဦးက အလယ်အလတ်တန်းစားသိုင်းကျမ်းကို ဘယ်လိုရလာသလဲဆိုသည်မှာ သူမအတွက် ထူးဆန်းနေမိသည်။

သူမက ခေါင်းကိုအသာအယာညိတ်ပြပြီး "ဒီသိုင်းပညာက ငါတို့ သိုင်းကျမ်းမျှော်စင်ထဲမှာ မရှိသေးဘူး။ စည်းကမ်းအရဆိုရင်တော့ ဒါကို သိုလှောင်ရုံထဲက တခြားအလယ်အလတ်တန်းစားသိုင်းကျမ်းတစ်ခုနဲ့ လဲလို့ရသလို အကျိုးပြုအမှတ်တွေနဲ့လည်း လဲလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသဘောတူမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီသိုင်းပညာကို တခြားသူတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းလို့ မရဘူးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့"

ကုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် "ဒီ နက်မှောင်ကျားလက်သီးက အကျိုးပြုအမှတ် ဘယ်လောက်တန်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အမှတ် ၅၀၀ ပေါ့"

ရှရှုရွှယ်က ပြန်ဖြေသည်။

ကုယွမ် ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ထပ်မေးသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် နောက်ထပ်ရွေးချယ်မယ့် အခြေခံအဆင့် သိုင်းကျမ်းတွေကရော"

"အမှတ် ၁၀၀ ပဲ"

ကုယွမ်က ဆက်လက်စုံစမ်းသည်။

"ဒါဆိုရင် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာအတွက်ကျတော့ အမှတ်ဘယ်လောက် လိုမှာလဲ"

ရှရှုရွှယ်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူမက အဖြေပေးခဲ့သည်။

"အမှတ် ၅၀၀၀ လိုအပ်တယ်"

အမှတ် ၅၀၀၀...

ကုယွမ် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဝါး... အလယ်အလတ်တန်းစားသိုင်းပညာနဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာကြားက ကွာဟချက်က ဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား"

ယခုတစ်ခေါက် တာဝန်တွင် သူသည် ဆယ်ရက်နီးပါး ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ရပြီး လမ်းတွင် အန္တရာယ်များစွာကိုလည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူရရှိခဲ့သည်မှာ အမှတ် ၂၀ သာ ဖြစ်သည်။

"အဆင့်မြင့်သိုင်းကျမ်းတစ်ခုနဲ့ လဲဖို့အတွက်... အမှတ် ၅၀၀၀ ပြည့်အောင် ဘယ်အချိန်အထိ စုနေရဦးမှာလဲ"

ယခုမှပင် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကြီးများက သိုင်းပညာအမွေအနှစ်များနှင့် အရင်းအမြစ်များကို မည်သို့မည်ပုံ ချုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတာလဲဆိုသည်ကို ကုယွမ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူသည် ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး လွတ်လပ်ခွင့်အချို့ ရထားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း တင်းကျပ်သော ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ခက်ခဲသော အတားအဆီးများကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် သူသည် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်၏ ခိုင်းစေမှုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခံရပြီးမှသာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"မင်းက ဘာဖြစ်စေချင်လို့လဲ"

ရှရှုရွှယ်က မပြောဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ ပြန်ပက်လိုက်သည်။

"အလယ်အလတ်တန်းစားသိုင်းပညာက အလွန်ဆုံးရှိလှ အဆင့်မြင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထိပဲ ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တာ။ အဲဒီမှာ ခြင်ဆီဆေးကြောခြင်းဒါမှမဟုတ် သွေးလဲလှယ်

ခြင်းနည်းလမ်းတွေ မပါဘူး။ အဲဒီနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာတွေကတော့ သိုင်းဆရာတစ်ဦးရဲ့ အမြင့်ဆုံး အမွေအနှစ်ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေတာဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံကောင်းတွေကို ချပေးတာ။ အဲဒီလို အမွေအနှစ်မျိုးက ဘယ်လောက်တောင် အဖိုးတန်တယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"

"ပြီးတော့ မင်း အမှတ် ၅၀၀၀ စုနိုင်ရင်တောင် မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ့အဖေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရမှ မင်းကို သင်ပေးလို့ရမှာ"

"အထူးကဲဆုံး သိုင်းပညာတွေဆိုရင်တော့ ခရိုင်မြို့တွေနဲ့ ပြည်နယ်မြို့တွေမှာရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင် ခွဲတွေမှာပဲ ရှိတာ။ အဲဒီမှာဆိုရင် တာအိုအခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်းနဲ့ တာအိုအတွင်း ဝင်ရောက်ခြင်းနည်းလမ်းတွေပါ ပါဝင်တာကြောင့် တန်ဖိုးက ပြောမယုံနိုင်စရာပဲ"

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ မျှော်စင်မှာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာတွေကို ကျွန်တော် ကြည့်လို့ရမလား"

ကုယွမ်က မျက်တောင်ခတ်ရင်း သူ၏ ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ပြောဆို လိုက်သည်။

"ရတာပေါ့"

ရှရှုရွှယ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကုယွမ်ကို အခြားထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် အနည်းငယ်သေးငယ်သော စာအုပ်စင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ စာအုပ်စင်ကို လော့ရှန်းသားဟုခေါ်သော ထူးခြားသည့် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သင်းပျံ့သောရနံ့ ထွက်ပေါ်နေကာ ပိုးမွှားများကို တားဆီးပေးရုံတင်မက စိတ်ကိုလည်း တည်ငြိမ်စေသည်။

စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် သစ်သားသေတ္တာအချို့ကို တင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ အပေါ်တွင် အကျဉ်းချုပ် ရှင်းလင်းချက်များ ပါဝင်သော အညွှန်းများကို ကပ်ထားသည်။

[ခရမ်းရောင်ဝိညာဉ် ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်ကျင့်စဉ် - အဆင့်မြင့် ကိုယ်တွင်းအားကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်၏ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်ကို ရှူရှိုက်ကာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို လေ့ကျင့်ပေးရသည်။ စစ်မှန်သော ယန်စွမ်းအင်ကို ပျိုးထောင်ပေးပြီး စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေကာ အသက်ရှည်စေသည့်အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် တာအိုလမ်းစဉ် အမျိုးမျိုးသို့ ဆက်လက်ကူးပြောင်းနိုင်သည်]

[ယင်သုံးမျိုး ကင်းခြေများလက်သည်း - အလွန်အမင်း အေးစက်သော ယင်စွမ်းအင်နှင့် အဆိပ်ကို အခြေခံထားသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းပညာဖြစ်သည်။ အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားပါက သံနှင့်ရွှေကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်ပြီး နှလုံးနှင့်အရိုးများကိုပါ အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်]

[နက်မှောင်လိပ်ချပ်ဝတ်ကျင့်စဉ် - ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်သော လိပ်နက်ကြီးကို အတုယူဖန်တီးထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး သိုင်းပညာဖြစ်သည်။ အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်ပါက လိပ်နက်ကြီး၏ အခွံကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဓား၊ လှံ၊ လက်နက်များ မဖောက်ဝင်နိုင်တော့ဘဲ မီးနှင့်ရေကိုလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိစေကာ လိပ်နက်ကြီးကဲ့သို့ ခွန်အားကြီးမားမှုကို ပိုင်ဆိုင်စေမည်ဖြစ်သည်]

[ရူးသွပ်မိစ္ဆာ တုတ်သိုင်း - ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်တစ်ပါး ဖန်တီးခဲ့သည့် တုတ်သိုင်းပညာ...]

ဤအဆင့်မြင့် ပညာရပ်များ၏ အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်များကို ဖတ်ရှုရသောအခါ ကုယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘစိတ်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး ဤသေတ္တာအားလုံးကို ဖွင့်ကာ ရင်ခွင်ထဲသို့ သိမ်းကျုံးထည့်လိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာတော့သည်။

အထူးသဖြင့် အသက်ရှည်စေသည့် "ခရမ်းရောင်ဝိညာဉ် ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်ကျင့်စဉ်" နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေးအတွက် "နက်မှောင်လိပ်ချပ်ဝတ်ကျင့်စဉ်" တို့ကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

ရှေ့ကျင့်စဉ်မှာ အသက်ရှည်စေကာ နောင်တစ်ချိန် တာအိုကျင့်စဉ်များအတွက် အထောက်အကူပြုသော်လည်း နောက်ပိုင်းကျင့်စဉ်မှာမူ လက်နက်များ၊ မီးနှင့်ရေကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေကာ လိပ်နက်ကြီး၏ အားအင်ကို ရရှိစေမည်ဖြစ်ရာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အထူးကောင်းမွန်သော ပညာရပ်ပင်။

အဓိက အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ နောက်ဆုံးကျင့်စဉ်ပင်။

"ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းကျင့်စဉ်" နှင့် "ဝိညာဉ်မြွေ ဓားသိုင်း" တို့ကို လေ့ကျင့်စဉ်က ကုယွမ်သည် ဝိညာဉ်သားရဲ စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ပါးစပ်ကြီးမြွေကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး "မြွေခွေခြင်း ပါရမီ" ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ထိုပညာရပ်နှစ်ခုလုံးတွင် အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ "ဝိညာဉ်မြွေ ဓားသိုင်း" မှာ အထူးအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေရုံတင်မက "ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းကျင့်စဉ်" သည်လည်း ပုံမှန်ထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

ဤအချက်က ကုယွမ်ကို ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရစေခဲ့ကာ သူ၏ အားသာချက်က ဘယ်မှာရှိတာလဲဆိုတာကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ နက်မှောင်လိပ်ချပ်ဝတ်ကျင့်စဉ်ကို ရခဲ့ရင်... လိပ်တစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ပါရမီကိုပါ ရယူနိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက်အထိ မြင့်တက်သွားမလဲ။ အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့ ရှေ့မှာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာ ခုနစ်မျိုးထဲမှာ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သားရဲ လိပ်နက်ကြီးကို အတုယူထားတဲ့ ဒီကျင့်စဉ်က ငါနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

ကုယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးသစ်တစ်ခုပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြွေနှင့် လိပ်မှာ လုံးဝကွဲပြားသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားပါက နှစ်မျိုးလုံး၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ဘုရားသားရဲ လိပ်နက်ကြီးဖြစ်လာပေမည်။

ကုယွမ် လေ့ကျင့်နေသော ရွှေမြွေ ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းကျင့်စဉ်က ရွှေမြွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး နက်မှောင်လိပ်ချပ်ဝတ်ကျင့်စဉ်က လိပ်နက်ကြီးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုက ကိုယ်ခံအား ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေး ကျင့်စဉ်ဖြစ်ကာ မြွေနှင့်လိပ် တစ်ဖက်စီဖြင့် အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုနေကြသည်။ ဤအရာနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားပါက နောင်တစ်ချိန် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အခိုင်မာဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အကျိုးပြုအမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်တာအပြင် ဒီအဆင့်မြင့်သိုင်းပညာတွေကို ရနိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်းရော ရှိသေးလား"

ကုယွမ်သည် သစ်သားသေတ္တာများဆီမှ အကြည့်ကို မနည်းခွာပြီး ရှရှုရွှယ်ကို မေးလိုက်သည်။

ကုယွမ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ရှရှုရွှယ်က ခေါင်းခါပြပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မရှိဘူး အဲဒီစိတ်ကိုပဲ လက်လျှော့လိုက်တော့"

"ကောင်းပါပြီ"

ကုယွမ်က ဘာမှမဖြစ်သလိုပင် ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အလယ်အလတ်တန်းစားသိုင်းကျမ်း တစ်စောင်နဲ့ပဲ လဲပါ့မယ်။ အခြေခံအဆင့် သိုင်းကျမ်းအတွက်တော့ မိုးမခပွင့် ဓားသိုင်းနဲ့ပဲ လဲလိုက်တော့မယ်" ဟု တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

မိုးမခပွင့် ဓားသိုင်းမှာ ဝိညာဉ်သားရဲများကို အတုယူထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဓားသိုင်းတစ်မျိုး ဖြစ်သည့်အတွက် ဗဟုသုတနှင့် အကျိုးကျေးဇူးအချို့တော့ ရရှိနိုင်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကုယွမ်သည် အလယ်အလတ်တန်းစားသိုင်းကျမ်းများရှိရာ စင်များတွင် စတင်ရှာဖွေရင်း ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်၏ အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တာအိုအနှစ်သာရအမှတ်အချို့ကိုပါ တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းနေခဲ့သည်။

"ဟော..."

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စင်၏ ထောင့်တစ်နေရာ၌ လှည့်လည်သွားလာသော မြွေခြေလှမ်းအမည်ရှိ ကျမ်းစာတစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

"ဒါပဲပေါ့"

ခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ထိုကျမ်းကိုသာ ယူရန် အတည်ပြုလိုက်သည်။ ဤခြေလှမ်းကျင့်စဉ်မှာ မြွေများကို အတုယူဖန်တီးထားသော အလယ်အလတ်တန်းစား ကိုယ်ဖော့ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖျတ်လတ်မှုနှင့် ခြေလှမ်းအပြောင်းအလဲများကို တိုးတက်စေကာ အရေးအကြီးဆုံးမှာ မြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင်။

ကုယွမ်အတွက်မူ ဤကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာကောင်းလှပြီး သူနှင့် လျင်မြန်စွာ အသားကျနိုင်မည်မှာလည်း သေချာသည်။

"သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သိုင်းပညာက အရေးအကြီးဆုံးလဲဆိုရင် တချို့ကတော့ ခန္ဓာကိုယ်

သန်မာစေတဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်လို့ ပြောကြသလို တချို့ကလည်း ဓားလှံမတိုးတဲ့ အကြောသေကျင့်စဉ်လို့ ပြောကြတာပဲ။

တချို့ကလည်း ပြင်းထန်တဲ့ ဓားသိုင်း၊ လှံသိုင်းတွေက အရေးကြီးဆုံးလို့ ယုံကြည်ကြပြီး တချို့ကျပြန်တော့လည်း အဆိပ်ခတ်နိုင်သလို ကုလည်းကုနိုင်တဲ့ ဆေးပညာက ပထမပဲလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အမြင်မှာတော့... မြန်မြန်ပြေးနိုင်တာကသာ အရေးအကြီးဆုံးပဲ အနည်းဆုံးတော့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတဲ့အခါ မြန်မြန်ပြေးနိုင်လေလေ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများလေလေပဲ မဟုတ်ဘူးလား"